บทที่เก้า
อินดีแอนา
ฤดูหนาว
คอร่า
ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะ
เอลลิส เอลลิส
โอ้ พระเจ้า คุณคอร่า
ดีใจจังที่ได้เจอคุณอีก
ดีใจที่ได้เจอผมขนาดนั้นเลยเหรอ
เปล่า ฉันขอโทษ เอลลิส ฉันแค่ประหลาดใจน่ะ
คุณมาทำอะไรที่นี่
กำลังมุ่งหน้าไปตะวันตก ผมกับโอลิเวีย
หลังจากแต่งงานกัน เราก็คิดว่าไปตะวันตกน่าจะดีที่สุด
ชีวิตลับๆ ทางใต้ไม่เหมาะกับเด็ก
- เด็กเหรอ - ใช่ค่ะ
ได้ยินคนพูดถึงที่นี่มาตลอด
ไม่คิดว่าจะมีจริง ถ้าไม่มาเห็นด้วยตาตัวเอง
เหมือนคุณนั่นแหละ
ผมเพิ่งพูดกับคนพวกนี้
คุณรอยัลนี่ยืนยันได้...
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ค่ะ
ฉันแค่มีบางอย่างจะบอก
ไม่รู้จะบอกยังไง
ตอนฉันตื่นขึ้นมาเช้าวันนั้น...
ตอนฉันตื่นและไปหาคุณที่บ้าน แล้วรู้ว่าคุณไปแล้ว...
มันทำให้ฉันรู้สึกบางอย่าง
รู้สึกในสิ่งที่ฉันไม่รู้สึกมานาน
ผมอยากจะขอโทษ...
ผมอยากจะขอโทษ และหวังว่าครั้งนี้คุณจะฟัง
ผมขอโทษที่ผมจากไปโดยไม่บอกก่อน
ขอโทษที่ไม่ไปหา เคาะประตู
และแสดงให้คุณเห็นว่าผมรู้สึกยังไง ที่จะจากไป คุณเข้าใจผมไหม
มันไม่ถูกต้อง
ผมจากไปเพราะผมละอายแก่ใจ ผมทำให้คุณรู้สึกอับอาย
แต่ผมกลับหนีและทิ้งคุณไว้ กับความอับอายทั้งหลายนั่น
ผมทำไม่ถูก
มันไม่ถูกต้อง
มีบางเรื่องที่ฉันต้องทำ
ฉันต้องบอกความจริง
สวัสดีค่ะ ทุกคน
ขอบคุณที่มาในวันนี้ เพื่อมาฟังฉัน
ฉันมั่นใจว่าหลายคนรู้แล้วฉันเป็นใคร
ฉันอยู่ที่นี่มานานพอ ทุกคนรู้จักฉัน
ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องถูกต้อง
เพราะฉันรู้ว่าฉันต้องการอยู่ที่นี่
ต้องการเป็นส่วนหนึ่งของพวกคุณ
ฉันจึงควรเล่าเรื่องของฉันให้คุณฟัง
เรื่องราวทั้งหมดของฉัน
ฉันเป็นผู้หญิงที่ถูกตามล่า
ไม่ใช่แค่คนหลบหนี
ฉันหลบหนีน่ะใช่ แต่มันมากกว่านั้น
ฉันหนีมาจากไร่แห่งหนึ่ง
ที่จอร์เจียทางใต้โน้น
มีฉันกับคนอีกสองคน
มีฉันกับเพื่อนสนิท...
และผู้ชายที่ดีมาก
เราอยู่ที่เส้นทางหมูป่า ตอนที่มีคนจู่โจมเรา
อย่างน้อยฉันก็คิดว่าเป็นคน
หนึ่งในนั้นจับฉันไว้ได้
ฉันฟาดหัวเขาอย่างแรง
ฉันค่อนข้างแน่ใจว่าฉันฆ่าเขา
ตอนนี้คุณรู้แล้ว ฉันเป็นผู้หญิงที่ถูกตามล่า
และเดิมทีฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ โดยที่พวกคุณไม่รู้เหตุผล...
บ้าไปแล้ว
ผู้หญิงคนนี้เป็นนักโทษหลบหนี
- บาทหลวงมิงโก้ ขอที - นักโทษหลบหนี
ไม่ใช่แค่ทาสหลบหนีแต่เป็นนักโทษหลบหนี เป็นฆาตกร!
คุณทำอย่างกับที่นี่ ไม่เคยมีนักโทษหลบหนีงั้นล่ะ
ใช่ แต่ผมไม่คิดว่าพวกเขามีสิทธิ์อยู่ที่นี่ มากไปกว่าเธอ
แล้วตอนนั้นพวกเขาอยู่ที่นี่ แล้วก็ไปแล้ว
และพวกเขาไม่ได้ฆ่าคนผิวขาวด้วย
ถ้าพวกคุณอยากให้ฉันไปเสียก็ได้นะ
เทียบกับที่ก่อนๆ การได้มาเห็นสิ่งที่คุณสร้างที่นี่
ก็มากเกินกว่าที่ฉันจะหวัง
ไม่ใช่สิ่งที่ฉันฝันมาก่อน
แค่ได้เห็นฉันก็ซึ้งใจแล้ว
- คุณจะไม่ไปไหน ที่นี่เป็นบ้านของคุณ - ใครบอก
คุณไม่มีสิทธิ์พูด รอยัล
คุณไม่มีสิทธิ์ตัดสิน
เธอไม่ใช่คนแรกที่โผล่มาที่นี่พร้อมกับ...
และเธอจะไม่ใช่คนสุดท้าย
บาทหลวงมิงโก้ เราทุกคนรู้เรื่องนั้น คุณทำงานเก็บหอมรอมริบ
และคุณไถ่ตัวเองและครอบครัว ให้เป็นไท
แต่คนที่ทำไม่ได้ล่ะ
เราอย่าทำแบบนี้เลยนะ
คอร่าเจออะไรมามากพอแล้ว
เธอเป็นหนึ่งในพวกเรา
อีกสองสัปดาห์เราจึงจะตัดสินใจ เรื่องชะตาของไร่นี้
ฉันว่านะ จะดีที่สุด
ถ้าเราค่อยคิดเรื่องคอร่าเมื่อถึงตอนนั้น
ลิเวอรี่ ร้านอาหารสัตว์ เหยื่อล่อ
ห้อง โรงม้าให้เช่า
โฮเมอร์
ขอบคุณ
ทรัพย์สินในแถลงการณ์นี้
ซึ่งอยู่ในเอกสารสิทธิ์ถูกต้องในรัฐจอร์เจีย
ถูกประกาศจับข้อหาฆ่าหนุ่มผิวขาว
เด็กหนุ่มที่ทำผิดเพียงเพราะ
พยายามควบคุมทรัพย์สิน หลังจากที่มันหลบหนี
แล้วเอกสารสิทธิ์ที่ว่านี้อยู่ไหนล่ะ
ผมไม่มี
แต่ว่า...
ผมพูดความจริง
และในฐานะผู้รักษากฎหมายด้วยกัน...
ผมขอเรียกร้องความยุติธรรมจากท่าน ใต้เท้า
ช่วยผมเอาทรัพย์สินนี้คืนมา
ไม่ได้ถ้าไม่มีหมายจับ
ผมว่าคุณคงไม่ได้อยู่แถวนี้นานเท่าไหร่
แต่นิโกรที่นี่ก็เป็นคนประเภทหนึ่ง
ไม่ผิดกฎหมายที่จะอ่านหนังสือ มีสิทธิ์พกอาวุธ
ขืนคุณขึ้นไปทำแบบทางใต้
คุณกับเพื่อนตัวน้อยของคุณ จะโดนยิงหูเอานะ
ขึ้นไปที่ไหน
ส่งโทรเลขไปจอร์เจีย
เอาเอกสารสิทธิ์ของหญิงสาวคนนั้นให้ผมดู
แล้วคุณจะได้หมายจับ
วันนี้คุณพูดความจริงได้ดีมาก
มานี่มา มากอดหน่อย
ตอนนี้ยอมรับได้แล้วนะ
คุณอยู่บ้านแล้ว
แม่เธอพยายามจะให้ฉันแต่งงาน จะได้ให้แซมซันย้ายเข้ามาเร็วๆ
เงียบน่า เงียบไปเลย
เอาละ ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพบุรุษ
บัดนี้เราขอเริ่มงานแกะเปลือกข้าวโพด แห่งไร่วาเลนไทน์
เอาละ ตรงนี้ เรามีผู้สูงอายุ
เธอต้องพูดกับคุณแน่เลย เธอพูดกับคุณ ไม่ใช่ผม
ส่วนตรงนี้ เรามีเด็กหนุ่มสุดเฮี้ยว
ใช่
เด็กหนุ่ม
รางวัลปีนี้คือไปป์ที่สวยงามหนึ่งชุด
ที่คุณจอห์น วาเลนไทน์คัดสรรเองกับมือ
จากพ่อค้าที่ดีที่สุดคนหนึ่งจากทั่วทั้งชิคาโก
แล้วเจอกันนะ แล้วเจอกัน
จำไว้ว่า
ถ้าใครเจอข้าวโพดสีแดงในฝัก
ก็อาจมีรางวัลพิเศษมากรออยู่
เอาละ เข้าที่...
ระวัง...
เร็วเข้า ทุกคน
รีบๆ เลย
เอาเลย เร็วเข้า
ผมแกะฝักนี้
ใช่ เร็วเข้า
เร็วๆ เข้า
ทำอะไรน่ะ อ้อ เข้าใจละ
เร็วเข้าๆ
เร็วเข้าสิ
นี่อะไร
เฮ้ย ผมชนะ
- หลีกไป - ไม่มีแล้ว
ไม่มีแล้ว
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวนะ
เร็วสิ เร็วเข้า
ใช่แล้วๆ
หนุ่มเฮี้ยวๆ ยังเด็กเกินไป
- เออน่ะ - เป็นไงล่ะ แซมซัน
นี่ คราวหน้าเราจะเอาชนะ
ผมบอกให้รอยัลกลับบ้านไป แต่เขาไม่ฟัง
แค่ปีนี้เท่านั้นแหละ แค่ปีนี้
จูบแห่งชัยชนะ
เดินไปกับผมหน่อยไหม
ไม่ต้องใช้นี่แล้ว
ฉันได้ยินเสียงหัวใจคุณ รอยัล
ตั้งแต่แรกเริ่ม ได้ยินมาตลอด
ผมรักคุณ
คุณเป็นผู้หญิงที่ดีมาก คุณคอร่า
ฉันมั่นใจว่าแม่ของคุณ ต้องภูมิใจในตัวคุณมาก
ตอนนี้พวกคุณปลอดภัยแล้วนะ
ผมอยู่ใต้ดินมาค่อนชีวิต
ไม่เห็นมีอะไรบนนี้ที่ผมต้องกลัว
ดูแลตัวเองกันด้วยนะ
เช่นกัน คุณคอร่า เช่นกัน
ไปกันได้แล้ว
- โทรเลข - ว่าไงนะ ไอ้หนู
โทรเลขครับ
ได้สิครับ พ่อหนุ่ม
วันนี้ผมคงดวงขึ้น
คุณไม่เหมือนคนอื่นๆ พวกนั้นสินะ
ผมไม่ได้พิเศษหรอก
มีคนอย่างผมอยู่เต็มไร่
หลายคนพูดถึงไร่คุณนะ ไวน์ของคุณน่ะ
ไม่อาจปฏิเสธคุณภาพของไวน์นี้
แต่พวกเขาก็พูดถึงนักโทษหลบหนี
ทาสที่หลบหนี และเรื่องที่เลวร้ายกว่านั้น
เลวร้ายกว่านั้นเหรอ
ผมรู้ว่าคุณอาจได้ยินอะไรมา
แต่ไร่วาเลนไทน์เป็นมากกว่าแค่ไร่ไวน์
นิโกรกลุ่มหนึ่งจะขยายที่ดิน พรวนดิน
เพาะปลูกจนยั่งยืนเสียยิ่งกว่ายั่งยืน จนอยู่รอดได้ยังไง
ถ้าไม่ขับไล่คนไม่ดีออกไป
พวกชายและหญิงที่คุณพูดถึง
เคยมาอยู่กับเราก็จริง แต่พวกเขาไม่อยู่แล้ว
เราต้องการแต่นิโกรที่ดีในไร่วาเลนไทน์
เป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว
แต่เรามาพูดเรื่องนี้กันตรงๆ ดีกว่า
ได้ เอาสิ
เราพร้อมจะเสนอส่วนแบ่งจำนวนมาก ต่อทุกธุรกรรม
ถ้าจะให้ตกลง
เราจำเป็นต้องเห็นการปฏิบัติงานของไร่ มากกว่านี้
จะให้เชื่อคำพูดของคุณกับเพย์ตัน เท่านั้นคงไม่ได้
- งั้นคุณก็จะได้เห็น - ว่าไงนะ
พวกเขาควรมาที่ไร่
คุณควรได้เห็นว่าพวกนิโกรมีวาทศิลป์ และเป็นประชาธิปไตยกันขนาดไหน
เรากำลังอภิปรายและโหวตเรื่องนี้กัน
คุณก็ควรมาดูให้เห็นกับตา
พวกคุณกำลังโหวตเหรอ
ใช่
โหวตว่าคุณจะทำข้อตกลงนี้หรือไม่น่ะเหรอ
ใช่แล้ว
แม่ผมเคยบอกผมว่า
"คนหัวรั้นทำให้ชีวิตยากขึ้นไปอีก"
คุณน่าจะปล่อยให้พวกเขาชนะสักนิด
คงไม่เสียหายที่จะไม่คุยโม้ไปทั่ว
ว่าคุณดีเท่าคนผิวขาว
ทุกครั้งที่คุณมีโอกาส
แต่ผมดีเท่านี่ เพย์ตัน
ผมดีเท่า
ไปให้พ้น ยัยแก่
อย่างกับเธออยู่ข้างนอกนี่มาทั้งอาทิตย์
ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
คำพูดคือชีวิตฉัน
ผมพูดแทนคนอื่นไม่ได้ แต่ผมจะโหวตให้คุณแน่
ฉันไม่ห่วงเสียงโหวตจากคุณ
อย่างนั้นเหรอ
ใช่ อยู่ที่นี่ก็ดีหรอก แต่ฉันก็ยังเป็นคนหลบหนีจากจอร์เจีย
แต่คุณไม่ได้อยู่ในไร่แรนดัลแล้ว จำได้ไหม
คุณเป็นไทแล้ว
ยังไงล่ะ
ไม่มีวิธีพิสูจน์
ผู้ชายคนนั้นต้องเสียแม่ฉันไป
แล้วก็ฉัน
ไม่มีทางที่เขาจะเลิกตามหาฉัน
คุณหนีมานานพอแล้ว ไกลพอแล้ว
ไม่มีทางที่อันตรายจากจอร์เจีย จะตามมาถึงคุณได้
ถ้าผมยังอยู่นี่
ที่ดินคือทรัพย์สิน
เครื่องมือคือทรัพย์สิน
ฉันยังเป็นทรัพย์สิน
แม้แต่ในอินดีแอนา
มันเขียนไว้ตรงนี้
ก็อาจจะจริง
แต่ไร่นี้ทำเงินได้มากพอ
ที่จะซื้อทุกคนในไร่นั้น และมากกว่านั้นอีก
ผมจะไปจัดการเอกสารให้คุณด้วยตัวเอง ให้เร็วที่สุด
งั้นทำไมทุกคนถึงไม่ทำ
พวกเราไม่ทำอะไร
ทำไมทุกคนถึงไม่ไปไถ่นิโกรทั้งหมด
ให้พ้นจากการเป็นทาส
ไม่รู้สิ
อาจยังไม่ถึงเวลามั้ง
ไม่มีอะไรคงอยู่ถาวร โดยเฉพาะกับคนผิวดำ
เราคงจะ... พยายามรักษา สิ่งที่เรารักษาไว้ได้
ปกป้องตัวเราเองและรักษาเวลานี้ไว้
งั้นมิงโก้ก็คงพูดถูกเรื่องฉัน
ฉันไม่ใช่หนึ่งในพวกคุณ
งั้นจะให้ฉันอยู่ทำไม
เมื่อผลโหวตออกมา
ไม่ว่าจะยังไง ฉันจะยอมรับ
จะไม่เป็นแบบนั้นหรอก ผมสัญญา
ไม่ อย่ามาสัญญาอะไรกับฉัน
ใครๆ คอยบอกว่าฉันพิเศษมาก
ทางรถไฟจะมีประโยชน์อะไร ถ้าให้เฉพาะคนพิเศษขึ้น
ไร่ที่มีอิสระมากมายจะมีประโยชน์อะไร ถ้าให้เฉพาะคนพิเศษทำมาหากิน
- คุณครับ... - ตรวจดูอีกครั้ง
ผมตรวจหลายครั้งแล้ว ใจเย็นๆ นะครับ เราคุยกันได้
- ผมอยู่ที่นี่มากว่าสัปดาห์แล้ว - ครับ
ถ้าผมขี่ม้า ป่านนี้คงไปถึงจอร์เจีย และกลับมาแล้ว...
คุณครับ ผมทำอะไรไม่ได้
แทนที่จะไว้ใจโทรเลข ที่ช้าเป็นเต่าคลานของคุณ
ผมชักหมดความอดทนแล้ว
ผมไม่ใช่สาเหตุ
ผมว่าเป็นความคิดที่ดี ถ้าเขาจะขายมันให้ผม
นายครับ ดูสิ
ผู้พิพากษาครับ
ผู้พิพากษา
ผมต้องการ... ผมต้องการหมายจับ
ในฐานะผู้รับใช้รัฐบาลอเมริกัน ผมมีสิทธิ์ได้หมายจับนั่น
- งั้นหรือ - ครับท่าน ใช่ครับ
งั้นคุณก็เป็นนายอำเภอ แล้วนั่นใคร รองนายอำเภอเหรอ
ผู้พิพากษาครับ ถ้าปรากฏว่า
นักโทษหลบหนีที่ผมตามหา หลบซ่อนอยู่ในเมืองของคุณ
- ผมจะกังวลเรื่องอำนาจหน้าที่ของคุณ - เลิกพล่ามซะทีเถอะ
คุณมาที่นี่พร้อมกับเอกสารที่เขียนยุกยิก
และผู้ช่วยนิโกรตัวจ้อย
แล้วคิดจะมาวางอำนาจอย่างจักรพรรดิ ในเมืองนี้ได้เหรอ
ไม่ได้หรอก
ไม่ใช่ที่นี่
มาเถอะ
ขืนทำแบบนั้นต่อไป ตาจะบอดนะ
นอนไม่หลับน่ะ
อือ
ผมก็เหมือนกัน
ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้มอง
ผมว่าคงไม่ต่างกันมากหรอก
ผมรู้เรื่องเราอยู่อย่างหนึ่ง
เราก็เหมือนๆ กัน
แต่ก็นั่นแหละ
เราไม่เหมือนกัน
เวลาคนมองคุณ
พวกเขาจะไม่มีวันเชื่อว่าคุณเคยเป็นทาส
แต่เวลาพวกเขามองผม...
มองผมแล้วพวกเขาไม่อยากเชื่อ ว่าผมจะเป็นไทได้
เกลียดความคิดของผม
น้องพี่ งั้นจะทำธุรกิจกับพวกเขาทำไม
ทำไมไม่เลี่ยงพวกขาวเป็นไก่ต้มพวกนี้ เลี่ยงจากเรื่องทั้งหมดนี้
ยังมีที่ดินอีกตั้งมากมาย คุณก็รู้ดีพอๆ กับผม
ยังมีที่ดินอีกมากเกินกว่าใครจะใฝ่ฝัน
ใช่ แต่สำหรับใครกัน
ฝันสำหรับใครกัน
สำหรับใคร
อย่ามาบอกผมเรื่องฝัน
เอาละ เด็กๆ มาเร็ว
กลับมาเร็ว
สิ่งจำเป็นของอเมริกันที่
ที่สูงส่ง...
จดตามนะ สิ่งจำเป็นของอเมริกันคือดีเลิศ...
ใช่ ดวงประทีปที่ดีเลิศ
เป็นเครื่องนำทาง...
มีอะไร
ว่าไง
ผมว่าผมช่วยคุณได้
ปิดประตู
อย่างที่ทุกคนรู้...
จอห์นกับฉันไม่เคยมีลูก
ไม่มีบุญพอ
คำสาปที่มารวมกันในตัวพวกเรา อาจเป็นบทสรุปเรื่องลูก
จอห์นและฉันจำเรื่องนี้ได้ชัดเจนมาก
ผู้หญิงคนหนึ่งมาหาเรา ในฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ
ป่วยและสิ้นหวัง
และเราไม่ได้ให้เธอเข้าบ้าน เพราะเรารู้สึกว่าเราช่วยเธอไม่ได้
และการอยู่ที่นี่อย่างที่เราอยู่
นิโกรสองคน อยู่อย่างหลบซ่อนใต้ผิวของตัวเอง
มันเสี่ยงมากเกินไป
เมื่อฉันมองไปในห้องนี้
ฉันเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้น ในพวกคุณแต่ละคน
ลูกๆ ที่เราไม่อาจมีไปปรากฏในตัวพวกคุณ
และเหมือนเด็กๆ ทุกคน งานของครอบครัวนี้คือมรดกของคุณ
เราไม่ใช่เจ้าของสิ่งใดเลย
ไร่วาเลนไทน์เป็นของทุกคน
วันนี้เรามีเรื่องต้องจัดการมากมาย
เราจะได้ฟังจากสามีที่รักของฉัน และมิงโก้ที่เราเคารพ
แล้วหลังจากนั้นเราจะโหวต เรื่องชะตาของไร่นี้
รวมถึงเรื่องคอร่าที่รักของเรา
ผมเกิดมาเป็นทาส
และผมไถ่ตัวเองให้พ้นทาส
ผมทำงานโดยสุจริต ไถ่ตัวเองจนเป็นไท...
ไถ่ครอบครัวผมจนเป็นไท ทีละคนๆ
เก็บหอมรอมริบ
ที่ไร่วาเลนไทน์นี้ เราประสบความสำเร็จ ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
แต่ไม่ใช่ทุกคนจะทำได้เหมือนเรา
ไม่ใช่ทุกคนจะรอด
ขอโทษ แต่มันจริง
พวกเราบางคนเกินเยียวยา
การเป็นทาสทำให้จิตพวกเขาไม่ปกติ
คุณเคยเห็นคนจิตไม่ปกติเหล่านี้ในไร่
ตามถนนในเมืองต่างๆ มาแล้ว
คนพวกนี้จะไม่นับถือ ไม่สามารถนับถือตัวเอง
และคุณเห็นพวกเขาที่นี่
รับประโยชน์จากที่นี่
แต่เข้ากับที่นี่ไม่ได้
มันสายเกินไปสำหรับพวกเขา
และการจะเสี่ยงสิ่งที่เราสร้างมา เพื่อเห็นแก่พวกเขา
เป็นเรื่องโง่และไม่จำเป็น
มิงโก้พูดมีประเด็น
เราไม่สามารถช่วยทุกคนได้ ใช่
แต่...
ไม่ได้แปลว่าเราลองดูไม่ได้
ใช่แล้ว
บางครั้งความคิดเพ้อเจ้อที่เป็นประโยชน์
ก็ยังดีกว่าความจริงที่ไร้ประโยชน์
มีความคิดเพ้อเจ้อหนึ่ง
ว่าเราสามารถหลีกหนีความเป็นทาส
ว่าเราสามารถไถ่ตัวเองให้พ้นจากแส้
เราหลีกหนีความเป็นทาสไม่พ้น
แผลเป็นจะไม่มีวันจางหาย
แม้แต่บนผิวอย่างผม
มันจะอยู่กับเราตลอดไป
ตอนที่คุณเห็นแม่ตัวเองถูกขาย
พ่อคุณถูกทำร้าย
น้องสาวคุณถูกนายหรือนายใหญ่ข่มเหง
คุณเคยคิดไหมว่า คุณจะมานั่งที่นี่ในวันนี้
โดยไม่มีโซ่ตรวน ไม่มีแอก
ท่ามกลางครอบครัวใหม่
ทุกอย่างที่คุณเคยรู้มา
บอกคุณว่าอิสรภาพเป็นเรื่องหลอกลวง
แต่คุณอยู่นี่แล้ว
และผมจะบอกคุณอีกอย่าง
ไร่วาเลนไทน์คือความคิดเพ้อเจ้อ
ใครบอกคุณว่านิโกรควรมีที่ให้พักพิง
ใครบอกคุณว่าคุณมีสิทธิ์เช่นนั้น
ชีวิตที่ทุกข์ทนของคุณทุกนาที แย้งว่าไม่ใช่
ดูจากข้อเท็จจริงในอดีต มันไม่มีทางมีอยู่จริง
งั้นที่นี่ก็คงเป็นความคิดเพ้อเจ้อเช่นกัน
แต่เราก็อยู่ตรงนี้แล้ว
มีความจริงบางอย่าง...
- ใช่ - เราอยู่นี่แล้ว
มีความจริงบางอย่างที่เราต้องเผชิญ
คนผิวขาวจะไม่เปลี่ยนชั่วข้ามคืน
พวกเขาจะไม่ต้อนรับเราให้เข้าบ้าน หรือธุรกิจของพวกเขา
โดยง่ายดาย
ตราบใดที่ท้องฟ้ายังเป็นสีฟ้า และนรกร้อนเป็นไฟ
แต่ประเด็นคือ
เราไม่จำเป็นต้องมีพวกเขา
เพราะผลผลิตที่เราสร้างที่นี่
มีคุณค่าและอำนาจ
ในประเทศนี้
คนผิวขาวรวยกว่านิโกร เป็นร้อยเป็นพันเท่า
ถ้าเราขายและแบ่งปัน ผลผลิตของกิจการเรา
ธุรกิจที่เราทำได้ที่นี่ก็จะไร้ขีดจำกัด
การให้ที่พักแก่พวกหลบหนี...
คนที่ถูกตามล่าข้อหาฆาตกรรม อาชญากร
คุณคิดว่าพวกคนผิวขาวแถวนี้
จะทนความอวดดีของเรา ไปตลอดกาลเหรอ
พี่น้องทุกคน ได้โปรด
ผมเรียกสุภาพบุรุษเหล่านี้มา
ผมขอให้พวกเขามาที่นี่ จะได้เป็นพยาน
ต่อวิธีและเหตุผล ของนิโกรอันทรงเกียรติของไร่นี้
เอาละๆ ให้พวกเขาอยู่
ให้พวกเขาอยู่ กรุณานั่งลง เร็วเข้า นั่งลง
ให้พวกเขาอยู่
พวกเขาต้องไปยืนข้างหลัง
แต่ให้พวกเขาอยู่
ไม่มีอะไรที่ผมต้องพูดกับคุณ
ที่ผมจะพูดกับพวกเขาไม่ได้
ผมพูดค้างไว้ว่า อเมริกาก็เป็นความคิดเพ้อเจ้อ
ความคิดเพ้อเจ้อที่สุด
คนผิวขาวเชื่อ เชื่ออย่างหมดใจ
ว่าพวกเขามีสิทธิ์ยึดครองแผ่นดินนี้
มีสิทธิ์ฆ่าชนพื้นเมือง ทำสงคราม
จับคนเหล่านั้นเป็นทาส
ประเทศชาตินี้ไม่ควรดำรงอยู่ ถ้าในโลกนี้มีความยุติธรรมอยู่บ้าง
เพราะรากฐานของมันคือ ฆาตกรรม ปล้น และความโหดร้าย
มันคงไม่ดำรงอยู่
แต่เราอยู่นี่แล้ว
ไร่วาเลนไทน์...
ไร่วาเลนไทน์ ได้ก้าวไปสู่อนาคตอันรุ่งโรจน์
เราได้สร้างชุมชน
ผลผลิต ซึ่งพวกคนผิวขาวเข้าใจว่าขาดไม่ได้
ด้วยการพิสูจน์ความประหยัด และปัญญาของนิโกรต่อไป
เรากำลังเข้าสู่สังคมอเมริกัน ในฐานะสมาชิกผู้ผลิตพร้อมสิทธิ์ทุกอย่าง
พี่น้องทั้งหลาย นี่เป็นเรื่องจริง
มันเป็นเรื่องจริง
และมันกำลังเกิดขึ้นที่นี่ เวลานี้
จะทำให้มันเสี่ยงทำไม
แทนที่จู่ๆ จะละทิ้งทุกอย่างที่เราสร้างมา
เราก็แค่ต้องทำให้อะไรๆ มันช้าลง
หาข้อตกลงกับเพื่อนบ้านของเรา
และที่สำคัญที่สุด หยุดการกระทำต่างๆ ที่จะทำให้พวกเขาต้องโกรธ
ที่ไร่วาเลนไทน์นี้ เราได้สร้างบางอย่างที่น่าทึ่ง
มันเป็นของล้ำค่า
และต้องได้รับการปกป้อง
การเอาใจใส่
ไม่เช่นนั้นมันก็จะเหี่ยวเฉา
เหมือน... เหมือนกุหลาบ ที่เจอน้ำค้างแข็งกะทันหัน และ...
ตอนนี้...
ค่อยๆ พูด
อย่าเข้าใจผมผิดนะ พี่น้อง
ผมใส่สูทอย่างดีนี้ทุกวัน
แต่ไม่ได้แปลว่าแผลเป็นบนหลังของผม จะเคยจางหายไป
ผมรู้สึกถึงมันได้ ทุกครั้งที่คุณมองหน้าผม
ทุกครั้งที่ผมมอง... หน้าภรรยา
หน้าลูกๆ
ทุกครั้งที่ผมรู้สึกถึงการมีส่วนร่วม
ที่มีแต่คนผิวสีในโลกนี้เท่านั้น ที่สามารถรู้และเข้าใจ
รู้ว่าการพูด
ถึงอนาคตของสถานที่อันวิเศษนี้
ที่สร้างขึ้นจากความรัก จิตวิญญาณ และคุณความดีของคนผิวดำ
ผมก็ทำออกมาด้วยความรัก
จิตวิญญาณ
และความปรารถนาสุดใจ...
ที่จะเห็นคุณความดีนั้นเบ่งบาน
ผมควรจะสนองข้อเรียกร้องของมิงโก้
เรื่องความก้าวหน้าทีละน้อยๆ
ปิดประตูใส่คนที่กำลังเดือดร้อน
และเปิดประตูรับคนที่ทำให้เดือดร้อน
เปิดประตูรับพวกคนผิวขาวที่แอบปล้น
แต่ผมบอกให้คุณทำอย่างนั้นไม่ได้
ผมทำไม่ได้ เพราะทางเลือกนั้นขึ้นอยู่กับคุณ
เพราะสิ่งหนึ่งที่เราต่างก็รู้ว่า เป็นความจริงคือ
เราเปลี่ยนสีผิวของเราไม่ได้
เราจะไม่เปลี่ยน ไม่สามารถเปลี่ยน ต้องไม่เปลี่ยนสีผิวของเรา
เพราะเราคือคนแอฟริกาในอเมริกา
เป็นสิ่งใหม่ในประวัติศาสตร์โลก
ไม่มีแบบอย่างในสิ่งที่เราเป็น หรือในสิ่งที่เราจะเป็น
ฉะนั้นสีผิวของเราต้องเป็นแบบอย่าง
สีผิวของเราต้องเป็นแบบอย่าง เพราะมันพาเรามาที่แห่งนี้ มาถกเรื่องนี้
และมันจะพาเราไปสู่อนาคต
ไม่ว่าจะเป็นที่นี่ โอคลาโฮมาหรือแคลิฟอร์เนีย
ให้ตาย ไม่ว่าจะเป็นที่อียิปต์ หรือเซียร์ราลีโอน
"ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ"
"ทุกอย่างต้องทำงานแลกมา"
รักษาสิ่งที่เป็นของคุณไว้
ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณไม่เลือกที่จะพูดคำเหล่านี้
เพราะมันคือความจริง
ทีนี้...
ไร่นี้ไร้ค่า
เราสร้างมันขึ้นมา จริงไหม
และเราสร้างมันขึ้นได้อีก
สร้างมันขึ้นใหม่อีกร้อยครั้งถ้าต้องสร้าง
แต่ผมขอสร้างมันขึ้นอีกครั้ง ดีกว่ายอมยกให้พวกเขา
ผมขอเผามันให้ราบคาบ ดีกว่ายอมยกให้พวกเขา
เพราะผมรู้อยู่อย่างหนึ่ง
เกี่ยวกับคนผิวขาวทุกคนที่ผมเคยรู้จักมา
นั่นคือถ้าเรายอมให้เขาชิ้นหนึ่ง เขาจะมาเอาทั้งหมด
ไม่นะ ไม่
อยู่ที่นี่ อยู่กับผม
ทำไม
เขาพูดเอง
"มีคนแบบเขาอยู่เต็มไร่"
นั่นมันหลายคนเกินไป
เล็ง ยิง
คุณอยู่ตรงนี้นะ ก้มหัวไว้
ยิง!
ปืนยิงได้ทีละนัด แล้วต้องรอใส่กระสุน
เราจะจู่โจมพวกนั้นได้โดยเร็ว
ผมพร้อมแล้ว
จอร์จีน่า
อะไร เกิดอะไรขึ้น
- เราถูกโจมตี - อะไร...
ไม่
ลุกขึ้นมา
พาผมไปที่ทางรถไฟเดี๋ยวนี้!
พาผมไปที่ทางรถไฟ!
โอ้ ตายจริง
โอ้โฮ
พวกเขาหนีไปทางนี้
โฮเมอร์
นี่ปืนของเพื่อนคอร่าไง
ลงไปสิ
คุณมีความคับแค้นในใจ
หาทางกำจัดมันไปซะเถอะ
ไม่งั้นมันจะทำให้คุณตายทั้งเป็น
เป็นเชื้อเพลิงในแบบที่เลวร้ายที่สุด
แบบที่เลวร้ายที่สุด
นาย!
นายครับ นาย ผมมาแล้ว
ไม่
คอร่า
- ผมอยู่นี่ - คอร่า
ไม่เป็นไรนะ
เอาละ ถือนี่แทนฉันที ถือไว้
โอเค
เธอจะทำตามฉัน โอเคนะ
ช้าๆ
โอเคๆ ส่งปืนมา
คอร่า คอร่า
ผมจะหาคุณให้เจอ
คอร่า
ผมจะหาคุณให้เจอ
ไม่ว่าคุณจะไปไหน
ผมจะหาคุณให้เจอ
คอร่า
อยู่ไหน
- ผมอยู่นี่ - ไม่ใช่
โฮเมอร์ ฉัน... ฉันมีบางอย่างจะพูด
ฉันมีคำพูด
- พร้อมไหม - ครับผม
สิ่งจำเป็น... ไม่ใช่
สิ่งจำเป็นของอเมริกัน
คือสิ่งอันดีเลิศ
ดวงประทีปแห่ง...
ดวงประทีปส่องสว่าง อันเกิดขึ้นจากความจำเป็น
ความจำเป็นและคุณความดี
ท่ามกลางภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
ใช่
พิชิต สร้าง และพัฒนาความเจริญ
ใช่ ยกฐานะเชื้อชาติที่ด้อยกว่า ถ้าไม่ยกฐานะก็กำราบ
ถ้าไม่กำราบ ก็ฆ่า กำจัด
ชะตาที่ฟ้ากำหนดมาให้เรา
สิ่งจำเป็นของอเมริกัน
ไปเถอะ ไป นายต้องไป ไปสิ
เราล้วนมีที่ยืนของตน
คุณและผม ทาสและคนจับทาส
นายใหญ่และนายผิวสี
ผมหมายถึงทุกคนตั้งแต่นักการเมือง
ไปจนถึงผู้อพยพมาใหม่ ที่หลั่งไหลเข้ามาตามท่าเรือ
คนที่อ่อนแอในเผ่าของคุณ
ถูกคัดออกไปแล้ว
ผมหมายถึงพวกเขาตายในเรือขนทาส เป็นโรคฝีดาษตาย
หรือตายขณะทำงานในไร่ครามและฝ้าย
คุณเคยได้ยินชื่อผมตอนเป็นเด็กผิวดำ
คุณ...
ควักลูกตาสีฟ้านั่นออกมา
นายครับ นาย นายครับ ฟื้นสิ
นายครับ
ไม่
ทางลับ ทางทาส
คำบรรยายโดย: สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ