ஒரு நொடி!
-போ. -சிறுநீர் கழிக்கணும்.
பயணத்திற்கு பத்து மணி நேரமாச்சு. நம்ப முடியுதா?
மோஹேச்சஸிலிருந்து ட்ரக் ஓட்டுநர்கள் போராட்ட பேரணி கிளம்பிச்சு.
சாவ் பாவ்லோவில் வந்த போக்குவரத்து நெரிசல் மோசம்.
நலமா, லெய்ஜ்?
கவனி, காரை சரி செய்ய உங்கப்பா பணம் கேட்கலை.
-ஆரம்பிக்காதே. -கஸ்ஸாந்த்ரா!
என்னை எங்கேயோ விட்டுட்டு வந்தே,
நான் எதுவும் சொல்லக் கூடாதா?
அது எங்கே, மகனே?
தாத்தா உங்களுக்காக அனுப்பினார்.
அங்கே வை.
அதை இத்தனை காலமாக வைத்திருந்ததன் அர்த்தம் தெரியுமா?
புரியுது, சரியா?
உங்கப்பாவோட உனக்கு நல்ல உறவில்லை.
ஆனால் அது தேவையில்லாதது.
லெய்ஜ், நான் செய்தி அனுப்பலை?
அனுப்பலையா? வேறு என்ன வேணும்?
அது என்னது?
உன் சித்தி தந்த சுவையான உணவு.
தாத்தா மீன்பிடிக்க கூட்டி போனார், உங்களை கூட்டி போனதுபோல.
நான் சோர்ந்துட்டேன்.
லெய்ஜ்...
தேசியோ, அரியிடம் பேசினேன்.
நீ அங்கே போகலாம்னு சொன்னாங்க.
அவங்க வீடா? வாய்ப்பில்லை, கஸ்ஸாந்த்ரா.
இங்கை விட பரவாயில்லை.
உனக்குன்னு அறை இருக்கு. விசாலமானது.
இங்கிருப்போம்னு நினைச்சேன்.
ஏன்?
எனக்கு தெரியலை.
நினைச்சேன்.
கஸ்ஸாந்த்ரா... எங்களை கொஞ்சம் காலம் தங்க விடு.
என் வாழ்க்கை சீராகும் வரைதான்.
கொஞ்ச காலமா? போன முறையை மறந்துட்டியா?
தேசியோக்கு பரவாயில்லையாம்.
ஆனால் அரி கோபமா இருக்கார், என்னை பார்க்க விரும்பலை.
-நீ தேவாலயத்திலிருந்து திருடினே. -இல்லை!
தானத்துக்கு போன சில ஆடைகளை எடுத்துக்கிட்டேன்.
அதை யாரும் கவனிக்கவே இல்லை.
என்ன தெரியுமா?
நீ திரும்பணும்னு அரி நினைக்கிறார்.
உன்னை வெளியே அனுப்பினதுக்கு வருத்தப்படுமளவு மென்மையானவர்.
இந்த வாய்ப்பை எடு.
இதை சொதப்பாதே.
எனக்கு காரில் வாழ வேண்டாம்.
சரி. சரி.
நீ வர்றேன்னு அவங்களிடம் சொல்றேன்.
உன் பொருட்களை எடு, ஜெர்சின்யோ. நமக்கு வேலை இருக்கு.
நாளை உன்னை கூட்டி போறேன்.
-எனக்கு உதவு. -ஹாய், அரி.
இதை எடுத்துக்கோ.
அவங்க திரும்ப போறாங்க.
இன்னும் 20 நிமிடத்தில் அங்கிருப்பாங்க.
-பார்ப்போம். -பை, கஸ்ஸாந்த்ரா. பார்ப்போம். நன்றி.
பரவாயில்லை. பை.
கஸ்ஸாந்த்ரா,
கஸ்ஸாந்த்ரா, அது பண்டோராஸ் பாக்ஸ். சாபங்கள் நிறைந்தது.
பெறுநர் கிடைக்கவில்லை
ஓ, அம்மா...
செப்டம்பர் காலைகள்
சில சமயம், கெட்ட விஷயங்கள் நல்ல விஷயங்களாகும்.
எது போல?
அதாவது, நீ கணக்கு போட்டியில் நல்லா செய்திருந்தா,
தனியார் பள்ளிக்கு போயிருப்பே.
ஆனால் இப்ப இங்கிருக்கே.
திரும்பியதும் கஸ்ஸாந்த்ராவோட இருப்போம்னு நினைச்சேன்.
என்ஸோ செய்ததை செய்.
-யார் என்ஸோ? -என்ஸோ.
டெபோரா பின்னால உட்காருவான். அவன் பெற்றோர் பிரிஞ்சாங்க.
வாரம் ஒரு முறை அப்பா வீட்டுக்கு போவான்.
அது எப்படின்னு கேட்டுட்டு கஸ்ஸாந்த்ராவிடம் பேசு.
தெரியலை.
சரி வா.
நான் நினைச்சேன்...
கொஞ்ச காலம் முன்பு, உனக்கு அப்பா இல்லை, என்னைப் போல.
இப்ப, உனக்கு கஸ்ஸாந்த்ராவும், தாத்தாவும் உண்டு.
உனக்கு கிடைக்கக்கூடிய பிறந்தநாள் பரிசுகளை நினை.
நல்ல விஷயம்.
என்ஸோவிடம் பேசுவோம்.
கவனமா இரு. இது எதையும் வெட்டும்.
நன்றி.
தேசியோ பொருட்களோடு சூப்பர் மார்கெட்டிலிருந்து வர
காத்திருக்கேன், நான் தொடங்குவதற்கு.
அந்த பாஹியாதொ நிஜமா நல்லா இருந்தா,
தேவாலயத்தில் மதிய உணவு பெட்டிகளில் விற்கலாம்.
சத்தியமா துணிகளிலிருந்து விலகி இருப்பேன்.
மூன்று பேட்லாக்கும், கனமான சங்கிலியும் வாங்கினேன்.
அரி, நன்றி.
உணவு பெட்டி திட்டம் வேலை செய்தா,
ஜெர்சின்யோவும் நானும் உங்களை தனியா விட்டுடுவோம்.
நான் இடம் வாடகைக்கு எடுப்பேன்.
வேலை செய்யும்.
எதிர்காலத்திற்கு சேமி. இங்கே விலை அதிகம்.
அதைப்பற்றி பிறகு யோசி, சரியா?
கேரோலினா சொல்லுவா,
"இறுதியான பிரச்சினைகள் இறுதியில் தீர்க்கப்படும்."
சரி.
ஆஹா, கைஸ்!
நான் சதுக்கத்தில் இருந்தேன்.
மைம் ஒருவர் சிறப்பான நிகழ்ச்சி செய்தார்.
உங்களை கூப்பிட வந்தேன்.
நிஜமா, அவன் தன் கைகளால் ஒரு பறவை செய்தான், இப்படி...
தேசியோ, என் மளிகை பொருட்கள் எங்கே?
என்ன?
பாஹியாதொவுக்கான பொருட்கள்.
அட கடவுளே.
அந்த ஆளைப் பார்த்து கவனம் சிதறி,
மளிகை பொருட்களை மறந்துட்டேன்.
பழகிக்கோ, லெய்ஜ்.
இரு, அரி. நாம சீக்கிரம் அங்கே போகலாம்.
-இரு. -என்ன விஷயம்?
-இருக்கு, இல்ல? -இதோ ஷாப்பிங் பட்டியல்.
-அப்புறம் பணம்? -ஆமாம்.
சரி.
-போய் வர்றேன். -நன்றி.
பை.
இங்கே வாஷிங் மெஷின் வைக்கலாம்.
இங்கே, பாரு. ஒரு நான்கு-ப்ரனர் அடுப்பு,
-இங்கே சின்ன மேஜை. -நல்ல இடம்.
இது இங்கே இருக்குமா?
ஆமாம், அது சமையலறையில். அது திடமான மரம்.
-கரையான் வராதா? -இல்லை.
கரையான் எதிர்ப்பு உண்டு.
பாரு, ஹோபெர்தோ, ஃபர்னிஷ்ட் குடியிருப்புகள் இருக்கா காட்ட?
உடனே குடி போவதுபோல.
அவை விலை அதிகம். உங்களுக்கு பிடிக்காது.
வீடு மாற்றுவது பெரிய வலின்னு மறந்துட்டேன்.
-அட கடவுளே. -ஆமாம்.
-அந்த விலையில் இந்த காட்சி... -அப்பா?
ஹேய், இவானா! உள்ளே வா!
-தாமதத்திற்கு சாரி. -பரவாயில்லை.
என் மகள்.
நான் ஹோபெர்தோ.
-சந்திக்க மகிழ்ச்சி. -இங்கே வா.
என்ன நினைக்கிறே? நல்ல காட்சிதானே?
தெரியலை. நீங்க ஒரு படுக்கையறை வீடாவது எடுப்பீங்கன்னு நினைச்சேன்.
நான் எங்கே தூங்குவது?
நான் அதைப்பற்றி யோசிக்கலை.
பல ஒரு படுக்கையறை தேர்வுகள் இருக்கு.
மின்னஞ்சல் இருக்கா?
என் வணிக அட்டையை தரேன்.
மன்னிக்கணும், கண்ணே. உண்மை என்னன்னா...
இதெல்லாம் உங்க அம்மாவிடம் விட்டேன்.
நீங்க தெரிஞ்சுக்கும் நேரமாச்சு.
ஆனால் இன்றிரவு எப்படி?
-சந்திக்கிறோம்தானே? -நிச்சயமா.
இந்தாங்க, ஹோபெர்தோ ரியல்டர்.
-என் மின்னஞ்சல், கைபேசி எண். -நன்றி.
-சரி. -நன்றி.
-பார்ப்போம்.
-அட கடவுளே. -என்ன பிரச்சினை?
எல்லா இறைச்சியும் ஒரே நேரத்தில் சேர்க்கணும்.
-வேலை செய்யும். -ஆமாம்.
உங்க ரசனையை சேர்க்கறீங்க.
அது சரி!
-மற்றும் ஒரு துளி... -நீ என்னைப் போல.
-ஏன்? -குழப்பத்தை பாரு.
அரி சொல்வான், நான் சமையலறைக்குள் இருந்தால்
அணுகுண்டு வெடித்தது போல.
ஏற்கனவே உப்பு போட்டாச்சு, தேசியோ.
-நிஜமாவா? -ஆமாம், எல்லாம் இருக்கு.
நாம தயார்.
மற்றும்... ட-டா!
-இப்ப என்ன? -காத்திருப்போம்.
-அப்ப காத்திருப்போம். -கொஞ்ச நேரமாகும்.
-நிஜமாவா? சரி. -அதை அங்கே விட்டுடு.
நீங்க எப்பவும் இசைக் கலைஞரா?
நான் சின்ன பையனா இருந்ததிலிருந்து.
பார்களில், தெருவில் வாசித்து, ஸ்டூடியோவில்
பதிவு செய்து என் வாழ்க்கையை கழித்தேன்...
ஆனால் ஓய்வு பெற்றாச்சு. காஸ்ஸியோட மட்டும் வாசிக்கிறேன்.
எனக்கு அந்த திறமை இருந்தா. நான் மோசம்...
-ஹாய். -கைஸ்...
என்ன குழப்பம்!
நான் சொன்னேனே.
நல்ல வாசனையாவது வருதே.
நீ ஏன் இங்கே இருக்கே? உனக்கு சவுன்ட்செக் இல்லையா?
மணி என்ன ஆச்சு?
-திங்கட்கிழமைன்னு மறந்துட்டேன்! -ஓ, தேசியோ.
-ஓ, கடவுளே. -போ!
-கிளம்பறேன். -பை.
அவ்வளவு மறதி.
நாம போகலாம்.
-பார்ப்போம், கைஸ். -பை.
ஹாய்.
நாம போகலாமா?
அப்ப?
மீன்பிடிக்க போனது பிடிச்சுதா?
-ஒரு மாதிரி. -எனக்கு பிடிக்காது.
பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை, அது அபத்தம்.
மீன்பிடித்தல் ஏன் ஆண்களுக்கு மட்டும்?
மீனுக்காக வருத்தப்பட்டேன்.
நானும்.
உங்கம்மா என்ன நினைச்சாங்க?
எனக்கு தெரியாது.
உங்க சின்ன வயசுல அவங்க போயிட்டதா தாத்தா சொன்னார்.
-ஹாய், ஜெர்சின்யோ! -ஹாய்!
ஹாய், இது எங்கம்மா.
-ஹேய், க்ராஸி. ஹலோ. -ஹாய்.
-சந்திக்க மகிழ்ச்சி. டெனீஸ். -அப்படியே. கஸ்ஸாந்த்ரா.
உங்களை பற்றி நிறைய பேசுவாங்க.
ஹேய், ஜெர்சின்யோ, நீ கணக்கு போட்டிக்கு தேர்வானதா க்ராஸி சொன்னா.
அது அருமை!
அம்மா, அவன் போட்டியில் ஜெயிக்கலை.
அது, பரவாயில்லை.
நீங்க எப்பவாவது வீட்டுக்கு வரணும்.
நிச்சயமா, அதை செய்வோம்.
ஆனால் பகலில். மாலையில் அம்மா வேலைக்கு போவாங்க.
இவங்க பகலில் வேலை செய்வாங்க.
-வழி கண்டுபிடிப்போம். -சரி.
-சரி, அப்ப. பை. -பை.
-சந்திக்க மகிழ்ச்சி. -பை, ஜெர்சின்யோ!
என்னை சுவற்றுள் சிறைப்படுத்தி வெளியிலிருந்து என்னை காத்தேன்
அக்கறையின்மையில் என்னை காத்தது நான் தான்
ஒரு மதியத்தை, துக்க நேரமாக மாற்றியது நான் தான்
இருக்கவும் போகவும் முடிந்தவள் நான் தான்
நான் மறக்கப்பட்டேன்
நான் தான்...
குளிரும் இரவில் மகிழ்ந்தது நான் தான்
தனிமையில், தனியாக அது நான்தான்
நான் தான் வசந்தகாலத்தில் பூக்களை பார்க்கவில்லை
சூரியனையும் பார்க்கவில்லை
செப்டம்பர் காலைகளில்
நான் வெளியேற விரும்புகிறேன் குரலெழுப்ப விரும்புகிறேன்
அண்டை வீட்டுக்காரருக்கு பாட கற்றுத் தர விரும்புகிறேன்
நான் வெளியேற விரும்புகிறேன் குரலெழுப்ப விரும்புகிறேன்
பக்கத்து வீட்டுக்காரருக்கு பாட கற்பிக்க விரும்புவேன்
செப்டம்பர் காலைகளில்
அந்த காலைகளில்...
-உள்ளே வர மாட்டீங்களா? -முடியாதே.
நான் செய்ய வேண்டிய விநியோகங்கள் இருக்கு. இன்றிரவு பாடறேன்.
ஒரு விஷயம் கேட்கலாமா?
ஜெர்சின்யோ... அது உங்க தாத்தா பற்றியோ,
மோஹேச்சஸ் பற்றியோனா, அதைப்பற்றி பேச விருப்பமில்லை.
இல்லை, வேறு விஷயம்.
நான் சில சமயம் உங்களோட தங்கலாமான்னு தெரிஞ்சுக்கணும்.
பெற்றோர் விவாகரத்து செய்தா அப்படி நடக்கும்.
அது திருமணமானவர்கள் விவாகரத்து செய்தா, எனக்கும் லெய்ஜுக்கும் அப்படி இல்லை.
சில சமயம் உன்னை பள்ளியிலிருந்து கூட்டி போறேன்.
அதனால... நிறைய நாம பார்த்துப்போம்.
நாளை வருவீங்களா?
பார்ப்போம்.
போ. ஏதாவது வேணும்னா என்னை அழை, சரியா?
-சரி. -பை.
நன்றி.
அப்பா, உங்க வேலைக்கு அருகே இரு வீடுகள் கண்டேன்.
அருமை, கண்ணே.
ஆப்ஸ் சிறந்தவை என்றேனே.
இல்லை. அதாவது, ஆமாம்.
நான் வேறு எதையோ யோசித்தேன்.
எதைப்பற்றி?
உன் குழந்தை பாட்டிலை கொதிக்க வைத்து ரொம்ப காலமாகலை,
இப்ப உனக்கு பீர் ஊற்றி தரேன்.
நான் பீரே குடிக்காதது போல.
என்னோட முதலாவதா இருக்கும்.
நிஜமா, இந்த இடம் சிறப்பு.
உன்னை இங்கே கூட்டி வந்ததை அம்மாவிடம் சொல்லாதே.
தெளிவா, அப்பா. அப்படி செய்ய மாட்டேன்.
அப்ப எப்படி இருக்கு?
உறுதியா தெரியலை.
இறைச்சி கடினமா இருக்கு.
பீஃப் குழம்பு போலிருக்கு.
நிதானி, லெய்ஜ். ஓடுவதற்கு முன்பு நீ நடக்கணும்.
அதை விற்கும் முன் நல்லா இருப்பதை உறுதி செய்யணும்.
ஆமாம்.
அரி... நேரடியா கேட்க மன்னிக்கணும்,
ஆனால் தேசியோ நடந்துக்கிறதுபற்றி உனக்கு கவலை இல்லையா?
தேசியோ நடந்துக்கிறதா?
ஆமாம், தெரியுமா...
அவன் விஷயங்களை மறந்துடறான், அவன் நினைவு...
கவலை படாதே. அவன் அப்படித்தான்.
சரி.
மோசமாயிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
ஒருவேளை நான் கற்பனை செய்யறேனோ.
அதை மறந்திடு.
ஜெர்சின்யோ! டின்னர் தயார்!
கடவுளே, எனக்கு பசிக்குது.
ஹேய், உன் நடத்தை?
அப்ப?
நல்லா இருக்கா?
நல்லாருக்கு.
அது... ரூத் பாட்டியோடது போல இல்லை.
ஆனால் நல்லாருக்கு.
நல்லாருக்கு, லெய்ஜ்.
அது போதாது. சுவையா இருக்கணும்.
ஒருவேளை அதை அழுத்தத்தில் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் வெச்சா,
அற்புதமா இருக்கலாம்.
இந்த திட்டத்தை கைவிடக்கூடும்.
கைவிடுவதா? அதுக்கு நேரமாகும்.
உன் வியாபாரத்துக்கு நீ பெயர் யோசிக்கணும்.
நிஜமாவா?
அதாவது, உதாரணத்துக்கு "லெய்ஜின் உணவுப் பெட்டிகள்."
அல்லது "லெய்ஜ் உணவு."
"லெய்ஜ் உணவா"? விசித்திரமா இருக்குல்ல?
"பெண் உணவு" என்பது போலிருக்கு. தெரியலை.
"லெய்ஜின் உணவுப் பெட்டிகள்" தானே?
-நல்லாருக்கு. -இல்ல?
அப்ப சரி.
மாலை வணக்கம்.
மிக்க நன்றி. மாலை வணக்கம், நல்வரவு.
இன்று இங்கே இதுவரை வாசிக்காத பாடலை வாசிக்க போறோம்.
மில்டன் நாசிமென்டோ, ஃபெர்னான்டோ ப்ரான்டின் பாடல்.
வானூஸா, என் உத்வேகம், இந்த பாடலுக்கு அவங்க சொந்த பிரதி இருக்கு.
பெயர் "ட்ராவெஸியா." நீங்க ரசிப்பீங்கன்னு நம்பறேன்.
சரி, சகோதரி!
மேடை உன்னுடையது!
எப்போது நீ போனாயோ
என் வாழ்வு இருண்டு போனது
நான் வலிமையா இருந்தும் பயனில்லை
இன்று நான் அழணும்
என் வீடு என் இல்லமல்ல
இது என் இடமும் அல்ல
இந்தா. முதலுதவி.
இனி வானூஸா வேண்டாம், ரொபெர்டா.
இனி தாங்க முடியாது.
யோசித்து பார் கண்ணே.
எங்கம்மாவுக்கு பிடிக்கவே இல்லை.
உனக்கு பிடிக்கும் என்பது முக்கியம்.
கஸ்ஸாந்த்ரா, என்னை பார்.
என்னை பார்.
வாழ்கை பற்றி யோசிக்க இது நேரம் இல்லை இது.
கூட்டம் நிரம்பியிருக்கு. உனக்காக காத்திருக்காங்க.
நிகழ்ச்சிக்கான நேரம்.
திரும்ப அங்கே போ.
போ.
அது தான் நீ.
கஸ்ஸாந்த்ரா!
சாலையில் சுதந்திரமாக பாட
இனி நான் நிறுத்த விரும்பலை
என்னுடையது கடினமான கல் பாதை
என்னால் கனவும் காண முடியுமா?
தென்றலால் ஆன கனவுகள்
ஆஹா, அப்பா. சிறப்பா இருக்காங்க.
காற்றோடு அடித்துக்கொண்டு போகும்
என் அழுகையை முடிப்பேன்
என் வாழ்வை முடித்துக் கொள்வேன்
நான் வாழ்க்கையை வாழறேன்
உன்னைப்பற்றி எல்லாம் மறந்து
இனி மரணத்துக்கு ஆசை படலை
வானூஸா பாடல் பாடினார்
எனக்கு வாழ நிறைய இருக்கிறது
மீண்டும் காதலிக்க விரும்பறேன்
இல்லைன்னாலும் கஷ்டப்பட மாட்டேன்
கனவு கண்டு முடிச்சாச்சு
வேண்டிய வாழ்க்கையை நானே அமைக்கிறேன்...
முட்டாள்தனமா, ஒரு காட்டான் மாத்த சொன்னான்னு
நீ இதுவரை நம்பியதை எல்லாம் மாத்த அனுமதிக்காதே.
சாலையில் சுதந்திரமாக பாட
இனி நான் நிறுத்த விரும்பலை
என்னுடையது கடினமான கல் பாதை
என்னால் கனவும் காண முடியுமா?
தென்றலால் ஆன கனவுகள்
காற்றோடு அடித்துக்கொண்டு போகும்
என் அழுகையை முடிப்பேன்
என் வாழ்வை முடித்துக் கொள்வேன்
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்