Anna!
Anna! Nasa'n ka?
Anna!
Naghalikan kayo?
Nang halos isang oras.
Talaga?
May dila?
Nakipaglandian ka na rin sa mga lalaki, tama?
Ano…
Hindi pakikipaghalikan.
Ituro ko ba sa 'yo?
Madali lang. Ganito.
Una, idikit mo 'yong labi mo rito. Parang ganito.
Di masyadong madiin.
Oo.
Tapos, gumalaw-galaw ka. Banayad at dahan-dahan…
Para kang sumisipsip ng lemon.
Manahimik ka.
-Halika. -Ano'ng ginagawa mo?
-Kunwari, ako si Oliver. -Hindi.
Halika. Ah, Josy.
-Napakaganda mo. -Tumigil ka.
Sige.
Puwede na.
Talaga?
Lintik, dinudugo ka!
Papa! Bilisan mo!
Mr. Larenz, dumudugo ang ilong ni Josy. Bigla na lang.
Nag-uusap lang kami, tapos, biglang dumugo.
Halika, anak.
Huwag kang titihaya. Dumukwang ka.
Oo, mas maigi iyan.
Huminga ka sa bibig.
Alam ko. Malapit na.
Josy.
Anong maitutulong ko?
-Kailangan ko ng yelo. -Kukuha ako.
Sige, patingin.
Kaunti na lang. Matatapos na.
Inaalagaan ka talaga ng mga magulang mo.
Ganito rin ang gagawin sa'yo.
Kailangan munang masagasaan ako. Seryoso.
Dapat putol ang braso o kaya may internal bleeding.
Kapag ganoon, baka…
Sige.
Salamat.
ANG GAMUTAN NI SEBASTIAN FITZEK
WALANG TAO. TAWAGAN MO AKO SA NUMERONG ITO.
Viktor Larenz ito. Nasa labas ako ng hotel.
DESPERADO
-Hello, case 58! -Gusto kong makausap si Anna Spiegel.
Ewan ko kung nandito siya.
Ikaw ba ang nakatoka sa lahat dito?
Bumbero, accountant, pastoral care…
Puwede ko ngang tanggalin ang appendix mo.
Puwedeng magbukas ka? Importante lang talaga.
Narito ang susi niya, kaya baka umalis siya.
May iniwan siya. Ilalagay ko sa kuwarto niya.
Ako na.
Mas gusto kong ako na.
Hindi ko mapapayagan iyon.
Okay. Ano'ng pangalan mo?
Bentje.
Bentje. Sige.
Bentje, makinig ka.
Kailangan kong malaman kung sino ang babaeng 'to.
Napakahalaga nito.
May bago kang lead sa anak mo.
Sabi na nga ba!
Suspek ba si Anna Spiegel?
Baka alam niya kung nasaan si Josy.
Hahalughugin ko ang kuwarto niya.
Mawawalan ako ng trabaho.
Pero marami ka nang trabaho.
Sa ngayon, oo, pero 'pag may nakaalam, wala na.
Pakiusap.
Kung makatutulong sa kaso.
Pero sasama rin ako.
Kung gayon, makamandag talaga si Anna.
Diyosang blonde na may mapulang labi na nakakapaglingon ng lahat ng lalaki.
Tingin mo, dinukot niya si Josy?
Iyan ba ang kuwarto niya?
Pero magmadali tayo.
Sandali! Fingerprints.
Nalagay ka pa sa cover.
Oo. Diyan niya ako nahanap.
Nabanggit ko palang may bahay-bakasyunan ako rito.
Kakaiba.
Walang nakalagay na bahay-bakasyunan dito.
Wala.
Kahina-hinala talaga.
May ibig sabihin iyon.
Halika.
Sandali!
Hindi mo puwedeng basta dalhin iyan.
Di niya puwedeng mapansin na may pumasok dito.
Oras na para sa rounds mo.
-Hello, Dr. Roth. -Hello.
Ms. Seeberger.
Ms. Seeberger?
Ako si Roth. Ako ang bago mong doktor.
Nasaan ang doktor ko?
Si Dr. Jeschke ang dati.
Kumusta ang pakiramdam mo?
Hindi ikaw si Dr. Jeschke.
Kailan ka huling tumayo sa kama?
Saan naman ako pupunta?
Normal ang pulso… ang blood pressure…
Pabigat lang naman ako sa lahat.
Kahit pamilya ko, hindi na ako binibisita.
Ms. Seeberger.
May irereseta ako sa 'yo.
-Bago. -Bakit?
Sorpresa na iyon.
Wala na namang ilalala, di ba?
Cervax na ang magiging gamutan ni Ms. Seeberger mula ngayon.
Pero napakatapang na sedative n'on.
Alam ko. Paradoxical reaction ang tawag do'n.
Aalis ka, Dok?
Oo.
Paano kung may emergency?
Ikaw ang pinakamaaasahan doon.
'Wag mong kalilimutan ang gamutan ni Ms. Seeberger, ha?
Alam mo?
Sabihin mo na lang kay Anna na kailangan ko siyang makausap agad.
Sige.
Mukhang may bago akong trabaho.
Nga pala.
Ito lang ang meron ako.
Buweno…
PARKUM MINI-MARKET
MAGHINTAY
CARD INVALID
HINDI TINANGGAP ANG CARD MO
Nagbibiro ka.
-May mali. -Halata naman.
Ayos lang. Sagot ko na 'to.
-Buweno… -Ano'ng tingin mo sa bago nating amo?
Pumirma ka rito.
Pinapahirapan ka ba niya gaya ng sinasabi ng lahat?
Tumigil sila sa kakatsismis at magtrabaho na lang. Salamat.
Pero kung gusto mo ng pagbabago, Ines…
May bakante sa taas.
Naka-maternity leave si Sabina.
Kailangan ng bagong executive secretary ni Propesor Gessl.
Ikaw ang pinakamatagal dito. Dapat sa 'yo ang posisyon na iyon.
Isipin mo ang mundong nakukuha ng lahat ang dapat na kanila.
ACCOUNT BALANCE 0,00 EUR VIKTOR LARENZ
The number you have dialed does not exist.
Phone numbers, addresses and other useful information
can be obtained under the number…
Ito ang voicemail ni Wolfgang Riegger.
Mag-iwan ka ng mensahe.
Wolfgang, si Viktor ito.
Kakakita ko lang, walang laman ang bank account ko.
Puwede mong alamin ang nangyayari?
Tinawagan ko si Isabell, pero may mali sa numero niya.
Tawagan mo ako.
Magiging ayos ang lahat.
Kumalma lang tayo.
Josy?
Josy!
Mas maayos na pakiramdam ko.
Di ba puwedeng…
Papa…
Pakiusap, Papa!
'Wag mong bilisan!
Saan tayo pupunta?
Gusto kong ibalik ang mga gamit mo.
Salamat.
Pasok ka.
Pasensya na. Aalis na ako.
Sampung minuto lang?
Kung di mo ako tutulungan, Mr. Larenz, hahanap ako ng iba.
Hahabulin ko ang huling ferry. Paalam.
Pakiusap.
Masama ang timpla ko kahapon. Pasensya na.
Bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon.
Matutulungan kita.
Ayos ka lang?
Ayos lang, bakit?
Parang maputla ka.
Bakit nakatali ang pasyente?
Palakad-lakad siya sa kuwarto, wala sa sarili,
at nagsasalita nang mag-isa.
At mataas ang blood pressure niya.
Pero normal na ngayon!
Opo.
Babalik po ba tayo sa dati niyang gamutan?
Ayos lang siya roon.
Kung matatawag mong "ayos" ang halos catatonic state na.
Dok?
Magpapatuloy tayo.
-Sa preskripsyon ko. -Pero…
Sundin mo na lang ang utos sa 'yo!
Kuha mo?
Opo.
Dr. Roth?
Gusto kang makausap ni Gessl.
Pasyente mo si Kapitan Josef Hecker, tama?
Tama.
Nagkaroon siya ng PTSD.
Sabi sa file mo, hindi ka pinayagang galawin ang pasyente.
Tama iyon.
Iniimbestigahan ng ethics committee ang reklamong
ginamitan mo si Kapitan Hecker ng MDMA.
Tatlong taon ang nakakaraan.
Binigyan mo siya ng recreational drug?
Ginawa ang methylsafrylaminc bilang hemostatic substance.
Niligtas n'on ang buhay ni Mr. Hecker.
Walang reaksyon si Kapitan Hecker sa karaniwang mga therapy.
Kaya sa istrikto kong pagpapatnubay, ginamot ko siya
gamit ang mga dose ng 20 mg ng MDMA.
Alam mong ilegal ang MDMA sa Germany?
Alam ko, oo.
Sige.
Hanggang doon na lang siguro.
Sang-ayon ako sa 'yo.
Aprubadong gamot lang dapat ang ibinibigay sa mga pasyente.
Pero alam n'yong lahat ang mga pag-aaral sa Amerika.
Hindi pa sila kumpleto.
Matagumpay ang trauma therapy gamit ang MDMA.
Dr. Roth, sa ulat na ito, sinasabing
tatlong beses na nagtangkang magpakamatay ang pasyente
bago mo siya ginamot ng MDMA.
Oo. Tama iyon.
Kung gayon, gumana ang therapy mo.
Sa paniniwala ko.
Kung aabusuhin natin ang mga pasyente na parang lab rats,
marami itong mabubuksang mga pinto.
Hindi tayo nagdudunung-dunungan.
Masyadong mapanganib, Dr. Roth.
Mawalang-galang na, hindi ako sang-ayon.
Nakalagay sa file na itong iniligtas ni Dr. Roth ang buhay ng pasyente.
Kung siya ang pasyente ko,
uulitin ko rin ang MDMA therapy.
Walang pag-usad kung walang panganib, mga kaibigan.
Ganoon iyon noon, at ganoon pa rin magpakailanman.
Salamat, Mr. Larenz.
Ang mga nagreretiro suot ang mga puti nilang coat,
walang sinubukang matamong kahit ano.
Oo, may mga yate sila at mga bahay-bakasyunan sa Italy.
Kung makokontento tayong lahat doon,
nagbubutas pa rin siguro tayo ng bungo sa paggamot ng schizophrenia.
Babalaan ka ng ethics committee.
Magte-temporary leave ka, pero may lisensya ka pa rin.
Maraming salamat.
Iniligtas mo ang career ko.
Gagawin mo rin iyon para sa akin. Natitiyak ko iyon.
Kailangang magtulungan ang mga nagdudunung-dunungan.
Bakit kailangan mo akong makausap?
May gusto akong ikuwento sa 'yo.
Wala na akong oras.
Hindi magtatagal ito.
Sige.
Noong maliit ang anak ko, tinuruan ko siyang tumugtog ng piano.
Talentado siya. Nagsulat siya ng sarili niyang piyesa.
May sinulat nga kami nang magkasama.
Walang komplikado.
Napakasimple. Parang mag-ama sa isang pelikula.
Mula noon, kapag kailangan namin ang isa't isa,
uupo kami sa piano at tutugtugin ang melody…
Agad na pupunta ang isa sa piano,
at sabay kaming tutugtog.
Nakakaantig ang kuwentong iyan.
Pero bakit mo sinabi sa 'kin?
Tatlong tao lang sa mundong ito ang nakakaalam n'on.
Ang anak ko, asawa ko, at ako.
Kaya paanong alam mo iyon?
-Alam ang alin? -Ang melody.
Tinugtog mo kahapon.
-Talaga? -Oo.
Sigurado kang di lang iyon ang nasa isip mo?
Sigurado ako.
Wala akong tinugtog na melody.
Bakit mo ginagawa ito?
Ginagawa ang ano?
Bakit ka nakikipaglaro ng psychological game na ito sa akin?
Mr. Larenz. Manunulat lang ako.
Nag-iimbento ako ng mga karakter at mga sitwasyon nila.
At baka tunog kabaliwan ito, pero…
Nagiging totoo ang mga sinusulat ko.
Baka karakter ka lang din na nabuo ko sa imahinasyon ko.
Sigurado ka bang totoo ka?
Bakit sarili mo lang ang kinukuwento mo? Sabi mo, tutulungan mo ako.
Ayos lang ba? Napakasakit ng ulo ko.
Sige. Walang problema.
Gatas at asukal?
Gatas! Nasa ref.
Salamat.
Hindi mo itinuloy ang kuwento tungkol sa batang babae.
-Bahagi ba ito ng therapy ko? -Oo. Heto.
Sige, iisipin ko.
Nang mawala ang bata, nasa Berlin ako,
hinahanap ang klinika ng therapist ko.
Masama ang pakiramdam ko noon.
Tapos, may narinig akong iyak ng batang babae.
Nakatayo siya roon, mag-isa,
sa madilim na pasilyo.
Nilapitan ko siya at sabi niya, takot siyang umuwi sa kanila.
Bakit?
Bakit siya takot umuwi?
Dahil naghihintay sa kanya roon ang kasamaan.
Ano iyan?
Homeopathic tea.
Nakakapagpalapot ng dugo.
-Isabell. -Nakita ko sa Internet.
Higit 1,000 ang positibong reviews. May patunay ang mga tao!
Hindi makakatulong iyan.
Walang masama kung subukan.
Walang silbi iyan.
Buweno…
Wala rin namang silbi ang mga lintik n'yong doktor.
Naisip kong sumubok tayo ng iba bukod sa kumbensiyonal na gamot.
Ayos lang ba ang lahat?
Dinala na naman ako ni Papa sa panibagong doktor.
Mapupuntahan mo na silang lahat.
Malapit na.
Ano bang sakit mo?
Laging dinudugo ang ilong ko.
At ngayon, sumasakit tiyan ko.
Stress iyan.
Laging sumasakit ang ulo ko 'pag nag-aaway mga magulang ko.
Tingin ko, maghihiwalay na sila.
Talaga?
Lumayo tayo sa mga magulang natin.
Sa Sabado, Mauerpark, party. Tayong dalawa.
Kalimutan mo na. Di nila ako papayagan.
Sabihin mo, sa amin ka pupunta. Wala namang paki mga magulang ko.
Sasama si Oliver.
Josy?
Hapunan na!
Ayos, maraming salamat.
Nag-aalala lang ako sa kalusugan mo.
Anong "naghihintay sa kanya roon ang kasamaan"?
Ewan ko. Siya ang nagsabi n'on.
Hindi ako.
Nakausap mo siya?
Sabihin mo kung nasa'n si Josy.
Dalawang taon akong pasyente sa isang psychiatric hospital.
Ni di ko alam ang pangalan ko noon.
Parang wala kang maitutulong sa 'kin.
Mauna na ako.
Hindi pa tayo tapos dito.
Sindbad?
-Pinalabas mo ang aso ko? -Anong aso?
Si Sindbad, ang aso ko.
Wala akong nakitang aso rito.
Baka kailangan mo nang magpatingin sa doktor.
Ano 'yan, Ma?
Parang langis ng makina.
May luya riyan. Mapapakalma niyan ang sikmura mo.
Tingin ko, oras na para umuwi ka, Mila.
Paalam. 'Wag mong kalimutan sa Sabado.
Ano'ng meron sa Sabado?
-Makikitulog ako kina Mila. -Tingnan natin.
Hindi ako tutuloy.
Naninigarilyo ka ba?
Sindbad!
Sindbad? Sindbad!
Sindbad!
Isa raw sa mga pasyente mo ang may manic episode kanina?
Di ko matatawag na manic episode.
Dalawang nars ang kinailangan para mapahiga si Ms. Seeberger.
Paano kung natumba siya?
O nawala kung saan?
Dok?
Di pa ako nagkakaroon ng pasyenteng matindi ang reaksyon sa Cervax.
Cervax. Ano ang dose?
Dalawampung milligram.
Normal ang vitals niya.
Puwede siyang ma-stroke.
Stable na siya ngayon.
Ibabalik ko siya sa dati niyang gamutan.
Sayang, hindi mo na desisyon iyon, Mr. Jeschke.
May mga patakaran tayo, Dr. Roth.
Paraan ng pakikipagkapwa. Corporate culture ang tawag ko.
Napakahalaga n'on sa akin.
Wala ako rito para makipag-usap sa katrabaho habang nagmemeryenda.
Mukhang alam na ng lahat iyon.
Propesor… Ang mga pasyenteng kinuha ko
ay ilang taon nang narito sa klinika.
Kung kasama sa patakaran mo ang pagpapakalma sa kanila
para di maging pabigat sa mga empleyado mo,
nagkamali ka ng doktor na gawing head sa psychiatric ward.
Baka nga.
Bubuti si Ms. Seeberger.
Sana nga, para sa kapakanan mo, Dr. Roth.
Ikaw na naman?
Madalas ka rito.
Ilan ang gamit mo riyan?
Marami-rami. Ano…
Kaka-divorce ko lang.
Karamihan, pumupunta rito para mag-iwan ng gamit.
At bumabalik lang para magtanggal ng gamit
at magtapon ng basura nila.
Hindi madali.
Marami akong dapat ayusin sa pamilya.
Basahin mo ang patakaran. Bawal ang ilegal o agad-agad kang mapapaalis dito.
Di ka rin puwedeng matulog dito.
Oo, may…
May sarili akong apartment. Aayusin ko lang ang gamit ko.
Isasara ko ang mga gate nang 10 p.m.
Kapag nandito ka pa n'on, dito ka na matutulog.
Hindi, hindi, hindi!
Sindbad?
Sindbad!
Sindbad…
PARK CLINIC
-Magandang umaga, Dr. Roth. -Magandang umaga.
-Dr. Roth? -Ano iyon?
Si Ms. Seeberger.
Ano'ng nangyari?
Dr. Roth.
Nagpapasalamat ako sa 'yo.
Matagal na akong di nakakadama ng ganito.
Puwede?
Hindi ka na nanginginig?
Tingnan mo. Hindi.
Kumain ka ba kanina?
Naubos ko ang almusal.
Kulang ang pasasalamat sa 'yo.
Milagro ang ginawa mo.
Salamat.
Tama na. Nurse…
Ms. Seeberger.
Oo.
Dalawampung minuto pa, ha? Tapos, ipasok mo na siya.
-Sige po. -Sige.
Uulan ba?
May nahanap ka?
May hinihintay ako.
Mila.
Hi.
-Sorry. -Hello.
Higit isang oras ka nang late.
Oo. Alam mo na ngayon ang pakiramdam.
Puwede mo bang itabi iyan?
Masaya ka na?
Oo. Ano'ng gusto mong inumin?
Excuse me.
Coke Light.
Coke Light. At ano'ng pagkain?
-Di ako puwede. -Anong di puwede?
Aalis din ako agad.
Pero kaka…
Mag-uusap lang kami saglit. Pahingi pa ulit ng tubig.
Paborito mong kainan ito.
Ang galing. Tatay ng Taon.
At tigilan mo na ang pag-stalk sa akin sa IG!
Magkuwento ka tungkol sa 'yo.
-Tungkol sa 'kin? -Oo. Kumusta sa eskwelahan?
May boyfriend ka na ba?
May boyfriend ba ako?
Wala, pero sagana ang sex life ko.
Okay.
Bakit bigla kang nagkainteres sa 'kin?
Gusto kong gabayan ka.
Pero di kita kailangan.
Wala ka nga n'on para sa 'kin nang mawala ang best friend ko.
Ang totoo, ayaw mong pumunta rito.
Ako rin. Kaya ano pang punto nito?
-Mila, sandali. Kailangan… -Alam ko. Tungkol na naman sa 'yo.
Laging tungkol sa 'yo.
Mila.
Coke Light. Tubig.
Handa ka nang umorder?
Wala akong nagugustuhan.
Diyos ko, mukha kang bangkay.
Nakita mo ba ang aso ko?
Hindi. Tuloy ka.
Ang una mong kailangan, isang double whiskey.
Ito ang pinakamainam para sa namumutlang mukha.
Kung saan-saan na ako naghanap.
Gaano katagal na siyang nawawala?
Mula kagabi.
Baka naghanap ng makakain.
Kuneho o soro…
Ang babaeng iyon…
Pinakawalan niya siya.
-Sinong babae? -Si Anna Spiegel.
Unstable siya, Halberstaedt.
-Ano'ng ibig sabihin ng "unstable"? -Psychotic.
-Sa madaling salita? -Siya… Siya ay…
Siya ay may sensitibong emosyon,
sakit sa pag-iisip at mood swings.
Parang 'yong dati kong asawa.
May mga alam siya sa pagkawala ni Josy.
Sigurado ka?
Siguradong-sigurado.
Ano'ng balak mong gawin?
Mauser ito.
Maliit na armas. Hindi mabigat, madaling dalhin.
Ilagay mo sa ilalim ng unan mo.
Para ligtas ka.
Hindi, ayos lang.
Kung baliw talaga siya, kailangan mong maghanda.
Therapist ako.
Ilang taon na akong nakatrabaho ng mga ganitong tao.
Di ko kailangan ng armas.
Kung di mo kailangan, iwan mo lang sa ilalim ng unan mo.
-Walang masama. -Hindi na, salamat.
Gusto ko ang aso ko.
Nandito na sila.
Nadampot namin sila sa Mauerpark.
Umiinom sila ng vodka kasama ng mga nakatatandang teen.
Nahimatay siya.
Josy?
Ayos lang ang lahat.
PULISYA
-Ayos lang ang lahat. -Grounded ka.
Nang isang buwan. Bawal ang TV, bawal ang internet.
At bawal ang cell phone.
Papa…
Di sumasagot ang mga magulang niya.
Nakakagulat!
Puwede siyang tumuloy sa inyo?
Oo naman.
Okay.
Halika, Mila.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Itatanong ko rin 'yan sa 'yo.
Ano'ng nangyari?
Halata naman, di ba?
Nag-inom sila.
Mga bata nga naman, ano?
Di ko dapat pinasama si Josy.
Masamang impluwensiya ang anak mo.
-Ikinalulungkot ko! -Ako rin.
Tara.
Mila!
Tatay mo pa rin ako.
Mula kailan?
Uy. Uy, halika rito.
-Halika rito. -Lubayan mo ako.
Uy, halika rito.
Ayokong tratuhing parang manika.
Alam ko. Tumanda ka na.
Pero 13 ka pa rin.
Masyado pang bata para sa alak.
Tama ang mama mo. Di maganda para sa pananakit ng tiyan at nosebleeds mo.
Ayos lang ako.
Josy…
Ikukuha kita ng orange juice.
Papa?
Kumatok ka sa susunod na pumasok ka, ha?
Mr. Roth?
Ano'ng maitutulong ko, Dok?
Wala, wala.
Wala akong kailangan. Salamat.
Bukas na lang ulit, kung gayon.
Sige.
Bukas na lang ulit.
-Paumanhin, kailangan ko ng amphetamine. -Talaga ba? Layas.
Totoo. Kailangan ko ng amphetamine.
Hindi ko na uulitin, tanda. Tantanan mo ako.
-May pera ako. -Talaga? Magkano?
Tatlong daan.
Tatlong daan?
Patingin.
Patingin ng pills.
Kung kailangan mo ng amphetamine, patingin ng pambayad.
Sige, pero 'wag dito.
Sindbad?
Sindbad!
Sindbad, halika!
Hindi!
Hindi…
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita