Tamam.
Siktir! Benim o olmama imkân yok.
Eve nasıl girdi?
Tamam. Hadi! Ne yapacağımı biliyorum.
Sonra onlara ne diyeceksin?
Erin, onlara ne diyeceksin?
On iki yaşındaki hâlinin
hiç arkadaşın olmayan o serserilerle evine zorla girdiğini mi?
Zaman yolculuğu 2019 yılında normal bir şey olabilir mi?
Evet, bu mantıklı.
Çünkü evde gelecekteki dost robotlarla
ve iç savaş askerleriyle hep buluşuyorduk. Bu delilik!
Biliyorum!
Bu gelecekteki hâlim. Öyle olmuşum.
Çocuk gibi kaçtım.
Tamam.
Bu gerçek değil.
Bu psikotik bir kriz.
Ben... Bir açıklaması olmalı.
Hâlâ aynı evde yaşamıyorum. Olmam gereken...
Kocam yakında eve gelecek mi?
-Çocuklarım yukarıda uyuyor mu? -Belki de öldük.
Ne? Zamanda yolculuk, ölmüş olmaktan daha mı muhtemel?
-Öldüysek cehennemdeyiz. -Sizce adam iyi mi?
Hareket etmediğini biliyorum ama iyi olabilir, değil mi? O...
-Bilmiyorum. -Bence bunların hepsi geri alınmalı.
Bunu geri almalı veya eski hâline getirmeliyiz ya da...
Siktir.
Peki, o zaman o uzay kapsülü şeyine dönüyoruz.
Hayır. Hayır, dur. Hayır, oraya gitmiyoruz.
Zaman yolculuğu yaptıysak...
-Ki kesin olarak bilmiyoruz. -Ölmemizden daha mantıklı.
-Her neyse. -Önemli olmalı.
Bu her neyse.
Tek bildiğimiz, fütüristik bir içki treni olabilir.
-İçki treni mi? -Peki, ona ne olacak? Sana?
Eğer bu gerçekten gelecekteki hâlinse belki o zaman birini arayabilir.
Kimi arayacak? Zaman yolculuğu 911'ini mi?
911'i aramak ister misin?
-Ulu Tanrım, gelecek robotları var. -O şey de ne?
911'i aramak ister misin?
Çocuklar?
Kahretsin.
Lütfen kapıyı aç.
Ben buradayım. Bir saniye bekle, olur mu?
Kapıyı aç lütfen.
Peki, bu gerçek değil. Bu gerçek değil. Bu...
-Bu gerçek. -Siktir.
Lütfen şimdi küfür etme.
Çocuklar uyuyor mu?
Ne?
Anneme ne oldu?
Tanrım.
Önemli olan, artık acı çekmiyor.
Missy'ye de mi bir şey oldu? O öldü mü?
Ne?
Hayır.
-Hayır. -Peki, nerede o?
Artık birlikte değil miyiz?
Ben...
Bazı zorluklar yaşadım ve...
Missy pek de yanımda değildi.
Sonra annemle olanlar ve...
Sorunun cevabı hayır. İnsanlar büyür ve işler değişir.
Missy'nin bir hayatı var,
benim de öyle.
Yani biz evli miyiz?
Tıpkı annem gibi konuştun.
Hâlâ bekârız.
Biz... Sen mutlu musun?
Benim yaşımda bu önemli bir sözcük evlat.
Bakalım, eminim şu anda
Growing Pains izlemeyi takıntı yaptın, değil mi?
Sürpriz. Tieng'ler, Seaver ailesi değil.
Biz hiç olmadık ve... Sadece ben varım, yani çoğul bile değil.
Yani Missy'nin kahrolası bir hayatı var
ve benim de sadece evim,
işim, küçük şapşal arabam ve Xanax'ım var.
Daha iyi olan tek şey,
şehirdekiler beni çamaşırhane gibi görmekten vazgeçti.
İşin ne?
Yargı sisteminde çalışıyorum.
-Avukat mısın? -Avukat yardımcısı.
Evet, avukat yardımcısı.
Ne dememi istiyorsun? Evet, senin yaşındayken ne olmak
istediğimi hatırlamıyorum.
Amerikan senatörü ve dört çocuk annesi.
Gördüğün gibi o gerçek olmadı.
Burada seninle kalmamız gerek.
En azından bu gece için.
Tabii, evet, elbette.
Ayrıca hasta mıyız?
Şu anda çok belirsiz.
Aman Tanrım.
Neden kan içindesin, sorabilir miyim?
Alt kattaki diğer kızlardan biri beni karnımdan vurdu ama şimdi iyiyim.
Tamam.
Anladım. Pek anlamadım
ama iyi görünüyorsun.
Alın bakalım.
Al bakalım.
-Teşekkür ederim. -Evet.
Bütün turşularımı yemişsiniz.
Turşuya dayanamam.
Evet, biliyorum.
Mac.
Ben iyiyim.
Mac.
Mac!
Merhaba. Evet, en azından battaniye,
pijama falan ister misin?
Abim uyurken rahat olmayacağım
hiçbir şey giymememi söyler.
Sıkı birine benziyor. Belki ona numaramı vermelisin.
Bu zamanda öldün, ebediyen burada uyu.
-Büyük Baba'dan haber var mı? -Yok.
Ama bu kayıp...
Bitmiş olacaktı.
Erin?
-Annen için üzgünüm. -Ben de.
Evet. Sağ olun.
Şu baban mı?
Ben dokuz yaşındayken öldü. Annem hiç atlatamadı.
Bir fotoğraf için böyle güzel bir yer olması çok hoş.
Çin'de insanları hatırlamak önemlidir.
Kurallar vardır.
Mesela bir pencereye veya balkona bakmalı
ve belli bir yükseklikte olmalı. Eskiden aptalca olduğunu düşünürdüm.
Sizce hepimizin anne babası öldü mü?
Tiff, Tanrım.
Evcil hayvanlarım kesin öldü.
Korkunç.
Bir hamsterım var.
Yani vardı.
Weird Al öldü.
Ne?
Muhtemelen yaşlıdır.
Hamsterımın adı Weird Al.
Weird Al mı?
Peki, KJ, senin evcil hayvanın var mı?
Evet, var.
Bir köpeğim ve deniz maymunlarım vardı.
Uyduruyorsun.
Missy ve benim de deniz maymunlarımız vardı.
Birinci sınıfta bir çocuk vardı, ismi de...
-Weird Al mıydı? -Hayır, kes.
-Craig Wicksome'dı. -Craig.
Deniz maymunumu göstermek için getirmiştim.
Plastik kapağı açınca kokusu tıpkı...
Tıpkı domuz gibi kokuyordu!
Ben görülüyorum.
Ben değerliyim...
Duygusal olarak kazanacağım.
Finansal olarak...
Kazanacağım.
Hayatımda, ben...
Ben...
Evim güzel evim...
Burada ne yapıyorsun? Tanrım! Beni öldürebilirdin!
Az kalsın kafanı parçalıyordum.
Ama cidden, ne yapıyorsun?
Niye İngiliz anahtarın var?
Karanlıkta biri gizlice yaklaşırsa diye.
-Hangi cehennemdeyiz biz? -Tanımadın mı?
Burada yaşıyorum.
Yaşadım.
Mac, gerçekten üzgünüm.
Biliyor musun...
Gözlerini kısarsan gelecekteki Stony Stream neredeyse aynı görünüyor.
Ama Amherst'te okulumun olduğu yerden geçtim
ve tamamen gitmişti, ki bu mükemmel.
Bayan Carson'ın evi satılık.
Şimdi 116 yaşında falan mı olacaktı?
Evet. İskelet olmuş.
Tanrım, bu çok berbat.
Şurası otomobil fabrikası. Babam orada çalışıyor.
"Çalışıyordu" sanırım.
Evet, artık iskelet.
-Üzgünüm. -Evet, sorun değil.
Zaten Japonlarla alkolizm yüzünden zar zor iş buluyordu.
-Hey, şunu keser misin? -Neden?
Babanın banka işi için gelmiyorlar mı?
Hayır, kimsenin babasının işi için gelmiyorlar
ve bunları söyleyemezsin. Bu iyi değil.
-Gitmek bile istemem... -Olayımdan uzak dur.
Hayır, gerçekten. Ben zengin kızım, bankalarım
-ve şampanya... -Olay ne? Açıkla bana?
Bu kadar önemli olay ne?
-Katliamı hiç duydun mu? -Beni rahat bırak!
Bir ara büyükanneme sor. Eminim çok hoşuna gitmiştir.
Burası Nazi Almanyası değil.
Ama yine de biri geçen yıl dolabıma "Yahudi kaltağı" yazdı.
Evet, peki...
Ben öyle bir şey yapmam.
Bilmek güzel.
Kimin bu?
Sakin ol. Şimdi sakin ol.
Bu senin mi?
Evet, benim.
Ben ve çocuklar gerçekten iyi çarpışıyorduk.
Ta ki siz ahmaklar ortaya çıkıp ateş etmeye başlayana dek.
KJ Brandman kim?
KJ, Yeraltı'nda mı?
Bu... Bu kadar yeter. Evet.
-Yalnız mı çalışıyor? -Hayır.
-Lider Lou. -Lou mu? İyi. Hücrede başka kaç kişi var?
John Cale var. Bazen Andy Warhol bile katılır.
Siz gençlerin sorunu da bu.
Çok fazla öz güven, çok kötü kararlar.
Şimdi bana gerçeği söyle.
Hey.
Geldiğimiz yere, ormana doğru gidiyoruz ama bizi götürmen gerek.
Tamam, evet. Saat kaç?
Zaman kapsülü şeyine dönmeliyiz diyordum.
Götürebilir misin?
Galaksiler arası savaşın
olduğu yere mi?
Hâlâ sindirmeye çalışıyorum.
Zaman yolculuğu, evet. Adım adım gidelim.
Ne kadar yavaş olursan burada o kadar uzun kalırız.
İşte burası.
Adam nereye gitmiş?
Belki biz bıraktıktan sonra kalkmıştır.
Kim o?
Sen bunun için endişelenme.
Benim takıldığım şey bütün kan nerede?
Anlamadım?
O haklı. Biri hepsini silmiş olmalı.
Kahretsin.
Hokey sopam nerede? Onu gördün mü?
-Ara onu Tiff. Nerede o? -Tamam. Sakin ol.
Sen ne yapıyorsun?
Bunu belgeliyorum.
-Sonra bize yardımı olacağını umuyorum. -Kamera mı?
-Doğru, yani... -Vay canına!
Evet, gelecekte kablosuz telefonlar var.
-Onlar bizde var. -Bazılarımızda.
Hayır, telefon gibiler ama aynı zamanda bilgisayarlar.
Evinin dışına çıkarıp cebinde taşır...
Bunu bir yerden biliyordum.
Bu bir bilgisayar. Bu bozulsa nereye giderdin?
Tanıdığım biri olabilir.
KJ.
Bu noktaya gelmeyeceğini umuyordum. Belki Gelecekteki Ben'i arama vaktidir.
Ne?
Ona güveniyor musun?
Tabii.
Ama sence o yapabilir mi?
TECHDOCTORS BİLGİSAYAR VE TELEFON TAMİRİ
Evimin yıkıldığını görmek kötüydü.
Daha iyi hâle getirecek tek şey
o yıkım güllesinin içinden geçişini izlemek olurdu.
Bu biraz...
Bilmiyorum... Üzücü mü?
Hayır. Artık özgürüm.
Ben değilim.
Cehennem Günü'ne geri dönmeliyim.
Annemin bana ihtiyacı var. Kız kardeşimin de.
Peki, her neyse. Bu senin cenazen.
İyi hissettiren ne biliyor musun?
Bulmadığım şey.
Acınası bir yaşlı hâlim.
Alkolik koca ve bir bok yapmamam gibi.
Dodge'dan defolup gittiğimi biliyordum.
Gelecek çok parlak, değil mi?
Mesele şu, sadece bu boku bırakıyorum.
Şanslısın.
Söylemeye çalıştığım bu değildi.
Dinle, vurulman konusunda.
Benim hatam olmadığını biliyorsun.
Bunu bildiğini biliyorum ama herhangi bir kırgınlığın varsa
lütfen silah patladığında ölmediğine sevindiğimi bil.
Ama seni vurduğum için özür dilerim. Bir daha olmayacak.
-Teşekkür ederim. -Gerçek bir şampiyon gibi idare ettin.
Abim sende cajones var, derdi.
-O ne demek? -Taşaklar. Erkeklerdekinden.
Cevizler.
İğrenç.
Hayır, sert olduğun anlamına gelir, biliyor musun?
Sert.
Hep büyüyünce
Missy'ninkinin yanında iki katlı bir evim olur diye düşünmüştüm.
Çocuklarımız iyi arkadaş olup aynı özel okullara gidecekti.
Kendimden daha fazlasını bekliyordum.
Gelecekteki Sen o kadar da kötü değil, tamam mı?
Kendine sert davranıyorsun.
Sana o harika tişörtü verdi.
Üzerinde "aptal" yazıyor.
Yani bu onun tişörtü.
-Ne? -Sana uyuyor.
-Kapa çeneni. -Sadece söylüyorum.
-Selam. -Selam.
Uzun zaman oldu, değil mi? Nasılsın?
İyiyim. Evet.
Tamam.
Dün gece elektrik kesilince ne yaptın?
Sadece geri gelmesini bekledim.
Ben de.
Bu yüzden yedek sürücülerimi asla fişte bırakmam.
İyi tavsiye.
Dürüst olmalıyım, senden haber alacağımı sanmıyordum.
Garipti çünkü ben çok eğlendim.
Evet. Hayır, ben meşguldüm.
Seni gördüğüme çok sevindim.
-Evet. -Evet.
Bence o gece harikaydı.
Buca di Beppo'da bir şişe şarabı paylaştık.
Evet, gece boyunca konuştuk...
-Ne yapıyor o? -O erkek arkadaşı mı?
Onlar yeğenlerim.
-Güzel! -Evet. Oradakiler, evet.
Eminim büyüyünce olmak istedikleri havalı teyzesindir.
Evet, bundan şüpheliyim. Hey, sorun şu.
Elimde tamir ettirmem gereken bir şey var.
Bunu nereden buldun?
-Hiç böyle bir şey görmedim. -Biliyorum. Bu çok...
Kesinlikle piyasada yok. Henüz değil.
Buna sahip olman yasak değil mi?
Bu bir prototip.
Bir patent davası üzerinde çalışıyorum.
Şirketteki patronlarım özelliklerini belirlememi istedi.
Gerçekten çok gizli Koko.
Tamam, doğru. Çok gizli. Hâline bir bak.
Tamam. Bak, önce şarj etmeyi deneyelim, olur mu?
-Tamam. Evet. -Tamam.
Ölü bir batarya kadar basit olabilir.
-Bakalım kablosuz şarj olacak mı? -Tamam.
Tamam.
Tamam. Sanırım bitmiş.
Kahretsin!
Kahretsin.
-Ne yapıyorsun? -Ne yaptın sen?
Hey, merak etmeyin! Her şey yoluna girecek.
Aman Tanrım.
Eve asla gidemeyeceğiz.
Tiff, evet. Evet, gideceğiz. Döneceğiz. Sorun yok.
Sorun var!
MIT'ye gidecektim. Şimdi eve gidemiyoruz.
-Eve gideceksin. -Hayır gitmeyeceğim!
Çünkü bilgisayar mağazasında eve dönüş için tek şansımızı
yok eden, yattığın adamla duruyorum.
-Tamam. -Arka tarafa gidip bakacağım...
Tamam Koko. Çok teşekkür ederim. Elin iyi mi?
Üzgünüm.
Tiff, bana bak. Eve gideceğiz.
-Nasıl? -Bilmiyorum.
Ama döndüğümüzde orada kim olacak biliyor musun?
Weird Al.
Weird Al bile öldü.
Tiffany, hadi ama.
Tamam. Biliyor musunuz? Boş verin.
Tiff, Gelecekteki Sen'i bulacağız.
Hepinizin gelecekteki hâlini bulacağız.
Evet. Kendimi bulmalıyız. O ne yapacağını bilir.
Tüm bunları nasıl ele alacağını bilir.
Eminim müthiş, zeki ve çok yüksek vergi dilimindedir.
-Telefon rehberine ihtiyacımız var. -Artık onlar yok.
-Telefon rehberi bile yok mu? -Sakin ol!
İnternete girip onu bulacağız.
İnternet nedir?
Bu inanılmaz!
-Yani bu tıpkı... -Şunu yapmasan...
Bilgisayarla insanlığın tüm bilgisine,
her şeye ulaşıyorsun.
Şey, evet, sayılır. Burada bir sürü saçmalık da var.
-Ben sadece... -Evet, devam et. Devam et.
Mac, çekil! Onu kıracaksın.
Peki, her şeyle nasıl başa çıkıyorsun?
Bu şey
ormanda olan,
biri yaralandı mı?
Tek düşünebildiğim...
Neden bendim?
Neden onlardan biri değil de bendim? Neden ona saldırdım ki?
-Daha önce kimseyi incittin mi? -Hayır.
Hiç mi? Sporda falan da mı?
Ben...
Hiç spor yapmadım KJ. Sporu pek takip de etmiyorum.
Ama arada bir iyi bir beyzbol maçını izlerim.
Indians gelecekte de berbat mı oynuyor?
Hayır, daha iyi oynuyorlar.
Daha iyi oynuyorlar ama ipucu vermek istemem.
-Ne kadar daha iyi? -Çok daha iyi.
Ama onlar hâlâ Indians.
Fakat o isim çok daha az onay alıyor.
-Siz neden bahsediyorsunuz? -Beyzboldan.
Sen beyzbolu sevmezsin.
Evet!
Bir enstitüm var. Kendi enstitüm var.
Quilkin Enstitüsü. Gördün mü, işimi bildiğimi söylemiştim.
Şu anda ciddi misin?
Gelecekteki Ben bizi eve götürecek.
Belli ki hayatında her şeyi mükemmel yapmışsın.
Cleveland'da. O yüzden hemen yola koyulmalıyız.
Hey! Dur. Herkes dinlesin.
Kimse Cleveland'a gitmeyecek. Biraz mola vermeliyiz, tamam mı?
-"Mola vermek" mi? -Evet.
Planın bu mu?
Beni biraz rahat bırakır mısın?
Bak, üzgün olduğumu söyledim. Her neyse...
-Yani her ne idiyse diyorsun. -Evet.
Bozuldu ya da her ne olduysa.
Bak, sadece diyorum ki etrafta koşturarak...
Eve gitmemiz gerek. Tamam mı? Sorumluluklarımız var.
Yetişkin olman gerekiyor, değil mi?
Bunu anlamak senin için neden bu kadar zor?
-Pes etmelisin demiyorum. -Bunu senden duymak çok komik.
Bu ne demek oluyor? Çocuklar.
Hatırlıyor musun, dördüncü sınıfta
bir konferans olmuştu ve 2000 yılından konuşmuşlardı.
Bayan Anderson "Bazılarınızın daha icat edilmemiş
"işleri olacak." demişti.
Bunu niye hatırlayayım ki?
-Bir şey yapmaya çalıştın mı? -Özür dilerim.
Kongreye seçilemedim ve dört çocuk yapmadım.
Neden hâlâ buradasın? Bu evde? Hiç kimsesiz?
Veya hiçbir şey?
Kız kardeşimizle bile konuşmuyorsun.
Anlamadığın çok şey var.
Annemizle ilgileniyordum.
Onu bile doğru yapamadın.
Üzgünüm, ama sen hayatımın gidebileceği en kötü versiyonusun.
Peki, ne istediğini bildiğini düşünebilirsin.
Ama gerçek şu ki kim olduğun hakkında bile hiçbir fikrin yok.
Sen 12 yaşında bir çocuksun.
Ulu Tanrım! Benim senden yaşlı DVD'lerim var!
Görünüşe göre biz aynı kişiyiz. Yani kendine bok atıyorsun.
-Öyle mi? -Evet.
Peki, biliyor musun? Büyüyünce sen olabilirim ama henüz değilim.
Bunun asla olmamasını sağlayacağım.
İyi şanslar çünkü flaş haber,
gurur duyduğun o gazete güzergâhını bir gün sonra bıraktın.
Bu kızlar, ismini bile hatırlamıyorlar!
Onlar için hiç kimse değilsin. Yeni Kız, işte bu.
Beni vazgeçtiğim için mi suçluyorsun? Ben buna uzun zaman önce başladım.
Haklısın Tiff.
Eminim her kim olduysan çok daha faydalıdır.
Eminim herkes öyledir. Hadi gidelim.
KJ!
En azından bir evin var. Bir tür işin de var.
-Uyuşturucu fahişesi de olabilirdin. -Mac, hadi ama!
İyi.
Hapishanedekinin KJ olduğuna eminim.
Otobüs durağını bu kadar uzakta hatırlamıyorum.
31 yıl oldu.
Kim bilir otobüs durağı hâlâ burada mı.
Karanlık çökmeden Stony Stream'den asla çıkamayacağız.
Kalabileceğimiz bir yer düşünmeliyiz.
Biletler ne kadardır sizce?
-Bilmiyorum. -Üstümde sadece birkaç papel var.
Bekleyin, cihaz nerede?
O şey, eve dönmek için elimizdeki tek ipucu.
Ben ne bileyim?
-Kimse almadı mı? -Yani onu unuttun mu?
Geri dönüp onu almalıyız.
Bizi eve götürecek cihazımız yoksa
Gelecekteki Ben bize nasıl yardım edecek?
Hayatta olmaz! Oraya geri dönmüyorum.
Hey çocuklar, bu gece nerede kalacağız?
Bu da ne?
Hoş geldiniz.
SZS, Birim 953. Sistem etkinleştirilsin mi?
Evet.
SİSTEM DEVREDE
ZAMANSAL KONUM 21:34:51 - 08.28.2020
Ne?
Hayır.
Devre dışı. Etkisiz. Dur.
Sistem devreye alınıyor.
-Sistem devrede. -Devrede mi?
-Bu ürkütücü. -Buraya ne olmuş?
En azından bir çatısı var.
Bunları hatırlıyorum.
Burada saatlerce oynardım.
O eskiden KB oyuncaklarıydı.
Missy'yle götürmesi için anneme yalvarırdık.
Ailem bana bir Atari dört anahtarlı VCS sistemi almıştı.
Chick-Fil-A'ydı o.
Dostum, şimdi biraz kızarmış waffle alabilirim.
Evet, aman Tanrım.
Debbie Gibson konseri vardı, değil mi?
Evet, inanılmazdı! Bilet alması için anneme haftalarca yalvardım.
Ben de.
Onun müziğini ilk kez o zaman duymuştum.
Onu sadece dergilerde görmüştüm.
-Çok havalı. -"Çok havalı."
Debbie Gibson müthiştir.
Seni ilk gördüğüm zamanı hatırlıyorum Mac.
Orada, büyük fıskiyenin oradaydı.
Kardeşin bozuk para avlıyordu,
sen de onun arkasından gidip onu içine itmiştin.
İşte başlıyoruz, Mac'in abisi. Eminim hapisteki odur.
Hey, canın cehenneme!
Sence ailemi tanıyor musun?
Ve sen. Nesin sen, bir tür sapık mı?
-Hayır, annemle alışveriş yapıyordum. -Evet, çok ürkütücü.
Mac, neden hep böyle pislik olmak zorundasın?
Herkesin eski günlerden gerçekten güzelmiş gibi
bahsetmesinden bıktım.
Evime gittiniz, para çuvalları.
Ne kadar fakir olduğumuzu fark etmemiş gibi davranmayın.
O güzergâh benim çünkü öğle yemeği için paraya ihtiyacım var.
Oyuncak almak için değil, Müfettiş Gadget.
Tamam. Özür dilerim.
Yeni Kız, hayatın mükemmel bir sitcom olması gerekmiyor.
-Hadi Mac. -Arkadaş değiliz zaten.
Bir sabah gazete dağıtırken birlikteydik.
En iyi Bebek Bakıcısı Kulübü arkadaşları gibi
hep aynı şeyi yapmak zorunda değiliz.
Aptalca ve çok ezik.
Hepimizin yaptığı şey, eve dönmeye çalışmak.
Boş versene!
Ben geri dönmüyorum.
Ne? Tabii ki dönüyorsun.
-Şaka mı yapıyorsun? -Birlikte kalmalıyız.
Aslında kalmamız gerekmiyor.
Yetişkin senin evindeki bilgisayar vardı ya?
Onu abimi aramak için kullandım.
Tahmin et ne oldu Erin? Tahmin et ne oldu Tiff?
O şimdi bir acil servis doktoru. Buna ne ne dersiniz?
Belki gelecekteki Coyle'lar artık pislik değildir.
Bir süre onunla kalacağım.
Öyleyse biz de geliriz.
-Davetli değilsiniz serseriler. -Mac, birlikte kalsak daha güvenli olur.
Neden? Gelecekteki Sen hiçbirimizi hatırlamıyor bile.
Bu ne demek biliyor musun?
Birbirimizin umurunda değiliz demek.
Sert olduğunu düşünüyorsa bırak gitsin.
Evet. Çünkü sen hokey sopanla bir adamı soğukkanlılıkla
öldüren bir psikopatsın.
Evet, vur bana. Bana vuracak mısın? Evet, devam et.
Evet, ben de öyle düşünmüştüm.
Her neyse, güzeldi.
Sanırım gelecekte görüşürüz.
Ya da hiçbir zaman.
Ki o da olur.
Çitalar, avını takip ederken hızını kısa aralıklarla arttırır...
Skylar aradı. Bu yıl Ev Sahibi Yemeği'ni verme konusunda
fikrimizi öğrenmek istiyor.
Ozzie?
Ev Sahibi Yemeği'ni yine vermek ister misin?
Bu gerekli mi? Evin içinde dolaşan 50 kişi
ve sonunda hep
iki haftalık bruschetta kalıyor, sadece...
-Peki, birini mi bekliyorsun? -Hayır.
Dünyanın sonu değil hayatım.
...avına aniden saldırmak için
karanlığın örtüsüne sahip değildir.
-Selam. -Merhaba.
-Ben Karen. -Ozzie.
Ne güzel bir ev! Sycamore Yolu'ndan yeni taşındık.
Eski site.
Bu sizin mi?
Kızım ormanda oynarken buldu.
İsmi gördüm ve etrafa sordum.
Bunu orada, ormanda mı buldun?
-Bu imkânsız. -Yani onu tanıyor musun?
-Bu ne... -Ozzie?
-Bekle. Şimdi sakin ol. -Sen ne...
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta