„Skąd jestem i dokąd zmierzam?
„Oto wielkie, niepojęte pytanie.
„Dotyczy ono każdego z nas.
„A nauka nie ma na nie odpowiedzi”.
Tak twierdził Max Planck
i miał rację, bo ostatecznie to ani nie kwestia nauki,
ani naszych nauczycieli, ani naszych rodziców.
Przepraszam.
Tylko my, absolwenci z roku 1994,
możemy zdecydować, kim będziemy.
A oto kolejny z moich ulubionych cytatów:
„Żyto to żyto, a myto to myto.
„A bez myta nie ma żyta”.
To słowa Małego Johna na moście.
To, czy przeżyje kolejny dzień,
zależy od jego sukcesu.
Możemy wybierać takie profesje,
które z pełną stanowczością odpowiedzą nam na pytanie: „Kim będę?”.
Odpowiedzmy właściwie, a te wybory dadzą nam jedzenie,
utrzymanie i spełnienie.
Odpowiedzmy źle, a żyta nie będzie.
Wybierzmy mądrze, drodzy absolwenci,
bo „z wielką mocą wiąże się wielka odpowiedzialność”.
To Spider-Man.
Która godzina?
Dokąd idziecie?
Nie przejmuj się tym.
Otwórz prezent.
Mamy dla ciebie prezent. Twój tata i ja... Zrób zbliżenie.
Widzisz?
Przyda ci się na mroźną zimę w Cambridge.
Jest super.
Jeszcze siedem lat.
To straszne, ja...
Dobry Boże. Nic nie zrobimy,
więc przestań o tym mówić!
Cieszę się, że mi powiedziałaś.
Sorki, źle to zabrzmiało.
Ale naprawdę myślę, że powinnyśmy komuś powiedzieć.
Niekoniecznie Erin i Tiff, może komuś dorosłemu.
A co to da?
Powiedz.
Jak myślisz, co się stanie, jeśli komuś powiemy?
Nie wiem.
Ale dostaniesz leki, zrobią ci jakiś zabieg...
-Gdzie? W szpitalu? -Być może.
Tak. O ile nie zamkną mnie w psychiatryku,
kiedy powiem im, kim jestem,
i o ile nie mają moich akt,
bo tam jest napisane, że nie żyję,
co wtedy mnie czeka?
Miesiące zasranej chemii, która nie pomogła mi siedem lat temu.
-Mac. -Chrzanić to.
Może jeszcze nie masz chłoniaka.
Nie tak to działa, gdy wcześnie go wykryjesz?
-Nie możemy siedzieć biernie. -Możemy.
-Właśnie to robimy. -Mac!
W tym przypadku bierność
równa się przyzwoleniu na najgorsze.
Mogłaś o tym pomyśleć,
zanim zabrałaś mnie z roku 2019 od mojego brata lekarza.
To nie fair.
Widziałam tę babkę. Była u twojego brata.
Wiem.
Nawet Dylan
nie dawał gwarancji, że mnie wyleczy.
To naprawdę się dzieje,
ale trudno w to uwierzyć.
To nie wydaje się prawdą.
Może to pierwszy krok.
Uzmysłowisz sobie, że to prawda
i potraktujesz sprawę poważnie.
Więc co możemy zrobić?
Zrób zbliżenie. Sto procent.
Dobrze. Tak lubię.
Jest 10.45.
Nieźle.
Nie mogłaś się doczekać?
No co? To też moje życie.
Nie byłabyś ciekawa?
To jak pornografia sukcesu.
Po pierwsze, fuj! A po drugie, nie wiem nawet, co to znaczy.
Jestem z nas dumna.
Jesteście piękne i gotowe.
Ta dziewczyna jest zakłamana.
-O czym ty mówisz? -Ile macie czasu?
Siedem lat.
To przemówienie jest super.
Przemawiałyśmy na auli. Idziemy na MIT.
Patrzę, jak spełnia się moje marzenie.
Mimo że tata nie umie kręcić.
Ta dziewczyna...
niebawem spotka się z prawdziwym życiem.
Kim dziś jesteś?
Twoja przyjaciółka ma rację.
Zostaniesz tu nieco dłużej, niż myślałyśmy.
Może skoczymy do kawiarni?
Masz tu ekspres.
Przynieść ci coś?
Mają dobre muffinki i bajgle.
Nie, dzięki.
W kuchni są ciastka.
-To nie są zasady. -Tak to brzmi.
Co tu robią te stare meble?
Lepszym słowem byłoby „granice”.
Jakby przerobili akademik na restaurację.
Złota trójka. Nie grzebiesz w moich rzeczach bez pozwolenia.
Sypialnia, zakaz wstępu.
Jeśli na drzwiach wisi ręcznik, pukasz.
Czemu? Możesz być goła?
Fuj.
Po prostu pukaj.
Dobrze, mamo.
NIE WIEM, NIEWAŻNE, CO ZA RÓŻNICA
Dziwny sposób myślenia.
A co, jeśli powiedziałabym ci, że to doskonały sposób myślenia?
Nie ma właściwej odpowiedzi na to, co czujesz.
Zwykły kubek, a taka cenna lekcja.
-Co? -Skupiasz się na tym, kim powinnaś być,
co zrobić, by to osiągnąć, ale nie wiesz, co naprawdę lubisz,
czego chcesz i kim naprawdę jesteś.
-Możesz przestać? -Nie musisz mi wierzyć.
Ale pamiętaj, jestem tobą, znam już odpowiedź.
Wielki i potężny Ozie, co powiesz na to?
Doskonale wiem, czego chcę.
Chcę wynieść się ze Stony Stream.
Chcę iść na MIT i wiem, że pójdę.
Doskonale byłoby dostać stypendium lub grant, by dokonać czegoś...
-Przełomowego. -To marzenia Carol.
Mamy? Daj spokój.
W tej chwili wydaje ci się,
że cały ten sukces cię uszczęśliwi, że będziesz wyróżniona.
Ale ja mówię ci, że będziesz po prostu sobą.
Cholera, będziesz mną.
Mama jest mądra. Chce, bym była niezależna i dawała z siebie wszystko.
Nawet, jeśli to oznacza, że tyle cię ominie,
bo będziesz skupiona na przyszłości?
Naprawdę tego chcesz?
Żyć dla aprobaty innych?
Czy mama z jakiegoś powodu nie jest z ciebie dumna?
-Chodzi o włosy? Co zrobiłaś? -Nie rozumiesz mnie.
Daję ci dobrą radę.
To znaczy, że masz czas.
Czas na taniec.
Czas na zabawę, na randki z idiotami.
-Takimi jak Russ? -Właśnie.
Nie pobierzemy się, nie będziemy mieć dzieci ani kredytu.
To po prostu... zabawa.
To dobra rzecz.
Nawet więcej. Zabawa jest ważna.
Prawdziwi przyjaciele są ważni.
Takie coś powinni powiedzieć na zakończeniu szkoły.
Bawię się.
Mam przyjaciółki.
-Co? -Pracujesz z nimi.
Dlaczego mi to wszystko mówisz?
Coś zrobiłaś, prawda?
Co się stało?
Chcę,
byś miała przewagę, której ja nie miałam.
Nawet ci zazdroszczę.
Do mnie dotarło to po dwudziestce.
Spójrz na mnie.
Tak, mama musi być zachwycona.
Niełatwo mi to mówić, ale ona nie jest taka, jak myślisz.
Lubisz ją obwiniać za swoje problemy.
Jesteś adoptowana.
Przestań. To nie jest śmieszne.
Nie ma w tym nic złego.
Właściwie to dobrze.
-Dowiesz się na drugim roku. -Kłamiesz.
Carol będzie czekała 19 lat, żeby być z tobą szczera.
To dar.
Przestań mieszać mi w głowie.
W głębi serca wiesz, że mówię prawdę.
To na pewno tu?
Tam leży moja babcia...
Co?
TYŁKOWIE
Nieźle.
Pójdziesz za to do piekła.
Nie. Żydzi wierzą, że wszyscy idziemy w jedno miejsce.
Więc...
Dziadek.
Babcia.
Kuzynka Rhoda, ciocia Sally...
Kurwa.
Czyli to mój grób.
Jak myślisz, jak wyglądam pod ziemią?
Same kości?
Zależy, jak mocną masz trumnę.
Oczu już na pewno nie masz.
-Dobry Boże. -Robaki od nich zaczynają.
Jesteś pojebana.
Ludzie tego nie widzą, bo jesteś cicha, ale jesteś pojebana, K.J.
-Pewnie pochowali cię w sukience. -Przestań.
Tak tylko mówię.
Nawet nie mam pełnych dat.
Nie ma daty urodzenia?
Ani... daty śmierci?
Ojciec nie miał na to kasy?
Musiało być ciężko.
Ktoś idzie.
Chodź.
To moja macocha.
Dlaczego ona...
Mac, spadajmy stąd.
-Prawdziwa historia... -...siódemki nieznajomych.
Naprawdę tego nie znasz?
Mama nie pozwala nam oglądać MTV.
To... cenzura.
Po ile oni mają lat?
Gdzieś tyle, co ja. Co najmniej 18.
Moja siostra ma 19.
I nie wolno jej oglądać MTV?
Niedługo pójdzie do wojska.
Będzie...
uczyć się na pilota helikoptera.
Idę po ciastko. Chcesz?
Czy ja mam gdzieś tu napisane, że tak lubię te ciastka?
Przypomnij.
Coście za jedne?
Janice jest kuzynką Tiff.
Która to Janice?
Serio?
No tak. Spoko.
A wy jesteście jej koleżankami?
Tak, ze szkoły z internatem.
Janice chciała pokazać nam, jak jej kuzynka
żyje w wielkim mieście.
Czyli...
To jest wielkie miasto?
To nawet nie Cleveland.
W Stony Stream jest może jedna fajna okolica,
jakieś pół przecznicy od...
Chryste.
Co tam?
Jesteś z 7B? Musimy oglądać tak głośno,
bo moja dziewczyna niedosłyszy.
Larry, co ty tu robisz?
Szukam Tiff Quilkin.
Żadnej z nich tu nie ma.
A nawet gdyby były, nic by od ciebie nie chciały.
Żadnej?
Jesteś jedną z nich?
Znasz go?
Muszę ci coś pokazać.
Proszę.
Jeśli nie wrócę za pięć minut, przyjdź z kijem baseballowym.
Nie mam kija baseballowego.
Kiedy wróci starsza Tiffany?
Po tym, jak u mnie były, stało się coś dziwnego.
Dwa dni temu widziałam, jak umierasz. Wiesz o tym?
-Co? -Zabiła cię Stara Straż.
Zostałeś spalony na popiół.
Nieważne. Co ma być, to będzie.
Chwila. Słyszałem już, że wiele dziwnych rzeczy
wydarzy się w przyszłości, ale jeszcze nie miały miejsca.
To znaczy...
że mam czas to naprawić?
Być może. A może nie.
Chcę zrobić to, co słuszne.
Po prostu...
STF, to, co mi powiedziały...
To...
To jest słuszne!
Jak mogłem? Musiał być powód.
To znaczy... Boże!
Spokojnie.
Spalony na popiół? Jezu!
Chryste!
Przepraszam.
To wszystko było trudne
dla nas wszystkich, nie chciałam.
Czyli nie umrę?
Nie o to chodzi. Byłam niemiła.
-Czyli umrę. -Tak.
To mój rower?
Serio?
Wypadł z czegoś,
co wygląda jak jakaś dziura, wypadają z niej różne śmieci.
Podobna do spiętrzeń Hecka i Nalda,
ale mniejsza, postrzępiona i nadwyrężona.
Spiętrzenie?
Wciąż jest u ciebie na farmie?
Skąd wiesz o farmie?
Byłam tam.
Trzy dni temu.
Jest na polu.
Zabierz mnie tam.
-Chcę to zobaczyć. -Jesteś pewna?
Po tym, co mi powiedziałaś, nie wiem, czy mogę sobie ufać.
Co zrobisz?
Zabijesz mnie znowu?
Idealna. Och, skarbie.
Wyglądasz przepięknie.
No nie wiem. Czy to aby nie przesada?
Halo?
Połączenie bezpieczne. Kod identyfikacyjny.
Weryfikacja. Błękitny. Drugi symbol.
Błękitny. Czerwony. Błękitny. Weryfikacja.
Czemu do mnie dzwonisz?
Jestem kontaktem poziomu ósmego.
Opisz ją. Kolor, przybliżona średnica, kształt.
Kawy?
Śmieci z innego czasu?
Znalazłeś podróżnika?
Podróżników?
Jezu! Mówisz poważnie.
Dzieci?
Gdzie jesteś?
Czemu przyniosła mi kwiaty?
Akurat ona?
Połowę czasu spędzała
leżąc zezgonowana na kanapie.
Kiedy nie kłóciła się z ojcem, gdzieś przepadała,
wracała po kilku dniach bez wyjaśnienia.
Nie zwracała uwagi ani na Dylana, ani na mnie,
chyba że zwędziliśmy jej fajki.
A dziś to ona pamięta o moich urodzinach?
Masz dziś urodziny?
Tak, 5 lipca.
Jestem Rakiem.
Super, co?
Może się zmieniła.
Twój brat się zmienił.
Tak.
Fakt, mówił mi o tym.
Że była przy mnie, kiedy byłam chora.
No ale, kurczę...
Kwiaty.
Wiesz...
Kiedy zobaczyłam siebie,
na początku byłam niezadowolona, bo nie tego się spodziewałam.
Ale może nie potrafiłam zobaczyć siebie tak, jak widzieli mnie inni.
Może to tak...
-Szlag! -Ej! Uważaj!
Mac.
Wiejemy.
Wracajmy do reszty.
Chcesz usłyszeć coś czadowego?
Posłuchaj.
Mam siedem lat, żeby otworzyć cię na świat.
To Whitney Houston.
Dasz wiarę?
Wciąż jest niesamowita!
-Czy ty oszalałaś? -Co?
-Oszalałaś? -Co?
Myślisz, że będę teraz myśleć o Whitney Houston?
Chciałaś kupić mi ciasto, powiedzieć o adopcji,
a potem wrócić i słuchać piosenek?
O to mi chodzi.
Nie powiesz mi, że poznałabyś,
że ta sama kobieta śpiewała Saving All My Love For You.
Wiem, że to trudne,
ale na dłuższą metę będzie łatwiej.
Nienawidzę cię za to, że mi powiedziałaś.
Rozumiem cię, serio.
Nie możemy całkowicie uniknąć bólu,
ale w ten sposób pozbędziesz się tego szybciej niż ja.
Mogę i chcę ci to dać.
Wiesz, czego powinnaś się „pozbyć”?
Dziwacznej fryzury,
komputerowej muzyki i imprezowania.
Ty postanowiłaś taka być, nie mama.
Ciekawostka, to nie potrwa długo.
To tylko faza.
Prezent ode mnie.
Dobrze, dwunastoletnia ja.
Nie jestem tylko dwunastolatką.
Byłam w przyszłości. A tam jesteśmy inne.
Widziałaś mnie?
W 2019?
Nie, ale znalazłam cię.
-Mamy instytut. -Instytut?
-Jaki instytut? -Nie wiem dokładnie.
Nie byłyśmy tam na tyle długo,
ale wydawał się poważny.
Poważny.
Na pewno nie była to szkoła migających świateł, muzyki z komputera
i spania do południa.
Wyżywasz się na mnie.
Jasne, że tak. Też taka byłam.
-Rób, co chcesz. -Boże!
Jeszcze jedno, MIT to nie marzenie kogoś innego.
To nasze marzenie. Twoje i moje.
Myślałam o tym i mam gdzieś, co uważasz.
Tego właśnie chcę.
Nikt nie każe mi tam iść.
Ani mama. Ani ktokolwiek.
Może ty nie pamiętasz, ale ja tak. Chcę tego!
Na pewno tak ci się wydaje.
Ale jeszcze nie wiesz, jakie jest MIT.
Jakie jest? Czego nie wiem?
Kiedy jesteś starsza, jest inaczej.
Nie. Wiesz, co myślę?
Powinnaś przestać się wygłupiać i wrócić na MIT.
Znowu Carol.
Wróć na studia. Zdążysz na semestr jesienny.
-To niemożliwe. -Dlaczego?
Nie wrócę na MIT, bo mnie wywalili.
Rozumiesz?
Wiedziałam.
Cały ten kit, który mi wciskałaś,
to tylko wymówki, bo ci nie wyszło.
Kobieta, która była moim wzorem i wsparciem,
która uczyła mnie o prawdzie i uczciwości,
okazała się największym kłamcą. Więc nie.
Nie pomogło mi to w nauce.
Nie obwiniaj mamy!
Może mam 12 lat,
ale wiem, że za bycie adoptowanym nie wywalają.
Jest tak, jak mówisz, masz 12 lat.
Brawo, Sherlocku!
Ale ja przynajmniej wiem, kim jestem i co robię.
Będę szczera.
To jedyna dobra piosenka na tej płycie.
Siemka.
Gdzie Erin?
Kto?
Moja przyjaciółka?
Chinka, była tu?
-Russ. -Co?
Gdzie Erin?
Poszła.
Co?
Poszła z jakimś facetem, którego zna.
Larrym?
Ja pierdzielę, Russ!
W porządku. Ona jest z tych dobrych.
To tu.
Miło mi w końcu cię poznać.
Mam nadzieję, że wciąż tu jest.
Spiętrzenia nie trwają długo.
Gdzie reszta?
Nie mam pojęcia.
Dobrze, że zadzwoniłeś.
Zgodnie z zasadami.
Wcześniej tu tego nie było.
To raczej nie spiętrzenie.
Zgadzam się. Nie przypomina spiętrzeń.
Heck i Naldo nie przybyli przez coś takiego.
To czasowe rozdarcie klasy drugiej.
-Da się przez nie podróżować? -Nie.
Spokojnie. Takie rozdarcia naprawiają się same
i znikają dość szybko.
Więc dlaczego wciąż tu jest?
Nie wiem.
Ale miejmy nadzieję, że szybko zniknie i nic przez nie nie przejdzie.
Co jeszcze może przejść?
Nic dobrego.
Nie, dzięki.
Może powinnaś zmienić dietę.
Rzucić palenie, zacząć ćwiczyć.
-Co? -Pracuję, jeżdżąc na rowerze.
Wiesz, co mnie dręczy?
Zaskoczyła mnie.
Naprawdę chciała, żebym żyła.
Czemu cię to dziwi?
Nie wiem, po prostu...
Może jest tak, jak powiedziałaś.
Może ludzie uważają,
że nie jestem gówno warta.
Nie jesteś gówno warta.
Chcę, żebyś żyła.
Wszystkiego najlepszego.
Tu jesteście!
Czekałyśmy na was. Musimy jechać!
Erin ma kłopoty.
Szybko.
To rower Erin?
-Ty gnoju! -Jest za rogiem.
Gdzie Erin?
Dziewczyny. Wszystko gra.
Wszystko gra.
Na pewno?
Masakra.
Widziałyśmy, jak ginie.
-Musicie coś zobaczyć. -Znamy cię.
To ta laska z czerwonego pickupa.
-O co tu chodzi? -Jest z Podziemia STF, jak Larry.
Chrzanić to. Ja spadam.
-Nie nabierzemy się drugi raz. -Musicie to zobaczyć.
Teraz.
-Moje TRC-218. -Jasna dupa!
Z kanałem 14 czy 30 kryształkami?
-Z kryształkami. -Cholerka.
Mało mocy.
Fotel mojego taty.
To wszystko rzeczy z 1988?
To śmieci z ich podróży do 1988 i 2019.
Ale to nie jest spiętrzenie.
Na pewno nie możemy przez nie przejść?
Nie chcesz nawet tego dotknąć.
Przekonajmy się.
Czy to aby...
To było zabawne.
Larry! Tu coś jest.
Larry!
O co jej chodzi?
Cholerne koty!
Patrz!
Mamy w domu dzikiego kota?
To nie kot.
To sonda rozpoznawcza XK-11.
Ja pierdolę.
Rozpoznawcza?
To znaczy, że nas widzi?
Obawiam się, że tak.
-Szlag, nie widziałam jej. -Nie!
Właśnie wysyła sygnał do tych na górze.
-Na żywo. -Domyślam się.
Do tych na górze?
-Zgadnij. -Do Starej Straży.
-Bingo.
Popilnuj jej.
Stara Straż wie, że tu jesteśmy?
Co to?
Czy to aby na pewno dobry pomysł?
Zaczekajcie w salonie.
Czy regulamin na to pozwala?
Włączcie zegar.
-To znaczy... -A czemu?
Maksymalnie za godzinę
pojawi się tu Stara Straż.
Co wtedy?
Zabiją te dziewczynki za złamanie zakazu podróży w czasie.
Co?
To chyba przesada. To jeszcze dzieci.
Zakładam, że nie da się im nic wytłumaczyć?
Stara Straż z nikim nie dyskutuje.
Sprowadzą tu Katedrę, wymażą ludziom pamięć
i zabiją każdego z... z daleka.
Czemu wszystko muszą tak idiotycznie nazywać?
Czym jest Katedra?
Katedra to centrum dowodzenia Straży.
Mobilna centrala nadzorująca całą oś czasu.
-Kiedy tak to ujmujesz... -Co możemy zrobić?
Tylko jedno.
Uciec.
Napisy: Jakub Jadowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Jakub Jadowski