สิบ-สามสิบสี่ เปลี่ยน สิบ-สามสิบสี่ เปลี่ยน
เร็วสิ บ้าเอ๊ย
คุณคุยกับใครน่ะ
เราพร้อมจะไปแล้ว
ตอบสิ
นี่คุณ เราไม่มีเวลาแล้ว คุณโทรหาใคร
พยายามส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ ไปให้ผู้ติดต่อเอสทีเอฟของฉัน
ทำอย่างนั้น ด้วยเครื่องรับส่งวิทยุได้ด้วยเหรอ
ใช่ เอสทีเอฟใช้เครื่องรับส่งวิทยุ ที่จับคู่กันเพื่อสื่อสารข้ามเวลา
พูดจริง
พวกโอลด์วอตช์ ตามสัญญาณแอนะล็อกไม่ได้
พวกเขาเลยดักฟังของเก่าๆ พวกนี้ไม่ได้
ฉันสื่อสารกับเครื่องรับส่ง ที่เป็นคู่ของมันได้เท่านั้น
ดูเรนมีอีกอันนึง เขาเลือกฉันเข้ามาในปี 1994
แต่เขาไม่ตอบ
ทีอาร์ซี-218 สองวัตต์ สามช่อง ตัวรับ สัญญาณซีบีมือถือ ช่องคริสตัล 30 เม็ด
เฮคและนัลโดขโมยอีกอันของฉันไป ในวันนรกแตกปี 1988
เฮคกับนัลโดมีวิทยุ แบบเดียวกันกับอันนี้ในปี 1988 เหรอ
- เขาขโมยมันไปจากเพื่อนฉัน - เธอแน่ใจนะ
เพราะถ้าที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง...
สิบ-สามสิบสี่
มีใครอยู่ไหม ถ้ามีใครได้ยินเสียงฉัน ตอบกลับมาหน่อย
สิบ-สามสิบสี่
หนึ่ง สี่...
เฮ้ย นั่นพวกเขา
นั่นเฮคกับนัลโด
ใช่ๆ ฉันได้ยินคุณ
- ได้ยินแล้ว - ใช่พวกเขา
บอกไปว่าพวกเขาขโมยวิทยุมาจากเรา
ช่างเถอะ บอกให้พวกเขา ย้ายตัวตนในอนาคตของพวกเขามาที่นี่
ทุกคน เราจะได้กลับบ้านแล้ว
จัดทีม แล้วมาที่นี่ทันที
เราจะอพยพพลเรือน และจัดการไอ้พวกเวรนี่
ถ้าพวกเอสทีเอฟบ้านี่ชนะสงครามงี่เง่านั่น อนาคตของเราอาจเปลี่ยนแปลงนะ
ตัวเธอตอนโตก็ไม่ต้องขับหุ่นยนต์นั่น
เคเจไม่ต้องดัดผม
ทิฟฟานี่คงยังไปเรียนมหาวิทยาลัยหรูๆ นั่น
อนาคตช่างสดใสใช่ไหม
แน่นอน
ได้ยินฉันไหม
เร็วเข้า ขยับกันได้แล้ว
เร็วเข้า คุณผู้หญิง
ได้ยินฉันไหม
ฉันจะบอกพิกัดการพับของปริภูมิ-เวลา ในปี 1999 ให้พวกเขาซ้ำๆ
เป็นความคิดที่ดี
โอเค
อันนี้เลย
สี่-หนึ่ง-หก-หก
นี่ ไอ้พวกตัวตลก ถ้าแกได้ยินนี่ เตรียมตัวไว้นะ
เราจะไปเอาของของเราคืน
นั่นฉันเอง
อะไรนะ
ไม่จริง
นั่นเป็นคุณในวันนรกแตก
เราได้ยินเสียงคุณ นั่นคือเสียงของคุณ
เราได้ยินข้อความของคุณ
หมายความว่ายังไง
- เป็นไปไม่ได้ เธอไม่... - เรื่องนี้มันเกิดขึ้นแล้ว
พระเจ้า เรื่องทั้งหมดนี่เกิดขึ้นไปแล้ว
และไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ใครก็ได้ช่วยบอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
เรื่องบ้าๆ ที่เกิดขึ้นก็คือ ไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น แลร์รี่
พวกเขาได้ยินข้อความของเราในปี 1988
เราก็ได้ยินเหมือนกัน เฮคและนัลโด ได้รับข้อความ แต่พวกเขาก็ตายอยู่ดี
และเรากลับบ้านไม่ได้
มันคือบ่วงเวลา ความย้อนแย้งที่กำหนดไว้ล่วงหน้า
เหตุการณ์ในอนาคต กระตุ้นให้เกิดเหตุการณ์ในอดีต
ทำให้พวกมันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
และทุกสิ่งที่เกิดขึ้น และทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น
เราจะไม่มีทางเปลี่ยนแปลงมันได้
ไม่จริง
เราอาจเอามันคืนมาได้
บอกเฮคและนัลโดว่ายกเลิก
บอกพวกเขาให้หาทางอื่น บอกพวกเขาว่ามันไม่ได้ผล
ขอร้องละ
ขอร้องละ ได้ยินฉันไหม
ขอร้อง พวกคุณกำลังจะตายนะ
ยกเลิกๆ พวกคุณกำลังจะตาย
พวกคุณกำลังจะตาย
นี่ มองฉันสิ แม็ค
เราจะช่วยกันคิดนะ
ยังไง
แม็ค
เธอไปไหนน่ะ
ให้เวลาเธอนิดแล้วกัน
เกรงว่าเราจะไม่มีเวลา
พวกมันมากันแล้ว
สี่สาวน้อยท่องเวลา
แม็ค
เธออยู่ไหน พวกเขารออยู่นะ
แม็ค เราต้องออกไปจากที่นี่
เธอไม่เป็นไรนะ
ขอบใจนะที่...
ไม่รู้สิ
แค่ขอบใจที่เป็นตัวเธอละมั้ง
เธอไม่เป็นไรนะ
ฉันแค่จะ... ฉันจะไปดูว่า
มีอาหารหรือเสบียงหรืออะไร
ในบ้านที่เราเอาไปได้ไหม
ไม่ เธออยู่ที่นี่เถอะ พักก่อน
- แม็ค... - ไม่เป็นไร
ให้ตายสิ
แม่งเอ๊ย
ขอโทษค่ะ
ไม่รู้ว่าคุณอยู่ในนี้
เพื่อนเธอตลกดีนะ
เป็นฉันคงไม่
นี่ เราพร้อมจะไปแล้ว
ตอนที่ฉันอายุเท่าเธอ ไซโลนั่นมีเมล็ดข้าวเต็มจนจรดเพดาน
ฉันคงไม่ใช่ชาวนาที่เก่งเท่าไหร่
ฉันคงไม่เก่งเรื่องอะไรสักอย่าง
แม้ว่าเรื่องนี้จะชวนให้ซาบซึ้งนะ แลร์รี่ เราต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
คุณบอกเองนี่
ฉันไปไม่ได้ คุณย่าของฉัน
เราจะให้พวกเขาจับคุณไปไม่ได้ คุณรู้มากเกินไป
ตลกดีนะ เพราะฉันรู้สึกเหมือน ฉันไม่รู้เรื่องบ้าอะไรสักอย่าง
ขอโทษนะ แต่เธอก็เห็นว่าคุณย่าเป็นยังไง
คุณย่าหนีไปไม่ได้หรอก
เธออาจไม่เข้าใจ แต่ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันต้องดูแลคุณย่า โอเคไหม
ไม่ใช่คุณคนเดียวที่มีครอบครัว แลร์รี่
และถ้าคนเป็นห่วงย่าของคุณจริงๆ ขึ้นรถซะ เอาตัวให้รอดจากเรื่องนี้
แล้วหาทางกลับมาหาเธอ
คุณช่วยอะไรเธอไม่ได้มากอยู่ดี
แม็ค ฟังนะ ฉันขอโทษ โอเคไหม ฉันแค่...
เคเจ แบรนด์แมน
คุณจะทำอะไรเรา
ฉันคิดว่าเราอาจเข้าใจผิด เคเจ
ฉันว่าเธอแค่ อยากส่งเรากลับบ้าน เชื่อไหม
ฉันว่าฉันไม่เชื่อนะ
ถ้าคุณส่งเรากลับไป เราจะจำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม
- แม็ค - นั่นคือข้อแลกเปลี่ยน
ฉันแค่อยากได้วันที่ที่เธอจากมาให้แน่ๆ
เราจะไม่บอกคุณ
วันที่ 1 พฤศจิกายน 1988
ฉันเหนื่อยแล้ว
ฉันแค่อยากกลับบ้าน
ได้สูบอะไรสบายๆ
และนอนหลับในเตียงห่วยๆ ของฉัน
และเธอ... เธอควรลืมเรื่องทั้งหมดนี่
สนุกกับพิธีบัทมิตซวาห์ของเธอให้เต็มที่
เธอจะได้กลับไปอยู่บนเตียงเร็วๆ นี้
แต่มีคนที่อยากเจอเธอก่อน
สวัสดี
พวกเธอดูเกร็งๆ นะ
บรรยากาศในนี้ดูเครียดจังเลย
เพราะไพรออเรสเหรอ
ไพรออเรสอาจจะจริงจังไปหน่อย
แต่รู้ไหม เธอหวังดี แล้วเธอก็พาพวกเธอมาที่นี่อย่างปลอดภัย
ทุกคนผ่อนคลายกันหน่อยได้ ว่าไหม
หายใจลึกๆ กันหน่อยเป็นไง
ฉันจะไม่โกหกนะ
พวกเธอทำเส้นเวลาของสโตนี่สตรีมพังหมด
แต่ก็มีข่าวดี
เราจะแก้ไขเรื่องทั้งหมดนั่น
- ไม่ต้องกังวล - ด้วยการฆ่าเราเหรอ
ขอเดานะ คนนี้สินะที่ฆ่าน้องชายคุณ
ไม่ ไม่มีการฆ่า
ฉันคิดจะพาพวกเธอไปจากที่นี่ เอาพวกเธอไปส่งในปี 1988
และลบความทรงจำทั้งหมด ของฝันร้ายที่เกิดขึ้นอยู่นี่
ไม่เอาน่า ฟังดูดีออก
- คุณทำอย่างนั้นได้เหรอ - คุณพาเราไปยังอนาคตได้ไหม
- อะไรนะ - เธออยากไปทำอะไรในอนาคต
เพื่อนฉันเป็นมะเร็ง
- พระเจ้า เคเจ - ในอนาคตอาจมีวิธีรักษา
ใช่ไหม
นั่นไดโนเสาร์
ขึ้นรถมา
นี่ดูเหมือนถึงตาเราแล้ว สาวๆ
ขึ้นมาสิ
เธอเลือกเพลงพวกนี้เองหรือเปล่า
เปล่า พี่ชายฉันเป็นคนเลือก
พี่ชายเธอเจ๋งน่าดู
เขารสนิยมดีเรื่องดนตรีนะ
มาฟังมันกันเถอะ
เพราะมากเลย
ฉันจำได้ว่าเพลงนี้ออกมาเมื่อไหร่
โอเค มาคิดถึงชีวิตของเธอว่า เหมือนกับเทปเพลงอัดตลับโปรดของเธอ
และทุกช่วงเวลาในชีวิตเธอ คือแต่ละเพลงในในเทปนี่
งั้นจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธออยากเปลี่ยน เพลงหนึ่งในนั้น หรือในกรณีนี้
ดีขึ้นไปอีก อัดเพลงทับเพลงหนึ่งซะ
นี่ เบาๆ มือหน่อย
เดี๋ยวก่อน ฉันแค่ พยายามจะให้เธอเห็นประเด็น
โอเค ตอนนี้มาฟังกัน
นี่ เบาๆ มือหน่อย
ไม่ค่อยได้ยินเพราะหูฟังนี่
แต่เชื่อฉันเถอะเวลาที่ฉันพูดว่า คุณภาพเสียงมันลดลง
ทุกครั้งที่เราอัดทับ
ไม่มีอะไรดีเท่ากับต้นฉบับ
ตอนนี้
เอสทีเอฟ...
พวกตัวแสบน้อยๆ นั่นอยู่ข้างนอก คิดว่าตัวเองกำลังเปลี่ยนแปลง
เทปเพลงอัดของกาลเวลาให้ดีขึ้น
ด้วยการทำให้เรื่องแย่ๆ หายไป
แต่ในความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่พวกเขากำลังทำ
อัดทับเพลงต้นฉบับด้วยเพลงของพวกเขา
ถ้าเราทำอย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในที่สุดเส้นเวลาก็จะหลุดลุ่ย
และในช่วงที่มันอ่อนแอจากการถูกอัดทับ
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า รู้ไหมว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อ
ตอนนี้ก็ไม่มีใครฟังมันได้แล้ว
นี่ ตรงนี้
คือจุดจบของจักรวาล
ไอ้สารเลวเอ๊ย
นั่นคือเหตุผลที่โอลด์วอตช์ ต้องเล่นเพลงที่อัดไว้ตอนแรก
เสมอ
ไม่มีข้อยกเว้น
ฟังนะ ฉันเสียใจด้วยนะ ยัยหนู
ฉันอายุมากพอที่จะจำมะเร็งได้ และนั่นเป็นโรคที่อันตรายจริงๆ
แต่ก็อย่างที่เราพูดกันที่โอลด์วอตช์ "เมื่อถึงเวลาของเรา เราก็ต้องไป"
ช่วยล้างสมองฉัน ให้สะอาดเป็นพิเศษเลยได้ไหม
ฟังนะ ฉันไม่อยากได้จำเรื่องอะไรแบบนี้
ฉันชอบเธอนะ
ฉันจะให้พวกเขา ล้างสมองเธอแบบพิเศษสุดๆ เลย
สัญญา
เอาละ ทำได้เยี่ยมมาก ทุกคน
ที่นี่ในปี 1999 เรามีเรื่องให้ต้องเก็บกวาดอีกเล็กน้อย
จากนั้นเราจะไปส่งพวกเธอที่... วันที่เท่าไหร่อีกทีนะ
- วันที่ 1 พฤศจิกายน 1988 - ปี 1988 ล้อเล่นหรือเปล่า
เป็นปีที่เยี่ยมมากด้านดนตรี
อัลบั้ม แอนด์ จัสติซ ฟอร์ ออล ของเมทัลลิกา เป็นแฟนเฮฟวี่เมทัลกันไหม
ลาร์ส อุลริค น่าจะเป็น มือกลองที่เก่งที่สุดตอนนี้
ดับเบิลเบสคิกส์ของหมอนั่นสุดยอดไปเลย
ช้าๆ หน่อย โอเคไหม ถ้าเธอถูกล้างความทรงจำเธอจะสนอะไร
นี่พูดจริงเหรอ
คิดว่าฉันอยากจะกลับไป ที่สโตนี่สตรีมที่แสนน่าเบื่อ
โดยไม่มีความทรงจำ เรื่องเดินทางข้ามเวลาพวกนี้เหรอ
- ขอปากกาหน่อย - ขึ้นรถมา
เอาปากกามา
เธอจะจำเรื่องพวกนี้ไม่ได้ แต่อย่างน้อยเธอก็จะมีของนั่น
เธอสร้างการเดินทางข้ามเวลา
ตอนนี้ก็ทำให้มันเกิดขึ้นจริงๆ ซะ
ไปสิ
ไม่อยากเชื่อเลย
เดี๋ยวๆ รอก่อน
สาวๆ นี่คือเทสซ่า เทสซ่า นี่คือเพื่อนใหม่ของเรา
พวกเธอหลงทางมา แต่เราจะพาพวกเธอไปส่งบ้าน
- นี่ ฉันมีคำถาม - ว่าไงเหรอ
พวกเอสทีเอฟนั่นที่เราเห็นเธอฆ่า มาจากบางช่วงเวลาใช่ไหม
ทำไมนั่นถึงทำได้ ทำไมนั่นถึงไม่ทำให้เทปเพลงอัดของคุณสับสน
- ฟังนะ ฉันไม่ได้เป็นคนตั้งกฎ - งั้นเหรอ
ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วเป็นใคร
คุณมีเจ้านายเหรอ
ไม่ๆ ฉันไม่มีเจ้านาย
ไม่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีเหตุผล
ฉันไม่เชื่อหรอก
ฉันเชื่อว่าคนพูดแบบนั้น เพื่อปัดความรับผิดชอบ
แต่เราเลือกได้ และถ้าเราหยุด เรื่องเลวร้ายไม่ให้เกิดขึ้นได้
เราก็ต้องพยายาม
ฟังนะ ฉันเข้าใจ เธอกังวล
แต่เชื่อฉันเถอะ วิธีนี้จะดีกว่า
อาจจะดีกว่าสำหรับคุณน่ะสิ
ไม่ๆ คืองี้
มันดีกว่าสำหรับเส้นเวลา
มันอาจยากสำหรับพวกเธอ ที่จะทำความเข้าใจกับเรื่องนี้
แต่เชื่อฉันเถอะ นั่นเป็นสิทธิพิเศษ
รู้อะไรไหม ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ฉันไม่ตกลงกับคุณแล้ว
ถ้าพวกเธอกังวลเรื่องการชำระล้าง มันไม่ได้เจ็บหรืออะไรแบบนั้น
แค่กะพริบตา
พวกเธอก็จะจำ ภาระทั้งหมดที่รู้สึกอยู่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว
คุณไม่ฟังเรา
เราจะไม่ทำเรื่องนี้ พวก
ใช่
ฉันว่าพวกเธออาจยังเข้าใจผิดว่า
ตัวเองมีทางเลือก
เอามือออกไปนะ ยัยบ้า
ปล่อยเด็กๆ พวกนี้ไป ไม่งั้นฉันจะยิงคอสัตว์เลี้ยงของนายซะ
ไม่เจ๋งเลยนะ พวก
นายไม่ใช่นักฆ่า
ก็อาจจะไม่
แต่ฉันภาคภูมิใจที่เป็นสมาชิก ของเอสทีเอฟ อันเดอร์กราวด์
- เออ - วางปืนลง
มาทางนี้
พวกเธอน่าจะออกไปจากตรงนี้นะ
เร็วเข้า
นายโดนหลอกแล้ว พรรคพวก
ไร้สาระ
ทำไมถึงพูดแบบนั้น
เพราะนายได้คุยกับ วัยรุ่นประหลาดๆ สองคนที่มีสิวถาวร
ไม่เอาน่า ลองคิดดูสิ
มาหายใจลึกๆ กันนะ
ผ่อนคลาย
วางปืนนั่นลง เอาน่า นายคิดว่าไง
ฉันว่า อย่างน้อยในที่สุด ฉันก็ได้ทำอะไรที่ถูกต้อง
ก็ได้
จะทำอะไรก็ตามใจ
แลร์รี่
เห็นที่ผมพยายามช่วยเขาแล้วใช่ไหม
ไม่ได้อยากให้เขาถูกกินเลยจริงๆ นะ
ไปหาพวกเด็กๆ กัน
- พวกเขาเห็นไหมว่าเราไปทางไหน - คิดว่าไม่นะ
หมอนั่นมีไดโนเสาร์ด้วย
แลร์รี่ที่น่าสงสาร
เขาไม่ควรต้องตาย เขาช่วยเราไว้
อย่างน้อยก็พักนึงนะ
ฉันป่วย
- เธอหมายความว่าไง - อะไรนะ
เธอทำได้ แม็ค
เป็นมะเร็ง ดีแลนบอกฉัน
จริงเหรอ
เออ มันเป็นเรื่องจริง
ฟังนะ ในอีกสี่ปีจะไม่มีตัวฉันตอนโต
ฉันไม่เข้าใจ
เธอบอกฉันว่าเธอโตขึ้นมา เป็นสัตวแพทย์ และเธอก็โอเค
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ แม็ค
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันดีใจนะที่เธอบอกพวกเรา
งั้นเราจะทำยังไงถ้าพวกเขาหาเราเจอ
- หมายถึงตอนที่พวกเขาเจอเรา - เราจะสู้กับพวกเขา
ก็คงงั้น
- แล้วถ้าเราแพ้ล่ะ - พ่อหนุ่มเคราดกที่อยู่ข้างนอกนั่น
บอกว่าจะล้างสมองเรา แล้วส่งเรากลับบ้าน
หรือเราหนีไป แล้วรอ การพับของปริภูมิ-เวลาในอีกเจ็ดปี
และหวังว่ามันจะพาเราไป ในที่ที่เราอยากไป
งั้นฉันขอจัดการยัยผู้หญิงประหลาด ในชุดเกราะที่พยายามจะฆ่าเราเอง
ถ้าฉันไปถึงตัวนางก่อนก็คงไม่ได้
ถ้าเราให้เธอยืนบนไหล่ของเอรินก็อาจได้
สาวๆ
เราจะจัดการเรื่องนี้กันอย่างง่ายๆ หรือให้ไดโนเสาร์ทำลายบ้านหลังนี้ก็ได้
พวกเธอเลือกเอา
ยังไงฉันก็จะตายอยู่แล้ว
พวกเขารู้แค่มีเราสองคน
พวกเขาอาจจะไม่คิดว่ามีพวกเธอ...
- ไม่มีทาง - เราให้พวกเธอทำแบบนั้นไม่ได้
ฉันมีชีวิตเหลืออยู่อีกแค่สี่ปี
- ให้ฉันออกไปข้างนอกคนเดียวเถอะ - เหตุผลที่เธออยู่ที่นี่ตอนนี้
เพราะเราร่วมมือร่วมใจกันมาจนถึงตอนนี้
เราคือเด็กส่งหนังสือพิมพ์
ดังนั้นเราจะไม่ทิ้งกัน
ใช่ไหม
เราจะไม่เปลี่ยนใจตอนนี้
พวกเธอ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
ฉันขอโทษที่ฉันพูดไม่ดี เรื่องพิธีบัทมิตซวาห์ของเธอ
ฉันขอโทษกับเรื่องทั้งหมดนั่น
ฉันไม่อยากลืมพวกเธอ
เราก็ไม่อยากลืมเธอเหมือนกัน แม็ค
แต่เอาจริงๆ นะ ต่อให้อยากลืม ก็ลืมไม่ลงใช่ไหม
ใช่
เธออยากมาไหม
ไปไหน พิธีบัทมิตซวาห์ของเธอเหรอ
ใช่ ฉันเชิญพวกเธอทุกคนนะ
ถ้าเรารอดไปได้น่ะ
- ฉันจะไป - ไม่พลาดแน่
ไปสิ
ถ้าเรารอดไปได้อย่างที่เธอว่า
แต่ฉันไม่ใส่เดรสนะ
บอกชื่อมา
เอริน เอริน เทียง
ทิฟฟานี่ ควิลกิน
และฉันชื่อ "หมอบราบ" ส่วนคนนี้คือ "ก้นเต็มๆ"
ทีนี้ก็มาเริ่มกันได้เลย นังตัวแสบ
สงสัยจังว่ามันเกิดขึ้นแบบนี้จริงๆ เหรอ
กับพวกคนที่คิดว่า ถูกมนุษย์ต่างดาวลักพาตัวไปน่ะ
ถ้ายังมีมนุษย์ต่างดาวเพิ่มมาจากเรื่องนี้อีก ฉันก็ไม่อยากรู้แล้วจริงๆ
ถ้าเราเจอกันบนถนน หรือที่ห้างหลังจากนี้น่ะ
เราจะยังจำกันได้ไหม
ไม่รู้สิ
ความทรงจำบางส่วนอาจยังอยู่
ไม่ใช่ทั้งหมด
แต่เราน่าจะจำบางอย่าง เช่น เสื้อยืดเท่ๆ ของเอริน
หรือกลิ่นปากเหม็นๆ เพราะบุหรี่ของแม็คได้
นี่ ฉันเลิกสูบแล้วนะ
เธอเพิ่งสูบบุหรี่บนหลังคาบ้านทิฟฟ์เมื่อคืน
อย่างที่หนึ่ง มันคือกานพลู นั่นเลยไม่นับ
อย่างที่สอง นั่นเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อคืนเองเหรอ
เราหายไปนานแค่ไหนแล้ว
ไม่รู้สิ
แต่จะบอกให้ว่าฉันรู้สึกแก่ขึ้นเยอะเลย
ทิฟฟานี่ ควิลกิน มากับฉัน
ไม่มีทาง
จะทำอะไรเธอ
คนที่เหลือไม่เกี่ยว
ถ้ามันเกี่ยวกับทิฟฟานี่ ก็เกี่ยวกับเราด้วย
นี่คิดว่าฉันขอร้องเหรอ
ถ้าคุณจะทำอะไรพวกเรา คุณคงทำไปแล้ว
ก็ได้
มากับฉัน
พวกเธอทุกคน
ฉันอายุเท่าพวกเธอ อาจจะเด็กกว่า ตอนที่ฉันเข้าร่วมกับวอตช์
พวกก่อการร้ายเอสทีเอฟ บุกจู่โจมในวันชาติ
สำหรับพวกเขาแล้ว เราทุกคนคือคนผิด
ผิดที่สร้างอนาคตบ้าๆ ที่พวกเขาจากมา
เป็นสงครามแบบใหม่ที่เกิดขึ้นได้
จากการค้นพบของทีมทีมเดียว ที่นำโดย ดร.โจน บรอนสตีน
ทีมที่เธอจะเข้าร่วมในอนาคต
สถาบันควิลกิน
ทำไมคุณถึงบอกเรื่องนี้กับเรา
ฉันกำลังเสนอโอกาสให้เธอ
เธอยังอยากช่วยชีวิต เพื่อนที่ป่วยของเธออยู่ไหม
ที่นี่มันคืออะไร
เร็วเข้า สาวๆ
มันคือการพับของปริภูมิ-เวลา
แต่ถูกควบคุมอยู่
นี่มันถาวรหรือเปล่า
นั่นยานเหรอ
ใช่
ก็เหมือนพวกเธอ ฉันไม่ได้เลือก ที่จะเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรนี้
แต่มันเลือกฉัน
คนรุ่นฉัน เส้นเวลาของฉัน
ฉันพยายามจะระงับความรุนแรงอยู่หลายปี
แต่ก็ได้แต่เห็นมันปรากฏขึ้นใหม่ และเปลี่ยนแปลงไปไม่จบไม่สิ้น
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ดีที่สุดของเรา เพื่อทำให้แน่ใจว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ไม่ว่าคุณปู่จะยอมรับได้หรือไม่
บอกดร.ควิลกินถึงสิ่งที่เธอได้เห็นด้วย
นั่งลง ตรงนั้น
ถ้าเราทำตามที่คุณว่า ตัวฉันตอนโตจะไม่ตายใช่ไหม
เธอเป็นคนควบคุมหุ่นยนต์ตัวใหญ่นั่น และเอาชีวิตไม่รอด
ฉันไม่รู้
แต่ฉันเชื่อว่าอนาคต เป็นสิ่งที่เราทำให้มันเป็นได้
- ขึ้นยานซะ - ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
หยุดนะ
ไพรออเรส ทำแบบนี้ทำไม
- นักเดินทางพวกนี้หลบหนีเหรอ - หมอนี่พยายามจะส่งพวกเขาออกไป
เขาเป็นคนเริ่มปล่อยยาน
- ไม่จริง - เธอโกหก
การพับของปริภูมิ-เวลา จะเริ่มขึ้นในสองนาที
พวกเขามากันแล้ว ไปเร็ว
เคเจ มาเร็ว ไปกันเถอะ มาเร็วเข้า วิ่งเลย
นี่ของจริงเหรอ
- เร็วสิ - เคเจ เข้ามาในนี้เร็ว
ฉันขอโทษ ถ้าฉันแก้ไขเรื่องนี้ได้
- ฉันสัญญาว่าฉันจะทำ - ไปซะ
- ฉันจะดูให้ว่าเขาได้... - ไม่นะ ไม่
ไม่
ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้
- เขาทำอะไรน่ะ - ไม่ให้เราไปน่ะสิ คิดว่าไงล่ะ
- เราต้องหยุดเขา - อย่า
การพับของปริภูมิ-เวลา จะเริ่มขึ้นในหนึ่งนาที หนึ่งนาที
- เอริน - เอริน
เอริน เร็วเข้า มาเถอะ
ปล่อยเธอไป เธอตายแล้ว
เร็วสิ
เคเจ เอริน เข้ามาในนี้นะ
เธอโดนทิ้งไว้ข้างหลังแน่ ถ้าไม่ยอมขยับตัวสักที
เร็วเข้า พวกเธอ มาเร็ว
เร็วเข้า เร็วสิ เร็วๆ
โอเค พักก่อนนะ ขอบคุณ
- เราต้องไปเดี๋ยวนี้ - เร็วเข้า
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
เริ่มกระบวนการปล่อยตัว
ปล่อยยาน
ไม่นะ
เร็วเข้า
อะไรกันวะ
สิบ...
- พาพวกเขาออกไปจากที่นี่ - เก้า
แปด เจ็ด
- หก... - ปิดมันเดี๋ยวนี้
ห้า สี่ สาม สอง
หนึ่ง
ปล่อยยาน
ให้ตายสิวะ
พวกเธอไปไหนกัน
คุณคิดบ้าๆ อะไรอยู่
นี่เป็นวิธีเดียว ที่เราจะมีความสงบสุขอย่างแท้จริง
เธอคือ... เธอคือ ดร.ควิลกิน
- อะไรนะ - ดร.ควิลกินคนนั้น
เธอจะเลือกทางที่แตกต่าง
- และทั้งหมดนี้... - โธ่ พี
ผมจะหยุดคุณตรงนั้นเลยนะ เพราะ...
ผมเกรงว่า...
มันถึงเวลาของคุณแล้ว
ไปกันเถอะ
ดูเหมือนเดิม
ฉันไม่รู้ว่าฉันคาดหวังอะไรไว้
รถบินได้มั้ง
ฉันไม่เห็นแคปซูลอีกลำนึงเลย เธอเห็นไหม
เดี๋ยวก่อน
เธอได้ยินนั่นไหม
และคุณจะเล่นในตำแหน่งควอเตอร์แบ็ก
- ผมเล่นไม่ได้ - ทำไมล่ะ
- เพราเราจะ... - พวกเขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพ
คุณบอกเองว่า...
ให้ตายเถอะ
ถ้าเข้ากันได้ ก็ไปต่อได้
คำบรรยายโดย วิสาขา ภูริไกร
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ