Coś jest nie tak.
Nie wiemy tego.
Niedługo się zamknie.
Wciąż może im się udać.
Po co mówili nam, kiedy się pojawią?
To oni.
Nic nie odbieram.
Nie. Straż.
Co?
Nie. To nie...
-Musisz uciekać. -Zaczekaj...
Uciekaj natychmiast!
Spokojnie. STF tu są. Wydostali się z roku 1988.
Juniper, nie rób nic głupiego.
Co się dzieje?
Juniper?
O nie.
Nie. Szlag.
Nie.
No dobra.
Nazywasz się Larry Radakowski. Urodziłeś się 12 marca 1978 roku.
Jesteś członkiem Podziemia STF.
Twoją misją jest ochrona naszego dobra.
Dobro jest w gabinecie Dziadka.
Jeśli tego słuchasz, to dlatego, że odebrali ci pamięć.
To twoje świadectwo. Dzisiejsza data to 23 czerwca 2019 roku.
Błękitne języki nie kłamią.
Szlag!
-Czekałam. -Dzięki Bogu. Co się stało? Gdzie oni są?
Słucham? Gdzie moje jedzenie?
Nie jest pan z Uber Eats?
Nie.
O nie.
Przepraszam, musisz czegoś posłuchać.
Włożę rękę do kieszeni i wyjmę dyktafon.
Nic ci nie grozi.
Po prostu się skup, dobrze?
Nazywasz się Juniper Plimpton. Urodziłaś się 13 października 1978 roku.
Jesteś członkinią Podziemia STF.
-Juniper... -Dlaczego miałabym to mówić?
Posłuchaj. Ty to nagrałaś, twoja pamięć...
Nie. To nie ja.
Kim pan jest?
Znasz mnie, Juniper.
Jestem dla ciebie ważny.
Czekałam.
Gdzie moje jedzenie?
-Nie mam pani jedzenia. -W takim razie
nie powinno pana tu być.
To prawda.
Jeśli tego słuchasz, to dlatego, że odebrali ci pamięć.
To twoje świadectwo.
Dziś jest 23 czerwca 2019 roku.
Błękitne języki nie kłamią.
Kurwa!
SYSTEM UZBROJONY
Ja pierdolę.
Przestań w końcu!
SYSTEM UZBROJONY
W porządku.
Damy radę.
Emocjonalnie... Gdzie jesteście, gówniaki?
No już!
Jakim cudem o tyle nas wyprzedziła?
Nie powinnyśmy były jej puszczać.
Może się mylę, ale chyba nie prosiła nas o pozwolenie.
Wsiądziecie do tego auta?
-Dzięki Bogu. -No nie.
Jak nas znalazłaś?
To Stony Stream, nie Manhattan.
Przepraszam. Dobrze?
Mój Boże, masz go!
I go włączyłaś.
Jak to zrobiłaś? Powiedziałaś coś?
Raczej nie, co najwyżej „cholera”,
gdy zobaczyłam przed oczami ekran i napis „system uzbrojony”.
Gdzie? Co tam jest napisane?
-To same litery i cyfry. -Pomoże nam wrócić?
Powiedz dokładnie, co widzisz.
-Chwila, nie były was cztery? -Mac sobie poszła.
-Co? -W porządku.
Wiemy, gdzie jest. Chyba.
Myślałam...
W porządku.
Ruchy!
Mogę ci pomóc?
-Co? -Czy mogę ci w czymś pomóc?
Nie, dzięki.
Czekam na mojego brata.
Szukałaś mnie?
Jasna cholera!
Jesteś stary.
I naprawdę jesteś lekarzem.
Kurwa, jakim cudem?
Hej...
lamusie.
To ja.
Wiem, że to obłęd.
Sama bym nie wierzyła, gdybym tego nie przeżyła.
Ale muszę ci powiedzieć,
że w to, że zostałeś lekarzem, równie trudno uwierzyć.
Jeśli ty wyszedłeś na ludzi,
to ja muszę naprawdę wymiatać.
Jezu, wyglądasz jak tata.
Jak dziadek.
Co u taty?
Dalej jest z Alice?
A ty?
Masz żonę? Dzieci i takie tam?
A może jesteś playboyem obracającym dziewięć laseczek?
Co?
Moja siostra nie żyje.
Zmarła na chłoniaka mózgu w wieku 16 lat.
Kim jesteś? Kto cię do tego namówił?
-Co takiego? -Moja siostra nie żyje od 27 lat.
Nie wiem, co to za chory żart, ale...
Doktorze Coyle?
Jestem Donna Metcalfe. Pracownik socjalny.
Chcę ci zadać kilka pytań.
Widzę, że jesteś zagubiona.
-Mam nadzieję, że ci pomogą. -Serio?
-Serio, kurwa? -Ej!
Wal się, Dylan.
Od teraz koniec z tym.
A teraz chodźmy.
MIX DYLANA 3
Bardzo dobrze.
-Data urodzenia? -Piąty lipca 1976.
Więc masz 43 lata?
Skoro tak pani mówi.
Dobrze się trzymasz.
Jeżdżę na rowerze
i dużo palę.
-Skąd jesteś? -Z roku 1988. Podróżuję w czasie.
Ale to nie wszystko. Okazuje się, że nie żyję.
Można powiedzieć, że jestem duchem.
Kopnęłam w kalendarz w wieku 16 lat,
czyli czeka mnie jeszcze cztery. Więc na razie żyję.
Brałaś narkotyki?
Martwię się. Uciekła z domu i ma urojenia,
-jest bardzo... -To moja córka.
Co?
Pobrałem próbkę DNA z jej szklanki i pasuje.
Musisz pozbyć się jej akt.
-Nie zrobię tego. -Mam żonę.
Rodzinę.
Chcę zająć się tym po cichu.
Proszę.
Chwileczkę.
Włączyć ci chłodzenie siedzenia?
Nie trzeba.
Jak długo byłam chora?
Jaki czas.
Nie aż tak długo...
Jak długo naprawdę byłam chora?
Zbyt długo.
Żebyś wiedziała...
byłaś zajebiście dzielna.
Chcesz wiedzieć, jak zostałem lekarzem?
Wiedziałem, że chcesz dla mnie czegoś lepszego.
Więc wziąłem się w garść.
To nie brzmi jak ja.
Nie wiesz, kim będziesz.
To nie zadziała.
Nie masz magnetofonu w tym gównianym aucie?
Hej, włącz Danzig.
A to należy do mnie.
Przez trzy lata mówiłem ci, żebyś mi go nie kradła.
Mówiłam, że ci go oddam.
Co tu się odpierdala?
Hej, głośniej.
Dużo głośniej.
Matko
Zapnij pasy. To będzie ostra jazda.
Serio, zapnij pasy.
Matko
Przepraszam za tamto...
Nic się nie stało, po prostu zrzućmy to...
na stres.
Spróbuję znaleźć jej brata.
Zostańcie tu.
Żadnego uciekania.
Przepraszam.
-Chciałem spytać... -Przepraszam, nie mam kasy.
-Cholera! Patrzcie! -Co się stało?
Boże!
-Boże! -Odsuń się!
-On ją porwał! -Co?
Musimy jechać. Szybko!
Boże!
Ja pierdolę. Po prostu jedź, Tiff. Co ty robisz?
-Próbuję je wyłączyć. -Po prostu jedź!
-Cicho! -Tiffany, gaz do dechy!
Co my tu jeszcze robimy?
-Jedź, Tiffany! -Już!
Jedź za nim.
Szybciej!
Dociskam, ile mogę! Czego jeszcze chcesz?
-Zepchnij go! -Jak?
-Jedziesz za wolno. -Nie dogonię go!
Dokąd ją zabiera? Czego od niej chce?
Tylko go nie zgub.
-Skręca... -Widzę.
Szlag, patrzcie. Nie podoba mi się to.
-Dokąd ją zabiera? -Tam nas pozabija.
Tiff, nikt nikogo nie zabije.
Nikt nikogo nie zabije, on jest jeden, a my trzy.
Proszę, bądźmy we cztery.
Co jest, kurwa?
-Co się dzieje? -Kto nas śledzi?
-Nie wiem. Chwila, co? -To jakieś dzieci! Kto to?
-Nie wiem. Kim jesteś? -Kłamiesz.
-Wysługują się dziećmi? -Nie wiem.
-Gdzie są Heck i Naldo? -Nie wiem, co to znaczy.
Skończ pierdolić, paniusiu! Co z Heckiem i Naldem?
Przysięgam, nie wiem, co te słowa znaczą.
Powiedz, dokąd mnie wieziesz, wypuść mnie.
Zamknij się!
Jezu!
Nic wam nie jest?
Szlag! Biegniemy!
Stać!
Bądźcie cicho.
-Nie! -Nie! Wypuść mnie! Proszę!
Nie! Otwórz drzwi!
Cofnąć się.
Miałyście być cicho.
Pogadamy rano.
Nie pamiętasz jej?
Byliśmy w Cleveland. Byłaś ze mną.
Irlandzka dziura. Może cię nie było.
To moja rodzina ze strony ojca. Jego matki.
O'Halleranowie.
Jej matka to moja kuzynka. Mamy wspólnego pradziadka.
Posłuchaj, Penny,
podobnie jak i inni O'Halleranowie i Coyle'owie,
zawsze miała problemy z...
-Z czym? -Z różnymi substancjami.
Nagle się pojawiła
i powiedziała, że idzie na odwyk.
-To wymaga dużo odwagi. -To prawda. Jestem z niej dumny.
Dlatego chcę pomóc jej, jak tylko mogę.
A jako że mamy wolny pokój, pomyślałem, że nie chciałabyś,
by Kimberly nocowała z obcymi, kiedy może zostać u nas.
Oczywiście, że nie. To rodzina.
Nie na długo, póki trwa odwyk.
Musisz być wykończona, Kimberly.
Przygotuję ci łóżko.
Przyjaciele mówią mi Jo.
To moje drugie imię. Wolę je.
Nigdy nie poznałam Kimberly, której nie chciałam przyłożyć.
Dobrze, Jo.
Poszukam ci piżamy.
Dobrze.
Schowaj to pod deską.
-Próbuję. Zostaw. -I w dół.
Nie każ mi... W dół, nie w górę.
-Wciąż boli? -Tak.
Ale dobra wiadomość jest taka,
że już nie mam migreny.
Już nie widzę tych durnych napisów.
Nie wiem, czy to dobrze.
Mama miała rację.
Po co mi była ta głupia praca?
Mama nie miała racji.
Walczyłyśmy o tę pracę.
-Wiesz o tym. -Fakt.
Pamiętasz to?
Tak.
Nigdy nie zapomnę jej wzroku, kiedy wróciłam do domu.
Była wściekła.
-Wróciłaś do domu? -Tak.
Hej, chodźcie do mnie.
Powinniśmy zjeść śniadanie.
To nie zaproszenie, tylko rozkaz.
Chodźmy.
Chodźcie.
Nikt nie jest głodny?
-K.J. -Spokojnie.
Proszę, nie rób nam krzywdy.
Dla kogo pracujecie?
Obecnie jestem freelancerką,
ale pracowałam dla Calluma i Fieldsa.
-Kto to? -Rzecznicy patentowi.
Na litość boską.
Skąd to macie?
Dostałam to.
-Wiesz, co to? -Coś ważnego.
Nie wiem, czy to ważne, ale kiedy jestem blisko tego urządzenia,
widzę przed oczami
-przewijający się ekran. -Wiesz co?
Może wyglądam na głupka, ale nim nie jestem. Jeszcze raz.
Skąd to macie?
Dał mi to jeden z chłopaków, którzy nas tu sprowadzili.
-Jesteś z STF? -Ej!
Nie wiem, co to znaczy.
-Jesteśmy gazeciarami. -Nie wiem, co to znaczy.
Dostarczamy gazety. Cleveland Preserver?
Cleveland Preserver nie istnieje od 20 lat.
Podróżowałyście?
-Jak? -Nie wiemy.
Mieli kapsułę, która nas tu przeniosła.
-Kto? -Nie wiemy.
Byli niewiele starsi od nas, twarze mieli pokryte bliznami.
Tak...
Jakby byli po jakiejś bójce.
Gdzie teraz są?
Oni...
Zastrzelili ich.
Miała miejsce zasadzka, zginęli.
Przykro mi.
Wiecie, kto to zrobił?
Wyglądali jak żołnierze.
Mieli na sobie białe zbroje.
Umarłam i wszystko się u ciebie ułożyło.
Przepraszam.
Wybacz. Nie chciałam ci dojebać.
Wciąż żyjesz.
Stoisz przede mną.
Jak ci się spało?
Dobrze. Wygodne to łóżko.
-Super, co? -Tak.
To mój ulubiony materac.
Podoba mi się posiadanie bogatego brata.
Raczej ciężko pracującego.
Nazywaj to, jak chcesz, burżuju. Wiesz, czego mi teraz trzeba?
Potrzebuję fajek,
donutów,
a potem możemy pójść na złomowisko coś porozwalać.
Nie kupię ci fajek.
Niedaleko jest dobra cukiernia.
A tam, gdzie kiedyś było złomowisko,
jest osiedle deweloperskie Misty Pines.
-Też mi postęp. -Zgadzam się.
A zanim cokolwiek zrobimy, pojedziemy do szpitala
i pobiorą ci krew.
-Co? Wciąż mi nie wierzysz? -Upewnię się, że już nie zachorujesz.
Zjem z tobą śniadanie, jeśli chcesz.
Masz ochotę na musli?
Co to, kurwa, jest „musli”?
Niech będą donuty.
-Dziwne. -Co takiego?
-Nikt jej nie wypisał. -Może jeszcze nie została wypisana.
Nie. Wiedziałbym o tym.
Widzę tylko bezsensowne odpowiedzi.
Zmyślona data urodzenia, jakieś bzdury o byciu duchem,
podróże w czasie, a potem już nic.
Czyli nie wiadomo, gdzie jest.
Na to wygląda.
Niech żyje biurokracja XXI wieku.
Jesteśmy tylko małym działem, który obsługuje...
Kto z nią rozmawiał?
Jeden z naszych najlepszych...
Podaj mi nazwisko.
Przepraszam, ale nie może pani żądać ode mnie...
Mogę użyć siły, byś podał mi to nazwisko, a możesz zrobić to z własnej woli.
Tak czy siak, zapomnisz, co się stało.
Użycie siły jest opcjonalne.
Co wolisz?
PRACOWNIK SOCJALNY DONNA METCALFE
Chodźcie.
Szybko.
Szlag!
Przepraszam.
-Wracaj. -To byli jego przyjaciele.
Twoi przyjaciele uratowali mi życie.
Mnie też.
Trwa wojna.
Zamordowani należeli do organizacji zwanej STF.
Wojowników Czasu.
Ich misją jest walka ze Starą Strażą.
-To ci żołnierze z lasu? -Właśnie.
Skąd oni są? Ta Stara Gwardia?
Stara Straż. Też z przyszłości, ale wcześniejszej niż STF.
Wiem, że to dużo. Zaufajcie mi.
Stara Straż upiera się, by zachować rzeczy takimi, jakimi są,
nieprzypadkowo zachowując przy tym władzę,
a STF chcą naprawić te momenty w historii,
gdy ludzkość się pogubiła.
Czyli twoi przyjaciele to ci dobrzy?
-Tak. -To bez sensu.
Jak chcą naprawić historię, nie zakłócając tego, co będzie potem?
Nie wiedziałybyście, że to zrobili.
-Czy to... -A po drugie,
to śpiewka Starej Straży, same bzdury.
Zakłócenia są niezbędne.
Stara Straż to starzy, bogaci reakcjoniści, którzy...
Zabronili podróży w czasie, bo zagrażają ich przyszłości.
Przyszłości, której być nie powinno,
przyszłości utraty zasobów i dysproporcji dochodów.
-To brzmi jak dziś. -Wojna się nie skończyła.
Każda minuta to dwa kroki w przód i krok w tył.
Zaufajcie mi. Słyszałem, jak wyglądają czasy STF. Jest tego warta.
-Co? -Walka.
Całe to poświęcenie.
Czy w każdym czasie są jacyś STF?
W każdym istotnym punkcie. Nazywamy siebie Podziemiem.
To dla nich trochę zbyt wiele...
Wcale nie. Nadążam.
Ci żołnierze, Stara Straż, są źli.
Rzucają ludzi dinozaurom na pożarcie, jak myślisz?
Powiedział „dinozaurom”?
-Chyba tak. -Teraz wszystko znów się zmienia,
a ja będę gotowy.
Stara Straż jest coraz bliżej.
A wy...
Jesteście na ich celowniku.
-Co? Dlaczego? -Nic nie zrobiły.
Przeniosły się w czasie, za to grozi kara śmierci.
Kto to?
To nieistotne.
Chodźcie za mną.
Ale...
-Jest jeszcze jedna dziewczyna. -Co?
Jeszcze jedna gazeciara z 1988. Jak możemy ją znaleźć?
-Gdzie ona jest? -Rozdzieliłyśmy się.
Przykro mi wam to mówić,
ale prawdopodobnie już nie żyje.
Widziałyście, co zrobili Heckowi i Naldo.
I przepraszam za paralizator, ja taki nie jestem.
Naprawdę. Mam na imię Larry.
Erin.
-Mogę wam ufać? -Nie wiem, Larry.
-Co mamy ci powiedzieć? -Widzisz ekrany.
-Tak. -W takim razie muszę ci coś pokazać.
Może uda nam się rozwiązać nasz problem.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Jakub Jadowski