Nie patrz tak na mnie.
Nie zwariowałem, tylko zgubiłem okulary.
Nie udaję świra Od podatków się nie uchylam
Nie jestem wariatem starym Po prostu zgubiłem okulary
A co mnie to obchodzi? Musi pan zapłacić czynsz.
Nie postradał rozumu Ma lekkie kuku na muniu
Pytacie, czemu się szczerzę Do kałuż mijanych co dnia?
Bo wyglądają jak wy I wyglądają jak ja
Jestem przepiękny, mój przyjacielu
Jak moja kolekcja zużytych pieluch
Zużytych? To niehigieniczne.
Ja zbieram guziki, ale to już przesada!
Może mu odbiło
Dajcie mi chwilę Pozbieram się do kupy
Najpierw nie mogłem odczytać Napisu na puszce zupy
NIEZUPA
Chciałem zjeść coś zdrowego Zupę i pumpernikiel
O mało nie podgrzałem Puszki z rozpuszczalnikiem
ROZPUSZCZALNIK
Proszę to przeczytać.
Nie odbiło mi. Nie robię tego dla picu.
Mój paszport jest na Księżycu.
Mój też.
Nie postradał rozumu
Ma lekkie kuku na muniu
Brakuje mu kilku klepek
Porzuciła mnie dziewczyna
Dlatego pieluchy zbierać zaczynam
Badanie wzroku.
Tajemnice świata są trywialne w porównaniu z empatią.
Ostatnia jest „Akcja”.
W PORÓWNANIU DO AKCJI
Zgubił okulary
W mojej głowie gra muzyka
Przypomina, że mój zegar jeszcze tyka
Kręci mi się w głowie Jakby tego było mało
Moja była i okulista zaczęli się spotykać
Nie mam psychozy ani manii
Tylko złamane serce I życie do bani
Wcale mi nie odbiło Tylko oksy zgubiłem
Podobno mam okulary na nosie.
Chyba ci odbiło.
Życie bez oksów to wolność na maksa
Teraz mam wrażenie, że śledzi mnie NASA
Za dużo wie.
Znaleźliśmy to na Księżycu.
Nie rób tego więcej.
Widzicie? Nie oszalałem.
Ludzie po prostu boją się, że mam rację.
TO IDZIE MŁODOŚĆ
UMYJ WŁOSY PRZED KUPĄ
Cześć, Tory. Wchodzę na pięć minut.
Dobrze wiedzieć, Rory.
Mam pytanie.
Słucham. Pytania są tu mile widziane.
Zwłaszcza te, na które umiemy odpowiedzieć.
Ciekawi mnie ta tabliczka.
-„Beneficjentów socjalu nie obsługujemy”? -Nie ta.
To dobrze, bo ją wywaliliśmy. Była nielegalna.
Chodzi mi o tę z napisem
„Umyj włosy przed kupą”.
Zastanawiam się, dlaczego tego wymagacie.
Czy to nie oczywiste?
Właściwie trochę tak.
Rozumiem mycie włosów.
Oczywiście, że tak.
Kupę też rozumiem.
Ale słowo „przed” mnie intryguje.
Już tłumaczę.
Myjąc włosy, usuwamy cząsteczki kału.
Rozumiem.
Po ich usunięciu
konieczne jest...
Cząsteczki kału.
Wiesz co? Jak powiedziałem to na głos,
dotarło do mnie, że to nie ma sensu.
Wybacz, Rory. Nie chciałem być czepialski. Nie było tematu.
Nie, nie. Zaciekawiło mnie to.
-Dory? -Tory, Rory.
Co to za krzyki? Brzmi jak koncert Bon Joviego.
Przepraszamy. Tory pytał o tabliczkę w toalecie.
-Tę o myciu włosów przed kupą? -Zgadza się.
Dbamy w ten sposób o atmosferę w lokalu.
Chyba rozumiem.
Pracowałem kiedyś w knajpie, w której obsługa nie nosiła koszul,
bo ginęły trufle.
Święci Pańscy.
Wynosiliśmy je pod pachami.
Ciekawa dykteryjka,
ale zastanawiam się, jak procedury dotyczące kupy
wpływają na atmosferę w lokalu.
Cóż, ludzka pupa...
No nie wiem. Wszystko muszę tłumaczyć?
Tory, Rory, Dory.
Nie chcę być upierdliwy,
ale lokal jest czynny, a nikt jeszcze nie dostał jedzenia.
Powiedz nam, o co chodzi z tabliczką.
-Którą? -Tą o kupie.
Istnieje naukowe wyjaśnienie.
To skomplikowane, ale uproszczę nieco.
-Spróbuję nadążać. -Dobrze.
Gdy masujemy skórę głowy, uwalnia się dopamina,
która wysyła sygnał do mięśni pośladków, by rozluźnić gruczoły odbytowe,
co powoduje...
Do czegoś zmierzałem,
ale sam tego nie rozumiem.
Prawie się udało.
To wina władz. Cholerne przepisy sanitarne.
Uwielbiają uchwalać idiotyczne prawo,
jak zakaz zabaw dla dzieci albo walk kogutów w domach opieki.
Oczywiście, przestrzegam go, żeby uniknąć grzywny.
Co nie znaczy, że mi się podoba.
Dzięki za opinię, Martin.
Bazdmeg.
-Czemu kucharz z nami rozmawia? -Nie wiem.
Nie wiem, czy dobrze rozumiem.
Czyli myjemy włosy zupełnie niepotrzebnie?
I robimy kupę na darmo?
A może tylko mycie jest bez sensu? Tak.
Katastrofa.
Aż się boję zadać kolejne pytanie.
Wal śmiało.
Kto zawiesił tę tabliczkę?
Chyba znam osobę, która może nas oświecić.
Wyjaśni mi pan to?
UMYJ WŁOSY PRZED KUPĄ
Boże. Zawiesiliście to?
-Tak. -To było pół roku temu.
Wisiało przez pół roku?
-Tak. -Boże!
Tu jest właściwa tabliczka. Jezu!
UMYJ RĘCE PRZED PRACĄ
-Aha. -To było pierwszego kwietnia.
Nie znacie Prima Aprilis?
-Boże. -To ja już pójdę.
W tym dniu robi się ludziom psikusy!
Boże! Nie znasz Prima Aprilis?
Czekaj, pokażę cię znajomym!
PRZYJACIELE PROGRAMU, NR 774
SASHA BOCA RATON, FLORYDA
Ale się cieszę. Uwielbiam To idzie młodość.
Nie mogę się doczekać nowego serialu, mam wystąpić w jednym z odcinków.
Nie mówili, w którym.
Co?
Że niby to jest ten mój występ?
Program jest super, ale to?
Przyjaciele programu, numer 774.
Sasha.
Przyszedł do mnie listonosz
i powiedział,
że nie podoba mu się, że nasza furtka się zacina.
Stoję sobie na trawniku,
a listonosz narzeka na moją furtkę.
-Miałam ci powiedzieć... -Milcz.
-...że on chce... -Milcz.
Powiedział też, że rozmawiał o tym z tobą.
Nie wiedziałem o tym,
bo mi nie powiedziałaś.
-Chciałam... -Milcz.
-Ale... -Milcz.
...rozmawiałam z nim wczoraj.
Nawet się nie zająknęłaś.
Ani słóweczkiem.
Stoję sobie na naszym trawniku,
z jajkiem na twarzy,
facet się mnie czepia,
wrzeszczy na mnie listonosz,
bo nie podoba mu się nasza furtka!
A ty o tym wiesz od doby!
Próbowałam ci powiedzieć,
ale większość dnia spędziłeś
z ręką w karmniku,
zbyt wkurzony, by mnie wysłuchać.
Powiedziałem mu, że ją naprawialiśmy,
ale się odnaprawiła.
Chciałem zażartować, ale się nie roześmiał.
Tylko stał na moim trawniku,
przed moim pięknym, drogim domem, który wybudowałem
za kasę pożyczoną od twojego wuja,
i mnie pouczał!
Gadał coś
o zmiennej pogodzie
i wzruszonej ziemi, przez którą furtka się zacina.
Boże, Barb. Nie mówiłaś mi, że ziemia może się wzruszyć.
Stoję na trawniku, na wzruszonej ziemi.
Jestem w niebezpieczeństwie.
I jeszcze słucham listonosza-meteorologa.
Przeczytałem wiadomość. Odchodzisz do innego.
Przeżyłem największy szok
w całym swoim życiu.
Stałem w salonie, przekonany, że to list miłosny.
Ale nie było tam żadnych wyznań.
Dowiedziałem się za to, że odchodzisz z 53-letnim ratownikiem.
-Mam 56 lat. -Serio?
-Chciałam ci powiedzieć... -Milcz!
-Myślałam, że będziesz w pracy... -Milcz.
...cały dzień. Więc nie powiedziałam.
Żałuję. Czy coś.
Pracuję siedem godzin... Nie pakuj jej! ...w miesiącu.
Kiedy wracam do domu, chcę tylko...
Przestań mnie zostawiać!
...mieć chwilę spokoju wieczorem i rano.
-Wszystko mamy? -Mhm.
Dobra, zebranie.
Dobry pomysł. Zebranie będzie na dole.
Zarabiam 12 680 $ rocznie.
A błaganie twojego wujka o kasę jest jak drugi etat, dzięki któremu...
Nie otwieraj furtki.
...mamy co jeść.
Unieś i pociągnij.
Barb.
Barb!
Chcę tylko, żeby moja żona nie sypiała z podstarzałymi ratownikami.
Stoję...
przed domem z jajkiem...
na twarzy.
Kto mi wytrze jajko?
Piękny wąs.
Witam.
Z pewnością.
Dzień dobry. Ma pan wspaniałego wąsa.
Trzeba dodać, że układa się
na twarzy w wyjątkowo przyjemny sposób.
Dziękuję.
James Soloway...
Waszmość.
Moja wizytówka.
Benjamin Flanch.
Doktor nauk alpinistycznych. To moja wizytówka.
Góry, tak?
Czy kiedykolwiek zdołamy się na nie wspiąć?
Nauka czyni postępy każdego dnia.
Bardzo mnie to cieszy.
Zatem...
-Miłego dnia. -I wzajemnie.
-Tak? -Przepraszam pana.
Pan James Holloway, waszmość?
We własnej osobie.
To pańska wizytówka?
W rzeczy samej.
Jakiś mężczyzna zamordował 11 prostytutek przy Bequith Lane wczoraj w nocy.
Posiekał je jak cebulkę.
Ojej.
W kieszeni miał pańską wizytówkę.
Mogę jakoś pomóc?
Czy wspominał, że planuje zabijać prostytutki?
Nie.
-Kto przyszedł? -Policja, najdroższa.
Znaleźli moją wizytówkę w kieszeni mordercy prostytutek.
Morderstwo? Wizytówka?
Prostytutki?
Głowa mi pęka.
Muszę już iść.
-Dziękuję. -Miłego dnia, sir.
Przepraszam pana.
Pański zarost przysparza chwały Imperium.
Linton Foebus.
Alienista. To moja wizytówka.
Bada pan szaleńców!
Z pewnością niejedno pan widział.
Zaiste, drogi panie.
Chętnie posłucham.
James Soloway, waszmość. Moja wizytówka.
Bardzo chętnie opowiem o swojej pracy.
Dziś jednak jestem zajęty. Umówiłem się na kolację z matką.
Może kiedy indziej, waszmości?
Znalazłem nowego przyjaciela!
Czy to z panem rozmawiałem trzy miesiące temu?
-Tak, czemu zawdzięczam... -To pańska wizytówka?
-Znowu? -Tak.
Znaleźliśmy ją w kieszeni szaleńca...
który zabił i zjadł własną matkę.
Ale to z pewnością makabryczny zbieg okoliczności.
-Mój drogi, kto to? -Znów policja.
Policja?
Drugi raz?
-Może... -Dziękuję.
Łapać ją!
Bardzo przepraszam.
To z nerwów. Na widok policji.
Zwykle mdleję.
Kochanie, może udasz się...
Czuję się już lepiej. Zaczekam w bibliotece.
-Czy to pańska... -Tak.
Mężczyzna, który ją miał,
był podpalaczem!
Wczoraj podpalił sierociniec.
Wymordował dzieci.
Poza nim.
Jestem biedny, nie mam matki,
nie mam ojca,
kuzynów ani wujów,
ciotek,
dziadków i babć też nie,
ani sióstr czy braci.
Komendant wydał rozkaz,
bym odebrał panu wizytówki.
Wizytówki?
Jak to?
OPARTE NA FAKTACH
-Daliśmy mu telewizor... -I pilota.
Tak.
Dziś telewizor bez pilota jest do niczego.
-Bo nie ma pokręteł. -Fakt.
Czy guzików. A jeśli nawet są, nie mogę ich znaleźć.
Możemy się skupić?
-Dzięki, Bruce. -Nie ma za co, Kevin.
Ma telewizor i pilota,
a i tak gapi się w telefon... i chichocze.
Ekran jest maleńki.
Jak nie znajdziemy okularów, nie dowiemy się, co ogląda.
-Kompletnie z dupy. -Czemu on to mówi?
Scott, Kevin, Bruce.
I ten, którego gra Mark.
Znowu mam migrenę. Dobrze, że jesteście razem.
Tak. Prowadzimy badania, zgodnie z umową.
Tak jest.
Skończyłem ankietę na temat zwyczajów pokolenia Z.
Wyniki was zszokują.
-Od jak dawna ją prowadzisz? -Od paru miesięcy.
Dlatego olałeś nasz scenariusz?
-Skupmy się. -Właśnie!
-Dziękuję. -Nie ma za co.
Z badań wynika, że całe pokolenie Z uwielbia cliffhangery.
Jeśli chcemy ich zaciekawić,
musimy zakończyć sezon...
-Cliffhangerem. -Tak!
Co o tym sądzisz, bohaterze Marka?
Jestem zaskoczony.
Komedia zaczyna się od konfliktu, czasem nieco przesadzonego.
A potem musi dążyć do rozwiązania.
Cliffhanger robi to samo.
Stwarza konflikt.
Ale odkłada rozwiązanie w czasie,
pozostawiając widza w zawieszeniu, jakby wisiał na skraju klifu.
Rozumiem.
Pytanie brzmi: jak my, jako komicy,
podlegający ograniczeniom gatunku,
rozwiążemy ten paradoks?
Ta wysoce emocjonalna postać ma rację.
-Właśnie. Może... -Świetnie.
To nie koniec.
Napiszmy skecz, w którym są same wstępy,
a puenty będą w kolejnym sezonie!
To się może udać!
Nie potrzebujemy go.
Jesteś wolny!
Ale lipa.
-Co to znaczy? -Nie wiem.
Że trzeba napisać ten cliffhanger.
Może Bruce to zrobi?
To ósmy odcinek.
-Ile jeszcze do końca? -To ostatni skecz.
-Boże! O czym będzie? -Już trwa.
Gramy w nim.
Mamy za mało czasu.
Nie skończymy go pisać, zanim się skończy.
Chyba że zrobimy to razem, bez Marka.
-Dobra. -Do roboty.
Jazda.
Boże, nie wiem, czy tam jesteś i czy nas słuchasz.
Ale jeśli tak, pomóż nam napisać cliffhanger.
-Nie wciśniemy tej postaci do skeczu. -Obie postaci nie mogą pluć.
A może... Nie, to ma sens...
CIĄG DALSZY NASTĄPI
Ile to palców, Marv?
Osiem.
Czyli to już ostatni odcinek?
-Tak, Don. -Świetnie.
Gdzie oni są?
-Z powrotem w schowku. -Doskonale.
Napisy: Aleksandra Stodolna
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski