Het eerste en het laatste wat mijn moeder me gaf,
waren verontschuldigingen.
HOOFDSTUK ÉÉN
Wat dan?
Moet ik gillen?
Ik heb niet zoveel gedronken, nee.
Ik wil met je praten.
Nou,
we praten al. En nu?
Wat kan ik voor je doen, Caesar?
Ik ga terug naar het noorden.
Binnenkort.
Ik loop weg en jij moet met me meegaan.
Jij gaat naar het noorden.
En ik ga eten.
Alsjeblieft, Cora.
Je moet me niet verraden. Ik moet je vertrouwen,
maar ik ga weg hier. Ik moet wel.
Maar waarom wil je mij?
Geluk.
Geluk?
Luister goed, Caesar.
Je bent nog niet lang op deze plantage,
maar je moet toch weten dat ik niemand geluk breng.
Ik breng niemand...
Big Anthony.
Hé, pap.
In dat oude veld
Jockey, je moet iets eten, hoor je me?
Mabel?
Nee, Jockey, het is Cora.
Mabel, waar was je?
Rustig aan.
Het is wortel.
Lukt het?
Goed.
Kom hier.
Ga eraf.
Meester James. Meester Terrance.
Blijf maar zitten.
Mijn broer en ik hadden het over zaken
en hoorden de muziek.
Ik zei tegen hem:
'Ik heb nog nooit zo'n herrie gehoord.'
Wat een lawaai.
Sorry dat we u storen, meester Terrance.
Geen probleem, Jockey.
Je gaat op een merkwaardige manier met je zwarten om, broer.
Ik doe wat ik zelf wil met mijn eigendom.
Zoals jij dat ook doet.
Pa zou zich omdraaien in zijn graf.
Laat hem maar draaien.
Jockey, wanneer ben je jarig?
In september, denk ik.
Veertien september.
Maar het is nog maar juni.
Daar zult u gelijk in hebben.
Hoe oud ben je nu?
Dat kan ik niet zeggen, meester Terrance.
Dat geeft niet, Jockey.
Dat geeft niet.
Ik wist dat je je slaven liet feesten,
maar ik wist niet dat ze extravagant waren.
Wil je me een slechte naam geven?
Alsof jij erom geeft wat een zwarte van je denkt.
Daar heb je gelijk in.
Laat het maar zien.
Ik kan niet meer tegen die stank.
Prideful.
Prideful,
mijn broer zegt dat hij een zwarte heeft
aan deze kant van de plantage
die de Onafhankelijkheidsverklaring kan opzeggen.
Ik kan het niet geloven.
Ik dacht dat hij het misschien kon laten zien,
aangezien iedereen aan het feesten is.
Prideful,
ga de jongen halen die de Verklaring kan opzeggen.
Michael,
de jongen met het litteken hier?
Sorry, maar Michael is dood.
Hij was ziek geworden.
Wanneer?
Zes of zeven maanden geleden.
Waarom weet ik dat niet?
Broer, je moet je eigendom beter in de gaten houden.
Bemoei je er niet mee.
Deze jongen kan het doen.
Hij en Michael waren altijd samen.
Laat hem het doen.
Kom op, jongen, laat maar horen.
Doe wat de meester zegt.
Je wordt onze dood.
'Wanneer in de loop der gebeurtenissen
'een volk...'
Mijn hemel,
ik heb al genoeg gehoord.
'Wanneer in de loop der gebeurtenissen
'een volk zich genoodzaakt ziet
'om de politieke banden die hen verbinden te verbreken,
'en onder de machten der aarde de aparte
'en gelijke plaats in te nemen waartoe het gerechtigd is
'krachtens de natuurwetten en de god van de natuur...'
Sorry, meester. Vergeef me.
Jongen.
Nee, nee.
-Wil je wat drinken? -Rustig, kind.
Ze is niet goed.
Toen Mabel wegliep en haar achterliet, brak er iets in haar.
Sindsdien gaat het niet goed.
Ze kan je nog steeds horen, hoor.
Hoe kun je zo slecht over een meisje praten waar ze bij is?
Als Mabel er was, zou ze jullie ervanlangs geven.
Je moet hier nu niet komen.
Is ze niet al bijna doodgeslagen?
De lucht is hier beter.
Het is goed voor je.
Wat als Connelly je komt zoeken?
Geen zorgen. Niemand komt hier.
'Maar dit vond ik de minste van mijn tegenslagen,
'want, aangezien mensen wilder en wreder lijken te zijn
'in verhouding tot hun omvang,
'wat kon ik verwachten dan een hapje in de mond te zijn
'van de eerste van deze enorme barbaren
'die me zou vangen?'
De meester zal je tong eruit snijden en gif in je keel gieten
als hij weet dat je kunt lezen.
Wat is het?
Het heet Gullivers reizen.
Het gaat over
een man op reis.
Hij is verdwaald en wil naar huis.
In dit deel praat hij
over reuzen zoals Goliath.
En hoe ze, omdat ze groter en machtiger zijn,
altijd boosaardiger en wreder moeten zijn.
Zoals witte mensen.
Cora, ga je mee?
Het is al lang tijd om te gaan.
Er is hier alleen maar leed.
Pijn en leed.
Je hebt het mis over mij, Caesar.
Je denkt dat ik geluk breng omdat mijn moeder is ontsnapt,
maar je hebt het mis.
Je hebt het mis.
Ik breng geen geluk.
Ik heb alleen maar pech gehad.
Het soort waardoor een vrouw midden in de nacht wegloopt
en haar enige kind achterlaat.
Haar laat bloeden en rotten op deze rotplantage.
Is dat wat je zoekt?
Ik hoor hier niet te zijn.
Maar ik wel.
Is er iets mis met je?
Er is niks mis met me.
De meester zegt dat we samen naar bed moeten, dus doen we dat.
Er zit niks anders op.
Luister.
Ik ken mannen als jij.
Je wilt 's nachts wegsluipen en door het moeras kruipen
met andere mannen op je rug.
Dat is jouw zaak.
Maar hier
zet de meester een man en een vrouw samen om zich voort te planten.
En als ze dat niet doen,
worden ze gestraft.
Begrijp je dat?
Ik wil niet worden gefokt als vee.
Je hebt een heel goed hart, Caesar.
Puur, als dat van Jezus Christus zelf.
Maar dit is niet Virginia.
Als je je geslacht niet gebruikt, pakt meester Randall het af.
Hij haalt het er gewoon af.
Hij verbergt het, zodat je dit nooit meer hoeft te doen.
Je bent niet beter dan wij.
En ik wil niet voor jou lijden.
Pak je spullen.
Waarom?
Kom, pak je spullen.
Geen kabaal maken.
We leren haar een lesje. Kom.
Ja, baas.
Kom op, kind.
Alsjeblieft. Ik ben in deze kamer geboren. Mijn moeder ook.
-Zeg het. -Kom op, godverdomme.
Nee.
-Pak haar benen. -Nee.
Kom op.
Ga die rotzooi opruimen.
Die zwarte magie-troep moet weg.
Vooruit.
Schiet op.
Zorg dat het glanst.
-Vooruit, Hezekiah. -Ja, meneer.
-Ga terug naar je mama. -Ja, baas.
Ophouden.
Allemaal ophouden.
Buig jullie hoofd.
Buig je hoofd voor mijn broer James,
die is bezweken aan ziekte
en naar God is gegaan,
zoals mijn moeder en vader voor hem
en zoals alle grote meesters gezegend met de gratie Gods.
Amen, meester Terrance.
Amen.
Welnu,
mijn broer en ik hadden dit mooie land in gezamenlijk eigendom,
zoals ons grootse land, verdeeld in noord en zuid.
Vanaf nu
zijn er geen noordelijke en zuidelijke percelen meer.
We worden één plantage.
En ik heb zeggenschap over alle slaven die hier verblijven.
Als jullie willen,
mogen jullie overleggen met je broeders van de zuidelijke plantage,
maar mijn broer en ik hebben heel verschillende ideeën
over het conditioneren en coördineren van slaven.
Dienovereenkomstig
zullen er geen feesten meer zijn.
Loon dat op zondag in de stad wordt verdiend, wordt belast.
En om voor de beste voorraad te zorgen,
zie ik persoonlijk toe op het paren
en de praktijken wat het voortplanten betreft.
De beste voorraad is te lang bestemd geweest voor recreatief
en niet voor beroepsmatig gebruik.
Sommige bokken onder jullie
hebben niet genoeg opgebracht.
Alles goed, meester Terrance?
Alles is in orde, Prideful.
Alles is in orde.
Ga weer aan het werk.
Ga allemaal weer aan het werk.
Kom op.
Kom op, nu.
Kom op.
Kom op, nu.
Halleluja,
de Heer heeft geglimlacht op huize Randall.
Zal ik de paarden water geven voor we zakendoen?
Dat is goed, Homer.
Zullen we?
Sjonge.
Dat zullen we zeker.
Vertel Mr Connelly dat de verloren zoon terug is.
Mr Randall,
heb je spionnen onder je zwarten?
Nee.
Er zijn zwarten in het huis
die gunsten willen door te klagen over degenen op het veld, maar...
Je zou er een paar moeten plaatsen.
Er wordt gepraat.
Er wordt gepraat over een ondergrondse spoorweg.
Onmogelijk.
Inderdaad.
Maar toch, waar gaan ze heen?
Degenen die weglopen en nooit terugkomen.
Het is alsof een zwarte ontsnapt
en verdwijnt naar een andere wereld.
Heb je hem gezien?
Met jouw werk,
denk je dat de ondergrondse spoorweg bestaat?
Ik heb hem niet gezien.
Maar zwarten zijn een heel sluw ras.
Niks is onmogelijk.
Als ik hem zie, geloof ik het pas.
Nu ter zake.
Ik wil geen betaling voor het terugbrengen van het eigendom.
Beschouw het als het inlossen
van mijn schuld aan dit huis.
Goedendag.
Het spijt me.
Ik snap het niet.
Het eigendom dat hier jaren geleden ontsnapte,
voor je vader overleed.
Het enige dat ervandoor is en niet is teruggekeerd.
Ik beschouw het als mijn grootste fout.
Ik ken die zwarte.
De ergste soort.
Harteloos, zelfs voor een zwarte.
Is dat zo?
Zeker.
Die zwarte heeft schijnbaar haar nakomeling achtergelaten,
een zwart meisje dat zelfs onder de zwarten zelf
als monster wordt gezien.
Ik wil dat meisje ontmoeten.
Dan regel ik dat.
Je voelt je verraden.
Dat is logisch.
Je hebt woede in je.
Die moet je kwijtraken.
Het verteert je als je dat niet doet.
Want het hart weet zich een weg te banen door het lichaam.
Het geeft je energie, maar
de ergste soort energie.
De ergste soort.
Ze zit in je.
Ik voel het.
En je maakt jezelf kapot om van haar af te komen.
Echt waar.
Ik zweer het.
Sorry voor het storen.
REIZEN NAAR VERSCHILLENDE VERRE LANDEN VAN DE WERELD.
'Ik had vaak gelezen
'van grote diensten aan prinsen en staten
'en wilde de mensen zien
'door wie die diensten werden verleend.
'Toen ik ernaar vroeg, werd mij verteld "dat hun namen
'"nergens te vinden waren
'"behalve enkelen die in
'"de geschiedenis worden beschreven als de laagste schurken en verraders."
'Wat de rest betreft,
'ik heb nooit van ze gehoord.
'Ze verschenen met terneergeslagen blikken
'en hadden onbeduidende gewoonten.
'De meesten zeiden dat ze gestorven waren
'door armoede en schande,
'de rest op het schavot of aan de galg.'
U hebt uw eten nauwelijks aangeraakt, Mr Churchill.
Pardon,
maar ik snap niet hoe iemand kan eten tijdens dergelijk vertoon.
Nogal merkwaardig, niet?
Om te eten en te drinken
terwijl het vlees van het lichaam van een man wordt getrokken.
Nou,
Mr Churchill,
uw eerste fout is dat een zwarte en een man
twee verschillende dingen zijn.
Een man kan denken,
redeneren en liefhebben.
Zwarten zijn daar gewoon niet toe in staat.
Daarom is het belangrijk om ze beperkingen en aanwijzingen te geven
over hoe ze zich moeten gedragen.
En als die niet worden nageleefd,
is het net zo belangrijk om ze als voorbeeld te stellen.
Kom maar terug allemaal.
Meester Randall wil dat iedereen terugkomt.
Kom op, allemaal. Laat die zakken liggen.
Vooruit.
Laat die zakken liggen. Kom op.
Handen omlaag.
Kom op, zwarten.
Kom op, Lovey. Ruth.
Cora.
Vooruit.
Allemaal meekomen.
Kom dichterbij, mijn schaapjes.
Kom dichterbij.
Vandaag wil ik dat jullie getuigen zijn van deze les.
'Degenen die het slavenjuk dragen,
'moeten hun meesters hoogachten,
'zodat Gods naam en de leer niet worden bespot.
'Degenen die gelovige meesters hebben,
'moeten niet respectloos zijn omdat ze broeders zijn.
'Ze moeten hen juist nog beter dienen,
'want degenen die van hun goede dienst profiteren,
-'zijn gelovig en geliefd.' -Niet meer.
'Onderwijs deze dingen en spoor ertoe aan.'
Niet meer, meester.
Niet meer, alstublieft.
'Hun meesters
'hoogachten.'
Het woord van God, zie je?
God verdoeme je.
Wat is de straf voor het niet gehoorzamen van Gods woord?
Nee.
Verdoemenis
en eeuwig hellevuur.
Het is tijd.
Allemaal weer aan het werk.
Geen gelanterfant. Aan het werk.
Aan het werk.
Nu.
Cora?
Lovey.
Ik wist dat je wat van plan was.
Stiekem met hem omgaan, niks erover zeggen.
En je hebt yams gerooid die nog niet rijp zijn.
Ga terug voor je het verpest voor ons.
Ik ga met jullie mee.
Hij neemt ons drieën niet mee.
Weet hij dat ik ook kom?
Twee verrassingen is net zo goed als één.
We hebben toch genoeg te eten.
Kom.
Lovey.
Zwijnenspoor.
Wilde zwijnen.
Ik ga het even controleren.
Misschien kun je met dat mes eten voor ons vangen?
Pak ze.
Kom op, klootzak.
Tijd voor je straf. Kom hier.
Wacht. Waar zijn we?
Dat weet ik niet.
Gaan we de goede kant op?
Ik weet het niet.
Heb je Lovey verteld waar we heen gaan?
-Heb je het verteld? -Nee.
Dom van ons om er niet over na te denken.
De honden komen zo op ons af.
Elke witte man met een geweer uit de verre omgeving zal erbij zijn.
-We moeten door blijven gaan. -En Lovey?
En Lovey dan?
We moeten doorgaan.
Dat is hem.
Zeker weten?
Zie je dat rode dak?
Dat is voor ons.
Voor jou, bedoel je.
Niemand weet dat ik eraan kom.
Nu wel.
Ben je klaar?
Hoe gaat het met jullie?
Goed.
Nieuws over de derde van ons gezelschap?
De hele staat praat erover.
Door haar kwam het meteen al uit.
Ze merkten dat ze weg was
en begonnen vanaf de eerste nacht te zoeken.
Ik neem aan dat ze niks weet van mij of van ons plan.
Nee.
Er is nog iets.
Er was een jongen op het pad,
met de groep jagers die jullie aanviel.
Het gaat slecht met hem door de klap die je gaf.
Ze zeggen dat hij slaapt en misschien niet wakker wordt.
Heb genade.
Voor wie?
Elke witte man in de wijde omgeving wil jullie hoofd op een hek spietsen.
Wanneer komt de trein?
Pak een hoek.
-Gaan we daarin? -Ja.
Pas op de ladder.
Na jou.
De trein komt zo.
-Ik heb tekst nodig voor het manifest. -Pardon?
Degenen die over de spoorweg reizen, moeten worden vastgelegd.
Hoe kunnen we anders rekenschap geven voor de deelnemers aan deze campagne?
Je mag zo veel of zo weinig zeggen als je wilt,
maar je moet iets zeggen.
Ik spreek voor ons beiden.
Caesar Garner.
Cora Randall.
Geboren in Virginia.
Na de dood van mijn meester werd vrijlating beloofd.
Toen hij stierf, werd ik aan Georgia verkocht.
Cora is geboren op de Randall-plantage. Daar ontmoetten we elkaar.
Wie heeft dit gebouwd?
Wie bouwt er iets in dit land?
Tot hoever gaat het?
Weg van hier. Meer kan ik niet zeggen.
Allemaal aan boord.
Bijna vergeten.
Ik heb dit voor je bewaard.
Je hebt het bijna uit.
Zonde als je het einde niet leest.
Als je wilt weten hoe dit land in elkaar zit,
moet je over het spoor reizen.
Kijk onderweg naar buiten.
Dan zie je het echte gezicht van Amerika.
Er wordt gesproken over een ondergrondse spoorweg.
Het lijkt of ze verdwijnen naar een andere wereld.
VOORUIT OP DE ONDERGRONDSE SPOORWEG
Welkom in je toekomst.
Dit is echt, Cora.
Jij bent hier. Ik ben hier. Wij zijn hier.
Samen werken we aan een betere geest
voor de praktische verbetering van het leven van zwarten.
Er gebeuren hier dingen
waarvan we denken dat je ze niet begrijpt.
Er komt een trein aan.
-Je naam? -Cora Randall.
We zijn vertrokken vanuit South Carolina.
Je had moeten blijven.
Het meisje in dat bericht wordt gezocht voor de moord op een kind.
Ik zorg dat we hier wegkomen. Beloofd.
Hallo, mevrouwtje. We hebben op je zitten wachten.
Ben je over het spoor gekomen?
Ik heb al die mensen achtergelaten.
Ik ben nog steeds een wegloper uit Georgia.
Je bent veilig hier, Cora.
Hij zal me altijd blijven zoeken.
Je moet sterk zijn. Waakzaam, zoals ik.
Deze geweldige plek,
gebouwd uit zwarte liefde en bezieling.
We kunnen ontsnappen aan slavernij,
maar de littekens verdwijnen nooit.
Alles wat je wist,
gaf aan dat vrijheid een illusie was.
En toch zijn we hier.
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief Supervisor Maaike van der Heijden