"Ben nereden geldim ve nereye gidiyorum?
"İşte büyük ve akıl almaz soru budur.
"Her birimiz için aynıdır.
"Ve bilimin buna bir cevabı yoktur."
Max Planck öyle demiş,
haklı da çünkü nihayetinde bu bilime bağlı değil,
ne öğretmenlerimize ne de ailelerimize bağlı.
Affedersiniz, anne ve baba.
Sadece biz, 1994 sınıfının üyeleri
kim olacağımıza karar verebiliriz.
İşte bayıldığım başka anlatım tarzı,
"Ekmek ekmektir, ücret ücrettir.
"Ücret almazsam ekmek de yemem."
Küçük John bu sözleri paralı köprüde söylüyor.
Çünkü onun geçim kaynağının başarısı
doğrudan hayatının başarısına bağlı.
Bizim de bu kadar önemli bir meslek seçme özgürlüğümüz var.
Şu soruyu cevaplamak için, "Ben ne olacağım?"
İyi cevap verin, bu seçimler bizi besleyecek,
güçlü tutacak ve tatmin edecek.
Boş verirseniz size ekmek yok.
Akıllıca seçin, 1994 sınıfı
çünkü "büyük güçle büyük sorumluluk gelir."
Bu Örümcek Adam'dan.
Saat kaç?
Nereye gidiyorsunuz?
Sen merak etme.
Hediyeni aç.
Bir hediyemiz var. Baban ve ben... Tatlım, yakınlaştırdığından emin ol.
Gördün mü bunu?
Cambridge'in soğuk kışlarında buna ihtiyacın olacak.
Bu harika anne.
Yedi yıl daha.
OZ BÜYÜCÜSÜ
Bu çok korkunç, ben...
Yüce Tanrım! Bak, yapacak bir şey yok.
Bu yüzden bir yolunu bul ve çeneni kapat, tamam mı?
Hey Mac, bak. Bana söylediğine sevindim, tamam mı?
Ağzımdan yanlış çıktı, üzgünüm.
Ama sence birine söylememiz gerekmez mi, mesela...
Erin ve Tiff olmak zorunda değil ama en azından bir yetişkine.
Peki, bunun ne faydası olacak?
Söyle hadi.
Bunu yaparsak ne olacağını düşündüğünü söyle.
Bilmiyorum.
Ama ilaç ve tedavi alabilirsin ve...
-Nereden? Hastaneden mi? -Evet, belki.
Evet. Kim olduğumu anlatmaya çalışırken
beni akıl hastanesine yatırmayacaklarını
ve ellerinde orada öldüğüme dair
bir kayıt olmayacağını varsayarsak.
O zaman önümde ne var?
Yedi yıl önce işe yaramadığını bildiğimiz aylar süren kemoterapi.
-Mac. -Boş ver derim.
Ama belki henüz hasta değilsindir.
Kanserde erken teşhis önemli değil mi?
-Bir şey yapmadan duramayız. -Durabiliriz.
-Şu anda duruyoruz. -Mac!
Burada bir şey yapmamak bir şey yapmamak değil
çünkü gerçekten en kötüsünün olmasına izin vermek demek.
Evet, belki de bunu beni 2019'dan ve doktor ağabeyimden
uzaklaştırmadan düşünmeliydin.
Mac, bu adil değil, tamam mı?
O kadını gördüm. Ağabeyinin evindeydi.
Bak, biliyorum.
Dylan'a göre
tedavi edebileceğinin garantisi yoktu.
Sanki oluyor
ama inanmak neredeyse imkânsız.
Gerçek gibi bile gelmiyor.
O zaman belki bu ilk adımdır.
Gerçek olduğunu hissettiğinden emin ol,
böylece bunu ciddiye alırsın Mac.
Bu konuda ne yapabiliriz?
Yakınlaştır tatlım. Yüzde yüz.
İşte böyle. Böyle iyi oldu.
Tamam.
10.45.
Güzel.
Hâlâ onu mu izliyorsun?
Ne? Bu benim de hayatım, değil mi?
Sen merak etmez miydin?
Bu başarı pornosu gibi.
Bir, iğrenç! İki, ne anlama geldiğini bile bilmiyorum.
Bizimle gurur duyuyorum.
İkiniz de güzelsiniz ve hazırsınız.
Bu kız tamamen saçmalık.
-Neden bahsediyorsun? -Ne kadar vaktin var?
Yedi yıl.
Bu konuşma inanılmaz.
Biz okul birincisiyiz. MIT'ye gitmek üzereyiz.
Hayallerimden birinin gerçek olduğunu izliyorum.
Babamın kamera çekimi başımı döndürse bile.
Videodaki kıza
gerçekle dolu çılgın bir kamyon çarpmak üzere.
Bu sabah kimsin sen?
Bak, arkadaşın haklı.
Burada düşündüğümüzden biraz daha uzun kalacaksınız.
Neden hemen kafeye kadar yürüyüş yapmıyoruz?
Ama burada kahve makinen var.
Sana bir şey getirebilir miyiz?
Çok güzel kekleri var, belki simitleri de vardır.
Ben iyiyim.
İstersen Pop-Tart da vardır.
-Bak, sana kural koymuyorum. -Kulağa öyle geldiği kesin.
Burada neden sadece eski mobilyalar var?
"Sınırlar" belki daha iyi bir kelimedir.
Birinin garip kolej evi gibi ama bir restoranın içinde.
Büyük üç. Bir, artık bana sormadan eşyalarımı karıştırmak yok.
İki, yatak odası yasak.
Üç, eğer kapıda havlu asılıysa kapıyı çal demektir.
Neden? Çünkü çıplak falan olabilirsin diye mi?
İğrenç.
Sadece kapıyı çal.
Tamam anne.
BİLMİYORUM, UMURUMDA DEĞİL VE FARK ETMEZ
Bazı konularda böyle hissetmek garip.
Ya sana bir şeyler hakkında öyle hissetmenin normal olduğunu söylesem?
Konu duygular olunca tek bir doğru cevap yok, desem.
Bir kahve fincanına çok anlam yükledin, derim.
-Ne? -Kim olman gerektiğine ve nasıl olacağına
o kadar odaklanmışsın ki gerçekten neden hoşlandığını,
ne istediğini ve kim olduğunu hiç bilmiyorsun.
-Keser misin şunu? -İstersen gözlerini devir.
Unutma, ben senim. Yani cevabı zaten biliyorum.
Tamam, harika ve güçlü Oz. Şuna ne dersin?
Ne istediğimi iyi biliyorum.
Stony Stream'den gitmek istiyorum.
MIT'ye gitmek istiyorum, ki gidiyoruz.
Ve ideal olarak, bir şeyler yapmak için burs veya ödenek istiyorum.
-Bilmiyorum, çığır açan... -Bunlar Carol'ın rüyaları.
Annemi kastediyorsun. Hadi ama...
Bak, şimdi tüm bu başarı
kendini tamamlanmış ve farklı hissettirecek sanıyorsun.
Ama sana şunu söylemek için buradayım. Oraya vardığında sen olacaksın.
Tabii ya, ben olacaksın.
Annem zeki. Annem bağımsız olmamı ve elimden geleni yapmamı ister.
Bunun bedeli geleceğe çok odaklandığın için
olan her şeyi kaçırmak olsa bile mi?
Gerçekten istediğin bu mu?
Hayatını başkalarının onayı için yaşamak mı?
Annem bir sebepten seninle gurur duymuyor mu?
-Saçın mı? Sen ne yaptın? -Beni yanlış anlıyorsun.
Sana söylediğim şey iyi bir şey.
Zamanın var demek.
Dans etmek için zamanın.
Oynamak için, birkaç aptalla çıkmak için.
-Russ gibi mi? -Aynen Russ gibi.
Russ ve ben evlenmeyeceğiz, çocuk ve ipotek olayını yapmayacağız.
Bu sadece eğlence.
Eğlence iyidir.
Hatta daha fazlası. Eğlence önemlidir.
Gerçek arkadaşların olması önemlidir.
Mezuniyette yapılması gereken konuşma buydu.
Ben eğleniyorum.
Arkadaşlarım var.
-Ne? -Onlar iş arkadaşların.
Neden bunları söylüyorsun?
Bir şey yaptın, değil mi?
-Ne oldu? -Ben...
Ben sadece...
Bende olmayan avantajlı başlangıca sahip olmanı istiyorum.
Ve açıkçası kıskanıyorum.
Bunu fark etmem 20'lerime ulaşmamı buldu.
Şimdi bana bak.
Evet, annem çok sevinmiş olmalı.
Bak, bunu söylemenin kolay bir yolu yok. Ama o düşündüğün kişi değil.
Sorunların için annemi suçlamayı seviyorsun.
Sen evlatlıksın.
Kes şunu. Hiç komik değil.
Kendini kötü hissetmen için hiçbir sebep yok.
Nihayetinde bu iyi bir şey.
-İkinci sınıfta öğreneceğiz. -Hayır, benimle dalga geçiyorsun.
Carol, sana kim olduğun konusunda dürüst olmak için 19 yıl bekliyor.
Hey.
Sana hediye veriyorum.
Benimle dalga geçmeyi bırak.
Bence içten içe geçmediğimi biliyorsun.
Bu olduğuna emin misin?
Büyükannemin olduğu yer orası. Yani...
Ne?
GÖTLER
Güzel!
Bu arada cehenneme gideceksin.
Hayır. Yahudiler hepimizin aynı yere gittiğine inanır.
Yani...
Büyükbaba.
Büyükanne.
Kuzen Rhoda, Sally teyze...
Siktir.
Sanırım bu benim mezarım.
Sence aşağıda nasıl görünüyorum?
Yani sadece kemik miyim?
Tabutunun ne kadar iyi olduğuna bağlı.
Ama göz bebeklerin kesin gitmiştir.
-Yüce Tanrım. -Evet. Solucanlar önce onları yer.
Sen kafayı yemişsin.
Sessiz olduğun için kimse fark etmiyor ama kafayı yemişsin KJ.
-Eminim elbiseyle gömmüşlerdir. -Tamam, kes.
Sadece söylüyorum.
Tam tarih bile yok.
Doğum günü yok mu?
Ölüm günü yok mu?
Babam bunu bile isteyememiş mi?
Tanrım, işler çok zor olmalı.
Biri geliyor.
Hadi, gidelim.
O üvey annem.
Neden...
Mac, gidelim buradan.
-Bu yedi yabancının... -...gerçek hikâyesi.
Bunu görmediğine inanamıyorum.
Annem kız kardeşimle MTV'yi izlememizi yasaklar.
Bu sansür.
Bu insanlar kaç yaşında?
Benim kadar. En az 18 yaşında olmalılar.
Kız kardeşim 19 yaşında.
Bekle, MTV izlemesi yasak mı?
Sanırım yakında orduya katılacak.
O
helikopter pilotu eğitimi alıyor.
Ben Pop-Tart alacağım. İster misin?
"Beni Pop-Tart'la besle" yazan bir tabela falan mı taşıyorum?
Hey, tekrar söylesene.
Siz kızlar kimsiniz?
Janice, Tiff'in kuzeni.
Hangisi Janice?
Gerçekten mi?
Evet. Güzel.
Siz de onun arkadaşları mısınız?
Evet, yatılı okuldan.
Janice, birkaç gün bize kuzeninin büyük şehir hayatını
göstermek istedi.
Yani...
Büyük şehir mi?
Burası Cleveland bile değil.
Stony Stream'in havalı bir yeri.
Belki yarım blok kadar ötede...
Tanrım.
N'aber dostum?
7B'den misin? TV bu kadar yüksek seste olmalı.
Çünkü kız arkadaşımın işitme sorunu var.
Larry, burada ne halt ediyorsun?
Tiff Quilkin'i arıyorum.
İkisi de şu anda burada değil.
Olsalar bile seninle bir şey yapmak istemiyorlar.
İkisi de mi?
Sen onlardan birisin, değil mi?
Bu adamı tanıyor musun?
Sana bir şey göstermem gerek.
Lütfen.
Beş dakika içinde dönmezsem beyzbol sopanı getir.
Beyzbol sopam yok.
Büyük Tiffany yakında dönecek mi?
Beni ziyaret ettikten sonra tuhaf bir şey oldu.
İki gün önce ölmeni izledim. Bunu biliyor musun?
-Ne? -Eski Devriye lazerle öldürdü.
Yanıp kül oldun.
Neyse. Sanırım etme bulma dünyası.
Bekle. Bir sürü garip şey biliyorum.
Muhtemelen gelecekte olacaklar ama henüz olmadılar.
Yani demek istediğim onları
düzeltecek zaman var mı?
Belki. Belki de yok.
Doğru olanı yapmak istiyorum.
Ben sadece...
SZS'nin bana anlattığı her şey...
Bu...
Doğru olan bu!
Nasıl yapabilirim? Bir sebebi olmalı.
Yani... Tanrım!
Sorun değil.
-Sadece... -Hemen mi yandım? Tanrım!
Tanrım!
Özür dilerim.
Tamam mı? Sadece... Tüm bunlar herkes için
gerçekten zor oldu ve bunu bilerek yapmadım.
Ölmeyecek miyim?
Hayır, ben... Öyle demek istemedim. Bu konuda çok acımasız olmak istemem.
-Yani öleceğim. -Evet.
Hey...
O benim bisikletim mi?
Öyle mi?
Bir yerden düştü. Nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum.
Geğiren bir çöp deliği gibi. Ama sanki bir yırtık gibi.
Heck ve Naldo'nun kullandığı
yarıklar gibi ama daha küçük, düzensiz ve bozuk.
Yarık mı?
Hâlâ çiftlikte mi?
Çiftliği biliyor musun?
Oradaydım.
Üç gün önce.
Evet. Yani tam orada, arazide.
Beni oraya götür.
-Görmek istiyorum. -Bundan emin misin?
Az önce söylediklerinden sonra ben bile kendime güvenmiyorum.
Ne yapacaksın?
İki kez mi öleceğim?
Mükemmel. Aman Tanrım, tatlım.
Çok güzel görünüyorsun.
Bilmiyorum anne. Çok mu fazla?
Alo?
Transfer güvenli. Kimlik şifresi.
Doğrula. Mavi. İkinci İşaret.
Mavi-kırmızı. Kırmızı. Mavi. Doğrula.
Neden beni arıyorsun?
Sekizinci Seviye acil durum bağlantısıyım.
Tarif et. Rengi, yaklaşık çapı, şekli.
Bir fincan kahve?
Başka bir zaman çizgisinden döküntülerle mi?
Tamam.
Bir dakika, bir gezgin mi var?
Gezginler?
Tanrım! Sen ciddisin.
Çocuklar mı?
Konumun nedir?
Neden bana çiçek getirsin ki?
Onca insan içinde o mu?
Alice'i tanıdığım sürenin
yarısında ben okuldan dönmeden kanepemizde kendinden geçerdi.
Babamla kavga etmediği zamanlarda, hiç açıklama yapmadan
günlerce gitmiş olurdu.
Dylan veya ben sigaralarını falan çalmadıysak
bizi hiç fark etmezdi bile.
Şimdi doğum günümü hatırlayan tek kişi o mu?
Doğum günün mü?
Evet, 5 Temmuz.
Yengeç burcuyum.
Ne harika, değil mi?
Belki değişmiştir?
Ağabeyin değişmedi mi?
Evet.
Evet, o konuda bir şeyden bahsetti.
Hastalandığımda çok iyi olduğundan falan.
Ama dostum...
Çiçekler.
Evet...
Kendimi o partide gördüğümde,
başta gerçekten mutsuzdum çünkü beklediğim o değildi.
Ama belki de kendimi çevremdeki herkesin görebildiği gibi göremiyordum.
Yani belki de öyledir...
-Siktir! -Hey! Dikkat et!
Mac.
Koş.
Diğerlerinin yanına dönelim.
Aklını başından alacak bir şey duymak ister misin?
Şunu dinle.
Önümüzdeki yedi yılı dünyanı açarak geçireceğiz.
Bu Whitney Houston.
Buna inanabiliyor musun?
Hâlâ harika!
-Delirdin mi sen? -Ne?
Şu anda Whitney Houston umurumda mı sanıyorsun?
Planın bana çörek almak, evlatlık olduğumu söylemek,
sonra eve gelip şarkı dinlemek miydi?
Bütün mesele bu.
"Saving All My Love For You"
şarkısını söyleyen kadın olduğunu tahmin ettiğini söyle.
Bak, bunun zor olduğunu biliyorum.
Ama uzun vadede daha kolay olacak.
Bunu söylediğin için senden nefret ediyorum.
Hey, gerçekten anlıyorum.
Acıyı tamamen atlatmamızın bir yolu yok
ama senin benden daha hızlı ilerleyebileceğini düşünüyorum.
Eğer yapabilirsem sana bunu vermek istiyorum.
Bence bizim şunu gerçekten aşmamız gerekiyor.
Garip saçlar,
parlak ışıklı bilgisayar müzikleri, partiler.
Böyle olmaya sen karar verdin, annem değil.
Ve flaş haber, bu kalıcı değil.
Bir evre.
Ben de sana bunu vermek istiyorum.
Tamam, 12 yaşındaki ben.
Sadece 12 değilim, çok teşekkürler.
Geleceğe gittim. Gelecekte biz bu değiliz.
Beni gördün mü?
2019'da mı?
Hayır, ama biraz araştırma yaptım.
-Bir enstitümüz var. -Enstitü mü?
-Ne tür bir enstitü? -Tam olarak bilmiyorum.
Öğrenmek için yeterince uzun kalmadık.
Ama kurulmuştu.
Kurulmuş.
Parlak Işıklı Bilgisayar Müziği ve Sabah 10.45'e Kadar
Uyuma Enstitüsü değildi.
Saldırıyorsun.
Tabii ki. Ben de öyle yaptım.
-Yapman gerekeni yap. -Aman Tanrım!
Bir şey daha var. MIT başkasının rüyası değil.
O bizim. Senin ve benim.
Düşünüyordum da ne dediğin umurumda değil.
İstediğim şey bu.
Kimse bana oraya git demedi.
Ne annem ne de bir başkası.
Belki hatırlamıyorsun, ben hatırlıyorum. Bunu istiyorum!
Eminim şu an sana öyle geliyordur.
Ama MIT gerçekte nasıl bir yer henüz hiç fikrin yok.
Ne o zaman? Neyi anlamıyorum?
Büyüdüğünde her şey farklı olur.
Hayır. Şöyle düşünüyorum.
Bence ortalıkta dolanmayı bırakıp MIT'ye geri dönmelisin.
Ve işte yine Carol.
Yeniden kaydol. Muhtemelen hâlâ güz dönemi için dönebilirsin.
-Bu olmayacak. -Neden?
MIT'ye geri dönemem çünkü okuldan atıldım.
Tamam mı?
Bunu biliyordum.
Biliyordum.
Kafede söylediğin tüm o saçmalıklar,
mahvettiğin için bahaneler uyduruyorsun.
Rol modelim olan kadın, destek sistemim,
doğru olmak konusunda ders veren kadın
en büyük yalancı çıktı. Yani hayır.
Konsantrasyonum için çok iyi değildi.
Annemi suçlama!
Yaşım 12
ama seni okuldan evlatlık olduğun için atmadıklarına eminim.
Dediğin gibi, sadece 12 yaşındasın.
Yok artık Sherlock!
Ama kim olduğumu ve ne yaptığımı biliyorum.
Açık konuşuyorum.
Bu albümdeki tek güzel şarkı.
N'aber?
Erin nerede?
Kim?
Arkadaşım.
Biz giderken burada olan Çinli?
-Russ. -Ne var?
Erin nerede?
Gitti.
Ne?
Tanıdığı bir adamla gitti.
Larry.
Kahretsin Russ!
Sorun değil. O iyilerden biri.
Şurada.
Bu arada nihayet tanıştığımıza memnun oldum.
Umarım hâlâ buradadır.
Yarıklar genelde çok uzun kalmaz.
Diğerleri nerede?
Hiç bilmiyorum.
Beni aramakla doğru olanı yaptın.
Sadece protokolü uyguluyordum.
Bütün bunlar önceden burada değildi.
Bence bu bir yarık değil.
Katılıyorum. En azından gördüklerim gibi değil.
Heck ve Naldo'nun geldiği gibi de değil.
Buradaki ikinci sınıf bir zaman yırtılması.
-Yırtılmadan geçebilir misin? -Korkarım hayır.
Endişelenme. Bunlar kendilerini tamir eder
ve oldukça çabuk kaybolurlar.
O zaman bu neden hâlâ burada?
Bilmiyorum.
Ama umalım da yakında gitsin ve içinden başka bir şey gelmesin.
Başka ne gelebilir ki?
İyi bir şey değil.
Ben iyiyim.
Belki biraz daha sağlıklı yemeye başlamalısın.
Sigarayı bırakıp biraz egzersiz yapmalısın.
-Ne? -Geçinmek için bisiklete biniyorum.
Alice'te beni etkileyen ne biliyor musun?
Çok şaşırtıcı.
Gerçekten yaşamamı istemiş.
Bu neden şaşırtıcı?
Bilmiyorum, sadece...
Belki de dediğin gibi...
Belki sandığımdan daha çok kişi
değerli olduğumu düşünüyordu.
Bence değerlisin.
Ve yaşamanı istiyorum.
Mutlu yıllar.
İşte buradasınız!
Sizi bekliyorduk çocuklar. Gitmek zorundayız!
Erin'in başı dertte.
Hadi.
Bu Erin'in bisikleti mi?
Hey!
-Seni bok çuvalı! -Köşenin diğer tarafında.
Erin nerede?
Çocuklar. Sorun değil.
Sorun yok.
İyi olduğuna emin misin?
Dostum. Bu garip.
Adamın yanışını izledik.
-Görmeniz gereken bir şey var. -Hey, seni tanıyoruz.
Kırmızı kamyonetteki hatun bu.
-Tamam, neler oluyor? -O da Larry gibi SZS Yeraltı'ndan.
Unut gitsin. Ben yokum.
-Bu saçmalığa tekrar kanmayacağız. -Bekle. Bunu görmelisiniz.
Şimdi.
-TRC-218'im. -Vay canına!
Kanal 14 olan mı yoksa 30 kristal olan mı?
-Otuz. -Kahretsin.
Şarjı yok.
Bu babamındı.
Bütün bunlar 1988'den mi?
Kızların 1988 ve 2019'a kadar olan gezilerinden döküntülerin karışımı.
Ama bu bir yarık değil.
Bununla zamanda yolculuk yapmamızın mümkün olmadığına emin misin?
Ona dokunmak ister misin onu bile bilmiyorum.
Hadi öğrenelim.
İyi bir şey olduğuna...
Tamam.
Bu biraz komik.
Larry! Burada bir şey var.
Larry!
Onun sorunu ne?
Lanet kediler!
Şuna bak!
Hadi büyükanne, şimdi evde vahşi kedi mi var?
O kedi değil.
Bu bir XK-11 keşif algılayıcısı.
Yok artık.
Keşif mi?
Yani o şey bizi görebiliyor mu?
Korkarım öyle.
-Kahretsin, ben göremedim. -Yapma!
Bu algılayıcı, şu anda tüm çağlardaki üst düzeylere sinyal gönderiyor.
-Canlı ve gerçek zamanlı. -Öyle düşünmüştüm.
Üst düzeyler mi?
-Tahmin et. -Eski Devriye.
-Bingo.
Gözünü ondan ayırma, olur mu?
Yani burada olduklarını biliyorlar mı?
Bu ne?
İyi bir fikir olduğuna emin misin...
Şey... Peki...
Hepiniz oturma odasında beklemelisiniz.
Bu protokol mü?
Süreyi başlatın.
-Yani... -Tahminim mi?
En fazla bir saate Eski Devriye askerleri
bizi dolu fırtınası gibi kıçımızın üstüne oturtur.
Sonra ne olacak?
Zaman yolculuğu yasağını deldikleri için bu kızları öldürecekler.
-Tamam. -Ne?
Bu biraz sert olur. Onlar daha çocuk.
Sanırım durumu açıklamaya çalışmamız söz konusu olamaz, değil mi?
Eski Devriye sohbet etmez. Tamam mı?
Katedral'i yıkacaklar, çevreyi yerle bir edecekler
ve bu zaman dışından olan herkesi öldürecekler.
Neden her şeyin aptalca bir ismi olmak zorunda?
Katedral ne?
Katedral, Eski Devriye'nin komuta merkezi dedikleri yer.
Tüm zaman çizgisini denetleyen bir mobil genel merkez.
-Öyle söylediğinde... -Ne yapabiliriz?
Yapabileceğimiz tek şey.
Kaçmak.
Alt yazı çevirmeni: Tuba Gümüş
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta