มีบางอย่างผิดปกติ
เรื่องนั้นเรายังไม่รู้
มันจะเปิดอีกไม่นาน
พวกเขายังมาทัน
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาจะให้เวลาที่มาถึงทำไม
พวกเขามาแล้ว
ผมไม่ได้รับสัญญาณ
ไม่ใช่ เดอะวอตช์น่ะ
อะไรนะ
ไม่ๆ นั่นไม่ใช่...
- คุณต้องออกมาจากที่นั่น - เดี๋ยว...
ผมบอกให้ออกมาจากที่นั่น ยกเลิกปฏิบัติการ
ไม่เป็นไร เอสทีเอฟอยู่ที่นี่ พวกเขาออกมาจากปี 1988 ได้แล้ว
จูนิเปอร์ อย่าทำอะไรโง่ๆ
เกิดอะไรขึ้น
จูนิเปอร์ จูนิเปอร์
ไม่นะ
ไม่นะ เวรละ
ไม่นะ
โอเค
ชื่อของคุณคือแลร์รี่ ราดาคาวสกี้ คุณเกิดวันที่ 12 มีนาคม 1978
คุณเป็นสมาชิกของ เอสทีเอฟ อันเดอร์กราวด์
ภารกิจของคุณคือปกป้องทรัพย์สิน
ทรัพย์สินอยู่ที่ห้องทำงานของฟาเธอร์
ถ้าคุณกำลังฟังเทปนี้อยู่ นั่นเป็นเพราะ พวกเขาขโมยความทรงจำของคุณไป
นี่คือคำให้การของคุณ วันนี้วันที่ 23 มิถุนายน 2019
บลูทังส์ไม่โกหก
เวรละ
สี่สาวน้อยท่องเวลา
- ฉันรอคุณอยู่ - เกิดอะไรขึ้น พวกเขาอยู่ไหน
ฉันขอโทษ อาหารฉันอยู่ไหน
คุณไม่ได้มาจากอูเบอร์ อีทส์เหรอ
ไม่
ไม่ๆ
ไม่ ไม่นะ
นี่ ขอโทษนะ คุณต้องฟังเรื่องบางอย่าง โอเคไหม
ผมจะเอามือล้วงลงไปในกระเป๋า และดึงเครื่องอัดเสียงออกมา
ไม่เป็นไรนะ
คุณต้องตั้งใจฟังนะ
คุณชื่อจูนิเปอร์ พลิมพ์ตัน คุณเกิดวันที่ 13 ตุลาคม 1978
คุณเป็นสมาชิกของ เอสทีเอฟ อันเดอร์กราวด์
- จูนิเปอร์... - ทำไมฉันถึงพูดอย่างนั้นล่ะ นั่นไม่ถูกต้อง
ฟังมันสิ คุณบันทึกเสียงเอาไว้ ความทรงจำของคุณ...
ไม่ นั่นไม่ใช่ฉัน
คุณเป็นใคร
คุณรู้จักผม จูนิเปอร์
ผมเป็นคนสำคัญของคุณ
ฉันรอคุณอยู่
อาหารฉันอยู่ไหน
- ผมไม่มีอาหารของคุณ - ถ้างั้น
คุณก็ไม่ควรอยู่ที่นี่
ใช่ คุณพูดถูก
ถ้าคุณกำลังฟังเทปนี้อยู่ นั่นเป็นเพราะ พวกเขาขโมยความทรงจำของคุณไป
นี่คือคำให้การของคุณ
วันนี้วันที่ 23 มิถุนายน ปี 2019
บลูทังส์ไม่โกหก
ให้ตายสิวะ
ระบบติดอาวุธ
บ้าเอ๊ย
หยุดได้แล้ว
ระบบติดอาวุธ
โอเคๆ
เราทำได้ เราทำได้นะ
ทางอารมณ์ ฉันจะ... เธออยู่ไหนนะ ไอ้พวกเวร
มาสิ
เขาเดินนำเราไปไกลขนาดนี้ได้ยังไง
เราไม่น่าปล่อย ให้เขาไปคนเดียวตั้งแต่แรกเลย
ฉันอาจจะคิดไปเอง แต่ดูเหมือนว่า เขาก็ไม่ได้ขออนุญาตเรานะ
ขึ้นรถเถอะนะ
- ขอบคุณพระเจ้า - อีกแล้วเหรอเนี่ย
เธอหาเราเจอได้ยังไง
ที่นี่สโตนี่ สตรีมนะ ไม่ใช่แมนแฮตตัน
นี่ ฉันขอโทษ โอเคไหม
พระเจ้า ของนั่นอยู่กับเธอ
แล้วเธอก็เปิดมัน
เธอเปิดมันได้ยังไง เธอพูดอะไรกับมันหรือเปล่า
ฉันว่าไม่นะ ยกเว้นก็แต่ แบบว่า
"อะไรกันวะ" ตอนฉันเห็นคำว่า "ระบบติดอาวุธ" และมีจออยู่ตรงหน้าฉัน
อะไรนะ ตรงไหน มันพูดว่าอะไร
- แค่ตัวหนังสือกับตัวเลขน่ะ - มันบอกวิธีพาเรากลับบ้านไหม
บอกมาให้ละเอียดว่าหน้าจอว่ายังไง
- เดี๋ยวก่อน พวกเธอมีสี่คนไม่ใช่เหรอ - แม็คไปแล้ว
- เขาทำอะไรนะ - ไม่เป็นไรหรอก
ไม่เป็นไร เรารู้เขาอยู่ที่ไหน คิดว่านะ
ฉันคิดว่า...
โอเค ก็ได้
เร็วเข้า
มีอะไรให้ช่วยไหม
- อะไรนะ - มีอะไรให้ช่วยไหม
ไม่ค่ะ ฉันโอเค
ฉันแค่รอพี่ชายอยู่
เธอกำลังตามหาฉันเหรอ
ให้ตายสิ
พี่แก่แล้ว
พี่เป็นหมอจริงๆ
มันเกิดขึ้นได้ไงเนี่ย
นี่...
ไอ้พี่ห่วยแตก
นี่ฉันเองไง
ฟังนะ ฉันรู้ว่านี่มันฟังดูบ้ามาก
เป็นฉันก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน ถ้าไม่ได้เจอกับตัวเอง
แต่ฉันต้องบอกพี่
ว่าการที่พี่มาเป็นหมอ ก็เกือบเชื่อได้ยากพอๆ กันเลย
ถ้าพี่โตขึ้นมาได้ดีขนาดนี้
งั้นฉันคงต้องแจ่มไปเลย
พระเจ้า พี่ดูเหมือนพ่อเลย
เหมือนปู่เลยด้วยซ้ำ
พ่อเป็นยังไงบ้าง
แล้วอลิซล่ะ พวกเขายังอยู่ด้วยกันไหม
แล้วพี่ล่ะ
พี่แบบ แต่งงานหรือยัง มีลูกอะไรแบบนั้นน่ะ
พี่เป็นพวกเพลย์บอย ที่มีแฟนสาวฮอตๆ ทีเดียวเก้าคนหรือเปล่า
มีอะไร
น้องสาวฉันตายแล้ว
เขาตายด้วยโรคมะเร็ง ต่อมน้ำเหลืองในสมอง ตอนอายุ 16
เธอเป็นใคร ใครใช้ให้เธอมาทำแบบนี้
- พี่พูดว่าอะไรนะ - น้องสาวฉันตายมา 27 ปีแล้ว
ฉันไม่รู้ว่า นี่มันเรื่องตลกบ้าบออะไร แต่...
คุณหมอคอยล์คะ
ฉันดอนน่า เม็ทคาล์ฟ ฉันเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่นี่
ฉันอยากถามอะไรเธอนิดหน่อย
เห็นชัดๆ ว่าเธอเป็นเด็กมีปัญหา
- หวังว่าเธอจะได้รับการช่วยเหลือนะ - พี่พูดจริงเหรอ
- นี่พี่คิดแบบนี้เหรอวะ - นี่
ไปตายซะ ดีแลน
พอได้แล้ว ห้ามพูดแบบนั้นอีก
ตอนนี้ไปกันได้แล้ว
ดีแลน
เพลงโปรดของดีแลน ตลับที่สาม
โอเค เยี่ยม
- วันเดือนปีเกิด - วันที่ 5 กรกฎาคม 1976
งั้นเธออายุ 43 เหรอ
ถ้าคุณจะว่าอย่างนั้น
เธอดูเด็กกว่าอายุนะ
ฉันขี่จักรยาน
แล้วก็สูบบุหรี่จัด
- เธอมาจากไหน - ปี 1988 ฉันเป็นนักเดินทางข้ามเวลา
มันสนุกยิ่งกว่านั้นอีก จริงๆ แล้ว ฉันเป็นนักเดินทางข้ามเวลาที่ตายไปแล้ว
ดังนั้นอันที่จริงทางเทคนิคแล้ว ฉันเป็นผีน่ะ
ปรากฏว่าฉันตายตอนอายุ 16
ซึ่งเป็นเวลาอีกสี่ปีหลังจากนี้ ตอนนี้ฉันเลยยังไม่ตายอย่างที่คุณเห็น
เธอใช้ยาเสพติดหรือเปล่า
ฉันกังวลมากๆ เด็กที่หนีออกจากบ้าน มีแนวโน้มว่ามีอาการจิตหลอน
- แล้วเธอก็... - เธอเป็นลูกผม โอเคไหม
อะไรนะ
ผมตรวจดีเอ็นเอ จากแก้วที่เธอใช้ดื่มน้ำ และมันตรงกัน
ผม...
ผมอยากให้คุณทำลายแฟ้มคนไข้ของเธอ
- ฉันไม่ทำลายแฟ้มคนไข้ - ผมมีภรรยาแล้ว
มีครอบครัว ผม...
ผมอยากจัดการเรื่องนี้ อย่างเงียบๆ เท่าที่จะทำได้
ขอร้องล่ะ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
อยากปรับให้เบาะเย็นไหม
ฉันโอเค
ฉันป่วยอยู่นานแค่ไหน
พักหนึ่ง
คือเธอก็ไม่ได้ป่วยหนักนานขนาดนั้น...
ฉันป่วยหนักอยู่นานแค่ไหน
นานเกินไป
แล้วก็อยากบอกให้รู้ไว้นะ
เธอโคตรกล้าเลย
รู้ไหมทำไมฉันถึงได้มาเป็นหมอ
เพราะฉันรู้ว่าเธออยากให้ฉันเป็นคนที่ดีขึ้น
ฉันก็เลยปรับปรุงตัว
ฟังดูไม่เหมือนฉันเลย
เธอไม่รู้หรอกว่าเธอกำลังจะเป็นใคร
นั่นใช้ไม่ได้
รถราคาถูกประเภทไหนกัน ที่ไม่มีช่องใส่ตลับเทป
นี่ เล่นเพลงของแดนซิกซิ
แล้วนี่ก็ของฉันด้วย
รู้สึกเหมือนฉันบอกเธอทุกเช้า ไม่ให้เอาเจ้านี่ไปอยู่สามปี
ฉันบอกพี่แล้วว่าจะเอามาคืน
มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นตอนนี้เนี่ย
นี่ เล่นให้ดังขึ้น
ดังกว่านั้นอีกเยอะๆ เลย
แม่
รัดเข็มขัด เดี๋ยวเราจะไปซิ่งกัน
พูดจริงๆ นะ รัดเข็มขัดซะ
แม่
ขอโทษด้วยกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่บ้าน...
ไม่เป็นไร เอาเป็นว่า ถือว่าเราทุกคน ก็แค่
เครียดละกัน
โอเคนะ ไปดูกันว่า เราจะตามหาพี่ชายแม็คได้ไหม
อยู่ในนี้นะ โอเคไหม
ห้ามหนีไปอีก
ขอโทษครับ ขอโทษครับ
- ผมสงสัยว่าคุณจะ... - โทษที ฉันไม่มีเงินสด
- เวรแล้ว พวกเธอ ดูนั่น ดูสิ - เกิดอะไรขึ้น
พระเจ้า
- พระเจ้า - ไปเร็ว
- พระเจ้า เขากำลังลักพาตัวเธอ - อะไรนะ
เราต้องไปแล้ว ไป ขยับไป พระเจ้า
พระเจ้า
อะไรกันวะ สตาร์ตรถสิ ทิฟฟ์ เธอทำอะไรน่ะ
- ฉันพยายามจะปิดมัน - ขับไป ทิฟฟานี่ ขับไปเลย
- เงียบหน่อย - ทิฟฟานี่ ไปเลย เหยียบคันเร่งสิ
ทำไมเราถึงนั่งกันอยู่ตรงนี้
- ขับสิ - รู้แล้ว
ตามเขาไป เข้าใจมั้ย
ไปเร็วกว่านี้สิ
ฉันยืนเหยียบคันเร่งอยู่นะ จะให้ฉันทำยังไง
- เบียดเขาตกถนนไปเลย - ทำยังไง
- เธอขับช้า - ฉันตามเขาไม่ทันด้วยซ้ำ
เขาจะพาเธอไปไหน เขาจับเธอไปทำไม
ไม่ว่ายังไง อย่าให้คลาดกับเขานะ
- เขากำลังเลี้ยว... - ฉันเห็นแล้ว
เวรเอ๊ย ดูนั่นสิ ฉันไม่ชอบเลย
- เขากำลังพาเธอไปไหนวะ - นี่ล่ะที่ที่เราจะถูกฆ่า
ทิฟฟ์ จะไม่มีใครถูกฆ่าหรอก
จะไม่มีใครถูกฆ่า เอริน เพราะเขาตัวคนเดียวแต่พวกเรามีสามคน
ขอร้องล่ะ ขอให้เป็นพวกเราสี่คนทีเถอะ
อะไรกันวะ
- อะไรกันวะ อะไรกัน - ใครตามเรามา
- ฉันไม่รู้ อะไร ใครกัน - ดูเหมือนเป็นเด็ก พวกเขาเป็นใคร
- ฉันไม่รู้ คุณเป็นใคร - เธอโกหก
- เดี๋ยวนี้พวกมันใช้ทหารเด็กแล้วเหรอ - ฉันไม่รู้
- เฮคกับนัลโดอยู่ไหน - ฉันไม่รู้ว่านั่นหมายความว่าอะไร
อย่าแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ยัยบ้า เกิดอะไรขึ้นกับเฮคและนัลโด
สาบานต่อพระเจ้า ฉันไม่รู้ว่านั่นหมายความว่าอะไร
บอกฉันมาว่าจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันไปเถอะ
หุบปาก
พระเจ้า
ทุกคนโอเคไหม
เวรละ ไปๆ วิ่ง
หยุดนะ
เงียบๆไว้
- ไม่ๆ - ไม่ ปล่อยฉันออกไปนะ ขอร้อง
ไม่นะ เปิดประตูสิ
ถอยไป
ฉันบอกให้อยู่เงียบๆ
แล้วค่อยคุยกันตอนเช้า โอเคนะ
จำไม่ได้เหรอว่าเคยเจอเธอแล้ว
เราอยู่ในคลีฟแลนด์ไง ผมว่าคุณอยู่ที่นั่น
ร้านไอริชเล็กๆ ในตัวเมือง คุณอาจจะไม่ได้อยู่ที่นั่น
ครอบครัวข้างพ่อผมน่ะ แม่ของพ่อผม
พวกโอฮาลเลอแรน จริงๆ นะ
แม่ของเธอคือเพนนี ลูกพี่ลูกน้องผม ปู่ทวดคนเดียวกัน
ยังไงก็เถอะ เพนนี
ไม่เหมือนพวกโอฮาลเลอแรนส่วนใหญ่ แล้วก็พวกคอยล์ด้วย
ที่ต้องคอยสู้กับปัญหาเรื่องแบบว่า...
- อะไรคะ - สารเสพติดหลายชนิด
แล้วจู่ๆ คืนนี้เธอก็ปรากฏตัวขึ้น
มาบอกผมว่าจะไปเข้าสถานบำบัด
- นั่นต้องใช้ความกล้าหาญมากๆ เลย - ใช่ ผมภูมิใจในตัวเธอมาก
และนั่นคือเหตุผล ที่ผมอยากช่วยเหลือเธอเท่าที่จะทำได้
และในเมื่อเรามีห้องว่างอยู่ ผมรู้ว่าคุณคงไม่อยากให้
คิมเบอร์ลี่ไปอยู่กับคนแปลกหน้า ในเมื่อเธออยู่กับเราได้
ใช่สิคะ เธอควรจะอยู่กับเรา เธอเป็นครอบครัว
คงไม่นานหรอก แค่ตอนที่เพนนียังเป็นผู้ป่วยในอยู่
เธอคงเหนื่อยมากนะ คิมเบอร์ลี่
ไปหาที่นอนให้เธอกันเถอะ
ค่ะ เพื่อนๆ เรียกฉันว่าโจ
เป็นชื่อกลางน่ะ ฉันชอบชื่อนั้นมากกว่าเยอะเลย
ฉันไม่เคยเจอคนชื่อคิมเบอร์ลี่คนไหน ที่เห็นแล้วไม่อยากซ้อมให้เละเลย
ก็ได้จ้ะ งั้นก็โจ
ไปหาชุดนอนให้เธอกันเถอะ
โอเค
ใส่ไว้ใต้ไม้...
- ฉันพยายามอยู่ หยุด - และดึงลง
ไม่ต้องบอกฉันให้... ดึงมันลง ไม่ใช่ดันขึ้น
- ยังเจ็บอยู่ไหม - ใช่
แต่ข่าวดีก็คือ
ฉันหายปวดไมเกรนแล้ว
ฉันไม่เห็นภาพหน้าจองี่เง่านั่นอีกแล้ว
ฉันไม่แน่ใจว่านั่นเป็นข่าวดี
รู้ไหม แม่พูดถูก
ฉันไม่ควรจะรับงานโง่ๆ นี่เลย
นี่ แม่ไม่ถูกนะ
โอเคไหม เราสู้เพื่อให้ได้ทำงานนี้
- เธอก็รู้นี่ - จริง
เธอจำเรื่องนั้นได้เหรอ
ได้สิ
ใช่
ฉันจะไม่มีวันลืมสีหน้าของแม่ ตอนฉันกลับถึงบ้าน
แม่โกรธมาก
- เธอกลับถึงบ้านเหรอ - ใช่สิ
นี่ๆ มานี่สิ มาทางนี้ มาเร็ว
ฉันคิดว่าเราทุกคนควรทานอาหารเช้ากัน
นั่นไม่ใช่คำเชิญ เป็นคำสั่ง
โอเค มาเถอะ
มาสิ
ไม่มีใครหิวเหรอ
- เคเจ - ใจเย็น
ขอร้องล่ะ อย่าทำร้ายเรา โอเคไหม
เธอทำงานให้ใคร
ฉัน...
ตอนนี้ฉันรับงานอิสระแล้ว
แต่ฉันเคยทำงานให้แคลลัมแอนด์ฟีลส์
- พวกเขาเป็นใคร - พวกเขาเป็นทนายสิทธิบัตร
โอเค ให้ตายสิ
เธอไปเอามันมาจากไหน
มีคนให้ฉันมา
- เธอรู้ไหมว่ามันคืออะไร - ฉันรู้ว่ามันสำคัญ
ไม่รู้ว่ามันช่วยได้ไหมนะ แต่เวลาที่ฉันอยู่ใกล้เจ้านั่น
ฉันเห็นหน้าจอโผล่ขึ้นมาต่อหน้าฉัน
- แล้วมันก็เลื่อนไป - รู้อะไรไหม
ฉันอาจจะดูโง่ แต่ฉันไม่ได้โง่ ขอถามอีกครั้ง
เธอได้มันมาจากไหน
ผู้ชายคนหนึ่งที่พาเรามาที่นี่ เอามันให้ฉัน
- เธอเป็นเอสทีเอฟเหรอ - นี่
ฉันไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
- เราเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์ - ฉันก็ไม่รู้ว่านั่นหมายถึงอะไรเหมือนกัน
เราส่งหนังสือพิมพ์ เดอะคลีฟแลนด์ พรีเซิร์ฟเวอร์
ถูกปิดกิจการไปตั้งแต่ 20 ปีก่อน
เธอเดินทางข้ามเวลามาเหรอ
- ยังไง - เราก็ไม่แน่ใจ
แต่พวกเขามีแคปซูล แล้วพวกเขาก็พาเรามาที่นี่
- ใคร - เราไม่รู้
พวกเขาไม่ได้แก่กว่าเราเท่าไหร่ และใบหน้าพวกเขาก็มีรอยแผลเป็น
ใช่...
เหมือนพวกเขาเคยต่อสู้กับใคร อย่างรุนแรง หรืออะไรสักอย่าง
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน
พวกเขา...
พวกเขาถูกยิงตาย
มีการซุ่มโจมตี และพวกเขาถูกฆ่า
ฉันเสียใจด้วย
เธอเห็นไหมว่าใครเป็นคนทำ
พวกเขาดูเหมือนทหาร
พวกเขาใส่ชุดเกราะสีขาว
ดูเหมือนทุกอย่างในชีวิตพี่ จะดำเนินไปด้วยดีหลังจากที่ฉันตาย
โทษที
โทษที ฉันไม่ได้หมายความว่า ฉันกล่าวหาพี่หรืออะไรแบบนั้น
เธอยังไม่ตาย
เธอกำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉัน
นอนหลับสบายไหม
สบายสิ เตียงนั่นดีมากเลย
- แสนสุขใช่ไหม - ใช่
ฟูกชิ้นโปรดของฉันในบ้านเลยนะนั่น
ฉันว่าฉันชอบมีพี่ชายรวยๆ นะ
เอาเป็นว่าพี่ชายที่ทำงานหนักดีไหม
จะเรียกมันว่ายังไงก็แล้วแต่ พ่อถุงเงิน แต่จะบอกให้ว่าตอนนี้ฉันอยากได้อะไร
ฉันอยากได้บุหรี่
กับโดนัท
จากนั้นฉันจะไปที่ลานขายเศษเหล็ก เราจะไปทำลายของกัน
ฉันจะไม่ซื้อบุหรี่ให้เธอ
มีร้านขายโดนัทอร่อยๆ อยู่บนถนน
แล้วฉันก็เสียใจที่จะบอกว่า ลานขายเศษเหล็ก
ตอนนี้กลายเป็น โครงการที่อยู่อาศัยมิสตี้ ไพนส์ไปแล้ว
- ฟังดูไม่เหมือนการพัฒนาเลย - ฉันเห็นด้วยสุดๆ
ก่อนที่เราจะทำอะไรกัน เราต้องไปที่โรงพยาบาล
เพื่อตรวจเลือด
- อะไรนะ พระเจ้า พี่ยังไม่เชื่อฉันเหรอ - ฉันจะทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่มีทางป่วย
ฉันมีอาหารเช้าที่นี่ด้วยถ้ามันจะทำให้ง่ายขึ้น
มูสลี่หน่อยเป็นไง
"มูสลี่" คืออะไรวะ
งั้นก็โดนัทแล้วกัน
- แปลกมาก - อะไรแปลก
- ผมไม่เห็นบันทึกปล่อยตัวคนไข้เลย - เธออาจยังไม่ได้ถูกปล่อยตัวก็ได้
ไม่สิ มันต้องมีข้อมูลบอกไว้
มีแค่คำตอบที่ไม่มีประโยชน์
ปีเกิดปลอม เรื่องไร้สาระว่าตัวเองเป็นผี
เดินทางข้ามเวลา แล้วก็ไม่มีอะไรเลย
ตกลงว่าเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่เธอก็ยังอยู่ที่นี่
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ
ประสิทธิภาพของระบบราชการ ในศตวรรษที่ 21 มาถึงจุดตกต่ำที่สุดแล้ว
เราเป็นแค่แผนกเล็กๆ ที่ดูแล...
ใครสัมภาษณ์เด็กคนนั้น
นักสังคมสงเคราะห์คนหนึ่ง ที่มีประสบการณ์มาก...
แค่บอกชื่อฉันมา
ขอโทษนะ แต่คุณจะแค่เดินเข้ามา และเรียกร้อง...
จะให้ฉันทำร้ายและเค้นชื่อก็ได้นะ หรือคุณจะแค่บอกมาดีๆ
ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะทำให้คุณลืม เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
การทำให้คุณเจ็บตัวเป็นทางเลือก
คุณจะเลือกแบบไหน
โอเค
ผู้ดูแลคนไข้ ดอนน่า เม็ทคาล์ฟ
โอเค มาเร็ว มา
มาเร็ว
เวรเอ๊ย
ใช่ ฉันขอโทษเรื่องนั้นด้วย
- นี่ กลับมานี่นะ - พวกนั้นเป็นเพื่อนๆ ของเขา
เพื่อนๆ ของคุณช่วยชีวิตฉันไว้
ของฉันด้วย
เรากำลังอยู่ในสงคราม
พวกคนที่เธอเห็นว่าถูกฆ่า เป็นสมาชิกขององค์กรที่ชื่อว่าเอสทีเอฟ
นักรบเวลามาตรฐาน
ภารกิจขององค์กรคือ การต่อสู้กับโอลด์วอตช์
- พวกทหารในป่าน่ะเหรอ - ถูกต้อง
พวกเขามาจากยุคไหน โอลด์การ์ดน่ะ
โอลด์วอตช์ มาจากอนาคตเหมือนกัน แต่ก่อนหน้าพวกเอสทีเอฟ
ใช่ ฉันรู้ ข้อมูลเยอะมาก เชื่อฉันเถอะ
หลักๆ ก็คือโอลด์วอตช์มุ่งมั่น ที่จะรักษาสิ่งต่างๆ ให้เหมือนเดิม
ซึ่งนั่นไม่ใช่ความบังเอิญ ที่ทำให้พวกเขามีอำนาจ
และเอสทีเอฟกำลังต่อสู้เพื่อแก้ไข ช่วงเวลาต่างๆ ในประวัติศาสตร์
ตอนที่มนุษยชาติหลงทาง
งั้นเพื่อนๆ ของคุณก็เป็นพวกคนดีใช่ไหม
- ใช่ - นั่นไม่สมเหตุสมผลเลย
พวกเขาจะแก้ไขสิ่งต่างๆ โดยไม่กระทบ ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นต่อมาได้ยังไง
เรื่องแรก เธอคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่า มันกระทบหรือไม่
- มันจะไม่... - เรื่องที่สอง
นั่นคือประเด็นที่โอลด์วอตช์ชอบเอามาแย้ง และนั่นมันไร้สาระ
ทุกเรื่องจะต้องได้รับผลกระทบ มันต้องเป็นแบบนั้น
โอลด์วอตช์เป็นพวกฝ่ายขวาผู้ร่ำรวย ที่...
พวกเขาทำให้การเดินทางข้ามเวลา ผิดกฎหมาย มันคุกคามอนาคตพวกเขา
อนาคตที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น
ทรัพยากรที่สูญหาย ความเหลื่อมล้ำ ของรายได้ที่เราป้องกันไม่ได้
- ฟังดูเหมือนตอนนี้เลย - ฉันไม่ได้บอกว่าสงครามจบแล้ว
ทุกนาที ก้าวไปข้างหน้าได้สองก้าว ก็ต้องถอยหลังหนึ่งก้าว
แต่เชื่อเถอะ ฉันเคยได้ยินมาว่า ในยุคของเอสทีเอฟเป็นยังไง นี่มันคุ้มค่า
- อะไรที่คุ้ม - การต่อสู้
การเสียสละทั้งหมดนี่
มีพวกเอสทีเอฟเหมือนคุณ อยู่ในทุกช่วงเวลาไหม
ในด้านความสำคัญเชิงกลยุทธ์แล้วก็ใช่ เราใช้ชื่อว่าอันเดอร์กราวด์
โอเค ทั้งหมดนี่ มันเกินกว่าที่พวกเขาจะรับไหว...
ไม่หรอก ฉันตามทัน
งั้นทหารพวกนี้ พวกโอลด์วอตช์ พวกเขาก็เป็นคนไม่ดี
พวกเขาส่งคนไปเป็นอาหารไดโนเสาร์ พวกเธอคิดว่าไงล่ะ
เขาเพิ่งพูดว่าไดโนเสาร์เหรอ
- คิดว่างั้นนะ - เรื่องต่างๆ กำลังเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
และฉันจะเตรียมพร้อม
โอลด์วอตช์กำลังล้อมเราเข้ามา
พวกเธอ...
ตอนนี้พวกเธอตกเป็นเป้าแล้ว
- อะไรนะ ทำไมล่ะ - พวกเธอไม่ได้ทำอะไรเลย
ทำสิ พวกเธอเดินทางข้ามเวลามา นั่นคือการทำผิดกฎหมายครั้งใหญ่
นั่นใครน่ะ
ไม่สำคัญหรอก
ตามฉันมา
นี่ แต่ว่า...
- ยังมีพวกเราอีกคนอยู่ข้างนอก - อะไรนะ
มีเด็กส่งหนังสือพิมพ์อีกคนมาจากปี 1988 เราจะไปหาเธอได้ยังไง
- เธออยู่ไหน - เราพลัดกัน
ใช่ ฉันขอโทษที่ต้องบอกเรื่องนี้กับพวกเธอ
แต่เพื่อนของพวกเธออาจตายไปแล้ว
เธอก็ได้เห็น สิ่งที่พวกเขาทำกับเฮคและนัลโด
ขอโทษด้วยนะที่เอาปืนไฟฟ้าจี้เธอ จริงๆ แล้วฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
ฉันสาบานได้ ฉันชื่อแลร์รี่
เอริน
- ฉันไว้ใจเธอได้ไหม - ไม่รู้สิ แลร์รี่
- อยากให้เราตอบกลับไปว่ายังไงล่ะ - เธอเห็นหน้าจอนะ
- ใช่ - งั้นฉันก็ต้องให้เธอดูอะไรบางอย่าง
อาจมีทางออกให้กับปัญหาของเราตอนนี้
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ