HOOFDSTUK ZES
SPREUKEN
Maak haar los.
Meneer?
Ik wil haar ongebonden.
Doe niks doms.
Volg mij.
Krijg nou wat.
Dat kan toch niet zijn wie ik denk dat het is?
Hallo, Mack.
-Goeie genade. -Ja.
Mr Ridgeway.
Lang geleden.
Ja, meneer. Inderdaad.
Het betekent veel voor hem dat je er bent.
Jazeker.
Ben jij de baas nu?
Dat niet, meneer.
Ik moet hier blijven, op alles passen.
Zo goed als ik kan.
Hij vertrouwt niemand anders.
Stel je me voor aan je gezin?
Mevrouw, meneertje.
We blijven niet lang.
Oké, nou, ik ga maar...
Ik ga maar snel naar boven.
-Heel goed. -Bij hem kijken.
-Goed je te zien. -Ja, meneer.
Nou,
gedraag je.
En
ik kom straks terug.
Geef de paarden te eten.
Ja, meneer.
Maak de wagen klaar.
Ja, meneer.
Dit...
Trek het aan.
Dit is om
jezelf te wassen.
En doe iets aan je haar.
Zo.
Ga maar...
Jij ook, Homer.
Hoed af voor het eten.
Laat me eens raden.
Geen zwarten toegestaan hier.
Nee. Het maakt me niet uit wie je bent, zolang je maar geld uitgeeft.
Ik wil alleen zeker weten dat jullie geen pokken of koorts hebben.
Marisol.
We hebben een meid hier. Zij helpt jullie.
Goed. Wat zal het zijn?
Ik denk...
Ik luisterde naar het bazuingeschal
Wat hebben jullie?
Heel eenvoudig. Stoofpot met vlees en aardappelen. Whisky, bier.
Drie daarvan.
Een stoofpot? Whisky of bier?
Drie keer stoofpot en een fles whisky.
Om een antwoord te geven
Twee glazen, alsjeblieft.
Iets voor de jongen? Sarsaparilla?
Ik kreeg geen antwoord
Pardon.
Ik luisterde naar het graf...
Meekomen.
Blijf hier zitten tot je je gedraagt.
Alleen de whisky.
Ik wilde een echte maaltijd voor ons.
De schoenen waren niet mijn eerste keus, maar
de jurk staat je goed.
Is hij schoon?
Ja. Hij is nieuw.
We kunnen onze Cora niet iets smerigs aantrekken,
of wel dan?
Kwam je hier met je vader?
Ik kan me niet herinneren dat we ooit uit gingen eten.
Wat is er met je ma gebeurd?
Wat is er met jouw ma gebeurd?
Die van mij is gebleven.
Je moeder wel.
Je vader ook.
De enige die is weggelopen, ben jij.
Dank je wel.
Waarom ben ik hier?
-Waarom door hel en verdoemenis gaan... -Ik ben hier niet voor jou.
Niet alles gaat om jou.
Bijna twee maanden geleden
is mijn vader ziek geworden.
Hij stortte in in de werkplaats.
Toen ze zeiden dat hij op sterven lag...
Dat kan ik nu bevestigen.
Hij ligt zeker weten op sterven.
Zo te zien.
Dus ja,
ik ben hier om
mijn medeleven te betuigen.
Dus Arnold Ridgeway is toch menselijk.
Ik dacht dat je een duivel was die mensen in koelen bloede vermoordt.
Jij bent ook een moordenaar, Cora.
Of ben je dat vergeten?
Georgia? Kleine jongen?
Hij was niet klein.
'Hij was niet klein.'
Nou, er zijn altijd
onverwachte kosten.
Jasper bijvoorbeeld.
Je hebt het steeds over redenen.
Dingen bij een andere naam noemen, alsof ze mooier maken ze verandert.
Daar heb ik het niet over.
Jij en je vriend hebben een jongetje vermoord.
Je moet doen wat nodig is om te overleven.
Ik lijk niet op jou.
Dat is zo.
Je had gelijk daarnet,
over hoe we mooie woorden gebruiken om dingen te verbergen.
Alle slimmeriken praten over Manifest Destiny
alsof het een nieuw concept is.
Je weet niet waar ik over praat, of wel?
Homer. Manifest Destiny.
Manifest Destiny. Nemen wat rechtmatig van jou is, je eigendom,
wat dat ook moge zijn.
En alle anderen nemen hun plek in,
zodat jij het kunt nemen.
-Heel goed. -Dank u.
Heel goed.
En of het nou de indiaan is, of de Afrikaan,
of de Mexicaan,
ze moeten zichzelf opgeven,
zichzelf geven,
zodat wij kunnen krijgen wat van ons is.
De Fransen moeten hun territoriale claim laten varen.
De Engelsen en Spanjaarden moeten weg.
Mijn vader hield van zijn indianenpraat
over de Grote Geest.
Maar de enige geest die telt, is de Amerikaanse geest.
De geest die ons heeft geroepen vanuit de oude wereld naar de nieuwe
om te veroveren, te bouwen en beschaving te brengen.
En het mindere ras te verheffen. Het te verheffen of te onderwerpen.
Het te onderwerpen, uit te roeien of te elimineren.
Ons lot op goddelijk voorschrift.
De Amerikaanse plicht.
Ja.
We hebben allemaal onze plaats,
jij en ik, de slaaf en de slavenvanger,
de meester en de gekleurde baas.
Iedereen, van de politici
helemaal tot de nieuwelingen die de havens overspoelen.
De zwakken van je stam
zijn er al uitgehaald.
Ze sterven op de slavenschepen of aan onze Europese pokken,
werkend op de indigo- en katoenvelden.
Maar jij,
jij en je moeder.
Jij en je moeder zijn de besten van jullie ras.
Dat is waar. Je moeder.
Ik heb de hele tijd naar haar uitgekeken.
Ik heb Boston en New York ondersteboven gekeerd.
Alle gekleurde nederzettingen. Syracuse, Northampton.
Ze is ergens in Canada en lacht de Randalls uit.
Ze lacht
mij uit.
En ze lacht jou uit.
Ik vat dat persoonlijk op.
Dat moet jij ook doen.
En ik sta het niet toe.
Echt niet.
Want als ik het toesta,
dan erken ik dat er een fout zit in het systeem.
En dat weiger ik te erkennen.
Dat weiger ik.
Daarom heb ik die jurk gekocht.
Dan kan ik je moeder zien, mooi aangekleed als een geschenk
voor haar meester.
Zo, zo. Dat ziet er lekker uit.
Ik heb honger als een paard, jij?
Ik moet naar de wc.
Of moet ik deze mooie jurk verpesten?
Kom op dan.
Blijf waar je bent.
Vooruit.
Je hebt nog steeds niet
gevraagd naar je blauwogige kameraad, Caesar.
Is dat
in de krant gekomen in North Carolina?
Ze hebben toch ook kranten in die verschrikkelijke staat?
Het is vreemd om tegenwoordig in South Carolina te komen
met dat nieuwe, beschaafde systeem.
Ik zeg het je, het is dezelfde armoedige plek
als vroeger.
We vonden het in zijn slaapzaal.
Al die grote, gekleurde bokken kwamen erbij staan.
Ze hervonden de angst die ze meenden te hebben achtergelaten.
Ze keken gewoon toen hoe we het wegsleepten naar de wagen.
Eerst kwam alleen een kleine menigte kijken.
Niks bijzonders,
gewoon een wegloper die gepakt was.
Maar toen ging het gerucht rond
dat Caesar werd gezocht in Georgia voor de moord op een witte jongen.
Het verspreidde zich sneller dan ik had verwacht.
Ja.
Toen kwam het bericht van de burgemeester.
'Zet het in de gevangenis.'
We wachtten, maar ze braken in.
Een grote menigte, 40 of 50 man,
vrij oud, moet ik zeggen.
De sheriff maakte de deur open.
Dus ze bestormden de gevangenis
en scheurden hem aan stukken.
Ja.
De sheriff keek gewoon toe.
Caesar,
hij vocht als een leeuw.
Die beschaafde, fatsoenlijke mensen uit South Carolina,
met hun scholen en feesten op zaterdagavond
scheurden een volwassen zwarte aan stukken.
Uiteindelijk
blijkt wel
dat ze niet anders zijn dan hun buren in het noorden.
Gaat het, meneer?
Gaat het, juffrouw?
Ja.
Precies zoals ik zei.
Ze plukten die blauwe ogen zo uit zijn hoofd,
terwijl hij nog ademde.
Kijk.
Wat denk je daarvan?
Hij vond er ook niet veel aan.
Maar het staat op tafel.
Kom op.
Mack?
Mack? Ben je daar?
Daar is hij.
Hé.
Papa.
Hé.
Ik wil dat je één ding toegeeft.
De Grote Geest.
De Grote Geest bestaat niet.
Je hebt hem verzonnen, of niet?
Wat is er?
Zeg het.
Zeg het gewoon.
Kom op, zeg het.
Ik zal je priester zijn.
Ik geef je absolutie.
Geef het toe.
Zeg het gewoon.
Geef toe, het was oneerlijk.
Zeg het gewoon.
Zeg: 'Hij bestaat niet.'
Godverdomme.
Godverdomme. Zeg het.
Ik wou dat ik meer had gedaan
om de jongen om te vormen
tot de man.
Nee.
Hier.
Nee, alsjeblieft.
-Je maakt hem wakker. -Laat me los.
Je maakt hem wakker. Cora.
Nee, alsjeblieft.
Kom op.
Alsjeblieft.
Hou op.
Niet doen, Cora.
Je maakt hem wakker.
Je maakt...
Alsjeblieft...
-Alsjeblieft. -Nee.
-We mogen hem niet wakker maken. -Ik smeek je, doe dit niet.
Hoorde je dat?
Hij...
Alsjeblieft.
Nee, alsjeblieft.
Stil. Verdomme.
Het is goed.
Doe gewoon je ogen dicht.
Het is niet eerlijk.
Het is gewoon niet eerlijk.
Het is niet eerlijk.
En mijn geest ontwaakte je.
Maak de paarden klaar. Mevrouw?
Wacht. Wat doe je?
Zolang die man leeft, zal ik op de vlucht zijn.
En dat kan ik niet.
Dat doe ik niet.
Weet je wat het betekent om een witte te doden?
Goed. Ik ga mee.
Ik kan jullie niet terug laten gaan.
Volgens mij gaat dit jou niet aan, Mack.
Ik geloof best dat Arnold je woede verdient,
maar we zijn hier in de rouw.
En zijn vader was een groot man.
Ik heb geen keus.
Je moet Arnold achter je laten
als je vannacht de trein neemt.
Laat mijn manke been je niet van de wijs brengen.
Hij mag dit huis niet levend verlaten, begrijp je dat?
Er zijn weinig mensen die ons volk zo hebben laten lijden.
Ik heb je woord nodig.
Hij zal je geen last meer bezorgen.
Ik geef je mijn woord.
Elke keer dat we hier komen, is er wel iets nieuws.
De stationschef, Mr Thomas, houdt de sfeer graag goed.
Op vrienden, oud
en nieuw.
Proost, mensen.
-Proost. -Proost.
-Wat hebben we hier? -Mr Thomas, hoe gaat het?
Goed. De trein zal zo komen.
Dat heb ik eerder gehoord.
Ik had geen gast verwacht.
Maar het is nooit te laat
om een nieuweling te verwelkomen bij de missie.
Welkom, jongedame.
Aangenaam.
Je getuigenis graag.
-We geven jullie wat privacy. -Blijf maar zitten.
Ik kan het zelf schrijven.
-Dank je wel. -Graag gedaan.
Hij maakte zich zorgen om je, hè?
Ja, hij was een verloren ziel onderweg.
Mack?
O, Mack.
Leer me geen hele fles whisky te drinken.
Ja.
Weet je nog toen we papa's drankenkast stiekem openden?
Ja.
Ze hebben vast de sleutels niet laten liggen,
dus je moet de zaag gaan halen,
of misschien de beitel en hamer.
Jij bent de smid.
O, ik snap het.
Ik snap het.
Het lichaam van de ouwe is nog niet koud...
Jij je zin.
Ik wil best alles aan je overdragen.
Waarom zou ik het mijn oude vriend zo moeilijk maken?
Het is niet van jou.
Ik wil je niet kwetsen, Arnold.
Maar het is niet van jou.
En hij wilde je niet kwetsen. Echt niet.
Nee?
Nee.
Mijn vader had altijd een hoge dunk van je, Mack.
Ja.
Hoger dan van mij.
Dat weet ik.
Hij hield van me.
Liefde is één ding.
Liefde is simpel.
Maar hij bewonderde jou.
Hij bewonderde je.
Ja. En ik was jaloers.
Zo boos.
Ziekelijk jaloers. Ik was woest op alles.
Op niks.
Een Grote Geest.
Grote Geest.
Hij kon hem niet in mij vinden. Snap je?
Ik zag het aan hoe hij naar me keek.
Hij kon hem niet in mij vinden, maar wel in jou.
Hij deed het bijna in zijn broek van geluk.
Hij zag er zoveel van in jou.
Zoveel.
Mack.
En toch zitten we hier.
De zoon van de ouwe
en zijn favoriete zwarte.
De een gekozen, de ander onteerd.
De een met geest, de ander zonder.
Ik heb donkere mensen
onuitsprekelijke dingen aangedaan.
Ik heb zwarten horen smeken,
schreeuwen en jammeren
waar niemand,
tenzij hij met Lucifer heult, tegenop kan.
Maar ik moet je iets vragen.
In hoeveel van die zwarten
denk je dat mijn vader de geest zou hebben gevonden zoals in jou?
En ook al zou hij hem zien,
wat had hij voor ze kunnen betekenen?
Want als het licht weg is
en alleen de schaduw overblijft,
is die geest niks vergeleken
met de wil van een hart dat overloopt
van haat.
Kwam je je medeleven betuigen?
Ja.
En heb je dat gedaan?
Ja.
Mack?
Ik weet dat je het niet gelooft,
maar ik heb altijd spijt gehad
van de put.
Maar je lijkt het goed te maken.
Toch?
Je kunt lopen en...
Mag ik je één gunst vragen?
Eén whisky.
Zoals vroeger.
Jij mag kiezen.
Ik ga een zaag zoeken.
Nee. Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief supervisor Maaike van der Heijden