Ledwie zipię. Alarmy od tunelu czasoprzestrzennego budziły mnie pół nocy.
Prawda? Mijamy ten horyzont zdarzeń czy nie?
Wszystko mi jedno, ale się zdecydujcie.
- Co tu robisz, Jet? - Przenieśli mnie do Bety.
- Będziemy się razem kąpać. - Witaj w drużynie.
Tak jakby jej przewodzę.
Jakbyś miał pytania, wal do mnie.
- Ona żartuje, nie? - Nie.
Boimler zwykle zostawia ten prysznic wolny.
Przeszkadza mu golizna.
Nie jestem nim, a jego nie ma.
Fajnie. Liczę, że nie za mocno.
Spoko, można nawet wyżej.
Trochę nie za wysoko?
- Nie dla mnie! - Uwielbiam to.
- Jestem czysty! - Ja też!
Mógłbym tak cały dzień.
Nigdy nie czułam się tak pełna życia!
NA MOTYWACH SERII „STAR TREK” GENE'A RODDENBERRY'EGO
„Kayshon o otwartych oczach”
Dziennik kapitański, data gwiezdna 58001.2.
Osoby szukające bogactw,
zbierając w całej galaktyce naukowe rarytasy,
nazywają się „zbieraczami”.
Znamienity zbieracz właśnie zmarł,
zostawiając cały statek groźnych skarbów,
które należy bezpiecznie skatalogować.
Cech Zbieraczy zwrócił się o pomoc do Federacji,
a zadanie zostało powierzone Cerritosowi.
Sekretarzu Siggi, najszczersze wyrazy współczucia po stracie przyjaciela.
Kerner Hauze to żaden przyjaciel.
Jego kolekcja chowa się przy mojej.
Z pewnością. Jak możemy pomóc?
Przepisy cechu nakazują, bym zlicytował jego zbiory,
ale nie wiem, czy nie składował czegoś groźnego.
Chciałbym, byście pozbyli się wszystkiego, co mogłoby mnie unicestwić.
Z przyjemnością. Zbierzemy zespół.
Będę go nadzorował,
żeby nikt nie ujawnił lepkich kończyn.
Cech Zbieraczy to zgraja zachłannych chciwców.
To on chciał zabrać Datę?
Każdy chciał zabrać Datę.
Daliby mu spokój. Chciał tylko coś poczuć.
Tylko tego mi teraz brakowało.
Dowództwo przysyła mi dziś swoją opinię.
To chyba prosta wywózka. Mam się nią zająć?
Sądzę, że to dobry sprawdzian dla nowego szefa ochrony.
Poruczniku Kayshonie, witamy na Cerritosie.
Rapunki, gdy wstąpił do siódemki.
Wybaczcie, uniwersalny tłumacz czasem…
Chciałem powiedzieć: „To zaszczyt, pani kapitan”.
Ale odjazd!
Porucznik Kayshon to pierwszy Tamarianin we Flocie,
a my wypełnimy z nim misję!
Czyścimy schowek po martwym typie.
To od nas zależy, jak cenna będzie misja.
Zawsze jesteś taki wesoły, panie Regulamin?
Jesteśmy w pracy. Potem będzie pora się bawić.
Sztywniejszy od Boimlera.
Boims byłby zachwycony.
Robił kurs z etyki zbieractwa.
Ale Titan to nie w kij dmuchał. Żyć nie umierać.
Panie Boimler, manewr delta. Namierzyć rufowe tarcze.
Zobaczmy, jak walczą z rufą na wierzchu.
Tak jest.
- Torpedy gotowe do strzału. - Ognia!
Tak!
Do następnego, Pakledzi!
Świetna robota! Po sprawie.
Porucznik Kayshon? Melduje się grupa desantowa.
Miło was poznać i nie mogę się doczekać…
Ech. Darmok i Jalad na oceanie.
- „Współpracy”? - Tak, dzięki.
Wybaczcie, dalej kiepsko znam federacyjny.
Żaden kłopot.
A raczej: „to nie bestia w Tanagrze”.
Chyba „lizus w Tanagrze”.
No wreszcie, Gwiezdna Floto!
Gadaliście o robocich prawach człowieka?
Nie wydaje mi się. Przejrzyjmy terminarz.
Zgrywam się tylko. Słuchajcie.
Musicie przeczesać całe to piętro.
Ale wszystkie cenne towary zostają w gablotach.
Dobrze.
Rozdzielmy się i w godzinę będzie z głowy.
Wielkoludzie, to tylko jedna sala.
Reszta zbiorów czeka głębiej.
Jest więcej? Ile można zbierać graty?
Nawet nie pytaj, siostruniu.
Pakledzi atakują posterunki według planu.
- Chcą dostać waruwiańską rudę. - Słucham, jaką?
Waruwiańską. Jej składniki robią się niestabilne przy silnych wibracjach.
Terroryści chcieli tym wysadzić Bazę gwiezdną 58.
Tak, chyba coś czytałem w aktach.
Titan nie próżnuje.
Czy to nie za wysokie progi dla Pakledów?
Jeszcze jak.
Dlatego dowództwo podejrzewa udział jeszcze kogoś.
Według wywiadu kolejnym celem jest kolonia górnicza na Karzill 4.
Wyślemy tam grupę przebraną za górników,
by włożyła nadajnik do wahadłowca.
Zaprowadzą nas prosto do swojego szefa.
I wtedy utrzemy mu nosa.
- „Utrzemy nosa”. - Nie musisz tego notować.
„Nie muszę tego notować”.
Kolejny stary dezintegrator.
Cyborgi to chyba rzadkość, nie?
Z tego co wiem, we Flocie jest nas tylko kilku.
Ciekawe.
Uważaj, bo zaraz cię zgarnie.
Weź wizytówkę. Mam pierwszorzędne lokale.
Kerner Hauze mieszkał sam na automatycznym statku?
Pewnie był taki samotny.
Cisza była dla niego pewnie…
Temba rozkłada ramiona.
- Darem? - Tak, wybacz.
Może wolał samotność.
Miał więcej czasu podziwiać… hełm do spółkowania Kahlessa.
Fajny. Trzeba się zabezpieczać.
„Tędy, śmiertelnicy, albo was porażę”!
Jest kupa roboty, skup się.
A ty weź wyluzuj.
Pewnie, wyluzować, niosąc pociski! Świetna myśl!
Co jest grane?
Jeśli widzicie ten hologram, jestem martwy,
a wy chcecie rozkraść moje cenne zbiory.
Systemy obronne, świetnie! Coś poruszyliście!
Kazałeś ruszać masę gratów!
Karą za chciwość będzie dołączenie do mojej kolekcji!
Poruczniku!
Pomóżcie, to…
Zinda o czerwonych oczach!
Mówi, że boli.
Dotarło, domyśliłam się.
- Przerobił go na laleczkę! - Wartą fortunę!
Choć przez chwilę nie myśl o… Latająca kula!
Manhaver do Cerritosa! Nie ma łączności.
Trzeba wiać, ale już!
- Mam go! - Nie, bo ja!
Ej!
- Z drogi! - Chodź!
Mówiłem ci, Orionko, ręce przy sobie!
No pięknie! Tak się kończy wynajmowanie Gwiezdnej Floty.
Chcesz sam walczyć z zabójczym statkiem? Droga wolna.
Jedna galeria za drugą.
Trzeba przerwać alarm w maszynowni.
Żeby się wydostać,
- wejdziemy do brzucha bestii… - Cicho, mam lepszy plan.
Co? Nie przerywaj, mój był super!
- Nawet Boimler… - Zrozum, nie ma go. Słuchaj.
Tu są kapsuły ratunkowe.
Im mniej galerii, tym większe szanse.
Nie mamy strugać bohaterów, tylko przetrwać.
- Dryblas ma rację. - Nie odzywaj się!
Ja też wolę plan Jeta.
Tendi! A ty, Rutherford?
Jest jakby mniej ryzykowny. Tak nas trenują.
Właśnie. Róbmy, co umiemy, a przeżyjemy.
Wszyscy.
Nie ma to jak przykrywka.
Kapitan nie chciał zostawać na statku.
Wiadomo, że taki twardziel woli być na pierwszej linii.
Nieźle się nudził na Enterprise.
Siedem lat badania kosmosu?
Na statku z pięcioma żłobkami.
Mówicie o dużym D? Flagowcu?
Byli w innych wymiarach, walczyli z Borg, z rebelią.
Mieli kwartet smyczkowy.
Raju, ale frajda.
- „Zagrajcie mi koncert”. - Lipa.
Wszystko gra, pani kapitan?
Tak, a co?
O tej porze zwykle prosi pani o drugi,
albo nawet trzeci meldunek od grupy,
ale nie spytała pani nawet raz.
Sugeruje mi komandor, że mam być natarczywa?
Nie, skąd.
Bo właśnie tak oceniło mnie dowództwo!
Dacie wiarę? Od kiedy jestem natarczywa?
Oczekuje się ode mnie, cytuję: „więcej wiary w podwładnych”.
Porucznik Kayshon to doświadczony oficer
i na pewno trzyma rękę na pulsie.
Rutherford, łap lalkę!
Tendi, celuj w zawias!
Zgniatacz materii nieorganicznej!
Rutherford!
Nie puszczaj!
- Może byś tak pomógł? - Chrzanię to!
Ej! Wielkie dzięki za pomoc! Jednej wolnej macki nie miałeś?
Zabieraj ode mnie łapska!
Ty zabrałeś łóżkowy hełm Kahlessa!
Dlatego włączył się alarm! Wszystko przez ciebie, zboku!
- Nie oceniam. - Gadaj zdrów, Orionko.
Tłumaczę się tylko przez sobą.
Tak wybiłem się na szczyt i tak na nim zostanę!
Ani drgnij.
Już was nie słucham.
Może hełm go ocalił?
Trzeba po tym przejść.
Jakim cudem to jest bezpieczniejsza opcja?
Zawsze są jakieś niewiadome.
Idąc za tobą wdrapywalibyśmy się dwa razy tyle,
w tym po przewodzie z chłodziwem.
- Ja się nie boję ryzyka. - Ale co z nimi?
Może życie ci niemiłe, ale nie ciągnij za sobą innych.
Nie udawaj, że ci zależy.
Chcesz się tylko wybić ich kosztem.
Co ty wygadujesz?
Malujesz się jako wielki, dzielny bohater,
myślący tylko o zespole, ale…
Zjeżdżaj, durny odkurzaczu.
Chyba sieć na to zareagowała.
I co teraz? Zassają nas na śmierć?
Zassają nas na śmierć!
Za dużo ich!
Zróbmy barykadę!
- Nie, łapcie kości i nawalajcie. - Pomóżcie budować.
- Nie słuchajcie. - Wyluzuj, Mariner.
Chyba ty!
Co ci kazałam?
Jesteśmy silni. Zabieramy kopalnię.
Teraz to nasza kopalnia.
Bądź silny, brachu. W kupie siła.
Widzę, że jesteś z Floty. Masz mięciutkie rączki.
Nie, jestem górnikiem z wielkim sercem. I nie lubię taty.
Nikt nie pilnuje wahadłowca! Jest okazja!
Czekajcie, tam stoi Pakled.
Trzeba go jakoś obezwładnić.
- Ale rozkazy… - Nie ma co ryzykować.
Wybacz, koleś, ale masz dziś…
Stos przekąsek.
Ej, górnicy kradną nasze żarcie!
Wpadliśmy!
Wycofać się do tunelu!
Zyskamy chwilę na czasie. Spróbuję ustalić plan.
Daruj sobie z tym wzorowym przywódcą! Nie nabierzesz nas!
Staję na wysokości zadania. To ty udajesz.
Rzucasz się na wszystko bez namysłu,
bo chcesz uchodzić za narwaną bohaterkę.
A figę! To mi najlepiej wychodzi.
A ja wolę się zastanowić.
Wybacz, jeśli przez to jestem „pan Regulamin”.
Myślisz, że chcę być jak drugi Ransom?
Kanciasta szczęka, zmrużone oczy, „Jedziemy”.
Nie radzę. Dziwię się tylko, że wrzucasz starszej rangą.
Żartujesz? Nie wiesz, co wyrabia Stevens.
Prowadzi dziennik o swoich wąsach.
Długo to nie wytrzyma.
Gdybym ruszyła głową, zanim walnęłam ten durny odkurzacz,
nic by się nie stało.
Nie, ja chciałem tędy iść. To moja wina.
Czyli co? Żadne nie powinno dowodzić?
Rutherford, Tendi.
- Co według was trzeba zrobić? - Nas?
Nie wiem, to nie moja…
To kości Ekskalbianina.
Kruszą się od tarcia i zmieniają w kwas.
Można się przebić przez ścianę do korytarza serwisowego.
Biegnącego wzdłuż kadłuba.
Mogliśmy nim iść od samego początku.
- To co nic nie mówiliście? - Bo wy dowodziliście.
Zyskamy chwilę, ale niezbyt długą.
- Riker do zespołu. - Słucham.
Wlecieliśmy do układu. Co się u licha dzieje?
Długa historia. Prosimy o ewakuację.
- Zabrać ich! - Nie mogę.
- Niby dlaczego? - Przez jakieś…
pole, które zakłóca działanie transportera.
Wybuch rozpylił pewnie chmurę jonów.
Trzymajcie się, coś wymyślimy.
Dawać piłę!
Trzeba walnąć piłą w drzwi!
Nie sądziłem, że tak zginę, ale wiecie co?
Nie zamieniłbym was na nikogo.
Na to się pisaliśmy. By śmiało kroczyć.
Boimler?
Szczerze, to nie zapisałem się do Floty, by strzelać z fazerów.
Chciałem badać kosmos, odkrywać jego nowe zakątki
i rozwiązywać sprawy pokojowo.
To znaczy śmiało kroczyć.
I chciałbym grać w kwartecie smyczkowym.
Podoba mi się, że na Enterprise Riker pocinał na puzonie,
zakochiwał się, występował w sztukach
i spotkał swojego idealnego klona Thomasa.
Może wy robicie fajniejsze rzeczy, ale to nadal Gwiezdna Flota.
Ja zapisałam się, by badać mchy.
A ja dlatego, że kocham transportery.
Dzięki, Boimler.
Jeśli zginiemy, to przynajmniej wiedząc,
że bycie we Flocie to nie tylko kopanie tyłków.
Nie do wiary, że kapitan miał klona.
Thomasa Rikera.
Powstał przez pole zakłócające, które w sumie…
- Co robisz? - Nie musimy ginąć!
Tak!
Kapsuły powinny być w tę stronę.
- To nadal nasz plan? - Jeśli chcesz, to tak.
Bądź czujny, bądź żywy.
Kuuurde.
Przecież może pani zadzwonić do porucznika.
Nie, potrafię nie być natarczywa.
Żaden kłopot.
Odłączyły się dwie kapsuły ratunkowe.
Co? Na ekran!
Co się u licha dzieje?
Statek chciał nas zebrać.
Gdzie Kayshon?
Kayshon, gdy zmienił się w lalkę.
Tak się kończy nie wnikanie?!
Już nigdy więcej!
Włączam wiertło.
Odwracam bieguny.
- Namierzyłam. - Zabrać ich!
Nie…
Boimler.
Boimler!
Boziu!
Pole znów się roztacza.
- Tracę sygnał! - Wykluczone!
Przełączam zasilanie i uruchamiam drugą wiązkę.
Brawo, panie Boimler!
- Dzięki, Riker. Kapitanie. - Do ambulatorium.
Niech go obejrzą. Riker do mostka.
Prędkość warpowa w rytmie…
Z planety nadlatuje wahadłowiec. Nasz.
Niemożliwe, uciekliśmy.
Pilot ma kłopoty i prosi o transport.
Może to pułapka. Włączyć fazery.
- Pan Boimler? - Dotarliście!
Pakledzi utknęli w progu i…
Wydostała się moja kopia? Bu.
Czyli jestem klonem? Bu.
Pole zakłócające musiało…
Kojarzę tę nutę. Brawa dla Boimlerów!
Niełatwo spotkać własną kopię.
Wiem coś o tym.
Podwójny Boimlerze, wykazałeś się wielką odwagą i pomysłowością.
- Dziękuję. - Ale nie zatrzymam was obu.
Zdaniem dowództwa nasze misje są zbyt złożone,
by dwóch identycznych członków załogi jeszcze je komplikowało.
Obawiam się, że jeden musi wrócić jako chorąży na Cerritosa.
Zatem ja wrócę.
- Załatwione. - Zaraz!
Myślałem, że wystąpimy obaj i powiesz, że to ty wrócisz.
- Nie, tu mi dobrze. - Skinąłeś głową!
Myślałem, że się naśladujemy.
Dzięki, miło z twojej strony.
Też chciałbym badać kosmos
i naukowe zagadki, zamiast bez przerwy walczyć.
- Jak na dużym D? - Właśnie. Ale za nim tęsknię.
- Naciesz się swoim, Bradwardzie. - Zamierzam.
Kapitanie, „Brad” brzmi teraz ciut nijako.
Co pan powie na Williama?
- Bosko! Lubisz romulańskie piwo? - Polubię.
Komputer, puść „Night bird”.
Ej, Enterprise.
- Spisałeś się. - Krocz śmiało, stary.
- Jeszcze go kiedyś zobaczymy? - Tak.
- Znaczy jego klona, codziennie. - No tak!
BADANIE MEDYCZNE
Nie pierwszy raz się z tym stykam.
NIE BAWCIE SIĘ MNĄ
Wróci do siebie za godzinę.
Jaki fajny koleżka. Przydałby się do terapii.
Ej, Migleemo, czytaj kartkę!
Dostałeś podwójny awans? Gratki!
- Jak to? - Doszedł ci cały guzik.
Nie, to kukurydza. Stale to przerabiam.
Co druga osoba łażąca z jednym guzikiem więcej
to po prostu amator kukurydzy.
- Chcesz? - Jasne.
Myliłam się co do ciebie. Miałam cię za sztywniaka, co stale myśli o awansie,
ale szanuję, że kochasz tę robotę.
Dzięki. To najlepsza fucha w galaktyce.
Masz serce z dolnego pokładu. Coś mi mówi, że świetnie się u nas…
- Jezu, to mój przyjaciel, Boimler! - Co tu robisz?
Transporter mnie sklonował.
- Płacisz. - Kurde. Jakim cudem to zgadłeś?
Nie wiem, to coś w jego stylu.
Klon został na Titanie, więc wróciłem.
Jeśli myślisz, że możesz nas zostawić, a potem wrócić na kolanach,
to masz świętą rację! Siadaj z nami, koleś!
Nie ma dla mnie miejsca.
Pogadajcie sobie.
Na pewno wiele was łączy…
Stary, tyle cię ominęło.
Byliśmy na statku zbieraczy.
Nasz dowódca dostał promieniem i zmienił się w lalkę!
Co?
Czy na Titanie jest tak super, jak mówią?
Wiele złożonych postaci wpadło w cykliczny wir starć,
pełnych niezwykłych zwrotów i podważających moje rozumienie świata.
Kogo to obchodzi? Gadajcie o tym promieniu!
- Żyję dla takich historii. - Pi-je-my!
Tak jest! Gul-gul!
Przynieś! Jestem zła, że mnie zostawiłeś.
- Nie darujesz mi, co? - Nie.
- Gazu, co? - Samo się nie zreplikuje.
Już lecę.
Od dziś ty zawsze stawiasz, zdrajco!
Dolny pokład! Dolny pokład! Witaj z powrotem!
Zmęczona?
Bo całą noc Arnock w wyścigu w Natarze w moich myślach.
Cóż, Shaka, gdy runęły mury.
ORYGINALNY MOTYW MUZYCZNY AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE'A
Napisy: Piotr Kacprzak