Adrenaline.
Isang milligram.
Asystole.
May fibrillation.
Defibrillator, bilis!
-Charge to 150. -Charged.
Clear!
Galit ako sa 'yo!
Charge to 170.
-Charged. -Clear!
Ano iyon, hello?
Magandang gabi, Mr. Larenz. Si Roth ito. Pasensya na sa abala.
Kailangan kitang makausap.
Saan mo nakita ang backpack ng anak ko?
Nakita ko sa likod ng mga basura namin.
Palihim na bumili si Mila ng dalawang tiket pa-Amsterdam.
Gamit ang credit card ko. Para bukas.
Ano naman?
Para iyon kina Mila at Josy.
Ano 'ka mo?
Di ko alam ang iniisip nila.
Imposible.
Di iyon gagawin ng anak ko.
Di siya magsisinungaling sa'kin.
Alas-otso ang alis.
Central station.
Ideya iyan ni Mila.
Paumanhin, pero masamang impluwensiya ang anak mo
kay Josy sa simula pa lang.
Dapat nakialam na ako agad.
Huwag mong masamain.
Trese anyos sila. Pasaway talaga ang ganoong edad.
Oo.
Nagawa mo nang pabagsakin ang pamilya ko sa lebel mo.
Mag-usap tayo, Josy.
Josy!
Galit ka pa rin ba?
Ikinulong mo ako sa bahay.
Puwede ka pa rin sa pumasok sa eskwelahan.
Salamat, Pa. Puwede na ba?
Puwede ba talaga ako sa eskwelahan?
Nang mag-isa?
-Sumasakit ulit ang tiyan mo? -Tumigil ka.
Bawal ako sa lahat.
Bawal sa cell phone, internet. Dahil lang gusto kong lumabas.
Naglasing ka sa Mauerpark.
Alam kong pangit sa pakiramdam, pero mawawala iyan.
Kailan?
Kapag hindi na galit si Mama.
-Pigilan mo siya, kung gayon. -Hindi ko kaya.
Bakit ka nandito?
Nagkasundo tayong dalawa, tanda mo?
Na laging magsasabi ng totoo.
Oo.
Gusto kong malaman kung meron kang iniisip.
Bukod sa pagkakakulong dito?
Wala nang iba?
-Wala kang gustong sabihin? -Wala.
Tumingin ka pag nagsasalita!
Wala, Pa. Seryoso. Wala akong gustong sabihin sa 'yo.
Peksman.
Papa?
Ano iyon?
Hindi ka ulit kumatok.
ANG GAMUTAN NI SEBASTIAN FITZEK
Diyos ko, Viktor.
Bakit ka nagtatago riyan?
May hinahanap ako.
Puwede mong ihatid si Josy bukas? May appointment ako sa doktor.
Sige. Syempre.
Tatayo ka lang ba riyan o matutulog ka na?
Susundan kita.
'Wag kang masyadong maingay.
ANG KATOTOHANAN
ANG ARAW NG PAGKAWALA NI JOSY
-Di ako nagugutom. -Kumain ka.
Uy.
Magandang umaga.
Hindi maganda ang panahon. Ano?
-Kain na. -Pero di ako gutom.
Inumin mo na lang ang juice mo.
Gawin mo ang sinasabi ko o makikita mo ang hinahanap mo.
-'Wag nang mag-almusal. -Ano'ng nangyayari?
-Baliw na ba kayong dalawa? -Viktor.
-Alam kong may plano kayo ni Mila. -Ano?
Sabihin mo sa kanya.
Ano'ng kabaliwan
ang tinatak niya riyan sa ulo mo?
Gusto nilang
pumunta sa Amsterdam ngayon.
Bumili na sila ng mga tiket.
Totoo ba iyon?
Josy, ano'ng problema mo?
Suko na ako.
Pupunta na ako sa doktor.
-Puwedeng pumasok? -Hindi sa ngayon!
Galit ako sa inyong dalawa.
Galit ako sa 'yo!
PESTICIDE
-Viktor. -Wolfgang, sabi na nga ba.
Sabi na nga ba.
Ayos ka lang?
-Si Isabell. -Ano'ng sinasabi mo?
Sinubukan niyang lasunin si Josy.
-Ano'ng sinasabi mo? -Wolfgang…
Gusto niya kaming mawala para sa pera.
Viktor, makinig ka.
Kabaliwan iyan.
Aalis na ako. Kailangan naming umalis.
Viktor.
-Halika. -Ano?
Kailangan nating umalis.
-Saan mo nakuha ang bag ko? -Sa tatay ni Mila. Tara!
Saan tayo pupunta?
May sakit ang mama mo. Di natin siya puwedeng pagkatiwalaan.
Pero huwag kang matakot. Di ko hahayaang may mangyari sa 'yo.
Nasasaktan ako!
Tara na.
Nakabalik na siya.
Bilis.
-Ano'ng nangyayari? -Mamaya na.
-Ano'ng nangyayari? -Tara na!
Magtago tayo. Tara.
Bakit?
Josy! Viktor!
Halika na! Bilis!
Dito.
Baba. Bumaba ka.
Ano'ng nangyayari?
Josy? Viktor!
Gaano katagal kang makakapigil huminga?
Sa tubig? Baliw ka na ba?
Josy, mahalagang gawin mo ang sasabihin ko.
Halika.
-Halika. -Pero bakit…
Papa…
Sandali.
Josy?
Tapos na. Nagawa natin.
Ayos na ang lahat.
Tapos na.
Josy?
Hindi.
Josy!
Hindi!
Gising!
Clear!
Shock!
Josy.
Sinus rhythm.
Papa.
Salamat sa Diyos.
Ang blood pressure niya.
Tinitingnan na.
Ang gandang kuwento, Viktor.
Pero sabi natin, gusto natin ng katotohanan.
Buhay siya. Buhay si Josy.
Tingnan mong mabuti.
Nakabalik na siya.
LINSEED OIL
Josy!
Viktor!
Josy!
Gising!
Halika.
Magiging ayos ang lahat.
Josy?
-Josy! -Maayos na ako.
-Di ba tayo puwedeng umuwi? -Hindi.
Pupunta tayo sa doktor.
Ako iyon.
Pinatay ko siya.
Pinatay ko si Josy.
Iyan ang wakas ng therapy.
Oo.
Mula ngayon, iiwan na kita.
Good luck.
PARK CLINIC
Wala akong magawa. Tinatanggihan niya kahit anong therapy.
Napansin mo 'yong bitak?
Ano iyon?
'Yong bitak.
Sa taas.
Bago ba iyan?
O matagal na iyan diyan?
Pakiramdam ko, lahat sa paligid ko
ay nawawasak.
Ano'ng gagawin natin kay Larenz?
Ayaw niyang magpagamot? O sa 'yo lang?
Gusto niyang makausap si Roth.
Nang walang kasama.
Kahit abogado niya?
Malinaw niyang sinabi na ayaw niya makausap iyon.
Kung gusto niya si Roth,
ibigay mo si Roth.
-Ines. -Kakausapin mo raw ako?
Maupo ka.
Huling usap natin,
gusto mong magpalit ng trabaho.
Tama ba iyon?
Huling usap natin, sabi mo,
masyado akong matanda para maging head secretary mo.
Hindi.
Oo.
Hindi yata tayo nagkaintindihan.
Balita ko,
bukas ulit ang posisyon?
Gusto kong ikaw ang pumalit doon.
Ano sa tingin mo?
Ano ito?
Ang liham na nagsasabing sinisesante mo na ako.
Epektibo iyan sa lalong madaling panahon.
Na may konsiderasyon ng sampung linggo kong holiday,
at settlement na nagkakahalaga ng sahod ng dalawang taon.
Para sa tapat kong serbisyo.
Ang tanging
gagawin mo…
ay pumirma.
Ms. Mergentheimer.
Sa tinagal-tagal ko na rito,
nakita ko na ang lahat.
Ang lahat-lahat.
Pero 'wag kang mag-alala.
Hindi ako magsasalita.
-Mr. Roth. -Alam ko.
Salamat sa agad na pagpunta.
Mas maigi na rito kaysa sa garahe.
Maupo ka.
Alam mo ba ang nangyari?
Nasa Parkum siya ulit.
Ano 'ka mo?
Gusto niyang mangumpisal.
Gusto niyang mangumpisal ng pagpatay kay Josy.
Ginawa ba niya iyon?
Bakit pa uungkatin ang nakaraan?
Hindi ka interesado sa tunay na nangyari?
Interesado ako sa makakabuti kay Viktor.
May tiwala siya sa 'yo. Kumbinsihin mo siya.
Ikaw ang abogado niya.
Ayaw niya akong kausapin.
Nag-usap kami sa telepono. Nagalit ako.
Nagalit?
Bakit?
Kababalik lang ng buhay niya.
Ayaw kong sirain niya ulit iyon.
Sabihin mo. Paano nakakakuha ang isang tao ng mga opiate
at mga psychoactive drug
kung nasa kama ka lang at hindi ka makagalaw?
Paano ko malalaman?
Ang paghanap sa kumuha ng mga bawal na gamot para kay Viktor Larenz
ay aabutin lang ng kalahating araw.
Ayoko ng tono mo.
Ayoko ng kasinungalingan mo.
Ano'ng sinasabi mo?
Ganito. Sa mga taong nagtrabaho ako, isa lang ang nanatiling pareho.
Kapag lumabas na ang lahat ng lihim, bubuti ang pakiramdam ng lahat.
Hindi ka maayos.
Walang naitutulong ang ginagawa mo.
Gusto ko lang tulungan ang best friend ko.
Nasaan si Isabell Larenz?
Tatapatin kita, kung ako lang,
hindi ka na makakabalik dito.
Tatapatin kita. Wala akong pakialam sa iniisip mo.
Labas.
-Ayon sa mga regulasyon, kailangan kong… -Lumabas ka!
Heto.
Kung gusto mong magpakamatay,
ayusin mo.
Pero hindi n'on maibabalik ang anak mo.
At hindi ka rin mabibigyan n'on ng kapatawaran.
Hindi ako naniniwala sa kapatawaran.
Inilihim ng nauna sa akin ang kamalian niya sa gamot mo.
Ginipit ko siya
para maging head ng ward na ito.
Para sa 'yo.
Para kay Josy.
At kay Mila.
Susuko ako sa pulisya.
Ano'ng sasabihin mo?
Ano?
Na nagkaroon ka ng pangitain habang naka-coma ka?
Sigurado ka bang nangyari iyon gaya ng iniisip mo?
Alam mo bang may isa pang biktima?
Si Isabell.
Hindi ko…
Kahit kaya ko, hindi ko alam kung nasaan siya.
Alam ko.
Gaano katagal bago natin marating iyon?
Mga isang oras.
Isang oras pa.
Nakakapag-Ingles ako.
Sana mali ang address.
Dito?
Ito ang address na binigay mo.
Nandito na tayo.
Baka walang tao riyan.
Handa ka na?
Hindi.
Tapusin na natin ito.
Sino iyan?
Mrs. Larenz, si Roth ito.
Nasabihan ka na yata.
Puwede kaming pumasok?
Isabell.
Hello, Viktor.
Ang ganda ng bahay mo.
Bakit ka narito, Viktor?
Gusto kong…
Patawad.
Anong buti ang dulot nito?
Para malinis ang konsensya mo?
Hindi.
Buweno…
Ano'ng inaasahan mo?
Susuko ako sa pulisya.
Viktor…
Nasaan ang bangkay?
Ano 'ka mo?
Hindi siya natagpuan. Nasaan ang bangkay?
Umalis na kayo.
Sindbad. Sindbad, halika rito.
Sindbad?
Nandito siya?
Josy.
Totoo ba ang sinabi ni Mama tungkol sa 'yo?
Hindi ko ginustong
saktan ka.
Papa?
Kumatok ka sa susunod, okay?
Pero ginawa mo.
Sinaktan mo siya.
Ilang taon mo siyang sinaktan.
Huwag kang humiga.
Yumuko ka. Oo.
Mawawala rin 'yan.
Salamat.
Anak ko rin siya!
Naiintindihan mo?
Alam mong allergic siya.
Ayaw mong lumayo siya sa 'yo.
Munchausen syndrome by proxy.
Nilason mo siya.
Papa…
Ayokong mawala ka sa akin.
Mama!
Ayokong mawalan ulit ng minamahal.
Hindi ko kaya.
Sinubukan ko siyang protektahan.
Mula sa 'yo.
Isabell?
Tumawag si Viktor.
May nangyari ba?
Sabi niya, nilalason mo raw si Josy.
Parang may sakit siya.
Babalik agad ako.
-Isabell, mag-ingat ka. -Puno na ako.
Kailangan nating ilayo si Josy.
-Wolfgang? -Oo.
Darating ako agad. Okay?
Josy?
Viktor!
LINSEED OIL
Halika, Josy, kailangang…
Tara na, Josy.
Tara. Bilisan natin.
Bumalik tayo. Halika.
Kaya natin 'to. Sumama ka sa akin.
Halika.
Hindi!
Josy! Hindi!
Josy!
Josy,
huwag mo akong iwan.
Josy!
Diyos ko!
Gusto ko lang na maging maayos ka.
Alam ko, Ma.
Isabell!
Nasaan ka?
Dito sa tulay.
Diyos ko!
Siya ba ang may gawa nito?
Kailangan niyang umalis dito. Malayo sa kanya.
Paano mo gagawin iyon?
Hindi siya dapat mapalapit sa kanya.
Imposible iyon.
Di niya hahayaan iyon.
-Viktor? -Isabell.
Nawawala si Josy.
Isabell?
Narinig mo ba ang sinabi ko?
Ano'ng sinasabi mo?
Wala na siya!
Nawawala si Josy! Narito ako kina Dr. Grohlke at di ko siya makita!
Hindi ko alam kung nasaan siya!
Viktor!
Hindi mo alam ang mga epekto nito.
Hihintayin ko ba siyang patayin siya sa susunod?
Di ko magagawa 'to nang mag-isa.
Wolfgang, tulungan mo ako.
Tulungan mo kami.
Tinulungan kami ni Wolfgang.
Salamat sa kanya, nagkaroon kami ng bagong buhay rito.
Akala mo, naglaho si Josy.
Kaya pinaglaho namin siya.
'Wag kang mag-alala.
Hindi na ako babalik dito.
Masaya ba siya?
Mas masaya kaysa dati.
Mabuti.
Oo, Ms. Bartmann.
Gagawin namin.
Sige, made-deliver ko rin iyon.
Walang problema. Oo.
Mismo.
Ms. Bartmann? Tatawagan kita mamaya.
Hanggang sa muli.
Hello.
-Hello. -Buweno?
Ano sa tingin mo?
Nahanap mo na ang bokasyon mo.
At ikaw?
Nahanap mo na ang iyo?
Muli, oo.
Dumalaw ka minsan.
Sige.
At magdala ka ng magandang halaman.
Meron na ako.
Hindi ka magsasawa.
Siya nga pala. Dumating na ang order mo.
Ipakita ko ba sa 'yo?
Bihira ito. Nagustuhan mo ba?
Oo, napakaganda.
Mukhang para sa napakaespesyal na tao ito.
Iniisip ko kung gaano katagal ang aabutin pagkatapos kang masesante
para dumating dito.
Regalo ko sa 'yo.
Para sa koleksyon mo ng rosas.
Mukhang wala kang masasabing mabuti sa akin.
Mukhang di mo maisip kung gaano kasama ang masasabi ko sa 'yo.
Professor, patawad talaga.
Wala akong makitang ibang paraan…
Maliban sa gipitin ako.
Nang mawala si Josy Larenz,
nawala rin ang anak ko sa akin.
Sinubukan kong
itama ang mga mali ko sa nakalipas na dalawang taon.
Ano ba 'yong dating
sinasabi ng dati mong mentor na si Larenz?
"Walang pag-unlad kung walang panganib."
Nanalo ka.
Natalo ako.
Di ko makitang panalo ako.
At sa tingin mo, makakabuti iyon sa akin?
Hindi.
Pero natutulungan ako n'on.
Roth, alam ko kung bakit ka narito.
Naghahanap ka ng pagpapawalang-sala.
Kapatawaran.
Pero di mo mahahanap iyon dito.
DR. MARTIN ROTH PSYCHIATRIST
Papa.
Bilis, Pa. Ngiti ka.
Hindi ganyan.
'Yong maayos.
Ganito na lang.
Ingat kayo.
-Talaga, Pa? -Delikado ang Amsterdam.
Puro mga nagtutulak ng droga.
Oo, pero di na kami bata.
Disisais ka pa lang.
Uy.
Masayang makita ka.
Salamat.
Masayang di na tayo gagawa ng palihim.
Nandiyan na lahat? Cell phones? Passports?
-Syempre, Pa. -Mabuti.
Tingnan mo ulit. Maigi nang sigurado.
Narito na lahat.
May dapat tayong daanan.
May oras pa ba?
Dalawang oras na lang, aalis na ang tren.
Sigurado ka?
Oo.
Sigurado?
Nagsimula siyang mapag-isa nitong mga nakaraang linggo.
Buweno… Huwag kang magulat kapag nakita mo siya.
Hello, Papa.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Revita