Sorry.
Kom, Friedrich. Laat hem met rust.
Lange dag?
Ik wacht op mijn dochter.
Ze zijn haar aan het onderzoeken.
Het beste met haar.
Dat kan toch niet?
Ik weet dat u particulier verzekerd bent,
maar de wachtkamer is vol.
U mag best komen, maar de arts kan u niet meteen...
Hallo?
Hoelang duurt het nog met mijn dochter?
-Hoe heet ze? -Josy.
Josephine Larenz.
Herr Larenz. U had geen afspraak.
Sorry voor het wachten, maar u ziet hoe druk het is.
Nee. Ze is nu bij dokter Grohlke.
In de spreekkamer?
Ja. Al bijna een uur.
-Volgens mijn gegevens niet. -Dat kan niet.
Herr Larenz?
Herr Larenz.
Josy?
Wat doet u nou?
Waar is mijn dochter?
-Josy. -Herr Larenz.
Sorry, dokter. Ik zei dat hij niet naar binnen mocht...
Ik zag haar naar binnen gaan.
Hij negeerde me.
Kom maar.
Herr Larenz, als u niet weggaat, moet ik de politie bellen.
Josy.
Isabell. Josy is verdwenen.
Isabell?
Hoor je wat ik zeg?
-Waar heb je het over? -Ze is weg.
Josy is weg. Ik ben bij de dokter en ik weet niet waar ze is.
Ik weet niet waar ze is.
Josy.
Gaat het?
Hebt u m'n dochter gezien? Zo groot. Blond haar.
Mijn dochter. Ze is 13...
-Blond haar, zo groot. Josephine. -Sorry.
Josy.
SEBASTIAN FITZEK’S THERAPY
-Herr Riegger. -Is ze ontvoerd?
-Wanneer is Josy voor het laatst gezien? -Herr Riegger.
Achteruit.
Ga wat achteruit.
Dit is privéterrein.
Hé.
Viktor, de pers verwacht een verklaring.
Ik kan het niet.
Als we niks zeggen, komen er alleen maar meer mensen.
Doe jij het dan.
Ze willen het van jou horen, niet van je advocaat.
Ik doe het wel.
Wat ga je dan zeggen?
Wat denk je?
Dat Josy nog leeft.
En dat ze veilig en wel weer thuiskomt.
Herr Riegger, wat zegt uw cliënt?
-Hebt u informatie? -Nieuws over Josy?
Waar is Herr Larenz?
SPOORLOOS
Kom hier.
Sindbad...
Brave hond.
Wat zoeken mensen rond deze tijd van het jaar op het eiland?
U bent waarschijnlijk de enige toerist op Parkum.
Dat vind ik prima.
-Bedankt voor het gezelschap. -Bedankt voor de lift.
TWEE JAAR LATER WAAR IS JOSY?
Die is niet voor jou, Sindbad.
SMAKELIJK - H.
Halberstaedt.
Vooruit. Naar binnen.
Wat...
Hé. Niks aan de hand, Sindbad.
Het zijn maar muizen of ratten.
Rustig maar.
Kom, we richten ons in.
-Hoe was het vandaag op school? -Sensationeel.
We tonen gewoon wat interesse.
Succes. Dat probeer ik dagelijks.
Ik had eerst Duits,
toen geschiedenis, toen pauze, toen gym...
Begrepen.
Ik wil oorbellen.
Wat ouderwets.
Waarom neem je geen wenkbrauwpiercing?
Ik hou van neusringen. Je moeder had zo'n grote.
Geloof je vader maar niet.
Oké, zo groot dan.
Ik meen het serieus.
Je bent 13.
Ze is geen 13. Ze is zeven.
Zevenenhalf. Hooguit acht.
Papa, ik ben 13.
De enige in de klas zonder oorbellen.
Sindbad...
Kom. Weg daar.
Het is als leider van dit instituut geen makkelijke taak
om een opvolger te zoeken voor professor Merkt,
die de psychiatrische afdeling van onze kliniek bijna 30 jaar
heeft opgebouwd, geleid en vormgegeven.
Des te belangrijker is het dat we die opvolger,
die overigens de voorkeurskandidaat van professor Merkt was,
alle steun geven die we maar kunnen geven.
Dokter Roth, we staan allemaal achter u.
Ik wil u van harte welkom heten.
Tja, ik...
Ik heb geen toespraak voorbereid.
Ik had dit vandaag niet verwacht.
Er is nog veel werk.
Ik verheug me op de uitdaging.
Op de opvolger.
Het had zo fijn kunnen zijn.
Ik was niet de 'voorkeurskandidaat' van onze geliefde baas.
Ex-baas.
Pas op, daar komt hij.
Hallo, dokter Roth. Ines Mergentheimer, uw nieuwe assistent.
Dat weet ik.
Ines is al 30 jaar onze reddende engel.
Zonder haar zijn we niks.
En u bent?
Frieder Jeschke. Ik werk op uw afdeling.
Oké.
Ik heb hier een lijst...
Ik ga maar weer aan het werk.
Deze zaken handel ik verder persoonlijk af.
Weten uw collega's dat?
Vertel het ze maar.
SÜDDEUTSCHE ZEITUNG VERZOEK OM EEN INTERVIEW
TWEE JAAR NA
TRAGISCHE VERDWIJNING
EEN PAAR PERSOONLIJKE VRAGEN...
Alles komt goed.
Als we kalm blijven, komt het goed.
Josy?
Josy.
Het gaat al veel beter.
-Kunnen we niet naar huis? -Absoluut niet.
We gaan naar de dokter.
Josy, kom mee.
Hallo.
Vertrouw me.
-Larenz. Ik heb u gebeld. -O, ja.
Dus je wilt oorbellen?
-Ja. -Zo ben ik ook begonnen.
Goed. Volg me maar.
Meid.
Ga zitten.
Oké...
Wat als ik ook een oorbel neem?
Dan zie je dat 't best meevalt.
Dit voelt een beetje koud.
-Viktor. -Het ziet er erger uit dan 't is.
Het doet geen pijn.
Bijna geen pijn.
Oké. Nu jij.
Ik wil erover nadenken.
-Zeker weten? -Ja.
OP DE DAG DAT UW DOCHTER...
...VERDWEEN
HOE VOELDE U ZICH METEEN ERNA?
Blijf.
Sorry dat ik u lastigval. Bent u Viktor Larenz?
En u bent?
Ik ben Anna Spiegel.
Ik heb maar even nodig.
Ik geef geen interviews.
Daarom ben ik hier niet.
Het gaat niet goed met me.
Mentaal.
Ik praktiseer niet meer.
Als iemand me kan helpen, bent u het wel, zei uw advocaat.
Heeft Herr Riegger u gestuurd?
Ik heb uw hulp nodig.
Het spijt me.
Herr Larenz, alstublieft.
Hallo?
Hallo.
VOOR PROFESSOR MERKT OP ZIJN 60E VERJAARDAG
Dokter Jeschke, ik weet niet of u...
Ik moet hem nu spreken.
Waarom neemt u me twee van mijn patiënten af?
Uw patiënten? Mijn fout.
Ik dacht dat het patiënten van de afdeling psychiatrie waren.
En daar ben ik de leider van.
-Dat is muggenzifterij. -Dat zijn feiten. Frau Mergentheimer?
Pardon.
Was ik een afspraak met Herr Jeschke vergeten?
Sorry. Bij professor Merkt stond de deur altijd open.
Ik weet dat u een bezem door de afdeling haalt. Maar dit is overdreven.
Als er geen vuil lag, had ik ook geen bezem nodig.
Ik wil weten wat u met deze patiënten van plan bent.
Voor vragen van mijn collega's ben ik altijd beschikbaar.
Op afspraak.
Die mag u meenemen.
Ik moet mijn oude kantoor ontruimen.
Wat doet u?
Ik zet thee.
Voelt u zich beter?
Ja.
Lief dat u voor me zorgde.
Ik kon u daar toch niet laten liggen?
Ik wil dat u vertrekt.
Geef me 15 minuten.
Ik ben schrijver.
Ik schrijf vooral kinderboeken.
Misschien hebt u van me gehoord.
Ik heb vooral succes in het buitenland.
Japan is een van mijn grootste markten.
Ook al publiceer ik al jaren niks meer.
Hoelang al precies?
Twee jaar.
Toen ik 13 was, kreeg ik de diagnose schizofrenie.
Ik ben jaren in therapie geweest. Niks hielp.
Geen enkel medicijn en geen enkele therapie.
Niks.
Dus mijn jeugd was een hel.
Het werd ook niet beter.
Hoe kwam uw schizofrenie tot uiting?
Als kind had ik lange tijd maar één vriend. Terry.
Toen mijn vader hem uitliet,
stierf hij aan een hartinfarct.
Mijn moeder vertelde het me zo voorzichtig mogelijk, maar...
Dat kan ook niet.
Het was alsof m'n wereld pikdonker was geworden.
Ik gaf Terry de schuld van z'n dood.
Zonder Terry zou mijn vader nog leven.
Ga weg.
Kom hier, Terry.
Kom.
Ik moest een paar keer slaan voor hij dood was.
Ik sloeg hem tot hij niet meer bewoog.
Weet u nog wat u toen dacht?
Nee. Want het is nooit gebeurd.
Terry bestond niet echt. Hij was ingebeeld.
Toch heb ik er jaren onder geleden.
Als een hond, zogezegd.
Ik neem aan dat dat niet het enige incident was?
Nee. Dat was nog maar het begin.
Ik had een vriendin. Haar ouders waren heel rijk.
Ze vierde haar verjaardag in Hotel Charlottenburg.
Toen ik van de wc kwam, stond Julia aan de receptie.
Is Julia uw rijke vriendin?
Nee, een personage uit een van mijn eerste korte verhalen.
Wat gebeurde er?
De receptionist zei: 'Het spijt me.
'Ik heb geen reservering onder die naam.'
Julia zei: 'Kunt u nog eens checken?'
Natuurlijk.
Ze zag eruit zoals ik haar had beschreven.
En ze zei ook precies wat ik had geschreven.
Niks.
'Dat is echt vervelend.
'Hier logeren was belangrijk voor me.'
Het rook naar buskruit. En wapenolie.
Helemaal niet onaangenaam.
Soms beeld ik me in dat ik het nog kan ruiken.
Frau Spiegel, ik weet niet wat u van me wilt.
Uw symptomen wijzen op conventionele schizofrenie.
Elke psychiater kan u behandelen.
U hoeft me niet te komen overtuigen om mijn beroep weer uit te oefenen.
Ik wil niet zomaar iemand. Ik wil u.
Waarom?
Ik wil iemand die mijn pijn begrijpt.
Waarom denkt u dat ik dat kan?
M'n laatste verhaal gaat over iemand met wie ik close was.
Die ik heb verloren.
Dat begrijpt niemand zo goed als u.
U hebt uw dochter verloren.
Eruit.
Eruit. Nu meteen.
Kom nooit meer terug.
Nooit meer.
U maakt een fout.
-Welkom. -Bedankt.
Mijn vrouw, Isabell.
-Dit is mijn vrouw. -Marte.
-Leuk je te ontmoeten. -Bedankt.
En Mila, mijn dochter.
Gave tent. Wat kost zoiets?
Mila.
Fijn om jullie te ontmoeten. We zijn je heel dankbaar.
Onzin. Fijn dat jullie er zijn.
Dit is Josy, onze trots.
Een klein cadeautje voor je.
Die moet een fortuin hebben gekost. Dat had niet gehoeven.
Na alles wat je voor mij hebt gedaan...
Kom maar binnen.
Dit is m'n advocaat en beste vriend, Wolfgang Riegger. En z'n vrouw Monika.
Herr en Frau Roth.
-Hallo. Aangenaam. -Insgelijks.
-Hallo. -Goedenavond.
We zaten samen op het internaat. Zonder mij had hij 't niet overleefd.
Echt waar?
Gaan jullie maar naar haar kamer.
Je zit in mijn jaar.
Ja?
Hoe oud ben je eigenlijk? Acht?
Dertien.
Mag ik hier roken?
Dat vinden mijn ouders vast niet goed.
En als ik het raam opendoe?
Nee.
Deed het pijn?
Wat?
-Gaatjes laten schieten. -Welnee.
Wat zullen we doen?
Behalve met knuffeldieren spelen.
Wat speel jij dan?
Ken je BTS?
K-pop?
Niks?
Kom hier.
Kom. Overeind.
Kapitein. Ga je iets vieren?
Integendeel.
Ik bereid me voor op de storm.
Echt? Hoelang duurt die storm?
Dat weet niemand. Het weer is grillig.
Ik zou ook maar wat inslaan. Het kan even duren.
BUURTSUPER PARKUM
Hij ontvoerde z'n slachtoffers op de parkeerplaats.
Hij bracht ze in zijn kofferbak naar zijn huis in het bos.
De dichtstbijzijnde buurman was 15 minuten rijden.
Niemand zou het huis ooit vinden.
Niemand zou ooit weten wat daar gebeurd was.
Toen ik de verborgen deur opende,
zag ik een houten trap naar beneden, naar het donker.
O, god.
Echt het verkeerde moment.
Daar lag ze dan, in stukken gehakt...
'Spoorloos.'
'De 100 geheimzinnigste verdwijningen van de 21e eeuw.'
-Hoe ver bent u? -Bij de 87e.
Het lijk van de echtgenote lag in de kelder.
In stukken gehakt.
Ik zoek de rijst.
Die is op. Het hele eiland heeft al voedsel ingeslagen.
Er is 'n storm op komst.
Maar we hebben nog spaghetti.
Wel een vreemd toeval.
Gisteren vroeg er een vrouw naar u.
Naar mij?
U bent toch Viktor Larenz?
Zaak 58.
Die vrouw. Midden in de 20 en een vreemde eend in de bijt?
Anna Spiegel.
We hebben even gepraat.
Normaal is hier rond deze tijd van het jaar niks te doen.
Wat zei Frau Spiegel allemaal?
Ze sprak niet veel.
Ze was op zoek naar u.
En ze heeft een hamer gekocht.
Een hamer?
Zei ze waarom?
Waarom kopen mensen een hamer?
Ze kwam hier binnen op hoge hakken. In de regen.
Als u het haar wil vragen, ze logeert in het Ankerhof.
Laat je zien of ik stuur de hond op je af.
Sindbad.
Was het konijn lekker?
Heb je weleens fazant met jeneverbessensaus gegeten?
Verrukkelijk.
-Halberstaedt. -Wat is er aan de hand?
-Dit beest ziet er beter uit dan jij. -Nee, het is...
Het is niks.
Kom.
Vertel het me maar bij een borrel of twee.
Of een hele fles.
Of dat.
Hé, Sindbad.
Had je baasje je achter de burgemeester aan gestuurd?
Op de een of andere manier is ze hier toch gekomen.
Daar gaat het niet om.
Ze was hier al voor mij.
Het was een spontaan besluit om hier te komen.
Dan heeft iemand haar spontaan verteld
dat je naar het eiland zou gaan.
Ze zegt dat 't mijn advocaat was.
Zie je wel?
Ze heeft een hamer gekocht.
Stel me aan haar voor.
Ik zoek een vrouw die kan doe-het-zelven.
Die maken ze niet meer.
Ze is echt geen doe-het-zelver.
Waarom koopt ze dan een hamer? Om je schedel in te slaan?
Als je het zo zegt...
Mijn goede, oude koelkast.
Hij rammelt als ik hem nodig heb. Biertje?
-Een koelkast buiten? -Heb jij dat niet?
Ik hou van ijskoud bier
heel dicht in de buurt.
Zo.
Wat zit je nu echt dwars?
Binnenkort is het twee jaar geleden dat Josy verdween.
Dus je komt op Parkum je kop in het zand steken.
Sommige dingen
hebben de gekke gewoonte om je in te halen
en je dan twee keer zo hard te raken.
Je kunt ze beter meteen aanpakken.
HOE VOELDE U ZICH METEEN ERNA?
Dit is de voicemail van Wolfgang Riegger.
Spreek een bericht in.
Met Viktor. Ik bel omdat er een vrouw langskwam. Anna Spiegel.
Je had me aanbevolen en haar verteld waar ik was, zegt ze.
Kun je me terugbellen?
GEEN RESULTATEN GEVONDEN
JULIA ZELFMOORD
ZELFMOORD AAN RECEPTIE
SCHOKKENDE ZELFMOORD
IN EXCLUSIEF HOTEL
Wat wil je van me?
-We zijn er weer. -Maak hem uit.
-Josy. -Josy?
Je staat nu op mijn vriendenlijst in Spotify.
Cool. Dan luisteren we samen naar muziek.
Tot ziens.
Hallo.
Wat is er met je oren gebeurd?
Ik heb gaatjes.
-Wie heeft dat gedaan? -Ik. Met een veiligheidsspeld.
Ben je gek?
In de winkel durf je niet en nu doe je 't met een speld?
Kom meteen terug.
Wat is het probleem?
Hé.
Doet het nog pijn?
Het brandt. Maar niet zo erg.
Mag ik even kijken? Het mag niet gaan ontsteken.
Waarom zei je niks?
Waarom? Je vond het toch goed?
Niet met een veiligheidsspeld.
Ik heb niks verkeerd gedaan.
Weet je... Iets verzwijgen is eigenlijk liegen.
Mama is alleen teleurgesteld. Kom hier.
We sluiten een pact.
Wat voor pact?
We vertellen elkaar altijd de waarheid.
Een heilig en bindend pact.
-Oké. -Oké.
We zweren het.
HOE VOELDE U ZICH METEEN ERNA?
Ik was dood.
Ik haalde nog adem, maar ik bestond niet meer.
Ik stierf de dag dat Josy verdween.
Misschien is het echt tijd om alles aan te pakken.
Wat vind jij, oude vriend?
Ik heb u geroepen.
Wat doet u hier?
Ik red het niet zonder u.
Geef me nog één kans. Dan verdwijn ik.
Dat beloof ik.
Alstublieft.
Moet alles in opslag of zijn er dingen die u wilt houden?
-Neem alles mee. -Jullie hebben het gehoord.
-Hallo, buurman. -Dokter Grohlke.
Het spijt me dat ik tegen u heb gelogen.
Herr Riegger weet niet dat ik hier ben.
Hij verdedigde me bij een zaak
en zei dat u de beste therapeut bent die hij kent.
Dat werd een obsessie voor me.
Ik dacht dat u de enige was die me kon helpen.
Ik heb een obsessief trekje, geloof ik.
-Hoe hebt u me gevonden? -Dat was makkelijk.
Ik las een interview in Moderne Psychiatrie.
Er stond dat u hier een huis had waar u heen gaat als...
Als het u te veel wordt.
-Dat was een jaar of zes geleden. -Ja.
Het was het proberen waard. Het tijdstip klopt ook.
Mooie ruimte.
Vind je?
Ja. Altijd al.
Maar dat juist jij
je praktijk opgeeft om weer naar 'n kliniek te gaan.
Veel ruimte voor opslag.
Sorry?
Veel ruimte.
Ja. Ik weet wat je bedoelt.
Je kiest wel het juiste moment, zeg.
-Mijn praktijk wordt overspoeld. -Ik moet weg.
Dus u komt hier en stelt in de supermarkt vragen over me?
Welke supermarkt?
De winkel bij uw hotel.
O, die. Nooit geweest.
Ik logeer al een week in Ankerhof.
Het is geen vijfsterrenhotel, maar de minibar is goed gevuld.
Ze hebben zelfs chocoladerepen.
Sindbad.
Sorry, daar zit vast een muis.
U kwam toch om me wat te vertellen?
Het verhaal dat ik heb geschreven voor ik werd opgenomen.
Hé, Sindbad.
-In een psychiatrisch ziekenhuis? -Ik had een zenuwinzinking.
Het verhaal gaat over een klein meisje dat een onbekende ziekte heeft.
Op een dag verdwijnt ze.
Spoorloos.
Uit de kliniek van een arts in Charlottenburg.
Wat er gebeurd is, daar kunnen we niks aan doen.
Het stond in elke krant in Duitsland. Dat weet iedereen.
Sindbad.
Ik wilde u niet van streek maken.
Hé.
Er is niks aan de hand.
Het zijn maar ratten.
Frau Spiegel?
Frau Spiegel. Kom terug.
Frau Spiegel.
Anna.
Ondertiteld door: Juliëtte van Gurp
Creatief Supervisor Bianca Van der Muelen