"Saan ako nagmula at saan ako patungo?
"Iyon ang dakilang tanong na di masasagot.
"Tanong nating lahat iyan.
"At walang sagot dito ang siyensiya,"
sinabi iyan ni Max Planck,
at tama siya dahil, sa huli, di ito masasagot ng siyensiya,
ni ng mga guro natin, kahit ng mga magulang natin.
Patawad, Mom at Dad.
Tayo lang, mga ka-batch sa class ng 1994,
ang makakapagpasiya kung sino tayo.
Narito pa ang isang tulang gusto ko,
"Ang tinapay ay tinapay, at ang pera ay pera.
"At kung wala akong pera, wala akong makakaing tinapay."
Binanggit ni Little John ang mga salitang ito sa isang tulay.
Dahil ang tagumpay sa kanyang trabaho
ay konektado sa tagumpay sa kanyang buhay.
Tayo rin ay may kalayaang pumili ng mga trabahong mahahalaga,
para masagot nang may paninindigan ang tanong na, "Magiging sino ako?"
Sumagot kayo nang tama, at tayo ay bubuhayin,
palalakasin, at pasasayahin ng mga pagpiling ito.
Wag itong gawin, wala kang tinapay.
Kaya pumili nang matalino, klase ng 1994,
dahil "ang may dakilang kapangyarihan ay may dakilang tungkulin."
Galing sa Spider-Man iyon.
Ano'ng oras na?
Saan kayo pupunta?
Wag kayong mag-alala.
Busksan mo ang regalo mo.
May regalo kami ng tatay mo... Mahal, tiyakin mong naka-zoom ka.
Kita mo?
Kakailanganin mo iyan sa mga taglamig sa Cambridge.
Ang ganda, Mom.
Pitong taon pa.
Nakakalungkot naman...
Diyos ko! Wala na tayong magagawa,
kaya manahimik na lang tayo, okey?
Mac, masaya akong sinabi mo sa akin, okey?
Medyo pangit pakinggan iyon.
Pero sa tingin mo, huwag talaga nating sabihin sa iba, tulad kina...
Kahit hindi kina Erin at Tiff, pero kahit sa isang matanda.
At ano'ng maitutulong no'n?
Isipin mo nga.
At sabihin mo kung ano'ng mangyayari kapag ginawa natin iyon.
Hindi ko alam.
Pero puwede kang maggamot at magpagamot at--
-Saan? Sa ospital? -Siguro.
Baka ilagay nila ako sa mental hospital
kapag sinubukan kong ipaliwanag kung sino ako,
at baka may rekord nila ako,
na namatay na ako roon,
at ano nang mangyayari sa akin?
Ilang buwan ng mahirap na chemo na alam nating di gumana dati.
-Mac. -Putang inang iyon.
Pero baka wala ka pa no'n.
Di ba, ganoon ang kanser?
-Di puwedeng walang gawin. -Puwede kaya.
-Ganoon ang ginagawa natin. -Mac!
Ang di paggawa ng kahit ano ay di lang ganoon,
dahil hinahayan lang nating mangyari ang masama.
Naisip mo sana iyan
bago mo ako hatakin mula sa kapatid kong doktor noong 2019.
Mac, di iyan makatarungan, okey?
Nakita ko ang babae. Nasa bahay siya ng kapatid mo.
Makinig ka.
Ayon kay Dylan,
wala ngang garantiyang magagamot ako.
Para bang nangyayari ito,
pero parang napakahirap paniwalaan.
Para ngang di totoo.
E di baka ito ang unang hakbang.
Ang madama mong totoo ito,
para seryosohin mo ito, Mac.
Ano'ng puwede nating gawin diyan?
Mag-zoom ka, mahal. Isandaang porsiyento.
Iyan na. Iyan ang gusto ko.
Okey.
10:45.
Ayos.
Pinapanood mo agad?
Ano? Buhay ko ito, di ba?
Di ka ba nasasabik?
Success porn ito.
Una, kadiri! At pangalawa, di ko alam ang ibig mong sabihin.
Ipinagmamalaki ko tayo.
Maganda at nakakaakit ka.
Puro kagaguhan ang babaeng iyan.
-Ano'ng sinasabi mo? -May oras ka ba?
Oo, pitong taon.
Kahanga-hanga ang talumpati.
Valedictorian tayo. Papasok tayo sa MIT.
Literal na pinapanood kong magkatotoo ang mga pangarap ko.
Kahit nakakahilong mag-video si Dad.
Ang babaeng nasa video...
ay magigising sa katotohanan.
Masama ba ang gising mo?
Tama ang kaibigan mo.
Magiging mas matagal kayo rito kaysa sa inaasahan, kaya...
Bakit di natin ito pag-usapan sa isang coffee shop?
Pero may coffee maker ka rito.
Gusto mo ba ng pasalubong?
Masarap ang muffins at bagels nila.
Busog oa ako.
May Pop-Tarts din, kung gusto mo.
-Di kita hinihigpitan. -Parang di naman.
Bakit luma ang mga gamit nila rito?
"Boundary" ang ibinibigay ko.
Parang bahay ng walang pera pero kainan.
Tatlo iyon. Una, wag mong gagalawin ang mga gamit ko nang walang paalam.
Pangalawa, bawal ka sa kuwarto ko.
Pangatlo, kung may tuwalya sa pinto, kumatok ka muna.
Bakit? Dahil nakahubad ka sa loob?
Kadiri.
Basta kumatok ka.
Sige, Mom.
DI KO ALAM, WALA AKONG PAKIALAM, AT WALA NAMANG MAGBABAGO
Kakaibang salawikain iyan.
Paano kung sasabihin kong ayos lang na madama mo iyan?
Na walang iisang tamang sagot kapag damdamin ang pinag-uusapan.
Ang dami mo namang natutuhan sa isang tasa.
-Ano? -Masyado kang nagtutuon sa gusto mong maging
at paano mo iyon mararating, na walang kang ideya kung ano talaga ang iyong gusto,
kailangan o kung sino ka talaga.
-Titigilan mo ba? -Irapan mo ako kung gusto mo.
Tandaan mo, ako ikaw, kaya alam ko na ang sagot.
Sige, dakila at makapangyarihang Oz, ganito na lang.
Ako ko mismo ang gusto ko.
Gusto kong makaalis ng Stony Stream.
Gusto kong mag-aral sa MIT, na nangyari nga.
At sana, gusto ko ng fellowship o research grant para gumawa ng isang bagay na...
-Ewan ko, magpapabago-- -Pangarap iyan ni Carol.
Si Mom ba? Ano ka ba--
Iniisip mong kukumpletuhin ka ng tagumpay,
para lumigaya ka.
Pero narito ako para sabihing maaabot mo rin naman iyon.
Magiging ikaw ako.
Matalino si Mom. Gusto niyang maging independent at pinakamahusay ako.
Kahit na maging mag-isa at malungkot ka
dahil masyado kang nakatuon sa hinaharap?
Iyon ba talaga ang gusto mo?
Mabuhay para mapaligaya ang iba?
Di ka ba ipinagmamalaki ni Mom?
-Dahil ba sa buhok mo? Sa ginawa mo? -Di mo ako nauunawaan.
Mabuti ang sinasabi ko sa iyo.
Ibig sabihin, may oras ka pa.
Para magsaya.
Maglaro, makipagrelasyon sa mga tanga.
-Tulad ni Russ? -Tulad mismo ni Russ.
Di kami magpapakasal ni Russ at di kami magkakaanak o bibili ng bahay.
Kami ay... nagsasaya lang.
Mabuting magsaya.
Di lang iyon. Mahalagang magsaya.
Mahalagang magkaroon ng mga tunay na kaibigan.
Dapat sinasabi iyan sa mga talumpati sa mga graduation
Masaya ako.
May mga kaibigan ako.
-Ano? -Mga katrabaho mo sila.
Bakit mo sinasabi ito?
May ginawa ka, ano?
-Ano'ng nangyari? -Gusto ko...
Gusto ko lang...
Gusto ko lang na matuto ka mula sa karanasan ko.
At sa totoo lang, nagseselos ako.
Napagtanto ko ang mga ito noong nasa 20s na ako.
At tingnan mo ako ngayon.
Oo, tuwang-tuwa siguro si Mom.
Mahirap itong sabihin, pero di mo talaga siya kilala.
Gusto mo lang sisihin si mom sa mga problema mo.
Ampon ka.
Tumigil ka. Di iyon nakakatawa.
Di mo naman iyon kailangang ikalungkot.
Sa huli, makakabuti ito.
-Nalaman natin noong sophomore tayo. -Hindi, niloloko mo ako--
Naghintay si Carol ng 19 taon para maging tapat sa iyo.
Uy.
Isa itong regalo.
Wag mo akong lokohin.
Alam kong alam mong hindi kita niloloko.
Sigurado ka na ba rito?
Naroon ang lola ko. Kaya...
Ano?
Ayos!
Mapupunta ka nga pala sa impiyerno.
Naniniwala ang mga Jew na isa lang ang pupuntahan natin.
Sige...
Lolo.
Lola.
Pinsang Rhoda, Tiya Sally...
Puta.
Ito na siguro ang puntod ko.
Ano sa tingin mo ang itsura ko ngayon?
Kalansay na lang kaya?
Depende sa pagkakagawa sa kabaong mo.
Pero tiyak akong wala ka nang mga mata.
-Diyos ko. -Oo. Inuuna iyong kainin ng mga bulate.
Gaga ka.
Di pansin ng mga tao dahil tahimik ka, pero gaga ka, K.J.
-Baka nakabestida ka noong inilibing. -Tumigil ka na.
Sinasabi ko lang.
Di man lang kumpleto ang petsa.
Walang kaarawan?
Walang... araw ng kamatayan?
Di man lang iyon napagawa ni Dad?
Wala siguro siyang pera.
May paparating.
Tara na.
Siya ang stepmom ko.
Bakit...
Mac, umalis na tayo.
-Ito ang tunay na kuwento... -...ng pitong di magkakakilala.
Di ako makapaniwalang di mo pa ito napapanood.
Ayaw ng mom kong manood kaming magkapatid ng MTV.
Iyon ay... censorship.
Ilang taon na ang mga taong ito?
Kaedad ko. Di siguro bababa sa 18.
Ang kapatid ko ay 19.
Di siyang puwedeng manood ng MTV?
Malapit na siguro siyang pumasok sa militar.
Nagte-training siya...
para maging piloto ng helicopter.
Kukuha ako ng Pop-Tart. Gusto mo?
Bakit ba lagi akong inaalok ng Pop-Tart?
Ipaalala mo nga sa akin.
Sino nga ulit kayo?
Pinsan ni Janice si Tiff.
At sino si Janice?
Seryoso ka ba?
Oo nga. Astig.
At mga kaibigan niya kayo?
Oo, sa boarding school.
Gusto ni Janice na ipakita ang buhay ng pinsan niya sa malaking lungsod
nang ilang araw.
Kaya...
Malaking lungsod?
Di pa nga ito Cleveland.
Ito lang ang astig na bahagi ng Stony Stream,
na baka mga kalahating block mula sa--
Diyos ko.
Kumusta?
Sa 7B ka ba? Malakas ang TV namin
dahil mahina ang pandinig ng nobya ko.
Larry, ano'ng ginagawa mo rito?
Hinahanap ko si Tiff Quilkin.
Wala silang dalawa rito ngayon.
At kahit narito sila, ayaw ka nilang makausap.
Dalawa?
Isa ka sa kanila, ano?
Kilala mo ang lalaking ito?
May kailangan akong ipakita sa iyo.
Pakiusap.
Kung wala ako sa limang minuto, kunin mo ang baseball bat mo.
Wala akong baseball bat.
Pabalaki na ba ang mas matandang Tiffany?
Pagkabisita nila sa akin, may kakaibang nangyari.
Nakita kitang namatay noong isang araw. Alam mo ba iyon?
-Ano? -Ni-laser ka ng Old Watch.
Naging abo ka.
Nakarma ka siguro.
Sandali. Alam kong baka maraming kakaibang bagay
ang nangyari sa hinaharap, pero di pa iyon nangyayari.
Kaya...
May oras pa bang ayusin iyon?
Baka. Baka wala.
Gusto kong gawin ang tama.
Kasi...
Ang STF, lahat ng sinabi nila sa akin...
Ito...
Ito ang tama!
Paano ako... May dahilan marahil.
Kasi... Diyos ko!
Ayos lang.
-Kasi-- -Naging abo? Diyos ko!
Diyos ko!
Patawad.
Okey? Kasi... Napakahirap ng lahat ng ito
para sa lahat at di ko iyon sinasadya.
Sandali, di ako namatay?
Hindi... Di ko sinasadyang maging malupit.
-Namatay nga ako. -Oo.
Uy...
Bike ko ba iyon?
Talaga?
Nalaglag iyan mula sa isang di ko maipaliwanag,
parang isang klase ng butas.
Tulad ng ginagamit nina Heck at Naldo,
pero mas maliit.
Isang pagtiklop?
At nasa farm mo pa rin?
Alam mong may farm ako?
Nakapunta na ako roon.
Tatlong araw ang nakaraan.
Oo, nasa bukid.
Dalhin mo ako roon.
-Gusto kong makita. -Sigurado ka ba?
Di ko nga alam kung magtitiwala ako sa sarili ko dahil sa sinabi mo.
Ano'ng gagawin mo?
Patayin ako ulit?
Perpekto iyan, iha.
Napakaganda mo.
Ewan ko, Mom. Di ba sobra?
Hello?
Secre ang transfer. Identity code.
I-verify. Asul. Ikalawang Marka.
Asul na pula. Pula. Asul. I-verify.
Bakit mo ako tinawagan?
Emergency Level Eight contact ako.
Pakilarawan ang kulay, diameter, at hugis.
Kape?
Na may dala mula sa ibang timeline?
Sige.
Sandali, may traveler?
Marami?
Diyos ko! Seryoso ka.
Mga bata?
Nasaan ka?
Bakit niya ako dinalhan ng mga bulaklak?
Siya pa, sa lahat ng tao?
Ang pakakatanda ko kay Alice,
natutulog sa sopa bago pa man ako makauwi galing ng paaralan.
Kapag di sila nag-aaway ni dad, wala siya
nang ilang araw nang walang paliwanag.
Di nga niya kami napapansin ni Dylan
kung di namin siya nanakawan ng sigarilyo o anupaman.
At ngayon, siya ang nakakaalala ng kaarawan ko?
Kaarawan mo?
Oo, Hulyo 5.
Cancer ako.
Nagkataon, ano?
Baka nagbago siya?
Baka tulad ng kapatid mo?
Oo.
Oo, may sinabi siya tungkol diyan.
Na siya ang nag-aalaga sa akin noong nagkasakit ako.
Pero...
Bulaklak.
Bale...
Nang makita ko ang sarili ko sa party,
Nalulungkot ako noong una dahil iba iyon sa inaasahan ko.
Pero baka iba ang pagtingin ko sa sarili ko mula sa pagtingin ng iba sa akin.
Kaya baka ganoon--
-Puta! -Hoy! Mag-ingat ka!
Mac.
Takbo.
Bumalik na tayo sa iba.
Gusto mong makarinig ng napakaastig?
Pakinggan mo ito.
Gagamitin natin ang susunod na pitong taon para matuto ka.
Si Whitney Houston ito.
Naniniwala ka ba?
Ang astig pa rin niya!
-Baliw ka ba? -Ano?
Sa tingin mo, may pakialam ako ngayon kay Whitney Houston?
Pinlano mo bang bilhan ako ng scone, sabihing ampon ako,
tapos uuwi tayo at makikinig sa isang kanta?
Iyon ang punto ko.
Sabihin mong nahulaan mong
siya rin ang babaeng kumanta ng "Saving All My Love For You."
Alam kong mahirap ito,
pero dadali rin ito sa katagalan.
Naiinis akong sinabi mo sa akin iyon.
Nauunawaan kita.
Walang paraang di ito masakit para sa atin
pero naisip kong baka mas mabilis kang makaka-move-on kaysa sa akin.
At kung kaya ko, gusto kong ibigay iyon sa iyo.
At sa tingin ko, dito tayo dapat "mag-move-on".
Ang nakakatawang buhok,
ang musika, ang pagpa-party.
Ikaw ang nagpasiyang maging ganito, di si Mom.
At hindi ito magtatagal.
Isang yugto lang ito.
Gusto ko itong sabihin sa iyo.
Sige, 12-taong bersyon ko.
Di lang ako 12.
Nakapunta na ako sa hinaharap. At di tayo ganito.
Nakita mo ako?
Sa 2019?
Hindi, pero nagsaliksik ako.
-May institute tayo. -Institute?
-Ano'ng klaseng institute? -Di ako sigurado.
Wala akong oras para alamin pa,
pero tila, matagumpay tayo.
Matagumpay.
Sigurado akong di iyon Institute ng Mailaw-na-Musika
at-Pagtulog-Hanggang-10:45 a.m.
Naglalabas ka ng sama ng loob.
Siyempre. Ako rin naman.
-Gawin mo ang kailangan. -Diyos ko!
At isa pa, di pangarap ng iba ang MIT.
Sa atin iyon. Sa iyo at sa akin.
Iniisip ko iyon, at wala akong pakialam sa sinasabi mo.
Iyon ang gusto ko.
Walang pumipilit sa akin.
Hindi si Mom. Hindi ang sinuman.
Baka di mo naaalala, pero ako, oo. Gusto ko iyon!
Sigurado akong iyan ang nadarama mo ngayon.
Pero wala ka pang ideya tungkol sa MIT.
Ano nga ba? Ano'ng di ko maunawaan?
Iba ang mga bagay kapag tumanda ka.
Alam mo ang iniisip ko?
Tumigil ka na sa kalokohan at bumalik ka na sa MIT.
Para kang si Carol.
Mag-enroll ka ulit. Baka makahabol ka pa sa fall semester.
-Di iyon mangyayari. -Bakit?
Di ako makakabalik sa MIT dahil pinatalsik ako.
Okey?
Sabi na nga ba.
Ang lahat ng kalokohang sinasabi mo sa coffee shop,
nagpapalusot ka lang dahil pumalpak ka.
Ang babaeng hinahangaan ko, ang sumusuporta sa akin,
ang nagturo sa aking maging totoo at gawin ang tama,
siya pala ang pinakasinungaling sa lahat.
Nahirapan akong magtuon.
Wag mo itong isisi kay Mom!
Maaaring 12 ako,
pero tiyak akong di ka patatalsikin sa paaralan dahil ampon ka.
Tulad ng sinabi mo, 12 ka pa lang.
Ang talino mo!
Pero alam ko kung sino ako at ano'ng ginagawa ko.
Sinasabi ko ang totoo.
Ito lang talaga ang maganda sa album.
Kumusta?
Nasaan si Erin?
Sino?
Ang kaibigan ko?
Ang Chinese na narito kanina?
-Russ. -Ano?
Nasaan si Erin?
Umalis siya.
Ano?
Umalis kasama ng isang lalaking kilala niya.
Si Larry?
Puta naman, Russ!
Ayos lang. Mabait siya.
Narito.
Masaya nga pala akong nakilala na kita.
Sana, nariyan pa.
Karaniwang di nagtatagal ang mga pagtiklop.
Nasaan ang iba?
Malay ko.
Tama ang ginawa mo sa pagtawag sa akin.
Sinusunod ko lang ang protokol.
Wala rito kanina ang mga gamit na ito.
Sa tingin ko, di ito pagtiklop.
Sang-ayon ako. Di tulad ng ibang nakita ko.
Di rin ito tulad ng dinaanan nina Heck at Naldo.
Ito ay isang Class Two na Punit sa Oras.
-Puwede ka bang dumaan sa punit? -Hindi.
Wag kayong mag-alala. Naaayos nila ang sarili nila
at nawawala agad.
Bakit narito pa ang isang ito?
Di ko alam.
Pero magdasal kang mawala na ito agad at wala nang lumabas mula rito.
Ano pa ang puwedeng lumabas diyan?
Basta, hindi mabuti.
Ayos na ako.
Siguro, dapat kang kumain ng mas masustansiya.
At tumigil sa paninigarilyo at mag-ehersisyo.
-Ano? -Nagbibisikleta ako sa trabaho.
Alam mo ang naaantig ako tungkol kay Alice?
Nakakagulat lang, alam mo?
Gusto talaga niya akong mabuhay.
Bakit nakakagulat iyon?
Ewan ko, parang...
Siguro, tulad ng sinabi mo...
Baka mas maraming tao
ang naniniwalang mahalaga ako kaysa sa unang inakala ko.
Sa tingin ko, mahalaga ka.
At gusto kong mabuhay ka.
Maligayang kaarawan.
Narito pala kayo!
Hinihintay namin kayo. Dapat na tayong umalis!
Nasa panganib si Erin.
Tara na.
Bisikleta ba iyon ni Erin?
Hoy!
-Putang ina mo! -Nasa likod lang siya.
Nasaan si Erin?
Ayos lang.
Sigurado ka bang ayos ka?
Kakaiba ito.
Nakita nating natupok ang taong ito.
-May dapat kayong makita. -Kilala ka namin.
Siya iyong babae sa pulang pickup trak.
-Ano'ng nangyayari? -STF Underground siya, tulad ni Larry.
Puta. Ayaw ko nito.
-Di na nila tayo maloloko ulit. -Sandali. Dapat ninyo itong makita.
Ngayon na.
-Ang TRC-218 ko. -Puta!
Iyan ba iyong may channel 14 o 30 kristal?
-Tatlumpu. -Grabe.
Mahina ang baterya.
Sa dad ko ito.
Galing ito lahat sa 1988?
Halo-halo ang mga ito mula sa paglalakbay nila sa 1988 at 2019.
Pero hindi ito pagtiklop.
Sigurado ka bang di kami puwedeng mag-time travel gamit iyan?
Parang ayaw ko ngang hawakan iyan.
Alamin natin.
Sigurado ba tayong...
Okey.
Kakaiba iyon.
Larry! May kakaiba rito.
Larry!
Ano'ng problema niya?
May pusa riyan!
Tingnan mo ito!
May mabangis na pusa naman ngayon?
Di iyan pusa.
Isa iyang XK-11 recon probe.
Puta.
Recon?
Ibig sabihin ba, nakikita nila tayo?
Pasensya, pero oo.
-Sayang, di ko nakita. -Huwag!
Nagpapadala ng mensahe ngayon ang probe na ito sa lahat ng panahon sa mga pinuno nila.
-Alam na nila. -Iyan din ang iniisip ko.
Mga pinuno?
-Hulaan mo. -Ang Old Watch.
-Bingo.
Bantayan ninyo, puwede?
Alam na ng Old Watch na narito sila?
Ano ito?
Sigurado ka bang magandang ideya ito, dahil...
Ang... Sige...
Maghintay kayong lahat sa sala.
Protocol ba ito?
Simulan ninyo nang magbilang.
-Ibig sabihin-- -Ang hula ko?
Matagal na ang isang oras bago tayo
sugurin ng mga sundalo ng Old Watch.
Ano'ng mangyayari?
Papatayin nila ang mga batang ito sa paglabag sa pagbabawal sa time travel.
-Okey. -Ano?
Masyado namang malupit. Mga bata pa lang sila.
Di na ba puwedeng makipag-usap sa kanila para ipaliwanag ang situwasyon?
Di nakikipag-usap ang Old Watch, okey?
Ibaba nila ang Katedral para iablusyon ang nalalapit na lugar,
at papatayin ang sinumang... di tagarito.
Bakit nakakatawa ang mga ipinapanalan nila?
Ano ang Katedral?
Ang Katedral ang tawag ng Watch sa command center nila.
Isang gumagalaw na HQ na nangangasiwa sa buong timeline.
-Kung ganoon nga... -Ano'ng magagawa natin?
Isa lang ang magagawa natin.
Tumakas.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita