Nasaan ang boyfriend mo?
Kumukuha siya ng mas maraming inumin.
Mukhang nakarami ka na. Okey ka lang?
Ayos ako.
Heto, angel.
Salamat, spunky.
Lintik. Teka lang,
nandito na ang egg.
Kailangan ko ng picture sa isang sperm.
-Okey, pero siguruhin mong babalik ka. -Babalik ako.
Mukhang ayos na ayos ka lang sa break-up na 'to.
Ni 'di ko alam kung anong break-up ang sinasabi mo.
Sabi sa'yo, 'di siya pupunta.
Alam ko.
Alam mo, pwede kang magkuwento sa'kin.
Alam mo, para sa'kin, sobrang bagay kayo.
'Di dahil nauna akong kaibigan niya
ay 'di na kita sasamahan, okey?
Okey.
Ayokong ilagay ka sa posisyong 'yon.
Isa pa, 'di ko iniisip kung anong
ginagawa niya ngayon, sinong kasama niya,
o ang damdamin niya.
-Kumusta na siya? -Wasak. Parang ikaw.
Maliban sa nag-aayos ka't nakikipaghalikan sa mga lalaking kakikila mo lang.
At dalawang linggo na niyang suot ang gray sweatpants na iyon.
Lintik, ang gwapo niya roon.
O, hindi, nami-miss ko siya.
Alam mo bang siya ang unang taong talagang minahal ko?
Hindi sapat iyon.
Hindi, 'di ako pwedeng mabuhay kasama ng taong sobrang negatibo.
Alam ko. 'Di perpektko si Andres.
Pero... pinapatawa niya ako.
Ay lintik.
Ano?
'Eto na, speak of the devil.
Uy,
buo na uli ang gang.
Anong ginagawa mo rito?
Ito ang mga kaibigan ko.
Oo nga,
kaibigan ko na rin sila ngayon, kaya...
-Kaya? -Kaya,
ngayong hiwalay na tayo,
paghahatian natin sila.
Ano, parang custody?
Bilang anak ng divorce, nakakainis ito.
Sorry, Dre.
Kita mo ginawa mo? Wasak siya.
Ako? Ikaw 'tong biglang nagpakita pagkatapos sabihing 'di siya pupunta.
-Sinong nagsabi? -Ang kaibigan kong si Annie.
'Pag 'di pala ako pumunta,
imbitado ka na.
Syempre, ganoon iyon.
Kailan ka ba pumunta sa parties?
Ayaw mo sa tao.
Oo, ang sahol ng mga tao.
Kakakita ko lang sa dalawang gagong nakabihis sperm.
'Ayan na siya.
Si Mr. "mapanglait sa lahat ng tao para makaiwas ng koneksyon."
'Ayan na siya.
Nakabasa ng article sa Goop, biglang therapist na siya?
Una sa lahat, Goop podcast iyon,
at pangalawa, 100% totoo iyon.
Dalawa ang paraan para mabuhay.
Una, na walang milagro, at 'yong isa, na lahat ay milagro.
Gusto kong mabuhay na parang milagro 'yon.
Ano ka, si Mary Poppins?
Sobrang tanga no'n.
Sinabi iyon ni Einstein.
Sinong tanga ngayon?
Alam mo?
Mali...
Mali 'to.
Tama. Umalis ka. Bye.
I-text mo ako 'pag nakauwi ka na.
Sorry, sinira namin ang party mo.
Hindi, girl, 'wag.
Mamaya, iisipin ni Andres na dapat
i-shave niya ang balbas niya at gawing bigote.
Iyon ang makakasira ng party.
Habang wala pa...
-Inumin mo 'to. Tagay. -Tagay.
Isa pa.
Lintik.
Tayo na, angel.
Ang gandang bigote.
Natalo ako ng pustahan kay Annie,
kaya kailangan linisin ko'ng apartment at bilhan siya ng McDo.
May gusto ka ba?
-Salamat sa pagpapatuloy sa'kin. -Basta kailangan mo.
Ayos ka lang?
Ang totoo?
Hindi.
Magiging ayos ako.
Good luck.
GALING SA BUKID NG PAMILYA MGA GULAY
Bless me, Father, nagkasala ho ako.
Isang taon na mula nang huli kong kumpisal.
Patawarin mo ako at ganito ang suot ko sa bahay ng Panginoon.
Didiretsahin ko na.
Padre, mag-isa na ako. Na naman.
Pumunta ako rito halos isang taon na, naghahanap ng kasama.
Akala ko, nahanap ko na ang taong iyon. Mali pala ako.
Kaya narito ako, isang taon ng buhay ko,
nasayang lang.
Sinisisi ko magulang ko.
Perpekto ang buhay mag-asawa nila.
Kung 'di lang sila magandang halimbawa,
'di ko ikukumpara ang bawat relasyon ko roon.
Pagod na pagod na ako.
Magmadre na lang ba ako?
Puro babae ang kasama mo maghapon
habang gumagawa ng keso at kumakanta.
Magandang buhay 'yon.
May healthcare po ba ang mga madre?
Okey...
Para isang tanong na lang...
Ano na gagawin ko?
Sorry doon sa madre.
Nagpapakatotoo ako, 'di ako nagpapatawa.
Padre, alam kong pangit na biro,
kalimutan mo na.
Syempre.
May maitutulong ba ako?
Lagi bang walang tao rito?
Hindi, five to seven lang.
Pwede n'yong ilagay sa sign.
KUMPISAL 5PM-7PM ARAW-ARAW
Biro lang. Sorry sa...
Peace be with you, Father.
NOBYEMBRE 2
Uy.
Nasaan ang akin?
Ang bastos no'n.
Babe, 9:00 a.m. pa lang at nakatatlong tasa ng kape ka na.
Oo.
Naging diablo ng kape ka na magmula nang tumira ka sa LA.
Tumigil saglit ang puso ko kanina, kaya nagkape ulit ako.
Pero napakaabala ko mamaya.
Nag-email sa'kin si Chuey,
sold out ang Día de los Muertos event.
Oo, talaga. Dahil napakalodi ng jowa ko.
"Jowa?"
"Lodi?"
Minsan, naaalala kong mas matanda ka sa'kin.
Sorry, babe.
Gagawin ko ang al pastor ng lolo ni papa,
at 'pag pumalpak ako, literal niya akong dadalawin
dahil iyon ang meron sa araw na 'to.
Si Papa.
"Good luck sa'yo, iho.
Alam kong mapapataob mo ang sementeryo.
Love you." Ang sweet.
Ayos ka lang, babe?
Oo, nami-miss ko lang lalo ang pamilya ko,
pero ayos lang.
Dalawang linggo na lang, Thanksgiving na.
Alam mo? Kumuha na tayo ng tickets.
Kakausapin dapat kita tungkol doon.
Tinanong ako ng mga magulang ko kung pwede silang bumisita sa Thanksgiving.
Sabi ko, kakausapin muna kita,
pero gusto ko talagang makilala mo na sila.
Oo.
Oo, hindi. Gusto ko iyon.
Gusto ko iyon. Mukhang ayos iyon.
-Talaga? -Oo.
Ilang holidays nang kasama natin pamilya ko.
Tama lang na mag-holiday namang kasama ng iyo.
-The best ka. -Alam ko.
Ang totoo...
Deserved mo 'to.
-Salamat. -At deserved mo 'to.
Bigla-bigla, parang 'di na ako stressed.
Mabuti.
-Enjoy mo ang kape mo. -Okay.
'Wag mong palalamigin.
'Wag kang gumalaw.
Okey...
Alam mo,
nagugustuhan ko na ang LA.
'Ayan. Tingnan mo.
Patingin.
Astig.
-Gusto ko 'to. Pwede kong picture-an? -Sige ba.
Salamat sa magandang umaga,
pero dapat talaga akong umuwi.
Gagawa ako ng paboritong cheesy bread ni Papa.
Iyan ba ang ofrenda mo?
-Oo. -Ano ang ofrenda?
Altar iyon na nag-aalala sa mga yumao mong mahal sa buhay.
Pwede kitang tulungan?
-Ayos iyon, pero-- -Nagbasa ako tungkol sa
mga levels. Tulungan kitang pumili ng pictures ng parents mo.
Salamat, pero...
gusto kong ginagawa mag-isa ang ofrenda ko.
Okey?
Oo. Sorry.
Ayos lang.
Aalis na ako.
Uy, ayos lang. Ayos lang.
Tatanungin lang kita kung madadala mo ba ako sa storage unit.
Nalimutan ko ang Día de los Muertos box ko.
Huwag kang mag-alala.
May mga bago akong dekorasyon.
Medyo pangit na 'yong mga luma.
Oo, pero paano 'yong mga litrato?
-Nakalagay na. -Pero,
naalala mo bang kumuha ng litrato ni...
ng litrato ni señor Salsa?
Señor Salsa tawag namin sa kanya
dahil kumakain siya dati no'n gamit ang kutsara.
Mama, parang okay naman na tayo nang walang litrato ni señor Salsa.
Sige.
Kawawang señor Salcedo, maghihintay na naman ng taon
para makalagpas sa veil at matikman ang salsa ko,
tiyak akong mauunawaan niya.
Sige. Susunduin kita pagkatapos ng 20 minuto.
Salamat.
Naniwala siya.
Buti naman! Naniwala saan?
-Lintik. -Lintik, sorry.
-Diyos ko, Michael! -Lily!
-Ang liit na mundo. -Ang liit na siyudad.
Gulat akong 'di tayo nagtagpo sa pagtakbo ulit.
-Kumusta ka na? -Ayos lang lahat.
Saan ka papunta?
Nagme-makeup ako para sa Día de los Muertos
sa cultural center.
Anong bago sa'yo?
Kasal na ako.
Sa huling sampung buwan, nakatagpo ka ng bago, nakipag-date,
na-engage, at ngayon, kasal ka na.
Ayos, ayos.
Oo, sorry,
dapat siguro kinausap kita--
Hindi, ayos lang!
Salamat.
Salamat. Salamat talaga.
Ikaw, ano'ng balita?
Hindi ako kasal.
Ang totoo, kaka-break ko lang at medyo malala pa, kaya...
Lintik. Sorry.
Ayos lang.
Ayos lang ako.
Parang ang dami kong natutunan.
Iyon naman ang mahalaga.
Bagong kulay 'yan sa'yo.
Ang neon pink?
Akala ko, pangit--
Hindi, 'di ang makeup.
Sinasabi mo sa'kin kung ano talagang nangyayari
kaysa nililihim iyon.
Mukhang nasa pokus ka.
Bagay sa'yo.
Salamat.
Sorry, kailangan ko nang umalis.
Pero masaya akong makabangga ka.
Nang literal.
Ako rin. Ingat ka.
Oo, ikaw rin.
-Ba-bye. -Bye.
MGA BULAKLAK AT REGALO
SET. 17, 1969 DIS. 25, 2021
Sorry at hindi ako nakapunta noong isang linggo.
Ang daming nangyayari.
Gusto mong mapag-isa kasama siya, iho?
Hindi, ayos lang.
May rules ba o...
Hindi. Kung gusto mo ng privacy,
gusto ko lang respetuhin iyon.
Wala ka namang paki sa privacy ko nung buhay siya...
Bakit pa babaguhin? Alam mo 'yon?
Magugustuhan niya 'to.
'Tong kulitan natin.
Oo.
Kambal!
Tatawagan pa lang kita.
'Di mo mahuhulaan sinong nakita ko.
Sa Portland?
-Bakit naman-- -'Di ko alam.
Sabi mo, manghula.
Hinulaan ko ang unang taong naisip ko.
Hindi. Si Michael! Nagkabanggaan kami ni Michael.
Hindi nga?
-Guwapo pa rin? -Oo.
At kasal na siya.
Sana nag-iinom ako ngayon kasama ka.
Parang ang sakit niyan.
Iyon ang akala mo.
Pero masaya ako para sa kanya,
at walang galit o pagsisisi o inggit...
Kasi pangit ang asawa niya.
Hindi! Dahil natuto na ako.
Natututo na ako, bilang tao. I-celebrate mo naman ako.
Lil. Sobrang ganda niyan.
Salamat.
Kung noong isang taon 'to, baka nawasak na ako.
Pero ayos lang ako.
Sobrang saya ko para sa inyo, babe.
Kumusta ka?
Gusto ko lang marinig ang boses mo.
Ayos lang ba ang lahat?
Oo.
Oo, syempre naman.
Ayos ang lahat.
Alam mo, nag-glow na parang caramel ang balat ko
dahil sa araw dito sa LA.
Ang ganda talaga.
Nami-miss kita.
Pero malapit na naman ang Thanksgiving. Kaya ko pa.
Oo.
Oo. Gusto na kitang makita.
Alam mo ba ang nangyari sa rainbow serape ko?
Hinihiram ni Sol para sa ofrenda niya.
Ninakaw ko iyon.
Jorge, gusto ko ang blanket na 'yon.
Tatlong taon nang nawawala,
kaya 'di na siguro.
Nasa lumang apartment.
Nandoon din si Nick.
-Ba-bye. -Ba-bye.
Kumusta ka?
Hindi maayos.
Noong maghiwalay kami ng mama mo,
sobrang dilim ng buhay ko.
Matagal ko nang gustong itanong.
Bakit kayo naghiwalay ni Mama?
Sana kaya kong magbigay ng isang dahilan. Pero...
Bata ako at hangal,
at gusto ko, tama ako.
At ang mama mo,
bata siya at mas matalino sa'kin,
pero kailangang tama ako.
Imbes na mas magustuhan namin ang isa't isa, mas madalas kaming galit.
Unang gabing nahiwalay ako sa inyo,
alam ko na...
Iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko,
pero masyadong matigas ang ulo ko para amining mali ako.
Sinira ako ng machismo ko.
16 taon ang kinailangan ko
para matantong mas ayos nang maging mali kasama siya, kaysa tama nang wala siya.
Kailan mo natantong gago ka?
Okey.
Ikaw. Pasko noong 2015.
-Tama. -Pinilit mong magdiwang tayong magkasama.
Ako ang nagluto ng dinner no'n,
at inaya niya akong doon matulog.
'Di na ako umalis.
Alam mo...
nagmula ka sa angkan ng mga gwapong gago.
Umasa akong masisira mo ang cycle
dahil nakita lang kita na ganoon kasaya noong kasama mo si Lily.
Sana 'di ka abutin ng 16 taon para matanto iyon.
Lalo ka bang naging lumaki?
Ang tamang grammar ay "mas lumaki."
At oo.
Okey.
-Dumaan ako para sa blanket ko. -Sabi nga ni Jorge.
Nasa counter. Halika.
Bale...
ang tagal na nating 'di nagkita, Diaz.
Oo. Bueno...
walang signal ang phone ko noong may relasyon ako,
pero ngayong wala na,
-meron na ulit. -Tama.
Sorry at 'di kayo umubra ni Santiago.
Ayos lang.
Nakakainis na awkward 'to.
'Di ba? Parang, bakit?
Magkaibigan tayo dati, at pwede pa rin tayong magkaibigan.
Ang problema, 'pag nakikita kita, ang una kong naiisip,
"Nakita ko na siyang hubad."
Pero nakita rin kitang hubad.
At ayos na ako roon. Kaya alam mo,
'wag na tayong maging wirdo.
Alam mo?
Tama ka.
-Mature tayo... -Gwapo't maganda...
...adults na sumailalim sa mutually consensual...
-At napakasarap na... -...orgasm exchange program.
Multiple, sa kaso mo.
-Oo, salamat doon. -My pleasure.
Oo, pleasure mo nga.
Pleasure natin.
Tama.
-Bueno, friends? -Friends.
-Halika. -Sige.
-Hati tayo sa Coke? -Sige.
Baka magsuot na rin ako ng shirt.
Wala akong sinabing gusto kong tigilan mo 'yan.
Naubusan tayo ng al pastor.
Grabe. Agad?
Salamat, lolo.
Tiyak akong aabot hanggang Portland ang pila na 'to.
Iho
Tiyak akong aabot hanggang Portland ang pila na 'to.
Pahinging tamal! Parating na ako. Miss ka na namin! Proud kami sa'yo.
Sigurado kang nandito, Ma?
Oo.
Anong ginagawa mo rito?
Sabi ng Papa mo, may kailangan siya.
Sabi rin ni Mama.
Pag-usapan n'yo ang problema n'yo!
Palabasin n'yo kami!
Oo nga! 'Di ko na kayo tutulungan sa Wi-Fi!
Mga hunghang kayo. Bagay na bagay kayo, ayusin n'yo 'yan.
Kinandado nila.
Ayos.
Bueno...
heto na naman tayo.
Nami-miss pa rin kayo.
Umaasa pa ring 'di nagtapos ang lahat sa ganoon.
Maganda ang naging taong 'to.
Na-in love ako sa doktor.
Maniniwala ba kayo?
Napakahusay niyang partner.
Napakaespesyal ng anak niya.
Bagay na inakala n'yong 'di ako magkakaroon.
Pero meron na ako ngayon.
Sobrang saya ko.
At hiling kong sana nakikita n'yo kung sino at ano na ako ngayon,
at ang pamilyang binubuo ko.
Charlie Salamat sa araw na 'to!
Mag-usap na tayo.
Nag-usap tayo. Nang ilang buwan.
Pero wala tayong naayos.
Ganito na ba talaga tayo?
Kasal lang, pero mga estranghero sa sariling bahay?
'Di ko kayang mabuhay nang ganito.
-Kailangan mo akong patawarin o-- -O ano?
Kasi sinubukan ko nang mabalik ang lahat at hindi ko na alam.
Ano na? 'Di mo ako papatawarin?
Hindi ko alam paano!
-Wala nang balikan. -Ayoko nang bumalik.
Gusto kong bumuo ng bago kasama ka para sa kinabukasan natin.
Pero kailangang kasama ka sa pagbuo niyon.
At kung ayaw mong gawin iyon, sabihin mo na sa'kin ngayon.
Diyos ko! Jorge! Diyos ko!
Mama, papa, palabasin n'yo na kami!
Si Jorge!
Tulong!
Jorge, okay, okay, okay.
Minekaniko ni Moniko ang makina ng manika ni Monika.
Hello, ako si Pepper Bice.
Ako si Pepper Bice.
-Ito ang bagong food truck-- -Sorry,
proseso ko lang 'to.
Sasabihan kita 'pag handa na tayo,
-okey? -Ayos. Ayos iyan.
Oo. Dapat maganda 'to.
Mababalita ako, magsasabi ng nakakatawa,
pero matapang, at maba-viral.
Oo.
Oo, pupunta ako agad diyan. Bye.
Pero ang brands--
Sorry, sandali lang.
Ito ba ang napakaguwapong taco king ng Los Angeles?
Na-heart attack si papa ko.
Diyos ko, Jorge.
Sorry.
-Ayos ba siya? -'Di ko alam.
Pupunta na ako sa airport,
kukunin ko ang unang flight na available.
Magkita tayo roon.
Wala nang oras. Tatawagan kita sa takeoff,
-okey? -Okey.
-Love you. Sobra. -Oo, love din kita.
Chuey. Chuey, umalis na tayo.
Anong balita?
Wala pa. Ganoon pa rin.
Kumusta ka na?
Wasak.
Kasalanan ko 'to.
Mama, hinga.
Wala kang kasalanan.
Hindi mo naiintindihan.
Nag-aaway kami,
at sinisigawan ko siya.
at natumba na lang siya.
Hindi nakaka-heart attack ang isang maliit na pagtatalo.
Hindi mo naiintindihan
'Di lang 'yon maliit na pagtatalo.
Ilang buwan na kaming nag-aaway.
Lagi kaming galit.
Ano?
'Di ko maintinidhan. Perfect couple kayo.
Bakit 'di mo sinasabi sa'kin?
Kasi mahal naman namin ang isa't isa,
at gusto naming maging ligtas at secure kayo ni Jorge
at isipin n'yong magkakaroon kayo ng ganung pagmamahal.
Pero magulo ang pag-ibig, iha,
at komplikado at hindi kongkreto.
At hindi 'yon sapat.
'Di dapat mawala ang pokus mo.
Ang tunay na partnership,
kailangan ng pawis, commitment at paninindigan.
Pero...
parang ang dali lang sa inyong dalawa.
At sorry kung ginawa namin iyon.
Pero hindi ako perpekto.
Pati ang papa mo.
Pero mahal ko siya.
At walang ibang tao
na gugustuhin kong makasama habambuhay kundi siya.
Salamat sa pagmamaneho.
Pinsan, 'wag kang mag-alala.
Na-heart attack at na-stroke na ako.
Kailangan mong tatagan.
Mas pa ron ang kailangan para matumba ang Diaz.
Matitibay tayo.
Payakap na lang sa papa mo.
Sige. Salamat, Chuey.
Anong ginagawa mo rito?
Hindi kita papapuntahing mag-isa sa Portland.
-Pamilya ko ang pamilya mo, Jorge Diaz. -Salamat.
Sige, tara na. May hahabulin pa tayong plane.
-Hi. -Jorge.
Masaya akong makita ka. Salamat sa Diyos.
Masaya akong makauwi.
-Salamat sa pagpunta. -Syempre po.
-Hi... -Masayang makita ka.
Kumusta na siya?
Stable na siya pero walang malay.
Masaya akong nandito kayong lahat.
Naghihintay at nagdarasal kaming lahat.
Salamat.
May dinala ako para sa kanya.
Magugutom siya pagkagising niya,
ayaw niya ng pagkain sa ospital, kaya...
Maarte siya sa pagkain.
Ewan ko kung nasabi ko na sa inyo, pero noong kasal namin,
nagdala siya ng sariling pagkain.
Ako, kumakain ng Waldorf chicken,
ang tatay n'yo, kumakain ng carnitas!
Ang daling sinira ng taong iyon ang vegetarianism ko.
Totoo iyan.
Alam n'yo bang nagdadala siya ng tira sa hospital staff?
Mabuti iyon.
-Mrs. Diaz? -Oho?
Gising na asawa n'yo. Pwede nang puntahan.
Okey, salamat.
Tinakot mo ako.
At least nakalabas tayo sa storage unit na 'yon.
Mahal, sorry.
Gagawin ko kahit ano gusto mo.
Anumang maisip mong kailangan.
-Ayoko nang mawala ka sa'kin. -Hindi,
Beatriz, huwag.
Sobra-sobra na ang paghingi mo ng tawad.
Ang tanda ko nang hangal.
Pero hangal akong labis ka pa ring mahal.
Okey?
Sorry, kinailangan ko pang mag-agaw-buhay para maalala iyon.
Hinayaan ko ang kababawan ko
samantalang ang gusto ko lang
ay yakapin ka,
at magkasama uli tayo.
Syempre, pinapatawad kita.
At patawad din.
Handa na akong bumuo ng bago kasama ka.
-Ako rin. Oo. -Talaga?.
Oo.
Okey.
At ngayon, kailangan nating pag-usapan 'to.
Lintik.
Parang kay Gladys iyan.
Oo, mukhang may mga sikreto rin ako.
Mangako tayo,
wala nang paglilihim.
Wala nang paglilihim.
-Hi. -Hi, Papa.
Jorgito! Anong ginagawa mo rito?
Ayos lang ako. Ayos lang ako.
-Ayos ako. -Sigurado ka?
Tinakot mo kami, Papa.
Magiging ayos lang ako.
-Jorgito? -Ano iyon?
Alam mong ayoko ng pagkain dito.
Nagdala ka ng pagkain.
Opo. Dinalhan kita ng tamale,
okay? Sabi na nga ba.
Kasi mamamatay ako.
Ang drama mo.
Isa nga lang.
Oo, isa lang. Isinakay ko pa sa eroplano, eh.
Ayos lang siya.
Wala nang bisita ngayon.
Umuwi na kayo.
Dito lang kami ni Lil.
-Okey. Hatid ko na kayo, ha? -Sige.
Tara na.
Kailangan ko ng fresh air.
-Sige. -Okey.
-Ba-bye. -Bye.
-Kitakits mamaya. -Ingat. Syempre.
Masaya akong okay na ang papa mo.
Oo, ako rin.
Ang tsismis, may mga problema sila at tinatago nila, kaya...
Henry, ayokong ulitin ang mga mali nila,
kaya...
May dapat akong aminin.
Okey.
Hindi...
Hindi ko gusto ang LA.
Ang totoo, ayoko sa LA.
Tahanan ko ang Portland,
narito ang pamilya ko, at ayoko na uling malayo sa kanila.
'Di ko alam ang mararamdaman mo roon,
-pero gusto kong aminin-- -Jorge,
ikaw na ang tahanan ko.
Kung kailangang narito ka sa Portland, kailangang narito rin ako.
Iisa na tayo.
Talaga?
Oo.
Okey. At para lang malinaw,
handa kang iwan ang trabaho mo sa LA at bumalik dito kasama ko.
Ngayon na.
Ang araw doon.
Aya ako nang ayang makipag-inuman
eh 'di ko naman talaga gusto.
Kahapon, sabi ko ang 2-milyong dolyar na bahay
ay mura.
'Di ko gusto 'yong taong nagiging ako.
Miss ko rin ang Portland.
At na-miss ko talaga ang pamilya mo.
Salamat sa Diyos.
'Pag may narinig pa akong taong gustong magsimula ng podcast,
magpapabangga ako sa highway.
Talaga.
Love you.
At ganoon ko natantong kayong dalawa ang pamilya ko
at gusto kong ibahagi sila sa inyo.
'Wag mo akong paiyakin.
Gusto kong ikaw ang tipo ng lalaking umiiyak.
Bakit may tequila?
Bahagi 'yan ng sinaunang ritwal na tinatawag na
"lasenggera ang nanay ko."
At 'yong cheesy bread?
Nakakatawang kuwento iyan.
Mahilig diyan ang tatay ko.
Mabango iyon, kaya...
Nakakatuwa ang mga magulang ko.
Magkasama sila sa lahat,
kahit sa sakit at kamatayan, sabay sila.
Kaya ko ginustong maging oncologist.
At...
sayang lang, kasi pakiramdam ko, tatanggapin nila ako.
Tingin ko, natakot lang sila.
Nag-alalang 'di ako magkakaroon ng pag-ibig, o mga anak.
Meron na ako pareho.
Hali nga kayo!
Kayong dalawa.
-Sige, tatagayan ko 'yan. -Sige.
-Pwedeng ako rin? -Hindi.
-Okay. -Cheers.
Ito na sa'kin.
Ang tapang niyan.
Cheesy bread, tequila, ang mga paborito kong tao, the best 'to.
Uy, si Santiago 'to. Iwan ang mensahe.
Uy. Santi, si Lil 'to.
Sorry, ang sama ko sa'yo kagabi.
'Di iyon ang rason ba't tumawag ako.
Nagka-heart attack si Papa.
Ayos lang siya, ano lang...
Ewan ko kung bakit ako tumatawag. Siguro lang...
ikaw ang taong gusto kong makausap.
Nandito ka.
Syempre.
-Paano mo nalamang-- -Sol.
Kumusta na siya?
Ayos naman.
Stable na.
Magiging okay na siya.
-Ayos iyon. -Oo nga.
Matibay ang papa mo.
Na-miss kita.
Iyon dapat ang sinabi ko kagabi.
Nami-miss ko ang amoy ng buhok mo
'pag nasa dibdib kita habang nagbabasa ako.
Kahit nakaharang iyon,
at 'di ko makita kung nasaang pahina na ako.
Nami-miss kong kahit ang sama ng boses mo,
'di ka pa rin tumitigil sa pagkanta.
Nang malakas.
Nami-miss ko 'yong pagiging mabuti mo sa iba
'di nila deserve iyon,
pero ikaw...
lagi mong nakikita ang kabutihan sa kanila.
Hindi ko alam
kung kaya kong mabuhay na parang milagro ang lahat.
Pero kaya kong mabuhay
dahil ganoon ka.
Dahil ikaw ang milagro ko, Lily Diaz.
At 'di ko kayang mabuhay nang wala ka.
Grabe,
ang gandang paumanhin no'n..
DISYEMBRE 24
-Sobra ba? -Wala akong--
Okey, may tsismis ako.
Ano iyon, Ma?
Pagkatapos kumain, habang naglilinis ako,
nakita ko 'to sa sahig.
Engagement ring ba 'yan?
Sino sa mga apo ko ang mae-engage ngayong gabi?
Tingnan natin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce