Dit kan niet.
Sorry, mevrouw, het is zo.
Je kunt me hier niet achterlaten.
De stationschef komt vast en zeker.
Ik zou je meer willen geven, maar dit is alles.
Het helpt je even vooruit.
Waar kom je vandaan?
Georgia.
Je bent heel ver van Georgia.
Je moet een taaie zijn.
Zorg goed voor jezelf, Miss Cora.
HOOFDSTUK DRIE
Wie is daar?
Dit station is dicht.
Je hebt vast gezien dat het spoor eindigt.
En er zijn dingen hier die je moet weten,
of je met me praat of niet.
Ben jij de stationschef?
Ja, maar...
Ik neem geen passagiers meer aan.
Ik kwam om dit achter te laten voor wie hier voorbijkomt.
Maar ik ben er. Mij helpen is je plicht.
Je naam?
Cora Randall.
Uit Georgia.
Mijn moeder heet Mabel.
Ze was al eerder weggelopen.
Ik ben weggelopen met een vriend.
Twee vrienden.
Oké. Wie zijn dat?
Caesar en Lovey.
We namen de ondergrondse naar Griffin, in South Carolina.
Daar had je moeten blijven.
Waar is je moeder?
Is ze een bevrijde vrouw? Kan ze je opeisen?
Er is genoeg vers water en licht.
Ik heb overal eten verstopt.
Ik laat wat horen als ik kan.
Over een maand, of langer.
Nee. Ik kan hier niet blijven. Ik doe het niet.
Er is hier geen plek voor je, snap je?
Nee.
Als we dit doen...
Ik ben niet je meester,
maar je moet me gehoorzamen, begrijp je?
De zon komt zo op,
maar dit moet je zien.
Ze noemen dit het Pad van de Vrijheid.
Er hangen lichamen tot aan het dorp.
Waarom zulke gruwelen?
Een teken. Een waarschuwing.
In North Carolina zijn zwarten vogelvrij.
Ze worden er niet toegestaan of getolereerd.
Zelfs slaven niet?
Vooral slaven niet.
De barbaarsheid waartoe de mens in staat is
als hij gelooft dat de reden gerechtvaardigd is.
We moeten verder.
Is het...
Je moet wachten.
We moeten opschieten.
Martin?
Ethel?
Wat?
Ik moet je iets vertellen.
Wat dan?
Ik had geen keus. Maar...
-Wat moet je vertellen? -Alsjeblieft.
-Waar heb je het gelaten? -Rustig.
Rustig, je maakt haar bang.
Dit wordt onze dood.
Je moest opschieten.
Ethel, ik kon haar daar niet laten sterven.
Dus breng je haar hier? Zodat wij ook kunnen sterven?
-Dat heb ik niet gedaan. -Eruit.
Onthoud, doe precies wat ik zeg.
Ethel.
Ik had geen keus.
Ik had geen keus, Ethel.
Deze kant op.
Het is belangrijk dat je geen geluid maakt hier.
Ik breng je 's avonds eten als de meid vertrekt
en ik leeg je po.
Meid?
Je zei dat er geen zwarten waren.
Er zijn nu Ieren.
Je kunt niet verwachten dat ze ineens zichzelf kunnen redden.
En je vrouw?
Gaat ze me aangeven?
Nee, hoor.
Je zag het op het pad.
Als ze je vinden, hangen ze ons allemaal op.
Het spijt me.
Je bent niet mijn ergste geheim.
Ik moet je wel vertrouwen.
Pa heeft een verlaagd plafond gemaakt.
Je moet in de kruipruimte blijven,
tenzij ik je toestemming geef om op zolder te zijn.
Denk eraan, Grace zal je leiden.
Zet je voet hierin.
Ik ben hier eerder al geweest,
dus ze weet dat je komt.
Hijs het maar op.
Je past hier niet.
Ik slaap aan de voorkant.
Je mag aan de overkant zitten.
'Grace zal je leiden.'
Ben jij Grace?
De po staat achter je.
Ik leg er een doek overheen.
-Vooral in de zomer. -Zomer?
-Hoelang ben je... -Stop.
Die?
Die maakt lawaai.
Onthoud dat.
Dank je wel.
Het was geen cadeau.
Ik wil niet aan een boom komen hangen.
Kom naar beneden.
Kom nu naar beneden.
Ik neem aan dat zwarten ook eten.
Hier.
Dank u wel.
Heb je geen honger?
Ja, mevrouw.
Waar is Mr Martin?
Hij slaapt.
Dank u wel.
Hij heeft je vast niet gewaarschuwd.
Er komt regelmatig een Iers meisje.
Fiona.
Het zijn allemaal leugenaars.
Als ze je hoort, geeft ze ons aan en vermoorden ze ons.
Ja, mevrouw.
Erger nog,
onze dochter en haar man komen voor de ceremonie.
Zij mogen ook niet weten dat je er bent.
Goed.
Hoelang duurt het tot ik weg kan?
Stom,
stom ding.
Als je daar bent, maak je geen geluid.
Geen enkel geluid.
In de dood, o Heer
Blijf bij mij
Ik werd vanochtend wakker vol kracht,
wetend dat we vandaag hier samen zouden komen,
waar onze gemeenschap is opgericht.
Om ons goede geluk en onze zuiverheid te vieren.
Om onze heldhaftige beschermers te bedanken en te eren.
Een applaus, allemaal.
Vandaag verwelkomen we een nieuweling,
een jongeman uit een goede familie,
die deze week bij de Night Riders is gegaan.
Kom hier, Richard,
laat ze eens naar je kijken.
Niet verlegen zijn.
-Hoe gaat het, Richard? -Goed.
Gewoon goed?
Ik zal jullie wat zeggen,
het gaat meer dan goed met deze jongeman.
Veel meer dan goed.
Richard doorzocht het ruim van een stoomschip
en zag dat deze deugniet zich schuilhield.
Ze heet Louisa.
Ze was verdwenen in de hectiek
van de reorganisatie van North Carolina.
Ze dacht dat ze kon ontkomen aan de logica van ons systeem.
In het onsterfelijke donker
is ons zuidelijke erfgoed weerloos en wordt het bedreigd,
onderhevig aan besmetting
door heidenen als Louisa,
die maar al te graag nog 50 luie zwartjes wil voortbrengen
die onze staat verzieken.
Daarop zeg ik: nee.
Niet hier,
in de geweldige, witte staat North Carolina
zuiver in elke zin, zoals de Heer heeft bedoeld
voor Zijn volk,
voordat de zwarte plaag aan wal werd gebracht.
Sommigen, zoals onze broeders
in South Carolina,
zijn voor de ontwikkeling van zwarten.
Het is moeilijker een zwarte denken te leren dan een varken rekenen.
Maar we leren varkens geen rekenen hier,
of wel soms?
-Nee. -Nee, meneer.
Inderdaad.
We slachten varkens.
Waarom zouden zwarten anders zijn?
Ik had je over dat stuk moeten vertellen.
Ik krijg ons hier weg, dat beloof ik.
Ja, maar...
Waar moeten we dan heen?
Pardon.
Dank u wel.
Lief dat je helpt, moeder, maar je moet genieten van het feest.
Dat doe ik altijd, schat.
Daar heb je Fiona voor.
Je moet die Ieren niet meer vertrouwen dan een gewone zwarte, Jane.
Moeder.
Wat?
Ik heb niks ongepasts of onwaars gezegd.
Ik doe het wel, Fiona.
Ga maar eten.
Onze Jane lijkt wat dat betreft erg op haar moeder.
Dat heb ik wel gemerkt, ja.
Als ik zo vrij mag zijn.
Heren.
Wat hebben we hier?
Deze zijn met abrikoos, moeders recept. En deze met gember.
-Hartelijk bedankt. -Dank u.
Maar de Republikeinen
maken vorderingen
en ze hebben meerdere sterke argumenten.
Na dat gezeik met dat Missouri-compromis hebben we alle hulp nodig
die we kunnen krijgen. Sorry voor het taalgebruik, mevrouw.
Ik ben niet degene met de gevoelige oren in dit huis.
Is dat zo?
Nee, bedankt.
Mijn oren zijn prima, commissaris.
Maar ze raken van streek als ze van oorlog of dood horen.
Wie had het over dood?
Niemand.
Ik herinnerde me dat meisje daarbuiten.
Pardon.
Neem je aanstoot aan onze ceremonie?
Nee.
Anders zou ik hier niet zijn.
Ik ben in Oklahoma en Indiana geweest.
U ook, commissaris?
Ik vrees van niet.
Ik zie niet in waarom.
North Carolina is Gods visie van Amerika, zoals Hij het heeft bedoeld.
Zuiver.
Dus wat maakt je zo van streek?
Pardon?
Wat maakt...
Ik heb geen problemen met ons gedeelde voorrecht,
maar ik vraag me soms af of we onze methoden niet moeten heroverwegen.
Inderdaad.
Wat is dat?
Wat zijn dat voor zaadjes?
Okra.
Okra?
Waarom heb je die bij je?
Omdat ze van mij zijn.
Mijn moeder zaaide ze.
En haar moeder ook.
Ben je een landbouwer?
Ik wist het, Cora.
Ik kon het voelen. Je hebt aarde onder al je...
Ze gaan naar het graf van Mr Martins vader.
Fiona de heks is er ook niet.
Je moet ze planten.
Het heeft geen zin om ze mee te slepen.
Daar zijn ze niet voor bedoeld.
Goedkoop rotding.
Het ruikt hier naar pis en kamfer.
Ik haat haar.
Ik haat ze allemaal.
-Mr Martin? -Ja, Fiona?
Zal ik terugkomen om de badkuip te legen?
Dat hoeft niet.
Dank je, maar ik doe het zelf wel na de boekverbranding.
Zoals u wilt.
Fijne dag.
Jij ook.
Ik heb kip.
Geef me de kist.
Er is iets met mijn lichaam.
Ik heb frisse lucht nodig.
Ethel en ik gaan straks naar een boekverbranding.
Jullie moeten maar in bad gaan.
Hoor je me?
Ik word ziek.
Het water is misschien niet meer warm,
maar hopelijk is het goed genoeg.
We laten het vuur branden in de haard, als je maar niet
met kaarsen rondloopt.
Tijd voor een bad, juffrouw.
Laat Grace je leiden, zoals altijd.
Je zei een maand.
Het duurt al veel langer.
We moeten hier weg.
Kijk me aan.
Droge huid, bloedend tandvlees.
We houden het hier niet vol in de winter.
Ik breng je elke ochtend een glas citroensap.
Je moet het opdrinken.
Je kunt ons in de wagen zetten, naar de spoorweg brengen
en misschien kunnen we wachten...
Dat kan niet. Ik zei toch dat je hier niet moest komen?
Ik zei het je.
Ik smeekte je.
Vergeef me.
Ethel zit te wachten.
Heerlijke zekerheid, Jezus is van mij
Wat een voorproef van goddelijke glorie
Erfgenaam van redding, verwerving van God
Ik loof mijn Redder de hele dag door
In de Bijbel staat: 'En het geschiede
'dat hij nauwelijks het brandoffer had gebracht
'of Jehu zei tegen de bewaker en de hoofdman:
'"Vooruit, dood ze. Laat niemand ontkomen."
'En ze doodden hen met het zwaard,
'gooiden hen eruit
'en gingen naar het huis van Baäl.
'En ze haalden de beelden uit het huis van Baäl en verbrandden ze.
'En ze haalden de beelden uit het huis van Baäl
'en verbrandden ze.'
Verbrand ze, mijn broeders en zusters.
Wees zoals Jehu.
Ik bestraf deze zondige tekst in de naam van de Heer.
Amen.
Je hoort hier niet thuis.
Amen.
'Ze braken de beelden van Baäl. Ze braken het huis van Baäl af
'en maakten er een latrine van, tot op heden.
'Zo verwijderde Jehu Baäl uit Israël.
'En ze haalden de beelden uit het huis van Baäl.
'En ze verbrandden ze.
'Ze haalden de beelden uit het huis van Baäl.
'En ze verbrandden ze
'en ze verbrandden ze.'
Mag ik een amen?
Amen.
-Nog een. Nog een amen. -Amen.
Amen.
We zijn gedoopt in vuur.
En de Heer is met een ieder van jullie.
Cora?
Hier is wat water.
Ik kan het niet.
Fiona, kun je me wat bitter brengen?
Natuurlijk.
-Martin. -Mr Wells.
Raak hem niet aan.
-Ethel. Blijf weg. -Je moet gaan.
-Dit zijn pokken. -Ik moet blijven.
Jij krijgt het ook. Hij heeft het waarschijnlijk van mij.
-Een dorp in Hispaniola stierf eraan. -Mijn loon?
Wie maakt het huis schoon?
Als Martin beter is, laat ik je halen.
Ik zou medelijden hebben
als je niet al zo meelijwekkend was.
Wat was onze andere optie?
Mijn ouders leerden me
dat we allemaal de gratie van onze Redder nodig hebben.
Het zou niet christelijk zijn om een heiden in huis te laten
en het woord van God niet te delen.
Het is al gedeeld, mevrouw.
Mr Wells gaf me een Bijbel om te lezen.
En je begreep hem zonder gepaste instructie?
Ik weet niet
waarom de wereld is zoals die is.
Op bepaalde manieren
zijn we allemaal Gods kinderen,
maar Hij heeft sommigen meer verdoemd.
Of het nu Ieren of zwarten, melaatsen of krankzinnigen zijn.
Maar het antwoord staat altijd in de Bijbel.
Daarom heeft de Heer je hier gebracht.
Alsjeblieft.
Laat me je voorlezen.
'Hij stelde een getuigenis vast voor Jacob
'en kondigde een wet af in Israël
'die hij aan onze vaderen oplegde,
'die zij hun kinderen bekend moesten maken,
'zodat de komende generatie ervan zou weten,
'zelfs de kinderen die zouden worden geboren,
'die zouden opstaan en aan hun kinderen zouden bekendmaken,
'dat ze hun hoop in God zouden vestigen
'en Gods werken niet zouden vergeten, maar zijn geboden zouden volgen.
'Dat ze hun hoop in God zouden vestigen.'
Lieve help.
Je bent vervloekt,
dat is wel duidelijk.
Maar als je me volgt en luistert naar de Heer,
kun jij ook worden gered.
Dat is het woord van God.
Ik zie
het slechte in je, meisje.
In jouw soort.
Dat je hier bent,
is Gods wil.
Hij heeft je gestuurd.
Hij heeft je naar mij gestuurd.
En ik ben dankbaar.
In de naam van de Vader, de Zoon,
de Zoon en de Heilige Geest.
Hij woont daar.
Controleer dat huis.
Goedemorgen.
Waar ben je mee bezig? Werk je aan je memoires?
Niet echt, commissaris.
Deze meneer zoekt een bepaald eigendom,
een zwarte die uit Georgia is gevlucht.
Dat kan wel zijn, maar u weet
dat er hier geen zwarten zijn
en zoals u ziet, ben ik flink ziek van de pokken.
Het is beter als de wachter niet riskeert...
Ik ben geen wachter.
'Al loop ik door het donkere dal van de dood,
'ik vrees geen kwaad, want U bent bij me.
'Uw stok en staf stellen mij gerust.'
Het zwarte meisje dat Mr Ridgeway zoekt,
is schuldig aan moord op een witte jongen.
Dat klopt.
We moeten hem elk huis laten doorzoeken.
Nou,
zoals ik zei...
Hou je handen thuis.
'U bereidt een tafel voor me...'
Ik suggereer alleen dat dit huis...
Ga terug naar de veranda.
Excuses, Mr Ridgeway. Kun je weer gaan zitten?
Je moet niet toestaan dat hij zijn leven riskeert.
-Nee, we zijn niet... -Terug op de veranda.
Waarom komt u niet een andere keer terug?
Kun je terug op de veranda gaan?
Ga nu terug op de veranda. Ga zitten. Martin.
Sta op.
Die zwarte sloop mijn huis in.
-Help me. -Kom hier, jij.
-Help me. -Kijk hier.
Hij is een politieagent en hij moet zelf weten
-wat hij doet met die zwarte. -Leugenaar.
Ik wist dat ze iets smerigs verstopten daar.
De jongen hoort bij hem. Martin en Ethel hebben zich verantwoord.
Ik twijfel niet aan hun woord.
Waarom zou ze dan...
Het komt goed.
Wie at al dat eten?
En hij keek altijd naar het plafond.
Waar keek je naar?
Ik zag haar naar de zolder gaan, baas.
-Het moet worden doorzocht. -Nee, alsjeblieft.
Hij wordt doorzocht.
-Aan de kant, zei ik. -Alstublieft.
-Kom, we gaan zoeken. -Ik smeek u.
Pak haar.
Achteruit.
-Wie is dat, verdomme? -Het spijt me.
-Wat is dat, verdomme? -Het spijt me.
Luister. Dit is mijn eigendom
dat ik mag opeisen door de mij gegeven bevoegdheid
door de wet en het bestuur
van de staat Georgia en de Federale Unie.
-Hang haar op. -Echt niet.
-Haal die zwarte weg hier. -Vooruit.
-Hou North Carolina zuiver. -Met genoegen.
Kom op, lopen.
En zij?
En zij dan?
-Hang haar op. -En zij?
-Wacht. -Haal die zwarte weg hier.
Hoe is het hier gekomen?
De spoorweg.
-Zet haar op het pad. -Verbrand de heks.
Verrader.
Hang haar op.
Pak haar.
-Pak haar op. -Hij leidt mij naar stille wateren.
Sta op.
Ik vrees geen kwaad.
Hij leidt mij naar stille wateren. Ik vrees geen kwaad.
Ga aan de kant.
-Pak haar. -Verbrand de heks.
Erin.
Omhoog.
Waar is het?
Dat is een berg puin.
Het is daar. Ik zweer het.
Hij heeft er iets mee gedaan.
Wat heb je gedaan?
Ik heb het ingedamd.
Met dynamiet.
Nee.
-Nee. -Sta op.
Het spijt me zo.
Ik verdoem je
tot de hel.
Het spijt me.
Cora, het spijt me.
Het spijt me.
Vergeef me, Vader.
Vooruit.
Zeg het maar.
Hoe heb je me gevonden?
Jou gevonden?
Zie je, dat is het nou net.
Ik denk niet dat ik je heb gevonden.
Ik denk dat jij mij hebt gevonden.
Dat denk ik echt.
THE UNDERGROUND RAILROAD
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief supervisor Maaike van der Heijden