HULYO 4
Anong meron dito?
Diyos ko, 'wag mong buksan 'yan.
Teka.
Ganito ka kaganda sa yearbook picture mo.
Nag-quote ka ng galing sa Twilight?
Nagpapaka-ironic ako.
Para namang hindi.
Ironic na 'yon sa ngayon, kaya panalo ako.
Para bang sinabi ng dakilang pilosopo na si S. Meyer,
"Napagpasyahan kong magtungo sa impyerno, maigi nang sulitin iyon."
Lintik. Ingat ang lahat,
meron tayong Twilight-quoting badass dito.
Halika, ipapakita ko sa'yo kung paano maging badass.
Tao po?
Okay. Sige.
Nagkakasiyahang couple habang naglilipat sila.
Nakakadiri. Nasusuka ako sa inyo.
Masayang makita ka ulit.
Pwedeng doon mo sukahan para 'di na namin dalhin?
Hoy!
Gagawa lang ako ng expectations, ha.
Hindi ako makakatulong sa pagbubuhat.
Hindi ako ganoon. Pero dinalhan kita ng regalo.
Biblia?
Dahil magsasama na kayong dalawa, mabubuhay sa pagkakasala.
-Okay, Pope Jorgito. -Uy, Uy. Buksan mo.
Okey.
-Gusto ko 'to! -Syempre, 'di 'yan tunay na Biblia.
-Salamat. -Walang anuman.
Alam mo, ikaw ang huling lalaking nakasama ko.
Oo. At magiging ganoon pa rin iyon,
mas kaunti lang siguro 'yong patugtog ng Destiny's Child.
Siguro, pero...
Okay. Uy. Uy. Ako ang nakakatawa rito.
Sige. Relax, bata. Sige.
-Magkakarga na ako sa truck. -Okay. Love you.
Love you, too.
-Babalik ako. -Sige.
Kitakits.
Okay, kung ganoon siya kapag lalabas ng bahay,
ayoko nang malaman kapag papasok siya sa trabaho.
Oo. Nakapag-sex na kami sa lahat ng parte ng apartment na 'to.
Jorge, parang tama ang lahat.
At madali! Walang mga "Sabi sa'yo, eh."
Bihira kaming magtalo, at pareho kami ng mga gusto.
At ang pinakamaganda, naglilinis siya nang 'di sinasabihan.
-Alam mo kung gaano ka-hot iyon? -Oo.
Alam ko kung gaano ka-hot iyon. Ano lang...
Iniisip ko lang, 'di kaya parang masyadong mabilis?
Nakakatuwang nag-aalala ka, pero masaya talaga ako.
'Wag mo akong isipin. Ikaw! Malaking araw 'to.
'Di ako makapaniwalang napilit mo si Papa sa food truck mo.
Makulit ako, eh.
-Proud ako sa'yo. -Salamat.
Buwisit din ako sa'yo sa pagkuha sa lahat ng mga pinsan.
Isa sa perks ng pagiging Latino ang mga pinsan.
Libreng labor, zero guilt.
Inom tayo. Tara.
Salamat sa pakikipagkita sa amin.
Nagulat kaming 'di ka nag-reschedule dahil sa holiday.
'Di holiday para sa'kin ang Fourth of July.
Itinatag ang bansang 'to sa digmaan at nakaw na lupain,
at makikipag-inuman ako para magdiwang?
Utang na loob.
Malinaw na malinaw iyon sa Konstitusyon.
Ang araw na 'to ay para sa mga Puti na may pag-aari,
at Itim na babae akong nangungupahan.
Kumusta ang nakaraang linggo?
Ayos naman.
May mga naging kaunting isyu.
Nagmamaneho ako at nakakita ng runners at naalala ko na naman.
Pero pinag-usapan namin
at mukhang naging okay naman kami.
Oo.
At masaya akong sinabi niya.
Mahusay.
Pinag-uusapan n'yo habang nangyayari.
Kumusta naman ang physical intimacy?
Mas nagyayakap na kami.
Nakalagpas na ba sa yakapan?
Sabi n'yo sa'kin na gusto n'yo pareho ng physical intimacy
at walang pag-usad.
Masyado lang talagang busy sa restaurant.
At magsisimula ng food truck ang anak ko.
Ngayon, sa totoo lang. Sobrang exciting.
At ang anak namin ay lilipat na sa boyfriend niya.
Sobrang abala talaga ang pamilya.
Oo.
Tunog ang daming dahilan para sa'kin.
Halatang iniiwasan n'yong mag-sex.
Kung gusto n'yo, magbibigay ako ng assignment na baka makatulong.
Okey.
Gusto kong magpokus kayo sa isa't isa nang isang buong araw.
Walang pamilya, walang restaurant. Kayo lang dalawa.
At para makatulong sa inyo sa kuwarto,
o kung saan man kayo komportableng maglabing-labing--
Walang panghuhusga rito, narinig ko na lahat.
Gusto kong subukan n'yo 'to.
-Dice? -Sex dice 'yan.
Itapon n'yo at kung anong lumabas, iyon ang gagawin n'yo.
Ang lungkot namang gagamit pa kami ng dice para mag-sex.
Pero nandito pa rin tayo, Jorge.
Nandito tayo.
Sampung minuto na lang, nandyan na kami.
Baby, 'di ako nagmamadali.
Isa pa, napaka-cute ng kasama ko.
Tama na, namumula na ako masyado.
Excited na akong makilala mo si Charlie.
Alam ko. Handang-handa na ako.
Magiging sobrang cute nito. May dapat ba akong malaman?
Mahilig talaga siyang mag-drawing, kaya humanda ka nang maging model.
Magiging masaya ang araw na 'to.
Pupunta ang mga kaibigan mo, nilinis ko ang pool,
at perpekto ang panahon para sa mga kalokohan sa beach.
Kalokohan sa beach?
Hindi ganoong kalokohan, pero-- Oo, babalikan natin iyon.
May mga kalokohang laro
ang lugar namin para sa Fourth of July.
At sa wakas, ngayong taon, makakasali na kami ni Charlie
sa three-legged race.
May dala ba tayong extra-strength sunblock?
Oo, kawawa kong tisoy.
Dalawang bote. SPF 600, para manatili kang maputi.
Salamat.
Pinaghirapan ko talaga 'to.
Ano? Ang lupit nito.
Lintik.
At heto ako, nakasuot ng pipitsuging tsinelas.
Tara.
Ang lupit ng gawa ng magpipinsan! Baka dapat ko silang bayaran.
Hindi mo sila binayaran?
At... post.
Walang likes.
Dahil failure ako at 'di 'to uubra.
Okey.
Pupunta ang mga tao.
Ang ganda ng truck.
Kailangan mo lang magtiwala sa lahat ng ginawa mo.
Kailan dadaan ang mga magulang mo?
'Di sila pwedeng pumunta ngayon.
Ayokong makakita sila ng kahit anong hindi pa perpekto.
Ayokong mabigo si Papa, okay?
-Kapag 'di 'to nag-work out-- -Jorge, maghinay-hinay ka.
Hinga sa kabilaang ilong
Mangyayari iyon in three, two, one.
Salamat. Mas okay na ako.
Diyos ko, paano mo nagagawang maging kalmado palagi?
Ilang buwan mo nang hinintay ang promotion na 'to
at ni 'di ka man lang pinagpawisan.
Ang totoo, 'di productive para sa'kin ang pagiging malungkot mo.
Mas gusto kong ilaan ang energy ko sa mabubuti.
Gaya ng pagiging nandito kasama ng badass boyfriend ko
sa pagbubukas niya ng malupit niyang food truck.
Anong gagawin ko kung wala ka?
'Di mo malalaman.
-Balik na sa trabaho. -Opo, boss.
Hulaan mo sinong nandoon sa paborito mong juice place.
Sinusubukan mo bang maging boyfriend of the year?
Worth it ka.
Tingnan mo nga, patapos ka na. Kaunti na lang ang kahon.
At ang sofa.
At ang sofa?
'Di ko naisip na kukuha tayo ng sofa.
Walang espasyo para doon.
-Meron 'pag tinanggal natin ang iyo. -Tatanggalin ang sofa ko?
Bakit? Mas bago iyon.
Luma na 'yong iyo, at may strawberry candies iyon
na mga lola lang bumibili.
Pero mas komportable ang akin, kita mo?
Isa pa, ang tanga lang na magtanggal ng maayos pang sofa.
Okey.
Ganito kaya?
Dalhin natin ang sofa,
tingnan kung anong mas maganda, tapos magpasya tayo.
Okay, gusto mong buhatin ko ang sofa pababa ng hagdan,
paakyat sa truck, imaneho iyon,
buhatin uli 'yon sa hagdan, para makita kung anong mas maganda?
Oo.
Tatawagan ko ang mga magulang ko para tumulong magbuhat.
Kaya na natin 'to, walang problema.
Kaya natin ang lahat.
Okey.
Chikinini?
Utang na loob.
Grabe!
Akala ko, tanda na tayo para sa chikinini, pero mukhang ayos ang dice na 'to.
Hinahanda ko 'to para sa espesyal na okasyon.
'Di ko akalain ang okasyong 'yon ay X-rated Yahtzee.
Okay. Ibato na natin 'to para sex ang lumabas?
Okay, ako muna.
"Dilaan... ang mga paa."
Okay, hindi sa pang-aano,
pero 'di 'yan turn-on para sa'kin.
Ako rin. Buong araw akong 'di nakamedyas.
-Ayokong ipadila sa'yo 'yon. -Oo, huwag.
-Okay, ulit. -Sige.
"Imasahe... ang binti."
Ito, kaya ko.
Okey.
Handa ka na.
Okey.
Ang sarap niyan.
Sobrang sarap.
Gawin mo lang 'yan at ako ang magbabato.
Okay.
"Halikan ang leeg."
Okay.
Ayos.
Gusto ko 'yan.
-Isa-silent ko lang. -Okey.
-Si Lily. Dapat ko yatang sagutin. -Hindi, tatawagan natin siya.
Okey.
Teka. Naglilipat siya. Sagutin mo.
Uy, Lil. Anong meron?
Ah, wala naman.
Syempre, pupunta kami.
Kita tayo riyan.
Kailangan nila ng tulong.
Kailangan--
Sandali lang 'to tapos babalik agad tayo.
Ayos 'to.
Sobra.
Okey, tulungan natin ang mga bata at didiretso dito.
O gawin natin pareho!
Pero 30 minutes lang. Magta-timer ako.
Okey.
Babe, kailangan...
Alam kong kailangan mong magpalit,
pero parang 'di mo na susuutin uli mamaya.
Para lang madali kong matanggal.
Okey.
Nasaan ang pantalon ko?
'Di ko alam na may lemons ako sa bahay ko.
Wala. Naghanda talaga ako.
Papa...
Charlie! Na-miss kita. Kumusta ka?
-Ayos lang. -Okay.
Sol, si Charlie. Charlie, si Sol.
Kayong dalawa ang pinakaastig na mga taong kilala ko.
Masaya akong makilala ka sa wakas.
Puro mabubuti ang narinig ko tungkol sa'yo.
Oo, ayos. Masaya rin akong makilala ka.
Salamat sa pagpapasira ko sa weekend n'yo.
Binilhan kita ng regalo.
Polaroid camera iyan.
Gustong-gusto ko niyan noong kaedad mo ako.
Salamat.
Bakit 'di natin binyagan iyan at mag-group selfie?
Ang ganda! Kukunin ko 'yong mga nasa kabilang freezer.
-May isa pang freezer? -Oo.
At kayo, mag-relax lang kayo, kilalanin ang isa't isa.
Grabe 'to. Ang saya-saya ko!
Naisip kong baka pwede tayong--
Mag-a-unpack na ko. Mamaya na lang.
Para sa'kin, huli dapat ang sofa
para madali nating matanggal, pero ayos lang sa'kin.
Pang-limang beses mo nang sinabi iyan.
Parang 'di naman ayos iyan.
Dumating na ang ayuda!
'Di na namin kailangan bumili ng toilet paper. Kahit kailan.
Salamat, Papa.
Ayaw naming pumunta nang walang dala. At iyan lang ang meron sa garahe.
Pwede lang kami ng 30 minuto, pero tutulong kami.
Kahit anong kailangan n'yo.
Sa kasamaang palad, kailangan namin kayo para sa sofa,
kaya kailangan nating alisin muna ang lahat ng kahong 'to.
Pambihira, dinala mo pa 'yang lumang sofa.
-Ang ganda ng kay Santiago. -Anong sinasabi mo?
Napakakomportable ng kay Lily.
'Di ka dapat magtapon ng ayos na sofa.
Enjoy n'yo pagkain!
Enjoy kayo.
Sabi ng ospital, tatawag lang sila kung may emergency.
Sorry.
Babalik ako.
Balita ko, mahilig kang mag-drawing.
Diyos ko. Paborito ko rin iyon.
Kung nakaimbento ka ng time machine at bumalik ka noong eight ako.
Okey.
Pero alam mo, gusto ko ang buhok mo. Astig 'yang highlights mo.
Gusto ko ngang magpakalbo. 'Di ko pa lang nakukumbinsi si Mama.
Naranasan ko rin iyan.
Pero ayos lang kay Papa ang lahat.
Si Mama rin.
Tinutulungan niya akong kulayan at i-style ang buhok ko. Kaya...
Ah, syempre.
Ang akin lang, masayang makipag-usap sa ibang queer tungkol doon.
Darating ang iba kong kaibigan mamaya, ilan sa queer kong pamilya...
Pwede tayong mag-hang out, kung gusto mo.
Ayos lang. Queer din ang mga kaibigan ko.
At ilang taon na ba kayo? 50?
Alam kong ang pangit na timing nito,
pero kailangan kong bumalik sa ospital.
Sorry talaga.
Alam ko.
Isa pa, magandang bonding 'time 'to, 'di ba, Charlie?
Ewan. 'Di naman siguro aalis ang beach.
Salamat sa unawa.
Kaya kayo ang mga paborito ko.
Okey, babalik ako agad.
Okey.
Kita mo? Gusto ko 'to.
Pareho ba tayo ng tinitingnan?
Mama? Papa? Kayo ba?
-Hindi, hindi, hindi. -Hindi, hindi, hindi.
Iyon na ang 30 minuto namin.
Saved by the bell.
Pero may mga box pa silang ipapasok.
At alam mong ayokong may iniiwang trabaho.
Oo, pero may isa pa tayong trabaho na 'di pa natatapos.
Tama ka. Kailangan na nating umalis. Alis na kami.
Oo. Paalam.
Diyos ko, salamat sa pagtulong.
-I love you. -'Wag ka sa sofa.
-Salamat. -Opo, opo.
-Okay. Walang problema. -Kami nang bahala.
Ayos 'yan.
'Di ko pa nakikita ang kuwarto ni Lily.
Saan siya matutulog?
Nagbibiro lang ako.
Papa!
Oo.
PAGBUBUKAS! NG CASITA
-Excuse me. -Nakikita mo ba 'to?
Genius ba ako o genius ako?
Grabe ang pag-swing ng pendulum of emotion mo.
Magtigil ka nga.
Pero oo. Oo, genius ka.
Congrats sa'yo.
Hindi.
Congrats sa'tin. Gustong-gusto nila ang "Build a Buzz" mo.
Para tayong perfect team.
Ayos iyon, ha?
Ika-capture ko ang moment na 'to
para ipaalala sa'yo kung gaano mo ako kamahal
sa susunod na malimot kong ilagay ang dryer balls sa laundry.
-Diyos ko. Jorge, ano... -Ano?
-Nakuha ko ang trabaho. -Talaga?
Diyos ko, ang lupit nito.
-Ano? -Diyos ko.
Napakasayang araw nito. Para na tayong power couple nito.
Tabi, Sarah Paulson at Holland Taylor.
Akin na si Sarah Paulson.
-Lintik. -Iyo na si Sarah Paulson.
Chic si Holland Taylor.
Hindi, 'yong offer sa ibang lugar.
Saan, sa kabila ng bayan?
Hindi, sa kabilang bahagi ng bansa.
Sa Los Angeles.
Shit, babe. Sorry.
Oo, pero ayos lang.
Dahil magagamit mo 'to para maghanap ng iba rito.
-'Yong bougie kaya-- -Teka. Anong ibig mong sabihin?
Magandang oportunidad 'to.
Madodoble nito ang sahod ko.
Oo, pero nasa LA iyon.
Hindi mo...
Hindi mo naman talaga iniisip na kunin 'to, ano?
Jorge, baka ito na ang magpapabago sa karera ko.
Kaya aalis ka ng Portland?
Gusto ko man lang pag-isipan iyon.
Kapag iniwan mo ang Portland para mo na rin akong iniwan.
Sige, sobra-sobra 'to
para matanggap ng utak ko ngayon, kaya magpo-post ako ng story.
Anong masama sa pagbigay sa kanila ng dagdag 45 minutong tulong?
Dahil nangako tayong magsasama nang isang araw, nang tayo lang.
-'Di ko kaya 'to nang mag-isa, Jorge. -Kasi--
-Hi. -Uy.
Ginagawa ko ang trabaho, Bea.
Pero magpapakatotoo ako.
'Di ko mapigilang isipin ka kasama ang lalaking iyon.
Anong iniisip mo?
Na magkatabi kaming tumatakbo?
Kasi iyon lang ang ginawa namin.
Sana 'di ko naisip, pero iyon lang ang naiisip ko.
Yong Harvard sweatshirt niya, digital ads ang kinukuwento,
"pasok sa lahat ng banga."
Diyos ko, g-in-oogle mo siya?
Tinatambakan mo ng basura ang utak mo.
Bakit mo ginagawa iyon?
Kasi hindi ko siya masaksak.
Jorge! Tama na.
Umaarte kang para bang nagtaksil talaga ako
at nakipag-sex sa kanya kahit alam mong hindi naman.
-Muntik na! -Hindi mo alam iyon!
Inako ko na ang responsibilidad ko rito.
At ilang beses na akong nanghingi ng tawad sa paglalagay sa sarili ko rito.
At hinahanap ko ang daan pabalik sa'yo.
Tigilan mo nang pag-arteng biktima sa pangangaliwang 'di nangyari.
Pagtataksil pa rin iyon. At masakit iyon.
Mabuti akong ama sa mga bata, mabuti sa mga magulang mo.
'Di ko alam kung saan ako nagkamali.
Pakiramdam ko, mag-isa ako.
-Palagi tayong magkasama. -Oo, bilang magkasangga.
O sa restaurant o sa mga ganap sa pamilya, pero hindi talaga.
Matagal na tayong tumigil sa romansahan.
At ngayon...
Mas lalo akong nalungkot
dahil ni hindi ko alam kung gusto mong isalba ang marriage na 'to.
O kung...
kaya pa 'tong masalba.
Tanong.
Ayos lang ba ang mga magulang mo?
Parang nakita ko silang nag-aaway.
Mali ka.
Sila ang pinakamasayang couple na kilala ko.
Okey.
Uy.
Tama ka roon sa pagtatanggal ng mga kahon.
Kung arte 'to para mapaamin akong mali ako roon sa sofa,
'di 'yon mangyayari.
Alam mo, sana ganoon ako ka-advance mag-isip, chess lady, pero 'di.
Tama ka.
At mali ako at natanto kong nagpakagago ako roon,
at ayokong maging ganoon sa'yo.
Halika rito.
Ayos lang.
Nakaka-stress ang paglilipat.
Bakit 'di tayo dumalaw sa food truck ni Jorge?
Suportahan natin siya at magpa-gas bago tapusin ang pag-a-unpack.
Okey. At siguro pagkatapos nating mag-unpack,
pwede akong mag-unpack ng isa pa.
Pagkatapos manghingi ng paumanhin, meron talagang makaka-score, syempre.
Sinong chess master ngayon, baby?
'Musta?
Alam mo, naiintindihan ko.
Weird para sa'kin 'to, kaya mas weird pa 'to para sa'yo.
Uy, alam mo ang buhay ko.
Hindi dahil pareho tayong queer, pwede na tayong maging BFFs.
Gusto ka talaga ni Papa.
Na ayos talaga, dahil bago ka dumating, sobrang lungkot niya.
At mukhang ayos ka naman.
Pero parang tinatak niya sa isip niya
na magkakaroon tayo ng biglang magical bond
dahil lang pareho nating ayaw ng gender binary o kung anuman.
At kung ganoon din ang iniisip mo, 'di ito ang araw mo.
Kaya pwede ka nang tumigil sa pagsubok.
Pupunta ako sa pool. Kitakits.
Charlie, teka.
Mukhang ayos ang parenting.
Gumawa ako ng arroz con frijoles kung gutom ka.
Ayos lang ako.
Hindi, 'di ka ayos.
Pakiramdam mo ba talaga, mag-isa ka?
Gaano katagal?
Tanda mo ba kung kailan tayo huling lumabas talaga?
-Noong isang buwan, pumunta-- -Hindi sa restaurant.
Tanda mo kung kailan tayo lumabas,
nang tayong dalawa lang?
Oo.
Oo, nag...
Pumunta tayo sa...
Dinala mo ako sa Andina.
At sinuot ko 'yong dilaw kong bestida,
at sinabi mong ako ang pinakamaganda roon.
Oo.
Kita mo?
Apat na taon na ang nakalipas.
Pucha.
Gusto mo pa ba ako?
Naman.
Babe, syempre naman.
Nakita mo na ba ang sarili mo?
Nagkadigmaan para sa mga babaeng kinahihigitan mo.
Anong nangyari?
HIndi ko alam ang sasabihin.
Hindi ko naisip.
-Akala ko, masaya ka. -Masaya ako.
Nang sobrang tagal.
Hanggang sa hindi na.
Binuhos natin ang mga sarili natin sa lahat.
Pero nalimot na natin ang isa't isa.
Na...
Nami-miss ko lang ang asawa ko.
Gusto ko uling magpakasaya nang kasama ka.
Gusto kong sumubok ng mga bago at magkaroon ng adventures kasama ka.
Alam mo? May ideya ako.
Teka, sandali.
Iyan ba...
Naiwan 'to ni Gladys noong noche buena.
Inakala ng papa mo na mga kendi 'to at kakainin niya dapat.
Buti napigilan ko siya, o baka bangag pa rin siya ngayon.
-Jorge, 'di natin kakainin 'yan. -Bakit hindi?
Bakit nga ba hindi?
Ano? Bagong adventure kasama ng asawa mo?
Ang masasabi ko...
Isang buo? Dapat kalahati lang.
Ikaw naman. Isang buo rin sa'yo.
Okey.
Ang iniisip ko ngayon, "Tatahimik lang ba ako?"
Wala akong masabi na tinatanggap ng batang 'to.
Weekend dapat 'to na puno ng cute na kalokohan.
"Kalokohan"!
Anim na buwan kasama ng Puting lalaki at nagbabanggit na siya ng "kalokohan."
Iha, may bago siyang lexicon!
Manahimik nga kayo!
Okey. Narinig kita.
Ano naman kung 'di siya agad na-obsess sa'yo?
Alam kong may compulsive need kang magustuhan ng lahat--
Wala kaya.
Ni 'di ka makapunta sa restaurant
kung saan 'di ka gusto ng waitress.
'Di ba nagbibigay ka pa rin ng treats sa hospital workers linggo-linggo?
Isang taon ka na roon.
-Tingin ko, gusto ka na nila ngayon. -Maayos ang trabaho nila. Dapat lang.
Gusto ka ng maraming tao kaya ka 'di handa sa moment na 'to.
Okey. 'Di ako handang 'di magustuhan.
Pero sino bang ayos doon? Hindi ko maintindihan.
May dala akong regalo,
nakangiti, ang dami pang kuwentong queer at trans.
Ano pa bang hanap ni Charlie sa'kin?
Sol, natanong mo na ba kay Charlie iyan?
Tanong mo anong gusto niya?
Okey, ang maganda, may panahon pa para ayusin 'to, okay?
Maaga pa.
Sobrang aga pa, straight ally pa iyon kunwari.
At saka, hello!
Nakaranas ka na ng madaming queer drama
para malamang 'di sapat ang pagiging trans para maging makaibigan.
Tingin ko, kailangan mong maging mas curious kaysa isip ka nang isip diyan.
Tama kayo.
Grabe.
Ang lupit nito! Bongga ka! Sabi na nga ba!
-Uy. -Uy, pare.
Kumusta?
Ayos lang ang lahat.
Papaunahin ko dapat kayo,
pero 'di kayo nagbabayad.
-Okey. -Tama naman.
-Kitakits mamaya. -Okey.
Magpapakasal na sina Andres at Annie!
Oo nga pala.
Alam mo, gusto niya lang makalibre nang fireworks.
'Di ako makapaniwalang alam mo 'yon at 'di mo sinabi sa'kin.
Sobrang exciting no'n!
-Talaga? -'Di exciting para sa'yo
na ikakasal na ang best friends mo?
Parang mas hangry ka kaysa sa kanila.
Hindi. Iniisip ko lang na katangahan ang pakasal.
Parang impraktikal. Mahal, 'di naman talaga kailangan.
Teka. Sinasabi mo bang ayaw mong magpakasal?
Ayoko nga.
Habambuhay?
Tama.
Ano naman? 'Di ba pwedeng mag-boyfriend, girlfriend tayo hanggang 60s natin?
"Gaano na kayo katagal na kasal?"
"Hindi, 37 taon na kaming nagde-date."
Tingin ko, posible para sa taong
maging committed nang 'di nagpapakasal.
Papel lang iyon.
Talaga?
Paano 'yong diploma mo, o 'yong deed sa kotse mo,
o, ewan ko, ang $100 na papel? Mga papel din iyon.
Ang kahulugan ang mahalaga.
Parang gumagalaw ang lipunan natin sa mga makahulugang piraso ng papel.
Oo. At fundamental flaw iyon.
Okay, 'wag mong ipamukhang mababaw ako para gustuhin ang bagay na gusto ng iba.
Gusto kong ang taong ipinangako kong sasamahan nang buong buhay ko
-ay ganoon din. -Alam mo bang walang kwenta ang pangako?
Lagi nilang binabali iyon. Alam mo iyon.
Okey, 'di sa lolo't lola ko o sa mga magulang ko.
Ayos! Pwede na rin tayong umarte
na parang ayos lang ang lahat, gaya nila.
Excuse me?
Nakita ko nag-aaway mga magulang mo.
Tinatago ng pamilya mo ang lahat,
dahil wala nang umaamin na hindi sila ayos.
Kung may mali, malalaman ko iyon.
'Di porke divorced ang mga magulang mo, lahat ng marriage ay katangahan.
At sila pa rin hanggang sa huli!
-Dapat nga magkaroon ka ng pag-asa. -Pag-asa?
Iba ang magkaroon ng pag-asa,
at iba rin ang mabuhay sa pantasya.
Kabaliwan 'yong mangangako ka ngayon
tungkol sa magiging kayo sa 20 taon,
wala naman silang ideya kung magiging ano ang taong 'yon.
Pucha.
Pinakawalan ko ang apartment ko at iba pa
dahil akala ko, nagkakaunawaan tayo.
Akala ko, 'yong pag-aalinlangan at negativity mo,
dahil nasaktan ka dati,
pero ito?
Ganito ka talaga.
At 'di ko alam ang mararamdaman ko tungkol doon.
Lil, kumusta? Uy, Santiago! Anong sa inyo?
Masarap ang tacos de lengua ngayon!
Alam mo? Nawalan na ako ng gana.
Maglalakad-lakad ako.
Mag-usap tayo.
Ano?
Sorry.
Alam kong matindi ito.
'Di ko sadyang masira ang pokus mo sa espesyal na araw na 'to...
Pero dream opportunity 'to para sa'kin, Jorge.
Ito ang gusto ko.
Oo.
Siguro umasa lang akong gusto mong isama ako.
Kasama ka nga!
Kaya gusto kong sumama ka sa'kin.
Sumama ka sa'kin sa Los Angeles.
Ano?
Henry, 'di ko basta maiiwan ang pamilya ko.
At itong truck na sinimulan ko.
Mahal kita.
Pakiusap, samahan mo ako.
Literal na de-gulong ang negosyo mo.
Mahal din kita.
Ayokong iwan ang mga 'to.
'Di ko alam ang ibig sabihin no'n sa'tin, kaya...
Mukhang 'di ko rin alam.
Uy. Pwedeng makiupo?
Malayang bansa 'to.
Nakakainis ako, ano?
Tama ka. 'Di ko alam ang buhay mo.
Parte ka ng kahanga-hangang henerasyon na 'to,
iba na ang mga bagay para sa'yo kaysa noong kaedad mo ako.
Paano ba noong panahon mo?
Hindi open ang lahat noon, hindi gaya ngayon.
Wala akong kaibigang queer, at 'di rin napag-uusapan iyon.
At 'di ko nakikita ang queer o pagiging trans sa paligid ko.
Kaya 'tong weekend na 'to...
Siguro pinilit ko lang na maging adult na sana meron ako noon.
Hindi ako galit sa'yo.
Hindi... Hindi ikaw.
Mahalaga lang kasi ang bahay na 'to para sa akin.
Dito, madali ang lahat.
Sa kabila ng pagdadalaga at mga pagbabago sa katawan noong isang taon,
pwede akong tumalon sa pool at mag-float.
Sa tubig, pwede akong hindi maging lalaki o babae,
o magdamit ng gusto ko, o mag-alala sa nakikita ng tao.
Ako lang.
Alam mo kung anong wirdo?
Ano?
Sabi mo, wala kang suporta noong bata ka.
Parang ang dami kong suporta.
Oo, pribilehiyo iyon, pero ayoko ring pinadadalhan ako
ni Mama ng mga produkto ng kung sinong trans sa Etsy.
Kaya naisip kong sobra na noong pagpunta ko rito,
nandito ka at 'di ako tinatantanan.
Kasalanan ko.
Okey.
Magtatapat ako.
Gusto... Gusto ko pa rin ng drawing.
Sobra.
Baka ipakita ko sa'yo 'yong ibang gawa ko mamaya.
Gusto ko iyan.
Attention sa lahat!
-Punta na sa beach... -Nagsisimula na sila?
-Wala pa si Papa. -Magsisimula na ang mga kalokohan.
May ideya ako.
Halika.
Pambihira.
Wala ang mga magulang ko at nagdroga ako.
Nagdroga tayo, ang sama natin.
May nararamdaman ka?
Wala.
Para lang 'di ako mag-isip ng kung ano,
anong gusto mo sa hinaharap?
Huling nagtanungan tayo,
gusto nating magretiro nang magkasama,
kumuha ng bahay sa dalampasigan,
tulungan sina Lily at Jorge sa mga anak nila.
Gusto mo pa rin ba ng mga iyon?
Alam mo?
Masayang matanong.
At oo.
Gusto ko ang planong iyon.
Parang maganda.
Pero gusto ko ring maging taong nagsasagot ng crossword puzzles.
At natatapos iyon.
Ikaw?
Gusto kong makapag-ayos ng isa pang kotse.
Isa pang Mustang.
Pero 'di ko imamaneho.
Uupo lang ako sa loob at lalanghapin ang amoy. Basta...
At uupo ako sa tabi mo sa kotse habang nagko-crossword puzzles.
Oo. Ayos iyon.
Oo, gusto ko iyon.
Ano ang capital ng Norway?
Apat na letra.
Alam mo, nakakatawang salita iyon.
'Di ba?
Diyos ko! Bangag na yata ako.
Ang saya nito.
-Alam mo? -Ano?
Magiging proud ang therapist natin.
Alam mo kung saan siya lalong magiging proud?
Go, girl! Go, girl!
Go, Charlie!
Nanalo sila!
Oo nga! Nanalo sila!
Hot Doc! Nagawa mo!
Ikaw siguro si--
Hi!
Uy.
Gusto ko ang ginawa mo rito.
Ginawa ko para sa'yo.
Mukhang 'di natin makukuha ang mga gusto natin.
'Di nga ba?
Sabihin mong ayaw mong umalis.
Syempre, 'di ako aalis.
Kasi baka wala akong energy
na maglipat na naman sa loob ng isang taon.
Tingin ko, meron tayo talagang dapat pag-isipan.
Oo.
Gusto kong pag-isipan 'yon kasama ka.
At gusto kong pag-isipan 'yon kasama ka.
Gusto mong binyagan ang bagong sofa?
Kung mabibinyagan ang lumang sofa.
-Ayaw ko ng may paborito. -Talaga?
Talaga.
Halika rito.
Mauna ka na, kung ganoon.
Patingin nga ng sexy mong abs.
Grabe iyon.
Na-miss ko 'to nang sobra.
Anong problema?
Parang 'di ko malimot.
-Ano? -So... Sorry.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce