Mengandungi visual lampu yang mungkin menyebabkan sawan bagi penghidap epilepsi.
Tiada apa-apa. Saya sangat berharap awak akan kehilangan lima mata terakhir awak
agar awak tak boleh memandu buat seketika.
Tak guna.
MARCO - Selamat pagi. Awak dah bangun? Apa cerita semalam?
-Bagaimana dengan prostesis itu? -Sangat bagus.
-Tidurlah lagi. -Tak boleh, saya ada kerja.
-Kamu nak keluar? -Ya.
-Tapi saya akan pulang untuk makan. -Okey.
Bagus! Tentu awak sudah ada di kolam. Jumpa nanti!
Naik!
Turun! Naik!
Turun! Ayuh! Naik!
Turun!
-Hai, Carola. -Hai, Silvana.
-Suruh mak awak telefon saya. -Baik.
Jumpa lagi.
-Hai. Boleh saya bantu? -Hai.
-Satu pelembap bibir. -Jenama apa?
-Tak kisah. -Baik.
Terima kasih.
Hei.
Tak, usah risau. Saya akan menaiki tren sekejap lagi.
Kenapa?
Ada sesuatu terjadi?
Hei, ini satu permainan! Awak serius?
DUA TAHUN LEPAS
Apa yang awak nak? Yakah?
-Ayuh, putarkan. -Putarkan botol itu.
-Merah! -El Rojo.
El Rojetto dengan...
-Dengan Nina! -Dengan Nina!
Tak, saya tak nak main.
-Ayuh! -Ayuh, biar betul?
-Saya dah kata tak nak main. -Ayuh!
-Cium! -Cium!
Nah.
SEKARANG.
-Awak perlukan air? -Tak mengapa.
Tunggu, baki awak ada pada saya.
Saya secara sukarela mendapatkan sesuatu untuk awak dan Marco.
Untuk masa depan.
Sebenarnya, Marco tiada kaitan dengannya.
Jadi, siapa?
Cuba teka.
Semalam?
Tipulah.
Tak guna.
Tak, saya boleh menolak, tapi saya masih menunggu di sana.
Kenapa awak tunggu?
Rasanya sebab saya pun gatal.
Biar betul?
Jangan sampai saya beri awak syarahan tentang feminisme pada Sabtu pagi.
Saya belum minum kopi.
Awak tak gatal, Carola.
Awak cuma pentingkan diri dan manja.
Awak mengurat bekas kekasih gadis yang awak rampas.
-Pertama sekali, saya tak rampas. -Yalah.
Saya tak mengurat Andrea.
Kenapa awak pakai celak untuk jumpa dia?
Kami nak pergi ke kedai buku lesbian. Mungkin saya boleh kenal dengan seseorang.
Okey.
Apa pendapat awak?
Apa saya nak buat dengan Marco?
Entah.
Rasanya awak perlu beritahu.
Benarkah?
Ya, perkara begini akan terbongkar juga.
Pengalaman peribadi.
Saya patut pergi. Tren bertolak jam 11.
Tulis jika awak perlukan apa-apa, okey?
Saya sayang awak.
Jadi jangan hubungi saya hanya apabila tak dapat hubungi kawan lain.
Jumpa nanti!
-Nah. -Apa itu?
Duit untuk video.
Kenapa awak pulangkan?
Saya patut tunjuk kepada awak versi terakhir, tapi saya tak buat.
Simpan duit itu.
Saya ikhlas. Tolonglah.
Awak dan abang awak asyik beri saya duit.
Banyak sangatkah duit awak?
Apa pandang-pandang?
-Tiada apa-apa. -Betul?
Boleh awak keluar sebentar?
Saya tukar baju dulu.
Ayuh, marahlah saya agar kita boleh pulang.
Saya tak nak marah awak.
Tak nak?
-Jom kita main permainan. -Permainan?
Kami saling bertanya soalan dan jawab dengan jujur.
Awak tanya dulu.
-Saya tiada soalan. -Baik. Saya akan mulakan.
Awak minum malam tadi?
Ya. Kami melancarkan video kami.
Bagus.
Awak tak berparti sebelum latihan ketika awak sebaya saya?
Ya, kadang-kadang.
Awak marahkan saya?
Ya.
Awak rasa kami layan awak dengan teruk?
Giliran saya.
Betul kata awak. Tanyalah.
Kami nombor satu atau dua sebelum awak,
sekarang kami tak layak. Kenapa?
Tak. Bukan salah saya jika awak tak berlatih, Dani.
Bagaimana dengan Marco? Dia tak cukup berlatih?
Marco tak berbakat, tapi dia berusaha.
Ada kalanya awak perlu berusaha juga.
-Saya berusaha. -Tolonglah.
Salahkah? Saya sedang dalam masalah.
Malam tadi saya amat mabuk, tapi saya datang juga.
Saya tak pernah gagal untuk datang ke sini.
Walaupun ibu bapa saya tak dapat bayar tambang saya.
-Siapa yang beri awak duit belanja? -Kelab.
Dengan keputusan yang teruk?
Jadi, siapa?
Saya tak tahu.
Tak mengapa.
Awak nak buat apa?
-Maksudnya? -Ia tak masuk akal.
Berusaha atau putus asa sajalah.
Pergi main muzik sampah dengan dua dungu itu.
-Pernahkah awak mendengarnya? -Ya. Tak sedap.
Terima kasih.
Kami di sini pada hari Isnin.
Buatlah pilihan awak.
Siapa itu?
Tiada apa-apa. Cuma Sami.
Dia nak apa?
Dia bermalam di rumah Zelia.
Pagi tadi ibu bapa Zelia tangkap mereka bersetubuh.
Aduhai!
Awak bersolek?
Ya. Saya memakai celak.
Nampak cantik.
Awak nak pakai?
Saya ada bawa.
-Tak nak. -Ayuh.
Tiada siapa kenal awak di Rom.
Jadi?
-Nak naik teksi? -Teksi?
Saya bawa banyak duit, jom berseronok.
Mengada-ngada. Jom jalan kaki.
-Awak tahu arahnya? -Ya. Saya selalu datang.
"Semuanya bermula dengan kebiasaan.
"Hanya kami berdua dan jasad.
"Pada mulanya cuma ada saya, kemudian dia tiba
"dengan desakan angin yang kecil, hujan, akar,
"pendek kata, semuanya yang tidak boleh dikawal,
"tapi hanya terjadi.
"Dia sedang berehat dalam hukum alam yang tidak dilanggar.
"Mungkin berkurun lamanya dia telah dimasukkan ke dalam sel,
"berjalan melalui masa, kepada saya.
"Oleh itu, saya tidak tahu, saya tidak dapat mengusirnya.
"Seperti takdir yang lain, saya terpaksa mengakuinya.
"Mungkin dia hadir untuk menyelamatkan saya.
"Dia bagaikan diri saya lebih daripada saya boleh menjadi milik diri sendiri.
"Saya percayakan dia. Jadi, saya mula memberi ruang kepadanya."
Terima kasih.
Terima kasih sebab datang
-walaupun hari ini hari pantai. -Awak suka sesiapa?
Mereka semua terlalu tua.
Saya mahu berterima kasih kepada ibu bapa saya.
Terima kasih atas kasih sayang yang kalian curahkan kepada saya.
Kerana memahami dan mempertahankan saya selama ini.
Jadi, terima kasih.
Nah, tapi bacalah nanti.
Terima kasih, Gio. Awak nak makan di mana?
Mungkin nak bawa ibu bapa saya keluar, tapi jika awak lapang kita boleh jumpa...
-Baiklah, jumpa nanti. -Jumpa nanti.
Hai. Untuk siapa?
Rosa dan Katia.
Nah. Terima kasih.
-Hai. -Hai.
Tahniah. Kami suka puisi awak.
-Terima kasih banyak. -Kami datang untuk ini.
Awak pula? Tiada apa nak cakap?
Sebenarnya, dia yang beritahu tentang buku awak.
-Siapa nama awak? -Andrea.
Nah.
-Awak pula? -Nina.
-Nah. -Terima kasih.
Adakah awak akan terus ke Latina?
Entah. Kami nak melawat Muzium Andersen.
-Baguslah. -Kami akan ke Latina selepas itu.
Jika awak di sini, ada majlis hebat di Muccassassina.
-Apa dia? -Malam homoseksual terkenal di Itali.
Ibu bapa saya tak benarkan saya keluar malam.
Ayuh. Walaupun awak cakap awak di rumah Boncio?
Nak duduk mana?
Memandangkan awak selalu cakap awak kaya,
awak boleh tempah hotel untuk kita berdua.
Nak tidur di sofa mak saya?
-Itu saja pilihannya. -Kenapa?
Kita bawah umur. Mereka takkan beri kita bilik.
-Menjengkelkan. -Saya tahu.
-Nak ambil gambar? -Ya.
Senyum!
Dah.
Bagaimana jika saya minta mak saya untuk menjamin kita?
EMPAT BULAN LEPAS
Ayuh, Marika, denda kami esok sajalah.
Jom pergi ke bawah tanah untuk ke stesen.
Tak boleh. Teruk hari ini, denda pun hari ini.
-Dia semakin gila. -Memang.
Helo?
Apa?
Adakah dia okey?
Saya akan ke sana.
-Ayuh, kalian. Kita naik teksi. -Apa yang terjadi?
Marco kelar tangannya dengan gelas.
-Betulkah? -Dia sedang dibedah.
Apa?
Ayuh, lekas!
Apa dia?
Saya ada sehelai lagi.
-Apa? -Seluar renang.
Beri beg awak.
Tiada lagi. Okey?
Jom kita pergi.
Jom kita pergi, Dani.
SEKARANG
Hai.
Dani?
Hei.
Nampak jumlah tontonan?
Ya, pagi tadi.
Lebih 4,000 tontonan waktu tengah hari.
Awak buat apa?
Ada orang datang nak beli perabot nenek.
Saya nak basuh.
Teman saya.
Saya perlu bercakap dengan awak.
Saya juga.
Awak tahu cara menggilap?
Guna lilin?
-Mak saya suruh letak. -Pada kayu?
Apa yang saya tahu?
Entah.
Begini?
Apa-apa sajalah, ia akan cair nanti.
CAROLA - Maaf tentang semalam.
Awak rasa berapa banyak mereka akan bayar untuk semua ini?
Entah. Tiga atau empat ratus.
Adakah mereka akan beli kehidupan nenek saya untuk 300 euro?
Jika awak tambah lilin, mereka takkan bayar.
Kenapa awak tak simpan?
Nak letak di mana?
Jadi?
Jadi, tiada sesiapa akan ambil.
Hei, hentikannya.
Hentikannya. Awak akan tercedera.
Aduhai.
Janganlah tinggalkan geng kita.
Itu apa awak nak cakap, bukan?
Apa yang awak nak cakap?
Saya dan Ilo memutuskan bahawa awak akan nyanyi lagu seterusnya.
Sendirian.
-Ada lilin di belakang awak. -Menjijikkan.
Awak punya pun sedap.
"Kepada Andrea, yang sugul. Esok siapa tahu?"
Barbi, boleh saya curi susu soya awak?
Bukan saya punya, tapi Angela, ambillah.
Okey.
Nah.
Apa pekerjaan ibu bapa awak? Mungkin saya kenal.
Ayah ada kedai cermin di Pontina.
Dulu mak bekerja di sana, tapi tidak lagi.
Adik kepada paderi berambut kerinting?
Kenapa mak peduli?
Hei, kamu nak mak tandatangan kebenaran ini, bukan?
Tak bolehkah mak tanya teman lelaki kamu beberapa soalan?
Dia bukan teman lelaki saya.
-Mak tahu saya lesbian. -Okey.
Nah.
Dia teman wanita saya.
-Mak tak faham. -Saya tahu, mak.
Terima kasih, mak. Jom.
-Selamat jalan. -Jumpa nanti.
Andre.
Saya tak serius. Saya nak buat dia geram.
-Ia hal peribadi. -Maaf, saya tahu.
Saya takkan cakap begitu lagi.
Awak tak matang.
Saya tahu. Saya hanya bergurau. Saya boleh mesej dia dan beritahu.
Jangan.
Awak pasti?
Ya.
Ayuh. Jom beli gaun cantik.
Saya akan pakai kasut tumit yang sangat tinggi.
Muccassassina!
Jom kita pergi. Ayuh!
Andrea?
Ada duit untuk tip?
-Ya. Periksa meja di bilik saya. -Bilik awak?
-Salah? -Kita lihat nanti.
Tengok.
-Apa awak cakap? -Cantik.
-Hei. -Maaf saya tak balas.
Keluar dengan keluarga.
Jangan risau.
Apa khabar?
-Baik. Awak tengah buat apa? -Menyunting video saya.
Awak perlu tunjuk kepada saya.
Kalau nak, saya bersendirian malam ini.
Saya nak pergi, tapi ibu bapa saya tak benarkan. Saya terlewat malam tadi.
Okey.
Tapi kita boleh bertemu esok.
-Saya lapang pada waktu tengah hari. -Okey.
Adakah semuanya okey?
Ya.
Okey.
Jumpa awak esok.
Selamat malam.
DANIELE - Maaf tentang semalam.
Awak belum beritahu sesiapa, bukan?
Tak, usah risau.
Mungkin saya nak pulang ke hotel.
Kenapa?
Entahlah.
Okey. Usah risau.
Semuanya 22 euro.
Apa kita nak buat?
Giovanna.
Seronok jumpa kalian di sini. Atau gadis? Apa awak suka?
"Kalian" okey.
Awak nampak cantik, sungguh.
-Terima kasih. Awak pun. -Terima kasih.
Kalian, ini kawan saya, Nina dan Andrea.
-Caro, Cate... -Hai. Salam perkenalan.
Roberto. Raffa.
Raffa.
-Francesco. -Raffa?
Ya.
-Rasanya kita dah kenal. -Awak siapa?
Biar betul. Adakah awak Francesco Cicconetti?
-Betul. -Awak hebat. Saya peminat awak.
-Siapa nama awak? -Nina.
-Salam perkenalan. -Sama.
-Andrea, dari Latina. -Andrea!
Apa khabar?
-Saya ada banyak berita. -Saya boleh bayangkan.
-Ceritalah. -Bagaimana? Awak hilang.
Beginilah.
Beri nombor awak. Saya akan telefon minggu ini.
Baik.
Nampak tak saya cakap dengan siapa?
Awak tak ikut dia?
Kami nak pergi merokok. Nak ikut?
-Tak, kami di sini saja. -Okey, jumpa nanti.
-Jumpa nanti. -Jumpa nanti.
Awak mahu menari?
-Ayuh. -Tidak...
-Kaki saya sakit. -Kita tak patut pakai kasut baru.
Saya akan membukanya.
-Cium! -Cium!
Saya nak pergi. Saya kena pulang ke rumah.
-Ayuh. -Biar betul?
-Berseronoklah, kalian. -Ayuh!
Selamat jalan!
DUA TAHUN LEPAS
Hei, kenapa?
Tiada apa-apa.
Dulu awak tak suka permainan begini.
-Sekarang dengan kawan baru... -Ayuh, ia menyeronokkan.
Mereka tampan. Kenapa awak peduli?
Carola...
Pernahkah awak nampak saya mencium lelaki?
Jumpa awak esok.
SEKARANG
Saya tak tahu nak buat apa sekarang.
Saya pun sama.
Patutkah kita tanggalkan pakaian dan lihat apa terjadi?
Okey.
Terjemahan sari kata oleh Shazreena
Penyelia Kreatif Noorsalwati Nordin