Hello?
Hello!
Bukas ang pinto. Ano…
Gusto lang kitang kumustahin, Mr. Larenz?
Mr. Larenz?
Mr. Larenz.
Mr. Larenz. Hello! Hello, naririnig mo ba ako?
Lintik!
Dito ka lang.
Ambulansya. Tangkang pagpapakamatay. Schwanenwerder, Inselstrasse 29.
Mr. Larenz! Kausapin mo ako. Kausapin mo ako!
Patawad.
ANG GAMUTAN NI SEBASTIAN FITZEK
Salamat.
-Gaano katagal akong… -Higit 13 oras kang nakatulog.
Nagka-panic attack ka.
Nasaan si Dr. Roth?
Wala akong ideya. Dadalhin ko na ang almusal mo.
ANG PAGBABALIK
May pasyente akong di nakakausap nang higit 24 buwan
na nakawala sa coma niya.
Di mo naman siguro hinihiling na mag-sorry ako para doon?
Kailangang nasa tama.
Hindi ito isang laro na may puntos sa pagsunod sa patakaran.
Tulungan mo ang mga pasyente mo o huwag.
Di kinakatwiranan ng resulta ang pamaraan, Dr. Roth.
Hindi palagi. Pero minsan, oo.
Dapat kang makulong para dito.
Kung ganoon, kasuhan n'yo ako.
-Di ako nag-aalala sa paglilitis. -Hindi ako papakasiguro!
Walang makakasuhan, Jeschke.
-Kuha mo? -Sige.
Kung tapos na tayo rito, babalik na ako sa rounds ko.
Matutuloy iyon nang wala ka. Di ka na nagtatrabaho rito mula ngayon.
Nagbibiro ka.
May kalahating oras ka para linisin ang mesa mo, o ipalilinis ko 'yon sa iba.
Pero aalukin kita ng iba.
Babayaran ka hanggang sa pagtatapos ng kontrata mo,
makakatanggap ka ng malaking bayad
at positibong reference sa pagtatrabaho mo rito.
Iyon lang?
Hindi.
Gusto kong mangako ka.
Lahat ng nauugnay sa ospital na ito
ay mananatili lamang dito.
Nagkakasundo ba tayo?
Hindi.
May magagawa ba ako para sa 'yo?
Hindi, mukhang iyon na iyon.
Salamat sa lahat.
Mabuti kang tao.
Okay.
Ines.
Baka puwede mo akong matulungan sa isang bagay.
Natanggal ka sa trabaho rito?
Walang panganib, walang pagsulong.
Nagpapasalamat ako sa 'yo para sa buhay ko.
Salamat, Ines.
Paano mo ginawa iyon?
Gamit ang toxicological report sa 'yong tangkang pagpapakamatay,
nag-eksperimento ako hanggang makagawa ako ng gamot.
Eksperimento? Paano?
Sa mga daga.
Mr. Larenz, wala na tayong oras.
Natatandaan mo ba ang araw na sinubukan mong magpakamatay?
Hindi.
Sabi mo, "Patawad."
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ko alam.
Isipin mo.
Si Josy…
Inabandona ko siya. Baka…
Baka iyon.
Madalas sabihin sa akin ni Mila na di komportable si Josy sa bahay.
Hindi komportable?
Hindi niya sinabi ang detalye.
Si Anna Spiegel.
Naisip mo na bang baka gawa siya ng subconscious mo?
Ang tanong, ano'ng nirerepresenta niya?
E, ang theater poster? Malinaw na may na-trigger 'yon sa 'yo.
Ano?
Ibalik mo ako. Sa Parkum.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Iyon lang ang paraan para malaman ang katotohanan.
Maaari…
Maaari kang mamatay.
Gagawin ko kahit mapanganib.
Tulungan mo ako. Pakiusap.
Hindi.
Hindi, patawad.
Di sa gaanong kapalit.
Viktor. Masayang makita ka rito.
Mama?
Viktor.
Bakit ka malungkot? Magaling ka.
Hindi ako malungkot. Ayos lang ang lahat.
Inumin mo ito, Mama.
-Hindi. -Sabi ng doktor, kailangan mo iyan.
Pakiusap. Para sa akin.
Ikaw ang mundo ko. Alam mo ba 'yon?
Ikaw ang lahat sa akin.
Gaano katagal mo na akong inaalagaan?
Mga dalawang taon.
Dalawang taon.
Ngayong di ka na laging nakahiga, naghihilom na ang mga sugat mo.
Sikat na sikat ka, alam mo?
Sabi ng lahat, milagro ito.
EPISODE 87 TRUE CRIME STORY
Fan ka ba ng True Crime?
'Wag mong sabihin sa boss ko. Ayaw nilang makita iyan.
Wala akong sasabihin.
Kung pahihiramin mo ako ng cell phone.
Manganganib ang trabaho ko.
Bentje…
Pakiusap.
Alam mo?
Parang nalimutan kong bigyan si Ms. Neumann ng gamot niya.
Babalik agad ako.
Riegger.
Ano?
Hello?
Viktor?
Ikaw ba talaga iyan?
Oo, sinabi sa akin ni Roth. Di ako makapaniwala.
Kumusta ka na, kaibigan?
Gusto kitang puntahan,
pero sabi nila, bawal ka raw bisitahin.
Ano 'ka mo?
Press statement?
Mila?
Sabi ng ospital, di ka na nagtatrabaho roon.
Gusto mong pumasok?
Dito ka nakatira?
Oo. Pansamantala.
Diyos ko.
Di ba ako ang nagbigay niyan?
Oo. Noong 2019.
Ano?
Anong ano?
Sinesante ka ba nila?
May kinalaman ba ito rito?
"Viktor Larenz, gising na mula sa coma." Kailan pa ito?
Kaninang umaga.
May Google Alert ako para kay Josy Larenz. Ang sabi, ikaw ang nagpagising sa coma.
Totoo ba iyon?
Oo.
Iyon ang ginawa mo sa nakalipas na dalawang taon?
May utang ako kay Viktor Larenz.
At sa 'yo.
Napakarami.
Sa akin?
Masama akong ama.
Hanggang ngayon.
Ano pa?
-Di ko alam kung saan magsisimula… -Baka dapat umalis tayo rito.
Masyadong matindi rito para sa akin.
Oo nga…
Kasama.
Maganda ang reaksyon mo sa physiotherapy. Buti naman.
Sabihan mo ako kung may kailangan ka.
Phone.
Inilabas ang statement ko sa media.
Wala nang rason para magtago sa akin.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Ta…
Takot kang kasuhan kita sa pagbibigay ng maling gamot nang dalawang taon.
Ang abogado ko, si Wolfgang Riegger.
Professor Gessl.
Tamang-tama. Professor Gessl.
Kailangan ko ng mga medikal na dokumento ni Dr. Larenz.
Ang listahan ng mga gamot niya at mga doktor na gumamot sa kanya.
Puwede kong ibigay iyon, pero di mo na kakailanganin.
Pinakamabisa ang gamutang natanggap ni Mr. Larenz.
Sigurado iyan. Kailangan ko pa rin ng mga dokumento niya.
Syempre.
At bago ko makalimutan,
nagpumilit akong makapasok dito para makita ang kliyente ko.
Lilinawin ko, Professor. Hindi bilanggo si Dr. Larenz.
Puwede siyang tumanggap ng bisita kahit kailan.
Hindi naman ganoon ang kaso, pero mahigpit ang seguridad namin.
Kuha ko.
Gusto kong makausap ang kliyente ko nang pribado.
Viktor.
Bumangon mula sa kamatayan.
Pasensya na.
Umasa akong si Viktor Larenz ang susi sa pagkawala ni Josy.
Mali ako.
Lagi mo bang naiisip si Josy?
Araw-araw.
Matagal na niyang gusto ng aso.
Sindbad dapat ang pangalan n'on.
Pero di siya nagkaroon ng aso.
Lagi siyang nakakulong sa bahay na iyon,
at wala siyang mga kaibigan bago kami magkakilala.
Napakalungkot.
Maliban na lang sa Amsterdam. Masaya siya roon.
Doon ang field trip n'yo?
Di nagdugo ang ilong niya at di nanakit ang tiyan niya roon.
Pero nang bumalik siya, nagsimula ulit ang lahat.
Bakit di mo sinabi sa 'kin iyon?
Lagi kang wala.
Mila, sasama ka ba?
-Aalis na ako. -Sige.
Masaya akong nakipagkita ka sa akin.
Ako rin. Puwede nating dalasan ito. Kung gusto mo.
Dr. Grohlke, si Roth ito.
Kailangan kong makita ang mga papeles ng pasyenteng si Josephine Larenz.
Oo, darating ako.
Heto. Narito na ang numero ko.
Alam ba ni Isabell
na nakabalik na ako?
Di na siya nakikipag-usap.
Nasaan siya?
Hindi ko alam.
Ano'ng hinahanap mo?
Ang aking
toxicology report.
-Heto. -Para saan?
Kailangan kong malaman kung ano ang ininom ko. Ang eksaktong dose.
Nasa 'yo ba ang prescription block ko?
Na…
Nasa mesa mo, gaya ng sabi mo.
Panulat. Pahiram ng panulat.
Kailangan mo akong gawan ng pabor.
Ano'ng binabalak mo?
May tiwala ka ba sa akin?
'Wag ka nang magtanong, pakiusap.
Viktor. Di na babalik si Josy.
Tanggapin mo na lang at magsimula kang mamuhay ulit.
Mamuhay?
Anong buhay?
BOTIKA
Pupuntahan mo siya?
Pakiusap, Gustav, dito ka lang. Isipin mo si Viktor. Pakiusap. Mahal kita.
Gustav. Kailangan kita. Mahal kita.
Tingnan mo ang sarili mo. Kaawa-awa ka.
Mama?
Mama.
-Viktor… -Umalis ka na, pakiusap.
Wala ka dapat dito 'pag nakita nila ako.
Ikaw ang matalik kong kaibigan.
May sasabihin ako, Viktor.
Huwag.
Pakiusap, huwag.
Alam ko ang ginagawa ko.
Uy.
Uy, Sindbad.
Lagi kong iniisip kung bakit pumupunta ang mga tao sa isla sa ganitong panahon.
Maliban sa 'yo, wala nang turista sa Parkum.
Salamat sa pagsama.
PARKUM MINI-MARKET
Bentje.
Magkakilala ba tayo?
Nariyan ba si Anna Spiegel?
Umalis kaninang umaga si Ms. Spiegel.
Okay.
Walang anuman.
Ms. Spiegel?
Kumalma ka.
-Dr. Roth. -Dr. Grohlke.
Pasensya na, naghintay ka nang matagal.
-Aalis na ako. Magsara na ba ako? -Ako na. Bukas na lang ulit.
Bukas ulit. Masayang makita ka, Dr. Roth.
Ito ang mga dokumento ni Josy Larenz.
Standard allergy tests muna ang ginawa namin. Walang resulta.
Tapos, unti-unti naming pinalawak. Wala rin.
Pabalik-balik ang reklamo ni Josephine, tama?
Habang ginagamot siya rito, oo.
Dr. Grohlke. Sabi ng anak ko,
walang sintomas si Josephine nang isang linggo habang nasa field trip.
Hindi siya nahihimatay, di nagdurugo ang ilong, wala.
Nagkataon lang kaya iyon?
Marami ang posibleng nangyari. Ang tanong, kung totoo.
Samahan mo ako.
Lilinawin ko lang sakaling mali ako ng intindi.
Panlalason ang pinag-uusapan natin.
Ikaw ang nagsabi. Hindi ako.
Isipin nating may panlalasong naganap.
Ano'ng ibibigay mong preskripsyon para lumabas ang ganoong sintomas?
Marami. Iba't ibang bagay. Simulan natin sa madadali.
Pampalabnaw ng dugo para sa pagdurugo ng ilong.
Aspirin.
Mismo. Kung lagi mo 'yong ibibigay sa mga bata…
Mr. Grohlke?
Alam mong ang medical substances sa pills ay may carrier substances?
Oo.
Gaya ng gawgaw?
Kung allergic ka sa carrier substances na iyon…
-Ano ang magiging sintomas? -Pagdurugo ng ilong,
-pananakit ng tiyan… -Pagkahimatay.
Kung hindi mo hahanapin, imposibleng mahanap.
Ang gumawa n'on ay lagi niyang nakakasama.
Ang ganitong panlalason, ilang taon ang itinatagal.
Malapit na kaibigan ng pamilya, isang babysitter…
Magulang.
Mr. Roth. Tingin ko, puwede ka nang
akusahan ng stalking ngayon.
Mas marami kang alam doon kaysa sa akin.
Sabihin mo sa akin,
may ibig sabihin ba sa 'yo ang Munchausen syndrome by proxy?
Isang artipisyal na sakit kung saan ang salarin,
ang may sakit, ay sadyang binibigyan ng karamdaman ang ibang tao.
Tama iyon. Madalas, sa sarili nilang anak.
Nilason si Josy Larenz. Sa loob ng ilang taon.
Maaaring ng kung sino sa pamilya, o ng taong malapit sa pamilya.
Inaakusahan mo ba ako, Mr. Roth?
May itinatago ka.
At aalamin ko kung ano iyon.
Pasensya na sa abala. Ikaw ba si Viktor Larenz?
Oo.
Ako si Anna Spiegel. Kailangan ko lang ng kaunting oras mo.
Mas magaling ako noong nakaraan. Tama?
Wala kang kumot na iaalok sa akin? O 'yong sikat mong tsaa?
Halika.
Maupo ka.
Magpalit tayo ng papel ngayon.
Nasaan ang anak ko?
Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Ako?
Ano sa tingin mo ang ginawa ko sa kanya?
Gawa-gawa lang ako ng imahinasyon mo.
Katotohanan ang gusto ko.
Minsan, mapapatay ka ng katotohanan.
Mr. Larenz? Hello? Naririnig mo ba ako?
Dr. Halberstaedt! May emergency tayo!
Pinag-uusapan natin ang batang babaeng
takot umuwi dahil may kasamaan doon.
Gusto niya ang tahanan niya.
Bakit niya ginustong tumakas?
Mga teenager talaga.
Ganoon ba siya?
O isa siyang bata?
Isang batang ayaw nang magkasakit.
Kapag wala sa bahay si Josy,
maayos ang lagay niya.
Di ko alam ang ibig mong sabihin.
Natatakot ka.
Saan?
Hayaan mo lang.
Sino ka?
"At iligtas mo ako,
"gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan.
"Ngayon, sa pamumuhay rito,
"ikalawang kamatayan."
-"At iligtas mo ako… -Iligtas mo ako…
-"…gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan." -Gaya ng…
-"Ngayon, sa pamumuhay rito…" -…sa pamumuhay rito
-"…ikalawang kamatayan." -Ikalawang kamatayan.
-"At iligtas mo ako…" -Iligtas mo ako…
-"…gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan." -Iligtas mo ako.
-"Ngayon, sa pamumuhay rito…" -…sa pamumuhay rito.
"Ikalawang kamatayan."
"At iligtas mo ako,
"gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan…
"Ngayon, sa pamumuhay rito, ikalawang kamatayan."
"At iligtas mo ako, gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan.
"Ngayon, sa pamumuhay rito, ikalawang kamatayan."
"At iligtas mo ako, gaya nang iligtas mo ako sa kamatayan.
"Ngayon, sa pamumuhay rito, ikalawang kamatayan."
Akin na ang bola, Riegger.
Hello, Viktor.
Welcome, Viktor.
-Pulso? -Wala.
Defibrillator.
Sinira mo ang pamilya ko.
Imposible iyon.
Nabubuhay lang ako
dito.
Huwag mo akong gamitin.
Mama?
Tama na.
-Mama? -Mama?
Tama na.
-Mama! -Mama!
Mama!
Tama na!
'Wag mo akong iwan, Mama.
'Wag mo akong iwan.
'Wag mo akong iwan, Josy.
Ako ang masama sa bahay.
Kailangan mong gawin ang huling hakbang sa katotohanan.
Baka huli na ang lahat.
Mamamatay na tayo.
-Charge to 150. -Charged!
Clear!
Shock!
Charge to 170.
-Charged. -Clear!
Shock!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita