ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΝΕΑ
ΙΝΤΙΑΝΑ
ΧΕΙΜΩΝΑΣ
Κόρα;
Έχω ακούσει πολλά για σένα.
Έλις!
Θεούλη μου! Δεσποινίς Κόρα!
Είναι πολύ ωραίο που σε ξαναβλέπω.
Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις;
Όχι, συγγνώμη, Έλις, απλώς εκπλήσσομαι.
Τι κάνεις εδώ;
Πάμε δυτικά με την Ολίβια.
Αφότου παντρευτήκαμε, είπαμε να πάμε δυτικά καλύτερα.
Η ζωή στον Νότο, κάτω από τη γη, δεν είναι καλή για ένα παιδί.
-Παιδί; -Ναι, κυρία.
Πάντα άκουγα να λένε γι' αυτό το μέρος.
Δεν θα πίστευα ότι είναι αληθινό αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου.
Σαν εσένα κάπως.
Το έλεγα σε αυτούς εδώ.
Ο κος Ρόγιαλ μπορεί να σου πει...
Είσαι καλά;
Ναι.
Απλώς έχω κάτι να πω.
Δεν ξέρω πώς να το πω.
Όταν ξύπνησα εκείνο το πρωί...
Όταν ξύπνησα και πήγα σπίτι σου και έλειπες...
κάτι σκίρτησε μέσα μου.
Με έκανε να νιώσω πράγματα που δεν είχα νιώσει πολύ καιρό.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για...
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη κι ελπίζω να με αφήσεις αυτήν τη φορά.
Συγγνώμη που έφυγα χωρίς να σου το πω.
Που δεν ήρθα να σου χτυπήσω την πόρτα
και να σου δείξω πώς ένιωθα που έφευγα. Με καταλαβαίνεις;
Δεν ήταν σωστό.
Έφυγα γιατί ντράπηκα που σε έκανα να ντραπείς.
Αλλά το έσκασα και σ' άφησα μόνη με όλη αυτήν την ντροπή.
Δεν ήταν σωστό από μεριά μου.
Δεν ήταν σωστό.
Πρέπει να κάνω κάτι.
Έχω να δώσω τη μαρτυρία μου.
Γεια σε όλους.
Ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα. Που με νοιαστήκατε.
Πολλοί θα ξέρετε ποια είμαι πλέον.
Είμαι εδώ αρκετό καιρό και με ξέρετε.
Το θεώρησα σωστό,
εφόσον ξέρω πως θέλω να είμαι εδώ,
πως θέλω να είμαι κομμάτι σας,
να σας πω την ιστορία μου.
Ολόκληρη την ιστορία μου.
Είμαι καταζητούμενη.
Δεν εννοώ ότι είμαι μόνο φυγάς.
Είμαι, ναι, αλλά είμαι και περισσότερα.
Το έσκασα από μια φυτεία,
κάτω στην Τζόρτζια.
Εγώ και δύο άλλοι.
Εγώ, η καλύτερή μου φίλη...
και ένας πολύ καλός άντρας.
Ήμασταν σ' ένα μονοπάτι, όταν μας επιτέθηκε μια ομάδα αντρών.
Δηλαδή νόμιζα πως ήταν όλοι άντρες.
Ένας τους με έπιασε
και τον χτύπησα στο κεφάλι.
Είμαι σχεδόν σίγουρη πως τον σκότωσα.
Είμαι καταζητούμενη
και δεν ήθελα να είμαι εδώ, χωρίς να ξέρετε τι ακριβώς...
Είναι σκέτη τρέλα!
Είναι καταζητούμενη!
-Αδερφέ Μίνγκο, σε παρακαλώ! -Καταζητούμενη.
Όχι μόνο φυγάς αλλά και καταζητούμενη! Φόνισσα!
Κάνεις λες και δεν είχαμε καταζητούμενους εδώ ποτέ πριν.
Ναι, αλλά δεν είχαν κανένα δικαίωμα να είναι εδώ, κι αυτή επίσης.
Ακόμα κι έτσι, ήρθαν, και έφυγαν!
Και σίγουρα δεν είχαν σκοτώσει λευκά αγόρια.
Αν θέλετε να φύγω, δεν έχω πρόβλημα.
Από εκεί που είμαι, και μόνο που βλέπω τι φτιάξατε εδώ
είναι κάτι παραπάνω από όσο ήλπιζα.
Κάτι που ούτε θα ονειρευόμουν.
Σας ευγνωμονώ γι' αυτό, που το είδα και μόνο.
-Δεν θα πας πουθενά! -Ποιος το λέει;
Δεν το αποφασίζεις εσύ αυτό, Ρόγιαλ.
Δεν το κρίνεις εσύ αυτό.
Δεν είναι η πρώτη που έρχεται εδώ...
Κι ούτε θα είναι η τελευταία.
Αδερφέ Μίνγκο, ξέρουμε την ιστορία σου, δούλεψες, μάζεψες λεφτά
και εξαγόρασες την ελευθερία για σένα και την οικογένειά σου,
αλλά τι γίνεται με αυτούς που δεν μπορούν;
Ας μην το κάνουμε αυτό.
Η αδερφή Κόρα το κέρδισε επάξια.
Είναι μία από εμάς.
Δεν είναι μυστικό πως η τύχη της φάρμας θα αποφασιστεί το επόμενο δεκαπενθήμερο.
Είμαι της άποψης πως θα ήταν καλύτερο
να αναβάλλουμε τις σκέψεις για την αδερφή Κόρα ως τότε.
ΤΡΟΦΙΜΑ - ΕΙΔΗ ΙΠΠΑΣΙΑΣ - ΔΟΛΩΜΑΤΑ
ΔΩΜΑΤΙΑ - ΣΤΑΒΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗ
Χόμερ.
Ευχαριστώ.
Η ιδιοκτησία σε αυτήν την ανακοίνωση,
καταγεγραμμένη με τίτλους στην πολιτεία της Τζόρτζια,
καταζητείται για τον φόνο ενός νεαρού λευκού αγοριού
που το μόνο του παράπτωμα
ήταν ότι προσπάθησε να πιάσει την ιδιοκτησία μετά τη φυγή της.
Πού είναι ο αυτός ο τίτλος;
Δεν τον έχω.
Ωστόσο...
έχω τον λόγο μου.
Και ως ένας εκπρόσωπος του νόμου προς έναν άλλο,
απευθύνομαι στο αίσθημα δικαιοσύνης σας, Εντιμότατε,
να με βοηθήσετε να ανακτήσω την ιδιοκτησία.
Όχι χωρίς ένταλμα, δεν θα το κάνεις.
Υποθέτω πως δεν έχεις πολύ καιρό σε αυτά τα μέρη,
αλλά οι νέγροι εδώ είναι διαφορετική ράτσα.
Είναι νόμιμο να διαβάζουν. Δικαιούνται να έχουν όπλα.
Αν πας εκεί πάνω σφυρίζοντας τον ύμνο του Νότου,
εσένα και τον φιλαράκο σου από δω θα σας αρχίσουν στις τουφεκιές.
Πάνω πού;
Στείλε ένα τηλεγράφημα στην Τζόρτζια,
δείξε μου τον τίτλο του κοριτσιού,
και θα έχεις το ένταλμά σου.
Η μαρτυρία σου ήταν πάρα πολύ ωραία σήμερα.
Έλα εδώ και κάνε μου μια αγκαλιά.
Μπορείς να το δεχτείς τώρα.
Είσαι σπίτι.
Η μαμά σου προσπαθεί να με παντρέψει, για να φέρει γρήγορα εδώ τον Σάμσον.
Σώπα, μικρή. Τι είναι αυτά που λες!
Εντάξει, κύριοι και κύριοι!
Κηρύσσουμε την έναρξη του διαγωνισμού ξεφλουδίσματος καλαμποκιού της φάρμας!
Από δω, είναι οι πρεσβύτεροι.
Σ' εσένα πρέπει να μιλάει. Σ' εσένα μιλάει. Όχι σ' εμένα.
Και από δω, οι αλαζόνες πιτσιρικάδες!
Ναι!
Οι νέοι!
Το βραβείο αυτής της χρονιάς είναι ένα σετ από όμορφες πίπες
που επέλεξε ο ίδιος ο κύριος Τζον Βάλενταϊν
σε ένα από τα καλύτερα μαγαζιά που υπάρχουν στο Σικάγο.
Τα λέμε αργότερα.
Να έχετε κατά νου
πως αν ένας από εσάς βρει ένα κόκκινο καλαμπόκι,
ίσως τον περιμένει ένα ειδικό βραβείο.
Εντάξει. Έτοιμοι...
Πάμε...
Ελάτε όλοι!
Πάμε γρήγορα τώρα!
Ελάτε, άντε!
Το καθάρισα αυτό!
Ναι, ελάτε, τώρα!
Άντε, γρήγορα!
Τι κάνεις; Α, μάλιστα.
Ελάτε! Άντε!
Ελάτε, τώρα!
Τι είναι αυτό;
Κέρδισα!
-Κάνε πέρα! -Δεν έχει άλλα.
Δεν έχει άλλα.
Μισό λεπτό! Σταθείτε!
Ελάτε, τώρα. Βιαστείτε!
Αυτό είναι!
Νεαροί. Είστε πολύ νεαροί.
-Ναι, καλά! -Πώς σου φαίνεται αυτό, Σάμσον;
Θα σας κερδίσουμε την επόμενη φορά.
Είπα στον Ρόγιαλ να πάει σπίτι, αλλά δεν με άκουσε.
Είναι μόνο αυτήν την χρονιά.
Φιλί της νίκης.
Θέλεις να πάμε μια βόλτα;
Δεν θα το χρειαστώ αυτό.
Ακούω την καρδιά σου, Ρόγιαλ.
Από την αρχή, ανέκαθεν.
Σ' αγαπώ.
Είσαι υπέροχη γυναίκα, δεσποινίς Κόρα.
Σίγουρα η μαμά σου είναι πολύ περήφανη.
Να προσέχετε, ακούτε;
Έχω περάσει σχεδόν όλη μου τη ζωή υπόγεια.
Δεν υπάρχει κάτι πάνω στη γη που να φοβάμαι.
Να προσέχετε τώρα.
Κι εσύ, δεσποινίς Κόρα. Κι εσύ.
Άντε, γεια χαρά.
-Τηλεγράφημα. -Τι είπες, μικρέ;
Τηλεγράφημα, κύριε.
Ασφαλώς, μικρέ κύριε.
Μάλλον είναι η τυχερή μου μέρα.
Δεν είσαι σαν τους άλλους, έτσι;
Δεν είμαι τόσο ξεχωριστός.
Υπάρχουν πολλοί σαν εμένα.
Ξέρεις, μιλάνε για τη φάρμα σου. Για το κρασί σου, δηλαδή.
Η ποιότητα αυτού του κρασιού είναι ανυπέρβλητη.
Μιλάνε, όμως, και για φυγάδες,
σκλάβους που το έσκασαν και άλλα χειρότερα.
Και άλλα χειρότερα;
Ξέρω τι μπορεί να έχετε ακούσει,
αλλά η φάρμα Βάλενταϊν είναι παραπάνω από όσο λέτε.
Πώς αλλιώς μια ομάδα νέγρων θα αποκτούσε γη, θα την όργωνε,
θα την καλλιεργούσε κάνοντάς τη βιώσιμη, και επιπλέον, θα την έκανε κερδοφόρα,
χωρίς ηθικές αρχές;
Οι άντρες και γυναίκες για τους οποίους μιλάτε,
ήταν ανάμεσά μας, ναι, αλλά δεν είναι πια.
Θέλουμε μόνο καλούς νέγρους στη φάρμα Βάλενταϊν.
Όλα αυτά είναι ωραία και καλά,
αλλά ας μιλήσουμε ευθέως για αυτήν τη συμφωνία.
Ναι. Ας μιλήσουμε.
Είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε σημαντικό ποσοστό κάθε συναλλαγής.
Για να επιτευχθεί αυτή η συμφωνία,
θα πρέπει να δούμε καλύτερα τη λειτουργία της φάρμας.
Δεν θα βασιστεί μόνο στον λόγο σου και στον λόγο του Πέιτον.
-Τότε, πρέπει να δείτε. -Ορίστε;
Πρέπει να έρθουν στις εγκαταστάσεις.
Να δείτε πόσο εύγλωττοι και δημοκρατικοί μπορούν να είναι οι νέγροι.
Θα συζητήσουμε και θα ψηφίσουμε για αυτό ακριβώς.
Γιατί να μην είστε εκεί να το δείτε;
Θα ψηφίσετε;
Ναι.
Για το αν θα προχωρήσετε στη συμφωνία;
Ναι.
Η μαμά μου έλεγε
"Η ξεροκεφαλιά κάνει τη ζωή δύσκολη".
Έπρεπε να τους άφηνες να κερδίσουν λίγο.
Καλό θα ήταν να μη μοστράρεις
πόσο εξίσου καλός με τους λευκούς είσαι
σε κάθε ευκαιρία.
Όμως είμαι, Πέιτον.
Είμαι.
Φύγε από δω, γριά.
Μοιάζεις σαν να ήσουν εδώ όλη την εβδομάδα.
Δεν έχω τίποτε παραπάνω να πω.
Ο λόγος μου είναι η ζωή μου.
Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά σίγουρα έχεις τη δική μου ψήφο.
Δεν ανησυχώ για τη δική σου ψήφο...
Αλήθεια;
Ναι, καλά είμαι εδώ, αλλά δεν παύω να είμαι μια φυγάς από την Τζόρτζια.
Πλην όμως, δεν είσαι στη φυτεία των Ράνταλ πια, το θυμάσαι;
Είσαι ελεύθερη.
Πώς, δηλαδή;
Δεν μπορώ να το αποδείξω.
Ο ανθρωποκυνηγός έχασε τη μαμά μου,
και μετά εμένα.
Δεν πρόκειται να σταματήσει να ψάχνει να με βρει.
Έχεις φύγει πολύ καιρό και αρκετά μακριά.
Δεν θα σε βρει κανένα κακό από την Τζόρτζια.
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ.
Η γη είναι ιδιοκτησία.
Τα εργαλεία είναι ιδιοκτησία.
Εγώ είμαι ακόμα ιδιοκτησία,
ακόμα και στην Ιντιάνα.
Έτσι λέει εδώ ακριβώς.
Μπορεί να είναι αλήθεια αυτό,
αλλά η φάρμα βγάζει αρκετά
για να αγοράσει όλους όσους είναι στη φυτεία και άλλους τόσους.
Θα πάω εκεί πέρα και θα κανονίσω ο ίδιος τα χαρτιά σου.
Γιατί δεν το κάνετε, τότε;
Τι να κάνουμε;
Γιατί δεν πήγατε να αγοράσετε τους νέγρους
που είναι αλυσοδεμένοι;
Δεν ξέρω.
Ίσως δεν είναι ακόμα σωστό.
Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, ειδικά για τους μαύρους.
Ίσως απλώς... έχουμε αυτό που μπορούμε.
Προστατεύουμε τους δικούς μας και προοδεύουμε ταυτόχρονα.
Τότε, ο Μίνγκο μάλλον έχει δίκιο για μένα.
Δεν είμαι μία από εσάς.
Γιατί να με κρατήσετε, τότε;
Όταν γίνει η ψηφοφορία,
ό,τι και να αποφασιστεί, εγώ θα το τιμήσω.
Δεν θα συμβεί, υπόσχομαι.
Όχι. Μη μου υπόσχεσαι τίποτα.
Όλοι μου λένε πόσο ξεχωριστή είμαι.
Τι ωφελεί ένας σιδηρόδρομος αν είναι μόνο για τους ξεχωριστούς;
Τι ωφελεί μια ελεύθερη φάρμα αν μόνο ξεχωριστοί την οργώνουν;
-Κύριε... -Δες ξανά!
Τσέκαρα πολλές φορές. Κράτα την ψυχραιμία σου και το συζητάμε.
-Είμαι εδώ πάνω από μία εβδομάδα. -Μάλιστα, κύριε.
Θα μπορούσα να έχω πάει στην Τζόρτζια και πίσω ως τώρα...
Κύριε, δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
...αντί να περιμένω τον αργό σου τηλέγραφο.
Η υπομονή μου εξαντλείται, κύριε!
Δεν είμαι εγώ η αιτία που εξαντλείται.
Είναι καλή ιδέα αν μου την πουλήσει.
Αφεντικό! Κοίτα!
Δικαστή.
Χρειάζομαι... εκείνο το ένταλμα.
Ως υπάλληλος της αμερικανικής κυβέρνησης, δικαιούμαι εκείνο το ένταλμα.
-Αλήθεια; -Μάλιστα, κύριε.
Ώστε εσύ είσαι ο σερίφης κι αυτός ποιος είναι; Ο βοηθός σου;
Δικαστή! Αν αποδειχθεί
πως η φυγάς που αναζητώ κρύβεται στην πόλη σου,
-θα ανησυχούσα για τη θέση σου! -Σταμάτα αυτόν τον σαματά!
Έρχεσαι εδώ με τα χειρόγραφά σου
και τον αραπάκο βοηθό σου
και νομίζεις πως θα μπλοφάρεις με όλους εδώ σαν τον Μοντεζούμα;
Όχι, κύριε.
Όχι εδώ.
Έλα.
Θα χαλάσεις τα μάτια σου αν συνεχίσεις έτσι.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Ναι.
Ούτε εγώ.
Μην ανησυχείς, αδερφέ, δεν κοιτούσα.
Δεν φαντάζομαι ότι είναι πολύ διαφορετικό.
Ένα πράγμα ξέρω για εμάς...
είμαστε οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος.
Αυτό είναι το θέμα.
Δεν είμαστε ίδιοι.
Οι άνθρωποι σε κοιτάνε
και ποτέ δεν θα πίστευαν ότι υπήρξες κάποτε σκλάβος.
Εμένα, όμως, με κοιτάνε...
Και αρνούνται να πιστέψουν πως θα μπορούσα ποτέ να είμαι ελεύθερος.
Με μισούν και που υπάρχω.
Αδερφέ μου, τότε, γιατί θες να κάνεις δουλειές μαζί τους;
Γιατί δεν ξεφεύγεις από αυτούς τους ασπρουλιάρηδες, μακριά από όλα αυτά;
Έχει μπόλικη γη εκεί έξω, το ξέρεις πολύ καλά.
Περισσότερη γη από όση μπορεί κανείς να ονειρευτεί.
Ναι, αλλά για ποιον;
Όνειρα για ποιον;
Για ποιον;
Μη μου λες για αναθεματισμένα όνειρα.
Εντάξει, παιδιά. Ελάτε τώρα!
Ελάτε πίσω.
Το αμερικανικό καθήκον ως...
ως προηγμένο...
Γράψ' το αυτό. Το αμερικανικό καθήκον είναι ένας θαυμάσιος...
ναι, ένας θαυμάσιος φάρος
ως οδηγός για...
Τι;
Ναι;
Νομίζω πως μπορώ να σε βοηθήσω.
Κλείσε την πόρτα.
Όπως ξέρετε όλοι...
ο Τζον κι εγώ δεν κάναμε ποτέ παιδιά.
Δεν ήταν γραφτό μας.
Ίσως η κατάρα της συνένωσης σ' εμάς είναι η κατάληξη του σπόρου
και ο Τζον κι εγώ το θυμόμαστε πεντακάθαρα αυτό,
μια γυναίκα ήρθε μέσα στον πικρό χειμώνα,
άρρωστη κι απελπισμένη,
και δεν την πήραμε στο σπίτι γιατί πιστέψαμε πως δεν θα τη σώζαμε.
Και καθώς είμαστε εδώ,
δύο νέγροι που ζούμε κάτω από την κάλυψη του δέρματός μας,
το ρίσκο ήταν πάρα πολύ μεγάλο.
Και όταν κοιτάζω σε αυτό το δωμάτιο,
βλέπω το πρόσωπο εκείνης της γυναίκας σε όλα ανεξαιρέτως τα δικά σας.
Τα παιδιά που δεν μπορούσαμε να συλλάβουμε έχουν προβληθεί πάνω σας.
Και όπως όλα τα παιδιά, η δουλειά αυτής της οικογένειας είναι η κληρονομιά σας.
Δεν μας ανήκει τίποτα.
Η φάρμα Βάλενταϊν είναι δική σας.
Σήμερα έχουμε πολλά να φροντίσουμε.
Θα τα ακούσουμε από τον αγαπημένο μου σύζυγο και τον αξιότιμο αδερφό Μίνγκο.
Και μετά, θα ψηφίσουμε για την τύχη της φάρμας.
Συμπεριλαμβανομένης της αγαπητής αδερφής Κόρα.
Γεννήθηκα στη σκλαβιά
και εξαγόρασα την ελευθερία μου.
Με τίμια εργασία, εξαγόρασα την ελευθερία μου...
της οικογένειάς μου, έναν προς έναν,
με τον μισθό κάθε μέρας ξεχωριστά.
Εδώ στη φάρμα Βάλενταϊν, καταφέραμε το αδύνατο.
Δεν έχουν όλοι, όμως, την προσωπικότητα να το κάνουν.
Δεν θα τα καταφέρουμε όλοι.
Λυπάμαι, αλλά δεν θα γίνει.
Μερικοί από εμάς, είμαστε πολύ άσχημα.
Η σκλαβιά τούς στρέβλωσε το μυαλό.
Τους έχετε δει αυτούς τους χαμένους στις φυτείες,
στους δρόμους κωμοπόλεων και πόλεων,
αυτούς που δεν θέλουν, δεν μπορούν να σεβαστούν τον εαυτό τους.
Και τους έχετε δει και εδώ,
να λαμβάνουν το δώρο αυτού του μέρους,
αλλά να μην μπορούν να ταιριάξουν.
Είναι πολύ αργά γι' αυτούς.
Και να ρισκάρουμε για χάρη τους αυτό που έχουμε χτίσει εδώ
είναι ανόητο και περιττό.
Ο αδερφός Μίνγκο ανέφερε μερικά καλά επιχειρήματα.
Δεν μπορούμε να τους σώσουμε όλους. Όχι.
Αλλά...
αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προσπαθούμε.
Ακριβώς!
Μερικές φορές, μια χρήσιμη αυταπάτη
είναι καλύτερη από μια άχρηστη αλήθεια.
Λοιπόν, ακούστε μια αυταπάτη.
Ότι μπορούμε να γλιτώσουμε από τη σκλαβιά.
Ότι μπορούμε να εξαγοράσουμε την ελευθερία μας από τη μάστιγά της.
Δεν μπορούμε να γλιτώσουμε από τη σκλαβιά.
Οι πληγές της δεν θα σβήσουν ποτέ.
Ακόμα και σε δέρμα σαν το δικό μου,
θα είναι πάντα μαζί μας.
Όταν βλέπατε τη μητέρα σας να πουλιέται,
τον πατέρα σας να τον δέρνουν,
την αδερφή σας να κακοποιείται από κάποιο αφεντικό ή αφέντη,
φανταστήκατε ποτέ ότι θα καθόσασταν εδώ σήμερα,
χωρίς αλυσίδες, χωρίς τον ζυγό,
ανάμεσα σε μια καινούργια οικογένεια;
Όλα όσα ξέρατε,
σας έλεγαν ότι η ελευθερία είναι παραμύθι.
Κι όμως είστε εδώ.
Και θα σας πω και κάτι άλλο.
Η φάρμα Βάλενταϊν είναι αυταπάτη.
Ποιος σας είπε ότι ο νέγρος δικαιούται να έχει ένα καταφύγιο;
Ποιος σας είπε πως είχατε αυτό το δικαίωμα;
Κάθε βασανισμένο λεπτό της ζωής σας σας έλεγε το αντίθετο.
Όλα τα γεγονότα της Ιστορίας, έλεγαν πως δεν μπορεί να υπάρξει,
οπότε αυτό το μέρος πρέπει να είναι αυταπάτη!
Και όμως, να 'μαστε.
Υπάρχουν πραγματικότητες...
-Ναι! -Να 'μαστε!
Υπάρχουν πραγματικότητες να αντιμετωπίσουμε.
Οι λευκοί δεν θα αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη.
Δεν θα μας καλωσορίσουν στα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους,
χωρίς ράβδο και λίθο,
όσο ο ουρανός είναι γαλάζιος και η Κόλαση καυτή.
Αλλά εδώ είναι το νόημα.
Δεν χρειαζόμαστε να το κάνουν.
Δεν χρειαζόμαστε να το κάνουν,
γιατί το προϊόν που φτιάχνουμε εδώ
έχει αξία και δύναμη!
Ένας λευκός έχει 100 δολάρια
για κάθε σεντ που έχει ένας νέγρος σε αυτήν τη χώρα.
Αν πουλήσουμε και κρατήσουμε μερίδιο από τα κέρδη της επιχείρησης,
η δουλειά που μπορούμε να κάνουμε εδώ δεν έχει ταβάνι.
Να περιθάλπουμε φυγάδες...
ανθρώπους που καταζητούνται για φόνο, εγκληματίες!
Λέτε οι λευκοί λίγα χιλιόμετρα από δω
να ανέχονται το θράσος μας για πάντα;
Αδερφοί και αδερφές, σας παρακαλώ.
Κάλεσα εδώ αυτούς τους κυρίους.
Τους ζήτησα να έρθουν για να γίνουν μάρτυρες
στο πώς ενεργούν οι αξιότιμοι νέγροι σε αυτήν τη φάρμα.
Εντάξει. Αφήστε τους να μείνουν.
Αφήστε τους, σας παρακαλώ, καθίστε. Ελάτε, καθίστε.
Αφήστε τους να μείνουν.
Πρέπει να σταθούν στο πίσω μέρος,
αλλά αφήστε τους να μείνουν.
Δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να σας πω
που δεν θα έλεγα σ' αυτούς!
Όπως έλεγα, η ίδια η Αμερική είναι μια αυταπάτη,
η μεγαλύτερη από όλες.
Η λευκή φυλή πιστεύει με όλη της την καρδιά
πως είναι δικαίωμά της να κατέχει τη γη.
Να σκοτώνει Ινδιάνους, να κάνει πόλεμο,
να σκλαβώνει τα αδέρφια της!
Αυτό το έθνος δεν θα έπρεπε να υπάρχει, αν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο,
αφού οι βάσεις του είναι ο φόνος, η κλοπή και η σκληρότητα.
Δεν θα υπήρχε.
Να 'μαστε, όμως!
Η φάρμα Βάλενταϊν...
Η φάρμα Βάλενταϊν έχει κάνει λαμπρά βήματα προς το μέλλον.
Έχουμε δημιουργήσει μια κοινότητα,
ένα προϊόν που ο λευκός κατανοεί πως δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό.
Συνεχίζοντας να αποδεικνύουμε τη νέγρικη επιδεξιότητα και ευφυΐα,
μπαίνουμε στην αμερικανική κοινωνία ως παραγωγικά μέλη με πλήρη δικαιώματα.
Αδερφοί και αδερφές, αυτό είναι πραγματικό.
Είναι πραγματικό!
Και συμβαίνει εδώ και τώρα.
Γιατί να το ριψοκινδυνέψουμε;
Αντί να εγκαταλείψουμε όλα όσα χτίσαμε,
πρέπει να επιβραδύνουμε τα πράγματα,
να κάνουμε μια συμφωνία με τους γείτονές μας,
και το κυριότερο, να σταματήσουμε δραστηριότητες που φέρνουν την οργή τους.
Εδώ στη φάρμα Βάλενταϊν, έχουμε χτίσει κάτι εντυπωσιακό.
Είναι κάτι πολύτιμο.
Και χρειάζεται προστασία,
φροντίδα,
αλλιώς θα μαραζώσει.
Όπως ένα ρόδο σε μια ξαφνική παγωνιά...
Τώρα...
Με την άνεσή σου, αδερφέ.
Μη με παρεξηγείτε, οικογένεια.
Φοράω αυτό το ωραίο κουστούμι κάθε μέρα.
Αλλά δεν σημαίνει πως οι ουλές στην πλάτη μου θα σβήσουν ποτέ.
Τις νιώθω κάθε φορά που με κοιτάτε στο πρόσωπο,
κάθε φορά που κοιτάζω... τη σύζυγό μου,
τα παιδιά μου.
Κάθε φορά που νιώθω την αίσθηση κοινότητας
που μόνο οι έγχρωμοι σε αυτήν τη Γη γνωρίζουν και καταλαβαίνουν.
Να ξέρετε πως όταν μιλάω
για το μέλλον αυτού του υπέροχου μέρους,
χτισμένου με μαύρη αγάπη, πνεύμα και αρετή,
το κάνω με την ίδια αγάπη
και πνεύμα,
και από απεγνωσμένη επιθυμία...
να δω αυτήν την αρετή να ανθεί.
Πρέπει να απαντήσω στο κάλεσμα του αδερφού Μίνγκο
για σταδιακή πρόοδο,
κλείνοντας τις πόρτες μας σε όσους έχουν ανάγκη
και ανοίγοντάς τες σε όσους προξενούν αυτήν την ανάγκη,
ανοίγοντάς τες σε αυτούς τους ληστρικούς λευκούς εκεί πίσω,
αλλά δεν μπορώ να πω σ' εσάς να το κάνετε αυτό!
Δεν μπορώ, γιατί η επιλογή είναι δική σας!
Γιατί το μοναδικό που όλοι ξέρουμε ότι είναι αλήθεια,
το χρώμα μας δεν μπορεί να αλλάξει.
Το χρώμα μας δεν αλλάζει, δεν μπορεί να αλλάξει, και δεν θα αλλάξει!
Γιατί είμαστε Αφρικανοί στην Αμερική.
Κάτι καινούργιο στην ιστορία του κόσμου
χωρίς πρότυπα για αυτό που είμαστε, ούτε για αυτό που θα γίνουμε,
οπότε το χρώμα μας πρέπει να αρκεί.
Πρέπει να αρκεί, γιατί μας έφερε σε αυτό το μέρος, σε αυτήν τη συζήτηση,
και θα μας οδηγήσει στο μέλλον,
είτε εδώ, είτε στην Οκλαχόμα, στην Καλιφόρνια,
στην Κόλαση, στην Αίγυπτο ή στη Σιέρα Λεόνε!
"Τίποτα δεν μας χαρίστηκε.
Όλα κερδήθηκαν".
Κρατήστε όσα σας ανήκουν.
Αδερφέ, δεν ξέρω γιατί επιλέγεις να μην πεις αυτά τα λόγια,
αφού... σίγουρα είναι αληθινά.
Τώρα...
αυτή η φάρμα δεν είναι τίποτα.
Εμείς τη φτιάξαμε, έτσι δεν είναι;
Και θα την ξαναφτιάξουμε,
θα τη φτιάξουμε εκατό φορές αν αυτό χρειαστεί!
Καλύτερα, όμως, να την ξαναφτιάξω, παρά να τη δώσω σε αυτούς!
Καλύτερα να την κάψω ολοσχερώς, παρά να τη δώσω σε αυτούς!
Επειδή υπάρχει κάτι που ξέρω
για κάθε λευκό που γνώρισα ποτέ,
και είναι πως αν του δώσεις ένα κομμάτι, θα έρθει να σου πάρει όλη την πίτα!
Όχι!
Μείνε εδώ. Μείνε μαζί μου.
Γιατί;
Το είπε ο ίδιος.
"Μια ολόκληρη φάρμα γεμάτη με ανθρώπους σαν αυτόν".
Παραείναι πολλοί.
Επί σκοπόν, πυρ!
Μείνε εδώ. Το κεφάλι χαμηλά.
Πυρ!
Μια βολή ο καθένας και μετά μπαρούτι και μάκτρο,
να τους επιτεθούμε γρήγορα.
Είμαι έτοιμος.
Τζορτζίνα!
Τι συνέβη;
-Μας επιτέθηκαν. -Τι...
Όχι.
Σήκω!
Πήγαινέ με στον σιδηρόδρομο! Αμέσως!
Πήγαινέ με στον σιδηρόδρομο!
Θεούλη μου!
Πω πω!
Εδώ πηγαίνουν.
Χόμερ.
Του μικρού φίλου της Κόρα εκεί πέρα.
Άντε.
Υπάρχει οργή μέσα σου.
Να βρεις τρόπο να την ξεφορτωθείς.
Θα σε φάει ζωντανή, αν δεν το κάνεις.
Είναι το χειρότερο είδος φλόγας.
Το χειρότερο.
Αφεντικό!
Αφεντικό! Έρχομαι!
Όχι!
Κόρα.
-Εδώ είμαι. -Κόρα!
Όλα θα πάνε καλά.
Κράτα το αυτό. Κράτα το.
Εντάξει.
Θα κάνεις ό,τι κάνω, εντάξει;
Σιγά σιγά.
Εντάξει. Δώσ' το μου.
Κόρα!
Θα σε βρω.
Κόρα.
Θα σε βρω.
Όπου κι αν πας.
Θα σε βρω.
Κόρα!
Πού είσαι;
-Εδώ πέρα. -Όχι.
Χόμερ, αγόρι μου, έχω... κάτι να πω.
Έχω λόγια.
-Είσαι έτοιμος; -Μάλιστα, κύριε.
Το καθήκον... Όχι.
Το αμερικανικό καθήκον
είναι κάτι εξαιρετικό.
Ένας φάρος...
Ένας φωτεινός φάρος, γεννημένος από αναγκαιότητα,
αναγκαιότητα και αρετή,
μεταξύ σφύρας και άκμονος.
Ναι.
Κατακτήστε και χτίστε και εκπολιτίστε.
Ναι, ανεβάστε την κατώτερη φυλή. Αν δεν μπορείτε, υποτάξτε την.
Αν δεν την υποτάξετε, εξολοθρεύστε, αφανίστε την.
Το πεπρωμένο μας κατόπιν θείας προσταγής.
Το αμερικανικό καθήκον.
Άντε! Πρέπει να φύγεις!
Όλοι έχουμε τη θέση μας,
εσείς και εγώ, σκλάβος και κυνηγός σκλάβων,
αφέντης και έγχρωμο αφεντικό.
Εννοώ, όλοι, από τους πολιτικούς
ως τις νέες αφίξεις που συνωστίζονται στα λιμάνια.
Οι αδύναμοι της φυλής σου,
έχουν ήδη ξεριζωθεί.
Πεθαίνουν στα σκλαβοκάραβα, από την ευρωπαϊκή ευλογιά,
στους αγρούς μαζεύοντας λουλάκι και βαμβάκι.
Έμαθες το όνομά μου όταν ήσουν μικρό αραπάκι!
Εσύ...
Ξερίζωσαν τα μπλε μάτια από το κεφάλι του.
Αφεντικό; Αφεντικό, ξύπνα!
Αφεντικό;
Όχι.
Υπόγειος Σιδηρόδρομος
Υποτιτλισμός: Βασίλης Μανουσάκης
Επιμέλεια: Έρρικα Πετρωτού