Przepraszam, mam dla pana wiadomość.
Od prezydenta, premiera i lekarzy.
Palenie jest obrzydliwe!
Oszalał pan. Jest świetne.
Szkodzi komuś?
Czy komuś szkodzi?
Przynajmniej zadaje pan pytania.
Dobra, głupolu. Pora na rap.
-Wiedza! -Lekcja!
Taddli!
Po pierwsze, nikt nie będzie się chciał całować ze śmierdzielem.
Śmierdzielem?
Po drugie, spójrz na swoją rękę.
I na drugą.
Czemu tyle pan pali?
Nie wolno palić. Zrozumiano?
Okej. W porządku.
Taddli!
TO IDZIE MŁODOŚĆ
Wyszedłem z wanny i wie pan co?
Woda znowu była letnia.
Nie może być letnia. Ma być go-gorąca.
Wszedłem do wanny pięć minut później,
a woda znowu była letnia. Nie go-gorąca.
Codziennie wracam do domu o 17.15 i kąpię się w go-gorącej wodzie.
To moja popołudniowa go-gorąca kąpiel.
Nie kąpię się rano.
Idę do pracy spocony i śmierdzący. Mam gdzieś kolegów.
A tu proszę,
ósmego marca o 17.21,
w dniu urodzin Freddiego Prinze'a Juniora,
woda w mojej wannie znowu jest letnia.
Bardzo pana za to przepraszam.
Rano wysłałem fachowca.
Jutro też go przyślę.
Dobrze. To pan jest nadzorcą. Oczekuję nadzwyczajnych wyników.
Najlepszych.
Jestem tak wnerwiony, że rozłączę się w pół...
NASTĘPNEGO DNIA
Ale ciężkie.
Za dużo narzędzi.
Boże.
No dobra. Nie lubię być hydraulikiem.
Sprawdźmy.
Go-gorąca.
Całkiem przyjemna.
Ale ręczniki to bym wymienił.
DWIE GODZINY PÓŹNIEJ
Bardzo go-gorąca kąpiel.
Chociaż pod koniec była letnia.
Dziwne.
I znowu wróciłem na go-gorącą popołudniową kąpiel.
Tak się cieszyłem, że prawie się rozebrałem
w windzie przed bliźniakami Cohen.
Są identyczni!
I znowu jest 17.19, 9 marca,
urodziny Lucy Lawless,
a woda w mojej wannie ponownie jest letnia.
Wiedział pan, że lubię go-gorącą.
Bardzo mi przykro, panie Harrison.
Jutro znowu przyślę fachowca
i dopilnuję, żeby woda była...
go-gorąca.
Zobaczymy, co wymyśli ten wybitny fachowiec.
Jestem taki zły, że rozłączę się dopiero za trzy minuty.
Proszę nie jeść.
Dobre.
ŻARTY BEZ KOŃCA
Zaraz, ta woda chwilę temu była gorąca.
A teraz jest letnia.
Dziwne.
Jaka jest temperatura?
Dość niska.
Właśnie.
Godzinę temu była letnia.
Chcę go-gorącą.
Oczywiście.
Przepraszam z całego serca.
Jeśli fachowiec nie naprawi tego do jutra,
to go...
zabiję?
Dobrze.
Jestem taki zły, że zostawię tu ręcznik i wrócę do domu.
Nie chcę ręcznika.
Ty potworze!
Wziąłem pana za stertę ręczników.
Nie jestem stertą, tylko właścicielem wanny.
Psuje mi pan wodę.
Zamiast go-gorącej będzie zimna.
Teraz jest go-gorąca.
Proszę sprawdzić.
Bardzo go-gorąca.
Jeszcze raz!
Jeszcze!
Do oka!
-Do oka? -Jeszcze.
ZWYKŁE ŚMIECI
Nie wrzucaj tego tam.
Tu wrzucamy śmieci do recyklingu.
Co ty masz we łbie? Puszki?
Jest pan niegrzeczny.
Pora na rap.
-Edukacja. -Słuchajcie!
Taddli!
Może i byłem niegrzeczny, ale ty też.
Coś ci powiem.
Może wyjaśnię, czym jest recykling.
Świat przestanie tobą gardzić.
Oby to nie było zbyt trudne.
Nie jest. Czy zabawa jest trudna?
Po co chodzić, kiedy można maszerować?
Włóż to tu.
Właśnie ocaliłaś planetę.
Serio?
Taddli!
Dziś jest wielki dzień.
Ludzie rzadko są masakrowani w wypadku podczas squasha
i mdleją na 20 lat.
Rzadki przypadek, prawda?
-Wyleczyliśmy go? -Oby.
Musi zwolnić łóżko.
Witaj, przyjacielu.
POWRÓT TĘPICIELA
To ostatnia kaseta, jaką kupiłem?
Tyle masek.
Długo mnie nie było, ale o mnie nie zapomniano.
Bar z sokami?
Namaste.
Co podać? Coś zimnego do picia?
Pijam jedynie łzy mojego przeciwnika.
Nadal jestem Tępicielem!
Z kim grasz?
-To jakiś symbol? -Na którym korcie?
Tu jest napisane „Spójrz za siebie”.
Nic ci nie jest?
To bardzo stara piłka.
TĘPICIEL!
-Co to było? -Wkrótce mecz.
Czuję zwycięstwo.
A zatem ty musisz czuć porażkę.
Eliminator eliminuje.
Stąd moja ksywa.
Wydaje się logiczna.
Zwabiłem was tu sztuczką starą jak świat.
Na walkmana.
Jestem zupełnie gdzie indziej.
Na górze.
To trudniejsze, niż się wydaje.
Jestem gotów.
Fajne ciuchy. Lululemon?
Nie kpij ze mnie, mięczaku.
Nie masz mięśni.
Nie to co ja.
To nie było miłe.
Nie rozumiecie. Byłem w śpiączce przez 20 lat.
Na szczęście pielęgniarki dbały o moje mięśnie.
Jestem gotów.
Jeszcze jedna rzecz, zanim zaczniemy.
Muszę strzelić selfie na Insta.
Ja cię mogę postrzelić, tylko mi wytłumacz, o co chodzi.
Jesteś ode mnie trochę wyższy.
Tępiciel nikogo się nie boi.
Pora zagrać w squasha.
Zostaniesz wytępiony.
Żałosna próba. Nie liczy się.
Pora na piłkę meczową.
Nie notujemy już punktacji.
-Co? -Uznano, że to wywołuje stres.
-Przepraszam. -Tak?
Skończyliście? Zarezerwowałam salę do medytacji.
Gramy mecz!
Kto używa dezodorantu?
Ja, Old Spice.
No tak. To jest przestrzeń wolna od zapachów.
Wynocha! Muszę wygrać!
Nazwałbym cię słowem na „c”.
Chojrak.
Na "c" jest też cykor.
No dobra. Remis.
Czasy się zmieniły, ale nadal kocham rywalizację.
Mam nową misję: przywrócenie punktacji w squashu.
Wkrótce znajdę sprzymierzeńców.
Całą armię agresywnych zawodników.
Słabeusze będą drżeć na dźwięk mego imienia.
Tępiciel!
Nie, nie, dzieciaki.
Dzisiaj nie ma tańców.
Przestańcie. Jest środa.
Tańce są we wtorki.
Nie w środy.
JEDZ ŚNIADANIE BĄDŹ MISTRZEM
Taddli?
Moment. Stop. Coś jest nie tak.
Cięcie.
-Co jest, Taddli? -Ten scenariusz
jest bez sensu. Pójdę do scenarzystów.
Zapłacicie nam?
-Jasne, jasne. -Dobra.
-Taddli? -Słuchajcie.
Co tu się odpitala?
Scenariusz nie ma sensu.
Wygłupiłem się.
Dałam z siebie wszystko.
No i zużyłem długopisy.
Może z moim kompem jest coś nie tak.
Nie nabiorę się na to.
Uspokój się, Taddli.
Bądź miły.
Nie rozumiem.
Jesteście najbardziej inkluzywną grupą scenarzystów w historii.
Ty nosisz okulary.
Ty lubisz korniszony.
Ty jesteś z USA.
Ty masz chroniczną czkawkę.
O tobie ciągle zapominam.
A ty nigdy nie wyłazisz spod stołu.
Czemu tak wysoko zawiesiłeś poprzeczkę?
Pora na rap.
Wiedza!
Na wprost patrz.
Taddli!
Nie rozumiecie?
Jak zawiesicie poprzeczkę wysoko, wszystko pójdzie świetnie.
Wiecie co?
Zrobiłem was w konia.
Co?
To była dzisiejsza lekcja.
Taddli!
ZABAWA
PRZYJACIELE PROGRAMU, NR 221
LAINIE NANAIMO, KOLUMBIA BRYTYJSKA
Tak, spotkałam kiedyś Kevina McDonalda.
Dosłownie raz, okazał się bardzo miły.
Chyba mam z nim zdjęcie.
Aha.
To chyba nie jest mój telefon.
Zdjęcie było świetne.
Przyjaciele programu, numer 221.
Lainie.
Wszystko jest super. Jesteśmy razem, szczęśliwi,
a gdyby temat wypłynął, odchodzisz do innego.
Ale z ciebie zdarta płyta.
Daj mi to.
Czy to dzwonek?
Dorotko, Toto, goście przyszli!
-To do nas. -Tak.
Idziemy!
-Możesz... -A ty możesz?
Cześć!
Zapraszamy.
Curtis, George, co u was?
W porządku. Jak najlepszym.
Jesteśmy szczęśliwą parą.
Rozumiem.
Peter, ten dom jest piękny.
Włożyliście w niego tyle pracy.
Wybebeszyliśmy go od piwnicy po dach.
Znam to uczucie.
Ktoś wyrywa ci wnętrzności,
a ty próbujesz się uśmiechać.
Interesujące.
Profesor i ja jesteśmy tu szczęśliwi.
Tak. Cieszymy się, że remont się skończył.
Koniec z wierceniem, chyba że ja robię za ściankę gipsową.
-Ach, ty! -O tak.
-Ty! -Daj buzi.
Buziak leci.
...dziewięćdziesiąt dziewięć, sto!
Dał mi sto całusów.
Gdzie nasze maniery? Goście są spragnieni.
Zrobię drinki.
Już podaję.
Wybacz, Inge. Dźwięk otwieranego ginu cię obudził?
George, Curtis, to moja siostrzenica, Inge.
Zobacz, Curtis. Prawdziwa dziewczyna.
Widzę, George.
Inge jest ze Szwecji.
Nie mówi po naszemu,
po szwedzku w sumie też nie, co jest raczej dziwne.
Studiuje obsceniczność stosowaną.
Cipsko fiut pizda chuj.
Mówi, że jesteście uroczy.
Dziękujemy.
Ciągle zapominam, że siedzi sama w północnym skrzydle.
Zwykle zajmuje się sobą albo jednym z wielu kochanków.
Tak, to kawał zdziry.
Nie, żeby was to miało obchodzić.
No nie wiem.
Kuciapka ja pierdolę kurwa.
Naprawdę?
Inge mówi, że intryguje ją twój z trudem hamowany gniew.
Doprawdy? Słyszysz, Curtis?
Tak, George.
Chapaj dzidę?
Strzał z laksy?
Inge pyta, czy chcesz, żeby oprowadziła cię po północnym skrzydle.
Bardzo chętnie.
Fiut fiut, cipka.
George, nie.
To prawda, co mówią o szwedzkich cipkach?
Że są tanie i łatwo się rozlatują?
Nie, to meble z IKEI tak mają.
Serio?
-Faktycznie. -Pochwa.
Wrócimy za jakiś czas.
Dziękuję.
-Curtis, coś jest nie tak z George'em? -Tak.
Jest zły, bo spotykam się z kimś innym.
Czemu? To normalne.
Całkowicie.
Nie do końca. Spotykam się z kobietą.
Boże! Zwymiotuję. Daj wazon.
Nie, taki, który pasuje mi do stroju.
Nieważne. Przełknąłem.
-Jak mogłeś? -Ja?
A on? Co robi z Inge?
Chcesz zobaczyć?
Że co, proszę?
Co z tobą? Jezu!
Moment! Daj mi chwilę.
Zwykle to działa. Dawaj!
Masz. Załóż to.
Zakryj biust.
I cipkę.
Nie. Nie mogę znowu zerżnąć czapki.
Cipka faceta, strzał z laksy?
Nie traktuj mnie z góry!
Wystarczy ci?
Jezu, tak.
Niezła zabawa.
Pewnie.
Pójdę już.
Czekaj. Zostań. Usiądź na kanapie.
To ci dobrze zrobi.
Profesorze, zrób coś, żeby poprawić atmosferę.
Usiądźcie wszyscy.
TERMODYNAMIKA HOMOSEKSUALNA – WPROWADZENIE
George, Curtis, mój kochanku.
Psychoseksualna relacja między samcem alfa a samcem beta
to fascynująca dziedzina.
Kiedy samiec alfa czuje,
że jego związkowi zagraża jakaś zewnętrzna siła,
jego męskość ulega degradacji.
Kiedy samiec beta uprawia seks z innym mężczyzną,
znanym jako gamma,
sprawie można zaradzić,
zapraszając trzeciego samca do trójkąta,
zwanego w środowisku akademickim „gejowską kanapką”.
GEJOWSKA KANAPKA
Jeśli jednak trzecią stroną jest samica,
równowaga zostaje zaburzona.
Jest to tak niepokojące, że nie mamy adekwatnego slajdu.
Wiemy jednak, że gdy to się dzieje,
samiec alfa będzie próbował odzyskać władzę
i dowieść swojej siły, poprzez... jak ty to nazywasz, skarbie?
No wiesz, jak Kuba Bogu...
-Zemstę? -Zgadza się.
Czyli ta nieudana penetracja
niedorozwiniętej językowo studentki oznacza, że on mnie kocha?
Nauka nie kłamie.
Profesor znów to zrobił!
Jest jeszcze jeden problem.
Jaki?
Skończyły mi się całusy.
Ach, ty!
Będą całusy.
...dziewięćdziesiąt dziewięć, sto!
Mam sto całusów.
Co noc.
Napisy: Aleksandra Stodolna
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski