Okey. Saya akan lipat sebelah lagi.
Sudut sempurna.
-Nak buat bahagian ini? -Ya.
Rasanya kepuasan melipat.
-Nak tahu masa depan awak? -Bagaimana caranya?
-Lihat dengan teliti. Pen. -Nah.
-Awak nak kahwini siapa? -Jijik.
Bukan sekarang, dungu. Apabila dewasa.
-Batman. -Awak memang dungu.
Apa? Maaf, dia bukan Kirk Cameron.
Semua orang kesal mereka bukan Kirk Cameron.
Siapa lagi? Lelaki daripada Dirty Dancing?
Mak takkan benarkan kita tonton.
-Saya tahu. -Apa?
-Bagaimana dengan, ALF? -Tak nak!
-Awak akan kahwini ALF. -Takkan.
Okey. Ini jumlah anak yang awak akan dapat.
Satu, dua, tiga atau 100?
Saya perlu ada anak?
Masa depan memang teruk.
Kita akan lihat. Hanya penilik nasib benar-benar tahu.
-Pilih warna. -Merah jambu.
M-E-R-A-H J-A-M-B-U. Pilih nombor.
-Tiga. -Satu, dua, tiga.
Malangnya dan menyedihkan. Awak bakal Pn. ALF.
Awak akan ada 100 anak ALF.
Tak nak! Saya tak suka ALF dan mustahil lahirkan 100 anak.
Ia tertulis di sini.
Okey. Giliran awak. Pilih warna.
Maaf tentang ini.
Tak guna!
Gadis Akhbar
Selama 14 tahun,
ladang ini menjadi kediaman untuk aset STF.
Saya ditugaskan untuk kekalkan dan pastikan ia sedia untuk misi
-yang Heck dan Naldo datang untuk buat. -Apa misi mereka?
Jangan sentuh.
Maaf.
Kapsul yang bawa gadis dari 1988? Itu bot penyelamat.
Ini kapal perang.
Saya nak awak memandunya.
-Tidak. -Ya.
-Tak. Apa... -Erin, hei.
Awak perlu pandu. Awak yang dipadankan dengannya.
Batalkan saja.
Awak nak saya kawal Transformer gergasi?
-Awak pasti dah gila. -Dengar.
Jika boleh bawa ke 1999, STF akan berada di sana.
STF boleh bantu hantar mereka pulang. Selesaikan perang ini sekali gus.
Sekejap. Robot itu mesin masa?
Saya takkan bawa mereka ke zon perang untuk misi rahsia,
saya tak peduli apa pun ia. Mereka 12 tahun. Ingat 12 tahun, Larry?
Sebab saya ingat dan sangat teruk tanpa perlu bimbang
terbunuh dalam perang robot masa depan.
Dua, walaupun mereka pulang ke tempat asal mereka,
bagaimana saya nak pulang nanti?
Ya. Dengar. Betul. Jawapannya tidak. Tak nak!
-Betul cakap Larry. -Terima kasih.
Apa?
Heck atau Naldo beritahu saya, "Cari Bawah Tanah. Rumah."
Tak faham? Jelas sekali Larry ialah Bawah Tanah yang kami perlu cari,
dan robot itu akan bawa kami pulang.
-Robot itu akan ke 1999. -Turunkan kami nanti.
Ia bukan bas sekolah dan saya akan bermasalah jika rosakkan misi 1999.
Jika nak pulang ke 1988,
awak tak boleh selamatkan Heck dan Naldo daripada mati?
Bukankah ia selesaikan semuanya?
-Saya harap ia semudah itu. -Kenapa tidak?
Selamatkan Heck dan Naldo dan bawa robot ke 1999 untuk selesaikan misi.
Awak dan Erin tua itu,
kembali ke 2019 di ruang kapsul mesin masa yang mereka ada, bukan?
Seperti awak cakap, Larry. Kunci ada pada saya. Saya juruterbangnya.
Bukan awak.
Saya...
Saya nak hantar mereka pulang.
Okey, ia mungkin berjaya.
Ini bagus.
Ya.
KJ?
-Apa pula sekarang? -Perlu cari Mac.
-Apa? Betullah! -Dia tinggalkan kita.
Okey. Sekejap. Untuk pengetahuan semua,
saya tak suka "Erin Tua".
Kedua, saya tak tahu cara mengemudinya.
Kami berharap awak cepat belajar sebab kita ada satu peluang malam ini.
Selamat datang ke Bawah Tanah. Kita bertolak dalam enam jam.
Alamak! Awak okey?
Keparat.
-Kamu boleh keluarkan mata saya! -Lain kali.
-Tahu apa boleh buat hari ini lebih hebat? -Apa?
Jika awak berhenti jadi orang teruk dan berikan saya rokok.
-Tak nak. -Tolonglah.
Saya dah mati, bukan? Ia takkan bunuh saya.
Ya, ia akan bunuh awak dan awak belum mati.
Awak yang buat saya bermasalah.
-Tak. -Mengarut! Awak tak ingat?
Kita di laman belakang Nugget. Awak bertukar bintang Cina.
Ia Marlboro Red dan awak tumbuk saya sebab saya salah sedut.
-Teruknya saya. -Tak.
Serius. Saya tak patut buat begitu.
Bukan masalah besar.
-Saya mungkin buat perkara sama. -Tak.
Sebab saya dah ada anak, saya...
Saya sedar zaman kanak-kanak kita memang sukar.
Banyak yang kita hadapi tak boleh diterima, Mac,
terutamanya keganasan.
Awak tahu, bukan?
Rasanya.
Saya bukan hanya cakap tentang ayah. Saya pun salah.
Saya tak patut buli awak.
Saya patut minta maaf.
Pasti ia sukar untuk awak. Maaf.
Jika ada apa-apa awak nak cakap, apa-apa yang saya lupa,
apa-apa perasaan awak nak luahkan, saya ada.
Awak boleh beritahu apa saja.
Mac?
Ya, rasanya ada satu perkara.
Saya asyik terfikir...
Bila awak jadi lelaki lembut yang homoseksual?
Awak tak boleh sebut begitu lagi. Ia menyinggung.
Ayah buat banyak silap, dan kita patut jadi lebih baik.
Maaf. Jadi, apa yang saya boleh cakap?
Sebenarnya...
Tak guna masih klasik. Hodoh. Teruk. Lemah.
-Pemakan najis? -Ya, pemakan najis diterima.
Jika begitu, kawan hospital awak tahu
nama sebenar awak Doktor Dildo teruk pemakan najis?
Sudah tentu. Awak rasa nama apa pada kad perniagaan saya?
Ayah tahu awak kaya?
Dia tahu saya doktor.
Dia di mana sekarang?
Sebelum ini di taman treler di Florida.
Kami jarang bercakap.
Awak namakan anak awak Alice, bukan?
Ya.
Selepas awak didiagnosis, Alice sentiasa di sisi awak.
Selepas itu, hanya dia saja ada untuk saya.
Rasanya ini akhirnya peluang saya untuk bersama awak.
Okey, mari lihat ini apa.
Tertulis ia segerak komputer pada "refleks vestibulo-okular" saya.
Itu keseimbangan awak. Perlu guna mata dan telinga
untuk set semula orientasi sistem apabila rentas masa.
Perlu pastikan kami tegak semasa masuk semula, okey?
Pastikan semuanya pandu auto.
Kita boleh terbang begitu.
Terbang?
-Ya, tapi harapnya tak perlu. -Apa fungsi butang ini…
Jangan sentuh! Aduhai!
Ini mesin perang, okey? Bukan mainan.
-Larry, saya senjatakan peluru berpandu. -Apa?
-Awak serius? -Tak!
Tak.
-Ia tak kelakar. -Saya cuma bergurau.
Ia tak kelakar. Awak tak tahu apa dipertaruhkan.
Ya, takdir manusia. Saya faham.
Saya nak awak dengar, okey?
Saya faham ia mengarut bagi awak, tapi bukan untuk saya.
Jika awak rosakkannya,
tak sengaja sentuh butang salah, kita semua mati.
Okey?
Okey.
-Maaf. -Memang patut pun.
Sedia nak jadi orang dewasa semula?
Bagus.
Beralih ke sarung tangan. Masukkan tangan, gerakkan.
Hebatnya.
Awak cuma perlu gunakannya jika ia berfungsi secara manual,
contohnya mendarat di bangunan.
-Mendarat dalam bangunan? -Jarang berlaku, tapi, betul.
Kita sepatutnya okey dengan anggapan awak juruterbang yang bagus
yang rasanya memang begitu, saya tak pasti,
jangkaan tak realistik sekarang.
Dilakukan dengan baik.
MISSY TELEFON
Larry, saya perlu jawab.
Kita memang akan mati.
Okey. Saya tahu, maaf, saya terlepas. Saya cuma…
Saya tahu patut telefon semula. Saya cuma sangat sibuk.
Saya berada di ruang tamu awak sekarang.
-Apa? Awak pergi ke rumah? -Ya.
Sebab awak tak datang untuk jual rumah ibu kita
dan tak nak jawab panggilan saya.
Saya memandu dari Columbus
dan awak enggan memandu lima minit untuk ke pejabat hartanah.
Apa yang berlaku?
Awak di mana?
Agak sukar untuk dijelaskan.
Awak dalam masalah?
Cakap saja. Saya akan datang kepada awak.
-Tak. Larry pasti tak suka. -Siapa Larry?
Beritahu saya lokasi awak atau saya akan hubungi polis.
Okey. Sekejap.
-Hei, Larry, apa alamat awak? -Apa?
Anak itu datang malam tadi dan kami berbual sekejap
sebelum ahli keluarga datang dan saya beri dia kepada penjaganya.
Saya faham, tapi fail tak lengkap,
dan jabatan kami tak boleh biarkan perkara begini berlaku.
Sudah tentu. Cuma setahu saya,
ia situasi yang menimbulkan curiga,
untuk doktor kami.
Dengar, saya tak nak sesiapa hadapi masalah,
tapi saya perlu lengkapkan fail, bukan?
Boleh beri saja alamat
dan saya akan singgah untuk susulan rahsia.
Antara rakan sekerja.
Hei, Glenn, boleh awak…
Boleh beri maklumat tentang Doktor Coyle?
Saya dilihat dan berbaloi.
Secara emosinya, saya akan menang. Dalam hidup ini…
Saya akan menang.
Hei, apa…
-Apa awak buat di sini? -Missy akan datang.
-Dia doktor sekarang? -Tak, juruterbang.
Helikopter. Tentera bayar yuran pengajiannya.
Tak sangka.
Ya. Dia wira sebenar.
Jangan terlalu teruja. Dia tak boleh lihat awak.
Dia dah fikir saya gila.
Saya cuma fikir baguslah kamu ada peluang untuk baiki semuanya.
Kami tak baiki apa-apa.
Kami cuma selesaikan urusan rumah itu.
Okey, awak perlu cuba.
Tak boleh padam kebencian 20 tahun pada satu tengah hari.
-20 tahun? -Okey. Awak buat saya tertekan.
Tolong…
Tolong keluar, boleh?
Tak ingat semasa kita tak sengaja buat jari Missy tersepit di pintu kereta
dan dia sangat marah hingga kita nyanyi perkataan kotor Mandarin?
Tak.
Okey.
Awak cuma perlu cari versi dewasa untuknya.
Tiada versi dewasa untuknya, okey?
Lagipun, Missy, dia bukan orang yang sama semasa awak kenal dia.
Apa maksud awak?
Dengar…
Saya tak suka beritahu awak, tapi…
Missy tiada semasa ibu sakit.
Saya tahu ia keterlaluan,
dan saya janji boleh cakap tentangnya nanti, tapi sekarang,
saya nak awak naik dan jangan ganggu.
Hei, kita tak boleh rosakkannya.
Okey?
-Okey. -Bagus. Mari pergi.
En. Larry.
Maaf, En. Larry?
En. Larry, sebelum awak marah, saya nak cakap sesuatu.
-Bongo? -Bukan…
Jangan menyibuk. Awak ada 10 saat.
Sebab kita dah putuskan untuk pulang ke 1988,
saya dah jejaki semuanya sejak kami beredar.
Semua yang STF jumpa, termasuk masa dan lokasi.
Rasanya saya jumpa laluan masuk sesuai.
-Beri kepada saya. -Okey.
Di sini semuanya beku dan langit jadi merah jambu?
Ya.
Ya, itu yang berlaku apabila Pengawas Lama padam ingatan manusia,
dan "betulkan" semuanya. Namanya Persucian.
Persucian.
Ia tak bagus.
Kenapa ingatan kita tak dipadam?
Entahlah. Pasti kamu mengelak suar.
Setakat ini, kita faham bahawa mekanisme tangkapannya berasaskan cahaya.
Penghapusan minda sebenar berlaku di kapal utama mereka.
-Terima kasih untuk ini… -Tiffany. Tiffany Quilkin.
-Terima kasih, Tiffany. -Sama-sama.
Budak yang bijak.
Rasanya saya boleh lihat dia dari sini.
Bukankah awak patut bersembunyi?
-Mungkin dia tak guna, Erin. -Hei!
Apa?
Awak dah rosakkan hidup sendiri, jangan rosakkan hidup Missy juga.
Sebab itu awak tak pernah mengaku nampak diri sendiri?
Entahlah.
Serius.
-Rasanya saya tak peduli. -Okey, awak tak…
Mustahil.
Tak mustahil sebab saya tak peduli, okey?
Jika ibu saya ikut caranya, saya jadi seperti yang dia nak.
Saya tak perlu melihatnya.
Benci bilik ini.
Apa yang awak buat? Awak suruh saya sembunyi.
Saya tahu cara jumpa Mac.
Biar betul?
Ya, saya guna komputer Larry dan jumpa alamat abangnya,
seperti awak yang tua tunjuk.
Boleh buat begitu?
Ya, mereka ada peta dan semuanya. Ia hebat.
Saya takkan dedahkannya.
Dengar, saya dah fikir cara ia berfungsi,
jadikan awak ahli tetap keluarga.
Satu hari, beberapa minggu, kita dapat berita buruk tentang ibu Jo.
Dia sakit semula, hilang,
dan saya bincang tentang anak angkat dengan Jennifer.
Anak angkat?
Awak akan jadi ayah saya?
Peliknya.
Ya, sangat pelik, tapi tak sentiasa begitu.
Kita akan biasakan diri.
Kemudian awak akan belajar di Buttonwood.
Akan lantik tutor untuk awak supaya boleh selaras dengan gred.
Kita akan cari kurikulum luar.
Terlalu banyak perlu dibuat oleh orang yang dah mati.
Awak belum mati. Saya nak awak berhenti cakap begitu.
Okey, ayah.
Hei, saya nak kamu jumpa seseorang.
-Ini sepupu saya. Dua pupu… -Kenapa dia pakai jaket kulit saya?
-Sebab saya pinjamkannya. -Maaf.
Saya harap awak minta izin.
Masuk kereta dan kita bincang, okey?
Hai. Saya Alice.
Hai.
Baiklah. Masuk.
-Bagaimana kamu jumpa? -Kami…
Ia kelakar, kami bertembung, dan ada perasaan sayang.
Rasanya saya memang…
buat dia terpikat.
-Ya. -Hei, saya sayang awak.
Saya sayang awak, Larry.
Ya. Terima kasih.
Rasanya awak dah tahu tentang kematian ibu kami, bukan?
-Sudah tentu. -Dia tak boleh cakap sendiri?
Tak, boleh. Sudah tentu.
Saya cuma nak cakap…
Dia seperti berjuang habis-habisan.
Saya tak nak ganggu perbualan kamu. Gembira jumpa awak, Misty.
-Missy. -Missy, betul. Maaf.
Tak guna!
Mak! Mak yang curi motosikal!
Budak-budak tak guna!
Dia kikis duit awak?
Aduhai! Tak!
Dia kekasih saya.
Terlalu pelikkah apabila saya ada kekasih?
Missy, kenapa soal saya? Saya dah dewasa. Boleh buat apa saya nak.
Awak masih makan ubat?
-Awak serius tanya begitu? -Ia soalan yang sah.
Ya, Missy, saya dah makan ubat.
Saya juga uruskan semuanya,
termasuk kemas rumah keluarga kita
tanpa suruh awak lakukannya.
Sekarang awak bersarang di ladang dengan lelaki yang tak stabil,
-dan awak tak datang pagi ini. -Itu saja yang penting.
Duit untuk rumah itu.
Awak tahu ia bukan tentang duit.
Betulkah?
Saya perlu bantuan.
-Apa awak buat di sini? -Maaf, saya cuma…
-Saya nak bercakap dengan awak. -Saya suruh awak sembunyi!
Saya…
-Saya lupa beg saya. Boleh awak… -Ya.
Terima kasih.
Missy, ia…
Ia tahun yang sukar.
Saya harap awak telefon.
Tak, awak ada anak dan kerjaya, dan suami.
Kita berdua tak perlu lalui semua itu.
Saya tak suruh awak simpati, Erin.
-Awak marah tentangnya? -Tak. Saya cuma tak
pernah minta awak jadi martir.
Saya bukan martir, tapi mak perlu dijaga sepanjang masa.
-Percayalah, saya bantu awak. Ya. -Bantu?
Jika awak tanya, bantuan besar.
Okey. Rasanya awak nak saya berterima kasih?
-Saya tak pernah cakap begitu. -Tak perlu.
Saya tahu apa yang awak tunggu, jadi, ini.
Terima kasih, Erin,
kerana rosakkan hubungan saya dengan ibu di saat terakhirnya.
Bagaimana saya nak balas?
Missy… Tolonglah. Awak tahu saya tak berniat…
Niat awak tak penting. Ia dah berlaku.
Ya Tuhan, sudah tentu awak tak berada di tempat sepatutnya.
Maaf.
Hei, awak tahu kawan awak? Yang curi motosikal saya?
Awak mungkin takkan jumpa dia lagi.
Saya cuba halang, tapi tiada siapa dengar…
Pengawas Lama itu bunuh pengembara masa, okey. Faham?
Saya faham...
tapi saya tak nak dia mati. Okey?
Saya tak nak sesiapa mati.
Maaf. Saya tak patut tengking awak.
Kita cuma ada beberapa jam dan saya takut.
Tak apa.
Hei, nak lihat sesuatu yang hebat?
-Ya. -Okey, ya.
Pasti saya beberapa tahun lebih muda semasa datuk beritahu
-saya takkan naik secara percuma. -Maksudnya?
Almanak Petani Radakowski. Pada asasnya ia Bible
setiap perincian tentang keadaan cuaca di ladang.
Jika datuk tak kurung saya di sini
dan paksa saya rekodkan setiap
angin dan titisan hujan membosankan,
saya tak akan bersedia untuk lakukan ini.
Saya tak faham apa-apa.
Sebab saya kodkan maklumat untuk pastikan ia selamat.
Koordinat tunjukkan lokasi dan masa "penutupan" berlaku.
-Apa maksud "penutupan"? -Jalan belakang rahsia mengembara masa.
Kita guna salah satu daripadanya?
Ia enchilada besar. Terbuka beberapa jam saja.
Di padang itu. Saya menunggu
dengan sangat lama untuknya.
Saya benci setiap ekar ladang ini,
datuk, tanggungjawab dan jagung.
Tapi ia bukan tentang jagung.
Awak seperti dipilih.
Betul.
Mungkin maksudnya saya juga terpilih.
Ya, mungkin.
Boleh saya tolong?
Maaf, saya…
Saya cari kawan dan dia tak…
-Kimberly? Tak. Maaf, maksud saya Jo. -Maaf…
Saya lupa kawan dia selalu panggil dia Jo.
Betul. Jo…
-Dia tinggal di sini? -Betul,
tapi sekarang dia di Chili's bersama sepupunya.
Nak masuk dan tunggu dia?
Mungkin minum segelas air?
Mereka akan balik sekejap lagi.
Okey. Baiklah…
Okey. Marilah.
Awak lapar? Saya boleh buat kerepek kubis daun.
Apa itu kerepek kubis daun?
Betul cakap awak. Ia idea yang teruk.
Awak memandu ke sini?
Ya.
Saya dan Jo bergaduh.
Saya rasa teruk tentangnya. Jadi, saya nak minta maaf,
tapi masa nak minta maaf, saya tak jumpa dia, jadi…
Awak sangat baik kerana datang ke sini,
khususnya apabila keluarganya bermasalah.
Saya tahu ia penting bagi dia untuk lihat wajah dikenali.
Dia budak yang berani. Saya gembira dia ada kekasih macam awak.
Apa?
Tak. Saya bukan kekasih dia.
Kami cuma kawan biasa.
Kami tak rapat. Bukan begitu. Kami bukan…
Ya. Itulah maksud saya. Seorang gadis, kawan.
-Ya. -Tapi abaikan saya. Saya kuno.
Tak tahu apa gelarannya sekarang.
Awak rasa kita boleh telefon Chili's dan periksa bila mereka balik?
-Boleh saya bantu? -Hai, saya Larissa.
Saya dan suami baru pindah ke Colonial.
Hai, Larissa. Saya tak tahu ia dijual.
Saya cuma nak minta maaf sebab dua anjing kami yang bising.
Saya harap awak suka blondie karamel masin.
Ia bebas gluten dan tenusu.
-Betulkah? -Betul.
Saya nampak seperti raksasa?
Maaf, tapi boleh saya pinjam tandas?
Sudah tentu boleh. Sila masuk.
Hei!
Dia nak ke mana?
Kenapa kita perlu ke sini?
Saiznya jenayah terhadap manusia.
Sisa boleh diberi kepada pusat gelandangan.
Cubalah, awak mungkin suka.
-Lihat! Saiznya seperti muka saya! -Sudahlah, awak malukan diri sendiri.
Awak takut kawan-kawan sekolah swasta akan nampak dia?
Tolonglah. Kawan saya tak datang sini.
Wilder, bagaimana latihan pagi tadi?
Hebat. Akhirnya kuasai duduk berpusing.
Ya! Itulah maksud saya.
Jadi…
awak perlu pakai leotard semasa duduk dan berpusing?
Luncur ais ialah sukan yang sangat mencabar, Jo.
Ya. Apa awak buat hari ini selain curi gaya saya?
-Wilder? -Mari lihat.
Bermula dengan saya dan Doktor Dildo lancarkan bunga api haram.
Kemudian bawa saya beli-belah, dan kembali ke pukul tiga,
dan tiba-tiba dia jadi tak guna, jadi, itu dia.
Ikut saya.
Apa yang awak buat?
Pertahankan diri sendiri.
Jika awak lupa, awak bukan ayah kandung saya.
Tapi saya ayah mereka dan kami tak bercakap begitu di rumah saya.
Kenapa jadi pengecut? Saya tak kenal awak sekarang.
Berilah peluang. Saya mencuba.
Bagaimana dengan permohonan maaf pagi tadi?
Awak jadi kaya, ada keluarga dan sekarang malu dengan saya.
Awak nak saya rasa teruk tentang diri sendiri juga, tapi tak.
Saya suka diri saya, dan saya pasti diri awak yang lama
lebih bagus daripada lelaki tak guna di depan saya sekarang.
Saya masih sama, Mac.
Ini juga diri saya sekarang.
Saya tak boleh halang pembesaran. Hidup diteruskan, dan
saya memang dah berubah, tapi tak bermaksud saya malu dengan awak.
Jauh sekali.
Saya sayang awak.
Saya abang awak. Tiada yang boleh mengubahnya.
Ini gila dan semuanya mengelirukan.
Tapi kita akan selesaikannya.
Sebab kita ada sesuatu yang kebanyakan orang tak dapat,
peluang kedua.
Tak mungkin saya akan bazirkannya dengan tak beri kamu kehidupan selayaknya.
Mari sini.
Hei, saya nak ke tandas sekejap, jumpa di meja semula.
Jangan jatuh.
-Kita perlu pergi. -Apa awak buat di sini?
-Saya takkan ikut awak. -Awak perlu ikut.
Saya tak nak pergi.
Dengar, kami dah jumpa cara untuk pulang ke 1988.
-Apa? -Kita perlu pergi malam ini.
-Ini saja peluang… -KJ, saya tak nak pergi.
Awak tak faham. Pembunuh wanita masa depan buru kita.
Saya jumpa dia di rumah abang awak dan dia sedang ke sini.
Apa? "A" dalam sains?
Baiklah! Okey. Beritahu tentang sekolah.
-En. Jonas dipecat. -Apa? Kenapa?
Maaf, tapi jika nak mereka hidup, kita perlu pergi sekarang.
Ayuh. Kita perlu cepat.
Seorang saja?
Larry, kita tak boleh tinggalkan dua gadis itu di sini.
Mereka mungkin masih hidup.
Jangan cakap perkara mengarut tentang "korban perang."
Awak fikir saya nak bahayakan mereka?
Mungkin mereka lebih selamat tinggal di sini.
Apa maksudnya?
Tiada pilihan yang bagus. Keduanya berbahaya.
Selepas keluar dari garis masa sendiri, Pengawas Lama akan mengesan kita.
Seperti awak cakap, mereka 12 tahun.
Tolong cakap ini bukan kali pertama awak perasan.
Saya serius. Awak betul, mereka kanak-kanak.
Mereka tak faham sepenuhnya apa yang mereka terlibat.
Sudah tentu mereka tak faham sepenuhnya,
tapi mereka sejauh ini dengan usaha sendiri, bukan?
Lagipun…
Apa alternatifnya?
-Di mana mereka? -Mereka takkan sempat.
Larry cakap lipatan terbuka hanya selama 10 minit.
Alamak!
Celaka.
Lipatan masa…
Masa untuk pergi!
Awak nampak?
-Ya Tuhan. Itu mereka. -Itu Mac dan KJ!
Awak okey?
-Kami fikir kamu dah mati. -Ya Tuhan. Dungu.
Dah hampir berjaya.
Mari masuk ke lipatan.
Saya tak marah,
cuma…
Kecewa.
Terjemahan sari kata oleh: Suhailahani
Penyelia Kreatif JuLeeDya