โอเค ทีนี้ฉันจะพับไปอีกด้านหนึ่ง
มุมสวยมาก
- อยากทำส่วนนี้ไหม - เอาสิ
ความสุขในการพับกระดาษสินะ
- เธออยากรู้อนาคตตัวเองไหม - ต้องทำยังไง
- ดูดีๆ นะ ขอปากกา - เอ้านี่
- เธออยากแต่งงานกับใคร - อี๋
ไม่ใช่ตอนนี้สิ ยัยเบ๊อะ ตอนที่โตแล้วน่ะ
- แบทแมน - เธอนี่มันไม่ได้เรื่องเลย
อะไรล่ะ เสียใจด้วยนะ ที่เขาไม่ใช่เคิร์ก คาเมรอน
ทุกคนเสียใจที่ไม่ได้เป็น เคิร์ก คาเมรอนกันทั้งนั้นแหละ
มีใครอีก แล้วหมอนั่นจากเรื่อง เดอร์ตี้ แดนซิ่ง ล่ะ
แม่ไม่ให้เราดูเรื่องนั้น
- ฉันรู้แล้ว - อะไร
- แอลฟ์เป็นไง - ไม่เอา
- เธอได้แต่งงานกับแอลฟ์แน่ - ไม่มีทาง
โอเค นี่คือจำนวนของลูกที่เธอจะมี
หนึ่ง สอง สาม หรือหนึ่งร้อยดี
ฉันต้องมีลูกด้วยเหรอ
อนาคตห่วยแตก
เดี๋ยวก็รู้ มีแต่หมอดูเท่านั้นที่รู้
- เลือกสีสิ - สีชมพู
ช-ม-พู เลือกตัวเลขซิ
- สาม - หนึ่ง สอง สาม
แย่และเศร้ามาก เธอจะต้องเป็นคุณนายแอลฟ์ในอนาคต
และเธอจะมีลูกกับแอลฟ์ 100 คน
ไม่มีทาง ฉันไม่ชอบแอลฟ์ด้วยซ้ำ เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะมีลูก 100 คน
ก็มันบอกอยู่ตรงนี้
โอเค ตาพี่ เลือกสีสิ
ปี 2019
ขอโทษด้วยนะคะ
ให้ตายสิ
สี่สาวน้อยท่องเวลา
ในช่วง 14 ปีที่ผ่านมา
ฟาร์มนี่เป็นบ้าน ของทรัพย์สินที่สำคัญของเอสทีเอฟ
ฉันมีหน้าที่ดูแล และรักษามันให้พร้อมสำหรับภารกิจ
- ที่เฮคและนัลโดมาที่นี่เพื่อจัดการ - ภารกิจของพวกเขาคืออะไรกันแน่
อย่าแตะต้องมัน
ขอโทษค่ะ
แคปซูลที่พาพวกเด็กๆ มาจากปี 1988 นั่นคือเรือชูชีพ
นี่คือเรือรบ
และฉันต้องให้เธอเป็นคนบังคับมัน
- ไม่ๆ - ใช่
- ไม่เอานะ อะไร... - เอริน นี่
เธอต้องเป็นคนบังคับมัน เธอคือคนที่มันจับคู่ด้วย
งั้นก็ยกเลิกการจับคู่ซะสิ
นี่คิดว่าฉันจะเป็นคนบังคับ หุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์เมอร์ยักษ์นี่จริงๆ เหรอ
- คุณต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ - ฟังฉันนะ
ถ้าเราพามันกลับไปยังปี 1999 ได้ พวกเอสทีเอฟจะอยู่ที่นั่น
พวกเขาจะช่วยส่งเด็กๆ กลับบ้านได้ พวกเขาจะได้จบสงครามนี้สักที
เดี๋ยว หุ่นยนต์นั่นคือไทม์แมชชีนเหรอ
ข้อหนึ่ง ฉันจะไม่พาพวกเขาไปที่ เขตสงคราม เพื่อทำภารกิจลับบางอย่าง
ฉันไม่สนว่ามันสำคัญยังไง เด็กๆ อายุ 12 จำตอนคุณ 12 ได้ไหม แลร์รี่
เพราะฉันจำได้และมันห่วยพอแล้ว โดยที่ไม่ต้องกังวล
ว่าจะถูกฆ่า ในสงครามหุ่นยนต์อนาคตหรืออะไรก็ตาม
และข้อสอง ต่อให้พวกเขากลับไป ยังยุคของตัวเองได้
แล้วฉันจะกลับบ้านยังไง
ใช่ๆ คุณเข้าใจแล้ว ใช่เลย คำตอบคือไม่ ไม่มีทาง
- แลร์รี่พูดถูก - ขอบใจ
ว่าไงนะ
เฮคหรือไม่ก็นัลโดบอกฉันว่า "หาอันเดอร์กราวด์ให้เจอ บ้าน"
เธอไม่เข้าใจเหรอ แลร์รี่คือ อันเดอร์กราวด์ที่เราต้องหาให้พบ
และหุ่นยนต์นั่นคือพาหนะ ที่จะพาเรากลับบ้าน
- หุ่นยนต์ตัวนั้นกลับไปที่ปี 1999 - แวะส่งเราระหว่างทาง
มันไม่ใช่รถโรงเรียนนะ และฉันจะไม่ยอมทำภารกิจปี 1999 พังแน่
แต่ถ้าเรากลับไปที่ปี 1988 ได้
คุณก็ช่วยให้เฮคและนัลโด ไม่ต้องตายได้ไม่ใช่เหรอ
นั่นจะไม่แก้ปัญหาทุกอย่างหรอกเหรอ
- ฉันก็อยากให้มันง่ายอย่างนั้น - ทำไมมันเป็นแบบนั้นไม่ได้ล่ะ
คุณช่วยเฮคและนัลโด แล้วให้พวกเขาเอา หุ่นยนต์กลับไปปี 1999 ทำภารกิจให้สำเร็จ
จากนั้นคุณและเอรินตอนแก่
ก็กลับมาที่ปี 2019 ด้วยแคปซูลท่องเวลา ที่พวกเขามีไง ใช่ไหม
ก็เหมือนที่คุณว่า แลร์รี่ ฉันถือกุญแจ ฉันเป็นคนบังคับ
ไม่ใช่คุณ
และฉัน...
ฉันจะพาพวกเขากลับบ้าน
โอเค นั่นก็อาจได้ผล
นี่เยี่ยมไปเลย
ใช่
เคเจ
- แล้วตอนนี้ยังไงต่อ - เราต้องหาแม็คให้เจอ
- อะไร เราต้องทำสิ - เขาทิ้งเราไปนะ
โอเค พวกเธอ เดี๋ยวนะ ทุกคน ขอพูดให้ชัดๆ
ฉันไม่ชอบที่เรียกฉันว่า "เอรินตอนแก่"
และเรื่องที่สอง ฉันไม่รู้วิธีบังคับเจ้านั่น
หวังว่าเธอจะเรียนรู้ได้เร็วนะ เพราะเรามีโอกาสเดียวที่จะออกไปคืนนี้
ยินดีต้อนรับสู่อันเดอร์กราวด์ เราจะไปจากที่นี่ในอีกหกชั่วโมง
เวรเอ๊ย พี่โอเคไหม
ไอ้พี่เวร
- เธอเกือบยิงลูกตาฉันหลุดแล้ว - ครั้งหน้าฉันทำเจ็บแน่
- รู้ไหมอะไรที่จะทำให้วันนี้ดีกว่านี้ - อะไร
ถ้าพี่เลิกขี้เหนียวแล้วซื้อบุหรี่ให้ฉัน
- ไม่มีทาง - ไม่เอาน่า
ฉันตายไปแล้วนี่นา บุหรี่ฆ่าฉันไม่ได้หรอก
ได้สิ และไม่ เธอยังไม่ตาย
พี่เป็นคนทำให้ฉันติดบุหรี่นะ
- ฉันเปล่า - โกหก พี่จำไม่ได้เหรอ
เราอยู่ในสวนหลังบ้านของพวกนักเก็ต พวกพี่กำลังแลกดาวกระจายของจีนอยู่
มันเป็นบุหรี่มาร์ลโบโรซองแดง พี่ต่อยฉันเพราะฉันสูบผิดวิธี
- พระเจ้า ฉันนี่มันแย่จริงๆ - ใช่สิ
พูดจริงๆ นะ ฉันไม่ควรทำอย่างนั้น
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
- เป็นฉันก็คงทำเหมือนกัน - ไม่ได้
ตอนนี้ฉันมีลูกแล้ว ฉัน...
ฉันรู้ดีว่าวัยเด็กของเราลำบากแค่ไหน
หลายๆ อย่างที่เราต้องเจอ มันเป็นเรื่องที่รับไม่ได้ แม็ค
โดยเฉพาะความรุนแรง
เธอก็รู้นี่ ใช่ไหม
คงงั้น
และฉันไม่ได้แค่พูดถึงพ่อ ตัวฉันก็เหมือนกัน
ฉันไม่ควรจะรังแกเธอ
ฉันติดค้างคำขอโทษเธอ
เธอคงลำบากมากๆ ฉันขอโทษ
ถ้ามีอะไรที่เธออยากพูดถึง อะไรก็ตามที่ฉันลืมไป
ความรู้สึกที่เธออยากระบาย ฉันพร้อมจะรับฟัง
เธอบอกฉันได้ทุกอย่างเลย
แม็ค
ใช่ ฉันว่ามีเรื่องหนึ่งนะ
ฉันสงสัยว่า...
พี่กลายเป็นพวกตุ๊ดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เธอพูดคำนั้นไม่ได้แล้ว นั่นถือว่าเป็นคำพูดที่ก้าวร้าว
พ่อทำอะไรผิดหลายอย่าง เธอกับฉันต้องทำให้ได้ดีกว่านั้น
ขอโทษ งั้นฉันต้องพูดว่าอะไรล่ะ
เอ่อ...
ไอ้สารเลวก็ยังใช้ได้อยู่ หน้าเหียก ห่วยแตก ไข่ย้อย
- ไอ้หน้าโง่ล่ะ - ใช่ ไอ้หน้าโง่ก็ใช้ได้
ถ้างั้นเพื่อนรวยๆ ของพี่ ที่โรงพยาบาลรู้ไหม
ว่าชื่อจริงของพี่คือ คุณหมอหน้าหม้อ ห่วยแตก หน้าโง่
รู้อยู่แล้ว เธอคิดว่า ชื่อบนนามบัตรฉันเขียนว่าไงล่ะ
พ่อรู้ไหมว่าพี่รวย
พ่อรู้ว่าฉันเป็นหมอ
ตอนนี้พ่ออยู่ไหน
ครั้งสุดท้ายที่ได้ยินข่าวคือ ที่จอดรถบ้านในฟลอริดา
เราไม่ได้คุยกันแล้ว
แล้วพี่ก็ตั้งชื่อลูกว่าอลิซเนี่ยนะ
ใช่
พอเธอได้รับการวินิจฉัย อลิซก็ไม่เคยทิ้งเธอ
และหลังจากนั้น เขาก็เป็นคนเดียวที่คอยช่วยเหลือฉัน
ฉันว่าในที่สุดนี่ก็เป็นโอกาส ที่ฉันจะได้อยู่ตรงนี้เพื่อดูแลเธอ
โอเค มาดูกันว่านี่คืออะไร
มันบอกว่ากำลังซิงค์คอมพิวเตอร์กับ "ปฏิกิริยามองวัตถุขณะศีรษะนิ่ง" ของฉัน
นั่นคือสมดุลของเธอ มันต้องใช้สายตาและหูของเธอ
เพื่อกำหนดทิศทางของระบบใหม่ เมื่อเราเดินทางข้ามเวลา
ต้องทำให้แน่ใจว่าเธอทำให้เรา อยู่ในแนวตั้งตอนที่กลับเข้าไปใหม่นะ
อย่างอื่นควรจะถูกตั้ง ให้ขับเคลื่อนด้วยตัวเอง
เราบินไปแบบนั้นยังได้
บินเหรอ
- ใช่ แต่หวังว่าคงไม่ต้องทำ - ปุ่มนี้ทำอะไร...
อย่าแตะต้องมัน พระเจ้า
นี่คือหุ่นยนต์รบ โอเคนะ มันไม่ใช่ของเล่น
- แลร์รี่ มันบอกว่าฉันติดขีปนาวุธแล้ว - อะไรนะ
- พูดจริงเหรอ - ไม่
ไม่จริงหรอก
- ไม่ตลกนะ - ฉันแค่แกล้งคุณเล่นน่ะ
มันไม่ตลกสักนิด เธอไม่รู้หรอกว่าเรากำลังเสี่ยงแค่ไหน
เออ มันคือชะตากรรม ของมนุษยชาติ ฉันเข้าใจแล้ว
ฟังนะ ฉันอยากให้เธอฟังสักนิด โอเคนะ
ฉันเข้าใจว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่มีตัวตน สำหรับเธอ แต่มันไม่ใช่สำหรับฉัน
และถ้าเธอทำพัง
ถ้าเธอบังเอิญแตะผิดปุ่ม เราทุกคนต้องตาย
โอเคไหม
โอเค
- ฉันขอโทษ - ก็ควรอยู่หรอก
ตอนนี้เธอพร้อม จะทำตัวเป็นผู้ใหญ่อีกครั้งหรือยัง
เยี่ยมมาก
ตอนนี้ก็ขยับไปที่ถุงมือ สอดมือเธอเข้าไป ขยับมือดู
โห นี่สุดยอดเลย
เธอควรจะต้องใช้สิ่งนี้ เมื่อเราต้องบังคับมันเองเท่านั้น เช่น
ถ้าเราลงจอดในตึก
- ลงจอดในตึกเหรอ - มันไม่น่าจะเกิดขึ้น แต่ก็ใช่
ยังไงก็แล้วแต่เราควรจะไม่เป็นไร เอาเป็นว่าเธอเป็นคนขับที่ไม่เก่งเท่าไหร่
ซึ่งก็รู้สึกคล้ายๆ แบบนั้น ไม่รู้สิ
ณ ตอนนี้มันเป็น ความคาดหวังที่ไม่สมจริงน่ะ
ทำได้ดีนี่
สายเข้าจากมิสซี่
แลร์รี่ ฉันต้องรับสายนี้
งั้นเราก็ต้องตายแน่ๆ
โอเค ฉันรู้ ฉันขอโทษ ฉันไปไม่ทัน ฉันแค่...
ฉันรู้ว่าฉันควรโทรกลับหาเธอ แต่ฉันยุ่งมากๆ เลย
ฉันอยู่ในห้องนั่งเล่นของพี่ตอนนี้
- อะไรนะ เธอไปที่บ้านเหรอ - ใช่
เพราะพี่ไม่มาปรากฏตัว เพื่อขายบ้านแม่ของเรา
และไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉัน
ฉันขับมาตั้งไกลจากโคลัมบัส
แต่พี่กลับไม่ยอมขับรถไป สนง.อสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ห่างไปแค่ห้านาที
เกิดอะไรขึ้น
พี่อยู่ไหน
มันอธิบายได้ยากน่ะ
พี่มีปัญหาเหรอ
บอกฉันมา ฉันจะไปหา
- ไม่ได้ แลร์รี่คงไม่ชอบใจแน่ - แลร์รี่คือใคร
โอเค บอกฉันมาว่าพี่อยู่ไหน ไม่งั้นฉันจะโทรหาตำรวจ
โอเคๆ รอเดี๋ยวนะ
- นี่ แลร์รี่ ขอที่อยู่คุณหน่อย - อะไรนะ
เด็กคนนั้นเข้ามาเมื่อคืน แล้วเราก็ได้คุยกันนิดหน่อย
ก่อนที่คนในครอบครัวเธอจะมาถึง แล้วฉันก็ปล่อยตัวเธอให้เขาไป
ฉันเข้าใจ แต่แฟ้มข้อมูลมันไม่สมบูรณ์
และแผนกของเรา ปล่อยให้เรื่องแบบนี้ผ่านไปไม่ได้
ค่ะ แน่นอน ก็แค่ เท่าที่ฉันเข้าใจ
นี่เป็นสถานการณ์ที่ค่อนข้างน่าอับอาย
สำหรับหมอคนหนึ่งของเรา
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้ใครที่นี่มีปัญหา คุณก็รู้
แต่ฉันก็ต้องกรอกแฟ้มให้เสร็จ ใช่ไหม
ทำไมคุณไม่ให้ที่อยู่ฉันมาล่ะ
ฉันจะแอบตามไปดูเงียบๆ
แบบ... เพื่อนร่วมงานช่วยเหลือกันน่ะ
นี่ เกลนน์ คุณจะช่วย...
คุณจะช่วยให้ข้อมูลบางอย่าง ของคุณหมอคอยล์แก่ฉันได้ไหม
มีคนมองเห็นฉัน และฉันมีค่า
ทางอารมณ์ ฉันจะชนะ และในชีวิตฉัน...
ฉันจะชนะ
นี่ เธอ...
- เธอมาทำอะไรข้างล่างนี่ - มิสซี่จะมาที่นี่จริงๆ ใช่ไหม
- ตอนนี้เขาเป็นหมอแล้วหรือเปล่า - เปล่า เป็นนักบิน
เฮลิคอปเตอร์ กองทัพจ่าย ค่าเล่าเรียนและอื่นๆ ให้เขา
ไม่เห็นรู้เรื่องนั้นเลย
ใช่ เขาเป็นฮีโร่ตัวจริง
แต่อย่าตื่นเต้นเกินเหตุล่ะ เขาเจอเธอไม่ได้
เขาคิดว่าฉันเป็นบ้าไปแล้ว
ฉันแค่คิดว่ามันดีจังที่พวกเธอ มีโอกาสปรับความเข้าใจกัน
เราไม่ได้ปรับความเข้าใจอะไรทั้งนั้น
เราแค่กำลังจัดการเรื่องบ้านให้เสร็จ
โอเค แต่เธอต้องลองพยายามดูนะ
เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะลบความขุ่นเคืองใจ ที่มีมา 20 ปี ในบ่ายวันเดียว
- ยี่สิบปีเหรอ - โอเค เธอกำลังทำฉันเครียด
แค่...
แค่ออกไปจากที่นี่ได้ไหม
จำไม่ได้เหรอที่เราบังเอิญ ปิดประตูรถกระแทกใส่นิ้วมิสซี่
เขาโกรธสุดๆ จนเราต้องร้องเพลงงี่เง่า ที่เป็นคำด่าในภาษาแมนดารินให้ฟัง
ไม่ได้
โอเค
เธอก็แค่ต้องหาเพลงนั้นในเวอร์ชันผู้ใหญ่
มันไม่มีเวอร์ชันผู้ใหญ่หรอก โอเคไหม
แล้วมิสซี่ก็ไม่เหมือนคนเดิมที่เธอรู้จัก
เธอหมายความว่าไง
ฟังนะ...
ฉันไม่ชอบเลย ที่ต้องเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง แต่...
มิสซี่ไม่ได้คอยช่วยเหลือเรา ตอนที่แม่ไม่สบาย
ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องใหญ่
และฉันสัญญาว่า เราจะคุยเรื่องนี้กันทีหลัง แต่ตอนนี้
เธอต้องขึ้นไปข้างบน อย่าปรากฏตัวให้เขาเห็น
นี่ เราทำเรื่องนี้พังไม่ได้นะ
โอเคนะ
- โอเค - ดีมาก ไปสิ ไปเร็ว
คุณแลร์รี่
ขอโทษค่ะ คุณแลร์รี่
คุณแลร์รี่ ก่อนที่คุณจะโมโห ฉันมีบางอย่างมาให้คุณ
- กลองเล็กเหรอ - มันไม่ใช่...
มันไม่ใช่เรื่องของเธอ เธอมีเวลาสิบวินาที
เยี่ยม ในเมื่อเราตัดสินใจ จะกลับไปยังปี 1988
ฉันติดตามเหตุการณ์ทั้งหมดที่เราจากมา
การพบปะของเอสทีเอฟทุกครั้ง รวมถึงเวลาต่างๆ และสถานที่
ฉันว่าฉันเจอทางเข้าที่เหมาะที่สุดแล้วด้วย
- เอาข้อมูลมานี่ซิ - โอเค
นี่คือที่ที่ทุกสิ่งหยุดเคลื่อนไหว และท้องฟ้าเป็นสีชมพูเหรอ
ใช่ค่ะ
ใช่ นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อโอลด์วอตช์ล้างจิตใจใครๆ
และ "แก้ไข" ทุกอย่าง มันเรียกว่าการชำระล้าง
การชำระล้าง
มันไม่ใช่เรื่องดี
เดี๋ยวก่อน งั้นทำไมเราถึง ไม่โดนล้างจิตใจล่ะ
ฉันไม่รู้ พวกเธอคงหลบลำแสงนั่นมาได้
มันใช้แสง เป็นกลไกในการจับกุมจิตใจ อย่างน้อยนั่นเป็นเรื่องที่เราเข้าใจ
การล้างจิตใจเกิดขึ้นจริงๆ ที่ยานบัญชาการของพวกเขา
- ขอบใจสำหรับนี่... - ทิฟฟานี่ค่ะ ทิฟฟานี่ ควิลกิน
- ขอบใจ ทิฟฟานี่ - ยินดีค่ะ
เด็กฉลาด
ฉันคิดว่าฉันจะมองเห็นเขาได้จากบนนี้
เธอควรจะหลบไม่ให้ใครเห็นนะ
- น้องสาวเธออาจนิสัยไม่ดีก็ได้นะ เอริน - นี่
อะไร
เธอทำชีวิตตัวเองวุ่นวายพอแล้ว อย่าไปยุ่งกับชีวิตของมิสซี่เลย
โอเค นี่คือเหตุผล ที่เธอไม่เคยพูดถึงการไปเจอตัวเองเหรอ
ไม่รู้สิ
เอาจริงๆ นะ
- ฉันคงไม่สนล่ะมั้ง - โอเค เธอไม่...
นั่นเป็นไปไม่ได้
เป็นไปได้สิ เพราะฉันไม่สนไง โอเคไหม
ถ้าแม่ฉันทำได้ดังใจ ฉันก็คงโตขึ้นมา เป็นคนแบบที่เขาอยากให้เป็น
และฉันไม่อยากเห็นอะไรแบบนั้น
ฉันเกลียดห้องนี้
เธอทำอะไรน่ะ เธอเพิ่งบอกฉัน ว่าควรหลบไม่ให้ใครเห็นไง
ฉันเจอหนทางไปหาแม็คแล้ว
จริงเหรอ
ใช่ ฉันใช้คอมพิวเตอร์ของแลร์รี่ และเจอที่อยู่ของพี่ชายเขา
แบบที่ตัวเธอตอนแก่ทำให้เราดูน่ะ
เธอทำได้เหรอ
ใช่ พวกเขามีแผนที่ และทุกอย่างเลย มันบ้ามาก
ฉันจะไม่บอกใครถ้าเธอไม่บอก
ฟังนะ ฉันคิดๆ ดูว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
ทำให้เธอมาเป็นสมาชิกถาวร ของครอบครัวเราอะไรแบบนั้น
วันหนึ่งในอีกสองอาทิตย์ เราจะได้รับข่าวร้ายเรื่องแม่ของโจ
เขาอาการกำเริบอย่างแรง หายตัวไป
แล้วจากนั้นฉันจะคุย เรื่องรับเธอมาเลี้ยงกับเจนนิเฟอร์
รับเลี้ยงเหรอ
งั้นพี่ก็จะมาเป็นพ่อฉันเหรอ
พวก นั่นประหลาดน่าดูเลย
ใช่ ประหลาดมากๆ แต่มันจะไม่เป็นแบบนั้นไปตลอดหรอก
เราจะชินกับมัน
ไม่นาน เราจะให้เธอ เข้าเรียนที่บัตตันวูดนี่
เราจะหาครูพิเศษมาสอนเธอ เธอจะได้ตามชั้นเรียนของเธอทัน
เราจะหากิจกรรมนอกหลักสูตรให้เธอ
โอ้โห ดูเหมือนต้องทำอะไรมากมาย ให้คนที่ตายไปแล้ว
เธอยังไม่ตาย ฉันอยากให้เธอหยุดพูดแบบนั้น
โอเคค่ะ พ่อ
นี่ เด็กๆ พ่ออยากให้ลูกเจอใครบางคน
- นี่ลูกพี่ลูกน้องพ่อ ลูกพี่ลูกน้องห่างๆ... - ทำไมเธอใส่แจ็กเก็ตหนังของหนู
- เพราะพ่อให้เธอยืมใส่ไง ลูกรัก - ขอโทษนะ
หนูอยากให้พ่อถามหนูก่อน
ขึ้นรถเถอะ เราจะได้คุยกันเรื่องนี้
หวัดดีค่ะ หนูชื่ออลิซ
หวัดดี
เอาละ ขึ้นรถเถอะ
- แล้วสองคนเจอกันได้ยังไงนะ - คือเรา...
ตลกดีนะ เราบังเอิญเจอกัน แล้วก็ปิ๊งเลย
ผมว่าผมคง...
ทำให้เธอตกหลุมรักเข้าโครมใหญ่
- ใช่ - นี่ ผมรักคุณนะ
ฉันรักคุณค่ะ แลร์รี่
ค่ะ ขอบคุณ
งั้นคุณก็คงรู้ทุกเรื่อง เกี่ยวกับการตายของแม่เรา
- แน่นอนสิ - เขาพูดเองไม่ได้เหรอ
ได้สิ ผมพูดได้
และผมแค่อยากบอกว่า...
ฟังดูเหมือนเธอพยายามเต็มที่ ที่จะสู้กับอาการป่วย
ผมจะปล่อยให้พวกคุณผู้หญิงสองคนคุยกันนะ ดีใจมากๆ ที่ได้พบคุณ มิสตี้
- มิสซี่ - มิสซี่ ใช่ โทษที
ให้ตายสิวะ ให้ตายสิ
แม่คุณ เธอเป็นโจรขโมยมอเตอร์ไซค์
ไอ้เด็กเวรพวกนี้ ไอ้พวกเด็กเวรนี่
เขาเอาเงินพี่ไปเหรอ
พระเจ้า เปล่านะ
เขาเป็นแฟนฉัน
มันประหลาดนักหรือไงที่ฉันมีแฟน
มิสซี่ เธอมาสอบสวนฉันทำไม ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ฉันจะทำอะไรก็ได้
พี่ยังกินยาอยู่หรือเปล่า
- นี่เธอเพิ่งถามฉันเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ - มันเป็นคำถามที่สมเหตุสมผลนะ
ใช่ มิสซี่ ฉันกินยาอยู่
แล้วฉันก็ดูแลเรื่องอื่นๆ ทุกเรื่อง
รวมถึงเก็บของในบ้านของครอบครัวเรา
โดยที่ไม่ขอให้เธอช่วยเลยสักนิดด้วย
พี่ถูกพามาซ่อนอยู่ที่ฟาร์มนี่ กับผู้ชายที่เห็นได้ชัดว่าไม่เต็มเต็ง
- แล้วพี่ก็ไม่โผล่มาเมื่อเช้านี้ด้วย - เพราะเรื่องนี้เองใช่ไหม
เงินจากการขายบ้าน
พี่ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเงิน
ฉันรู้เหรอ
เธอต้องช่วยฉัน
- เธอมาทำบ้าอะไรในนี้ - โทษที ฉันแค่...
- ฉันต้องคุยกับเธอ - ฉันบอกให้เธอไปหลบไม่ให้ใครเห็น
ฉัน...
- ฉันลืมกระเป๋า พี่ช่วย... - ได้
ขอบคุณ
มิสซี่ มัน...
มันเป็นปีที่หนักมาก
พี่น่าจะติดต่อฉัน
ไม่หรอก เธอมีลูก หน้าที่การงาน และสามี
เธอไม่จำเป็น ต้องเผชิญกับเรื่องทั้งหมดนั่นกับฉัน
ฉันไม่ได้ขอให้พี่ กันฉันออกจากเรื่องนี้ เอริน
- เธอโกรธเรื่องนั้นเหรอ - เปล่า ฉันแค่
ไม่เคยขอให้พี่ เป็นคนที่ต้องเสียสละทุกอย่าง
ฉันไม่ใช่คนที่เสียสละ แต่แม่ต้องมีคนคอยดูแลตลอดเวลา
- เชื่อฉันเถอะ ฉันช่วยเธอนะ - ช่วยฉันเหรอ
เรื่องใหญ่เลยด้วย ถ้าเธอถามฉัน
โอเค งั้นพี่ก็อยากได้คำขอบคุณสินะ
- ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น - พี่ไม่ต้องพูดหรอก
ฉันรู้ว่านั่นเป็นสิ่งที่พี่รอ งั้นก็นี่เลย
ขอบคุณนะ เอริน
ที่พรากสายสัมพันธ์ของฉันกับแม่ไป ในช่วงปีสุดท้ายของชีวิตแม่
ฉันจะตอบแทนพี่ยังไงดี
มิสซี่... ไม่เอาน่า เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยตั้งใจทำแบบนั้น...
ไม่สำคัญหรอกว่าพี่ตั้งใจว่ายังไง มันเกิดขึ้นแล้ว
พระเจ้า แน่นอนอยู่แล้ว ว่าเธอไม่อยู่ในที่ที่ควรอยู่
ขอโทษค่ะ
นี่ เธอรู้จักเพื่อนเธอไหม คนที่ขโมยมอเตอร์ไซค์ฉันน่ะ
เธอคงไม่ได้เจอเขาอีก
ฉันพยายามหยุดเขาแล้ว แต่ไม่มีใครฟังฉัน...
พวกโอลด์วอตช์ฆ่านักเดินทางข้ามเวลา เธอเข้าใจไหม
ฉันเข้าใจ
แต่ฉันไม่อยากให้เขาตาย
ฉันไม่อยากให้พวกเราคนไหนต้องตาย
ฉันขอโทษ ฉันไม่ควรตะโกนใส่เธอ
เรามีเวลาแค่สองชั่วโมง แล้วฉันก็กลัว
ไม่เป็นไร
นี่ เธออยากเห็นอะไรเจ๋งๆ ไหม
- ค่ะ - โอเค ดี
ตอนนั้นฉันคงอายุน้อยกว่าเธอสักสองปี ตอนที่ปู่ฉันบอกฉัน
- ว่าฉันจะต้องลงแรงทำอะไรบ้าง - หมายความว่าไงคะ
สมุดบันทึกเหตุการณ์ของ ชาวไร่ราดาคาวสกี้ เหมือนคัมภีร์ไบเบิล
ที่มีรายละเอียดทุกอย่าง เกี่ยวกับสภาพอากาศที่ฟาร์มนี่
ถ้าปู่ของฉันไม่เก็บฉันไว้ที่นี่
และบังคับให้ฉันจด
เรื่องสายลมบางเบา และฝนที่น่าเบื่อทุกหยด
ฉันคงไม่มีทางพร้อมสำหรับเรื่องนี้
ฉันไม่เข้าใจอะไรในนี้เลย
นั่นเพราะฉันเข้ารหัสข้อมูล เพื่อรักษามันให้ปลอดภัย
พิกัดแสดงว่าที่ไหนและเมื่อไหร่ ที่ "การพับ" ของอวกาศเวลาเกิดขึ้น
- เดี๋ยวค่ะ "การพับ" คืออะไร - เส้นทางลับของการเดินทางข้ามเวลา
แล้วเราก็ใช้ เส้นทางลับสายหนึ่งตรงนี้เหรอ
เส้นนี้ นี่คือเส้นใหญ่ มันจะเปิดในอีกสองสามชั่วโมง
ที่ในทุ่งข้างนอกนั่นเลย แล้วฉันก็เฝ้ารอ
โอกาสนี้มานานมาก
ฉันเคยเกลียดทุกตารางนิ้วของไร่นี้
และปู่ และความรับผิดชอบ และข้าวโพดอยู่นาน
แต่จริงๆ แล้วมันไม่เกี่ยวกับข้าวโพด
มันเหมือนคุณถูกเลือกมา
ใช่
นั่นอาจหมายความว่า ฉันก็ถูกเลือกมาเหมือนกัน
ใช่ ก็อาจใช่
มีอะไรให้ช่วยไหมจ๊ะ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันแค่...
ฉันกำลังมองหาเพื่อน และเขาไม่...
- คิมเบอร์ลี่เหรอ ไม่ โทษที โจน่ะ - ขอโทษ...
ฉันลืมไปว่าเพื่อนๆ เขา มักจะเรียกเขาว่าโจ
ค่ะ โจ...
- เขาพักอยู่ที่นี่ไหมคะ - อยู่จ้ะ
แต่ตอนนี้เขาไปที่ร้านชิลลีส์ บนถนนนี่กับพวกลูกพี่ลูกน้อง
เธออยากเข้ามารอเขาข้างในไหม
ดื่มน้ำสักแก้ว
พวกเขาน่าจะกลับมาเร็วๆ นี้
โอเค ค่ะ
โอเค มาเถอะ
เธอหิวไหม ฉันทำชิปผักเคลให้ได้นะ
ชิปผักเคลคืออะไรคะ
รู้ไหม เธอพูดถูก เป็นความคิดที่แย่มากเลย
เธอขับรถมาถึงที่นี่เลยเหรอ
ค่ะ
โจกับฉันทะเลาะกัน
แล้วฉันก็รู้สึกแย่มากๆ กับเรื่องนั้น ฉันก็เลยอยากมาขอโทษเขา
แต่พอฉันไปหา ฉันก็ไม่เจอเขา ก็เลย...
ดีจังที่เธอมาไกลขนาดนี้
โดยเฉพาะกับทุกเรื่อง ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวของเขา
ฉันรู้ว่ามันจะมีความหมายกับเขามาก ที่ได้เห็นหน้าคนคุ้นเคย
เขาเป็นเด็กที่กล้าหาญมาก ฉันดีใจที่เขามีเพื่อนสาวแบบเธอ
อะไรนะคะ
ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้เป็นแฟนเขา
เราแค่เป็นเพื่อนกันเฉยๆ เพื่อนธรรมดาๆ น่ะค่ะ
เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นด้วยซ้ำ มันไม่ใช่แบบนั้น เราไม่ได้...
ใช่ ฉันหมายถึงแบบนั้นแหละ แค่สาวน้อยที่เป็นเพื่อนกัน
- ค่ะ - แต่อย่าฟังฉันเลย ฉันแก่แล้ว
ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอเรียกกันว่ายังไงแล้ว
คุณช่วยโทรไปที่ร้านชิลลีส์แล้วถามว่า พวกเขาจะกลับเมื่อไหร่ให้หน่อยได้ไหมคะ
- มีอะไรให้ช่วยคะ - หวัดดีค่ะ ฉันชื่อลาริสซา
ฉันกับสามีเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ ที่บ้านสีแทนสไตล์โคโลเนียลตรงหัวมุมค่ะ
หวัดดีค่ะ ลาริสซา ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบ้านหลังนั้นขาย
ฉันแวะมาเยี่ยมแถวนี้เพื่อขอโทษล่วงหน้า เพราะเรามีสุนัขสองตัวที่เสียงดังมาก
หวังว่าคุณจะชอบ ขนมบลอนดีซอลเท็ดคาราเมลนะคะ
ไม่ผสมกลูเตนและนมแน่นอนค่ะ
- จริงเหรอคะ - แน่นอนค่ะ
ฉันดูเหมือนปีศาจเหรอคะ
ไม่อยากรบกวนเลย แต่ฉันขอใช้ ห้องน้ำคุณหน่อยได้ไหมคะ
ไม่ค่ะ เข้ามาเลย
นี่
เขาไปไหน
ทำไมเราต้องมาที่นี่ด้วย
จานใหญ่ขนาดนี้ถือเป็น อาชญากรรมต่อมนุษยชาติเลยนะ
เราเลี้ยงสถานพักพิงคนไร้บ้าน ด้วยของที่พวกเขาเหลือทิ้งได้เลย
ลองกินดูก่อน ลูกไม่รู้หรอก ลูกอาจชอบมันก็ได้
- ดูสิ นี่ขนาดเกือบเท่าหน้าหนูแน่ะ - หยุดเลย เธอกำลังทำให้ตัวเองขายหน้า
ทำไม เธอกลัวว่าเพื่อนๆ จากโรงเรียนเอกชนจะเห็นน้องเหรอ
ขอล่ะ เพื่อนๆ ฉันไม่มาร้านนี้หรอก
ไวล์เดอร์ การซ้อมเมื่อเช้าเป็นไงบ้าง
ดีมากค่ะ หนูทำท่าซิตสปินได้แล้ว
เยี่ยมมาก ต้องได้อย่างงี้สิ
แล้ว...
เธอต้องใส่ชุดรัดรูป ตอนทำท่านั่งและหมุนไหม
ไอซ์สเกตเป็นกีฬาที่ต้องทุ่มเทมาก โจ
ใช่ แล้วเธอทำอะไรวันนี้ นอกจากกัดฉันเรื่องความชอบของฉัน
- ไวล์เดอร์ - มาดูกัน
เริ่มจากฉันกับคุณหมอหน้าหม้อคนนี้ ยิงดอกไม้ไฟผิดกฎหมายใส่กัน
จากนั้นเขาก็พาฉันไปชอปปิง แล้วพอนาฬิกาบอกเวลาบ่ายสามโมง
จู่ๆ เขาก็กลับมาห่วยแตกเหมือนเดิม เราก็เลยมาอยู่กันตรงนี้
มากับฉัน
นี่ เธอทำบ้าอะไรของเธอน่ะ
ฉันปกป้องตัวเองไง
เผื่อพี่จะลืม พี่ไม่ใช่พ่อของฉันจริงๆ นะ
ไม่ใช่ แต่ฉันเป็นพ่อพวกเขา แล้วเราก็ไม่คุยกันแบบนั้นในบ้านฉัน
ทำไมพี่ถึงได้จ๋องนัก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้พี่เป็นใคร
เห็นใจกันบ้างเถอะ ฉันพยายามอยู่นะ
แล้วทำไมต้องมีคำขอโทษงี่เง่านั่น เรื่องเมื่อเช้านี้
มันเหมือนพอพี่รวย มีครอบครัว แล้วพี่ก็อายเรื่องฉัน
แล้วพี่ก็อยากให้ฉันรู้สึกแย่กับตัวเองด้วย แต่รู้ไหม ฉันไม่รู้สึก
ฉันชอบตัวตนของตัวเอง แล้วฉันก็ชอบพี่คนเก่า
มากกว่าไอ้คนอ่อนแอไม่ได้เรื่อง ที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันนี่
ฉันก็ยังเป็นคนเดิม แม็ค
แต่ตอนนี้ฉันก็เป็นฉันคนนี้เหมือนกัน
ช่วยไม่ได้ที่ฉันโตขึ้น มีชีวิตต่อไป และก็ใช่
ฉันเปลี่ยนแปลงไป แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันอายเรื่องเธอ
ไม่ใกล้เคียงด้วยซ้ำ
ฉันรักเธอ
และฉันเป็นพี่ชายเธอ จะไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงเรื่องนั้นได้
ฟังนะ นี่มันบ้าสุดๆ แล้วก็ไม่มีทางที่เราจะหลีกมันได้
แต่เราต้องจะคิดหาทางด้วยกัน
เพราะเรามีบางสิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่มีทางมี
โอกาสครั้งที่สอง
และไม่มีทางที่ฉันจะทำลายมัน ด้วยการไม่มอบชีวิตที่เธอสมควรมีให้เธอ
มานี่มา
นี่ ฉันจะไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง ไปเจอพี่ที่โต๊ะนะ
อย่าตกส้วมล่ะ
- เราต้องไปแล้ว - เธอมาทำอะไรที่นี่
- ฉันจะไม่ไปไหนกับเธอทั้งนั้น - เธอต้องไป
ฉันไม่ไป
ฟังนะ เราเจอทางกลับไปที่ปี 1988 แล้ว
- อะไรนะ - เราต้องไปคืนนี้
- นี่เป็นโอกาสเดียวของเรา... - เคเจ ฉันอยากอยู่ที่นี่
เธอไม่เข้าใจ มีฆาตกรสาวจากอนาคตกำลังตามล่าเรา
ฉันเห็นเขาที่บ้านพี่ชายเธอ และเขากำลังมาที่นี่ตอนนี้
อะไรนะ ได้เกรดสี่วิชาวิทยาศาสตร์เหรอ
เอาละ โอเค เล่าเรื่องโรงเรียนให้พ่อฟังหน่อย
- ครูโจนาสถูกไล่ออก - อะไรนะ ทำไมล่ะ
ฉันขอโทษ แต่ถ้าเธออยากให้ พวกเขามีชีวิตอยู่ เราต้องไปเดี๋ยวนี้
มาเถอะ เราต้องรีบแล้ว
หนึ่งที่ใช่ไหมคะ
แลร์รี่ เราทิ้งเด็กอีกสองคนไว้ที่นี่ไม่ได้
พวกเขาอาจยังมีชีวิตอยู่นะ
แล้วก็อย่ามาบอกฉันเรื่อง "การเสียสละในสงคราม" ไร้สาระนั่น
คิดว่าฉันอยากให้ พวกเขาเป็นอันตรายเหรอ
อยู่ที่นี่พวกเขาคงปลอดภัยกว่า
หมายความว่าไง
ไม่มีทางเลือกที่ดีสักทาง มันอันตรายทั้งคู่
พอเธอกับฉันออกจากช่วงเวลาของเรา พวกโอลด์วอตช์อาจพบเราได้
และอย่างที่เธอบอก พวกเขาเพิ่งอายุ 12
บอกฉันทีว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่คุณสังเกตเห็น
ฉันพูดจริงนะ เธอพูดถูก พวกเขายังเด็ก
พวกเขาเข้าใจได้ไม่เต็มที่ ว่าตัวเองกำลังเจอกับสถานการณ์อะไร
แน่นอนว่าพวกเขาเข้าใจได้ไม่เต็มที่
แต่พวกเขาก็มาได้ไกลขนาดนี้ ด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอ
นอกจากนั้น...
มีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ
- พวกเขาไปไหนกันนะ - พวกเขามาไม่ทันแน่
แลร์รี่บอกว่าการพับเกิดขึ้น เป็นเวลาสิบนาทีเท่านั้น
เวรละ
ให้ตายสิ
การพับในเวลา...
ได้เวลาไปแล้ว
เธอเห็นนั่นไหม
- พระเจ้า นั่นพวกเขานี่ - นั่นแม็คกับเคเจ
เธอโอเคไหม
- เราคิดว่าพวกเธอตายแล้วซะอีก - พระเจ้า เด็กโง่
เราเกือบถึงแล้ว
เราเกือบถึงแล้ว เข้าไปในการพับกัน
ไม่ใช่ว่าฉันโกรธนะ
ฉันแค่...
ผิดหวัง
คำบรรยายโดย: วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ