Data gwiezdna 57538.9.
Cerritos współpracuje z Merced w misji relokacji
starożytnego statku-arki, który z nieznanej przyczyny
nigdy nie dotarł do celu.
Jego załoga zmumifikowała się w wyłączonych krioskafandrach.
Ich najcenniejszy ładunek: tajemnicze pojemniki z cieczą molekularną,
która tworzy życie z nieorganicznego materiału.
Podejrzewamy, że chcieli jej użyć na martwej planecie,
by stworzyć dla siebie przyjazne środowisko do życia.
STATEK-ARKA
Merced jest tu, by się upewnić, że statek-arka
zostanie zachowany podczas transportu i wszyscy mają dać im pełne wsparcie.
Kapitan Durango i ja wiele lat temu służyliśmy na Illinois
i to wielka przyjemność móc znowu z nim pracować...
Problemy ze snem, chorąży?
Nie, spałam super. Może za dobrze.
Proszę rozdać PADD-y.
Gwiezdna Flota uważa, że ten statek obcych
jest wyposażony w technologię terraformującą...
EMULSJA TERRAFORMUJĄCA
...ciecz, która może przemienić substancję obojętną w żyjący ekosystem.
Holowanie go będzie delikatną procedurą.
Nawet najmniejsza zmiana w stabilizacji wiązki holowniczej może zniszczyć...
Przepraszam. Tyle informacji.
Nie rozumiem, jakim cudem nie ziewacie.
Pani załoga chyba nie rozumie powagi naszego przedsięwzięcia.
Zapewniam, kapitanie, że moi ludzie są najlepsi we flocie.
Są biegli, uważni i...
- Boże. Mariner! - Staram się powstrzymać.
NA PODSTAWIE „STAR TREKA” AUTORSTWA GENE’A RODDENBERRY’EGO
„Wilgotny statek”
Musiałam ziewać. Przepraszam. Gość jest nudny.
„Jestem nudny. Uwielbiam muzea, kurz i stare bramy”.
Wiem, że jest nudny. Jest nudny od 15 lat!
Ale teraz mówi wszystkim na Merced,
że moja załoga mnie nie szanuje.
Jeśli znowu okażesz mi brak szacunku,
pominę sąd i wystrzelę cię przez śluzę.
Spoko. Żyj długo i pomyślnie.
Daruj sobie ten sarkastyczny wolkański salut! Beckett!
Kapitanie, mam dane, o które pani prosiła.
Jasne, dane.
Wybacz, Jack. Chodzi o chorążego Mariner.
Pewnie zawala noce myśląc, jak mnie wkurzyć.
Nie rozumiem, czemu nie wyrzuciła jej pani ze statku.
Choć kwestionowanie pani motywów to nie moje zajęcie,
czemu nie przydzieli jej pani najgorszych prac?
Wtedy przeniesienie będzie jej pomysłem, nie pani.
Moglibyśmy jej przydzielić wszystkie najgorsze zadania na statku.
Wtedy przeniesienie będzie jej pomysłem, nie moim.
Genialny plan. Dlatego jest pani kapitanem.
Przydzielanie zadań! Hachi machi!
Dostałem sprzątanie sali konferencyjnej! Tak jest!
To beznadziejna robota.
Dlaczego tańczysz? To bez sensu.
Tam się dzieją najciekawsze rzeczy.
A do tego mają lepsze programy replikatorów
- i można z nimi jeść. - To to samo żarcie.
Wcale nie! Mają gnocchi i placki.
Nieważne! Jest dobre, okej?
O rety! Mam monitorować wahania mocy w wiązce holowniczej?
Chciałem monitorować wahania mocy w przekaźnikach impulsowych.
Rutherford! Idę oglądać wniebowstąpienie.
Co? To super! A co to takiego?
Niektórzy opanowują sztukę obcej medytacji i osiągają wewnętrzny spokój.
Wtedy wychodzą poza świat fizyczny i stają się istotami z czystej energii.
Czyż to nie wspaniałe?
Jak „Q” albo „Podróżnik”.
Nie! Chodzi o to, że tak dużo uczysz się do testu, że stajesz się testem.
Stajesz się wszystkim.
Kurde, to super.
Niesamowite, że obejrzę to osobiście!
Ciekawe, czy wytwarza to dźwięk, jak „wrrr” albo „hmm”, albo „uuu”?
Wkrótce się dowiem!
Sprawdźmy, co ja dostałam.
„Smarowanie turbowindy, sprzątanie śmieci z holodeku
i usuwanie węgla z filtra węglowego”.
To najgorsze prace na statku.
Zeskrobywanie węgla z twardszego węgla?
Jak w klingońskim więzieniu.
To dziwne.
Gdy przybliżam się do dekorporacji, słowa zaczynają tracić znaczenie.
Mam się przyłączyć?
Tzutchiański gong?
Co się dzieje?
- Czy on się wznosi? - Tak!
Chwila, naprawdę? Nie!
- Moja piaskowa mandala! Nie! - Naprawię ją!
Tworzyłem ją dwa lata.
To reprezentacja mojego wewnętrznego spokoju!
Wszystko będzie dobrze. Rób swoje.
Komputer, kolorowy piasek, temperatura pokojowa.
Okej.
Proszę! Widzisz! Wszystko jest w porządku.
Gdybym wiedziała, że będę opróżniać filtry,
nie jadłabym tyle na śniadanie.
Miłej zabawy z okropnymi pracami.
Pójdę posprzątać salę
i zjem ravioli z homarem. Narka!
Nie! Przykro mi. To nie wygląda fajnie, gdy ty to robisz.
Cholera! Wygląda.
ZADANIA SPRZĄTANIE ŚMIECI Z HOLODEKU
SMAROWANIE WINDY
Komputer, zatrzymanie awaryjne, turbowinda dziewiąta.
- Hej, ja tu pracuję. - Wybacz.
CZYSZCZENIE FILTRA WĘGLOWEGO
To jest okropne! Chwileczkę.
Hej, może podkręcimy atmosferę?
Jak? Założymy się, kto skończy pierwszy?
- Tak! - Dobra.
- Czemu nie. - Wchodzę w to.
Tak jest!
Synchronizowanie wiązki holowniczej za trzy, dwa, jeden.
Myliłem się. Te wahania są super. O rety! Patrzcie na te amplitudy.
Cześć. Czuję się okropnie w związku z...
Nie przejmuj się. Nie rozmawiaj ze mną.
W każdym razie, znalazłam hiveriański metronom.
Jeśli się zrelaksujesz i pozwolisz mu dostroić do biorytmu,
wrócisz do kwestii wznoszenia przed południem!
Myślisz, że ogarnę dekadę duchowego oświecenia przed południem?
Najpóźniej jutro rano! Musisz tylko odnaleźć spokój...
Nie chcę twojej pomocy!
Czy Mariner złożyła prośbę o przeniesienie?
Oprawię ją sobie.
- Świetnie się bawi. - Co?
Znajduje sposoby odnajdowania radości w okropnych zadaniach.
To daj jej gorsze zadania.
Kazałem jej wyciągnąć **** z **** filtra holodeku!
Ludzie go do tego używają?
Tak. Głównie.
Skoro potrafi się tym cieszyć,
to co zrobimy, by poprosiła o przeniesienie?
Nie wiem, ale musi na tym statku być coś, czego nienawidzi.
Chorąży Mariner, zgłoś się do sali konferencyjnej numer pięć.
Kolejne spotkanie? Szok.
Znowu rozmawiacie o Pierwszej Dyrektywie? Fascynująca sprawa.
Co... Nie śmiejcie się. Śmiałam się z was, a nie z wami.
Skoro jesteś jedną z nas, to śmiałaś się też z siebie.
Co?
- Nie. - Chorąży Beckett Mariner,
- z przyjemnością cię awansuję. - Nie...
Nie!
Gratuluję, poruczniku Mariner.
Poruczniku?
Nie mogę się doczekać służenia z tobą przez długi czas.
- Dobra robota. Gratuluję. - Dobra robota, Mariner.
Obudź się! To się dzieje naprawdę!
Dzięki, ale ja spadam.
Zaraz po tym bardzo ważnym spotkaniu.
W porządku. Rozpoczynamy spotkanie.
Musimy wybrać nowe krzesła do sali konferencyjnej.
Beżowe krzesło ze skórzanym paskiem pośrodku.
Hej! Zgodziliśmy się, że skórzany pasek jest zbyt ostentacyjny.
Wcale się nie zgodziliśmy.
A co się stało z hokerami?
- Bolą mnie od nich plecy. - Źle na nich siedzisz.
Źle na nich siedzę? Zabijałem lepszych za mniej.
Wcale nie.
Groziłem, że zabiję lepszych za coś podobnego.
- To trochę potrwa. - Tylko nie to.
Hokery są spoko!
Poruczniku Mariner, zgłoś się do dowództwa na audyt.
To wielkie odkrycie.
Dowództwo Gwiezdnej Floty powinno grawerować moje imię na plakietce.
Twoje też, Durango.
Proszę, skończyłam.
Świetna robota. Teraz możesz zrobić audyt audytu.
Poruczniku Mariner, zgłoś się do mesy oficerskiej na szkolenie.
Nie.
Dlatego bycie kapitanem jest jak śpiewanie jazzu.
Chodzi o nuty, których nie pomijasz.
O nie.
A teraz o promowaniu różnorodnych perspektyw opowie nam
porucznik Winger Bingston Junior w swoim przedstawieniu
Zjednoczona Federacja Postaci.
Cześć. Nie widziałem, że się teleportowaliście.
Poruczniku Mariner, zgłoś się na pokera.
Nie śpij, Mariner. Ta gra zaraz stanie się bardzo ciekawa.
Ja...
- Pasuję. - Dobre zagranie.
- Pasuję. - Szacuneczek.
Ona pasuje. Wszyscy pasujecie. Za każdym razem pasujecie.
Nie mów mi, co mam robić! Spasuję.
Wchodzę all-in. Nie mam nic. Chyba przegrywam.
Oszalałaś? Nie możesz wejść all-in. To przyjacielska gra.
Nie.
Próbuję pomóc gościowi się wznieść, a on nie chce dać mi szansy.
Tak bardzo chcę mu pomóc, że to boli!
Rozumiem, że chcesz zobaczyć wzniesienie,
ale nie przesadzasz?
Nie przesadzam! Jestem to winna O’Connorowi.
Będę się musiała więcej uczyć.
Porażę go swoją duchowością.
To chyba tak nie działa.
Będzie musiało. Życz mi powodzenia.
- Możesz zjeść mój lunch. - W porządku.
Nie potrzebuję drugiego. Pudding!
Masz swoją kwaterę?
Okropność. Mam do wszystkich daleko.
Co zrobiłaś? Jak to dostałaś?
Robiłam to, co zawsze.
Ja wypruwam sobie żyły, a ty się nie starasz. Dlaczego...
Też tego nie rozumiem. Źle to dobrze. Nie wiem.
Poruczniku Mariner, zgłoś się do operacji, by sprawdzić operacje.
Świetnie. Operacje! Módl się za mnie.
Czyli podoba im się, gdy łamiesz zasady?
Utique, saeculorum, lapsu...
- Nie masz pracy? - Wykorzystuję urlop.
Zauważyłam, że jeśli miesza się modlitwy,
można zwiększyć szanse na wzniesienie. Możemy pokonać system.
Proszę, odczep się ode mnie!
Te florki są ważną częścią procesu wznoszenia u Tamarian.
Przestań! Nie zbliżaj się do mnie!
Nie będziesz bohaterką w tej sprawie, bo jesteś złoczyńcą.
Skoncentruj się na pięć minut. Proszę! Zrównoważę twoją czakrę.
- Zastosuję reiki. - Nie!
Muszę wymyślić, jak być zły.
Dostać awans. Musisz być zły, Boimler.
Chorąży Boimler, zgłoś się na mostek o 1530.
Zgłoszę się na mostek i dostaną to, na co zasługują.
- Co? - Nic.
To był holodek. Moriarty.
Dokładnie to, na co zasługują.
Mariner, poproszę o aktualizację statusu.
Nie wiem. Holujemy zardzewiały statek pełny mumii?
Jeśli uważasz, że tu nie pasujesz, mogę ci znaleźć miejsce na innym statku.
Nie, dzięki.
Nie zapomnij, że starsi oficerowie spotykają się na urodzinach Ransoma.
To obowiązkowe.
Będzie śpiewał i grał na gitarze akustycznej... wiele godzin.
I sam napisał piosenki.
Wszystkie są o miesiącu, kiedy mieszkał w Barcelonie.
Wiem, co chcesz zrobić i to jest chore.
Robię to, co muszę. To się nazywa bycie kapitanem.
Nie, to się nazywa bycie dupkiem.
Odczytujemy jakieś wibracje kadłuba?
Nie. Transport idzie gładko. Odczyty są minimalne.
Przysuń nas do statku-arki.
Cerritos jest w lepszej pozycji...
My dowodzimy tą misją.
Nasza pozycja powinna to pokazywać.
Tak jest.
Nie ma bardziej zmysłowego półwyspu od Iberyjskiego.
Merced bardzo się przybliża do naszego sektora holowania.
Co? Daj ich na ekran.
Kapitanie Durango, wyłamał się pan z formacji.
Nie muszę się przed tobą tłumaczyć.
Ochrona tego artefaktu to moje zadanie!
- Durango! - Dowódco,
odczytuję chmurę zwęglonych cząsteczek,
wydostającą się ze statku-arki.
Emulsja terraformująca pochłonęła nasz kadłub...Transformuje...
Przelewa się do nas po wiązce holowniczej!
- Manewr wymijający alfa! - Za późno!
Kapitanie, mamy poważny problem. Ciecz terraformująca rozpuszcza kadłub.
- Integralność strukturalna jest... - Pańska kawa.
Oszalałeś?
Wykryto nieprawidłowości środowiskowe.
OSTRZEŻENIE USZKODZENIE KADŁUBA
Awaryjne pole siłowe, korytarz 89!
Czułaś to?
Wilgotność wzrosła, ciśnienie spadło.
- Powietrze jest modyfikowane. - Nie pod moim okiem.
Właśnie pod twoim. To się teraz dzieje.
Czy możesz choć przez chwilę...
Uważaj!
Nieautoryzowana terraformacja.
O rety.
- Co się dzieje? - Nie wiem!
Nie! Niech szlag trafi ten piękny koralowiec!
Po prostu świetnie. A mogłem być jednością z wszechświatem.
To twoja wina.
Dobrze, że się nie wzniosłeś, bo jesteś dupkiem.
Jasne. To ty masz obsesję na tym punkcie.
Mam to gdzieś.
Chciałam tylko, żebyś mnie polubił!
Chwila, co?
Nie znoszę, gdy ktoś mnie nie lubi.
Nie mogę spać. Tylko o tym myślę. Jakbym miała mrówki w mózgu.
Rozumiem to.
Proszę. Od lat nie miałeś negatywnej myśli.
Skoro tu umrzemy, to ci powiem.
Nie miałem się wznieść. Udawałem.
Co? Dlaczego?
Trudno jest się wybić w Gwiezdnej Flocie, a to mi dawało przewagę.
Byłem gościem od wznoszenia.
Ale tyle czasu się nie wznosiłem,
że martwiło mnie, że ludzie się zorientują
i wykorzystałem ciebie jako przykrywkę. Jestem dupkiem.
Oboje jesteśmy! Chcieliśmy, żeby nas lubiono i kłamaliśmy.
To znaczy, że jesteśmy przyjaciółmi! Umrę z przyjacielem!
Jeśli dostaniemy się do konsoli,
może uda się to cofnąć.
Jesteś pewna, że to najlepsza skała?
Co? Tak, przecież to skała.
Myślę, że powinnyśmy użyć tego łupka.
Mamo, to to samo. Daj mi spokój.
Może powinien być ostrzej zakończony.
O Boże. Dlaczego kwestionujesz mój każdy wybór?
Żeby ci pomóc.
Mam stać i patrzeć, jak popełniasz błąd?
Wolałabym, gdybyś mi pozwoliła działać po mojemu!
Widzisz? Skała była dobra.
Mogłyśmy tu dotrzeć szybciej.
Zjeżdżasz szybko, nie sądzisz?
- Chyba chciałaś szybko. - Nie tak szybko.
Chcesz nas zabić? Trzymaj się obiema rękami.
Okej, wiesz co? Może powinnam przewodzić.
O Boże. Możesz przestać? Jestem w tym dobra. Zaufaj mi.
Martwię się o ciebie.
W tym problem, mamo. Traktujesz mnie jak dziecko.
Przestań zachowywać się jak dziecko i zacznij jak dojrzała osoba,
- to będę cię tak traktowała. - Jestem niedojrzała?
Próbujesz sprawić, żebym odeszła. I to jest dojrzałe?
Tak właśnie myślałam, Carol.
Chyba nie nazwałaś mnie Carol.
Jak sobie chcesz, Carol!
O nie! To koniec!
Nie!
Uciekaj stąd!
Nic mi nie będzie. Ratuj siebie.
Nie zostawię cię!
Tendi, nic nie szkodzi. Zrobiłem to dla ciebie.
Nie!
Tak! Systemy wciąż działają.
Dotknięte obszary są nasycone pyłem polimeru węglowego.
Potrzebujemy gazu perazynowego.
Zalejemy statek, a potem uruchomimy odwrócenie promieniowaniem z deflektora.
Chyba że chcesz użyć „ostrzejszej skały”.
Nie, właśnie to chciałam zasugerować.
Jestem pod wrażeniem. Przeczytałaś mój opis misji.
Nie... Może trochę,
ale tylko po to, by się z niego nabijać.
Okej.
- Komputer, dawaj. - Daję.
O rety. Nic nam nie będzie!
Jasna ****. Byłem gotowy umrzeć.
Ocaliłeś mi życie.
Najpierw ty ocaliłaś moje.
O nie! Co się dzieje?
O rety. Wznosisz się.
Tak? Tak!
Pewnie dlatego, że mnie ocaliłeś.
Byłeś gotów poświęcić się za mnie.
Tak długo udawałem, że szukam siebie, aż w końcu znalazłem.
Okej. To parzy. Tak powinno być?
- Palisz się. - To parzy!
To parzy! Pomocy! Nie chcę się wznosić!
Padnij i turlaj się!
Wróć do świata fizycznego i turlaj się!
Czas nie ma znaczenia!
To się dzieje! Jestem wszędzie i nigdzie!
Widzę wszystko!
Zmieniam się w czystą energię!
Dlaczego to tyle trwa?
Widzę Abrahama Lincolna!
Wszechświat utrzymuje na plecach wielki koala!
Dlaczego się śmieje? Co wie?
Tajemnicą życia jest...
W porządku. Powodzenia we wszystkim.
Przepraszam, że pomogłam.
Ransom, zdaj raport.
Systemy stabilne, ale Merced
był bardziej narażony na chmurę terraformującą.
Wspomaganie życia krytyczne.
W tej sytuacji potrzebują nowego statku.
Albo starego.
Inicjuję transport awaryjny
dla załogi Merceda do statku-arki.
Przenieś ich do komory stazy. Jest zamknięta i bezpieczna.
Durango poczuje się jak u siebie wśród starych mumii.
O rety. Udało nam się. Cała załoga tam jest.
Kapitanie Freeman,
- admirał Vassery jest w drodze. - Dobrze.
Cieszę się, że umiałyśmy współpracować.
Tak, to miła zmiana.
Działanie sobie na nerwy jest wyczerpujące.
Jestem z ciebie dumna.
Dzięki, mamo.
Może nadajesz się na oficera.
Usiądziesz koło mnie, będziemy spędzać razem cały czas.
Niepowstrzymany zespół matki i córki.
Admirale Vassery, witamy na Cerritosie.
Gwiezdna Flota podziwia pani odwagę i pomysłowość.
A teraz muszę wracać do pracy.
Czujki odbierają jakiś dziwny sygnał.
W porządku. A co pokazują?
Na początku nic, ale czujki dalekiego zasięgu pokazały...
Przepraszam, chodzi o słowo „czujniki”?
Bo mówi pan „czujki”. Co to takiego?
Ale tak to się mówi. Wszyscy to wiedzą.
Czujki. Mnie to brzmi dobrze.
Ja też tak mówię.
Co? Wcale nie. To szaleństwo.
Kpi sobie z pana. Wcale nie mówi „czujki”.
Jasne, że mówię. Przestań.
Tak pani załoga traktuje zwierzchników? Wiadomo, że źle wymawiam słowa.
- Kipisz sobie ze mnie? - Admirale, nie.
Myślałam, że się rozumiemy.
Może powinnaś wyregulować „czujki”.
- Przestaniesz? - Nie okazano mi takiego braku szacunku...
Czy ona ziewa?
Gdy O’Connor krzyczał i zmieniał się w energię,
zrozumiałam, że życie jest za krótkie, by się martwić,
czy wszyscy mnie lubią.
To świetnie, bo pewnie kilka osób nie lubi.
Kogo to obchodzi? Nie mnie.
Co to za ludzie? Co mówili? Nie lubią mnie?
Jeśli ktoś coś mówił, powinnam wiedzieć. Kto?
- Gdzie twoja przypinka? - Zdegradowano mnie.
W godzinę?
Kapitan nie lubi wyglądać głupio przed admirałem...
Co... Ale ja... Nie mogę...
Miałaś wszystko, o czym w życiu marzyłem
i cię to nie obchodziło! Dlaczego my się przyjaźnimy?
Może dlatego, że wciąż mam kartę starszego oficera
do dobrych programów replikatorów.
Wezmę makaron z serem zapiekany...
ORYGINALNA MELODIA ZE STAR TREKA AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE’A
Napisy: Agnieszka Otawska