Awak sememangnya presiden paling tua dalam sejarah,
dan saya ingat Presiden Kennedy tak boleh tidur berhari-hari
semasa krisis peluru berpandu Cuba.
Adakah sebarang keraguan awak boleh memimpin dalam keadaan begini?
Tak. Saya takkan jadikan usia saya sebagai isu dalam kempen ini.
Saya takkan mengeksploitasi, untuk tujuan politik,
usia muda dan pengalaman terhad lawan saya.
Erin Tieng, awak dipetik sebagai berkata ibu dan Missy memerlukan awak di rumah.
Maaf kerana semak fakta awak, tapi Missy tak cakap begitu.
Betul. Missy cakap, dan saya petik,
"Tak pernah suruh awak jadi martir."
Itu tak adil. Selepas ayah mati, tiada orang lain.
Ibu tak boleh seimbangkan buku cek.
Ibu awak ada cakap,
"Erin, mak nak kamu jaga kami selamanya"?
-Tiada orang lain. -Awak dah mati sekarang.
-Apa? Saya ada di sini. -Awak dah mati, Erin.
Awak berdiri di sana dan lihat ia berlaku seperti semuanya dalam hidup.
-Waktu itulah awak diperlukan. -Tak.
Tiada apa saya boleh buat.
Erin! Bangun.
Kita dah sampai.
Bangun. Cepatlah.
Ia sepatutnya di sini.
-Tiada apa di sini. -Ada banyak di sini.
Ini laman trak untuk loji.
Rasanya Brandmans tak untung besar di sini.
Mac, semuanya dah ditutup seperti 2019.
Jadi, apa atau siapa yang masih ada?
Apa itu?
-Ini tempatnya. -Awak pasti?
Apa khabar? Awak pasti Tiff kecil.
Tiff saja.
-Awak Tony Besar? -Ya.
Hulurkan tangan.
Apa awak nak buat dengannya?
Muzik dan cahaya begitu serabut.
Ya Tuhan!
Awak akan ke koridor dan ke kiri.
Apa jadah?
Gadis Akhbar
Okey. Tunggu di sini. Saya akan ke pentas untuk cari saya.
Hidung awak.
-Alamak! -Awak okey?
Hei, lepaskan saya, psiko!
Kami okey.
-Tiada tisu tandas. -Okey, menjijikkan.
Maaf.
-Air pun tiada. -Mereka haiwan.
KJ tak guna. Dia bertuah saya bertahan.
Saya patut mop lantai guna punggungnya.
Apa masalah dia?
Sekejap dia menyelamatkan saya,
kemudian dia tumbuk saya.
Dia memang gila.
Hei, dengar. Awak uruskannya seperti juara.
-Mac… -Tak, saya serius.
Rocky Balboa perlu kawal dirinya
dan bertahan macam kita semua.
Kita dah cukup masalah
tanpa dia jadi tak terkawal apabila dia tak suka.
-Mac? -Jangan cari masalah.
Boleh tunduk?
Tidak.
Ya.
Awak nampak hebat.
Kita perlu hati-hati
supaya tak bawa Pengawas Lama ke diri kita di masa depan lagi.
-Kita masih perlu hati-hati… -Hei. Tak apa.
Mereka tak sedar awak lebih daripada dua orang
dan berapa mayat mereka temui
jadi mereka beredar dan tak tahu awak di sini.
Ya, rasanya.
Bukankah ia sebab mereka tak lagi buru awak?
Ya.
Rasanya.
Awak sangat tenang. Saya perlu akui ia agak…
Betulkah? Rasanya.
Teori terbaru tentang kuantum geometri ruang angkasa
mencadangkan lubang cacing secara rawak melalui masa wujud,
jadi memang masuk akal awak mengembara guna lubang cacing.
Peliknya.
Hei, dah banyak yang awak lalui.
Awak nampak penat. Nak rehat di rumah saya?
Ya. Tapi saya perlu cari yang lain.
Ada pengembara masa lain?
Itu pun dia!
-Lampu itu hebat, Tiff. -Awak yang terbaik, Tiff.
Jumpa lagi, Tiff.
Sukar untuk percaya awak membesar jadi begitu.
Ya.
Dia nampak cantik, bukan?
Tak. Awak memeriahkan suasana parti.
Awak di masa depan nampak hebat.
Pengembara masa malang saya.
Mari sini.
Mari sini, semua.
Ayuh.
Awak pun sama.
Kamu perlu tidur.
Syabas. Seperti yang ibu buat.
Ya. Tapi kita buat lebih bagus.
Awak suka?
Ia… hebat.
Bukan seperti awak jangka?
Saya keliru kenapa kita masih di Stony Stream.
Ya. Saya faham.
Tapi banyak yang berubah berbanding yang awak ingat.
Banyak. Awak akan nampak.
Saya pasti.
Sekejap, ini… Kita jadi pelajar cemerlang?
-Awak benar-benar terkejut? -Tak juga.
Esok. Dah lewat. Awak perlu berehat.
-Maaf. -Tak mengapa.
Saya akan tidur di futon.
Awak pasti? Saya boleh kejutkan mereka.
Janji. Mimpi indah.
Hei, KJ?
Awak rasa kita boleh percaya dia?
Maksudnya boleh percaya awak?
Lupakan saja.
Dilupakan.
Awak lapar?
Saya kebuluran.
Hei, di mana KJ?
Dia cakap nak ambil angin.
Saya pergi ke pasar.
Saya ingat kita suka Pop-Tarts beri biru
tanpa aising.
Serta Rice Krispies…
Awak yang terbaik.
Saya berfikir malam semalam,
ada teori yang boleh jelaskan
cara kamu mengembara melalui masa, kenapa saya tak ingat,
dan cara untuk bawa kamu pulang.
-Awak ada teori? -Ya.
-Rasanya saya berjaya. -Berjaya?
Awak tahu semua itu sebab awak DJ tarian?
Tak, saya hipotesiskannya sebab kita belajar di MIT.
Saya juga pereka cahaya.
Institut Teknologi Massachusetts?
Berjaya.
Nampak KJ?
-Dia keluar bersiar-siar. -Dia nak tenangkan fikiran.
Saya beri baju bersih dan duit jika dia nak singgah kedai donat.
Tak tahu jika dia patut bersendirian di luar.
Jika Pengawas Lama kembali?
Tenang. Okey?
Betul. Kamu dah mengembara masa, saya yakin dia selamat
duduk di kerusi panjang sekejap.
Bagus. Mungkin dia akan bertenang.
MARATON FILEM STANLEY KUBRICK
Boleh saya bantu?
Ya. Saya nak tonton Kubrick.
Okey. Kami dah mula tayangkan 2001 kira-kira 20 minit lalu.
Okey. Terima kasih. Maaf.
Awak cuma terlepas monyet.
Saya masih boleh jual tiket jika awak nak tonton.
Okey.
Mereka sangat serasi.
Tiff selalu sukakan diri sendiri.
Mereka baru jumpa. Berikan masa.
Saya periksa dokumentasi Larry dan nampaknya dia ada rekod
setiap kemunculan pembukaan lubang cacing
yang saya rasa kamu guna untuk mengembara masa.
Awak tahu bila yang seterusnya terbuka?
Awak yang lebih muda tak tahu.
Cuma tiada beberapa data penting untuk tahu tarikh dan lokasi.
Ya, rasanya Larry akan menipu sekali lagi.
Tak.
Sekejap, itu dia. Larry boleh beritahu apa yang kurang.
-Dia dah mati. -Belum. Bukan sekarang.
Kita memang nak cakap tentangnya sekarang?
-Kita perlu ke ladang dungunya… -Idea yang buruk.
Erin tak patut jumpa dia lagi.
Awak tak patut teruja untuk jumpa dia selepas dia buat awak nampak dungu.
Tarik balik, sebab saya bukan dungu.
Okey, tenang, semua.
Idea saya yang terbaik dan kamu tahu saya betul.
Pulang ke 1999, Larry mungkin hanya cara nyahkod
lokasi lipatan seterusnya.
Melainkan kamu ada idea lebih bagus…
Dia memang tak guna.
-Bagaimana? -Saya tak cakap…
-Sayang. -Cakap nak hantar ke tempat kerja.
Ya, ada sesuatu berlaku.
Saya agak sibuk.
Kenapa? Awak sedang jaga budak?
Saya fikir awak boleh naik bas.
Bagus. Terima kasih.
Awak marah sebab saya tak datang malam semalam.
Jika awak fikir saya fikirkan semula ke mana awak…
Di mana ladang itu?
Kira-kira 20 minit melalui laluan 183.
Baiklah, ayuh.
Hei, sekejap. Ladang apa?
Kita perlu ikut Wembley ke lebuh raya untuk ke 183.
Maksudnya kedai dalam perjalanan.
Bagus.
Awak okey tunggu di sini?
Saya fikir awak tak nak ikut.
Ya. Saya tak nak ikut.
Bagus. Alat kawalan TV di kabinet stereo.
Jangan sentuh stereo atau konsol.
Makanan dalam peti sejuk. Ayuh.
-Nak main permainan video? -Ya.
Lelaki itu berbau.
Awak kerja di kedai muzik?
Saya peniaga vinil vintaj mewah.
Saya akan lewat 30 minit.
Ada sesiapa marah dengan saya?
Tolonglah, awak tahu saya tak maksudkannya malam tadi.
-Telefon malam ini? -Tengoklah nanti.
Awak tahu tak boleh terus marah saya.
Kenapa bersikap begitu dengan dia?
Apa?
-Dungu? -Ya.
Jika awak fikir semula, rasanya kelakuan saya agak bijak.
Dia marah dan saya redakan keadaan.
Dengan ubah diri sendiri?
Awak akan belajar yang sebenarnya ia bijak
untuk berkelakuan tertentu untuk dapat apa awak nak.
Apa awak nak daripada dia?
Awak akan faham apabila dewasa,
tapi lebih bagus biarkan ia dalam keadaan baik.
Mudah.
Kurang sakit kepala jika saya tak terlalu fikir tentang dia.
Tapi dia kekasih awak.
Bagaimana pula ia hubungan sebenar?
Sebenarnya tidak.
Saya takkan sebut "kekasih".
Saya dan Russ berbeza.
Pertama sekali, dia tiada tekad. Tiada cita-cita…
Ya, dia masih tinggal di Stony Stream.
Rokok cengkih ini mengarut.
Helo.
Helo?
Ada sesiapa di sana?
Helo?
Saya cuma…
saya cuma nak dengar suara dia.
Saya faham.
Awak nak telefon Dylan?
Rumah awak mungkin masih ada. Mungkin boleh telefon ibu bapa awak juga.
Jika saya takkan cakap dengan ayah lagi, ia terlalu awal.
Dylan mungkin di sekolah perubatan.
Saya rasa dia tak balik untuk musim panas.
Bagaimana dengan awak di masa depan?
Kenapa?
Dylan pada 2019 pasti beritahu awak sesuatu tentang diri awak.
Ya.
Cuma…
Saya juga di sekolah perubatan…
tapi ia untuk haiwan.
Sekolah veterinar?
Ya, betul.
Nampaknya saya nak bantu haiwan.
-Ia di Florida. -Wah!
Awak juga membesar jadi hebat.
Saya sangat gembira untuk awak.
-Awak bertuah. -Saya tak rasa begitu.
Hei.
Saya ada idea gila.
Ini dah cukup dekat.
Rasanya awak nampak diri awak pada 1999 di sini?
Harapnya.
Seseorang perlu halang ibu saya dan Missy dari saling membunuh.
Awak jadi doktor haiwan apa?
Awak tahulah.
Mereka ajar cara rawat haiwan berbeza pada mulanya.
Kepakaran saya ialah kuda.
Saya selalu melawat kandang.
Tapi saya juga ada rumah sendiri yang saya boleh pergi
sementara jaga mereka hingga sihat.
-Di Florida? -Tak, selepas sekolah.
Rasanya abang saya nak melawat dengan kekasihnya
supaya mereka boleh main dengan kuda, beri ia makan lobak merah.
-Saya tunggu di luar. -Kejap lagi saya keluar.
Dia nampak hebat.
Betul. Tapi jangan biar ia perbodohkan awak.
Missy langsung tak faham ibu
dan dia akan lari tak lama lagi.
Ibu akan sakit.
Terima kasih.
Terima kasih, gembira jumpa awak. Nampak hebat.
Mari siapkan semua sekarang dan lihat apa yang ada.
Sempurna.
Hei, ia sukar.
Rasa seperti seluruh dunia patut berhenti apabila awak tiada.
Tapi ia diteruskan tanpa awak.
Ia sangat teruk.
-Awak sangat cantik. Menawan. -Terima kasih.
Banyak yang berlaku di sebaliknya yang awak tak nampak.
-Nak pergi dari sini? -Tak nak.
Kita boleh tunggu sekejap lagi.
-Takkan ada masalah. -Ya.
-Tenang saja. -Saya tahu.
Hei. Apa khabar kalian di tengah hari yang indah ini?
Boleh saya tolong?
Saya tak nak bermain dengan awak.
-Apa? -Kami ahli STF Bawah Tanah.
Ya, kamu pasti datang ke tempat yang salah, jadi…
Tenang, awak boleh percaya kami.
Kami tahu tentang Heck dan Aldo dan pelompatan masa.
Malah, saya tahu susun atur setiap bangunan di ladang ini
dan saya kenal awak.
-Dia dari masa depan. -Ada sesiapa di luar?
Sekejap, nenek. Saya nak ambil alatan dari bangsal.
-Hati-hati. -Baiklah. Hei!
Hei! Awak tak boleh…
Jangan masuk!
Sudah tentu ia masih belum ada.
Bagaimana kami mahu pulang?
Awak cari apa?
Awak tetap takkan percaya saya.
-Kamu perlu beritahu saya… -Awak tahu ini apa?
-Saya ada satu sama begitu. -Pembetulan, inilah dia.
-Awak memang dari masa depan. -Dia saja.
Boleh saya lihat?
Ini tulisan tangan saya. Ada banyak rekod.
Lihat ini. Ya Tuhan, ia usaha berapa tahun?
Lebih kurang 20 tahun.
Saya cuma ada dua lipatan dalam rekod sekarang.
Ini lipatannya semasa kali pertama bertemu Standard Time Fighters.
Heck dan Aldo, awak kenal?
-Ya. -Ini di sini,
semasa saya dibiarkan terikat dengan Bawah Tanah.
Tunggu arahan seterusnya.
-Awak rekrut baru. -Kira-kira 18 bulan, tapi rasanya…
Rasanya banyak lagi berlaku.
-Betul. -Larry, kami perlu bantuan awak.
Bagaimana saya nak tahu ini bukan
helah Pengawas Lama untuk dedahkan saya?
-Kami tak dedahkan awak. -Awak perlukan kod saya.
Awak akan berikannya sebab awak terhutang budi.
-Maksud awak? -Awak khianati saya dan kawan-kawan,
empat kanak-kanak 12 tahun.
Semasa awak janji hantar kami balik,
awak biar kami terperangkap pada 1999,
dan seorang wanita mati.
-Seseorang mati? -Kami tak memintanya,
tapi kami di era rawak yang bukan era kami
dan tak tahu jika dapat pulang sebab awak.
Beri kami tulisan rahsia itu sebab berjumpa awak lagi,
apatah lagi minta bantuan awak,
buat saya rasa jijik.
Okey, ikut formula ini
dan awak boleh nyahkodkan koordinat.
Tak, saya orang baik.
-STF baik. -Saya tak kenal awak di 2019,
tapi sekarang, awak nampak… okey.
Ya. Memang betul.
Awak ada kuasa untuk ubah sesuatu jadi lebih baik sekarang.
Terima kasih.
Saya takkan buat begitu pada awak.
Saya takkan cederakan sesiapa
dan akan buat apa saja untuk pastikan ia tak berlaku.
Saya harap ia betul.
Larry, sayang. Awak di mana?
Saya datang, nenek.
Hei, bagaimana saya nak hubungi kamu jika perlu?
Tak mungkin.
Kami Tiffany Quilkin, ada dalam buku telefon.
Rasanya ada yang tak berubah.
Stoney Stream masih sangkut hiasan dungu.
Awak tak faham.
Apa yang perlu difahami?
Apabila tahu kita akan mati.
Ia mengganggu fikiran.
Apabila mula lupakannya sekejap,
kemudian ingat,
saya asyik fikir…
apa gunanya?
Awak ada bertahun-tahun lagi.
Keadaan tak makin bagus untuk saya, Mac.
Sudah tentu awak tak faham.
Ada masa depan menarik menunggu awak. Bukan?
Dengan abang awak dan jadi doktor veterinar,
melihat anak saudara membesar.
Ya Tuhan! Boleh diam?
Awak nak apa? Nak pertengahan usia masa depan menyedihkan?
Idea hebat.
Hei, saya tahu.
Bagaimana jika jangan masuk robot dungu pada 2019
dan bunuh diri?
-Masalah selesai. -Awak memang tak guna.
Genius.
Awak dan KJ layak bersama.
Pergi mati.
Nak beli gula-gula.
Helo.
Hei, hebat. Awak datang! Awak di sini sepanjang hari?
-Tak, datang untuk yang terakhir. -Kenapa tak duduk dengan kami?
Saya sampai lewat dan tak nak ganggu awak.
Okey, apa pendapat awak?
Pada mulanya saya keliru, tapi kemudian saya rasa…
-Saya berhenti fikirkannya… -Ya.
…dan dengar muzik,
dan tonton apa yang ada di skrin dan ia sangat indah.
Ia filem yang tak boleh difikirkan secara logik,
perlu biar pengalaman beri kesan…
-Ya. -…awak faham?
Bila awak tahu?
Tahu apa?
Saya tak… cuma…
Bila awak tahu
awak seseorang yang suka…
filem.
Filem begini,
bagaimana awak tahu
awak rasa begini tentang…
Tentang filem?
Sebenarnya…
Semua orang bergerak ikut kelajuan masing-masing,
dan ia boleh jadi mengujakan,
tapi perjalanan semua orang berbeza.
Pada mulanya ramai orang tak faham,
tapi awak jumpa filem yang awak rasa terhubung,
dan rasa sangat hebat.
Awak cuma perlu cuba mendengarnya.
Hei, nak minum kopi dengan kami?
Saya dan KJ tak nak tonton Barry Lyndon.
Saya perlu balik.
-Hei. -Hai.
Bangga dengan awak.
Lelaki malang itu seperti nak menangis.
Saya bangga. Kita buat yang dirancang.
Kita buat semua yang dirancang.
Pelajar cemerlang dalam kelas kita, graduan MIT.
Secara teknikalnya, kita tak tamat belajar.
Sekejap, apa? Saya tak faham.
Awak cakap belajar di MIT. Itu yang awak cakap.
Betul, cuma…
-berhenti di tahun kedua. -Kita berhenti?
Ya Tuhan. Kita berhenti.
MIT bukan seperti awak fikirkan.
Ia tak ajar kita apa-apa.
Tapi semasa saya sampai di sana, saya gembira.
Saya ingat jelajah kampus dengan ibu.
Ia hebat. Tapi kemudian realiti muncul.
Rupa, komen, semuanya amat tegar.
Tiada ruang untuk buat apa-apa yang kreatif.
Ada satu cara untuk buat dan saya dah tak tahan.
Ia berhasil untuk Steve Jobs dan Bill Gates, kenapa tak untuk saya?
Ini berhasil untuk awak?
Ya, betul.
Sebenarnya, saya mula rasa terhina dengan sikap awak.
Saya buat keputusan sendiri, buat projek sendiri.
Contohnya?
Permulaan pendidikan di Internet yang kita mulakan.
Kita akan pecahkan sempadan dan ubah fikiran dengan cara
yang tak pernah berlaku.
Pendidikan seperti sekolah?
Seperti institut?
Itulah ideanya. Bergantung pada kita untuk jayakannya.
-Betul, bukan? -Ya.
Ada sebab yang bagus untuk percaya kita akan jadi sangat berjaya.
Saya pun sama.
Hei.
Gembira awak dah balik. Lama awak keluar.
Rasa lebih lega?
Ya.
Ada perkembangan positif dengan lejar.
Hampir nyahkodkan semua kod Larry
untuk jejaki lipatan yang akan bawa kita ke 1988.
Saya tak nak ada kaitan dengan Larry.
Saya nak keluar merokok.
Hei. Awak ambil rokok cengkih saya?
-Bagus. -Maaf tentang mereka.
Semuanya.
Maafkan saya.
Saya jumpa diri saya semasa keluar.
Apa laporannya?
Ibu dan ayah belikan awak kereta berhud untuk hari lahir ke-16?
Ya,
rumah, kereta dan pakaian
semua nampak cantik dari luar,
tapi kadangkala perlu selidik lebih dalam dan ia…
semuanya mengelirukan.
Tapi saya nampak gembira sekarang.
-Di masa depan. -Baguslah.
Gembira itu bagus.
Ya.
Rasanya tak banyak saya tahu tentang hidupnya.
Tapi saya tahu dia di New York dan nak buat filem,
dan…
Saya rasa…
mungkin dia dah jumpa sesuatu.
Saya rasa mungkin…
Saya rasa dia mungkin…
atau…
Saya rasa…
Saya mungkin…
Awak tahu apa berlaku pada saya?
Saya mati.
Ya.
Kanser otak.
Saya hidup sampai 16 tahun.
Hebat, bukan?
Mati dalam empat tahun.
Saya tahu pada 2019 daripada Dylan.
Kelakarnya, saya rasa kematian saya buat dia berubah.
Membesar jadi doktor hebat,
pentingkan keluarga.
Saya mati, tapi dia ada peluang keemasan.
Peliknya.
Setiap kali keadaan jadi teruk,
saya selalu suruh diri terima dan bertahan
sebab semuanya berbeza apabila saya dewasa.
Apabila saya 18 tahun, saya akan tinggalkan rumah teruk itu
dan tinggalkan Stony Stream yang teruk.
Fikir begitu akan jadikan ia okey.
Tak penting jika semuanya bermasalah sekarang,
sebab satu hari nanti keadaan akan jadi baik.
Semua itu mengarut.
Sebab ia takkan jadi lebih baik.
Inilah dia.
-Jangan beritahu orang lain. -Apa? Kenapa?
Sebab…
saya tak nak mereka
pandang saya seperti awak memandang saya sekarang.
Ini pengalaman sekali seumur hidup untuk saya.
Ahli fizik cakap mengembara masa
secara teorinya mustahil
sebab Hukum Termodinamik Kedua mengatakan masa hanya terus bergerak,
apatah lagi perbezaan kuantum
dengan adanya keluk masa tertutup dan semuanya,
tapi sekarang kita akan tahu
cara untuk lakukannya.
Ia gila dan hebat.
Awak tahu betapa hebatnya penemuan ini?
Ya, ia memang hebat.
Ia mengagumkan.
Rasanya bahagian pertama dah selesai di sini.
Ada huruf dalam kod ini digunakan berulang kali.
Ia mungkin koordinat latitud atau longitud untuk ladang ini.
Rasanya awak betul.
Ada juga kitaran bulan.
Rasanya ia bermaksud dua nilai ini pasti
bulan dan hari kemunculan lipatan.
Maksudnya kita perlu fokus kepada nilai empat huruf ini
dan kita tahu dua yang pertama ialah satu dan sembilan.
-Seperti 1999. -Betul.
Okey. Ini dia.
Lipatan seterusnya pada…
25 Julai…
2006.
Ia tujuh tahun lagi.
Tujuh tahun?
Okey.
Kamu boleh tinggal di sini buat sementara.
-Tapi… -Tujuh tahun?
Kami tak boleh tinggal di sini tujuh tahun.
Itu tak boleh diterima.
-Secara idealnya, tidak. -Ulang semula.
Periksa semula. Mungkin silap.
Maaf, okey.
Tapi rasanya kami betul.
Abaikan saja, okey.
Aduhai!
THE CLEVELAND PRESERVER SELASA, 1 NOVEMBER 1988
Terjemahan sari kata oleh Suhailahani
Penyelia Kreatif JuLeeDya