- รักษาระดับไว้ - พยายามอยู่
- ให้ตาย นั่นโรงงานนี่ - เดินดีๆ
จับไว้นะ ทุกคน
เธอโอเคไหม
เลิกทับฉันซะที ยัยงี่เง่า
ได้ ฉันพยายามอยู่
เราอยู่ที่นี่แล้ว
มา มาทางนี้
คิดว่าการเดินทางข้ามเวลา จะนานกว่านี้ซะอีก
เมื่อกี้มันประมาณหนึ่งนาทีมั้ง หรือไม่ถึง
- มาเร็ว - โอเค
ฉันจำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายมันเร็วขนาดนั้น
เร็วแบบนั้นล่ะ แต่เธอหมดสติอยู่
มาเร็ว
เราทำได้แล้ว แม็ค
เยี่ยมเลย
ต้องหัดลงจอดใหม่
แต่ไม้แก่ก็ยังพอดัดได้นะ
ขอบใจนะ
กลับบ้านซะ
เร็วเข้า ไปเถอะ
ถ้าเด็บบี้ กิ๊บสันกลับมาที่ห้างได้ก็ดีสิ
ไปไกลๆ เลย
เรามาทันภารกิจสุดท้ายพอดี
ตามแผนที่เวลาของฉัน
เรามีเวลาแค่หนึ่งชั่วโมงนิดๆ เพื่อไปดักเฮคกับนัลโดที่ถนนเมเปิล
เกิดอะไรขึ้น
เรามาผิดที่เหรอ เราหาทางกลับไปด้วยแผนที่ได้นะ
ฉันไม่อยากมอง แผนที่งี่เง่าของเธอ โอเคไหม
ให้ตายสิ
แผนที่จะช่วยให้เรา ไปถึงที่ที่เราต้องการไป
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมตรงนี้
ทุกอย่างปกติดี
โอเค แต่คุณดูกระวนกระวายนะ
ฉันไม่ได้กระวนกระวาย
- ฉันคิดว่าเราอาจลงจอดผิด... - ทุกคนช่วย...
นี่ แลร์รี่ เกิดอะไรขึ้น
ทุกคน
นั่นมันอะไรกันวะ
นั่นคือคนที่เรารออยู่ใช่ไหม
เรามาช้าเกินไป
ฉันขอโทษจริงๆ
- วิ่งหนีไป วิ่งสิ - พระเจ้า คุณทำอะไรลงไป
มาเร็ว ไปๆ วิ่งเร็ว
- มาเร็ว - ไป
ไปที่ตู้รถพ่วง
ไปเร็ว ไป เข้าไปในตู้นั่น เร็วสิ
นี่สำหรับจูนิเปอร์ ไอ้สารเลว
ไม่นะ ไม่ๆ
แลร์รี่
ไม่พบรูปแบบของสิ่งมีชีวิต
ก้มหัวไว้
ตรวจพบการเคลื่อนไหว
กำหนดเป้าหมายสแกนเนอร์ใหม่
พบเป้าหมาย
- พาเราออกไปจากที่นี่ที - เราต้องตายแน่
- จะไม่มีใครตายหรอก โอเคนะ - เราจะทำยังไงดี
พบสิ่งมีชีวิต
ค้นหาต่อ
โอเคๆ
โอเค นี่ ฟังฉันนะ เรารู้ว่าเราทำแบบนี้ได้
เราดูแลคนอื่น เธอจะดูแลพวกเขา
- เธอเข้าใจไหม - เธอหมายความว่าไง
เธอทำเรื่องนี้ได้ดี
ฉันสัญญา แค่อย่าใช้มันเป็นข้อแก้ตัว
ฉันจะไปจัดการเรื่องนี้
แต่พวกเธอต้องไปให้ไกลจากที่นี่
ได้ยินฉันไหม
ไป ไปซะ และอย่าหันกลับมา
- ไม่นะ ไม่ๆ - ใช่
ไม่นะ ขอร้อง เธอจะถูกฆ่านะ
นี่ ฉันจะไม่เป็นไรหรอก
ฉันจะไม่เป็นไร จำที่ฉันพูดไว้นะ
โอเคไหม ไม่ต้องกลัว
มากับเราเถอะ
ขอร้อง เราน่าจะรอด ถ้าเราวิ่งต่อ ขอร้องล่ะ
ดูแลพวกเขาด้วย
- โอเคไหม - ไม่ๆ ไม่นะ
ให้พวกเขาเข้ามา พวกเขาจะทำให้เธอประหลาดใจแน่
ไม่นะ
เอริน เอริน
ไม่
โอเค
มาเริ่มกันอีกที
โอเค
กำลังประสานเชื่อมคอมพิวเตอร์ กับปฏิกิริยามองวัตถุขณะศีรษะนิ่ง
ระบบจู่โจมแก้ไขอัตโนมัติ: เปิดใช้งาน
เร็วเข้า
เอาเลย เอริน
ลุกขึ้นสิ เอริน เร็วเข้า
ลุกขึ้น
- เร็วสิ เอริน - ลุกขึ้น
สู้เขา เอริน
- เร็วสิ เอริน - เอริน
โอเค
ทางอารมณ์
ฉันจะชนะ
ในชีวิตของฉัน ฉันจะต้องชนะ
ฉันจะต้องชนะ
พระเจ้า หวังว่านี่จะได้ผลนะ
โอเค
ประเมินผลความเสียหายของเป้าหมาย: ระดับพลังงานกำลังเพิ่มขึ้น
มาเลย ไอ้สารเลว
เอาละ โอเค สู้ๆ
ประเมินผลความเสียหายของเป้าหมาย: ระดับพลังงานกำลังลดลง
- เหลือเชื่อ - เธอทำได้
เอาละ
ประเมินผลความเสียหาย: ไม่สำคัญ ระดับพลังงานกำลังเพิ่มขึ้น
ขยับมือไม่ได้
เวรละ
เอริน เร็วสิ
ไม่ๆ
คำเตือน แบตเตอรี่ / ซีพียูเพิ่มความเร็ว
เร็วสิ เร็วเข้า บ้าเอ๊ย
พระเจ้า
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไร
เอริน
ไม่เป็นไร
- เอริน ไม่เป็นไรนะ - ขอโทษ
เอริน
สี่สาวน้อยท่องเวลา
นี่ ไม่เป็นไรนะ เอริน
เราต้องเอาเป้นั่นมา
ปล่อยให้มันตกอยู่ในมือศัตรูไม่ได้ มันสำคัญ
สำคัญกว่าการถูกฆ่าเหรอ
ไม่หรอก ทิฟฟ์ ปล่อยมันไปเถอะ
เรามาไกลเกินกว่า ที่จะปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นอีกครั้ง
เราต้องใช้มัน
- ทิฟฟ์... - อยู่นี่นะ
- ปิดประตูด้วย บ้าจริง - ทิฟฟานี่ ฉันสาบานว่า...
เร็วสิ ทิฟฟ์
สาบานเลย ทิฟฟ์
เวรละ
- ออกมาจากตรงนั้นนะ ทิฟฟ์ ออกมา - มาเร็ว ทิฟฟานี่
หมอนั่นเป็นใคร เราไม่รู้จักเขาใช่ไหม
เธอคือคนที่ฆ่านัลโด
รู้ไหม ผมเกลียดเรื่องแบบนี้เสมอ
ฉันจำหุ่นรุ่นนี้ได้
บังคับได้ไม่ยาก แต่ฉันมีผู้ช่วยนักบินที่แย่มาก
แย่มากเหรอ
โทษนะ ผมจำได้ว่าเขามีเสน่ห์และหล่อมาก
และหลายๆ ครั้งเขาก็ช่วยชีวิตคุณไว้
ก่อนที่เขาจะตกลงไปทำงานนั่งโต๊ะ
แหม เขาได้เลื่อนตำแหน่งนะ
ยานสำรวจคอยบินอยู่เหนือซากหุ่นนี่
พวกมันเจอศพนักเดินทางสองคน
โอเค นั่นก็ดีใช่ไหม
จนกว่ามันจะเกิดเรื่องขึ้นอีก
ไม่มีใครอยากให้ สงครามนี้จบลงมากเท่าผม
งั้นก็มาจบมันพรุ่งนี้กัน ด้วยการส่งทีมลงมา
ให้ตาย ส่งฉันมาก็พอ
คุณก็รู้ว่าผมทำอย่างนั้นไม่ได้
นั่นไม่ใช่วิธีการของเรา
งั้นสงครามนี้ก็ดำเนินต่อไป
เพราะศัตรูของเรา ไม่ยอมมัดมือตัวเอง เหมือนที่เราทำ
ผมรู้ว่านี่เป็นเรื่องส่วนตัวสำหรับคุณ แต่ผมต้องให้คุณ
แยกเรื่องนั้นออกจากงานตรงหน้า
คุณไม่ได้พิเศษกว่าใคร
เราทุกคนก็สูญเสียใครบางคนไป
มันถึงเวลาของเขาแล้ว
ผมจะต้องให้คุณชำระล้างพื้นที่ทั้งหมดนี้
เราจะได้จัดการเรื่องนี้อย่างถาวร
เวรเอ๊ย ผมเหยียบหมอนี่พอดี
ให้ตายสิ
แม่งเอ๊ย
ทิฟฟ์ เร็วเข้า
บ้าไปแล้วเหรอ นั่นมันโง่มากเลยนะ
การชำระล้างกำลังจะเกิดขึ้น
- การชำระล้างเหรอ - เธอพูดเรื่องอะไร
แลร์รี่เคยบอกฉันเรื่องนั้น
มันคือการที่พวกโอลด์วอตช์ ฉายแสงใส่เรา ชำระล้างความคิดเรา
แล้วทำให้เราเป็นปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน
พวกเขาใช้วิธีการนี้ทำให้ผู้คนลืม
พวกเขาทำแบบนั้นทำไม
เพื่อเก็บเรื่องสงครามเวลา ไว้เป็นความลับ
งั้นเราก็จะลืมเรื่องทั้งหมดนี้เหรอ
ใช่
ฉันคิดว่างั้นนะ
เวรละ มันมาแล้ว
ดีใจที่ได้รู้จักพวกเธอมั้งนะ
ทำไมเรายังจำทุกอย่างได้ล่ะ
ถ้านี่เป็นเรื่องเดียวกับที่เคยเกิดขึ้น ในวันนรกแตก ซึ่งดูเหมือนจะใช่
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่มันไม่ได้ผลกับเรา
ไม่แปลกหรอกเหรอ
คงจะไม่สำคัญพอให้คิดหาคำตอบน่ะ
ถ้าเราอยู่ที่นี่ได้โดยที่ไม่มีใครจับได้ มันก็ง่ายขึ้นที่จะช่วยเฮคและนัลโด
อะไรนะ ไม่ๆ ฉันจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่ โอเคไหม
ฉันจะไปเล่นกับลูกหมาของฉัน กินอาหารค่ำดีๆ
และนอนหลับในเตียงแสนวิเศษของฉัน
ฉันถึงกับเฝ้ารอ พิธีบัทมิตซวาห์งี่เง่าของฉันเลยล่ะ
อะไรนะ เราต้องไปเตือนพวกเขา พวกเขาจะถูกซุ่มโจมตีนะ
ฉันเห็นคนตายมาพอแล้ว
เคเจพูดถูก
มันไม่ใช่ปัญหาของเรา
ฉันจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ได้เห็นบ้านห่วยๆ ของฉันอีกครั้ง
ฉันจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้ตื่นขึ้นมา ส่งหนังสือพิมพ์งี่เง่าพรุ่งนี้
ลืมได้เลย ฉันเลิกส่งหนังสือพิมพ์แน่ๆ
ใช่ เธอน่าจะคิดถูกแล้ว
นี่ พวกเธอกำลังพลาด ประเด็นสำคัญของเรื่องนี้นะ
ไม่มีอะไรกลับไปเป็นปกติได้แล้วตอนนี้
เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ
เรายังมีของนี่อยู่
คู่มือการพับของปริภูมิ-เวลา ที่เคยเกิดขึ้นทุกครั้ง
สงครามกำลังดำเนินอยู่ จำได้ไหม เราจะกลับบ้านไม่ได้
เราต้องชนะและเอาสมุดบันทึกนี่ กลับไปให้เฮคและนัลโด
มันคือกุญแจ และถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง ภายในอีกหนึ่งชั่วโมง
ตัวตนของเราในปี 1988 ก็จะเจอกับทุกเรื่อง
ที่เราเพิ่งเจออีกครั้ง
พวกมันจะไล่ตามเฮคและนัลโด เอรินจะถูกยิง
เราจะต้องขึ้นแคปซูลเวลาของพวกเขา
และไปยังปี 2019 กับเรื่องบ้าทั้งหมดนั่น
นี่
เราคือตัวเราที่มีชีวิตอยู่ในปี 1988
ทำไมถึงมีธงอยู่ทุกที่เลยล่ะ นี่ต้องเป็นวันฮาโลวีนสิ
วันที่ 3 กรกฎาคม ปี 1999
หนังสือพิมพ์บอกว่าอย่างนั้น
ขบวนพาเหรดวันชาติ คาดว่าจะมีฝูงชนจำนวนมาก
ไม่นะ
ไม่ๆ
- แม่งเอ๊ย - คงมีข้อผิดพลาดอะไรสักอย่าง
ต้องมีข้อผิดพลาดกับพิกัด ตอนที่เราเข้าสู่การพับของปริภูมิ-เวลา
หรือพวกโอลด์วอตช์ทำลายภารกิจทั้งหมด
ทิฟฟานี่
พระเจ้า มันยังไม่ชัดอีกเหรอว่า เกิดอะไรขึ้น
- อะไร - แลร์รี่โกหกพวกเรา
เขาไม่ได้คิดจะพาเรากลับบ้านด้วยซ้ำ
ไม่มีทาง ไม่น่า เขาคงไม่ทำแบบนั้น
เธอคิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
ที่เรามาถึงในปีที่เขาอยากไปพอดี
ก่อนที่เธอจะเสนอแผนบ้าๆ ของเธอ
- รู้อะไรไหม... - เคเจ
เขาคงพูดอะไรก็ได้ เพื่อให้เอรินบังคับหุ่นยนต์งี่เง่านั่น
เขาสนแค่กลับไปยังปี 1999 เพื่อเอสทีเอฟ
- เขาไม่สนพวกเราสักนิด - เคเจ
เอรินตอนโตต้องตายเพราะเรื่องโกหก
แต่เขาทำยังไง
เขาบอกว่าเราเป็นผู้ที่ถูกเลือก
ทิฟฟ์
เราไม่ได้ถูกเลือกมาเพื่ออะไรทั้งนั้น
เราเป็นแค่อุบัติเหตุ
เธอโอเคไหม
ฉัน...
เธอใส่กางเกงตัวนั้นเสมอเหรอ
ฉันต้องให้เธอช่วย... ฉันต้องให้เธอช่วยขโมยของบางอย่าง
ร้านขายของชำสะดวกซื้อ
ใช่ เราอยู่ที่บ้านไมค์
ไม่รู้สิ แบบ เล่นวิดีโอเกม
สองชั่วโมง
ใช่ เราสั่งพิซซ่า
ผ้าอนามัยแบบสอดแทมแพ็กซ์
อะไรวะเนี่ย
ที่รัก ฉันบอกเธอแล้วไง
เราเป็นแค่เพื่อนกัน
เราแค่สังสรรค์กับใครๆ หลายคน
ไม่เอาน่า ที่รัก
เวรละ
ที่รัก รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวฉันโทรหาใหม่
- เธอทำอะไรน่ะ - ฉันขอโทษจริงๆ
- ที่กดมันค้างน่ะ แล้ว... - ถอยออกมาก่อน โอเคไหม
พยายามอย่าเหยียบมัน
โทษที
ฉันไม่ได้เอาแบบแผ่นมา
มันดูเหมือนผ้าอ้อมเด็ก ฉันก็เลยเอาแบบนี้มาแทน
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่ามันเหมือนกันนะ
ขอดูหน่อยได้ไหม
"ซูเปอร์" และ "ปกติ" หมายความว่ายังไง
ต้องเป็นขนาดของช่องคลอดอยู่แล้ว
- แน่ใจเหรอ - แน่
ของฉันต้องใช้ขนาดซูเปอร์แน่ๆ
แล้วเธอวัดมันยังไง
- ถามเคเจสิ - ฉันจะรู้ได้ยังไง
เข้าใจละ เพราะฉันเจ้าอารมณ์ เธอเลยคิดว่าฉันมีประจำเดือนแล้วเหรอ
เปล่านะ เราคิดว่าเธอมีแล้ว เพราะเธอรวยแล้วเธอก็ขี่ม้า
- ใช่ - มีประจำเดือนเพราะม้าได้ด้วยเหรอ
- ไม่ใช่ - จากการขี่ม้าน่ะ
ไม่ใช่นะ
- ที่ฉันได้ยินมาไม่ใช่แบบนั้น - ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ
งั้นเธอก็ยังไม่มี...
ฉันคงเป็นขนาดปกติละมั้ง
ฉันจะใส่มัน...
เข้าไปยังไง
เธอจะเอามันออกมายังไง
มันต้องมีวิธีใช้สิ
แค่บอกว่ามันช่วยปกป้อง โดยที่เรามองไม่เห็นมัน
ขอฉันดูหน่อย
มาดูกัน
"ขั้นแรกล้างมือ จากนั้นก็อยู่ในท่าสบายๆ"
ฉันควรนอนลงไหม
"เธอควรนั่งแยกเข่าบนชักโครก"
- นั่นจะสบายได้ยังไง - ไม่รู้สิ ฉันแค่อ่านจากแผ่นพับนี่
"จากนั้นก็ดันผ้าอนามัยแบบสอด
- "เข้าไป..." ที่ตรงนั้นน่ะ - แล้วเราจะเอามันออกมายังไง
มันบอกว่า "ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ แล้วดึงมันออกมาด้วยเชือกที่ติดอยู่"
- กล้ามเนื้ออะไร - มันไม่ได้บอกไว้
- ต้องเป็นกล้ามเนื้อช่องคลอดแน่ๆ - ฉันว่าของฉันไม่มีกล้ามเนื้อนั่นนะ
แล้วถ้ามันไม่ยอมออกมาล่ะ
- ร่างกายของเธอคงดูดซึมมันไปมั้ง - ไม่ มันเหมือนหมากฝรั่ง
มันจะอยู่ในตัวเธอตลอดไปและค่อยๆ เน่า
แล้วอันนี้ทางด้านหลังคืออะไร วงแดงนี่น่ะ
เป็นคำเตือน ปรากฏว่าเราอาจเกิด ท็อกซิกช็อกจากผ้าอนามัยแบบสอดได้
อะไรกันวะ
เป็นไข้ อาเจียน มีผื่น ท้องเสีย ผิวถูกแดดเผา...
ทุกคน นี่มันแย่นะ
ใช่ แย่มากๆ เลย
เพื่อนของแม่ฉันคนหนึ่งเป็น และขาเธอหลุดออกมาเลย
แต่เธอยังมีชีวิตอยู่นะ
- แค่ไม่มีขาน่ะ - ฉันใช้มันไม่ได้
ฉันเลิก
ฉันว่าเธอเลิกมีประจำเดือนไม่ได้นะ
ฉันทำไม่ได้ ทำไม่ได้
เอาไปสิ เอาไป
ฉันจะเอาผ้าอ้อมมาให้
เธอเป็นไงบ้างในนั้น
เอริน เธอโอเคไหม
คิดว่างั้นนะ
พอเธอออกมา เราต้องหาอะไรกินกัน
และหาที่นอนด้วย
เราต้องหาที่ที่ปลอดภัยอยู่
จากนั้นก็เริ่มอ่านสมุดบันทึกนี่ แล้วหาทางกลับบ้าน
เราจะไม่ไปหาครอบครัวของพวกเราแน่ๆ
เราไม่อยากให้เกิดเรื่องเดิมๆ เอริน
ครั้งนี้เราจะจัดการเอง
ฉันเห็นด้วย
เราต้องระวังตัวให้ดี
แต่เราจะเอาตัวรอดกันเองได้ยังไง
เราเป็นเด็ก
เราต้องมีคนช่วย
บ้านพักคนจรจัดเป็นไง
อะไรล่ะ
จะได้มีอาหารและของอื่นๆ ไง
เราจะไม่ไปบ้านพักคนจรจัด
ก็ได้ ก็แค่เป็นไอเดียน่ะ
โรงเรียน
นี่เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อน โรงเรียนจะไม่มีใคร
หมายถึงไฟฟ้าและน้ำจะถูกปิดไว้
- เราเปิดมันก็ได้นี่ - ตำรวจจะได้มาเยี่ยมน่ะสิ
เลิกคิดเรื่องนั้นกันสักแป๊บได้ไหม ทิฟฟ์
เอาละ ก็ได้
เราไปที่บ้านฉันกัน
ฉันว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ
ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ของวันชาติ ฉันกับพ่อแม่
จะไปที่ทะเลสาบอีรี่ และเราจะพักอยู่บนเรือของเรา
แน่ละสิ
จะไม่มีใครอยู่บ้าน
เราไปที่นั่น หาเสบียง แล้วก็พักที่นั่นคืนนี้
แล้วค่อยหาทางออกที่ถาวรกว่านี้พรุ่งนี้เช้า
เยี่ยม
เธอแน่ใจนะ
แค่คืนนี้ไม่เป็นไร
วิเศษเลย
ตอนนี้ก็ไปกันเถอะ
ไปไหน
ไม่ใช่แค่ฉันนะ
เราทุกคนเชื่อเขา
มันสมเหตุสมผล
ฉันมีแผนการที่ดีมากๆ เพื่อใช้หุ่นยนต์นั่นพาเรากลับไปที่ปี 1988
แต่มันไม่ใช่ความผิดฉันที่เขาหลอกเรา
- ไม่ใช่อยู่แล้ว - พวกเธอเข้าใจใช่ไหม
แลร์รี่คงเป็นแค่จอมโกหกน่ะ ทิฟฟ์
ใช่ แต่เรื่องที่เขาเขียน ในสมุดบันทึกเป็นความจริง
เขาคิดว่าพวกเอสทีเอฟจะมาที่นี่ ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ
ใจเย็นๆ ก่อนดีไหม ทิฟฟ์
เธอไม่ต้องพูดตลอดเวลาหรอก
อีกนานแค่ไหนกว่าจะถึงบ้านเธอ
ตรงไปทางนี้อยู่ด้านซ้าย
หวานหมู พระราชวังสวยๆ ที่ไม่มีใครอยู่
มันไม่ใช่พระราชวัง
ก็แค่บ้านที่เจ้าของเป็นคนสองคน ที่สนใจว่าคนอื่นๆ จะคิดยังไง
แถวนี้ไม่น่าจะมีรถเยอะขนาดนี้
ไม่ควรมีใครอยู่บ้าน
ฉันว่ามีคนอยู่บ้านนะ
เวรละ เราต้องไปแล้ว
เดี๋ยวๆ ถ้าเราแค่หยิบอาหาร แล้วก็ออกไปล่ะ
- อะไรนะ - เราต้องการเสบียง
เราจะรีบไปรีบมา
ไม่ได้นะ ทิฟฟ์ ถ้ามีคนเห็นเราล่ะ
- คนคนเดียวที่พวกเขาจำได้ก็คือเธอ - ก็จริง
เธอรออยู่ข้างนอกนี่เป็นไง เราจะรีบเข้าไปและออกมาภายในห้านาที
แม็ค ทิฟฟ์
แม็ค
ทางเท้า
ขอโทษนะ
เอริน
แล้วก็ไม่มีคนดำเลย
ก็ไม่แปลกนะ
มันต้องใช้วิธีการที่แตกต่างออกไป เพื่อขยับโลก ทิฟฟ์
วิธีการที่แตกต่าง
ฉันจะเข้าไปในนั้น
โอเค
เราคงอยู่ต่อสินะ
ไง เคเจ
- ไง ริค - เป็นไงบ้าง
นั่นเธอตอนโตเหรอ
เธอไม่ใช่เจสัน จากหนังเรื่อง ศุกร์ 13 ฝันหวาน ที่บ้าฮ็อกกี้
เงียบน่า
เธอได้นอนกับใครมาสินะ
รู้ไหม นายเป็นคนแรกที่เล่นมุกนั้น
พระเจ้า ฉันเกลียดหมอนั่น เกลียดสุดๆ
ดีใจที่ได้เห็นเธอกลับมาบ้าน
นิวยอร์กเป็นไง เหมือนตอนหนึ่งในเรื่อง เฟรนส์ ไหม
ใช่ คิดถึง เฟรนส์ ไว้นะ แต่แบบที่จนมากๆ น่ะ
นิวยอร์ก เจ๋งไปเลย
ฉันอยากไปนะ
แต่ต้องมีไกด์นำเที่ยวหรืออะไรแบบนั้น
พระเจ้า หมอนี่อยากได้เธอสุดๆ
หุบปากซะ
- เธออยู่นี่เอง - คุณนายแบรนด์แมน
เรียกนอร่าเถอะจ้ะ
พระเจ้า
สวัสดีค่ะ คุณแม่สุดที่รัก
ลูกสวยกว่าเดิมซะอีก
เดรสตัวนั้นเหมาะกับลูกจริงๆ
ริชาร์ด เธอสวยมากใช่ไหมจ๊ะ
เคเจสวยเสมอครับ นอร่า
- เห็นไหม - ขอบคุณนะ ขอบคุณ
ไม่ต้องพูดแบบนั้นตามคิวหรอก
- ไม่ใช่ครับ - ดีใจที่ได้เจอนายนะ
ฉันจะไปดูเพื่อนหน่อย
ใช่ ดีใจที่ได้เจอนะ
ใช่ แล้วเจอกันนะ
หิวไหม
เอาอาหารมาให้เธอ
โอเค
ดีใจที่ไม่ได้เป็นฉันแค่คนเดียว ที่นี่มันแย่มากๆ ใช่ไหม
ฉันไม่หิว
นี่ ไม่เอาน่า
ไปดูห้องอื่นๆ ในคฤหาสน์ของแบรนด์แมนกัน
หรือเธอจะอยู่ที่นี่ กับพวกคนแก่ขี้เมาที่เต้นแมมโบ้กันก็ได้
ให้ตายสิ เด็กใหม่
รสชาติไม่ได้แย่เท่าที่ฉันคิดไว้
ฉันควรต้องรู้สึกอะไรไหม
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวก็รู้สึกเอง
ดูตั๋วทั้งหมดนี่สิ
เคเจโชคดีจัง
แม่ไม่เคยพาเราไปไหนเลย
- แม้แต่ไปดูหนัง - นั่นแย่เนอะ
แม้แต่พ่อฉันก็ยังพาไปนานๆ ครั้ง
เขาไม่ได้พาไปเอง แต่ให้เงินฉันกับดีแลนสองเหรียญ
เป็นบางครั้ง ไปดูหนังใหม่ล่าสุด แบบ โปลิศจับตำรวจ อะไรแบบนั้น
พวกเธอไปด้วยกันเหรอ
ฉันยังไม่อยากเชื่อว่า เจ้าบ้านั่นจะได้เป็นหมอ
ฟังเหมือนเธอสนุกกับพี่ชายนะ
มันก็ไม่แย่
ยกเว้นแต่ลูกสาวคนโตของเขา ไวล์เดอร์
ชื่อประหลาดชะมัด
ไวล์เดอร์นิสัยไม่ค่อยดี
แต่เจนนิเฟอร์ เมียของดีแลนนิสัยดีนะ
อลิซ ลูกสาวอีกคนก็น่ารักเหมือนกัน
พวกเขามีเสื้อผ้าเพียบเลย
ฉันเสียใจด้วยที่เธอต้องจากมา
ไม่เป็นไรหรอก มันก็ไม่เหมาะกับฉันอยู่ดี
นี่ดูเป็นไง
ดูเก๋เนอะ
ฉันไม่คิดว่าคำนั้นออกเสียงแบบนั้นนะ
เร็วเข้า เลือกเสื้อคลุมของเธอสิ
เอาน่า ไม่มีใครเห็นหรอก
งั้นสิ
- ตอนนี้เธอดูเหมือนพวกแบรนด์แมนแล้ว - ในทางที่ดีใช่ไหม
พระเจ้า ไม่เอาอะ
มาเถอะ ทิฟฟ์ ไปเอาเสบียงกัน
แพตตี้
ว่าไง สาวน้อย
- ไง - นั่นลูกหมาของเธอเหรอ
พระเจ้า แกโตขึ้นมากเลย
มันยังจำเธอได้นะ
เธอไม่ได้เห็นมันโตเลย
โอเค
ฉันจะพามันออกไปข้างนอก เธออยู่ตรงนี้นะ
มาเร็ว แพ็ตตี้
โอเค นี่คืออภินันทนาการจาก คุณเทย์เลอร์ ชอร์
เทย์เลอร์ ชอร์ต้องเอาเงิน ใส่กระเป๋าให้มากกว่านี้
ไม่นะ
ไม่
ไม่ นี่มันมากเกินไป ฉันทำไม่ได้...
นี่
เด็กกำพร้าที่เดินทางข้ามเวลา ก็ต้องกินนะเพื่อน
ไม่อะ 200 เหรียญดูเยอะเกินไป
ครึ่งนึงเป็นไง 100 น่ะ
โอเค ฟังนะ
ไม่สำคัญหรอกว่า เราจะเอา 100 หรือ 50 หรือห้าเหรียญ
ยังไงเราก็ขโมยอยู่ดี
ดังนั้นถ้าเราจะเป็นหัวขโมย ก็ต้องเอาให้คุ้ม
โอเค ก็ได้
ฉันจำได้ครั้งหนึ่งปีที่แล้วตอนอยู่ประถมห้า
ไอ้เวรไบรอันท์ กิ๊บส์ล้อเลียนฉัน เรื่องเอาเสื้อผ้าที่ดีแลนใส่ไม่ได้แล้วมาใส่
ฉันก็เลยไปฟ้องดีแลน
เขาโกรธสุดๆ
เขาไปที่บ้านของไอ้แสบไบรอันท์นี่ แล้วก็พยายามท้าสู้กับเขา
ไบรอันท์อยู่ชั้นประถมห้า
ดีแลนมีใบขับขี่แล้ว แล้วเขาก็สูงกว่าเด็กคนนี้ตั้งเยอะ
ไบรอันท์ถึงกับฉี่ราด ตอนที่ดีแลนบอกให้เขาออกมานอกบ้าน
แต่แล้วพ่อของไบรอันท์ก็ออกมา แล้ว...
เวรละ ดีแลนรีบออกไปจากที่นั่นหรือเปล่า
ไม่มีทาง ดีแลนกลับมาบ้าน ตาข้างหนึ่งเขียวปี๋บวมจนปิดเลย
แต่เขาก็ยิ้มปากฉีกถึงใบหู
เขายิ้มเหรอ
ใช่ ดีแลนพูดว่า
"สิ่งที่สำคัญคือเราสู้ยังไง"
เขาสู้ด้วยการเหวี่ยงหมัดอย่างเต็มที่
ตัวเธอตอนโต ก็สู้กับไอ้พวกเวรนั่นอย่างเต็มที่
ดังนั้น...
มันเจ็บไหม
อะไร
ตอนที่เอรินตอนโตตาย เธอรู้สึกถึงมันไหม
ไม่
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
คงเป็นเพราะตัวฉันตอนโต ไม่เคยรู้สึกเหมือนฉัน
ต่อให้ทุกสิ่ง...
เธอแค่รู้สึกเหมือนเป็นอีกคนหนึ่งเสมอ
ไม่หรอก
เอรินตอนโตก็คือเธอ
นั่นหมายถึงเธอช่วยชีวิตพวกเราทุกคนไว้
เดาว่าฉันคงมีความกล้าละมั้ง
ใช่แล้ว เด็กใหม่
ไง
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...
- ฉันดูโปสเตอร์อยู่น่ะ - ซ่อนตัวจากงานเลี้ยงเหรอ
ฉันเข้าใจ ฉันก็เหมือนกัน
ข้างล่างนั่นเรื่องเยอะชะมัด
ฉันชื่อลอเรน ฉันเรียนปริญญาโทกับเคเจ
ฉันชื่อแคทเธอรีน
เป็นลูกพี่ลูกน้องของเคเจ
พวกเธอหน้าตาคล้ายกันอยู่นะ
ใช่
คุณกับเคเจไปเรียนอะไรกันคะ
วิทยาลัยภาพยนตร์ เราเรียนที่เอ็นวายยู
เคเจไม่ได้เรียนธุรกิจหรอกเหรอ
ไม่นะ ทำไม แม่เคเจบอกแบบนั้นเหรอ
ฉันว่ายัยแก่นอร่า คงอยากให้เป็นแบบนั้นมากกว่า ใช่
คุณทำอะไรที่วิทยาลัยภาพยนตร์คะ
เราจ่ายค่าเทอมแพงๆ ให้โรงเรียน
เพื่อศึกษาหนังคลาสสิกให้รู้ว่า ต้องทำยังไงถึงจะสร้างหนังดีๆ ออกมาได้
อย่างน้อยฉันคิดว่า นั่นเป็นความตั้งใจของพวกเขา
แต่เราก็สร้างหนังของเราเองด้วย
หวังว่าวันนึงเราจะมีชื่อของเรา อยู่ในโปสเตอร์หนังสักแผ่น
ใครจะรู้
เธอเคยดูหนังของเคเจไหม
เธอน่าจะบอกให้เคเจฉายให้เธอดูนะ
เคเจเป็นผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมมาก มีสายตาที่เหลือเชื่อ
ฉันเพิ่งถ่ายหนังสั้นขาวดำเรื่องล่าสุด ด้วยกล้องมือถือให้เคเจ
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกลางดึก ในรถไฟใต้ดินในนิวยอร์ก
แล้วเธอล่ะ เธอชอบดูหนังไหม
ค่ะ คงงั้นมั้งคะ
แต่ฉันก็เคยดูหนังแค่ไม่กี่เรื่อง
นี่ ฉันก็ไม่ค่อยได้สนใจหนัง จนตอนที่เรียนชั้นมัธยมหกนะฉันว่า
แต่พอเริ่มแล้ว ก็กลับตัวไม่ได้แล้วล่ะ
คูบริกเปลี่ยนชีวิตฉัน
- คูบริกคืออะไร - พระเจ้า เธอนี่น่ารักจัง
สแตนลีย์ คูบริก เขาเป็นผู้กำกับ
ถ้าเธออยากดูหนังที่ดีสุดๆ
แบบดีจริงๆ เธอต้องดูหนังของเขา
มีโรงหนังศิลปะอยู่ในเมือง
และพวกเขาจะฉายหนัง ของคูบริกแบบมาราธอนเสาร์อาทิตย์นี้
เริ่มจากเรื่อง พาธส์ ออฟ กลอรี่
แต่มันฉายตอนเก้าโมงเช้า
และฉันดูหนังเกี่ยวกับสงคราม สนามเพลาะเช้าขนาดนั้นไม่ไหว
แต่เคเจกับฉันจะไปดู เรื่อง 2001 จอมจักรวาล
เธอน่าจะมาด้วยนะ
ฉันต้องคุยกับพ่อแม่ก่อน แต่ก็ขอบคุณค่ะ
ฉันให้คุณกลับไปทำงานดีกว่า
- ยินดีที่ได้พบคุณนะ ลอเรน - เหมือนกัน
หวังว่าฉันจะได้เห็น โปสเตอร์หนังของคุณสักวัน
ฉันก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน
เคเจ ฉันเห็นเธอแล้ว มาเร็ว
เวรละ
ได้ เดี๋ยวฉันไป
เธอทำอะไรน่ะ
แค่เล่นเอโอแอลน่ะ
นี่ ดอกไม้สวยนะ
ดูเหมือนราชินีฮาวายตัวจริงเลย
แม่ฉันเอาอีกแล้ว
แม่เสนอฉันให้ริคตอนช่วงปิดเทอม
อาจต้องไปเล่นโบว์ลิ่งด้วยกัน
ฟังดูตั้งใจขายเธอมากๆ
- อะไร เธอจะซื้อเหรอ - ก็น่าสนใจอยู่
ริคเคยเป็นควอเตอร์แบ็กสมัยม.ปลาย
- จริงๆ แล้วฉันมีอะไรที่ดีกว่านั้นให้ทำน่ะ - อะไร
- แบบมีหนังให้ตัดต่อเพียบ - แค่นั้นเหรอ
- ดูหนังบางเรื่อง - อะไรอีก
เกิดบ้าอะไรขึ้นในนั้นน่ะ
ทำไมอยู่ดีๆ เธอก็รีบออกมา
เธอบอกเองว่า เราจะออกจากที่นี่ในห้านาที แม็ค
- นั่นมันก่อนหน้าที่เธอจะเข้ามาในบ้าน - และก่อนที่เอรินจะดื่มไปสามแก้ว
ทายสิว่าฉันเจอใครในนั้น เคเจ
- เธอไง - แปลกตรงไหน เอริน
เราทุกคนก็เห็นฉัน
ใช่ แต่ฉันรู้เรื่องบางอย่างที่เธอไม่รู้
หุบปากไปเดี๋ยวนี้เลย
ให้ตาย ฉันแค่จะบอกว่า ฉันเห็นหมอนั่นที่ชื่อริคพูดถึงเธอ
ฉันไม่สนเรื่องริค
ทำไมอยู่ดีๆ เธอก็ทำตัวเฮงซวยแบบนี้
เธอว่าฉันว่าอะไรนะ
ที่เอรินพูดก็ไม่ผิดนะ
- ใจเย็นก่อน - อย่ามาแตะฉันนะ
- หยุดนะ - เป็นอะไรของเธอ
เคเจ
เป็นบ้าอะไรของเธอ เคเจ
เธอเป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
ยัยโรคจิต
รู้อะไรไหม ฉันพอแล้วกับเรื่องบ้าๆ นี่
พวกเธอทุกคนโทษฉัน เพราะพวกเธอคิดว่ารู้ดีกว่าฉัน
ว่าพวกเธอรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
แต่พวกเธอก็แค่เด็กๆ ที่งี่เง่า ไร้เดียงสา ช่วยตัวเองไม่ได้
- ทิฟฟานี่ - ทิฟฟานี่
เธอจะไปไหนน่ะ
อะไรกันอีกวะ
เธอโทรหาใคร
ขอให้เป็นตำรวจทีเถอะ จะได้มาจับยัยโรคจิตที่อยู่ตรงนี้
คุณก็รู้ว่าต้องทำยังไง
หวัดดี
ฉันอยากคุยกับทิฟฟานี่ ควิลกิน
ฉันไม่รู้ว่านี่ใช่ทิฟฟานี่ถูกคนไหม
แต่คนที่ฉันตามหา เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน 1975
แม่เธอตั้งชื่อเล่นให้เธอว่า ทิฟฟานี่เท่ากับเอ็มซียกกำลังสอง
เพราะไอน์สไตน์เป็นฮีโร่ของเธอ
และเธอมีปานที่แก้มก้นด้านขวาด้วย
ถ้านี่ใช่เธอ ฉันต้องให้เธอมาช่วยฉันตอนนี้จริงๆ
ฮัลโหล
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ