NA PODSTAWIE „STAR TREKA” AUTORSTWA GENE’A RODDENBERRY’EGO
„Zbłąkana strzała Kupidyna”
Chorąży Boimler, osobisty dziennik. Data gwiezdna 57601.3.
Cerritos jest na orbicie Mixtusa III,
by asystować przy wysadzeniu niestabilnego księżyca.
Zapewniamy wsparcie Vancouver, statkowi klasy Parliament,
który zajmuje się dużymi, złożonymi projektami inżynieryjnymi.
Witam, kapitanie. Proszę się przyjrzeć.
Pewnego dnia pani może dowodzić takim statkiem.
Dziękuję. To doświadczenie uczy pokory.
Nie ma za co. Być może trzeba będzie odwołać wysadzenie.
- Co? Dlaczego? - Księżyc jest zbyt gęsty?
Nie, problem dyplomatyczny.
Dyplomatyczny? Czy księżyc nie spadnie na planetę
- i nie zapali atmosfery? - I wszystkich zabije?
Mówiłam im to wiele razy, ale mają to gdzieś.
To jest jeden z najważniejszych księżyców!
Kontroluje przypływy!
Moja rodzina na nim mieszka od pokoleń.
Księżyce nie spadają. Rząd to wymyślił, by nas kontrolować!
O rety.
OSOBISTY DZIENNIK
Czyli księżyc może spowodować
bla, bla, bla. Okej.
Prawdziwe wieści są takie, że będę jadł lunch z najfajniejszym,
najmądrzejszym oficerem Gwiezdnej Floty, Barbarą Brinson,
która, tak się składa, jest moją dziewczyną.
Tak jest! Poznaliśmy się miesiąc temu i jest magicznie.
O rety, zaczyna się.
Wpis numer milion o jego dziewczynie, Barb.
Wybacz, ale zaczynam myśleć,
że Barb nie istnieje.
Jest prawdziwa.
Tak prawdziwa jak Dzień Kapitana Picarda.
Dziwnym trafem, będziemy musieli poznać ją na holodeku.
Już tego nie robię. Okej?
Pewnie, że nie, ale będę próbować machać przez nią rękami.
- Nie. - Spróbuję.
- Dotkniesz skóry. - To trudno.
Czujesz to, Tendi?
Każdy statek ma swój zapach.
Cerritos pachnie jak pieczone pianki w chłodny wieczór.
Plazma się pali?
D35 pewnie miał zwarcie. Są wadliwe.
Tak, cały statek się rozpada.
Tak, ten statek widział wiele lat świetlnych.
Kula mi mówił, że Vancouver ma płynne procesory,
które same replikują sylikat.
I mają nawiasy z tritanium i T88.
Niemożliwe. T88 jeszcze nie wypuszczono!
- Wiem! - To statek, nie niebo.
Nie wierzę! To najlepszy statek, jaki widziałam!
Żartujesz? Jest niesamowity!
To w zasadzie taki sam statek jak Cerritos.
Tak, jasne!
- Obczajmy siatkę termiczną! - Pewnie ma podwójną kratę!
Podwójną kratę!
Gdzie jest Barb? Mieliśmy się tu spotkać.
To jest smutne.
Mogę cię z kimś umówić na Cerritosie.
Jest taka jedna z Phylosian. Miła osoba.
Brad!
Komputer, zakończ program.
- Tak! - Tęskniłam!
Całowaliśmy się. Widziałaś?
Cześć. Wybacz, to był długi miesiąc. Jestem porucznik Barbara Brinson.
Jestem Beckett Mariner, a to jest Boimler.
Tak, wiem.
Muszę ci wszystko pokazać. Chodź!
Jest porucznikiem?
To nie było nic takiego.
Odwróciłam polaryzację i zrestartowałam strumień czasu.
I dobrze, bo w Chicago w latach 20. nikt nie mył rąk.
Uwielbiam tę historię, króliczku.
To niesamowite, a teraz spotykasz się z Bradem.
Wiem! Nie chciałam związku na odległość,
ale w zeszłym miesiącu poznałam tego głupka na Vendu.
Czuć od niego pierwotną pewność siebie. Na pewną ją czułaś.
Nie, staram się nic przy nim nie czuć.
- Barbarasaurus Rex! - Jet?
Chodź tu! Będziemy razem pracować!
Naprawdę?
Okej, możesz ją odstawić. W dowolnej chwili.
Słyszałaś, że fioletowi się wściekają?
Przełożono implozję.
Musimy przekalibrować całe pole ochronne.
Boim-Boim, nie dam rady zjeść lunchu na Cerritosie.
Nie szkodzi.
Przecież nie zaplanowałem posiłku z dziesięciu dań.
Do zobaczenia w inżynierii. Postaram się być grzeczny.
- Zamknij się! - Nie, ty się zamknij!
- Zamknij się! - Nie, ty się zamknij. Przestań.
Skąd znasz Jeta?
To druga najfajniejsza osoba na Cerritosie.
- Spotykaliśmy się wieki temu... - Co?
...ale nie umywa się do mojego Bradwarda.
- Twoje prawdziwe imię to Bradward? - Tak, Bradward.
Są Bradleyowie, są Bradwardowie.
Dobrze jest być blisko ciebie.
Muszę przyznać, miałeś rację.
Barb jest świetna.
Może nawet za bardzo.
RON DOCENT – KOMANDOR PODPORUCZNIK
Witamy na pokładzie Vancouvera.
Piękność, nie?
Tak.
Wasz kapitan
kazała nam sprawdzić alternatywy dla implozji.
Chcę, żebyście przeprowadzili diagnostykę symulacji.
Umiecie obsługiwać T88?
Tak, jest. Umiemy.
Podoba mi się ten entuzjazm.
Kto skończy pierwszy, dostanie własny T88.
Możemy go zatrzymać, czy tylko pożyczamy?
Musimy go oddać, tak?
Nie, możecie zatrzymać.
Przepraszam. Tylko sprawdzam, czy to sen.
Mam złe przeczucie co do Barb.
Wiem! Nie wierzę, że spotykała się z Jetem!
Gość jest jak Kirk z dodatkiem Tripa Tuckera.
Nie żartuję. Barb to zdecydowanie nie twoja liga.
Ale liga Jeta.
Muszę się napakować. Jedziemy!
Gdy związek wydaje się zbyt dobry, by był prawdziwy,
czerwony alarm, zazwyczaj tak jest.
- Myślisz, że mnie zdradza? - Nie!
Myślę, że jest kosmitką, która cię zje, albo romulańskim szpiegiem,
albo sukkubem, androidem, lub zmiennokształtną,
albo seksowną laską w śpioszkach,
która zamorduje cię za chodzenie po trawie!
Mówisz, że ponieważ Barb jest fajna i seksowna, i jest ze mną,
to jest kosmitką? To porąbane. I niefajne!
Taka jest prawda. Widziałam różne rzeczy.
Na przykład, gdy służyłam na Quito.
No wiecie!
Słyszałaś, co się stało na Enterprise?
Ponoć Data ma złego brata bliźniaka,
który skumał się z Borgami. Wariactwo, co?
Co? Z nimi co tydzień dzieje się coś nowego.
Co nie? Zostawcie coś nieznanego dla nas.
Jesteście świetną parą.
Cóż mogę rzec? Znalazłam idealnego faceta.
Nie jestem idealny, ale mam idealnych przyjaciół.
Nie, Niko, jesteś najmilszym, najmądrzejszym gościem na statku.
Albo to albo jesteś zmiennokształtnym.
Jesteś zbyt przystojny.
Niko!
- Nie! - Zmiennokształtny!
Angie, nie!
Nigdy więcej przy mnie nie stopnieje nikomu twarz.
Nie spuszczę cię z oczu.
Tracę Barb, gdy jest z Jetem.
Muszę coś zrobić.
Ja też.
Mam tego dość.
To nam się zawsze przytrafia.
Posłuchajcie. Przeniesiemy trzy tony pyłu, byście mieli co czcić.
Rolnicy zainstalują systemy grawitacyjne.
A wasze rodziny zostaną przeniesione na szósty księżyc,
który teraz będzie piąty.
Czy to wszystkim odpowiada?
- Tak, jasne. - Okej.
Mnie to pasuje.
Nie rozumiecie!
ZNISZCZENIE KSIĘŻYCA
Ten Księżyc chroni Mixtusa II przed zanieczyszczeniami z Mixtusa III.
Bez niego zginiemy.
Jeśli go nie zniszczymy, zginą mieszkańcy Mixtusa III.
Wiem. To problem nie do rozwiązania!
Jesteśmy Gwiezdną Flotą.
Rozwiązujemy problemy nie do rozwiązania,
więc uspokójmy się i zastanówmy...
Nie, jeśli go wysadzicie, będziecie mordercami!
- Będziecie mieć krew na rękach! - Milcz i daj pomyśleć!
Dobra, słuchajcie.
Każda z platform utrzyma zasięg,
by kontrolować odłamki.
Co to? Imprezujecie? Hej, skarbie, to ja.
Okej. Okej...
Spokojnie. Załatwię to.
Jasne.
- Dziękuję, Jet. - Nie ma sprawy.
Brad, co tu robisz?
Chciałem zobaczyć, jak pracuje moja dziewczyna.
Tak, jesteśmy razem.
Wracając do demonstracji...
- Wyłącz to. - Przestań.
- Co robisz? - Wybacz, nowy tricorder.
Nie jest androidem, bo ten ton zniszczyłby jej pozytronowy mózg.
Jest organiczna. Muszę zdobyć próbkę.
- Idziesz stąd. - Muszę...
Wybaczcie. Mariner już wychodzi.
Może powinieneś iść z nią. Mamy sporo roboty.
Ale chciałem zobaczyć, jak pracujesz.
To miłe, że wpadłeś. Spotkamy się później w mesie, okej?
Tak. Misja jest najważniejsza. Ja tylko...
Widzisz, o czym mówię?
Mam nadzieję, że nie wysadzimy księżyca. Te T88 są ekstra.
Są superszybkie. Ile przeprowadziłeś diagnostyk?
Piętnaście. Gdy wrócę z tym maleństwem,
kumple oszaleją!
Jasne. To ja zabiorę to ze sobą.
W medycznym będą pod wrażeniem.
- Nie. Szesnaście. - Dwadzieścia dwie.
- Siedemnaście, 18, 19, 20... - Hej, nie. Przestań!
- ...21, 22... - Nie używaj implantu.
- ...23. - To nie fair.
Muszę to ogarnąć. Chwila.
Okej. Barb nie jest Infantką,
ale nie wiem, czy nie jest kardasjańskim szpiegiem,
albo klonem, albo może Sulibanką.
Co nie? Sulibanką.
Przestań! Barb nie jest Sulibanką!
Skąd wiesz?
Jest świetną kobietą.
Musisz przestać i zaakceptować ludzi, jakimi są.
A teraz bądź cicho. Muszę się zmienić,
by myślała, że jestem kimś, kim nie jestem.
Komputer, zrób analizę najfajniejszych ludzi i zreplikuj mi strój.
Chłopięcy rozmiar S.
Jet. Myśli, że jest najfajniejszy.
Mogę być lepszy. Dużo fajniejszy.
- Hej, Barb! Chodź tu, dziewczyno. - Okej.
Jak widok?
To było dziwne.
Siema. Ktoś chce się przyłączyć do płynnego luncherino?
O czym ty mówisz?
To po łyczku.
Replikator: piwo, duże, gorące. Znaczy, zimne. Ma być zimne.
Jesteśmy na służbie. Co ci jest?
To jest prawdziwy Boimler.
Nie wiedziałaś, że umawiasz się z czadowym...
- Brad! - O nie.
Mariner, nie!
Co do ****? Wyrwałaś mi włosy?
Tak! Wyrwałeś jej włosy? To porąbane, stary.
Spadaj, nim zrobię ci obywatelski sąd wojskowy.
- Chodź, pomogę ci. - Nie dotykaj mnie, przystojniaku.
Nie wiem, co się dzieje.
Najpierw byłeś seksowny jak diabli, a potem zepsułeś to dziwnym zachowaniem.
- Muszę wracać do pracy. - Odprowadzę cię.
Nie, pójdę sama.
Chodź, Jet. Odprowadź mnie.
Dobre wieści, a może złe. Jestem na 99,8% pewna, że jest reptoidem.
Możesz przestać? Barb nie jest niczym,
tylko świetną kobietą.
Nazwała cię „seksownym”. Nie może być człowiekiem.
To ją zdradza.
Jeśli jest reptoidem, musi znaleźć samca,
ukłuć go ogonem i złożyć ikrę.
Trzymaj się mnie.
Brad! Nie!
PLATFORMY
Platformy nie są dostosowane do małych wysokości.
- Trzeba sterować manualnie. - Może kapitan robi postępy.
Będziecie mordercami! Będziecie mieć krew na rękach!
Świetnie jej idzie.
Właśnie tak, Jet. Pchaj dalej.
- Zmieści się? - Sprawimy, że się zmieści.
Wy nie... seks? Słyszałem seks.
Co?
Cały dzień jesteś durniem, a teraz oskarżasz mnie o zdradę?
Przepraszam. Jestem idiotą.
Świruję, bo jesteś mądra, ładna i zabawna,
a ja jestem tylko sobą. Powinnaś być z gościem jak Jet.
O to w tym chodzi? Nic się nie dzieje między mną a Jetem.
O nie. Wszystko zepsułem.
Nie! Wszystko się wali.
Zakochałam się w tobie, bo jesteś sobą,
słodkim, nerwowym kąskiem o wąskich biodrach.
Zacznijmy ten dzień od początku.
Uważaj na ogon!
Mariner!
- Co z tobą? - Gdzie jest jej ogon?
Reptoidy mają kolczasty ogon.
Mariner, co z tobą? Mówiłem ci.
Myślałam, że ma ogon.
Poruczniku Brinson, zgłoś się na Platformę Gamma.
- Potrzebna manualna aktywacja. - Tak jest.
- Idziesz ze mną? - Chętnie.
Dobry sposób na rozpoczęcie od nowa.
Z moją ludzką dziewczyną!
Jak mogłam się tak pomylić?
Co? Egzoszkieletowa powłoka?
Nie myliłam się. Barb jest pasożytem. Bradwardzie, czekaj!
Bradward! Brad... Z drogi.
Rusz się, Jennifer.
Bradwardzie, czekaj!
Gdzie jest Ron? Chcę mój T88.
Nie wiedziałbyś, co z nim zrobić.
Przydadzą się w Medycznym.
- Nieprawda. - Wiesz, co mogę z tym zrobić?
- A ja? - Rozwiązywać problemy...
- ...rozpoznać choroby. - Problemy.
Nie potrafisz...
Świetna robota i skończyliście w tym samym czasie.
Oboje dołączycie do załogi Vancouvera.
Gratuluję.
Jak to „dołączycie do załogi”?
Mówiłem. Kto skończy pierwszy, zatrzyma T88
i będzie go używać na Vancouverze.
Myśleliśmy, że zabierzemy je na Cerritosa.
Zaczekajcie. Przygotuję przeniesienia.
Spokojnie, admirał był sąsiadem mojej babci.
Zaraz to przepchnie.
Komputer, zlokalizuj Boimlera.
O cholera!
Nagły transport na Platformę Gamma.
Autoryzacja, Mariner 8.
Odmawiam. To zmyślony kod? Kto to? Zwolnij ten kanał.
Bradwardzie, czekaj!
O nie. Muszę znaleźć Bradwarda.
O nie, Bradward.
Dziennik kapitana. Dalekosiężne czujniki wykryły seksowną...
- Mariner! - O nie.
- Zdecydowanie nie. - Nie patrz na mnie!
Zmywaj się. Barb zaraz wróci.
To mój czas na seks.
- Patrz. To powłoka pasożyta. - Mam to gdzieś. Jestem nagi.
Nie słuchasz. Barb jest pasożytem. Jest jakimś stworem.
Dobra. Dwa do... Hej! Oddawaj.
Wolisz stworzyć sztuczną powłokę, niż przyznać się do błędu?
Okropność. Wstydź się!
Od dawna nie miałem kochanki,
a na pewno nie takiej jak Barb.
Zostanę tu i będę się kochał z moją kochanką.
Przestań mówić „kochanka”.
Uwaga. Platforma osiąga krytyczną wysokość.
Boimler!
Odsuń się od niego.
Vancouver jest super.
Płynne procesory, nawiasy z tritanium,
- dźwięk, który robią drzwi. - Drzwi.
Cerritos może i się rozpada,
ale też jest super. Dzięki nam się nie rozpadnie.
I to jak się trzęsie i trzeszczy przy Warp 7.
Vancouver pewnie tak nie robi.
Z tymi tłumikami inercyjnymi? Nie żartuj.
I wiesz, czego Vancouver nie ma? Naszych przyjaciół.
- Musimy powiedzieć Ronowi. - A jeśli się zezłości?
Jest profesjonalistą. Oni się nie złoszczą.
Co?
Chcemy zostać na Cerritosie.
Trudno! Już napisałem o przeniesienie.
Przejdzie, gdy nacisnę ten guzik.
Nie może nas pan przenieść wbrew naszej woli.
Patrzcie. Mówiłem, kim był sąsiad mojej babci?
Mówiłem. Admirałem, i przy okazji psychopatą.
Hej! Tak nie można.
Nie kop mojego PADD-a. To rozkaz.
Mam go.
Wracajcie tu!
Nie zabijajcie moich ludzi. Jesteście Federacją!
Jesteście tymi dobrymi! Pamiętacie Pierwszą Dyrektywę?
Ona tu nie obowiązuje.
Kończy nam się czas.
Powódź już się zaczęła, a platformy nie są do tego przystosowane.
OSTRZEŻENIE KRYTYCZNA WYSOKOŚĆ
Nie skrzywdzisz Boimlera.
Chronię go.
Przed czym?
Przed tobą? Myślałaś, że kupię gadkę o przyjaźni?
On jest zastraszony, słodki i miękki, a ty jesteś awanturnicą!
Wiedziałam, że coś jest nie tak, odkąd cię poznałam.
Nie. Z tobą jest coś nie tak.
Myślałam, że jesteś postacią z holodeku,
a potem, przez to jak się dziś czaiłaś,
myślałam, że jesteś szpiegiem Breen.
Co? Nie czaiłam się, tylko chroniłam.
Potem stwierdziłam, że jesteś pasożytem.
Suko, ty nim jesteś.
Dokładnie to powiedziałby pasożyt.
- Oddajcie PADD-a! - Chodź.
Nie wsiadajcie do turbowindy!
Oto plan: ja zmieniam trasę turbowindy.
- Ty zgadnij hasło. - Oddajcie PADD-a!
Wpływ na środowisko dotknie nas obojga.
Będziemy musieli przenieść całą cywilizację.
Wiem, ale... Czekaj, „obojga”? Jak to „obojga”?
Ile osób ma twoja cywilizacja?
Mnie i moją żonę.
Jest dwoje ****onych ludzi na całej ****onej planecie?
Tak. Jesteśmy bogaci.
Wysadzić księżyc.
- Tak jest. - Wariaci!
Dopiero zmieniliśmy podłogi!
To nie koniec.
Nie znasz Boimlera jak ja. Sam do tego dojdzie.
Czasem mu to chwilę zajmuje. Na Sendu IV zajęło mu tydzień,
nim zauważył, że sika do umywalek, a nie toalet.
Ale w końcu do tego dojdzie.
To był on? Mówił, że znajomy tak robił.
Chciałby. Ktoś chciał umyć ręce
i go nakrył.
Wiesz co? Na drugiej randce „podał rękę” lortiańskiej mosznie.
Przestań.
- Nie. - Był taki zły.
A potem Sqill spojrzał na Boimlera i powiedział:
„To mój grzbiet”.
Wiele razem przeszliście.
Tak, to głupek, bez dwóch zdań, ale mój głupek.
Nie jesteś pasożytem,
bo nie pozwoliłabyś mu **** przed admirałem.
Dzięki. I wiesz,
ty też nie wydajesz się być pasożytem.
Przeskanuj mnie, jeśli poczujesz się lepiej.
Jesteś człowiekiem. Tak.
Miewasz takie uczucie, że jesteś czegoś pewna?
Byłam pewna, że jesteś pasożytem,
a jesteś miłą, atrakcyjną kobietą.
WYKRYTO PASOŻYTA
To nie ja.
- Nie chcę was ogłuszyć. - To tego nie rób!
No dalej.
Oddajcie PADD-a!
Oddaj mi fazer.
Boże! Zmusiłeś mnie do tego.
Nie czuję ręki.
O Boże! Co ja zrobiłem?
Mam hasło. To „Riker”.
Nie czytaj tego.
Co? Chcesz się przenieść na Cerritosa?
Myślałem, że się zamienimy.
Nie wiecie, jak tu jest.
Stresująco. I niesamowicie.
Wciąż tylko „Holuj stację kosmiczną” i „Skalibruj sferę Dysona”.
„Cofnij się w czasie i zabij gościa gorszego od Hitlera”.
Chcę wrócić na mniejszy statek i robić prostsze rzeczy.
Nie chcę być niesamowity.
Praca na Vancouver miesza w głowie.
Przepraszam, że strzeliłem. To nie jest Ron Emmanuel Docent Junior.
Może to zostać między nami?
Usuniesz rozkaz przeniesienia?
Proszę. Załatwione.
I dorzuć T88 dla każdego z nas.
Tego nie mogę zrobić.
Spoko. Przecież nie używałem implantu
do nagrywania dowodów do sprawy przed sądem.
Używałem.
Będą dwa T88.
WYKRYTO PASOŻYTA
Jest miękki. Pomóż mi.
O mój Boże!
- Przestań! Nie! Kochanka! - O Boże.
Kochanka!
- O Boże. Co to było? - Kochanka.
To ja, Barb.
Zabiorę cię na kolację. Wypuść mnie.
Ten gatunek rozmnaża się,
sprawiając, że gospodarzowi nie można się oprzeć.
Boimler musiał go złapać...
Tuż przed tym, jak mnie poznał. Właśnie.
Chwila. Twierdzisz, że mnie lubisz tylko z powodu pasożyta?
Błagam, jestem oficerem.
Myślisz, że polecę na faceta przez jego feromony?
Dzięki Bogu. Myślałem, że ze mną zerwiesz.
Słuchaj, Brad. Jesteś uroczy,
ale muszę się skupić na pracy.
Nad badaniem tego pasożyta.
Kochanka.
Kochanka!
- Zerwała ze mną. - Kochanka!
Znajdziesz kogoś, nie mając robala przyczepionego do głowy.
Tak tylko mówisz.
Wcale nie. Niezła z ciebie partia. Serio.
To prawda.
Mare, widzimy się za miesiąc na turnieju M’tari?
Pewnie. Postaram się być grzeczna.
Zamknij się.
Macie wspólne plany?
Rozmawiałyśmy sobie.
- O czym? - O babskich sprawach.
Złapałeś Lortianina za mosznę?
Chwila, skąd... O nie!
Cerritos się rozpada, ale miło być w domu.
Tak. Tęskniłem za tym zapachem.
Nim opuściliśmy Vancouvera, wzięłam coś dla ciebie.
Nie trzeba było.
Na Cerritosie przydadzą się bardziej...
Patrz. Ja też ich trochę ukradłem.
Tak. Dlatego się przyjaźnimy.
ORYGINALNA MELODIA ZE STAR TREKA AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE’A
Napisy: Agnieszka Otawska