மன்னிக்கணும்.
அட, ஃப்ரீட்ரிஷ், அவரை தனியா விடு.
நீண்ட நாளா?
என் மகளுக்காக காத்திருக்கேன்.
சில சோதனைகள் நடத்துறாங்க.
உங்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்.
நம்ப முடியலை.
-இதோ. -ரொம்ப நன்றி.
தனியார் காப்பீட்டாளர்னு தெரியும் மிஸஸ் பாட்ச்கே.
நீங்க வரலாம், ஆனா டாக்டரை பார்க்க காத்திருக்கணும்.
ஹலோ?
எவ்ளோ நேரம் இருக்கணும்?
-உங்க மகள் பெயர்? -ஜோசி.
ஜோசஃபீன் லாரென்ஸ்.
திரு. லாரென்ஸ்? உங்களுக்கு முன்பதிவு இல்லை.
தாமதத்துக்கு மன்னிக்கணும் ஆனா இங்க நடப்பதை பார்த்தீங்களே.
இல்லை. இப்போ டாக்டர் கோல்கேயோட இருக்கா.
சிகிச்சை அறையில் இருக்காளா?
ஆமா, ஒரு மணி நேரமா.
-என் தகவலின்படி இல்லை. -அதுக்கு வாய்ப்பில்லை.
திரு. லாரென்ஸ்?
திரு. லாரென்ஸ்!
ஜோசி?
என்ன செய்றீங்க?
என் மகள் எங்க?
-ஜோசி! -திரு. லாரென்ஸ்!
ஸாரி, டாக்டர் கோல்கே, திரு. லாரென்ஸ் உள்ள வரக்கூடாதுனு சொன்னேன்.
அவள் உள்ளே வருவதை பார்த்தேன்.
என்னை தவிர்த்தார்.
பரவாயில்லை.
திரு. லாரென்ஸ், நீங்க இப்போ போகாட்டி, நான் போலீஸை கூப்பிடுவேன்.
ஜோசி!
இசபெல்... ஜோசியை காணோம்.
இசபெல்?
சொன்னது கேட்டதா?
-என்ன சொல்ற? -அவளை காணோம்!
ஜோசி போயிட்டா! டாக்டர் கிட்ட இருக்கேன், அவ எங்கேன்னு தெரியலை!
அவள் எங்கேன்னு தெரியலை!
ஜோசி!
நீங்க நலமா?
மகளை பார்த்தீங்களா? இவ்ளோ உயரம். நீண்ட பொன்னிற முடி?
என் மகள், 13 வயசு...
-பொன்னிற முடி, இவ்ளோ உயரம். ஜோசஃபீன். -மன்னிக்கணும்.
ஜோசி!
செபாஸ்டியன் ஃபிட்செக்'ஸ் தெரபி
-திரு. ரீகர். -கடத்தல் அறிகுறிகள் இருக்கா?
-ஜோசி லாரென்ஸை எப்போ கடைசியா பார்த்த? -திரு. ரீகர்.
ப்ளீஸ் பின்னால் போ.
ப்ளீஸ் ஒரு அடி பின்னால் போ.
இது தனியார் இடம்.
ஹேய்.
விக்டர், ப்ரெஸ் அறிக்கைய எதிர்பார்க்குது.
முடியாது.
எதுவும் சொல்லாட்டி, வெளிய கூட்டம் கூடிட்டேதான் இருக்கும்.
நீ அதை செய்.
வக்கீல் வேணாம். உன்னிடமிருந்து கேட்க விரும்புறாங்க.
நான் செய்றேன்.
என்ன சொல்லுவ?
என்ன நினைக்கிற?
ஜோசி உயிரோடு இருக்காள்.
பாதுகாப்பா, ஆரோக்கியமா வீட்டுக்கு திரும்ப வருவா.
திரு. ரீகர் உங்க வாடிக்கையாளர் கருத்து?
-ஏதாவது புது தகவல் இருக்கா? -ஜோசி பற்றிய தகவல்?
திருமதி லாரென்ஸ்?
தடயமே இல்லை
இங்க வா.
சிந்த்பாத்...
நீ நல்ல பையன்.
வருஷத்தின் இச்சமயம் ஏன் தீவுக்கு மக்கள் வர்றாங்கனு யோசிப்பேன்.
உன்னை தவிர, பார்குமில் ஒரு சுற்றுலா பயணியும் இல்லை.
அது எனக்கு சரியானது.
பார்கும்
-என் கூட இருந்ததுக்கு நன்றி. -பயணத்துக்கு நன்றி.
இரண்டு வருடத்துக்கு பிறகு ஜோசி எங்கே?
இது உனக்கு இல்லை, சிந்த்பாத்.
உணவை சாப்பிடு எச்.
ஹால்பர்ஸ்டேட்.
அட. உள்ளே போ.
என்ன...
ஹேய். பரவாயில்லை, சிந்த்பாத்.
சுண்டெலிகளோ எலிகளோ தான்.
அமைதியாகு.
வா, சௌகரியமா இருப்போம்.
-இன்னைக்கு ஸ்கூல் எப்படி இருந்தது? -பரபரப்பா.
ஆர்வம் இருப்பதா காட்டினோம், அவ்ளோதான்.
வாழ்த்து, விக்டர்! தினமும் முயற்சி செய்றேன்.
அது, முதலில் ஜெர்மன் வகுப்பு,
பிறகு வரலாறு, பிறகு இடைவேளை, பிறகு ஜிம்...
புரிஞ்சது.
எனக்கு கம்மல் வேணும்.
பழமையானது.
புருவம் குத்துறது எப்படி?
மூக்கும் வளையம் பிடிக்கும். அம்மாவோடது இவ்ளோ பெருசு.
அப்பாவை நம்பாத.
சரி, இவ்ளோ பெருசு.
நிஜமா சொல்றேன்.
உனக்கு 13.
அவளுக்கு 13 இல்லை. அவளுக்கு ஏழு.
ஏழரை, கிட்டத்தட்ட எட்டு.
அப்பா, எனக்கு 13.
வகுப்பில் கம்மல் போடாத ஒரே ஆள்.
சிந்த்பாத்...
அங்கிருந்து போ. போ!
கல்வி நிறுவனத்தின் தலைவரா, பேராசிரியர் மெர்க்டுக்கு
அடுத்ததா தொடர்வது சாதாரண வேலையில்லை,
எங்க மருத்துவமனையின் மனநல பிரிவை தொடங்கி முப்பது வருஷமா
நடத்தியது மட்டுமல்லாமல், அதனை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் நிறுவினார்.
அதனால் மிக முக்கியமா, அவருக்கு அடுத்ததா தொடரும்,
பேராசிரியர் மெர்க்டின் நேரடி பரிந்துரையில் வந்தவருக்கு
நாம் செய்ய வேண்டிய எல்லா உதவியும் செய்யணும்.
டாக்டர் ரோத், நாங்க எல்லாரும் உங்களுக்கு ஆதரவா இருப்போம்.
உங்களை இனிதே வரவேற்கிறேன்.
அது, நான்...
நான் பேச தயாரா வரவில்லை.
இன்று அதை எதிர்பார்க்கலை.
நிறைய செய்யணும்.
-ஆமா. -இந்த சவாலை எதிர்பார்க்கிறேன்.
புதியவருக்கு!
ரொம்ப நல்லா இருந்திருக்கும்.
நம் பிரியமான பாஸின் "நேரடி பரிந்துரை" இல்லை நான்.
முன்னாள் பாஸ்.
கவனமா, வர்றார்.
ஹலோ, டாக்டர் ரோத். ஈனஸ் மேர்கென்டைமர், உங்க உதவியாளர்.
தெரியும்.
30 வருஷமா ஈனஸ் எங்க தேவதையா இருக்காங்க.
அவங்க இல்லாம என்ன செய்வோம்னு தெரியல.
நீங்க?
ஃப்ரீடர் யெஷ்கே. உங்க துறையில் வேலை செய்றேன்.
சரி.
ஒரு பட்டியல் வெச்சிருக்கேன்...
வேலைக்கு போறேன்.
இனி முதல், இந்த கேஸ்களை நானே கவனிக்கிறேன்.
சக ஊழியர்களுக்கு அது தெரியுமா?
அதை கவனிச்சுக்கோங்க.
சுடாய்ட்ஷெ ஸைடுங் / நேர்காணல் கோரிக்கை
இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பிறகு
சோகமான மறைவு
சில தனிப்பட்ட கேள்விகள்...
எல்லாம் சரியாகும்.
நாம அமைதியா இருக்கணும், அது சரியாகும்.
ஜோசி?
ஜோசி!
இப்போ நல்லா இருக்கேன்.
-நாம வீட்டுக்கு போகலாமா? -நிச்சயமா முடியாது.
நாம டாக்டரை பார்க்க போறோம்.
ஜோசி, வா.
ஹாய்.
என்னை நம்பு.
-லாரென்ஸ். நாம ஃபோனில் பேசினோம். -ஓ, ஆமா.
அப்போ கம்மல் வேணுமா?
-ஆமா, வேணும். -அப்படிதான் தொடங்கினேன்.
அப்போ போகலாம், வாங்க!
ஹேய்.
உக்காருங்க.
சரி...
கேளு, என் காதையும் குத்திக்கவா?
அப்போ அவ்ளோ மோசமில்லைனு தெரியும்.
இது நல்லா இருக்கும்.
-விக்டர்! -இதை விட மோசமா இருக்கும்.
அது வலிக்காது.
கொஞ்சம்தான்.
சரி, இப்போ உன் முறை.
அதை பற்றி யோசிக்கணும்.
-உறுதியாவா? -ஆமா.
உங்க மகள் காணாமல் போன வருடாந்திர
...நினைவு நாளில்
அந்த துயரத்துக்கு பிறகு எப்படி இருந்தது?
இருங்க.
தொந்தரவுக்கு மன்னிக்கணும். நீங்க விக்டர் லாரென்ஸா?
நீ?
ஆன்னா ஷ்பீகல்.
எனக்கு சில நிமிடங்கள் வேணும்.
பேட்டிகள் கொடுப்பதில்லை.
இது பேட்டி பற்றி அல்ல.
எனக்கு முடியலை.
மனதளவில்.
இப்போ பார்ப்பதில்லை.
உங்களால் மட்டும்தான் உதவ முடியும்னு உங்க வக்கீல் சொன்னார்.
திரு. ரீகர் இங்க அனுப்பினாரா?
நிஜமா எனக்கு உதவி வேணும்.
மன்னிக்கணும்.
திரு. லாரென்ஸ், ப்ளீஸ். நீங்க...
ஹலோ?
ஹலோ!
பேராசிரியர் மெர்க்ட்டின் 60ஆம் பிறந்தநாளுக்கு
டாக்டர் யெஷ்கே, எனக்கு தெரியாது...
இப்போ அவரோட பேசணும்.
ஏன் என் இரண்டு நோயாளிகளை கொண்டு போறீங்க?
அவங்க உங்க நோயாளிகளா? என் தவறு.
மனநல துரையின் நோயாளிகள்னு நினைச்சேன்.
நான் அந்த துறையின் இயக்குனர்.
-ரொம்ப குழம்புறீங்க. -அவை உண்மைகள். மிஸ். மேர்கென்டைமர்?
மன்னிக்கணும்.
திரு. யெஷ்கேயோட சந்திப்பு இருப்பது மறந்திடுச்சா?
ஸாரி. பேராசிரியர் மெர்க்ட் எப்பவும் கதவ திறந்து வெச்சிருப்பார்.
புது விளக்குமாறு சுத்தமாக்கும்னு தெரியும். ஆனா இது ரொம்ப அதிகம்.
குப்பை இல்லாட்டி விளக்குமாறு தேவையில்லை.
இந்த நோயாளிகளை என்ன செய்வதா திட்டம் வெச்சிருக்கீங்க.
எப்பவும் என் சகாக்கள் என்னிடம் கேள்விகள் கேட்கலாம்.
அவங்க முன்பதிவு செய்தா.
அதை போட்டிடலாம்.
என் பழைய அலுவலகத்தை மாற்றாணும்.
என்ன செய்ற?
டீ செய்றேன்.
நீ சரியாயிட்டியா?
ஆமா.
என்னை கவனிச்சதுக்கு நன்றி.
உன்னை அப்படியே விட்டிருக்கணுமா?
நீ போகணும்னு விரும்புறேன்.
15 நிமிஷம் தாங்க.
நான் ஒரு எழுத்தாளர்.
அதிகமா குழந்தைகள் புத்தங்கங்கள்.
என்னை பற்றி கேட்டிருப்பீங்க.
அதிகமா வெளிநாட்டில்தான் என் நாவல்கள் பிரபலம்.
ஜப்பான் என் முக்கிய சந்தைகளில் ஒன்று.
பல வருஷமா நான் எதுவும் வெளியிடவில்லை என்றாலும்.
எவ்வளவு காலமா?
இரண்டு வருஷங்கள்.
பாருங்க, திரு. லாரென்ஸ், 13 வயதில், ஸ்கிட்சோஃப்ரினியா இருப்பது தெரிந்தது.
பல வருஷம் சிகிச்சை எடுத்தேன், ஆனா உதவலை.
எந்த மருந்துகளும் சிகிச்சைகளும் உதவலை.
எதுவும் உதவலை.
அதனால் என் குழந்தைப்பருவம் நரகமா இருந்தது.
அது முன்னேறவும் இல்லை.
ஸ்கிட்சோஃப்ரினியா எப்படி வெளிப்பட்டது?
ரொம்ப காலத்துக்கு, ஒரே ஒரு நண்பன் மட்டும்தான் இருந்தான், டெர்ரி.
ஒரு நாள் அப்பா அவனை நடக்க கூட்டிப் போனார்,
மாரடைப்பு வந்து இறந்தார்.
என் அம்மா அதை ரொம்ப மென்மையா சொல்லப் பார்த்தாங்க, ஆனா...
எப்படி அவங்க செய்யலாம்?
என் உலகம் இருளில் மூழ்கியதா நினைச்சேன்.
அவர் சாவுக்கு டெர்ரிய குற்றம் சொன்னேன்.
டெர்ரி இல்லாம இருந்திருந்தா, அப்பா இருந்திருப்பார்.
இங்கிருந்து போ!
வா, டெர்ரி.
வா.
அவனை கொல்ல பல முறை அடிக்க வேண்டியிருந்தது.
அசைவதை நிறுத்தும் வரை அவன சுத்தியலால் அடித்தேன்.
அப்படி செய்யும் போது என்ன தோணுச்சு?
இல்ல, முடியலை. ஏன்னா அது நடக்கலை.
டெர்ரி இல்லை. நான் கற்பனை செய்தேன்.
பல வருஷம் அந்த பாதிப்பு இருந்தது.
ஒரு நாயை போலனு சொல்லலாம்.
இந்த சம்பவம் மட்டுமல்லனு தோணுது, சரியா?
இல்ல, அது ஒரு தொடக்கம்தான்.
ஒரு தோழி இருந்தாள். அவள் பெற்றோர் பணக்காரங்க.
ஹோட்டல் ஷார்லோட்டன்பர்கில் பிறந்தநாள் கொண்டாடினா.
பாத்ரூமிலிருந்து வர்றப்போ, ஜூலியாவை வரவேற்பு அறைல பார்த்தேன்.
ஜூலியா உன் பணக்கார தோழியா?
இல்ல, என் முதல் சிறுகதையில் ஜூலியா ஒரு கதாபாத்திரம்.
என்ன நடந்தது?
ஹோட்டல் ஊழியர் சொன்னார், "மன்னிக்கணும்."
"உங்க பெயரில் முன்பதிவு இல்லை."
ஜூலியா சொன்னாள், "மறுபடியும் பாருங்க?"
நிச்சயமா.
நான் அவளை விவரித்த மாதிரியே இருப்பாள்.
நான் எழுதின மாதிரியே சொன்னாள்.
ஒன்றும் இல்லை.
"அது துரதிருஷ்டவசமானது."
"இங்க தங்குறது ரொம்ப முக்கியம்."
வெடிமருந்தின் வாசம். மற்றும் ஆயுத எண்ணை.
நாராசமாவே இல்லை.
சில நேரங்களில் என்னால் நுகர முடியுது.
மிஸ் ஷ்பீகல், என்கிட்ட என்ன எதிர்பார்க்கிறன்னு தெரியலை.
உனக்கு உறுதியான ஸ்கிட்சோஃப்ரினிக் அறிகுறிகள் இருக்கு.
எந்த சாதாரண மனநல மருத்துவரும் சிகிச்சை தரலாம்.
தீவில் என்னை தேடி வந்து சிகிச்சை செய்ய வைக்கும் முயற்சிக்க தேவையில்ல.
வேற யாரும் வேணாம். நீங்க போதும்.
ஏன்?
என் வேதனையை புரிஞ்சுக்கும் ஒருத்தர் வேணும்.
என்னால் முடியும்னு ஏன் தோணுது?
என் கடைசி கதை எனக்கு நெருக்கமான ஒருவரை பற்றியது.
அவரை இழந்துட்டேன்.
நீங்க மட்டும்தானே அதை புரிஞ்சுக்க முடியும்?
உங்க மகளின் இழப்பிற்கு பிறகு.
வெளியே போ.
வெளியே போ. உடனே போ.
திரும்ப வராதே.
எப்பவும்.
தப்பு செய்றீங்க, டாக்டர் லாரென்ஸ்.
-சரி, வரவேற்கிறேன். -நன்றி.
இசபெல். என் மனைவி, இசபெல்.
-இது என் மனைவி. -மார்டா.
-சந்தோஷம். -நன்றி.
அப்புறம் என் மகள், மீலா.
நல்ல வீடு. இந்த மாதிரி இடத்துக்கு எவ்ளோ ஆகும்?
மீலா!
சந்திச்சதில் மகிழ்ச்சி. ரொம்ப கடமைப்பட்டிருக்கோம்.
ஓ, ப்ளீஸ். நீங்க வந்ததில் மகிழ்ச்சி.
இது ஜோசி, எங்க பெருமை, சந்தோஷம்.
திரு. லாரென்ஸ், ஒரு சின்ன பரிசு.
இது விலை உயர்ந்ததா இருக்கும். அது தேவையில்லை.
எங்களுக்காக இவ்ளோ செஞ்ச பிறகு...
சரி, உள்ளே வாங்க.
இது என் வக்கீல், நெருங்கிய நண்பர், உல்ஃப்கேங் ரீகர். அவர் மனைவி மோனிகா.
திரு மற்றும் திருமதி ரோத்.
-ஹலோ. சந்தோஷம். -அதேதான்.
-ஹலோ. -மாலை.
போர்டிங் பள்ளிக்கு ஒன்றாக போனோம். நான் இல்லாம இருந்திருக்கமாட்டான்.
அப்படியா?
நீங்க மேலே அறைக்கு போகணுமா?
நீயும் அதே வருஷம்.
அப்படியா?
ஹேய், உனக்கு எவ்ளோ வயசு? எட்டா?
எனக்கு 13.
நான் புகைக்கலாமா?
என் பெற்றோருக்கு பிடிக்கும்னு தோணலை.
நான் ஜன்னலை திறந்தால்?
வேணாம்.
அது வலிச்சுதா?
எது வலிச்சுதா?
-காது குத்துறது. -இல்லை.
அப்போ நாம என்ன செய்றது?
அதாவது... துணி பொம்மைகளோடு விளையாடுவதை தவிர.
நீ என்ன விளையாடுவ?
பிடிஎஸ் தெரியுமா?
கே-பாப்?
ஒன்றுமில்லையா?
இங்க வா.
வா. எந்திரி.
கேப்டன்... ஏதாவது கொண்டாட்டமா?
அதுக்கும் மாறானது.
என்னை தயாராக்குறேன். ஒரு புயல் வருது.
நிஜமாவா? எவ்ளோ நேரம் இருக்கும்?
யாருக்கும் தெரியாது. வானிலை அப்படிபட்டது.
நீயும் வாங்கி வெச்சுக்கோ. கொஞ்ச காலம் இருக்கும்.
பார்கும் மினி-மார்கெட்
மளிகை கடை பார்கிங்கில் இருந்து குற்றவாளி கடத்திச் சென்றான்.
அவங்களை டிரக்கில் ஏற்றி, காட்டில் இருக்கும் வீட்டிற்கு போனான்.
பக்கத்தில் இருந்தவர் 15 நிமிட தூரத்தில்.
யாரும் இந்த இடத்தை கண்டுபிடிக்கமாட்டாங்க.
அங்க நடந்ததை யாரும் ஊகிச்சிருக்க முடியாது.
மறைமுக கதவை திறந்தப்ப,
இருட்டுக்குள் போகும் படிகட்டை பார்த்தேன்.
ஓ, கடவுளே.
அது ரொம்ப மோசமான தருணம்.
அங்கு எனக்கு முன் துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டு கிடந்தாள்...
"தடயமற்று."
"21ஆம் நூற்றாண்டின் 100 மிக மர்மமாக மறைந்தவர்கள்."
-எவ்ளோ முடிஞ்சது? -87.
கீழ் தளத்தில் மனைவியின் உடல் இருந்தது.
துண்டுகளாக வெட்டப்பட்டு.
எனக்கு அரிசி வேணும்.
தீர்ந்தது. தீவு முழுக்க இங்க வந்து சேமிச்சு வைக்க அள்ளிட்டு போறாங்க.
ஒரு புயல் வருது.
ஆனா இன்னும் பாஸ்தா இருக்கலாம்.
இது வேடிக்கையான தற்செயல்.
நேத்து உங்களை தேடி ஒரு பெண் வந்தாள்.
என்னை தேடியா?
நீங்கதானே விக்டர் லாரென்ஸ்?
வழக்கு 58.
20களில் இருப்பாள், இங்கிருக்கும் ஆளு மாதிரி தெரியலையே?
ஆன்னா ஷ்பீகல்.
அவளோட கொஞ்சம் பேசினேன்.
வருஷத்தின் இந்த நேரத்தில் சாதாரணமா இங்க எதுவும் செய்றதுக்கில்லை.
மிஸ் ஷ்பீகல் என்ன சொன்னா?
அதிகம் பேசவில்லை.
உங்களை எப்படி பார்க்குறதுனு கேட்டா.
ஒரு சுத்தியல் வாங்கினா.
சுத்தியலா?
எதுக்குனு சொன்னாளா?
எதுக்காக சுத்தி வாங்குவாங்க?
அதாவது, ஹை ஹீல்ஸ் போட்டுக்கிட்டு மழையில் வந்தா.
அவளிடம் கேட்கணும்னா, அருகே ஆங்கார்ஹோஃபில் இருக்காள்.
ஹோட்டல் ஆங்கார்ஹோஃப்
வெளிய வா, இல்லாட்டி நாயை அவுத்து விடுவேன்!
சிந்த்பாத்.
சிந்த்பாத்!
முயல் நல்லா இருந்ததா?
காட்டுக்கோழியை யூனிபர் சாஸுடன் முயன்றதுண்டா?
ருசியா இருக்கும்.
-ஹால்பர்ஸ்டேட். -உனக்கு என்ன ஆச்சு?
-இந்த நண்பன் உன்னை விட உற்சாகமா இருக்கான். -அது...
எல்லாம் நலம்.
வா.
நல்லா ஒன்றிரண்டு சரக்கு அடிச்ச பிறகு சொல்லு.
அல்லது முழு பாட்டில்.
அல்லது அது.
ஏய், சிந்த்பாத்!
உன் மாஸ்டர் மேயரை துரத்த சொன்னாரா, சிந்த்பாத்?
டெர்ரி
எப்படியோ இங்க வந்திருக்கணும்.
விஷயம் அது இல்லை.
எனக்கு முன் வந்திருக்கா.
நான் தற்செயலா இங்க வர முடிவெடுத்தேன்.
அப்புறம் தற்செயலா நீ இந்த தீவுக்கு வரப் போவதா
யாரோ அவளிடம் சொல்லி இருக்காங்க.
என் வக்கீல் சொன்னதா சொன்னா.
பாரு?
மளிகை கடையில் சுத்தியல் வாங்கியிருக்கா.
என்னை அறிமுகம் செய்.
சுயமாக செய்ய விரும்பும் பெண்ணை தேடுறேன்.
இப்போ அப்படி யாரும் இல்லை.
என்னை நம்பு, சுயமா செய்யமாட்டா.
அப்போ ஏன் சுத்தியல் வாங்கினாள்? எதுக்காக? உன் தலையை உடைக்கவா?
அப்படி சொன்னால்...
என் ஃபிரிட்ஜ், நல்லா பழகிப் போனது.
தேவைபடும் போது சத்தம் போடும். அதை போக்க பீர் வேணுமா?
-இங்க ஃபிரிட்ஜ் வெச்சிருக்கியா? -இல்லையா?
நல்லா குளிர்ந்த பீர் பிடிக்கும்.
எப்பவும் பக்கத்தில் இருக்கணும்.
சரி.
இப்போ உனக்கு என்ன பிரச்சினைனு சொல்லு.
சில நாட்களில், ஜோசி காணாமல் போய் இரண்டு வருஷம் ஆகும்.
அப்போ தலைமறைவாக இருக்க பார்கும் வந்தியா?
சில விஷயங்கள்
நம்மை விசித்திரமா பாதிக்கும்
பிறகு இரு மடங்கு பலத்தோட அடிக்கும்.
அதை நேரடியா உடனே எதிர்கொள்வது நல்லது.
அந்த துயரத்துக்கு பிறகு எப்படி இருந்தது?
உல்ஃப்கேங் ரீகரின் குரல் சேதிக்கு வந்திருக்கீங்க.
தகவலை சொல்லுங்க.
நான் தான். ஆன்னா ஷ்பீகல் என்ற பெண் வந்ததால் கூப்பிடுறேன்.
நான் பார்குமில் இருப்பதை நீங்க சொன்னதாக சொல்கிறாள்.
என்னை திரும்ப கூப்பிட முடியுமா?
ஆன்னா ஷ்பீகல்
எந்த தகவலும் இல்லை
ஜூலியா தற்கொலை
வரவேற்பு மேஜையில் தற்கொலை
அதிர்ச்சியான தற்கொலை
சொகுசு ஹோட்டலில்
என்கிட்ட என்ன வேணும்?
-வந்துட்டோம். -அதை அணை. வந்துட்டாங்க.
-ஜோசி! -ஜோசி?
நீ இப்போ என் ஸ்பாட்டிஃபை நண்பர்களில் இருக்க.
நல்லது. நாம ஒன்றாக பாட்டுகள் கேட்கலாம்.
பார்க்கலாம்.
ஹலோ.
உன் காதுகளுக்கு என்னாச்சு?
குத்தினேன்.
-அதை யாரு செஞ்சது? -நான். பின்னூசியால்.
உனக்கு பைத்தியமா?
கடையில் தைரியம் இல்ல, ஆனா இப்போ பின்னூசியில் வந்ததா?
இப்பவே இங்க வா!
இதென்ன பெரிய விஷயமா?
ஹேய்.
இப்பவும் வலிக்குதா?
எரியுது. ஆனா அதிகமா இல்லை.
நான் பார்க்கவா? அது பழுக்கக் கூடாது.
ஏன் என்கிட்ட சொல்லலை?
ஏன் சொல்லணும்? சரின்னு சொன்னீங்க.
இல்லை. பின்னூசியால் இல்லை.
நான் எந்த தப்பும் செய்யலை.
தெரிஞ்சுக்கோ... மறைப்பதும் பொய் சொல்ற மாதிரிதான்.
அம்மாவுக்கு வருத்தமாச்சு. இங்க வா.
உறுதிமொழி எடுப்போம்.
எந்த மாதிரி?
இனி எப்பவும் ஒருவருகொருவர் உண்மையை பேசணும்.
இது புனிதமான, உடன்படிக்கை.
-சரி. -சரி.
பிங்கி சத்தியம்.
அந்த துயரத்துக்கு பிறகு எப்படி இருந்தது?
செத்துப் போனேன்.
எனக்கு மூச்சு இருந்தது ஆனா நான் உயிரோடு இல்லை.
ஜோசி காணாமல் போன அன்று நான் செத்தேன்.
இப்போ உண்மையை ஏற்கும் நேரமா இருக்கலாம்.
என்ன சொல்ற, என் பழைய நண்பா?
உங்களை கூப்பிட்டேன்.
இங்க ஏன் இருக்க?
நீங்க இல்லாம இதை சரி செய்ய முடியாது.
ஒரு கடைசி வாய்ப்பு தாங்க. பிறகு நான் போயிடுறேன்.
சத்தியமா.
தயவு செய்து.
சார், இதெல்லாம் கிடங்குக்கு போகணுமா அல்லது ஏதாவது வேணுமா?
-எல்லாம் கொண்டு போங்க. -சொன்னது கேட்டதா, பசங்களா.
-ஹலோ, அண்டைவாசியே. -டாக்டர் கோல்கே.
முதலில், பொய் சொன்னதுக்கு மன்னிப்பு கேட்கிறேன்.
திரு. ரீகருக்கு நான் இங்க இருப்பது தெரியாது.
ஒரு நீதிமன்ற வழக்கில் வாதாடினார்,
அவருக்கு தெரிஞ்ச சிறந்த மருத்துவர் நீங்க என்றார்.
அது எனக்கு தொந்தரவானது.
நீங்க மட்டும்தான் உதவ முடியும்னு தோணுச்சு.
நான் உணர்வுபூர்வமான ஆளு.
-என்னை எப்படி கண்டுபிடிச்ச? -அது கஷ்டமா இல்லை.
மாடர்ன் சைகாயட்ரியில் பழைய நேர்காணலை படித்தேன்.
ஓய்வுக்காக இங்க உங்களுக்கு ஒரு வீடு இருக்குனு இருந்தது...
ரொம்ப அதிகமாகுறப்போ.
-அது ஐந்து அல்லது ஆறு வருஷம் முன். -ஆமா.
முயற்சி செய்யலாம்னு நினைச்சேன். நேரமும் சரியா இருந்தது.
நல்ல இடம்.
அப்படி தோணுதா?
ஆமா, எப்பவும் தோணும்.
ஆனா பயிற்சிய விட்டு திரும்ப
க்ளினிக் வருவதா நினக்கல.
எடுத்து வைக்க நிறைய இடமிருக்கு.
மன்னிக்கணும்?
நிறைய இடம் இருக்கு.
ஆமா, சொன்னது புரிஞ்சது.
நேரம் சரியானது.
-என் மருத்துவமனையில் நெரிசல். -நான் போகணும்.
அப்போ நீ இங்க வந்து என்னை பற்றி மளிகை கடையில் கேட்ட?
எந்த மளிகை கடை?
உன் ஹோட்டலுக்கு பக்கத்தில்.
அதுவா. அங்க போனதில்லை.
ஆங்கார்ஹோஃபில் ஒரு வாரமா இருக்கேன்.
ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டல் இல்லை, ஆனா மினி-பார் நிரம்பி இருக்கும்.
சாக்லேட் பார்களும் இருக்கு.
சிந்த்பாத்!
ஸாரி, அங்க ஒரு எலி இருக்கலாம்.
நீ என்கிட்ட ஏதாவது சொல்ல வந்தியா?
நான் அட்மிட் ஆவதற்கு முன் எழுதிய கதை பற்றி சொல்ல விரும்புறேன்.
ஹேய், சிந்த்பாத்!
-மனநல மருத்துவமனையில் இருந்தியா? -ஆமா, மனநல பாதிப்பு வந்தது.
ஏதோ ஒரு வியாதியால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சின்ன பெண்ணை பற்றிய கதை.
ஒரு நாள் அந்த பெண் காணாம போறாள்.
தடயமின்றி.
ஷார்லோட்டன்பர்க் டாக்டர் ஒருவரின் மருத்துவமனையில்.
நடந்த விஷயத்துக்காக நாம இருவரும் எதுவும் செய்ய முடியாது.
ஜெர்மனியில் எல்லா செய்திதாளிலும் இருந்தது. எல்லாருக்கும் அது தெரியும்!
சிந்த்பாத்!
உங்களை வருத்தப்படுத்த விரும்பல.
ஹேய்.
தெரியும். பரவாயில்லை.
வெறும் எலிகள், சரியா?
மிஸ் ஷ்பீகல்?
ஆன்னா! திரும்ப வா!
மிஸ். ஷ்பீகல்!
ஆன்னா!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு Pradeep Kumar
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்