Witamy z powrotem na Cerritosie.
Wzmocniliśmy ochronę, gdy pana nie było.
W razie czego proszę się zwrócić do Billupsa.
Dziękuję. Dobrze znów tu być.
Komputer, ciepłą pupusę.
Nieznany użytkownik.
Chorąży Boimler, no weź.
Nieznany użytkownik.
Streszczaj się, co?
Komputer, cokolwiek na ciepło.
Nieznany użytkownik.
Co tak zasuwasz? Meldujesz się dopiero o ósmej.
Mam sporo do zrobienia.
Kalibracja wielokierunkowych okowów, strzykawki…
Chodzi o chorążą Escher?
Nie do wiary, że ją awansowali! Robię o wiele więcej!
Miała fart. Wyleczyła kapitan z Terelliańskiego Zespołu Śmierci.
Właściwy zastrzyk o właściwym czasie.
Nie mogę polegać na zespołach.
Muszę pokazać doktor T'Anie, na co mnie stać.
- Wykręcimy coś z science fiction? - Muszę dać czadu w pracy.
Komputer, ostry ketchup z kiwi.
Mariner! Widzisz to?
Kto lubi taki ketchup?
Shaxs żyje?
Ano. Załoga mostka często wstaje z grobu.
- Jesz babeczkę? - Ale jak? Zginął za mnie w wybuchu!
Jego kubki smakowe na bank są martwe.
Straciłem część wspomnień, ale wiem, że mnie ocalił.
Powiedzą mi, jak wrócił?
Nie. Lepiej nie wnikać.
- Daj cokolwiek! Jestem głodny! - Nieznany użytkownik.
NA MOTYWACH SERIALU „STAR TREK” GENE'A RODDENBERRY'EGO
„Zawsze będzie Tom Paris”
Chorąża, do mnie!
Szoruję i nie spocznę, póki cała żółć…
Cicho, słuchaj.
Musisz mi przywieźć rodową pamiątkę ze skrytki na Qualorze II.
- Pani doktor, co za zaszczyt! - Żaden.
Jesteś najniższa rangą i najmniej wścibska.
To prywatna misja. Sprężaj się i nie gadaj.
Dobrze! Ale jestem zaszczycona…
Idź, no już!
Durne drzwi.
Zgadnijcie, kogo spotkałem. Twórcę Fair Haven,
Kapitana Protona we własnej osobie, porucznika Toma Parisa!
Ale odjazd! Dalej jest salamandrą?
Nie…
Jego ciało zmutowało w reakcji na prędkość, ale już mu przeszło.
Pierwszy pokonał barierę transwarpową i jest dziś na Cerritosie!
Masz talerz z Voyagera?
Zbieram różne, a Voya uwielbiam.
Mam autografy załogi całego mostka.
Od Janeway aż po Kima. Od każdego z Voya!
Co za „Voy”?
- Tak jest szybciej. - Nie jest.
Paris opowiada o przygodach na Voyu.
Podsłuchałem Shaxsa.
Nie dziwi cię, że wrócił z grobu?
Załoga mostka tak już ma.
- Tylko jak? - A ja wiem?
Dolny pokład nie zna ich sekretów.
Ocalił mnie. Idę spytać.
Oni nie lubią takich pytań. Pewnie coś z buforem wzorów transportera.
Albo odtworzona katra, lustrzany wszechświat lub zabieg Borg.
Może to syn z innej rzeczywistości, owoc Torpedy Genezy lub wstęgi czasu.
- Albo utknął w Neksusie. - Jedno i to samo.
Zawsze wracają i tyle. Nawet na Voyu.
Faktycznie, o wiele szybciej.
Jestem inżynierem, czyli specem od rzeczy niemożliwych.
Nie odpuszczę.
A ja nie odpuszczę Parisowi, póki nie podpisze talerza!
Kurde, ściskają mnie od rana.
Przez Pakledów wzmocnili ochronę.
Niech Billups wpisze cię do systemu.
Jestem w systemie. Powinny działać.
Mariner!
Wolno mi zabrać kogoś w fajową misję od doktor T’Any.
- Chcesz polecieć? - A nie Rutherford?
Tak. Dotarło do mnie, że nigdy nie byłyśmy na wspólnej misji.
- Co? Musiałyśmy. - Nie tylko we dwie.
To najwyższy czas, laska! Lecimy!
Babska misja Mariner i Tendi!
Babska!
- Komputer, otwórz drzwi. - Odmawiam. Nieznany załogant.
Wpuść mnie!
Siema, Boimler.
- Trzeba ci pomóc? - Obejdzie się.
Może nie ma cię w systemie.
Przenieść cię przez próg jak żonę?
Zjeżdżaj stąd, Jet.
Nikt nie będzie mnie niańczył na moim własnym statku.
Dobra, dobra.
Ja ci dam brak dostępu.
Jeszcze 200 szczebli.
Dziwne, że robimy to dopiero teraz.
- Straszne niedopatrzenie. - Zawsze latasz z Boimlerem,
a ja z Rutherfordem. Trzeba się zamieniać.
Pewnie. A Qualor jest w dechę. Zrobią ci shake'a z każdego picia.
Zamówmy pięć różnych.
Doktor T’Ana trochę mnie poganiała.
Zaczeka na rodzinną pamiątkę. Przecież to staroć.
W sumie masz rację.
VIC FONTAINE - SIOSTRY ZEBULON - U QUARKA
Tak jest!
Od lat nikt nie otwierał skrytki. Masz upoważnienie?
Tak, proszę.
Czy to Gik'Tal?
Boski kawałek! Śpiewają, a w tle są jęki zhańbionych.
„Gre'thor Paradise”! Słyszałem go na żywo na Akstinie.
Na scenie był prawdziwy chórek zhańbionych Klingonów!
- Raju, ale super! - No!
Pogrzebię trochę na tyłach.
Szybko się uwinę.
Zaraz. Lubisz klingoński acid punk?
Żartujesz? Tylko tak jest sens słuchać klingońskiego.
W życiu nic nie mówiłaś.
A to dziwne. Rutherfordowi mówię cały czas.
Fajnie, że po takim czasie czegoś się o sobie dowiadujemy.
Chyba po prostu…
Dobra.
Trzymajcie.
Spodziewałam się jakiegoś kaitiańskiego wazonu.
- Co to w ogóle jest? - Nie pytałam, doktor T jest skryta.
- Otwórzmy i zerknijmy. - Nie powinnyśmy.
Babska misja, daj spokój! Nie zaszkodzi.
Nie powiemy Boimlerowi ani Rutherfordowi.
- Szybkie babskie zerknięcie. - Babskie!
Jakaś drewniana figura? Czego się tak wstydzi?
- O nie. - Co?
To nie figura, tylko kaitiański słup libido.
Stój, to coś z seksem?
Kaitianie muszą odbyć stosunek raz do roku, by nie oszaleć.
Jak Wolkanin na Pon Farr.
Kaitianie tak sobie radzą z hormonami.
Te ślady pazurów zrobiła pewnie jej napalona prababka.
„Cześć, Tendi, nazywam się Jeremy.
Cenna seks-zabawka z dawnych lat.
Dostarcz mnie do doktor T'Any”…
Że też go dotykasz!
Jezu, i to gołymi rękami!
- Chowaj go! - Nachyl go w stronę…
Łap!
- Nie! Niemożliwe! - Może nie zauważy.
Kiedy to łeb!
Dowie się, że nadużyłam jej zaufania.
- Zwolni mnie! - Nie, przestań.
Nie przez Jeremy'ego. Nie takie rzeczy się reperowało.
Naprawdę?
Przejechałam raz po mek'leth Worfa na Deep Space 9
i skleiłam je, zanim się ogarnął.
Co robiłaś na Deep Space 9?
Służyłam tam przed Quito. Przecież wiesz.
Myślałam, że zaczęłaś na Cerritosie.
Powaga? To mój piąty. Stale o nich gadam.
Ja słyszę to pierwszy raz.
To jakby ważny aspekt mojej osoby.
Mniejsza. Mój kumpel z Bonestell naprawi wszystko.
Polecimy i wrócimy na Cerritosa
z niezniszczonym słupem dla T’Any.
Dobrze. Obyśmy tylko zdążyły.
Raczej tak. Ruszajmy już.
- Babska misja. - Babska misja…
- Rutherford. - Sir.
Pójdziemy poodbijać po spotkaniu z Tomem Parisem?
Jesteś pewny? Po tym, co przeszedłeś?
Fakt, że sporo mi odebrano.
Ale nie zabójczy serwis!
Zawsze mnie rozbawisz.
Słucham, chorąży?
Ja tylko… byłem ciekaw, jak…
Shaxs wrócił?
Nie zginął pan? Jakim cudem znów pan żyje?
Podporuczniku Cody, to niewłaściwe!
Twój przełożony ma cię niezwłocznie przenieść!
- Przepraszam, nie chciałem… - Odejdź!
Przecież był martwy.
O co chcieliście spytać?
Jak się odbija piłkę?
Rakietą.
Jasne, gites.
- Ciągle to wspominasz? - W tej chwili też.
BAZA GWIEZDNA EARHART
Zreperuję. Cała sztuka w tym, by to zamaskować.
Ile nas to wyniesie?
Dla starej przyjaciółki? Dwa razy tyle. 50.
Ile? Skąd wytrzaśniemy tyle latinum?
Umowa stoi.
Co ty robisz? Nie stać nas.
Jasne, że tak. Znajdźmy tylko największych głąbów na sali.
Dawaj, dawaj…
Kantujesz! Mówiłaś, że ledwie zaczynasz!
Zaczynam spuszczać ci manto, brzydalu.
- Jak śmiesz? - Nie bić się.
Ledwie odnowiłem stół.
Niech zastępcy dokończą partię.
W sam raz. Partnerka gra jeszcze lepiej.
Orionka? Oszuka nas swoimi feromonami!
Skądże! Wstydziłbyś się tak mówić!
Ale mogłabyś prysnąć co nieco?
W życiu! Ja nie z tych Orionów!
Nie do wiary, że pytasz!
Nieważne, dasz radę. Wal.
Dalej…
Wygrałam? Wygrałam!
Tak!
Dobra, płacisz.
Oszuści nie dostaną nausicaańskiego latinum!
Nie!
Co ja mówiłem o…
O kurde! Może wyglądamy niepozornie,
ale oficerowie Gwiezdnej Floty są szkoleni…
Latinum!
W nogi!
Ten korytarz zawiedzie mnie nad dyfuzory stabilizatora grawitacji.
Już niedaleko. Spokojnie, talerzu.
Przecież nikt nie będzie teraz czyścił dyfuzora.
Miło gościć pana na mostku, poruczniku.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Można się przelecieć? Napędy tej klasy ponoć mruczą aż miło.
Pewnie, byle nie do Kwadrantu Delta.
Dobra.
O nie!
Komputer, wyłącz napęd!
Nie rozpoznano głosu.
W nagłym wypadku nie musisz!
Talerzyk jest cały!
I gorący! Parzy.
Dobra, talerz cały. Idę dalej.
Gdzie ty u licha jesteś? Czuję się jak oblana trutką!
Już wracamy – z nietkniętą przesyłką.
Gazu!
Miałam okazję zabłysnąć przed doktor T'Aną i ją zawiodłam!
Nie obwiniaj się, to się zdarza.
Ja nie mogę sobie pozwolić na błędy. Trudno było się dostać do Akademii.
Orionowie wciąż są nielubiani.
Wielu ma nas za złodziei i piratów.
Zaraz.
Kuzyn pracuje w tym sektorze w pirackiej kryjówce.
Może on coś poradzi.
Póki ty nie wstydzisz się z nim pokazać, to ja też nie.
To źli Orionowie.
Człowieka zabiją na miejscu.
- Lepiej nie. - Spokojnie, mam plan.
Ekstra, misja pod przykrywką!
Skup się na pracy.
No dalej, skup się.
Rutherford, pokonałem multiwersum!
Nieprawda. Włączono mnie do kolektywu Borg.
Mikroskopijna cywilizacja przywróciła mnie do życia,
bym zasilił miniaturową sferę Dysona.
To nie wypadek z transporterem.
- Opór jest daremny. - Lustereczko.
Co T'Pol zrobiła na rok z włosami?
W Neksusie zawsze jest Gwiazdka.
Muszę spytać!
KRYJÓWKA ORIOŃSKICH PIRATÓW
Źle mi z tym. Nie rób mi żadnych zdjęć.
Trzeba szybko znaleźć D'Onniego, zanim efekt puści.
A jeśli nie brzmię jak Orionka?
Gadaj jak piratka.
Jak się dziś miewamy, kamracie?
- Dlaczego tak gadasz? - Ma uczulenie.
No, na feromony.
Czaję. O tej porze roku to koszmar.
Tam jest D'Onni. Podrabia dzieła sztuki.
I to ciacho!
Ostrzegaj, że spotkamy seksownego bandziora.
- To mój typ. Jeden z wielu. - Lecisz na takich?
Na bandziorów, bandziorki, podłe osoby niebinarne,
bezwzględnych kosmitów, złych Bynarów…
Nigdy cię z nikim nie widziałam.
- Zwykle gadasz z Boimlerem. - Co?
Nie! Ale ohyda!
Praktycznie śpicie na jednej pryczy.
W życiu! Jest jak zwierzątko. Fuj!
- Ty chodzisz z Rutherfordem? - Niezbyt.
Kuzynko?
Bice.
Zmykaj stąd. Jeśli Syndykat nakryje mnie z…
Rób, co każę, tępy ćwoku!
Co cię opętało?
Orionowie tak mają. Niezręcznie mi z tym.
Musisz mi zreperować ten łup, D'Onni.
Ma wyglądać na nietknięty, bo chcę kogoś orżnąć.
Dla ciebie wszystko, Pani Zimowych Gwiazdozbiorów.
Pani Zimowych… Musisz tak zrobić na Cerritosie.
Cicho, dawno zostawiłam ten przydomek.
Spróbuję, ale… O szlag.
Co to, D'Vano? Jest oszustką?
Morda i rób swoje!
D'Vana to jakiś kolejny dziwny tytuł?
To moje imię.
Nawet nie wiesz, jak się nazywam?
Myślałam, że jesteś po prostu Tendi, jak Odo.
Pracujemy razem od przeszło roku, Beckett.
- Popisujesz się. - Zupełnie mnie nie znasz!
A ty mnie!
Wcale nie jesteś uczulona!
Tylko przemalowana! Brać ją!
Za nią!
Przemalowana!
Zacznij się rządzić jak wtedy.
Całym tłumem nie zawładnę.
Wiedziałabyś, gdybyś znała mnie i Orionów.
To ty chciałaś babską misję!
Myśląc, że się przyjaźnimy!
Najwyraźniej tylko razem pracujemy.
I wkrótce razem zgarniemy łomot.
Obstawili windę.
Lubisz się wspinać?
Nikt nie zna Cerritosa tak jak ja.
Dobra, Cerritos, tak pogrywasz?
Znam ciebie i inną drogę. Tak jakbyś ty nie znał mnie!
Odmowa dostępu.
Nie, to się nie dzieje!
Najpierw wylatuję z Titana, a teraz Cerritos mnie nie poznaje.
Gdzie jest moje miejsce?
Weź, Brad, tu jest twój dom. Jesteś na swoim miejscu.
Ale zginę w tunelu Jefferiesa.
Nie zginiesz.
Nazywasz się Brad Boimler i znosiłeś już gorsze rzeczy.
Otwieraj panel i na coś wpadnij.
Racja. Dzięki, Tomie Parisie.
Chociaż martwią mnie trochę te opary.
W końcu gadasz z talerzem.
Mnie nawet pasują.
Tam! Nie mogą uciec!
Zostawcie nas, to nieładnie!
Fakt. Nie, tnij dalej!
Słup jest za ciężki.
Nie wciągnę go z tobą.
Bierz go i wiej, póki czas!
Nie zostawię cię!
Nie, Tendi! Tylko nie słup!
- Pokład 15. - Zaraz!
Co się stało, niedźwiadku?
Nie chcę pytać, jak pan odzyskał życie, ale zginął pan przeze mnie.
Może nie będę się obwiniał, jeśli się dowiem.
Winda, stop.
Wcale nie przez ciebie.
To był mój obowiązek.
I nie bez powodu nie opowiadamy, jak wróciliśmy.
Wiem, byle chorążym się nie mówi.
To nie kwestia stopnia.
Oszczędzamy wam mrocznej prawdy o plugawych zabiegach naukowych,
która prześladowałaby cię do końca życia.
Jeśli ją poznasz, już nigdy nie będzie dla ciebie odwrotu.
W porządku! Słucham!
Dobrze. Na początku się umiera.
A potem… Wiesz o czarnej górze?
O czym?
To duchowe pole bitwy, na które twoja dusza udaje się,
by stoczyć walkę z trzema duchami twojego ojca bez twarzy.
Potem ocalały każe ci zjeść własne serce…
Osobisty dziennik. Uwięził mnie tu błąd systemu.
A może to ja jestem błędem?
Nie można nagrać dziennika.
Zginę tu przez ten durny talerz!
Nie, Bradward! Tylko nie talerz!
Co? Nie, nie…
Jednak istnieję!
- Tom Paris! - Kazonin!
Panie Paris, jestem pana wielbicielem i mam tu talerz…
- Dzięki za ocalenie mi tyłka. - Ty nieraz ratowałaś mój.
Żałuję, że nie zabrałaś Rutherforda, ale nie łam się, że mało o mnie wiesz.
- Celowo się kryję. - Dlaczego?
Zawsze gdy się otwieram, druga osoba awansuje i odchodzi.
Wolę już nie mieć żadnych przyjaciół, niż w kółko ich tracić.
Nie przepraszaj.
Miałam nadzieję, że się do siebie zbliżymy, ale wszystko się posypało.
I to moja wina, że nie wiesz wiele na mój temat.
Stale uszczęśliwiam innych a sama się nie otwieram.
Znasz mnie teraz lepiej niż Rutherford.
Cieszy mnie to.
Mnie też.
Co powiesz pani doktor?
Że niechcący zniszczyłam słup z ciekawości.
Ciekawie będzie mieć kłopoty. Dotąd nie miałam.
Ja powiem dwie rzeczy: że jesteś poczciwą osobą…
Dzięki, a ta druga?
Kijowy plan. Zmieniam.
AUTOPILOT ODŁĄCZONY
- Co ty robisz? - Zapnij pasy, D'Vana!
Rano byłyśmy tylko znajomymi, ale teraz się przyjaźnimy!
Komputer, cała naprzód!
Przyjaźń!
Tak się naparzamy w Kwadrancie Delta!
Pani kapitan, wahadłowiec czwarty na kursie kolizyjnym.
Co?
Stój!
- Jakie uszkodzenia? - Żadnych.
Dziwne.
Coś ty myślała?
Do wahadłowca wleciała pszczoła. Prosto mi na twarz. Moja wina.
Jak pszczoła dostała się do wahadłowca w kosmosie?
Tak mi przykro, pani doktor,
ale obawiam się, że pamiątka się zepsuła.
Chciałabym znaleźć lepszą wymówkę…
Moja wina. Pszczoła wleciała do wahadłowca
- i wszystko zniszczyła. - Idziesz za to do karceru.
Pszczołę zamknijcie, to przez nią!
Bardzo przepraszam.
- Nie przejmuj się. - Nie gniewa się pani?
Mam gdzieś ten staroć. Chodziło o pudło.
To jest to.
A słyszałaś tę?
Moja ulubiona. Cała o Grotach No'Mat.
Acid punkowcy uwielbiają groty. O, cześć.
Już bez błędów! Mam zezwolenie!
A Chakotay czy ktośtam podpisał ci miseczkę?
Tom Paris. Jeszcze nie, ale podbite oko to fajniejsza pamiątka.
Fakt. Mało kto w kwadrancie może się pochwalić, że go skopał.
I stawia nam drinki w ramach przeprosin.
Będzie okazja zdobyć autograf.
Nie!
Komputer, otwórz! Muszę iść do baru!
To nie drzwi, tylko ściana ze spawem.
Fakt. Chyba mam wstrząs mózgu.
A ty dowiedziałeś się, jak Shaxs wrócił?
Nie, nie wiem.
Wszystko co fajne nas omija.
Może wolą nam nie mówić, jakie straszne rzeczy
spotykają dobrych ludzi.
W życiu. To palanty i tyle.
A w tej Klingon zjada własną dłoń.
Puszczaj!
ORYGINALNY MOTYW MUZYCZNY AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE'A
Napisy: Piotr Kacprzak