I co sądzisz?
Niesamowite pierwsze wydanie.
Może wina, Christophe?
Wyglądasz, jakbyś jedną nogą był w grobie.
W końcu księgę żem spisał własną krwią.
Po zapachu sądzę,
że wykonałeś te strony z własnej skóry.
- Cudzej również. - Dobrze.
Chętnych sług
oddanych dziełu powołania tego potężnego tomu do istnienia.
Co mi zresztą po skórze i posoce w zaświatach?
Zaiste. Ile kopii przewidujesz?
Kopii?
Nie będzie żadnych kopii.
Chcesz sprzedać tylko jeden egzemplarz?
Może istnieć tylko jedna księga Praecepta Mortuorum.
Jej wartość tysiąckroć wyższa niż gryzmoły tego ćwoka Miltona.
Ktokolwiek wejdzie w jej posiadanie, zdobędzie moc magiczną, która...
- Mogę coś wtrącić? - Słucham.
Ucieszy cię wieść, że znalazłem kupca.
Zaistem rad.
Choć wcale niezaskoczony.
To się okaże. Zapraszam, Inkwizytorze.
Nie śmiałbyś.
A jednak.
Przeczytałeś ją?
- Całą? - Przebiegłem wzrokiem. Jestem wydawcą.
Nie, Antoine.
Byłeś wydawcą.
Twój koniec, skrybo, nie będzie równie łaskawy.
Obyś miał dość skóry, z której będę cię mógł obedrzeć.
- Brać go! - Nie.
Nie. Błagam!
Możecie mi pomóc?
Astrid,
to wrażenie, że prześladują cię duchy, jest zwane syndromem Caspera.
Często wywołuje je uraz psychiczny.
Doświadczyłaś ostatnio jakiejś traumy?
Spłonął mi dom i widziałam jak mama stanęła w płomieniach.
Potem zabrano mnie do szpitala.
Ale zamiast lekarzy były tam jęczące cienie.
Wtedy zobaczyłam mamę, tyle że była duchem.
Cóż, to mogło wywołać traumę.
Tak, to mogło załatwić sprawę.
Zgadza się.
Okej.
Zsynchronizujmy oddechy.
Okej.
Wybacz naukowy żargon.
Chcę, żebyś wyłączyła przednią część mózgu,
żebym mógł porozmawiać z tylną.
- Okej? - Okej.
Okej.
- Twój ulubiony serial? - Przyjaciele.
Lubię go.
Dobrze, kochana.
Zamknij oczy.
Nie ty. Co robisz?
Po prostu...
Wyobraź sobie, że oglądasz odcinek Przyjaciół.
Chandler opowiada dowcip.
O co Monica tak się ciska?
Jest Gunther.
I małpka kapucynka.
Gunther i kapucynka. Odpręż się.
Teraz chcę pomówić z podświadomością Astrid.
Witaj, podświadomości Astrid.
Witaj, Gus.
Kiedy pierwszy raz napotkałaś te duchy?
W szpitalu.
Co to za szpital?
Tam, gdzie mnie widziałeś.
Przy drodze.
Jestem w nim teraz.
Jest ciemno.
Są tutaj.
To dobry czy zły znak?
Co robisz?
Przestraszyłeś mnie.
Chcę wejść do Internetu, żeby wysłać wiadomość.
Skorzystaj z telefonu, który ci kupiłem.
- Z tego? - Tak.
To też komputer.
- Wiedziałem. - Nastaw wodę.
Hej. Musimy lecieć do pracy.
Do lunchu możesz nam towarzyszyć .
A co się wtedy stanie?
Spotkamy się z Janey Feathers.
Nie wiem...
Będzie dobrze.
A ty kim jesteś?
To Astrid.
- Dzień dobry. - Witaj, Astrid.
Skąd znasz tych dwóch nicponi?
- To moja dziewczyna. - To moja bratanica.
Poznałeś Gusa dopiero w tym tygodniu.
Tak, ale...
wpadłem do niego na kolację i ona też tam była.
I od razu...
Pomyślałem, że zaproszę ją na randkę,
a ona oczywiście się zgodziła i...
Uczę się od nich fachu.
Od teraz to będzie oficjalna wersja.
Gus Roberts.
Nie chciał jednego, a teraz ma dwoje partnerów.
To nie partnerzy.
Astrid, masz szczęście.
Twój wujek to nasz najlepszy instalator.
Zwiększył nasz zasięg o 100 procent.
A z wejściem 6G będziemy mieli jeszcze więcej roboty.
Więc trafiłaś tu w samą porę.
Okej.
Dzięki, szefie. Do roboty.
Absolutnie.
- Do dzieła. - Świetnie.
Dobrego dnia.
Mówi Dave, czym mogę służyć?
Halo?
Bjorn, znowu to samo. Już piąty raz dzisiaj.
- Och, Gus. - Witaj, Janey.
Jak się masz?
- Dobrze wyglądasz. - Dziękuję.
Dzięki.
To jest badany?
Nie, to Elton, współpracownik.
Osobliwa aura.
To o niej ci mówiłem. Astrid.
Bez urazy,
ale muszę cię oczyścić, zanim przestąpisz próg.
Sekundkę.
Tędy.
- Co u ciebie? - Położyłaś wykładzinę.
Tak. Podoba ci się?
Kopę lat.
Hej. Jest gotowa.
Chodź.
Na co patrzysz?
- Okej. - Dzięki.
Zatem jesteś tą dziewczyną od duchów.
Tak, chyba że oszalałam.
To nie szaleństwo, moja droga.
Zakładam, że Gus opowiadał, jak próbowaliśmy skontaktować się z Emily?
Kim jest Emily?
Mamy zająć się Astrid, a nie mną.
Zaczynamy?
Znasz zasady. Płatność z góry.
Ile teraz bierzesz za seans?
Zwykle 50, ale dla ciebie zejdę do 40.
- Dobra. - Gus, ja nie mam...
Nie szkodzi. Wszystko w porządku.
Och...
- No już. Taka wola duchów. - Dobra.
Właśnie tak.
Pójdę zapalić kilka świec i oczyścić kuchnię szałwią.
Praecepta Mortuorum.
Spisana na ludzkiej skórze krwią satanistów.
Znalazłam na bazarze w Gloucester.
Sprzedali mi za piątaka, bo brakuje ostatniej strony.
Myślisz, że to oryginał?
Raz chciałam jej użyć i zasłony stanęły w płomieniach.
Emily napisała o niej artykuł.
Wiem. Sama jej ją pożyczyłam.
Hej...
- Myślisz, że mógłbym... - Wykluczone.
Nie pożyczyłabym jej Emily, gdybym znała prawdę.
Dowiem się, kim jest Emily?
Żona Gusa.
Nieżyjąca żona.
Dość już tego.
Pogadajmy z tymi duchami.
Za sprawą tej świecy
granica między światami staje się przezroczysta.
Zobaczcie nas.
Przemówcie do nas.
Wszyscy są mile widziani.
Przepraszam.
Co zrobisz, jeśli te widma się tu zjawią?
Nie mogą wkroczyć do naszego świata.
Do stworzenia przejścia potrzebna byłaby potężna magia.
Ale oglądałam Egzorcystę.
Ale my nie robimy egzorcyzmu.
Jeśli głowa zacznie ci się obracać i spróbujesz wsadzić sobie tam krucyfiks,
zdmuchnę tę świecę.
To przerwie połączenie.
- Okej. - Dobrze.
Damy radę?
Światło, które oświeca delikatną powłokę,
przywołuje cię do jedności.
Wiatr...
To oni?
Nie ma sprawy.
Coś jest nie tak.
Mój Boże.
O nie.
Są tutaj.
Czuję ich.
Janey, teraz!
Okej.
Coś ty mi sprowadził do domu?
To nie są dusze zmarłych bliskich.
To złośliwe duchy.
A my otworzyliśmy im drzwi.
Wybacz, kochanie, ale nie mogę ci pomóc.
Nie wiem, czy ktokolwiek może.
Hej.
Nie mów tak.
A teraz wynocha.
Po południu mam masaż kamieniami i oczyszczanie czakramów.
Muszę tu posprzątać. Wygląda, jakby bomba spadła.
Chodź.
- Gus... - Tak?
Propozycja aktualna, jeśli trzeba ci wymasować kamienie.
Wiesz, gdzie mnie szukać. Czas pójść naprzód.
Właśnie idę.
Zostań.
- Co? - Tak.
Robię się napalona, jak pojawiają się duchy.
Tak, wiem.
Zobaczmy, czy to zadziała.
Proszę.
Okej, idealnie.
Witaj, Piekielne Dzwony. To ja.
Chcę powiedzieć, że niezmiernie lubię twoje nagrania.
Bardzo przemawiają do...
Co? Co jest, kurwa...
Co to, kurwa, jest?
No nie!
Co?
O nie!
Zaraz.
Co? Przesyłanie.
Przesyłanie? Nie.
Jak to usunąć?
A co, jeśli demony wciąż tu są?
Spokojnie.
W spryskiwaczu mam święconą wodę.
Bez obaw.
Podwieźć cię do domu?
Dziękuję, ale spłonął.
Zatrzymaj się u mnie.
Poważnie?
Tak?
Helen nie będzie miała nic przeciwko.
Nie ma mowy!
Daj spokój, Helly.
Tylko na trzy dni.
Wiesz, że to dla mnie trudny okres.
Cov Col Cos Con jest lada dzień.
- Poza tym jestem cała obolała od RSI. - Dzień dobry.
Przepraszam.
- Myślałam, że się wita. - Lepiej jej nie dotykać.
- Przepraszam. - Okej.
Co to jest Cov Col Cos Con?
To...
Konwent miłośników przedmiotów kolekcjonerskich i cosplayu.
Dziękuję.
Elton, mam migrenę.
Dasz mi chwilkę?
Okej. Dzięki.
Słyszałeś o Cov Col Cos Con?
Nie.
Brzmi jak coś, na co idą ludzie,
którzy nie mają nic do roboty.
Przebierają się za postaci z anime albo kosmitów.
W życiu bym się na to nie wybrał.
Mój Boże.
Doktor Peter Toynbee ma tam prelekcję.
- Muszę na nią pójść. - Kto to taki?
Dr Peter Toynbee. Zajmuje się konspiracjami. Odludek.
Badał teorię międzywymiarowej świadomości.
- O czym ty mówisz? - O duchach.
- I jak? - Hej.
Dobre wieści.
Helen z chęcią cię przyjmie.
Tato?
POZA BEZMIAREM DR PETER TOYNBEE
ROZDZIAŁ V
Prawda a fikcja – analiza Praecepta Mortuorum.
- Hej, Gus. - Ubierajcie się.
Zaraz po was przyjadę.
- Teraz? - Tak.
- To tutaj? - Tak.
Jesteśmy blisko.
SZPITAL
Sporo czasu spędziłem na badaniu twojej sprawy.
Klucz do twojego problemu
leży tu, gdzie wszystko się zaczęło.
Skąd ta pewność?
Cóż...
Ukradłeś to Janey Feathers.
Nie ukradłem.
Mówiła, że to spaliło jej zasłony.
Spokojnie. Wiem, co robię.
Na szczęście moja zmarła żona Emily
poświęciła wiele miesięcy tłumaczeniu tej księgi.
I jestem pewien, że znalazłem fragment,
który rozwiąże twój problem.
Na ile pewien?
W procentach?
Na 85 procent.
Chodźmy.
Tak.
Dr Toynbee mówi jasno.
Ofiara nawiedzenia musi wrócić do miejsca, w którym to wszystko się zaczęło.
Tak uwolni się od problemu.
Proszę.
Miejcie oczy otwarte.
Tędy.
Słyszeliście?
To tylko wiatr.
Brzmi jak szept.
Niegrzecznie jest szeptać.
To chyba tu.
Na pewno?
Na 85 procent.
Elton i ja zajmiemy pozycje tu, w pokoju pielęgniarek.
A ty może...
zrelaksuj się. Połóż się i wyluzuj.
Chcecie mnie tu zostawić samą? Niby jak mam się wyluzować?
Wybacz. Według księgi obiekt musi być sam.
Nie możemy jej tak zostawić.
Jeśli coś się stanie, będziemy mogli...
Mogli co?
Interweniować.
Powodzenia.
Gus?
Tak?
Może po tym wrócimy
do bycia zwyczajnymi instalatorami?
Tak?
Dlaczego? Stoimy na progu czegoś ważnego.
Nie chcę stać na żadnym progu.
Nie znowu.
Co cię spotkało?
Nic. Nic takiego. Daj spokój. Ona jest tam sama.
Dobra.
Przeczytałem to wcześniej. Napisali tu,
że: „Rzucający zaklęcie...” - czyli ja,
„...powinien wziąć nie więcej niż łyk...
ciepłej u...” Tak.
„...uryny
przed rozpoczęciem rytuału”.
Nic z tego. Sikałem na zleceniach.
Faktycznie szkoda.
W takim razie...
- muszę pić własną. - Tak.
No dobrze. Decyzja zapadła.
- Mam zaczekać na zewnątrz? - Nie. Wszystko w porządku.
No dobra.
Jedziemy.
- Gus... - Nie. Jeden łyk.
Gus, tu jest napisane „solanka”.
- Poważnie? - Tak. Solanka, nie uryna.
Gdzie? Pokaż.
Solanka.
Faktycznie.
Gu...
- Astrid, gotowa? - Nie.
Dobrze. Zaczynamy.
Gus.
Coś tam z nią jest.
Emily?
- Gus. Gus. - Emily?
Gdzie idziesz?
Proszę.
Okej.
Nie!
Masz jedną nową wiadomość.
Gusie Robertsie, jeśli zagniesz choć jedną stronę tej księgi,
wsadzę ci mój największy ametyst, gdzie słońce nie dochodzi.
Wybacz.
Udało się?
Tak?
Co się stało w szpitalu?
Dlaczego przerwałeś inkantację?
Wydawało mi się, że zobaczyłem kogoś, kogo znałem.
Myślałem, że to oznacza porażkę.
Ale się udało.
Hej, Astrid.
Wszystko w porządku?
Tak. Chyba tak.
Duchy...
zniknęły.
Zero duchów.
POSZUKIWACZ PRAWDY
541 NOWYCH SUBSKRYBENTÓW
Co to, kurwa, jest?
Co jest?
Dzięki, tato.
Dziękuję, że mi pomogłeś.
Nie ma sprawy.
Jesteśmy poszukiwaczami prawdy. To nasza robota.
Tak?
Jak się czujesz?
Czuję...
że żyję.
Tak?
Tak.
Dobrze.
Tłumaczenie napisów: Malgorzata Siemionkowska