Naprawy ukończone. Wracamy?
Raju, patrzcie tylko.
Pani kapitan, Bakersfield wzywa nas na pomoc.
Utknęli w pętli kauzalnej.
Zaraz, to samo wezwanie.
I znowu.
Pętla jak się patrzy. Śpieszmy się. Gazu!
Taki widok uświadamia, że nieważne, gdzie się pracuje.
To wspólny trud.
I nas zostawili.
Na ile starczy tlenu? Tak z grubsza?
Na pewno zaraz zawrócą i wszyscy się pośmiejemy.
SZEŚĆ GODZIN PÓŹNIEJ
Ale śmiesznie, nie?
NA MOTYWACH SERII „STAR TREK” GENE'A RODDENBERRY'EGO
„Ja, Ekskretus”
Mała rewitalizacja płuc i po sprawie.
Jesteś cała, widzisz?
Jasne, to nic takiego, że zostawiłaś nas w otchłani na śmierć.
Nic by się nie stało, gdybyście zgłosili wyjęcie butów zgodnie z procedurą.
I tak nie zwrócilibyście uwagi, bo macie gdzieś dolne pokłady.
Bzdura! Wszyscy jesteśmy tu równi!
Śpią na korytarzu.
Nie będę się sprzeczać.
Co dzień podejmuję decyzje o życiu i śmierci.
No jasne! Zawsze o naszym życiu i śmierci!
Nie marudź!
Instruktorka z Floty prowadzi dziś u nas ćwiczenia
i ani myślę zgarnąć niższych not, bo się pogniewałaś.
Super! Ciekawe, czy będzie sprawdzała, czy ktoś na mostku to kawał…
Podobno instruktorka to Pandronianka.
Umieją się rodzielić na trzy części.
To ja jestem w trzech osobach!
Ćwiczenia to strata czasu.
Wolę już nawet prawdziwą robotę od udawanej.
Dzieńdoberek, Cerritosie!
Ta tu to Shari yn Yem, wasza sympatyczna instruktorka z Floty.
Jak wielu z was, zaczynała ona na samym dnie,
ale dzięki ciężkiej pracy i masie ćwiczeń, jest dziś… na szczycie!
Do każdej holokapsuły wgrano indywidualne treningowe scenariusze,
oparte na doświadczeniach innych załóg Floty.
Każda kapsuła przyznaje określoną liczbę punktów za dobrze wykonaną robotę.
Wyniki będą widoczne tutaj, byście mogli porównać się z resztą załogi.
To aż niesprawiedliwe, że walczą z nami.
To będzie bułka z masłem.
Ta tu zmieni wasze stopnie.
Oficerowie niscy rangą trafią na mostek,
podczas gdy starsi trafią na dolny pokład!
Że co proszę?
Nic nie daje lepszego oglądu załogi,
niż rozpoczęcie od dołu, pani kapitan. A raczej: chorąża.
Tak! Odlot!
Będę starszą oficer medyczną!
Jestem głównym inżynierem!
Dzień dobry, panie kapitanie.
Dzień dobry, pani kapitan.
Sądzą, że poradzą sobie na naszych stanowiskach?
Już to widzę.
Pokład 12, za żółtą linią.
Ruszać się, dolne pokłady.
Jak cię…
Dobra, jedziemy!
Nabiję dużo punktów na wejściu, a resztę dnia spędzę w jacuzzi.
„Lustrzany wszechświat”.
Lustrzany? Łatwizna. Umiem udawać podłą.
Musisz przeniknąć do Imperium Ziemskiego
i znaleźć drogę do własnego wymiaru.
Niech żyje Imperium! Kocham nienawidzić!
Siema, Migleemo.
Jauć.
Nic mnie tak nie jara jak torturowanie.
Stale chodzę napalony.
A napalony mam chęć torturować!
Można tak stracić cały dzień.
Nie ma co szukać ekipy.
Przejmę ten statek
i spróbuję zniszczyć Imperium Ziemskie od środka.
Odbiegnięcie od celu misji skutkuje utratą punktów.
Dobra, dotarło. Czyli nie punktujecie kreatywności.
Któż śmie na mnie wpadać?
Ja śmiem! Śmiem po dwakroć!
Dzięki, tylko pytam.
Muszę zaimponować kapitan lub ją zabić,
by dostać się na jeszcze gorszy statek.
Niech żyje Imperium!
Niech żyje… Zaraz.
Czy to był leworęczny salut?
Nasza Mariner jest praworęczna!
Skąd, tylko naciągnęłam bark, chłoszcząc Wolkanina.
Brać ją!
PORAŻKA
Porażka.
Kurde.
Bez obaw, pani komandor. Najważniejsze to nie tracić głowy!
Uwielbiam ten żart.
„Etyka medyczna”.
Naczelna oficer medyczna.
Misja: spełnienie prośby sparaliżowanego Klingona, pragnącego godnej śmierci.
Dobrze.
Pomóż mi się zabić. Złamałem kręgosłup, podnosząc orzeszka.
Jako naczelna oficer nie mogę nikogo krzywdzić.
Odjęto punkty.
Co? W takim razie już posyłam cię do Sto-Vo-Kor!
Nie! Użyj obrzędowego ostrza!
Nie! Tak będzie szybko i bezboleśnie.
Odjęto punkty.
Co? Mam go skrzywdzić?
Gardzisz moją kulturą?!
Nie, chcę pana zabić.
Oddawaj nóż!
Coś ty zrobiła? Ten Klingon żyje!
Chciałam go uratować.
Co? Dawaj!
- Dawaj! - Prędzej, zabij mnie!
Trzeba mu zapewnić godną śmierć, ale już!
Dawaj 300 jednostek jakiejś trucizny!
Muszę umrzeć!
Mają wielkie serca i zapasowe narządy!
Po sprawie. Już nic nie poradzimy.
Cholera. Zanotuj czas życia: 9.00.
Nie!
- Wybacz. - Porażka.
SYMULACJA W TOKU
„Planeta Dzikiego Zachodu”.
Musisz przetrwać w pełnym bezprawia miasteczku z początku XIX wieku.
- Uważaj, jesteś poszukiwana. - Jasne, jasne.
Kraina kowbojów, klasyka.
Znajdę tylko saloon…
Co, nie robię niczego twórczego!
Mamy jechać konno?
Trochę wąski zakres tego ćwiczenia.
Wyluzuj, konie mnie kochają. Jestem narwana.
- Ratunku! Zły koń! Nie! - Porażka.
SYMULACJA W TOKU
„Dla dobra ogółu”.
Główny inżynierze, wejdź do komory i napraw napęd, by ocalić statek.
- W porządalu! - Promieniowanie!
Nie może pan wejść!
Muszę, jestem głównym inżynierem.
Ale boski tekst.
Parzy! Może… Durne promieniowanie!
Niechybna awaria.
Wiem, ale jak mam…
Co w tym takiego trudnego?
Japa, chorąży! Mój but!
Stan krytyczny.
Dawaj…
Dobra!
Porażka.
SYMULACJA W TOKU
„Spotkanie z Borg”.
A można nieco konkretniej?
- Staw opór Borg. - Dobra, styknie.
Tyle o nim czytałem. Spoko.
Raju, ale szczegółowo!
Jesteśmy Borg. Opór jest daremny.
Ale ekstra. Wybacz, mów dalej.
Włączymy twój organizm do naszego kolektywu. Będziesz zasymilowany.
Odpada.
Dobra, koniec możliwych częstotliwości.
Tak!
Kula ratunkowa.
Misja ukończona.
Tak jest! Boimler dał czadu!
Twój wynik to 79%.
Ile? Potrafię lepiej. Mogę zacząć od nowa?
W razie oblania stracisz dostęp.
Jasne, dawaj.
Jesteśmy…
Teraz idziecie ze mną, niemowlaczki.
83%.
Poprawię.
84%.
Jeszcze raz. Dajesz!
„Golizna”?
Musisz ocalić załogę,
będącą pod wpływem wirusa zwalczającego zahamowania.
O nie.
To ta choroba, od której wszyscy się bili i grzmocili.
Czy oprzesz się własnym pokusom i ocalisz statek?
Dalej, ostatnia misja. Jedziesz.
Raju, ale wszyscy spoceni i śliscy.
Rączki przy sobie. Ej, nie ten otwór!
Nie wiem, gdzie ja się kończę, a ty zaczynasz!
Czas na goliznę!
Porażka, błagam! Dlaczego to jeszcze trwa?!
Chcę wracać do westernu!
ŚREDNIA STATKU: 37%.
Oblałam wszystkie ćwiczenia.
Przynajmniej nie zniszczyłaś całego statku.
Tyle krytycznych decyzji.
Nie wiem, jak doktor T'Ana z nimi wyrabia.
Komputer, co to jest?
To pesto.
Boimler uwielbia takie smarowidła.
Jeszcze nie skończył próby.
Ta, jasne. Pewnie nie chce się przyznać, że dał ciała.
- Sygnał dotarł. Jak się panu… - Leć.
- 94% - Znowu.
Znajdujesz się już w pierwszej…
Znowu, mówię!
Przyznaję to z trudem,
ale załoga mostka chyba faktycznie ma trudną robotę.
Pewnie właśnie odkrywają, że nasza wcale nie jest łatwiejsza.
Prawie zapomniałam, jak łatwo mają na dolnym pokładzie.
Stałam tylko z tyłu na bankiecie.
Ja czekałam przy transporterze, gdyby ktoś chciał skorzystać.
Po co nam były te awanse?
Może prysznice są ciasne,
a replikatory umieją robić pizzę tylko po kawałku.
To mała cena za beztroskie życie.
Nawet ciasnota mi nie przeszkadza.
No, mogłabym do tego przywyknąć.
Co do (…)?!
„Starcie z Klingonami”.
Serio? Coś mi mówi, że sobie poradzę.
Chorąży, macie wspierać swoich dowódców.
Nie stać tak, chorąży! Atakują nas!
- Co się stało? - Nieważne, do roboty!
Trzeba poustawiać te skrzynie!
Serio? Mamy Klingonów na pokładzie i przestawiamy skrzynie?
Niech cię…
Skoro mają stać, dlaczego wybrali taki kształt?
Przechodził tędy jakiś Q?
- Q na pokładzie? - Nieważne.
Zaraz, komandorze! Jesteśmy oficerami! Powiedzcie, co…
Jem'Hadar? Na stanowiska!
Kurna!
Stoją!
Porażka.
Obie grupy zdały testy indywidualne,
więc na koniec pora na ćwiczenie grupowe.
Symulowane ćwiczenie na prawdziwym mostku!
Prawdziwy sprawdzian polega na połączeniu sił.
„Wykradnijcie Cerritosa z doku
i uratujcie Spocka z planety Genesis”.
- Dobra. - Stare, ale jare.
Ależ co pani robi, chorąża Freeman?
Nawyk.
Dobra, do dzieła.
Adiutancie Ransom, poprosimy kawę.
Tak jest.
Chorąża Freeman, cała naprzód.
Tak jest.
Dokujemy za 90 sekund.
Co robicie, chorąży?
Proszę o zezwolenie na rozciągnięcie się.
Plecy wysiadają mi od tej pryczy.
Czas na goliznę!
Nie, przestańcie!
Co cię ugryzło?
Po prostu coś mi się przypomniało.
Jak nie umiałaś wsiąść na konia?
Skąd wiesz?
Ćwiczenia są publiczne. Widziałam nagranie.
Serio, tak się zbłaźnić po dwóch i pół roku ćwiczeń?
Gratuluję, chorąża, idziecie do karceru.
- Nigdy tam nie siedziałam! - To posiedzisz!
ALARM ZBLIŻENIOWY
- Z jakiej racji? - Mojej!
PORAŻKA
Pani kapitan, śmietankę do kawy?
Kurde, to chyba rekord.
Istotnie.
Nie wierzę, że nawet nie wylecieliśmy.
Nie przyznali procentowej oceny. Zero i cześć.
To jeszcze gorsze.
- Chyba… - Wiesz…
- Ty pierwsza. - Nie, ty.
Nie byłam chorążą od tak dawna,
że zapomniałam, jak wiele was omija.
Przyjmowanie rozkazów jest na swój sposób trudniejsze.
Miło mi, ale wzajemnie. Dowodzić też jest trudno.
Nie warto chodzić na paluszkach wokół procedur dla miski pesto.
Wykładzina po drugiej stronie zawsze wydaje się szarsza.
Mocno.
Nie wiedzą, co znaczy „ustawiać”?
- Doktor T'Ano! - Po (…) to robimy?
Zaraz! Właśnie o to chodziło!
Instruktorka kazała nam znosić te bzdety,
żebyśmy pojęli, co znosi druga strona!
To prawdziwe ćwiczenie.
Racja!
Gdzie ta trzyczęściowa cwaniaczka? Chcę jej uścisnąć rękę.
Shari Yingo Yango!
- Przejrzeliśmy cię! - Tak?
Tak, chodziło ci o zacieśnianie więzi.
I o to, żebyśmy się nawzajem docenili.
Udało się! Od dziś załoga Cerritosa będzie sobie bardziej współczuć
i doceniać się nawzajem.
Ależ nie, nie będzie żadnej załogi!
Co ją tak bawi?
Litości. Wasze wyniki są poniżej krytyki.
Gdy tylko je złożę, dowództwo Floty przeniesie wszystkich członków załogi.
Nie chodziło o pracę zespołową?
W życiu! Chodziło o ocalenie mojej posady.
Większe statki zawsze zdawały bez zarzutu.
Myślano już, że próby są niepotrzebne.
Ta tu musiała dowieść, że ćwiczenia nadal coś wnoszą.
I świetnie jej poszło.
Czyli mieliśmy oblać?
Kapitan zostawiła czworo chorążych w kosmosie, lecąc na ratunek.
Ta tu była pewna siebie.
Nie zaszkodziło też oszukać nieco przy punktacji.
Wiedziałam! Lustrzany wszechświat był nie do zdania!
Żadne nie były!
I ten koń! W życiu by mnie nie zdeptał!
Tego akurat nie zdążyłam. To twoja wpadka.
Cicho, kochają mnie!
To ci nie ujdzie na sucho!
Załogo, musimy poprawić nasze wyniki!
Za późno! Nie macie już dostępu do systemu.
Ta tu zaraz prześle wasze wyniki Flocie,
- a wtedy będzie po… - Cicho, nie skończyły się.
- Jedno ćwiczenie trwa. - Które?
Boimlera!
Jak to? Powinien skończyć parę godzin temu!
Wszystko jedno. Jeden dobry wynik niewiele zmieni.
- Jeśli nie skończył… - To nie są końcowe wyniki!
Boimler, słyszysz?
Cześć, właśnie kończę. Wreszcie mam idealny…
Ani się waż, chorąży! To rozkaz!
Ale pokonałem królową w szachy i nauczyłem ją współczuć.
Nie kończ zadania! Załoga na ciebie liczy!
Shari Pif-Paf chce nas wydymać,
ale nie może, póki nie skończyłeś. Borguj dalej!
Robi się.
Opór jest daremny.
Kurde.
Ależ już przegrałyście.
Zadręczacie tylko młodego oficera.
- Przeżyje, należy do czołówki. - Tak?
Żadne z was nie należy!
To klasa Kalifornia.
Większość Federacji nawet o was nie wie!
Im mniejszy statek, tym twardsza załoga.
Przejrzyj na oczy! Ta tu zaplanowała ćwiczenia.
Ta tu wie o statkach wszystko.
Właśnie. Masz wiedzę książkową,
ale czy kiedyś naprawdę byłaś o krok od śmierci?
To nieistotne!
Zaraz będzie istotne.
Kapitan na mostku. Prawdziwa.
Chorąża Tendi, proszę wyszukać
potencjalnie groźne anomalie w układzie.
- Tak jest. To nowe ćwiczenie? - Nie, lecimy na pełnej.
Co to niby znaczy?
Zerknijmy. Jest tetrjonowy tunel,
pasmo chronitonów, samotną istotę kryształową,
istotę kryształową pożerającą planetę, dwie figlujące istoty kryształowe…
Sporo istot kryształowych. Chyba sezon się zaczął.
Chorąży, kurs na jedną z tych istot. Warp cztery!
Tak jest!
Istota kryształowa to klasyczne ćwiczenie numer 89. Nie mogę się doczekać.
Boziu! Nie!
Nie.
Mariner, nie wiem, co robisz, ale gazu!
Królowa!
Jak tam współczucie?
Zdołaliśmy je zasymilować.
Nie, mój wynik!
Dotarliśmy do istoty.
Karmi się chyba promieniowaniem z niestabilnej mgławicy.
Rety, większa, niż ta tu sądziła.
Niestabilnej? Chyba wypada ją zbadać.
Włączyć tarcze i jazda!
Co? W ćwiczeniu nie wolno…
To nie ćwiczenia.
Tarcze wytrzymują,
ale wykrywam w okolicy transfazową energię.
A to dopiero! Przyjrzyjmy się!
Nie, nie znamy efektów…
Sterowanie nawala!
Wpadliśmy w elektromagnetyczny rezonans.
Chyba mamy kłopoty!
Nie jest dobrze!
Mariner, muszę stąd spadać! Ale już!
Łaskocze.
Niezwykła istota.
Zbudowana łudząco podobnie do człowieka.
Jestem nim.
To pij więcej wody, masz straszną cerę.
Mimo to sądzę, że powinniśmy włączyć twoją biologię do kolektywu.
Od tego jesteśmy.
Na pewno? Mam katar sienny i refluks.
Kolektyw może na tym stracić.
Ta tu się porzyga!
Trzeba wystrzelić otwór impulsem grawitonowym!
Na mój znak!
Daj znak! Na co czekasz?!
Patrzę, czy można cię bardziej nastraszyć.
Ty (…)ko!
- Już! - Odpalam!
Mariner, znajdź mi jeszcze coś groźnego!
- Mam ochotę na czarną dziurę. - Dlaczego?!
Będziemy to robili, aż zmienisz wyniki.
Czarna dziura wchłania wyrwę czasową trzy układy stąd. Sporo trzęsień czasu.
Brzmi bosko. Cała naprzód!
Nie szantażuj mnie kosztem załogi!
Co dzień robią takie rzeczy.
Zaliczysz nam ćwiczenia?
Czy chcesz zobaczyć z bliska kolejne niebezpieczne sytuacje?
Stójcie! Nie możemy…
Zabierzcie mnie stąd!
Możemy tak cały dzień!
Dobra, wygraliście!
Wygraliście!
Zrobione, zdaliście.
- Panie Rutherford, stajemy. - Tak jest.
Co? A czasowa czarna dziura?
Trochę kantowaliśmy.
- Ta jest zwykła. - Pikuś.
Tylko oszustka by się nabrała.
Napomknę o tym w swoim raporcie.
Boimler, udało się! Możesz kończyć ćwiczenie.
Boimler?
Słychać, jak się wierci.
Panie Boimler, proszę wyjść. Statek uratowany.
Nie ma Boimlera. Jam jest Ekskretus z Borg.
Wyciągnąć go!
Muszę asymilować! Muszę…
Gdzie jestem?
Ciągle na Cerritosie, panie Boimler.
Załoga jest panu wdzięczna.
Zasymilowali mnie. Wsadzili implanty w…
W ucho. Tam się je wkłada.
Chodź się napić, kolego.
Mam idealny wynik?
Tak, 100%.
Super. Jeszcze. Jeszcze raz!
Shari yn Yem już nie pracuje dla Floty.
Oficjalnie zrezygnowała z powodu zbyt wielkiego stresu.
Fajnie tak załatwić jędzę.
Zgoda. I jednego istotnie nas dziś nauczyła.
Nowy replikator?
Powiedzmy, że skosztowaliśmy potraw z dolnych pokładów
i uznaliśmy, że można by je ulepszyć.
Wprowadziliśmy większość oficerskich kodów.
Mamy pesto?!
Skoro co dzień macie narażać życie, przynajmniej dobrze jedzcie.
Dzięki, bardzo nam miło.
Robi homarowe kluski z serem i bułeczką?
Słyszę, że mimo asymilacji zachowałeś apetyt!
Wszystko mi odebrano.
ORYGINALNY MOTYW MUZYCZNY AUTORSTWA ALEXANDRA COURAGE'A
Napisy: Piotr Kacprzak