Umieść go w labiryncie, Peter.
Teraz bacznie obserwuj.
Badany obiekt numer 1597 otrzymuje polecenia
przez przetwarzającego dane miniaturowego robota umieszczonego w oku.
Długa nazwa na taki mały przedmiot.
Japończycy nazywają je chyba nanobotami.
Cicho.
Szczur instynktownie zmierza ku hot dogowi,
jednak nasz „nanobot” tłumi jego myśli i kieruje go tam, gdzie chcemy.
- Udało się. - Tak, to działa.
A teraz nastaw radio na fale AM.
Przejdźmy do słów, które zainicjują przeniesienie.
Przepraszam, dr. Connelly.
Czy mógłbym spróbować?
Jeśli jesteś gotowy.
Zacznij inkantację.
Dobrze. Delikatnie zwiększ moc, by aktywować nanobota.
Szybko, chłopcze, zwiększ moc. Przeskakuj między częstotliwościami.
Musimy wciągnąć jego duszę do maszyny.
Proszę.
Udało się.
Tak, przeniósł się.
Daleko zajdziesz, Peterze Toynbee.
Rozdział 3, ciągłość dusz.
ŻYCIE PO ŻYCIU
Dokąd zmierza nasza dusza po śmierci?
PSYCHOLOGIA PRZEMIESZCZANIA EMILY ROBERTS
Moim skromnym zdaniem nasze dusze odważnie trwają nadal,
przemierzając kosmos niczym pierwsi osiedleńcy.
Aż nadzwyczajne zdarzenia przeniosą je ponownie do tego...
SPOTKAĆ SIĘ Z TOYNBEEM
...lub kolejnego świata.
Czasem udaje się zauważyć ten moment przejścia duszy.
Emily.
Co je powoduje?
Niektórzy sądzą, że pełne zaćmienie słońca, choć jest rzadko. Podzielam ten pogląd...
Stu nowych subskrybentów.
Nie wierzę.
W co?
Nic takiego.
Wiem, o co chodzi.
O ten filmik ze mną z króliczymi uszami i kitą.
Upokarzające.
Musisz go usunąć. Wyglądam jak głupek.
Problem w tym, że przyciąga sporo widzów do mojego kanału.
Rozumiem, durny staruch ma wabić do kanału o duchach.
- O to chodzi? - Usunę go, okej?
- Kurwa! - Proszę bardzo.
- Daj spokój. - Usuwanie zakończone.
Gotowe.
To ty. Udawałeś komunikat.
- Na pewno usunąłeś? - Tak, tato.
Dokąd idziesz?
Na CovColCosCon.
Co takiego?
Konwent miłośników przedmiotów kolekcjonerskich i cosplayu.
A kto mnie zabierze do bukmachera?
Może popchnij... Uważaj na kolana.
Pchaj od dołu.
- Dobrze. - Idzie.
Ostrożnie. Cholera.
Uważaj.
Nie wygram konkursu na kostium, jeśli go rozwalisz.
Nawet cię nie zapytałem. Jak się czujesz?
Dobrze. Nie widać?
Ależ nie, widać.
Ja tylko... Na pewno wszystko w porządku?
Zastanawiam się, co począć. Nie mogę wiecznie mieszkać tutaj, prawda?
Mam wrażenie, że Helen zaczyna cię lubić.
- Dobra, przysuwaj. - Elton.
Jeśli ta dziewczyna zniszczy moje dzieło, skasuję ją.
Rozdział 4.
Nasz wszechświat nie jest jedynym.
Są inne światy obok niego, poza nim i ponad.
- Co to za bzdety? - Wielka mnogość...
To dr Peter Toynbee. Idę wysłuchać jego prelekcji.
Może jak skończysz go słuchać, podrzucisz mnie do bukmachera.
- Tato, zaczekaj. - W tym rozdziale...
- Halo. - Posłuchaj.
Już jedziemy, ale Helen ma obsesję na punkcie zarazków.
Chce wiedzieć, czy...
Twój van jest czysty?
Tak. Bardziej czysty nie będzie.
To służbowa furgonetka.
Hej. Piekielne Dzwony, prawda?
Widziałem wszystkie twoje filmiki.
Zaraz.
Pan jest Staruszkiem od Króliczego Filtra.
Helen, to mój tata, Richard.
To jest Helen.
Miło mi poznać drugą internetową gwiazdę.
Niektóre z rzeczy, które mówisz...
Naprawdę rozumiesz, co to znaczy, cały czas być samemu.
Nie do wiary. Jestem obok.
Samotność jest do bani.
Jedzie pan na CovColCosCon?
Nie. Zostawia mnie samego. Znowu.
Przecież cię zaprosiłem.
Ale czy naprawdę?
Możemy zrobić z tobą wywiad,
pogadać o potencjalnych filmach, założyć ci konto na Instagramie.
Chwileczkę.
Chyba nie potrzebuję konta na Instagramie.
Chcę się skupić na kanale na YouTubie.
Mówiłam do Richarda.
Bardzo ekscytujące.
Miło, że ktoś się mną interesuje.
Mówiłeś, że cię wykorzystuję.
Ktoś tu jest zazdrosny
o czyjąś popularność w Internecie. Dobrze mówię, Helen?
Tak.
Kamera B.
- To tu? - Tak.
Gotowi? Helen?
Helen jeszcze chwilę zostanie.
W aucie?
Potrzebuje...
Potrzebuje trochę czasu.
Nie ma sprawy. Zostanę z nią.
Nie kręci mnie jakiś odpicowany laluś gadający o wywarach.
O wymiarach.
Co?
Wolę zostać sama.
Na chwilkę.
Rozumiem.
Dobra, Gus,
zaprowadź mnie do swojego przywódcy.
Dziękuję.
Elton. Pamiętaj, żeby zrobić ujęcia ludzi,
- stoisk, kostiumów i... - Rozumiem.
Wiem, co robić.
Dobrze.
Na pewno sobie poradzisz?
Muszę się naszykować.
Chodzi o mój kostium.
Ale dzięki.
Okej.
Chodź.
Nic jej nie jest?
Tak. Przyjeżdżamy tu od pięciu lat.
Ani razu nie weszła do środka.
Witamy na CovColCosCon.
Konkursy strojów...
Co najpierw?
Ogólne ujęcie dla Helen.
Potem możemy...
Nadchodzą!
Pomocy!
Ożeż kurwa.
Kevin McCarthy w remake'u
Inwazji Porywaczy Ciał z 1978.
Dokładnie. Większość nie poznaje.
- Mówi o aktorze, którego udawał. - Zorientowałem się.
Braliście kiedyś udział w przeżyciu budzącym przerażenie?
- Tak. - Tak.
Odbywają się w środku.
Ale musicie je sami znaleźć. Tak jest fajniej.
Jeśli będzie zbyt strasznie, hasło bezpieczeństwa to „pożar”.
„Pożar”?
Nie uważasz, że to może spotęgować panikę?
- Tak sądzisz? - Nieważne. Damy sobie radę.
Wybaczcie.
Chodź.
Ale po co nam hasło bezpieczeństwa?
Po co nam hasło bezpieczeństwa?
Ile ten nudziarz będzie smęcił o kosmosie?
Nie chcę przegapić występu Piekielnych Dzwonów.
To tylko godzina. Zależy mi na tym.
Dobra, rzućmy okiem.
WYPRZEDANE
Dr Peter Toynbee.
Wygląda na nudziarza.
Robi magiczne sztuczki?
Zależy, jak na to patrzeć.
To fascynująca postać. Emily napisała o nim artykuł.
- Poważnie? - Tak.
Nie ma już biletów.
- Spróbuję go dla ciebie załatwić. - Nie odchodź.
Przegapisz występ.
Nie. Co za...
Zaraz zaczynamy.
Czekam na...
Proszę. Na pewno nie chce pan przegapić początku.
- Za drzwiami prosto. - Okej.
Proszę.
Spodoba się mojej siostrze.
Helen sobie poradzi?
Potrzebuje tylko trochę czasu.
Wierz mi, radzi sobie coraz lepiej.
Za pierwszym razem ledwo odjechaliśmy sprzed domu,
a zaczęła płakać i mnie bić.
Co jej dolega?
Kiedy byliśmy dziećmi, wydarzyło się coś strasznego.
Od tamtej pory ma problemy.
Jak to „coś strasznego”?
Długa historia. Dość powiedzieć, że to odcisnęło się na jej psychice.
Staram się jej pomóc, jak umiem.
Jesteś dobrym bratem.
Mamy czas na przeżycie budzące przerażenie?
Nie.
No chodź.
Nie będzie gorzej niż w nawiedzonym szpitalu.
Uwaga.
Przepraszam.
Tato?
Nie widziała pani mojego taty?
Dałem mu swój bilet i albo gdzieś poszedł, albo jest w środku.
Ma pan bilet?
Tak. Ale dałem go tacie.
- A on gdzieś przepadł. - Musi pan mieć bilet.
Mam.
To nieporozumienie.
SALA WYKŁADOWA
Ja pierdolę.
Przepraszam.
No dobra.
Idzie.
Największy geniusz wszechczasów.
Do cholery.
Dziękuję. Bardzo to miłe.
Witajcie, dzielni kosmiczni podróżnicy.
Co powiedział? Komiczni po próżnicy?
Dziękuję za przybycie.
To nie są normalne warunki,
w jakich zwykłem do was przemawiać.
Jesteśmy na konwencie cosplayu.
Waszą obecność poczytuję więc za oznakę determinacji i oddania.
Nasza ścieżka daleka jest od przewidywalnej.
Gratuluję.
Przeszliście przez pierwsze wrota.
Zobaczmy, co nas czeka.
Odbierz telefon.
Po co ci komórka, skoro jej nie odbierasz?
Przepraszam. Doszło do pomyłki z biletem.
- Dałem go ojcu, ale on... - Spadaj.
W porządku.
POMIESZCZENIE PRYWATNE
WYJŚCIE POŻAROWE
Piwnica. Klasyczny numer.
Jeśli coś na nas wyskoczy, to się zesikam.
Lepiej nie.
Nie powinno tu być więcej ludzi?
Pewnie robią wiele takich wydarzeń równolegle.
Super. Jak prywatny pokaz grozy.
Chyba ostatnio mieliśmy dość pokazów grozy.
Jak to?
Czy to naprawdę przyjemne?
Tak.
To jak...
straszne, ale bezpieczne.
Wtedy czujesz, że żyjesz.
Po prostu uważam...
Słuchaj.
Czeka na ciebie Eternis.
Eden, w którym możesz żyć wiecznie,
w harmonii z towarzyszącą ci wędrowną duszą.
To jest jak Butlin's.
Pieprzenie.
Robi wrażenie.
A jeśli powiem wam, że to rzeczywistość?
Miejsce wolne od tyranii.
Wieczny Eden,
gdzie złe moce nie mają wstępu.
Chcecie, by wskazać wam drogę?
- Tak. - Pewnie.
Już to widzę.
Jesteście wybrańcami.
Moi lojalni wyznawcy.
Moja trzódko.
Uczcijmy to.
Co on robi?
To pewnie tutaj robią ten interaktywny pokaz.
Wszystko dobrze?
Nie.
Za dużo tej interakcji.
Super, nie?
Czuję, jak wali mi serce.
Czaszka i piszczele. To znak.
Nie oglądaj się. W filmach to przynosi pecha.
WEJŚCIE PRYWATNE WSTĘP SUROWO ZABRONIONY
Jak w amatorskim teatrze.
CHWAŁA
Czyż to nie piękne?
Tak, piękne.
Takie piękne.
Patrzcie.
Patrzcie!
Możemy zaczynać?
Rekrutacja prawie zakończona.
Ogrzejmy się w blasku chwały stronicy.
Rozdział 15, werset 97.
Nasza droga do zbawienia.
Wygląda jak strona z księgi Janey Feathers.
Ostrożnie. To grozi samozapłonem.
Co tu robicie?
No proszę. Rozszyfrowaliśmy was.
Znamy wasze diabelskie plany.
- Co robisz? - Gram.
Co jest nagrodą?
Powolna i bolesna śmierć.
Super. Czyli żadnej nie ma.
Nie boimy się was.
Może powinniście.
Zrób zdjęcie.
- O, cholera. - Co jest?
Możemy przerwać? Przestań.
Moja siostra zaraz może wziąć udział w konkursie cosplayu.
Zabawa się skończyła.
Dorośnij, kobieto.
No dobra. Pożar!
Super efekty.
Keith, przepraszam.
Radujmy się.
Wkrótce spotkamy się w dniu naszej chwalebnej śmierci.
Poznacie to miejsce,
gdy Księżyc przesłoni Słońce,
a my znajdziemy się w Eternis.
Obudźcie się.
Jasny gwint.
- Hej. - Jezu.
Helen.
Co tu robisz?
Konkurs przebieranek zaraz się zacznie.
Nie traktuj mnie protekcjonalnie.
Przebieranki są dla dzieci.
- To jest cosplay. - Okej. Iść z tobą?
Nie. Nie mogę.
Masz tremę?
Coś w tym rodzaju.
To najlepszy kostium, jaki zrobiłam,
a nigdy nawet nie wyszłam poza parking.
Nie radzę sobie wśród ludzi.
Patrząc na ciebie, nigdy bym się nie domyślił.
Oglądałem twoje filmy w sieci
i na nich wydajesz się pewną siebie, pogodną i uroczą dziewczyną.
A pokazujesz się setkom subskrybentów.
Dokładnie jest ich 3130.
Serio? Mój Boże, dałbym sobie odciąć prawą rękę, żeby tylu zgarnąć.
Pomarzyć dobra rzecz.
Twoje filmy są przestarzałe.
Po prostu mi szkoda, bo...
to świetny kostium.
Wygląda lepiej niż prawdziwy Dalek,
przynajmniej do czasu, gdy Pertwee zagrał doktora.
- Jesteś fanem Doktora Who? - Stare dzieje.
Lubiłem Toma Bakera,
ale z czasem jakby z tego wyrosłem.
Wszystko się zmieniło.
Mogę ci dać radę?
Czasem nie warto słuchać tego...
i lepiej posłuchać tego.
Choćby przez pięć minut.
Panie i panowie, zaczynamy.
Proszę o brawa dla trzeciego miejsca, które zajmuje Maga Troll!
Dobra robota. Uroczy zwolennik białej rasy.
A teraz drugie miejsce.
Złóżcie dłonie do oklasków dla...
Prince'a 2099!
Znakomite dzieło.
Musisz być z niej dumny.
Jeszcze nie mogę uwierzyć.
Hej, gdzie się podziewaliście? Myślałem, że poszliście na pokaz grozy.
Poszliśmy.
Nie widziałem was.
Ten efekt z krwią był niesamowity.
- Właśnie. - To dobrze.
Zwycięzcą konkursu cosplayu w tegorocznej edycji CovColCosCon jest...
Dalek autorstwa Helen John!
Brawo, Helen!
Helen!
Helen, dokąd idziesz?
Helen!
Wszystko okej. Wygrałaś.
Jestem z ciebie taki dumny.
Wygrałam!
Helly?
Czy ktoś mógłby zdjąć ten hełm? Nie mogę oddychać.
No tak.
O mój Boże, jak tu gorąco.
Spociłeś się.
Nasza umowa jest aktualna?
Tak, podrasuję twoje filmy na YouTubie.
Czy możemy w końcu iść do domu?
Ten idiota Toynbee zanudził mnie na śmierć.
Kogo udajesz?
Helen wygrała. To jest Dalek.
Kretyn.
Jaki on jest?
Dr Peter Toynbee.
Wysłuchałeś wyjątkowej prelekcji
jednego z najbardziej kontrowersyjnych myślicieli.
- Była strasznie nudna. Zasnąłem. - Zasnąłeś.
Zaraz...
Tak?
Przypominam sobie...
Był pokaz slajdów.
Zdejmij okulary.
Zjem trochę spaghetti.
Czyż to nie piękne?
Takie piękne.