Ngayon, titiklupin ko na lang ito.
Perpekto ang pagkakatiklop.
-Gusto mong gawin ang bahaging ito? -Oo.
Ang saya talagang magtiklop.
-Gusto mong malaman ang hinaharap mo? -Paano?
-Tingnan mong mabuti. Akin na ang bolpen. -Heto.
-Sino'ng gusto mong pakasalan? -Kadiri.
Hindi ngayon. Kapag malaki ka na.
-Si Batman. -Wirdo ka talaga.
Ano? Patawad kung hindi si Kirk Cameron.
Kawawa ang lahat dahil di sila si Kirk Cameron.
Sino pa? Iyong lalaki sa Dirty Dancing?
Ayaw ni mom na panoorin natin iyon.
-Alam ko na. -Sino?
-Si ALF kaya? -Hindi!
-Si ALF ang papakasalan mo. -Hindi kaya.
Sige. Ito ang bilang ng magiging mga anak mo.
Isa, dalawa, tatlo, o 100?
Kailangan ko bang magkaanak?
Ang pangit ng hinaharap.
Tingnan natin. Ang manghuhula lang ang tunay na makakaalam.
-Pumili ka ng kulay. -Pink.
P-I-N-K. Pumili ka ng numero.
-Tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Kawawa ka naman. Si ALF ang mapapangasawa mo.
At magkakaroon kayo ng 100 anak.
Hindi! Ayaw ko nga kay ALF at imposibleng magkaroon ng 100 anak.
Sabi kaya rito.
Sige. Ikaw naman. Pumili ka ng kulay.
Patawad.
Peste!
Nitong huling 14 na taon,
naging tahanan ang farm ng mahalagang asset na ito ng STF.
Inatasan akong panatilihin at ihanda ito para sa misyong
-nina Heck at Naldo rito. -Ano ang misyon nila?
Wag mong hawakan.
Patawad.
Ang capsule na nagdala sa kanila mula sa 1988? Isang lifeboat iyon.
Ito ang battleship.
At kailangang ikaw ang magmaneho.
-Hindi. -Oo.
-Hindi kaya. Ano'ng... -Uy, Erin.
Ikaw ang magpipiloto nito. Sa iyo ito nakapares.
Tanggalin mo iyon.
Inaasahan mong imamaneho ko ang isang dambuhalang Transformer?
-Nababaliw ka na siguro. -Makinig ka.
Kung madadala natin ito sa '99, naroon ang STF.
Matutulungan nilang makauwi ang mga bata. Matatapos nila sa wakas ang digmaang ito.
Sandali. Time machine ang robot na iyon?
Una, di ko sila dadalhin sa labanan para sa isang lihim na misyon.
Wala akong pakialam kung mahalaga iyon. 12 pa lang sila. Naaalala mo, Larry?
Dahil ako, oo, at ang hirap na nga, tapos iisipin ko pa
na baka mapahamak sila o anupaman.
At pangalawa, kahit makabalik sila sa taon nila,
paano naman ako makakauwi?
Di ba? Ang sagot ay hindi. Hindi talaga!
-Tama si Larry. -Salamat.
Pasensya?
Sinabi sa akin ni Heck o Naldo, "Hanapin ang Underground. Tahanan."
Di mo ba nauunawaan? Si Larry ang Underground na dapat naming hanapin,
at ang robot na iyon ang maghahatid sa amin.
-Pupunta sa 1999 ang robot. -Ibaba ninyo lang kami.
Di iyan school bus at di ko isasapalaran ang misyon sa '99.
Kung babalik kami sa '88,
di ba puwedeng iligtas namin sina Heck at Naldo?
Di ba, malulutas no'n ang lahat?
-Sana nga'y ganoon lang kadali. -Bakit hindi?
Ililigtas sina Heck at Naldo at dadalhin ang robot sa '99 para sa misyon.
Tapos, babalik kayo ni Matandang Erin
sa 2019 sa space capsule time machine na meron sila, tama?
Tulad ng sinabi mo, Larry. Nasa akin ang mga susi. Ako ang piloto.
Hindi ikaw.
At...
Ihahatid ko sila.
Sige, baka gumana iyon.
Ang galing nito.
Oo.
KJ?
-Ano? -Dapat nating hanapin si Mac.
-Ano? Tama naman! -Iniwan niya tayo.
Sige. Lilinawin ko lang.
Ayaw ko ang "Matandang Erin."
At pangalawa, di ko alam kung paano papaandarin ang bagay na iyan.
Sana, mabilis kang matuto, isa lang kasi ang tsansang makaalis ngayong gabi.
Welcome sa Underground. Aalis tayo sa loob ng anim na oras.
Peste! Ayos ka lang?
Tarantado ka.
-Muntik mo na akong mabulag! -Sa susunod, oo.
-Alam mo kung paano mas sasaya pa? -Paano?
Wag ka nang mahigpit at ibili mo na ako ng sigarilyo.
-Hinding-hindi. -Sige na.
Patay na naman ako, tama? Di na iyon makakasama sa akin.
Makakasama pa rin. At di ka patay.
Ikaw ang nagturo sa akin no'n.
-Hindi kaya. -Kagaguhan! Di mo na naaalala?
Naroon tayo kina Nugget. Nagpapalitan kayo ng mga Chinese throwing star.
Marlboro Red iyon at sinuntok mo ako dahil mali ang pagkakalanghap ko.
-Diyos ko, napakakupal ko. -Di naman.
Seryoso ako. Di ko dapat ginawa iyon.
Ayos lang naman.
-Ganoon din siguro ang gagawin ko. -Hindi.
Ngayong may mga anak na ako...
Napagtanto ko kung gaano kalupit ang kabataan natin.
Marami sa mga naranasan natin ay di katanggap-tanggap, Mac,
lalo na ang karahasan.
Alam mo iyon, tama?
Siguro.
At di lang si Dad ang tinutukoy ko. Ako rin.
Di kita dapat binully.
Dapat, humingi ako ng tawad.
Napakahirap siguro no'n para sa iyo. Patawad.
Kung may gusto kang pag-usapan, anumang nakalimutan ko,
anumang damdaming gusto mong ilabas, narito lang ako.
Masasabi mo ang lahat sa akin.
Mac?
May isang bagay siguro.
Nagtataka lang ako...
Kailan ka naging binabae?
Di mo na iyan puwedeng sabihin. Nakakasakit iyan.
Maraming pagkakamali si Dad, at dapat maging mas maayos tayo sa kanya.
Patawad. Ano na ang puwede kong sabihin?
Bale...
Puwede pa rin ang tarantado. Mukhang tae. Letse. Mukhang tumbong.
-Hindot? -Oo, puwede pa rin ang hindot.
Kung ganoon, alam ba ng mga sosyal mong kaibigan sa ospital
na ang tunay mong pangalan ay Doktor Burat, ang mukhang taeng hindot?
Siyempre naman. Ano sa tingin mo ang nakalagay sa mga calling card ko?
Alam ba ni Dad na mayaman ka?
Alam niyang doktor ako.
Nasaan na nga pala siya?
Ang huling narinig ko, sa isang trailer park sa Florida.
Di na kami talaga nag-uusap.
At Alice ang ipinangalan mo sa anak mo?
Oo.
Nang magkasakit ka, si Alice ang nag-alaga sa iyo.
At pagkatapos, siya lang ang tumulong sa akin.
Siguro, pagkakataon ko nang ako naman ang tumulong sa iyo.
Sige, tingnan natin kung ano ito.
Sabi, nagsi-sync ang mga kompyuter sa aking "vestibulo-ocular reflexes."
Iyon ang balanse mo. Ginagamit siguro nito ang mga mata at tainga mo
para i-reset ang oryentasyon ng sistema kapag nag-time travel tayo.
Tiyakin mong patayo tayo sa muling pagpasok, ha?
Naka-autopilot na dapat ang lahat ng iba.
Puwede pa nga tayong lumipad nang ganoon.
Lumipad?
-Oo, pero sana, huwag. -Para saan ang button na ito...
Wag mong hawakan iyan! Diyos ko.
Pandigmaan ito, okey? Hindi ito laruan.
-Larry, naarmado ko ang missiles. -Ano?
-Seryoso ka ba? -Hindi!
Hindi talaga.
-Di iyon nakakatawa. -Binibiro lang kita.
Di iyon nakakatawa. Wala kang ideya sa nakataya.
Oo, ang kapalaran ng sangkatauhan. Nauunawaan ko.
Kailangan kong makinig ka sandali, okey?
Alam kong mahirap itong unawain, pero hindi ganoon para sa akin.
At kung papalpak ka,
at aksidenteng mapipindot ang mga maling button, patay tayong lahat.
Okey?
Okey.
-Patawad. -Dapat lang.
Ngayon, handa ka na ba ulit kumilos na parang matanda?
Ayos.
Gamitin natin ang guwantes. Isuot mo, at igalaw-galaw.
Grabe, nakakamangha iyon.
Gagamitin mo lang ito kung magma-manual tayo, halimbawa,
kapag bumaba tayo sa loob ng gusali.
-Sa loob ng gusali? -Baka di mangayari, pero baka mangyari.
Magiging ayos tayo, lalo na kung disenteng pilot ka pala
na sa tingin ko ay
medyo malabo sa ngayon.
Ayos lang.
Larry, dapat kong sagutin ito.
Mamamatay lang din naman tayo.
Alam ko. Patawad kung wala ako. Kasi...
Dapat tinawagan kita. Abalang-abala lang kasi ako.
Nasa sala mo ako ngayon.
-Ano? Pumunta ka sa bahay? -Oo.
Di ka kasi sumipot para ibenta ang bahay ng nanay natin
at di mo sinasagot ang mga tawag ko.
Bumiyahe ako galing pa ng Columbus
at ikaw, di ka sumipot sa real estate office kahit napakalapit mo lang.
Ano'ng nangyayari?
Nasaan ka?
Mahirap ipaliwanag.
May problema ka ba?
Sabihin mo. Pupuntahan kita.
-Hindi, baka ayaw iyon ni Larry. -Sino si Larry?
Sabihin mo kung nasaan ka o tatawag ako sa mga pulis.
Sige. Sandali lang.
-Larry, ano ang address mo? -Ano?
Pumunta kagabi ang bata, at nag-usap kami sandali
bago dumating ang isang kapamilya at ibinigay ko siya sa kanya.
Nauunawaan kong di kompleto ang file,
at di puwedeng pumalpak nang ganito ang departamento natin.
Oo naman. Kasi, sa pagkakaalam ko,
sensitibong situwasyon ito
sa isa sa mga doktor natin.
Ayaw kong may magkaproblema rito, alam mo iyon,
pero dapat kumpletuhin ang file, tama?
Ba't di mo na lang ako bigyan ng address,
at bibisitahin ko lang sila para mangamusta.
Parang... Magkaibigan lang.
Uy, Glenn, puwede mo bang...
Puwedeng pahingi ng impormasyon tungkol kay Dr. Coyle?
Napapansin ako, at karapat-dapat ako.
Sa emosyonal, magtatagumpay ako. At sa buhay ko...
Magtatagumpay ako.
Uy, ano'ng...
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Pupunta kasi si Missy.
-Doktor na ba siya ngayon? -Hindi. Piloto siya.
Ng mga helicopter. Ang militar ang nagpaaral sa kanya.
Di ko inaasahan iyon.
Oo. Bayani siya.
Pero wag kang masasabik, ha? Di kayo puwedeng magkita.
Para sa kanya, baliw na ako.
Naisip ko lang na masayang may pagkakataon kayong ayusin ang lahat.
Wala kaming aayusin.
Tatapusin lang namin ang kasunduan hinggil sa bahay.
Okey, pero dapat mong subukan.
Di mo mabubura sa isang hapon ang 20 taong sama ng loob.
-Dalawampung taon? -Naiinis na ako sa iyo.
Puwede...
Puwede bang umalis ka muna?
Naaalala mo noong aksidente nating naipit ang daliri ni Missy sa pinto ng kotse
at nagwala siya hanggang sa kantahin natin iyong kantang may mga murang Mandarin?
Hindi.
Sige.
Gawin mo lang ang pangmatandang bersiyon no'n.
Walang pangmatandang bersiyon noon, okey?
Bukod pa, iba na si Missy mula sa noong nakilala mo siya.
Ano?
Makinig ka...
Di ako masayang sabihin ito sa iyo, pero...
Hindi tayo tinulungan ni Missy noong nagkasakit si Mom.
Alam kong nakakagulat,
at pangako, pag-uusapan natin ito mamaya, pero sa ngayon,
kailangan kong umakyat ka muna at magtago.
Di tayo puwedeng pumalpak ngayon.
Okey?
-Okey. -Ayos. Sige, akyat ka na.
G. Larry.
Pasensya, G. Larry?
G. Larry, bago ka magalit, may ipapakita ako sa iyo.
-Bongos? -Wala kang...
Wala kang pakialam. May 10 segundo ka.
Dahil nagpasiya tayong bumalik sa 1988,
sinusubaybayan ko ang lahat ng pangyayari.
Bawat engkuwentro sa STF, pati ang mga oras at lokasyon.
Mukhang nahanap ko ang pinakamagandang entry point.
-Dalhin mo rito. -Sige.
Dito tumigil ang lahat at naging pink ang langit?
Oo.
Iyon ang nangyayari kapag binubura ng Old Watch ang alaala ng mga tao,
at "inaayos" ang lahat. Ablusyon ang tawag dito.
Ablusyon.
Di iyon maganda.
Bakit hindi nabura ang mga alaala namin?
Di ko alam. Baka naiwasan ninyo ang ilaw.
Ilaw kasi ang may gawa noon, ang mekanismo nila, iyon lang ang alam ko.
Ang mismong pagbubura ng alaala ay nangyayari sa command ship nila.
-Salamat dito... -Tiffany. Tiffany Quilkin.
-Salamat, Tiffany. -Walang anuman.
Matalinong bata.
Baka makita ko siya mula rito.
Di ba dapat, hindi ka makikita?
-Baka gaga talaga ang kapatid mo, Erin. -Hoy!
Ano?
Ang pangit na nga ng buhay mo, wag mo nang sirain ang buhay ni Missy.
Kaya ba ayaw mong makita ang sarili mo?
Ewan ko.
Bakit nga ba?
-Siguro, wala akong pakialam. -Hindi puwede...
Imposible iyon.
Di iyon imposible, dahil wala akong pakialam, okey?
Kung nasunod si nanay, naabot ko ang gusto niya para sa akin.
At ayaw kong makita iyon.
Ayaw ko rito.
Ano'ng ginagawa mo? Sabi mo lang na wag akong magpapakita.
Nahanap ko si Mac.
Talaga?
Ginamit ko ang kompyuter ni Larry at nahanap ang address ng kuya niya,
tulad ng ipinakita ng matandang ikaw.
Puwede mong gawin iyon?
Oo, may mga mapa pa nga. Nakakabaliw.
Di ko sasabihin, di mo sasabihin.
Makinig ka, iniisip ko kung paano tayo magpapatuloy,
para maging permanente kang bahagi ng pamilya.
Isang araw, sa loob ng ilang linggo, may masamang balita sa mom ni Jo.
Nagka-relapse siya, maglalaho,
at pag-uusapan namin ni Jennifer ang pag-ampon sa iyo.
Pag-ampon?
Magiging Dad kita?
Ang wirdo no'n.
Oo, napakawirdo no'n, pero magiging maayos din.
Masasanay tayo.
Kalaunan, ie-enroll ka namin dito sa Buttonwood.
Kukuha tayo ng tutor para mahabol mo ang iyong antas.
Hahanap tayo ng mga ekstrakurikular.
Ang dami namang gagawin kahit patay na ako.
Di ka patay. Gusto kong tigilan mo ang pagsasabi niyan.
Okey, Dad.
May gusto akong ipakilala sa inyo.
-Pinsan ninyo siya. Pinsang makalawa... -Bakit suot niya ang leather jacket ko?
-Dahil ipinahiram ko sa kanya. -Patawad.
Sana lang, nagpaalam ka.
Sumakay na kayo at pag-usapan natin, okey?
Hi. Ako si Alice.
Hi.
Sige. Sakay na.
-Paano kayo ulit nagkakilala? -Alam mo, kami...
Nakakatawa. Nagkasalubong kami, at nagkaibigan kaagad.
Siguro...
nahulog talaga siya sa akin.
-Oo. -Uy, mahal kita.
Mahal kita, Larry.
Sige. Salamat.
Alam mo na siguro ang kamatayan ng nanay namin?
-Oo naman. -Di ba niya kayang magsalita?
Oo, kaya ko, siyempre.
At gusto ko lang sabihing...
tila lumaban talaga siya.
Mag-usap na kayong dalawa. Masaya akong makilala ka, Misty.
-Missy. -Missy, tama. Patawad.
Peste!
Magnanakaw!
Pesteng mga batang ito!
Pineperahan ka ba niya?
Diyos ko. Hindi!
Nobyo ko siya.
Ganoon ba talaga kawirdong may nobyo ako?
Missy, bakit ang dami mong tanong? Matanda na ako. Magagawa ko ang gusto ko.
Iniinom mo ba ang mga gamot mo?
-Bakit mo itinatanong iyan? -Lehitimong tanong iyon.
Oo, Miss, iniinom ko ang mga gamot ko.
Literal na inaasikaso ko rin ang lahat,
kabilang ang pag-impake sa tahanan natin
nang di hinihiling na tumulong ka.
Nasa isang farm ka kasama ng isang lalaking tila may sapak,
-at di ka pa sumipot kaninang umaga. -Iyon pala ang dahilan.
Ang pera para sa bahay.
Alam mong di ito tungkol sa pera.
Talaga?
Patulong naman.
-Ano'ng ginagawa mo rito? -Patawad, kasi...
-Kailangan kitang makausap. -Sabi mo, magtago ka!
Naka...
-Nakalimutan ko ang bag ko. Puwedeng... -Oo.
Salamat.
Missy, ang...
Ang hirap ng taong ito.
Sana, sinabihan mo ako.
May mga anak ka at trabaho, at asawa.
Di kailangang tayong dalawa ang dumanas ng lahat ng iyon.
Di ko hiniling na itago mo sa akin ito, Erin.
-Galit ka ba dahil doon? -Hindi. Kasi,
di ko hiniling na magpakamartir ka.
Di ako martir, at kailangan ng mag-aalaga lagi kay Mom.
-Maniwala ka, pabor ito. -Pabor?
Isang napakalaking pabor.
Sige. Gusto mo bang pasalamatan kita?
-Di ko sinabi iyon. -Di mo kailangang sabihin.
Alam ko ang hinihintay mo, kaya ito na.
Salamat, Erin,
sa pagnanakaw sa relasyon ko sa nanay ko sa mga huling taon niya.
Paano ako makakabawi sa iyo?
Missy... Alam mong di ko sinasadya iyon...
Hindi mahalaga kung ano'ng sinasadya mo. Tapos na.
Diyos ko, siyempre, nariyan ka sa ipinagbabawal ko.
Patawad.
Kilala mo ang kaibigan mo? Iyong nagnakaw ng motor ko?
Malamang na di mo na siya makita ulit.
Sinubukan ko siyang pigilan, pero walang nakikinig...
Pumapatay ng mga time traveler ang Old Watch. Nauunawaan mo ba?
Oo...
pero ayaw kong mamatay siya. Okey?
Ayaw kong may mamatay sa atin.
Patawad. Di kita dapat sinigawan.
Ilang oras na lang kasi at natatakot ako.
Ayos lang.
Gusto mong makakita ng astig?
-Oo. -Sige.
Ilang taon siguro akong mas bata sa iyo nang sabihin ng lolo ko
-na paghihirapan ko ang lahat. -Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ito ang Radakowski Farmer's Almanac. Para itong bibliya
ng bawat detalyeng hinggil sa kondisyon ng panahon dito sa farm.
Kung di ako sinabihan
at pinilit ng lolo kong isulat ang bawat
hangin at patak ng ulan,
di ako magiging handang gawin ito.
Di ko ito maunawaan.
Dahil may code ang impormasyon para mapanatili itong ligtas.
Mga coordinate iyan ng kung saan at kailan nagaganap ang mga "pagtiklop."
-Ano iyong "pagtiklop"? -Ang mga short cut sa time travel.
At dinaanan namin ang isa sa mga iyon?
Itong isang ito. Magbubukas ito sa loob ng ilang oras.
Diyan sa parang na iyan. At matagal ko nang hinihintay
ang isang ito.
Ang tagal kong kinamumuhian ang farm na ito,
at ang lolo ko, at ang tungkulin, at ang mais.
Pero di ito tungkol sa mais.
Para bang pinili ka.
Pinili nga ako.
Baka pinili rin ako.
Oo, baka.
May maitutulong ba ako?
Patawad, pero...
hinahanap ko ang kaibigan ko at hindi siya...
-Si Kimberly? Pasensya, si Jo pala. -Patawad...
Nalimutan kong Jo ang tawag sa kanya.
Tama. Si Jo...
-Narito ba siya? -Oo,
pero nasa malapit siyang Chili's kasama ang mga pinsan niya.
Gusto mo bang pumasok at hintayin siya?
Baka gusto mong uminom?
Narito na sila maya-maya.
Sige...
Sige. Tara.
Gutom ka ba? Puwede akong gumawa ng kale chips.
Ano ang kale chips?
Tama ka. Pangit na ideya iyon.
Nagmotor ka papunta rito?
Oo.
Nag-away kami ni Jo.
At nalungkot talaga ako dahil doon. Kaya gusto kong humingi ng tawad sa kanya,
pero nang di ko siya mahanap, kaya...
Ang buti mo na pumunta ka pa rito,
lalo na sa lahat ng nangyayari sa pamilya niya.
Alam kong sasaya siya kapag nakita ka niya.
Matapang na bata siya. At masaya akong may girlfriend siyang katulad mo.
Ano?
Hindi ko. Hindi ko siya girlfriend.
Magkaibigan lang kami. Karaniwang magkaibigan lang.
Di nga kami gaanong malapit. Mali ka. Hindi kami...
Iyon ang ibig kong sabihin. Girl na kaibigan.
-Ah. -Pero wag kang makinig. Matanda na ako.
Di ko na alam ang tawagan ng mga kaedad mo.
Puwede kaya nating tawagan ang Chili's para malaman kung pauwi na sila?
-May maitutulong ba ako? -Hi, ako si Larissa.
Kakalipat lang naming mag-asawa sa tan na Colonial sa kanto.
Hi, Larissa. Di ko nga alam na ibinebenta pala iyon.
Umiikot ko para humingi agad ng tawad para sa aming dalawang maingay na aso.
Sana, mahilig ka sa salted caramel blondies.
Ang mga iyan ay gluten at dairy-free.
-Talaga? -Oo naman.
Sa tingin mo ba, halimaw ako?
Pasensya pero puwede bang makigamit ng banyo?
Oo naman. Pasok ka.
Hoy!
Saan siya pupunta?
Bakit tayo pumunta rito?
Grabe ang laki ng portion sizes ng mga ito.
Mapapakain mo ang isang homeless shelter sa tira-tira.
Subukan mo, baka magustuhan mo.
-Halos kasinlaki na nito ang mukha ko! -Tumigil ka, nakakahiya ka.
Natatakot kang makita siya ng mga kaibigan mo sa private school?
Hindi pumupunta rito ang mga kaibigan ko.
Wilder, kumusta ang pagsasanay ninyo kaninang umaga?
Masaya. Nagawa ko na sa wakas ang aking sit-spin.
Ayos! Iyan ang sinasabi ko.
Kailangan...
mo bang magsuot ng leotard kapag nagsi-sit and spin ka?
Mahirap na isport ang ice skating, Jo.
Ano'ng ginawa mo ngayon, maliban sa paghiram sa jacket ko?
-Wilder. -Tingnan natin.
Nagsimula ito sa pagpapaputok namin ni Dr. Burat ng mga ilegal na paputok.
Tapos namili kami, at nang alas-tres na,
bumalik siya bigla sa pagiging kupal, at narito na kami.
Sumama ka sa akin.
Ano'ng ginagawa mo?
Ipinagtatanggol ko ang sarili ko.
Baka nakalimutan mo, di ikaw ang tunay na dad ko.
Hindi, pero dad nila ako, at di kami ganyan makipag-usap sa bahay.
Bakit napakalamya mo? Di na kita kilala.
Wag mo na akong pahirapan.
Para saan ang paghingi mo ng tawad kaninang umaga?
Naging mayaman at nagkapamilya ka lang, ikinakahiya mo na ako.
At gusto mong mahiya rin ako sa sarili ko, pero di mangyayari iyon.
Gusto ko kung sino ako at mas gusto ko ang lumang bersiyon mo
kaysa sa pesteng duwag na nasa harapan ko.
Ako pa rin ito, Mac.
Pero ganito na ako ngayon.
Di ko napigilang tumanda. Ganoon talaga ang buhay, at, oo,
nagbago ako, pero di kita ikinakahiya.
Malayo mula roon.
Mahal kita.
At kuya mo ako. Walang magpapabago roon.
Nakakabaliw ito, ganito talaga.
Pero magtutulungan tayo.
Dahil ang meron tayo ay isang bagay na di nakakamtan ng iba,
pangalawang pagkakataon.
At di ko ito sasayangin sa di pagbibigay sa iyo ng buhay na nararapat sa iyo.
Halika.
Magbabanyo lang ako sandali. Kita tayo mamaya sa mesa.
Wag kang maliligaw.
-Dapat na tayong umalis. -Ano'ng ginagawa mo rito?
-Hindi ako aalis na kasama ka. -Kailangan.
Di ako aalis.
Makinig ka, nakahanap kami ng paraang makabalik sa 1988.
-Ano? -Dapat tayong umalis ngayong gabi.
-Ito lang ang pagkakataon natin... -KJ, gusto ko rito.
Di mo nauunawaan. Tinutugis tayo no'ng babaeng mamamatay-tao.
Nakita ko siya sa bahay ng kapatid mo at papunta siya rito.
Ano? "A" ka sa science?
Ayos! Sige. Magkuwento ka pa tungkol sa paaralan.
-Nasisante si G. Jonas. -Ano? Bakit?
Patawad, kung gusto mo silang mabuhay, dapat ka nang umalis.
Tara na. Bilisan natin.
Mag-isa ka lang?
Larry, di nating puwedeng iwan ang dalawang bata.
Alam mo, baka buhay pa sila.
At wag mong sabihing "ganito talaga kapag digmaan."
Sa tingin mo, gusto kong manganib sila?
Baka nga mas ligtas pa sila rito.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Walang magandang kahihinatnan ito. Parehong mapanganib.
Kapag iniwan natin ang ating timeline, matutukoy tayo ng Old Watch.
At tulad ng sinabi mo, 12 sila.
Sana, hindi mo lang ngayon napansin iyan.
Seryoso ako. Tama ka, mga bata sila.
Di nila talaga mauunawaan ang pinapasok nila.
Siyempre, hindi nila ito mauunawaan lahat,
pero umabot na sila ngayon dito, hindi ba?
At bukod pa...
Ano ang alternatibo?
-Nasaan na sila? -Di sila aabot.
Sabi ni Larry, 10 minuto lang bukas ang pagtiklop.
Peste.
Grabe.
Isang pagtiklop sa oras...
Tara na!
Nakikita mo ba iyon?
-Diyos ko. Sila iyon. -Sina Mac at KJ!
Ayos lang kayo?
-Akala namin, patay na kayo. -Diyos ko. Mga bobo kayo.
Malapit na tayo.
Pumasok na tayo sa pagtiklop.
Hindi naman sa galit ako.
Ako ay...
Nadidismaya lang.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita