"Όταν στην πορεία των ανθρωπίνων πραγμάτων
καθίσταται αναγκαίο για έναν λαό να λύσει τους πολιτικούς δεσμούς
που τον ένωναν με έναν άλλον λαό
και να αποκτήσει ανάμεσα στις άλλες δυνάμεις της Γης
την ιδιαίτερη και ισότιμη θέση του
που οι Νόμοι της Φύσης και του Θεού τού επιτρέπουν να λάβει.
Πιστεύουμε ότι αυτές οι αλήθειες είναι αυτονόητες,
ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι,
ότι είναι προικισμένοι από τον δημιουργό με ορισμένα αναφαίρετα δικαιώματα,
μεταξύ αυτών η ζωή, η ελευθερία,
και η επιδίωξη της ευτυχίας.
Για διασφάλιση αυτών των δικαιωμάτων,
κυβερνήσεις ορίζονται μεταξύ των ανθρώπων,
εδράζοντας τη δίκαιη εξουσία τους στη συγκατάθεση του λαού.
Όταν μια κυβέρνηση γίνεται ατελέσφορη για τον σκοπό αυτό,
ο λαός έχει δικαίωμα να την αλλάξει ή να την καθαιρέσει
και να ορίσει νέα κυβέρνηση,
θέτοντας τα θεμέλιά της σε τέτοιες αρχές και οργανώνοντας την εξουσία της έτσι
που θα θεωρήσει πιο πρόσφορα για την επίτευξη της ασφάλειας και ευτυχίας τους.
Αλλά όταν μια μεγάλη σειρά καταχρήσεων και σφετερισμών,
προωθώντας πάντα τον ίδιον αντικειμενικό σκοπό
επινοεί ένα σχέδιο για να τους θέσει κάτω από απόλυτο δεσποτισμό,
είναι δικαίωμα και καθήκον τους, να καθαιρέσουν μια τέτοια κυβέρνηση
και να ορίσουν νέους φρουρούς της μελλοντικής τους ασφάλειας".
Ευχαριστώ.
Είμαι κατασυγκινημένος.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Μόλι για αυτήν την πηγαία απαγγελία.
Από τα στόματα μικρών παιδιών.
Αδελφοί και αδελφές, πιστεύω ότι κοιτάμε το μέλλον.
Ευχαριστώ, Μόλι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΚΤΩ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΗΝ ΙΝΤΙΑΝΑ
Δεσποινίς Κόρα.
Τζορτζίνα.
Σίγουρα δίδαξες αυτά τα αραπάκια πώς να κάνουν μια σωστή ομιλία.
Δεν υπάρχουν αραπάκια εδώ, Κόρα. Μόνο παιδιά.
Συγγνώμη. Εγώ δεν...
Δεν πειράζει, Κόρα.
Πολλές φορές, όταν τα μυαλά των ανθρώπων επιτέλους ελευθερώνονται,
πρέπει να ξεμάθουν πολλά, όχι μόνο να μάθουν, καταλαβαίνεις;
Ναι.
Θεέ μου, εκείνο το μπάρμπεκιου κάνει τα σάλια μου να τρέχουν.
Αλλά μπορώ να σε ρωτήσω κάτι για τα παιδιά;
Φυσικά, Κόρα.
Μιλάνε τόσο καλά, αλλά...
ξέρουν τι σημαίνουν αυτές οι μεγάλες λέξεις;
Όχι.
Αυτό που δεν καταλαβαίνουν σήμερα, μπορεί να το καταλάβουν αύριο.
Για παράδειγμα, η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας που απήγγειλε η Μόλι.
Είναι σαν χάρτης.
Εμπιστεύεσαι ότι είναι σωστή,
αλλά το ξέρεις μόνο όταν τη δοκιμάσεις η ίδια.
Αλήθεια το πιστεύεις αυτό;
Φυσικά και όχι, Κόρα.
Είμαι μια έγχρωμη που ζει στην Αμερική.
Αλλά όλοι πρέπει να βγουν έξω και να δοκιμάσουν οι ίδιοι.
Κατάλαβες;
Τώρα, πάμε να δούμε το μπάρμπεκιου.
Πώς τα πάτε όλοι;
-Καλά. -Ωραία.
Ελπίζω να είχατε μια ευχάριστη μέρα.
Κανονικά, ο άντρας μου θα έβγαζε λόγο εδώ,
αλλά δεν έχει διάθεση να μιλήσει σήμερα το απόγευμα.
Πρέπει να αρκεστείτε σ' εμένα
και σίγουρα θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Οπότε...
Ήμουν στο κελάρι όλη μέρα
και μετά ήρθα να δω τι δώρο μας έδωσε ο Θεός.
Αυτός ο όμορφος ουρανός,
αυτά τα γουρούνια,
και αυτό το υπέροχο κομμάτι γης.
Θα ήθελα να αφιερώσω ένα λεπτό
να ευχαριστήσω τον σύζυγό μου για την απόκτηση του τίτλου αυτής της γης.
Ένας Θεός ξέρει ότι όταν πρωτοήρθαμε,
δεν είχαν ιδέα για την έγχρωμη αγάπη και χαρά που κυλάει στις φλέβες του.
Και έτσι, όταν είμαι έξω σε αυτά τα χωράφια,
όταν ακούω τα μικρά στη λιμνούλα
να πλατσουρίζουν χωρίς καμία έγνοια στον κόσμο,
όταν...
όταν βρίσκω νέες φωνές ανάμεσά μας, ερχόμενες από μακρινά μέρη,
αλλά με την ίδια δύναμη των ανθρώπων μας μέσα τους.
Μου θυμίζει να έχω λίγη γαλήνη στο μυαλό,
γιατί ό,τι κι αν αποφασίσουμε στο μέλλον,
αυτή η φάρμα, αυτή η κοινότητα, είναι σε καλή κατάσταση.
Τώρα, υπόσχομαι ότι θα σταματήσουμε όλη αυτήν τη φλυαρία
και θα φτάσουμε στα ωραία εδέσματα σύντομα.
Μυρίζουν ωραία, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Αλλά πρώτα, παρακαλώ, ας σηκωθούμε...
να δώσουμε τα χέρια.
Να είσαι παρών στο τραπέζι μας, Κύριε.
Να είσαι εδώ και παντού να Σε λατρεύουν.
Αυτά τα ελέη ευλόγησε και άφησέ μας...
...να δειπνήσουμε με τη συντροφιά Σου.
Αμήν.
Αναμφίβολα έχεις χρυσή καρδιά, αδερφέ,
αλλά φοβάμαι ότι έφερες μεγάλο μπελά στο σπίτι μας αυτήν τη φορά.
Αλήθεια;
Η καλή μου γυναίκα άκουσε ότι η αδέσποτή σου καταζητείται.
Μπα.
Οι περισσότεροι εδώ γύρω είναι καταζητούμενοι κάτι.
Όχι εγώ, αδερφέ.
Όχι εγώ.
Όπως και να 'χει,
η Κόρα ανήκει εδώ.
Όπως όλοι μας.
Και εκείνη θα πει την ιστορία της για το από πού τρέχει να ξεφύγει
ή σε τι τρέχει να πάει, όποτε επιθυμεί.
Μην τη χρησιμοποιείς ως υποχείριο κατά του σιδηρόδρομου.
Δεν είμαι κατά του σιδηρόδρομου.
Δεν είμαι ενάντια στον σιδηρόδρομο.
Δεν έχω τίποτα ενάντια στο καημένο το κορίτσι,
αλλά είσαι αφελής αν θαρρείς ότι οι λευκοί θα μας αφήσουν να μείνουμε εδώ
αν τους χλευάζουμε με την αλαζονεία μας.
Αλαζονεία;
Από πότε το να ζεις και να αναπνέεις
και να καλλιεργείς τη γη, ό,τι είναι δικαιωματικά δικό σου, είναι αλαζονεία;
Εγώ...
εκτιμώ τις σκέψεις σου, αδερφέ Μίνγκο.
Και θα τις έχω κατά νου καθώς φροντίζω τις υποθέσεις μου.
Ενώ όλοι χωνεύετε αυτό το ωραίο γεύμα,
έχουμε σήμερα μεταξύ μας έναν επίτιμο καλεσμένο στη φάρμα.
Κάποιοι από εσάς που είναι μαζί μας λίγο καιρό
θα αναγνωρίσετε σίγουρα το όμορφο πρόσωπό του.
Ξέρω μερικούς που το βρίσκουν ευχάριστο στο μάτι.
Ένας πολύ διακεκριμένος νεαρός καλλιτέχνης
είναι εδώ για να διαβάσει από την επερχόμενη συλλογή ποιημάτων του,
ο αδερφός μας, ο Ράμσεϊ Μπρουκς.
Μπορώ να ρωτήσω,
είναι το πνεύμα των αδελφών μας εδώ μαζί μας στη φάρμα Βάλενταϊν σήμερα;
"Πριν, είδα ένα ποικιλόχρωμο θαύμα
Πάνω από τα χωράφια
Να αιωρείται με φτερά αγγέλου
Κραδαίνοντας μια φλεγόμενη ασπίδα
Από δάκρυα και αίμα Και σάρκα και οστά και δέρμα
Από όλες τις φωνές που ήρθαν κι έφυγαν
Τις όμορφες αδελφικές ψυχές
Από τους ουρανούς επέστρεψε Ένας άγγελος που έπεσε
Ένας στρατιώτης Που υπακούει στην κληρονομιά
Για να ανάψει εκείνη την Απολλώνια χόβολη
Σε όλα τα θνητά όντα"
Αδερφέ Ράμσεϊ.
Τη στιγμή που άρχισε το ποίημα...
το ήξερα ότι θα το έσκαγες.
Δεν έχει περάσει ούτε ένας μήνας
και ήδη ξέρετε τους τρόπους και τα χούγια μου, κύριε Ρόγιαλ;
Όχι, κυρία μου.
Απλώς...
παρατηρώ.
Να προσεύχεσαι να μη σε πιάσει ο Ρεντ.
Ορίστε.
Είσαι πολύ όμορφη έτσι.
Όταν χαμογελάς, το ξέρεις;
Θέλω να πω, είσαι όμορφη ούτως ή άλλως, αλλά όταν χαμογελάς έτσι, πω πω.
Τι είπε ο Ράμσεϊ;
"Για να ανάψει εκείνη την Απολλώνια χόβολη σε όλα τα θνητά όντα".
Σώπα τώρα.
Δεν θα κάνω κάτι τέτοιο.
Πρόσεχε τα πόδια μου!
Λέτε πολύ ωραία λόγια, κύριε Μπρουκς.
Αν σας έδινα τις λύπες μου, θα τις κάνατε να ακούγονται όμορφες;
Σίγουρα θα προσπαθούσα. Ναι.
Ναι.
Σίγουρα θα το κάνατε.
Εντάξει.
Εντάξει, τότε.
"Εντάξει" τι;
Παρακαλώ.
Δώσε μου τις λύπες σου.
Ρόγιαλ, νιώθω κάτι να καίγεται κάτω από τα πόδια μου.
Οι Βάλενταϊν σκέφτονται
να τους μετακινήσουν όλους δυτικά.
Υπήρξαν συζητήσεις ότι θα έπρεπε να πάμε πιο πέρα από τους λευκούς,
να απομακρυνθούμε από τις πολιτείες σκλάβων.
Λογικό ακούγεται.
Ο Μίνγκο διαφωνεί.
Ο Μίνγκο έχει διαφορετικά σχέδια για το Βάλενταϊν.
Θέλει...
αλισβερίσια με λευκούς επιχειρηματίες της πόλης για το κρασί μας, μα...
θα πρέπει να τους προσφέρουμε κάποιες παραχωρήσεις.
Ποιες είναι αυτές;
Υπήρξαν μερικοί καβγάδες για φυγάδες που εμφανίζονται στην πόλη τους.
Ο Μίνγκο λέει ότι χρειάζονται...
διαβεβαιώσεις ότι δεν θα υπάρξουν άλλα παρόμοια προβλήματα.
Γι' αυτό με κοίταξε σαν να είμαι σκουλήκι σε κρέας;
Και δεν ξέρει καν όλη την αλήθεια.
Ο Μίνγκο δεν μιλάει εκ μέρους όλων.
Πότε θα αποφασίσουν;
Δεν ξέρω, αλλά...
σύντομα.
Θα ψηφίσουν όλοι;
Ναι, κυρία μου.
Ακόμα κι εσύ.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Σαν τι;
Με περιεργάζεσαι πολύ περίεργα, δεσποινίς Κόρα.
Είσαι πολύ όμορφος έτσι, το ξέρεις; Όταν χαμογελάς.
Θέλω να πω, είσαι όμορφος ούτως ή άλλως, αλλά όταν χαμογελάς έτσι, πω πω!
Δεσποινίς Κόρα.
Κάνεις έναν άντρα να νομίζει ότι τον κοροϊδεύεις.
Αυτή εδώ η γραμμή, είναι η γραμμή της αγάπης.
Πηγαίνει μέχρι εδώ.
-Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; -Όχι. Αλλά είμαι σίγουρη ότι θα μου πεις.
Γεια, δις Σίμπιλ.
Σάμσον.
Ρόγιαλ.
Γεια και χαρά σας.
Καλύτερα να πηγαίνω.
Δεν θέλω να σας κρατήσω κυρίες μου.
Ευχαρίστησή μου να μιλάω μαζί σου, δις Κόρα.
Όλη δική μου, Ρόγιαλ. Όλη δική μου.
ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΒΙΒΕΪ
ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Γεια σας, κύριε Βάλενταϊν.
Δικαστή.
Δεν πίστευα ότι θα σε έβαζαν να αρμέξεις αγελάδες.
Σώπα τώρα.
Κόρα!
Κόρα, δεν σε ψάχνουν.
Σε παρακαλώ, το ορκίζομαι. Δεν σε ψάχνουν.
Με έδειχνε.
Έδειχνε προς τα εμάς.
Έδειχνε τα αμπέλια.
Οι μόνοι που εγείρουν υποψίες είναι αυτοί που κρύβονται.
Στην Ιντιάνα, έχουμε κανόνες. Έχουμε νόμο και τάξη.
Ένας κυνηγός σκλάβων δεν μπορεί να πατήσει πόδι σε ιδιοκτησία
χωρίς ο τοπικός δικαστής να δώσει ένταλμα.
Τώρα, στον δικαστή...
του αρέσει να πίνει.
Έτσι, φροντίζουμε να μην του λείπει ποτέ ούτε μια σταγόνα
από το όμορφο κόκκινο κρασί Βάλενταϊν, ούτε για μια στιγμή,
και σε αντάλλαγμα, πριν ένας κυνηγός σκλάβων πατήσει το πόδι του εδώ πέρα,
ΦΥΓΑΔΕΣ ΣΚΛΑΒΟΙ 100 ΔΟΛ. ΑΜΟΙΒΗ
φροντίζουμε ο καταζητούμενος να έχει φύγει προ πολλού.
Είσαι ασφαλής εδώ, Κόρα.
Κόρα, είσαι ασφαλής.
Να σου κάνω παρέα;
Μου επιτρέπεις;
ΛΑΒΙ
ΣΙΖΑΡ
ΓΚΡΕΪΣ
Εσύ τα έκανες όλα αυτά;
Ήρθες τόσο δρόμο με τον σιδηρόδρομο;
Ναι.
Και άφησα πίσω όλους αυτούς.
Κόρα.
Ξέρω ότι αύριο είναι εργάσιμη μέρα, αλλά...
λαμβάνοντας υπόψη τη μέρα που πέρασες...
σκεφτόμουν
να κάναμε, ίσως, κάτι διαφορετικό;
Μόνο εσύ κι εγώ.
Υπάρχουν πολλά εδώ γύρω που ξέρω ότι δεν έχεις δει.
Θα ήθελα πολύ να...
σε πάω μια βόλτα...
να καθαρίσει το μυαλό σου.
Ναι.
Εντάξει, τότε.
Μην ανησυχείς.
Δεν σκοπεύω να πυροβολήσω κανέναν σύντομα.
Απλώς...
δεν νομίζω ότι έχω δει ποτέ τόσους πολλούς μαύρους με όπλα.
Όχι ώσπου ήρθα εδώ.
Το γράφει στο Σύνταγμα.
Το έχω στη βιβλιοθήκη.
Ορίστε.
Πιάσ' το.
Ναι.
Είσαι το αφεντικό του,
όχι το αντίστροφο.
Κάν' το να κάνει ό,τι κάνεις.
Είναι δύσκολο.
Ναι, απλώς χρειάζεται να το συνηθίσεις.
Βλέπεις, το κόλπο είναι...
να σκεφτείς κάτι που προσπαθείς να χτυπήσεις...
ή κάποιον, αν χρειάζεται.
Πώς λέγονται;
Υπάρχει μια θλίψη μέσα σου.
Μακάρι να ήξερα τη ρίζα της.
Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω.
Γεννήθηκες ελεύθερος, έτσι δεν είναι;
Όταν είσαι φυγάς...
πολλά πράγματα μένουν πίσω.
Δύσκολο να μην τα σκέφτεσαι.
Είναι σαν ένα κομμάτι σου να λείπει.
Είναι βαρύ.
Σαν νεκρό βάρος.
Αυτό μπορεί να είναι αλήθεια.
Αλλά, Κόρα, κουβαλάς περισσότερο παρελθόν από οποιονδήποτε άλλον έχω δει.
Το βάρος για το οποίο μιλάς...
Δεν ξέρω πώς είναι δυνατόν κάποιος...
να κουβαλάει τόσο βάρος στην ψυχή του.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Κάνεις την κοπριά να μυρίζει γλυκά.
Αν δουλεύεις στη φάρμα αρκετό καιρό, η κοπριά μυρίζει όντως γλυκά.
Τι σκάβεις;
Περίμενε και θα δεις.
Ορίστε.
Δεν υπάρχει τίποτα που οι μαύροι δεν μπορούν να κάνουν.
Θα ήθελες να δεις, δεσποινίς Κόρα;
Είσαι καλά, δεσποινίς Κόρα;
Μην κοιτάς κάτω πάρα πολύ, θα τρομάξεις.
Δεν είναι φτιαγμένο για ατμομηχανή.
Δεν χωράει, το τούνελ στενεύει πολύ, βλέπεις.
Δεν συνδέεται με την υπόλοιπη γραμμή.
Πού πάει, τότε;
Είναι πριν από την εποχή μου.
Μου το έδειξε ο ελεγκτής που αντικατέστησα.
Πάρε.
Πήγα τη χειράμαξα μερικά χιλιόμετρα μέσα.
Φρίκαρα, οι τοίχοι με αγκάλιαζαν σαν μεθυσμένη γιαγιά.
Το αποκαλώ "τούνελ φάντασμα",
γιατί απ' όσο ξέρω, δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ.
Το σπίτι επάνω ανήκε σε έναν στρατηγό στην Επανάσταση.
Ακόμα δεν πιστεύω ότι ζούσαν άνθρωποι εκεί πέρα.
Είναι γεμάτο παλιά καρφιά και ζιζάνια
σαν να προσπαθεί η γη να το καταπιεί.
Ίσως να μην ξεκινάει κάτω από το σπίτι.
Αλλά κάπου...
σε αυτήν τη μαύρη τρύπα.
Ίσως να μην είναι η αρχή των πραγμάτων...
αλλά το τέλος.
Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν υπάρχουν πραγματικά καταφύγια.
Μόνο μέρη από τα οποία ξεφεύγεις.
Γιατί με έφερες εδώ;
Ήθελα να σου δείξω αυτό γιατί...
ξέρεις καλύτερα τον σιδηρόδρομο από τους περισσότερους άλλους.
Ήθελα να δεις πώς συνδέονται όλα.
Ή δεν συνδέονται.
Είμαι απλώς μια επιβάτισσα όπως όλοι οι άλλοι.
Ναι, αλλά δεν καταλαβαίνεις,
ότι ο υπόγειος είναι πιο σπουδαίος από τους ελεγκτές του;
Είναι όλοι εσείς, επίσης.
Οι μικρές και οι μεγάλες γραμμές,
οι πιο καινούργιες ατμομηχανές, οι παλιές,
ακόμη και οι πιο μοναχικές, μικρές χειράμαξες.
Αλλά...
κανείς μας δεν μπορεί να το καταλάβει.
Ίσως εσύ μπορείς.
Εγώ;
Δεν ξέρω γιατί είναι εδώ ή τι σημαίνει αυτό, Ρόγιαλ.
Ξέρω μόνο ότι κουράστηκα να τρέχω.
Τότε, μην το κάνεις.
Κόρα;
Κόρα!
-Κόρα! -Μη με αγγίζεις!
Υπάρχει μια θλίψη μέσα σου.
Μακάρι να ήξερα τη ρίζα της.
Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω.
Γεια σου, Κόρα.
Γεια.
Πώς τα πας;
Τα πάω.
Κόρα, είσαι καλά;
Με ρώτησες 20 φορές από την περασμένη Κυριακή.
Σου είπα ήδη.
Το έκανα.
Το έκανες.
Τι θέλεις, Ρόγιαλ;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη. Εγώ...
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για...
Το έκανες ήδη.
Το έκανες ήδη, Ρόγιαλ.
Άφησέ με ήσυχη τώρα.
Θα γίνει αποστολή κάτω στον νότο.
Ο Ρεντ κι ο Σάμσον φεύγουν σε λίγες μέρες.
Είπαν χρειάζονται έναν τρίτο.
Πολύ επικίνδυνη. Θα λείψω αρκετό καιρό.
Μπορώ να τους πω να βρουν κάποιον άλλο.
-Κόρα, σε ρωτάω. -Τι με ρωτάς;
Ρόγιαλ, αυτό που συνέβη μεταξύ μας δεν έχει καμία σχέση μαζί σου.
Κάνε ό,τι θέλεις.
Μην ανησυχείς για μένα.
Τι κουραστική μέρα ήταν.
Με συγχωρείς.
Το κεφάλι μου πάει να σπάσει.
ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΙΩΝ
ΣΤΑΘΜΟΙ - ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΗ ΑΦΙΞΗ
ΑΛΑΜΠΑΜΑ - ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑ - ΚΛΕΙΣΤΟΣ
ΓΡΑΜΜΕΣ
Εκεί, σ' εκείνο το σημείο.
Δεν το έκανα.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Επόμενος!
Από πού έρχεσαι;
Ιντιάνα.
Όνομα;
Ράνταλ.
Κόρα Ράνταλ.
Ελεύθερη ή φυγάδα;
Δεν είμαι σίγουρη.
Πού έχεις δώσει μαρτυρία;
Είπα την ιστορία μου στην Τζόρτζια,
στη Νότια Καρολίνα, στη Βόρεια Καρολίνα, και στο Τενεσί.
Μεγάλη διαδρομή.
Έτσι λένε.
Τι γίνεται με την Ιντιάνα;
Πώς είπατε;
Είπες την ιστορία σου παντού.
Τι έγινε με την Ιντιάνα;
Την είπα, ναι.
Αλλά την είπες όντως;
Είπες πραγματικά την αλήθεια σου;
Δεν βρίσκω κάποια Κόρα Ράνταλ εδώ μέσα.
Δεν είναι δυνατόν.
Κι όμως.
Για να σε προχωρήσουμε,
πρέπει να επιβεβαιώσουμε τη μαρτυρία σου.
Δεν μπορώ να μείνω απλώς εδώ.
Δεν ξέρω κανέναν.
Ούτε οι μαμάδες ή οι μπαμπάδες μας όταν μας έφεραν εδώ.
Δες γύρω σου, όμως.
Κοίτα τι έχουμε κάνει.
Δεν θα πάρει πολύ να ψάξω στα βιβλία της Ιντιάνα.
Και αν αυτό που δηλώνεις είναι εκεί, θα σε προχωρήσουμε.
Εντάξει;
Τι να κάνω εν τω μεταξύ;
Κάνε καινούργιους φίλους.
Επόμενος!
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Είναι θεϊκός.
Άσε ένα τσούρμο Αφρικανούς να χτίσουν ένα μέρος υπόγεια
κι εκεί θα πιεις τον καλύτερο καφέ του κόσμου.
Είσαι εντάξει;
Είναι πολλά, το ξέρω.
Είμαστε πάνω ή κάτω από το έδαφος;
Εξαρτάται από πού έρχεσαι.
Ναι.
Ο υπόλοιπος κόσμος είναι ακόμα εκεί έξω;
Φυσικά.
Πού νομίζεις ότι είμαστε, στο φεγγάρι;
Τότε, μπορώ να βγω έξω όσο περιμένω;
Όχι.
Δεν νομίζω ότι είσαι έτοιμη γι' αυτό.
Κόρα!
Εδώ είμαι, Κόρα.
Είμαι η Λάβι.
Στέκεσαι σε μια αποβάθρα τρένου.
Ο φόβος μη χάσεις το τρένο, η σκλαβιά του χρόνου.
Υπάρχουν τόσα πολλά που δεν έχεις πει ποτέ στον σύντροφό σου
και τόσος λίγος χρόνος να τα εκφράσεις.
Τα χρόνια έχουν συσσωρευτεί γύρω από τις απλές λέξεις
και θα υπήρχε άπλετος χρόνος να τις προφέρεις,
αν δεν είχαν μεσολαβήσει τα χρόνια να τις κρύψουν.
Ο ελεγκτής βηματίζει πάνω-κάτω στην αποβάθρα
και αναρωτιέται γιατί δεν μιλάς.
Είσαι μια πληγή για την αποβάθρα και το ωράριό του.
Μίλα, βρες τις λέξεις,
η αμαξοστοιχία είναι υπ' ατμόν για αναχώρηση.
Δεν μπορείς να βρεις τις λέξεις,
οι λέξεις δεν θα σου επιτρέψουν να τις βρεις εγκαίρως για την αναχώρηση.
Τίποτα δεν επιτρέπεται να μπει ανάμεσα σ' εσένα και τον σύντροφό σου.
Είναι αργά. Μια θέση περιμένει.
Το ότι οι λέξεις είναι απλές και αληθινές είναι μόνο η μισή μάχη.
Το τρένο φεύγει.
Το τρένο πάντα φεύγει και δεν βρήκες ακόμα τα λόγια σου.
Μπορώ να έχω αυτόν τον χορό;
Μπορείς.
Είσαι...
πολύ όμορφη απόψε, δεσποινίς Κόρα Ράνταλ.
Όπως κι εσύ, Σίζαρ Γκάρνερ.
Αλήθεια;
Ναι.
Σου πάνε τα ωραία πράγματα.
Κι εσένα, κύριε Γκάρνερ.
Κι εσένα.
Πόσο θα κρατήσει αυτό;
Όσο χρειάζεσαι.
Ο Ρόγιαλ έφυγε.
Πώς είπες;
Τα μάζεψε κι έφυγε.
Έφυγε αργά χθες βράδυ με δύο άντρες.
Πήρε μαζί του τα πάντα, επίσης.
Έμοιαζε με επίσημη δουλειά.
Πότε θα γυρίσει;
Πού να ξέρω;
Σου μοιάζω για μαμά του;
ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΣ
Υποτιτλισμός: Βασίλης Μανουσάκης
Επιμέλεια Έρρικα Πετρωτού