คุณเป็นประธานาธิบดี ที่อายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์
และผมจำได้ว่าประธานาธิบดีเคนเนดี ไม่ได้หลับไม่ได้นอนอยู่หลายวัน
ในช่วงวิกฤตขีปนาวุธคิวบา
คุณแน่ใจหรือไม่ว่าคุณจะสามารถทำงาน ในสถานการณ์แบบนั้นได้
ได้เลยครับ ผมจะไม่ทำให้อายุ เป็นประเด็นในการหาเสียงครั้งนี้
ผมจะไม่ใช้มันเป็นวัตถุประสงค์ ทางการเมืองเพื่อเอาเปรียบ
คู่แข่งที่อายุน้อยกว่าและขาดประสบการณ์
เอริน เทียง คุณกล่าวว่าแม่ของคุณ และมิสซี่ต้องมีคุณอยู่ที่บ้าน
ขอโทษที่ต้องพูดความจริงกับคุณ แต่มิสซี่ไม่ได้ว่าอย่างนั้น
ถูกต้อง มิสซี่พูดว่า และผมขออ้างคำพูดเธอ
"ฉันไม่เคยขอให้พี่เป็นผู้เสียสละทุกอย่าง"
นั่นไม่ยุติธรรมค่ะ หลังจากที่พ่อเสียเราไม่มีใคร
แม่ฉันคิดเลขไม่เป็นด้วยซ้ำ
แม่ของคุณให้คุณนั่งลงและพูดว่า
"เอริน ลูกต้องดูแลเราตลอดไป" เหรอ
- ก็เราไม่มีใคร - และตอนนี้คุณตายแล้ว
- อะไร ฉันก็อยู่ตรงนี้ไง - คุณตายแล้ว เอริน
คุณยืนอยู่ตรงนั้นและมองดูมันเกิดขึ้น เหมือนกับที่คุณทำกับทุกสิ่งในชีวิตคุณ
- นั่นเป็นตอนที่พวกเขาต้องการคุณ - ไม่จริง
ตอนนั้นฉันทำอะไรไม่ได้เลย
เฮ้ย เอริน ตื่นสิ
เราถึงแล้ว
ตื่นสิ มาได้แล้ว
มันน่าจะเป็นที่ไหนสักแห่งแถวนี้
- ที่นี่ไม่มีอะไรเลย - ที่นี่มีอะไรอีกเยอะ
นี่คือลานรถบรรทุกของโรงงาน
แต่ฉันว่าพวกแบรนด์แมนคงไม่ค่อยได้มาที่นี่
แม็ค ที่นี่ปิดตัวลงแล้วเหมือนในปี 2019
งั้นจะยังมีใครหรืออะไรอยู่แถวนี้ล่ะ
นั่นอะไรน่ะ
- ที่นี่แหละ - เธอแน่ใจนะ
ว่าไง เธอคือทิฟฟ์น้อย
ทิฟฟ์เฉยๆ
- คุณคือบิ๊กโทนี่เหรอ - ถูกต้อง
ยื่นมือมา
จะให้ยื่นมือไปทำอะไร
ดนตรีกับแสงไฟมันยอดมากเลย
พระเจ้า
เดินไปตามทางเดิน แล้วเลี้ยวซ้าย
อะไรกันวะ
สี่สาวน้อยท่องเวลา
โอเค รอตรงนี้นะ ฉันจะเดินไปที่เวทีเพื่อตามหาตัวฉัน
จมูกเธอ
- เวรเอ๊ย - เธอโอเคนะ
นี่ ปล่อยฉันนะ ยัยโรคจิต
เราโอเค
- ไม่มีกระดาษชำระ - โอเค สกปรกจัง
ขอโทษนะ
- ไม่มีน้ำด้วย - คนพวกนี้เหมือนสัตว์เลย
ยัยเคเจบ้า เขาโชคดีนะที่ฉันยั้งไว้ทัน
ฉันคงอัดเขาลงไปกองกับพื้นแน่
เขาเป็นอะไรของเขา
ตอนแรกเขาก็ปรี่เข้ามาช่วยฉัน
ต่อมาก็ต่อยหน้าฉัน
ยัยนั่นบ้าไปแล้ว
นี่ ฟังฉันนะ เธอจัดการทุกอย่างได้ดีมาก
- แม็ค... - ไม่ ฉันพูดจริงนะ
ยัยนักมวยนั่นต้องตั้งสติให้ดีๆ
และอดทนไปกับพวกเราที่เหลือ
เรามีปัญหามากพอแล้ว
โดยที่เขาไม่สติแตก เวลาที่ลำบาก
- แม็ค - อย่ามายุ่งกับฉันตอนนี้
มองลงมาข้างล่างได้ไหม
ไม่ๆ
เออ
เธอดูดีมากเลย
ดังนั้นเราเลยอยากระวัง
ไม่ดึงดูดพวกโอลด์วอตช์ มาหาตัวเราในอนาคตอีก
- เรายังอยากระวังอยู่... - นี่ ไม่เป็นไรหรอก
พวกมันไม่รู้ว่ามีพวกเธอมากกว่าสองคน
และนั่นคือจำนวนศพที่พวกมันพบ
พวกมันเลยจากไป และไม่รู้ว่าพวกเธออยู่ที่นี่
ใช่ คงอย่างนั้น
งั้นนั่นก็คือเหตุผลว่าพวกมัน ไม่ได้ตามล่าเธอแล้วหรอกเหรอ
ก็ใช่
ก็คงงั้น
เธอรับมือกับเรื่องทั้งหมดนี้ได้ดีมาก ฉันต้องยอมรับว่ามันค่อนข้างจะ...
งั้นเหรอ ก็คงงั้น
ทฤษฎีในปัจจุบัน เรื่องควอนตัมเรขาคณิตของปริภูมิ-เวลา
บอกว่ารูหนอนที่สามารถ เดินทางข้ามเวลาได้มีอยู่จริง
มันก็เลยมีเหตุผล ที่เธอเดินทางผ่านรูหนอนเพื่อมาที่นี่
แปลกจัง
นี่ เธอต้องเจออะไรมาเยอะ
เธอดูเหนื่อยนะ ไปพักที่บ้านฉันไหม
ดีเลย แต่ฉันต้องหา พวกสาวๆ ที่ฉันมาด้วยก่อน
มีนักเดินทางข้ามเวลาคนอื่นด้วยเหรอ
เธออยู่นั่นไง
- ทิฟฟ์ ไฟพวกนั้นยอดมาก - เธอเจ๋งมาก ทิฟฟ์
เจอกันนะ ทิฟฟ์
มันยากที่จะเชื่อจริงๆ ว่า เธอโตมาแล้วจะเป็นแบบนั้น
ใช่
เขาดูแปลกมากใช่ไหม
ไม่ ฉันหมายถึง เธอเหมือนหัวใจของปาร์ตี้
ตัวเธอในอนาคตเจ๋งมากๆ
หนูๆ นักเดินทางข้ามเวลา ที่น่าสงสารของฉัน
มานี่มา มาสิ
ทุกคนเลย มาสิ
มาเร็ว
เธอด้วย
มาพาพวกเธอไปนอนกันเถอะ
เก่งมากเลย เหมือนที่แม่ทำ
ใช่ แต่เราทำมันได้ดีกว่า
ชอบไหม
มันดู... เจ๋งดีนะ
ไม่ใช่อย่างที่คาดไว้ใช่ไหม
ฉันแค่สับสนว่า ทำไมเรายังอยู่ในสโตนี่ สตรีม
ใช่ ฉันรู้ว่าทำไมเธอคิดแบบนั้น
แต่มีหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไป จากที่เธอจำได้
เยอะเลย เธอจะได้เห็น
ฉันแน่ใจ
เดี๋ยว นี่มัน... เราเป็นตัวแทน กล่าวสุนทรพจน์วันจบการศึกษาเหรอ
- เธอแปลกใจจริงๆ เหรอ - ไม่เชิง
ค่อยดูพรุ่งนี้ นี่ดึกแล้ว เธอต้องพักผ่อนเพื่อความงาม
- โทษที - ไม่เป็นไรหรอก
ฉันจะนอนบนฟูก
แน่ใจนะ ฉันให้พวกเขาขยับได้นะ
สัญญา ฝันดีนะ
นี่ เคเจ
เธอคิดว่าเราไว้ใจเขาได้ไหม
หมายถึง เราไว้ใจเธอได้ไหมน่ะเหรอ
ลืมมันซะเถอะ
ลืมไปแล้ว
บ่ายสองโมงสิบเจ็ดนาที
เธอหิวไหม
หิวจะแย่แล้ว
นี่ เคเจไปไหนล่ะ
เขาบอกว่าอยากไปสูดอากาศ
ฉันไปตลาดมา
ฉันจำได้ว่าเราชอบป็อปทาร์ตบลูเบอร์รี
แบบไม่ใส่ครีม
แล้วก็ไรซ์ คริสปีส์...
เธอยอดที่สุดเลย
เมื่อคืนฉันคิดๆ ดู
ฉันมีทฤษฎีที่อาจอธิบาย
การที่พวกเธอเดินทางข้ามเวลามาได้ ทำไมฉันถึงจำไม่ได้
และวิธีที่เราน่าจะพาพวกเธอกลับไปได้
- เธอมีทฤษฎีเหรอ - ใช่
- ฉันว่าฉันคิดออกแล้ว - คิดออกเหรอ
เธอรู้เรื่องทั้งหมดนี้ เพราะเธอเป็นดีเจเพลงแดนซ์เหรอ
เปล่า ฉันตั้งสมมติฐานทั้งหมดนี่ได้ เพราะเราไปเรียนที่เอ็มไอที
แล้วฉันก็เป็นนักออกแบบแสงจ้ะ
สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์น่ะเหรอ
สำเร็จแล้ว
พวกเธอเห็นเคเจไหม
เขาออกไปเดินเล่น บอกว่าอยากไปเดินให้หัวโล่ง
ฉันเอาเสื้อผ้าสะอาดๆ และเงินสดให้เขา เผื่อเขาอยากไปร้านโดนัท
ฉันไม่แน่ใจว่า เขาควรออกไปข้างนอกคนเดียวไหม
ถ้าพวกโอลด์วอตช์กลับมาล่ะ
ใจเย็นน่า ไม่มีอะไรหรอก ใช่ไหม
ใช่แล้ว พวกเธอเดินทางข้ามเวลามาแล้ว ฉันแน่ใจว่าเขาสามารถ
นั่งบนม้านั่งคนเดียวสักสองสามนาทีได้
ก็ดี เขาจะได้สงบสติอารมณ์หน่อย
มาราธอนหนังสแตนลีย์ คูบริก
มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
ค่ะ ฉันอยากดูหนังของคูบริก
โอเค เราเริ่มฉายเรื่อง 2001 จอมจักรวาล ไปเมื่อ 20 นาทีก่อน
โอเค ขอบคุณค่ะ ขอโทษที
คุณเพิ่งพลาดแค่พวกลิงเท่านั้น
ผมยังขายตั๋วให้คุณได้นะ ถ้าคุณอยากดู
โอเค ดีเลยค่ะ
พวกเขาเข้ากันได้ดีจริงๆ
ทิฟฟ์รักตัวเองเสมอ
พวกเขาเพิ่งเจอกัน ให้เวลาหน่อยเถอะ
ฉันอ่านดูเอกสารของแลร์รี่ และดูเหมือนเขาจะบันทึก
รูหนอนที่เปิดขึ้นในท้องถิ่น
ที่ฉันคิดว่าพวกเธอใช้ เพื่อเดินทางข้ามเวลามาทุกครั้ง
เธอคิดออกไหม ว่าครั้งต่อไปจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่
ตัวเธอตอนเด็กไม่รู้
ฉันยังขาดข้อมูลสำคัญสองสามเรื่อง เพื่อถอดรหัสวันที่และสถานที่น่ะ
ก็คิดอยู่ว่าแลร์รี่คงทำเราพังอีกรอบ
ไม่
เดี๋ยวก่อน นั่นไง แลร์รี่บอกเราได้ว่าเราขาดข้อมูลอะไร
- เขาตายแล้ว - ไม่ เขายังไม่ตายตอนนี้
เรากำลังพูดเรื่องนี้กันตอนนี้จริงๆ เหรอ
- เราต้องไปที่ฟาร์มงี่เง่าของเขา... - เป็นความคิดที่แย่
เอรินไม่ควรต้องไปเจอเขาอีกแน่ๆ
เธอก็ไม่ควรกระตือรือร้นที่จะเจอเขา หลังจากที่เขาทำให้เธอดูเหมือนคนโง่
ถอนคำพูดนะเพราะฉันไม่ใช่คนโง่
โอเค ทุกคนใจเย็นก่อน
ความคิดของฉันดีที่สุด แล้วเธอก็รู้ว่าฉันคิดถูกแล้ว
ไปที่ปี 1999 แลร์รี่น่าจะเป็น หนทางเดียวให้ถอดรหัส
ว่าการพับของปริภูมิ-เวลาจะเกิดขึ้นที่ไหน
นอกจากว่าพวกเธอ จะมีความคิดที่ดีกว่า...
หมอนั่นมันห่วยแตก
- ว่าไง - ฉันไม่ได้บอกว่า...
- ที่รัก - เธอบอกว่าจะไปส่งฉันที่ทำงาน
ใช่ พอดีมีธุระน่ะ
ยุ่งนิดหน่อย
อะไรเนี่ย เธอรับดูแลเด็กๆ เหรอ
ฉันคิดว่าเธอจะนั่งรถเมล์ไปหรืออะไร
เออ ดี ขอบใจนะ
เธอคงโกรธที่ฉันไม่ได้มาหาเมื่อคืน
ถ้าเธอคิดว่าฉันจะอยากรู้ ว่าเธออยู่ไหนเมื่อคืน...
ฟาร์มนั่นอยู่ที่ไหน
ประมาณ 20 นาทีจากที่นี่ ไปทางถนนสาย 183
เอาละ ไปกันเถอะ
นี่ เดี๋ยวสิ ฟาร์มอะไร
เราต้องใช้ถนนเวมบลีย์ เพื่อขึ้นทางหลวงไปยังสาย 183
ซึ่งหมายความว่าเราต้องผ่านที่ร้านด้วย
ดี
พวกเธออยู่ที่นี่ได้ไหม
ฉันเดาว่าพวกเธอไม่อยากไป
ใช่ ฉันไม่อยากไป
เยี่ยม รีโมตทีวีอยู่บนตู้สเตอริโอนะ
อย่าแตะสเตอริโอหรือเครื่องเล่นเกม
อาหารอยู่ในตู้เย็น ไปกันเถอะ
- อยากเล่นวิดีโอเกมไหม - อยากสิ
หมอนั่นตัวเหม็นเนอะ
คุณทำงานที่ร้านขายแผ่นเสียงเหรอ
ฉันเป็นตัวแทนจำหน่าย แผ่นไวนิลวินเทจระดับไฮเอนด์
และฉันจะไปถึงที่ทำงานสายครึ่งชั่วโมง
มีใครโกรธฉันอยู่เหรอ
ไม่เอาน่า เธอก็รู้ว่าเรื่องเมื่อคืน ฉันพูดไปโดยไม่ตั้งใจ
- เดี๋ยวโทรหาคืนนี้นะ - ดูก่อนนะ
เธอก็รู้ว่าเธอโกรธฉันไม่ได้นานหรอก
เอียร์ ฟัด
ทำไมเธอทำตัวแบบนั้นกับเขาล่ะ
แบบไหน
- งี่เง่าน่ะเหรอ - ใช่
ฉันว่าฉันก็ทำตัวฉลาดอยู่นะ ถ้าลองคิดดู
เขาโกรธฉัน แล้วฉันก็คลี่คลายสถานการณ์
ด้วยการเปลี่ยนตัวเองงั้นเหรอ
เธอจะได้เรียนรู้ว่าจริงๆ แล้วมันฉลาด
ที่จะทำตัวบางอย่างในบางครั้ง เพื่อให้ได้สิ่งที่เธอต้องการ
เธอต้องการอะไรจากเขาล่ะ
เธอจะเข้าใจเมื่ออายุมากกว่านี้
แต่การทำให้เรื่องต่างๆ เป็นที่พึงพอใจกับใครๆ มันดีกว่า
ง่ายดีน่ะ
ฉันปวดหัวน้อยลง เวลาที่ไม่ต้องคิดถึงเขาเท่าไหร่
แต่เขาเป็นแฟนเธอนะ
นั่นมันใช่การคบกันเหรอ
อืม มันก็ไม่ใช่หรอก
ฉันคงไม่เรียกเขาว่า "แฟน"
รัสกับฉันไม่เหมือนกันเลย
เรื่องแรก เขาไม่มีแรงกระตุ้น ไม่มีความทะเยอทะยาน...
ใช่ เขายังอยู่ในสโตนี่ สตรีม
บุหรี่กานพลูนี่ไม่ได้เรื่องเลย
ฮัลโหล
มีใครอยู่ในสายไหม
ฮัลโหล
ฉันแค่...
ฉันอยากได้ยินเสียงเขาน่ะ
ฉันเข้าใจ
เธออยากโทรหาดีแลนไหม
บ้านของเธอน่าจะยังอยู่ เธอโทรหาพ่อแม่ก็ได้นะ
ต่อให้ไม่ได้คุยกับพ่ออีก ฉันก็ไม่คิดถึงหรอก
แล้วดีแลนก็คงอยู่ที่วิทยาลัยแพทย์
เขาคงไม่ได้กลับบ้านช่วงหน้าร้อนด้วยซ้ำ
แล้วตัวเธอในอนาคตล่ะ
ตัวฉันทำไม
ดีแลนในปี 2019 ต้องบอกอะไร เกี่ยวกับตัวเธอบ้างสิ
ใช่
ก็แค่...
ฉันก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยแพทย์...
แต่เป็นสำหรับสัตว์นะ
วิทยาลัยสัตวแพทย์เหรอ
ใช่เลย
ดูเหมือนฉันจะอยาก ช่วยเหลือสัตว์อะไรแบบนั้น
- มันอยู่ในฟลอริดา - โอ้โห
งั้นเธอก็โตขึ้นมาแล้วเจ๋งเหมือนกัน
ฉันดีใจกับเธอจริงๆ
- เธอโชคดี - ฉันคงไม่พูดว่าตัวเองโชคดี
นี่
ฉันมีความคิดบ้าๆ แล้ว
นี่ใกล้พอแล้ว
คิดว่าเธอจะเห็น ตัวเธอในปี 1999 ในนั้นไหม
หวังว่างั้นนะ
ต้องมีใครสักคน คอยห้ามแม่กับมิสซี่ไม่ให้ฆ่ากันตาย
แล้วเธอเป็นสัตวแพทย์ด้านไหน
เธอก็รู้ว่ามันเป็นไง
พวกเขาสอนเราให้รู้จักรักษา สัตว์หลายๆ ประเภทก่อน
แต่ฉันถนัดรักษาม้า
หลักๆ แล้วฉันจะไปรักษาพวกมัน ที่คอกที่พวกมันอยู่
แต่ฉันก็มีคลินิกของตัวเอง ที่พวกมันจะมาหาได้
เพื่อให้ฉันรักษาพวกมัน ให้กลับมามีสุขภาพดีด้วย
- ในฟลอริดาเหรอ - เปล่า นั่นเป็นตอนที่เรียนจบแล้ว
พี่ชายฉันชอบมาเยี่ยม กับพวกลูกสาวของเขา
ลูกๆ จะได้เล่นกับม้า ป้อนแคร์รอตพวกมัน อะไรแบบนั้น
- แม่จะรออยู่ข้างนอกนะ - โอเคค่ะ แป๊บเดียวเดี๋ยวออกไป
แม่เธอดูดีมากเลย
ใช่ แต่อย่าปล่อยให้เรื่องนั้นหลอกเธอได้
มิสซี่ไม่เข้าใจแม่เลย
แล้วเขาก็จะออกจากบ้านเร็วๆ นี้แหละ
แล้วแม่ก็จะไม่สบาย
ขอบใจจ้ะ
ขอบใจจ้ะ ดีใจที่ได้เจอลูกนะ ลูกดูดีมากเลย
มาจัดโต๊ะกัน แล้วดูว่าเรามีอะไรกินบ้าง
เยี่ยมเลยค่ะ
นี่ มันยากนะ
รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบควรหยุดหมุน ตอนที่เราไม่อยู่
แต่โลกก็ยังดำเนินต่อไปโดยที่ไม่มีเรา
และมันแย่มากๆ
- ดูสิว่าลูกน่ารักขนาดไหน ลูกดีจัง - ขอบคุณค่ะ
มีอะไรหลายอย่างที่เรามองไม่เห็น ใต้เปลือกนอกนั่น
- อยากออกไปจากที่นี่ไหม - ไม่
รออีกนิด
- มันจะไม่เป็นไรค่ะ - ใช่
- ทำเฉยๆ ไว้นะ - ฉันรู้
หวัดดีครับ พวกคุณเป็นไงกันบ้างบ่ายนี้
มีอะไรให้ช่วยไหม
ฉันไม่อยากเล่นเกมกับคุณ
- ขอโทษที - เราเป็นพวกเอสทีเอฟ อันเดอร์กราวด์
ใช่ คุณคงมาผิดที่น่ะ
ใจเย็นก่อน คุณไว้ใจเราได้นะ
เรารู้เรื่องเฮคกับนัลโด และเรื่องเดินทางข้ามเวลาทั้งหมด
อันที่จริงฉันรู้แผนผังคร่าวๆ ของทุกๆ อาคารในฟาร์มนี้
และฉันรู้จักคุณด้วย
- เธอมาจากอนาคต - มีใครอยู่ข้างนอกนั่นหรือเปล่า
เดี๋ยวครับ คุณย่า ผมแค่จะไปเอาเครื่องมือที่โรงนา
- ระวังด้วยนะ - เสมอครับ นี่
นี่ พวกเธอจะ...
อย่าเข้าไปยุ่งในนั้น
แน่นอนว่ามันยังไม่อยู่ที่นี่
ทีนี้ฉันจะกลับบ้านด้วยวิธีไหน
เธอมองหาอะไรอยู่
ต่อให้ฉันบอกคุณก็คงไม่เชื่อ
- เธอสองคนต้องบอกฉัน... - รู้ไหมว่านี่คืออะไร
- ฉันก็มีเล่มนึงเหมือนแบบนั้นเลย - พูดให้ถูกแล้วนี่ก็คือเล่มนั้น
- เธอมาจากอนาคตจริงๆ - แค่เธอ
ขอดูหน่อยได้ไหม
นี่เป็นลายมือฉัน มีหลายรายการเลย
ดูนี่สิ พระเจ้า นี่ต้องใช้เวลาบันทึกอยู่กี่ปีเนี่ย
ยี่สิบปีกับอีกไม่กี่เดือน
ตอนนี้ฉันเพิ่งบันทึก การพับของปริภูมิ-เวลาไว้แค่สองครั้ง
อันนี้ นี่คือการพับตอนที่ฉันเจอกับ นักรบเวลามาตรฐานครั้งแรก
เฮคกับนัลโดน่ะ เธอรู้จักพวกเขาใช่ไหม
- ใช่ - ส่วนอันนี้
เป็นตอนที่พวกเขาทิ้งฉันให้แฝงตัว อยู่กับพวกอันเดอร์กราวด์
เพื่อรอคำสั่งต่อไป
- คุณเพิ่งเข้าร่วมองค์กร - ประมาณ 18 เดือนได้ แต่เดาว่า...
เดาว่าคงมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านี้อีกเยอะ
- ใช่เลย - แลร์รี่ เราต้องให้คุณช่วย
ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านี่ไม่ใช่อุบาย
ของพวกโอลด์วอตช์เพื่อจะจัดการฉัน
- เพราะเราไม่ได้ระเบิดคุณไง - แต่เธอต้องการรหัสของฉัน
คุณต้องให้รหัสฉัน เพราะคุณติดหนี้ฉันครั้งใหญ่เลย
- หมายความว่าไง - คุณทรยศฉันและเพื่อนๆ
เด็กผู้หญิงอายุ 12 สี่คน
แล้วคุณก็สัญญาว่าจะพาเรากลับบ้าน
แต่คุณกลับทิ้งให้เราติดอยู่ในปี 1999
และผู้หญิงคนหนึ่งต้องตาย
- มีคนตายเหรอ - เราไม่ได้ร้องขอเรื่องนี้
แต่ตอนนี้เราต้องมาอยู่ ในช่วงเวลาไหนก็ไม่รู้ที่ไม่ใช่ของเรา
และใครจะรู้ว่าเราจะได้กลับบ้านไหม ทั้งหมดเป็นเพราะคุณ
เพราะฉะนั้นก็ให้รหัสเรามาซะ เพราะแค่เห็นหน้าคุณอีกครั้ง
ไม่นับที่ต้องมาขอให้คุณช่วย
ก็ทำเอาฉันอยากอ้วกแทบตายแล้ว
โอเค ทำตามสูตรนี้
แล้วเธอจะถอดรหัสพิกัดได้
ไม่นะ ฉันเป็นคนดี
- พวกเอสทีเอฟเป็นคนดี - นี่ ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นยังไงในปี 2019
แต่ตอนนี้คุณก็ดู... โอเคนะ
ฉันโอเคจริงๆ
งั้นตอนนี้คุณก็มีอำนาจ ที่จะเปลี่ยนแปลงบางอย่างให้ดีขึ้น
ขอบคุณ
ฉันจะไม่ทำแบบนั้นกับเธอ
สิ่งที่ฉันทำลงไป ฉันจะไม่ทำร้ายใคร
และฉันจะทำทุกอย่าง เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้น
หวังว่านั่นจะเป็นเรื่องจริง
แลร์รี่ หลานรัก อยู่ไหน
มาแล้วครับ คุณย่า
นี่ ฉันจะติดต่อกับพวกเธอยังไงถ้าจำเป็น
คุณจะไม่ต้องติดต่อเรา
เราคือทิฟฟานี่ ควิลกิน ที่อยู่เราอยู่ในสมุดโทรศัพท์
ฉันว่าบางอย่างไม่เคยเปลี่ยนสินะ
สโตนี่ สตรีมยังแขวนเครื่องตกแต่ง ห่วยแตกเหมือนเดิม
เธอไม่เข้าใจหรอก
มีอะไรให้เข้าใจ
แค่รู้จริงๆ ว่าเราจะตายเมื่อไหร่
มันทำให้เราวุ่นวายใจ
พอเราเริ่มจะลืมเรื่องนั้นไปสักนิด
แต่แล้วก็จำได้ขึ้นมาอีก...
ฉันอดคิดไม่ได้ว่า...
จะทำไปทำไม
อย่างน้อยเธอก็ยังมีเวลาเหลืออีกหลายปี
มันไม่ได้ดีขึ้นสำหรับฉัน แม็ค
แน่นอนอยู่แล้วว่าเธอไม่เข้าใจ
เธอมีอนาคตที่น่าตื่นเต้นรออยู่ ถูกไหม
มีพี่ชาย แล้วก็ได้เป็นสัตวแพทย์
ได้เห็นหลานๆ เติบโตขึ้น
ให้ตาย หุบปากซะทีได้ไหม
เธออยากได้อะไร อนาคตแสนเศร้า ของผู้หญิงวัยกลางคนงั้นเหรอ
ฟังดูดีมาก
นี่ ฉันรู้ละ
ทำไมเธอไม่เข้าไปใน หุ่นยนต์ยักษ์ในปี 2019
แล้วก็ฆ่าตัวตายซะละ
- แก้ปัญหาได้แล้ว - เธอนี่มันโคตรแย่
เออสิ อัจฉริยะ
เธอกับเคเจก็เหมาะกันดี
ไปตายซะ
ไปซื้อขนมนะ
สวัสดีค่ะ
ดีจัง เธอมาด้วย เธออยู่ที่นี่มาทั้งวันหรือเปล่า
- เปล่าค่ะ ฉันมาดูเรื่องสุดท้าย - ทำไมเธอไม่มานั่งกับเราล่ะ
ฉันมาถึงช้าก็เลยไม่อยากรบกวนคุณ
โอเค แล้วเธอคิดว่ายังไง
ตอนแรกฉันก็สับสน แต่แล้วฉันก็...
- ฉันเลิกคิดมากเรื่องมัน... - ใช่
แล้วฉันก็ฟังเพลง
ดูสิ่งที่อยู่บนเจอ และมันสวยงามมากๆ
มันเป็นหนัง ที่เราไม่สามารถคิดเรื่องเหตุผล
เราต้องปล่อยให้ ประสบการณ์ในการดูนำพาเราไป...
- ใช่ - แบบนั้นน่ะค่ะ
คุณรู้เมื่อไหร่คะ
รู้อะไร
ฉันไม่... แค่...
คุณรู้เมื่อไหร่
ว่าคุณเป็นคนที่ชอบ...
ดูหนัง
หนังแบบนี้
คือคุณรู้ได้ยังไง
ว่าคุณรู้สึกแบบนี้กับ...
กับหนังเหรอ
เอ่อ...
ข่าวดีก็คือ ทุกคนเดินไปตามจังหวะของตนเอง
และมันอาจจะทำให้เราว้าวุ่นใจ
แต่การเดินทางของทุกคนมันไม่เหมือนกัน
หลายๆ คนไม่เข้าใจในตอนแรก
แต่พอเราเจอหนังที่เราต่อติดจริงๆ
มันจะรู้สึกดีมากๆ
เธอแค่ต้องพยายามฟังมัน
นี่ อยากไปดื่มกาแฟกับเรา ที่ร้านตรงถนนไหม
เคเจกับฉันคิดว่าเราจะไม่ดู หนังเรื่อง แบร์รี่ ลินดอน อยู่แล้ว
ฉันต้องไปแล้วค่ะ
- นี่ - หวัดดี
ภูมิใจในตัวเธอนะ
ผู้ชายที่น่าสงสารคนนั้นเกือบร้องไห้แน่ะ
ฉันภูมิใจในตัวเรา
เราทำทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ได้สำเร็จ
ตัวแทนกล่าวสุนทรพจน์วันจบการศึกษา เรียนจบจากเอ็มไอที
จริงๆ แล้ว เราเรียนไม่จบ
เดี๋ยวก่อน ยังไง ฉันไม่เข้าใจ
เธอบอกว่าเธอไปเรียนที่เอ็มไอที เธอบอกอย่างนั้นนี่
เราไปเรียนจริงๆ เราแค่...
- ออกมาตอนปีสอง - เราเลิกเรียนเหรอ
พระเจ้า เราเลิกเรียน
เอ็มไอทีไม่ใช่สถานที่เหมือนที่เธอคิดไว้
ที่นั่นไม่มีอะไรสอนเรา
แต่เมื่อฉันไปถึงที่นั่นครั้งแรก ฉันมีความสุขมาก
ฉันจำได้ว่าไปเดินดูมหาวิทยาลัยกับแม่
มันคือทุกสิ่ง แต่แล้วความจริงก็เริ่มปรากฏขึ้น
สายตาคนอื่น คำวิจารณ์ และนอกจากนั้น มันเข้มงวดมาก
ไม่มีพื้นที่ให้ทำอะไรนอกหลักสูตร
มีหนทางเดียวเท่านั้นที่จะสำเร็จ และฉันทนไม่ไหวอีกต่อไป
สตีฟ จอบส์กับบิล เกตส์ก็ทำได้ ทำไมฉันถึงทำไม่ได้
นี่คือความสำเร็จของเธอเหรอ
ใช่สิ
และพูดตรงๆ นะ ฉันเริ่มรู้สึก เหมือนโดนดูถูกที่เธอทำเหมือนว่ามันไม่ใช่
ฉันบงการชีวิตของตัวเอง ฉันทำโปรเจกต์ของตัวเอง
เช่นอะไร
เช่น ธุรกิจสตาร์ตอัป ทางการศึกษาบนอินเทอร์เน็ต
ที่เรากำลังเริ่มทำ
เราจะทลายกำแพง และเปลี่ยนความคิดใครๆ
ในแบบที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน
การศึกษาเหมือนโรงเรียน
หรือสถาบันน่ะเหรอ
นั่นแหละที่คิดไว้ มันขึ้นอยู่กับเรา ที่จะทำให้มันสำเร็จเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
- ใช่ไหม - ใช่
ฉันมีเหตุผลที่ดีที่จะเชื่อว่าเราจะ ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งกับเรื่องนี้
ฉันก็เหมือนกัน
ไง
ดีใจที่เธอกลับมา ออกไปเดินเล่นซะนานเชียว
รู้สึกดีขึ้นไหม
ใช่
เรากำลังก้าวหน้าเป็นอย่างดีกับสมุดบันทึก
เราเกือบถอดรหัสทั้งหมดของแลร์รี่
เพื่อหาการพับของปริภูมิ-เวลา ที่จะพาเรากลับไปปี 1988 ได้แล้ว
ฉันไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแลร์รี่
ฉันจะออกไปสูบบุหรี่
นี่ เธอเพิ่งจิ๊กบุหรี่กานพลูของฉันเหรอ
- เยี่ยม - ฉันขอโทษเรื่องพวกเขาด้วยนะ
พวกเขาทุกคนเลย
ฉันขอโทษนะ
ฉันเจอตัวเองตอนที่ออกไปข้างนอก
แล้วเป็นไง
แม่กับพ่อเธอให้รถเปิดประทุน ตอนเธออายุ 16 ไหม
ใช่
ทั้งบ้าน ทั้งรถ และเสื้อผ้า
ทั้งหมดดูดีจากภายนอก
แต่บางครั้งเราก็ต้องมองลึกลงไป แล้วมันก็แค่...
มันน่าสับสนมากๆ
แต่ตอนนี้ฉันดูมีความสุข
- ในอนาคต - ก็ดีนี่
มีความสุขก็ดี
ใช่
ฉันคงไม่รู้เรื่องชีวิตของตัวเองเท่าไหร่น่ะ
แต่ฉันรู้ว่าเขาอยู่ในนิวยอร์ก และเขาอยากสร้างหนัง...
และ...
ฉันคิดว่า...
บางทีเขาอาจคิดอะไรออก
ฉันคิดว่าบางที...
ฉันคิดว่าเขาอาจจะ...
หรือ...
ฉันว่า...
ฉันอาจจะ...
รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันตาย
ใช่
มะเร็งสมอง
ฉันมีอายุยืนจนถึง 16
เยี่ยมใช่ไหม
ต้องตายในอีกสี่ปี
ฉันรู้เรื่องนี้จากดีแลนในปี 2019
ตลกดีนะ ฉันว่าเรื่องที่ฉันตาย ทำให้เขาปรับปรุงตัวใหม่
โตขึ้นมาเป็นคุณหมอฝีมือเยี่ยม
เป็นคนรักครอบครัว
ฉันถูกฝังอยู่ในหลุม แต่เขาได้รับการยกย่อง
แปลกดี
เวลาที่เจอเรื่องแย่ๆ
ฉันมักจะบอกตัวเองให้อดทนและสู้กับมันไป
เพราะทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม เมื่อฉันโตขึ้น
ทันทีที่ฉันอายุ 18 ฉันจะออกจากบ้านเฮงซวยนั่น
และไปให้ไกลจากสโตนี่ สตรีม
พอคิดเรื่องนั้นก็ทำให้มันโอเคขึ้น
ไม่สำคัญหรอกว่าตอนนี้ทุกอย่างมันช่างแย่
เพราะวันหนึ่งทุกอย่างจะดีมากๆ
นั่นมันเรื่องเหลวไหลทั้งเพ
เพราะมันไม่มีทางจะดีขึ้น
ก็ได้แค่นี้แหละ
- อย่าไปบอกคนอื่นนะ - อะไรนะ ทำไมล่ะ
เพราะ...
ฉันไม่อยากให้พวกเขา
มองฉันแบบที่เธอมองฉันตอนนี้
นี่เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตของฉัน
นักฟิสิกส์บอกว่าการเดินทางข้ามเวลา
เป็นไปไม่ได้ในทางทฤษฎี
เพราะกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ กล่าวว่าเวลาเดินไปข้างหน้าเท่านั้น
นี่ไม่พูดถึงเรื่อง ความไม่สอดคล้องของควอนตัม
ที่เรามีเส้นโค้งปิดเสมือนเวลา และอะไรแบบนั้น
แต่ตอนนี้เธอกับฉันกำลังจะได้รู้
ว่าเราจะทำมันได้ยังไงจริงๆ
มันช่างบ้าและน่าอัศจรรย์มาก
เธอรู้ไหมว่าการค้นพบครั้งนี้ยิ่งใหญ่แค่ไหน
ใช่ ฉันหมายถึง มันเยี่ยมมากเลย
มันสุดยอดเลย
ฉันว่าฉันคิดส่วนแรกออกแล้วตรงนี้
เห็นไหมว่าตัวอักษรบางตัวในรหัสเขา ถูกใช้ซ้ำๆ กัน
นั่นน่าจะเป็นพิกัดละติจูด และลองจิจูดของฟาร์มเขา
ฉันว่าเธอพูดถูก
และนี่คือดิถีดวงจันทร์
นั่นหมายถึงสองค่านี้ต้องเป็น
เดือนและวันของการพับ ของปริภูมิ-เวลาที่เกิดขึ้น
ซึ่งหมายความว่าเราต้องโฟกัส ไปที่ค่าของตัวอักษรสี่ตัวถัดไป
เพราะเรารู้แล้วว่าสองตัวแรก มีค่าเท่ากับหนึ่งและเก้า
- เหมือนปี 1999 - ถูกต้อง
โอเค ได้แล้ว
การพับครั้งต่อไปคือ...
วันที่ 25 กรกฎาคม...
ปี 2006
นั่นอีกเจ็ดปีเลยนะ
เจ็ดปีเหรอ
โอเค
พวกเธออยู่ที่นี่ได้สักพัก
- แต่ว่า... - เจ็ดปีเลยเหรอ
เราอยู่ที่นี่เจ็ดปีไม่ได้
เรื่องนี้มันรับไม่ได้
- ก็ไม่นะ - ลองคำนวณอีกทีสิ
ลองตรวจดูอีกรอบ เธอต้องคิดผิดแน่
ฉันขอโทษนะ โอเค
แต่ฉันไม่คิดว่าเราคิดผิด
ช่างแม่งสิ
พระเจ้า
เดอะคลีฟแลนด์ พรีเซิร์ฟเวอร์ วันอังคารที่ 1 พฤศจิกายน 1988
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ