Tony.
Gena Marino, moja nauczycielka z siódmej klasy?
Co robisz w kosmosie? I to w kusej todze.
Nie kłopocz się tym.
Chodź do mnie. Uczeszę ci włosy.
Opowiedz o swojej powieści o wyścigówkach.
O rany.
Nikomu o niej nie mówiłem.
Główna postać, Szybki McKoła, jest wzorowana na mnie…
Ale zmyślnie. Opowiedz coś więcej.
NA PODSTAWIE „STAR TREKA” GENE'A RODDENBERRY'EGO
Dziennik kapitan…
„Wykopaliska umysłu”
…data gwiezdna 56789.10.
Jengus IV to oddalona planeta. Uważano, że jest niezamieszkała,
póki tubylcze, krzemianowe istoty, zwane Skrublami
nie zaczęły przemieniać naukowców Federacji w posągi.
Kapitan Murakami z USS Hood odpowiedział na sygnał SOS
i zaproponował tymczasowy rozejm.
Konflikt zażegnano, a Cerritos i Carslbad
zmienią położenie bazy naukowców.
Po raz kolejny pomagamy naukowcom.
Czemu zawsze są pożerani, znikają i mają jaja złożone w klatce piersiowej?
Bo pracują na bezludziu?
Bo to dziwaki!
Chcesz być odkrywcą? Dołącz do Floty, idź do Akademii.
Ale to za trudne.
Zdobywają dyplomy z badania zarodników i tym podobnych,
lecą do kwadrantu i zostają pożarci przez roślinę!
To odprawa czy stand-up?
Nie. Jego stand-upy są ostrzejsze. Żartuje o randkowaniu i kopulacji.
Skrublowie i naukowcy postanowili zawrzeć rozejm.
Mamy przygotować nową bazę i usunąć miny.
Są paranormalne. Czytają w myślach, urzeczywistniają fantazje
i zamieniają ofiarę w kamień.
Uważajcie.
Kapitan chce, żebyśmy dobrze wypadli przed załogą Carlsbadu.
Klasa Kalifornii to straszni plotkarze.
Grunt to dobre priorytety.
Słuchaj się Stevensa, jakbym to był ja.
Bo jesteśmy przyjaciółmi i łączy nas więź.
Możesz odejść.
Nie mów ludziom, że mamy świętą więź.
Czuję ją. Wiem, że pan również.
Tendi, idziemy poprzerzucać skały.
Ale super!
Chciałabym dołączyć, ale dziś zaczynam trening naukowy.
Ktoś tu się szykuje na mostek.
Martwię się, że mózg mi wybuchnie od tej nauki.
Tak chcę umrzeć.
W porządku! Dziś się dowiem, kto jest moim mentorem.
Życzcie mi szczęścia! Nie. Życzcie mi faktów.
- Chorąży! - Dr Migleemo!
Nie mam czasu na pogawędki.
Idę na spotkanie z mentorem szkolenia naukowego.
Któż to może być? Otóż to ja!
- Ja! - Co?
W chemicznie zadziwiający sposób
to mnie przypadło mentorowanie.
Siadaj i zaczynajmy!
Spróbuj korwariańskich błotniaków.
Są wyjątkowo zwęglone.
Świetnie.
Komandorze podporuczniku? Chorąży Kearns.
Załoga z Carlsbadu melduje się do pomocy.
Wspaniale! Rozmontujecie i przeniesiecie sprzęty z bazy.
Cerritos, oczyścicie teren z fantazyjnych skał.
Są żywe, więc uważajcie.
Co zrobimy, jak ujrzymy fantazję?
Powinny zniknąć w ciągu kilku godzin,
ale jeśli będą was kusić,
myślcie o kwadratach Parrisa.
Co tam, baddersi? Jestem Mariner,
to Rutherford, a ten chudy to Boimler.
Wiemy, kim jesteście.
Wszyscy słyszeli o Cerritosie.
To dobrze?
Niedawno byliście na Pellex II.
Udało wam się wbić na Festiwal Przyjemności?
Nie, byliśmy na pokładzie zgodnie z rozkazami.
Nigdzie nie wbijamy.
Nie no, ja tylko…
Ja też nie. Wcale nie, po prostu…
Czeka nas harówa.
Jak znudzi wam się demontaż, możemy pokombinować.
Cor'dee, czy kombinowanie mieści się w parametrach misji?
Nie. Czemu tracimy czas na tę gadkę?
- Ja tylko… - Posłuchaj.
Słyszeliśmy, co robicie na Cerritosie.
Nie chcemy się wygłupiać.
Co z nimi nie tak?
Nie traktują nas poważnie.
- Źle się o nas mówi? - Nie wiem.
Lepiej bierzmy się do pracy.
Trenował pan starszego oficera pionu naukowego?
Oczywiście… że nie!
Nie wiedziałem, że ich się szkoli.
Ale przejrzałem instrukcję od Gwiezdnej Floty.
Oboje będziemy się uczyć. Fajnie, nie?
Pewnie.
Spójrzmy. „Spis treści”. Dobry początek.
„Przedmowa ambasadora Spocka”. Nieźle.
Wolkańskie rzeczy, wolkańskie rzeczy…
Powinni byli znaleźć redaktora.
Bardzo dużo się uczę.
Mikrobiologii, ksenobiologii, astrobiologii…
Sporo tych dziedzin, prawda?
- Zbyt wiele. - Myślę, że odpowiednio dużo.
Sądzę, że jestem gotowa, by podejść do egzaminu.
Według instrukcji twój trening nie polega na egzaminach,
a na zostaniu „głosem nauki”. Uroczo!
Może to również egzamin?
Bardzo chcę jakiś napisać.
Czy to ważne, ile wiesz, jeśli nikt cię nie słucha?
Kapitanowie mają ego.
Musisz się przez nie przebić i mówić w imieniu nauki.
Dlatego dzisiaj odbędziesz praktyki pod dowództwem kapitan Freeman!
Nie ma ważnych negocjacji?
Właśnie. Masz skupić jej uwagę na sobie.
Udowodnij, że masz odwagę się jej postawić.
Nie wścieknie się?
Na pewno.
Garçon! Jeszcze jeden napój z prosa, a potem basta.
Samanthan, pomożesz mi
zaprojektować silniki klasy Galaktyki?
Leah Brahms.
Nie!
Myśl o kwadratach Parrisa!
- To twoja fantazja? - Tak.
Doktor Brahms była kluczowa w rozwoju teorii pola warp.
Potrzebuję mądrego inżyniera, by wycisnął plazmę
i zrobił ze mną badania.
Zostaw mnie!
Spójrzcie na nich. Co mieli na myśli mówiąc „wygłupiać”?
Nasze statki są takie same. Czemu zadzierają nosa?
Mamy za sobą dość głośne wybryki.
Proszę cię. Jakie?
- Klingon odleciał statkiem… - Mugato, Pakledzi…
- …i był terraformowany. - Znowu Pakledzi.
- A podróż w czasie? - Wystraszyliśmy trenera.
Dobra. Wybryki. Wiecie co?
Dziś będziemy pracować szybciej i lepiej.
Damy im popalić w naszym stylu.
Możemy spróbować. Ale są super.
Co… Widzieliście? Wywyższa się.
To moja specjalność.
Masz rację.
Przyspieszmy i pokażmy im.
Chodź ze mną. Całą noc mogę zwiększać grawimetryczny limit mocy.
Muszę być twardy.
Kwadraty, podbijak, niebieskie stroje.
No już.
Nie wierzę, że to twoja pokusa.
Ze mną nie pójdzie im tak łatwo.
Tu jesteś, chorąży Boimler! Szybko, wsiadaj.
Borg atakuje. Gwiezdna Flota cię potrzebuje.
Wiedziałem, że ten dzień nadejdzie! Admirale, lećmy…
- Daj spokój. - O rany. Wybacz.
Miejsce pasażera? Nawet w fantazji nie prowadzisz?
Boję się. Lubię być pasażerem.
Hej, skarbie. Właśnie miałam nakrzyczeć na Ransoma
za to, że jest taki wkurzający.
Idziesz ze mną?
Nieźle, ale poczekam na prawdziwą wersję.
Ty i Jennifer mówicie do siebie „skarbie”?
W sumie to tak.
Miło cię widzieć w związku. Przynajmniej nic nie niszczysz.
To nie związek. Spotykamy się.
- Nie potrzebujemy łatek. - A ja tak.
Lubię być twoją seksowną, andoriańską dziewczyną.
To twoja fantazja?
Nie… Idź po Leah Brahms. Morda.
Rumienisz się.
Mam rację!
- Wyczuwam szybsze tętno! - Nie podglądaj!
Musimy ignorować te nieprawdziwe fantazje.
Chodź ze mną i Leah popatrzeć na rdzeń warp.
Nie wiedziałam, że kapitan Maier jest taki młody.
Dopiero co skończył Akademię?
Nie wiem, ale mówią, że niedługo będzie w klasie Galaktyki.
Pani kapitan,
czytałam dzienniki kapitana Murakamiego o Skrublach i sądzę, że…
Kapitanie Maier, wiele o panu słyszałam.
A ja o pani, kapitan Freeman.
Chętnie poobserwuję, jak to pani załatwi.
Większość pracy już za nami.
Pozostało ustalić końcowe kwestie.
To zajmie chwilkę.
Działania starej gwardii są zawsze pouczające.
Na pewno… „Starej gwardii”?
To nie w porządku.
Nie wiedzieliśmy, że badane skały to żywy krzemian.
To nie żywy krzemian, a żywe istoty!
Jak dla mnie nie wyglądasz na żywego!
Proszę zachować spokój. Witam naUSS Cerritos.
Mamy szczegóły traktatu.
Częstujcie się.
Skrublowie są wdzięczni.
Doceniamy to, z jakim szacunkiem nas traktujecie.
- Nie to, co ci naukowcy. - Hej!
Czy możemy wam podarować święty totem Skrublów?
- Dziękuję. Jest piękny. - Kapitanie Maier,
dodaj ten wyraz szacunku do swojej kolekcji.
Nie śmiałbym.
Jest pani starsza rangą. Totem należy do pani.
- Weź totem, młodzieńcze. - Nie wypada mi.
- Nalegam. - Nie.
- Weź go. - Zabierz go! Nie!
Chcę ci pomóc. Zrobię z ciebie kapitana.
Sprawdzisz moje obliczenia?
Wspaniale, skarbie! Pocałuj mnie.
Kearns! Jeszcze pięć i z głowy.
Wam chyba jeszcze dużo zostało.
Co ty robisz? No już, podnieś to!
Naciągnąłem pachwinę.
Wspaniale. Nasz plan działa.
Wrzuciłaś fantazyjną skałę?
- Co ty sobie myślisz? - Działam szybko i sprawnie.
To zwolnij. To niebezpieczne.
To nie piłki do kosza.
Nie chcieliśmy, aby załoga Carlsbada nas pokonała
i żeby Ramson wyszedł na nieudolnego komandora.
Nieudolnego? Czemu tak mówią?
Mają go za klauna. Mówili, że jesteśmy powolni, a on jest leszczem.
G**** prawda! Jest najlepszy!
Pospiesz się! Usuńmy te skały!
Pokażę ci, jak to się robi.
Co się stanie, jak pękną?
Na pewno nic złego. Pewnie stworzą potężną fantazję.
Strzeżcie się dużej kanapki z szynką.
O Boże! Kukulkan!
Moje piękne ręce!
- Co to było? - Raczej nie fantazja.
Te skały znają nasze koszmary!
A ja moich nie lubię.
Co to?
Szybko, do środka!
Masz dobrego cela. To seksowne.
Chcę z tobą chodzić.
Chcę się razem zestarzeć i mieć dzieci, skarbie.
Ustatkuj się ze mną!
Mariner, chyba czas wrócić na terapię.
Cerritos, odbiór.
Nie ma dnia, żeby komunikatory nie przestały działać.
Kiedy one znikną?
Miny pękły, więc kto wie.
Musimy przeczekać.
Utknęliśmy w jaskini, a wasz komandor nie ma rąk.
Chyba zostaniemy ukarani.
Tylko ja. Ja narzuciłam tempo.
Po co? Mieliśmy cały dzień.
Bo wam sprawnie szło. Chciałam was pokonać.
Wiemy, że mamy kiepską reputację.
Nie chcieliśmy jej potwierdzać.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie przesadzajcie.
Cerritos to wspaniały statek…
Nie, to my się spieszyliśmy.
Co?
Jesteście super. Chcieliśmy wam zaimponować.
Myślicie, że jesteśmy super?
Tak. Wszyscy gadają o waszych przygodach!
Wasz statek jest najbardziej odlotowy.
Moje pokolenie nie lubi zbieractwa.
Z całym szacunkiem. Nie potrzebuję błyskotek…
To tylko skała.
Chorąży. Zeskanuj skałę i powiedz, że nie jest błyskotką.
Ma nietypową budowę molekularną.
To ciekawe wyniki…
Skończ. Nie jest niezwykła.
A jednak.
„Ciekawa” skała dla doświadczonej kapitan.
Przepraszam.
Przejdźmy do rzeczy. To jak?
- Weź ją. - Ty ją weź.
- Nie. To prezent! - Nie waż się. Nie!
- Weź ją i się zamknij! - Weź ją!
Wszyscy w klasie Kalifornia mówią o Cerritosie.
Jesteście sławni.
Sławni? My? Niemożliwe.
Jesteście niczym Enterprise statków pomocniczych.
Przeżyliście bitwę z Pakledami.
Nie ugięliście się podczas procesu.
To była impreza, ale dzięki.
Inne załogi słuchają rozkazów,
ale wy dajecie czadu.
Stresowaliśmy się tą misją.
Chcieliśmy udowodnić, że nie jesteśmy gorsi.
Nie jesteście. Naprawdę daliście radę.
Nie! Fazerem go!
Oddaj nam swą odrębność.
Co?
- Boisz się piłek do kosza? - Nie.
Więc fantazjujesz o koszu?
Od lat o nim nie słyszałem.
Stevens o nim wspomniał, zanim pojawiły się koszmary.
Skała musiała to ze mnie wyciągnąć.
Rozumiem fantazje i strach. Ale to?
Wiele rzeczy nie ma sensu.
Hej, skarbie.
Jennifer nosi kapelusz?
Nie. Ma wrażliwe czułki.
Słyszałam, jak Levy robił wykład kadetce
o różnicach między kapeluszami pork pie i fedora.
Skały rejestrują znacznie więcej informacji.
Coś przesyła duże ilości informacji.
A odbiornik znajduje się w głębi jaskini.
- Doktorze, czy to coś poważnego? - Nic ci nie jest. Luzuj.
Dajcie coś na uspokojenie!
- Proszę. - Co ty tu, k****, robisz?
Nie miałaś się uczyć pod okiem Migleemo?
Pierwszy dzień. Świetnie mi idzie.
- Aż tak do d***? - W rzeczy samej.
Będziesz ryczeć?
On nie płacze, a coś zjada jego palce.
- Tak? - Zamknij się. Nie ruszaj się.
Nie wiem, czy się nadaję.
Pani kapitan mnie nie słucha.
No dobra, niech ci będzie.
Tendi, oczywiście, że się nadajesz. Dlatego cię poleciłam.
To czemu mi nie idzie? Nauka mi nie pomaga.
Nauka jest dobra, ale w prawdziwym życiu
trzeba coś zepsuć, żeby to naprawić.
Amputuję mu stopę,
- żeby nowa mogła odrosnąć. - Co?
Sprawdzisz się na mostku,
ale jest ryzyko, że coś ci nie wyjdzie.
- Rozumiesz? - Tak. Dzięki.
Powodzenia w odrastaniu.
Żartowała pani, żeby jej coś udowodnić, nie?
Jaskiniowy robal!
Czy to drzwi?
W jaskiniach nie ma drzwi.
To panel dostępu.
Co?
Co to za miejsce?
Nie wiem, ale to jest odbiornik.
I urządzenie magazynujące.
- Patrzcie. - Przechowuje myśli.
Są tu tajne dane, hasła, dane osobowe.
Wujek Trent tańczący po pijaku na weselu kuzynki.
- Dawaj, Trent! - To kopalnia danych.
TAJNE
Spójrzcie na ten sprzęt. To technologia Federacji.
Naukowcy musieli ją zainstalować. Po co?
Chyba że oni i Skrublowie…
Są w zmowie.
Chyba musimy to zgłosić.
Tak.
Myślicie, że jest sygnał w tej kryształowej pieczarze?
No pewnie, że nie.
Ale macie fart.
Zobaczycie, jak to robi załoga Cerritosa.
Giń!
- Carlsbad! - Cerritos!
- Przepraszam… - Wybacz…
- Żądam… - Pomóżcie…
Stanę sobie tam…
- Na pewno? - Jasne.
- Weź ją! - Ty ją weź!
- Podzielmy ją. - Shaxs, użyj fazera.
- I to rozumiem! - Jak śmiesz! To święty dar.
Wróćmy na planetę po kolejny.
Ja przewodniczę negocjacjom i rozkazuję Maierowi wziąć skałę.
- Jako gość odmawiam. - Co z tobą?
Weź ją i schowaj w szafie jak wszyscy.
Nie mogę zabrać symbolu rozejmu
- kapitan! - Nie chcę go!
Weźcie ją albo nie podpiszę rozejmu.
Niech ktoś ją weźmie i miejmy to z głowy!
Przestańcie krzyczeć!
- Złe wspomnienia! - Czekajcie!
Wróciliśmy z planety. Przestańcie.
- Co robicie? - To prawda.
- Znaleźliśmy... - Weź skałę!
Zamknijcie się!
Chorąży! Straciłaś rozum?
Spójrzcie na tę cholerną skałę.
To technologia Federacji?
Wewnętrzne źródło zasilania było powodem odczytów.
Tendi ma rację. Są w zmowie.
Na planecie mają system Federacji, który kradnie myśli i je przechowuje.
Szpiegujecie nas?
Chcieliście podsłuchiwać kapitan.
Słyszeliby tajne rozmowy i znali położenie żołnierzy.
To skandal! Chcę natychmiast wrócić do jaskini.
Tak. A ja mam ważne zadania do wykonania w bazie.
Przełomowe zadania.
A ja w końcu mogę zacząć to spotkanie.
Świetny plan, geniuszu.
Dziennik kapitan, dodatek. Waśń między Skrublami
a naukowcami z bazy 76 to kłamstwo.
Chcieli odwrócić naszą uwagę, żeby sprzedać
wrażliwe dane wywiadowcze Gwiezdnej Floty na czarnym rynku.
Podobno naukowcy chcieli kupić lepszy sprzęt,
a Skrublowie chcieli… więcej skał?
Nie wiem, co to miałoby… nieważne.
Obie grupy staną przed trybunałem Federacji.
W podziękowaniu za dobrą pracę
kapitan Maier i ja
zorganizowaliśmy małą uroczystość dla obu załóg.
Lekarz mówił, że śmierć mózgu trwała dziesięć minut.
Jak to możliwe, skoro widziałem koalę…
Czekaj, gdzie idziesz?
Zostaliśmy tylko my, towarzyszu.
Cynamonowy sznaps!
Dwie Burze Słoneczne dla mnie i dla mojej uczennicy, która nie dała się zignorować.
Nie udałoby się bez dobrego mentora.
Dziękuję, Tendi.
Przyznaję, że pasuje mi ta nowa rola.
Toast. Za mnie, i w znacznie mniejszym stopniu, za Tendi.
Carol? Przepraszam za moje zachowanie.
Nie myśl o mnie źle.
Ty i twoja załoga zaimponowaliście mi.
Mam coś dla ciebie.
Ale to nagra moje…
Została zneutralizowana.
Uważasz, że zbieractwo to przeżytek…
Będę zaszczycony. Na pewno jej nie chcesz?
To tylko mniejsza połowa. Większą zachowałam dla siebie.
Pokazaliście, że historie o was są prawdziwe.
Nie wiedzieliśmy, że o nas mówią.
Może nie w całej flocie, ale w klasie Kalifornia tak.
Serio? A co mówią?
- Że Mariner jest nieokiełznana. - Prawda.
Ruth to geniusz z super implantami.
- Dobra! - Tendi to optymistyczny promyk słońca.
Mylą się tylko co do Boimlera.
Wszyscy myślą, że jestem starszy?
Nie. Opisują cię jako małego, śmiesznego robota
w tarapatach.
Co takiego?
- Zgadza się. - Wcale nie!
Myślałem, że jesteś lewitującym sześcianem.
Naprostujcie to.
Mówcie, że jest sześcianem.
Mariner, nie rób tego!
Boimler chce być człowiekiem.
Proszę was!
Naprostujcie to!
Jestem człowiekiem!
ORYGINALNY MOTYW PRZEWODNI
Napisy: Małgorzata Banaszak