Poczekaj! Może podzielimy się forsą?
Po każdej burzy zza chmur wyłania się słońce!
Co jest?
Tęsknię aż do bólu!
Bezczelny wieśniaku. Zostaw mnie.
Jestem twoim królem i będziesz się mnie słuchał.
BATMAN: MROCZNY MŚCICIEL
POLICJA MIASTA GOTHAM 81A9567
- To... - Fletcher Demming.
Magnat nieruchomości.
Widziałem go na przyjęciu.
Zachowywał się normalnie, a teraz siedzi w Arkham.
W Arkham? Stać go na coś lepszego.
MILIARDER SIĘ DZIELI
Nie. Kilka tygodni temu oddał majątek potrzebującym.
A wydawał się takim egoistą.
Może się myliłem.
Nie myliłeś się. Coś jest na rzeczy.
Dobrze. Zrobię to.
Oddam, co mam! Rozdam wszystko.
Wszystko.
Przestań.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Przysięgam na swoje życie.
Nie wierzę ci.
Nie!
Sama nie wiem. To miasto rodzi we mnie bezsilność.
Jakby nie było już ratunku.
Naucz się z tego śmiać.
Swoim pacjentom też to mówisz?
Nie uwierzyłabyś, co słyszę podczas sesji, Barbie.
Moi pacjenci plują chciwością, korupcją, bestialstwem.
Często wracam do domu, czując się tak jak ty teraz.
- I śmiech pomaga? - To i...
Zauważyłam was z ulicy. Mogę się przysiąść?
- Hej, pani policjantko. - Cześć.
Nie oddzwaniasz.
Miałam zamiar. Przepraszam.
Martwię się o twojego tatę.
Odkąd Flass i Bullock przejęli dowodzenie,
on jakby chciał coś udowodnić.
Nie może się tak forsować. Porozmawiasz z nim?
Mogę spróbować. Ale nie wiem, co powiedzieć.
- Odegrajmy scenkę. - Nie.
Dobra. Jezu.
Renee, nie znam silniejszego człowieka.
Da sobie radę.
Obyś miała rację.
Głowa do góry, Barbie. Gotham cię potrzebuje.
Miło, że martwisz się o komisarza.
Jest dla mnie bardziej jak ojciec.
Zjedzmy razem kolację.
W eleganckim miejscu. Ja stawiam. Może jutro?
Tak. Dam radę.
Dobrze. Jesteśmy umówione.
ORGANIZACJA CHARYTATYWNA WEST SIDE
POKWITOWANIE DAROWIZNY
ŁĄCZNIE 1 500 000 $ PODPIS: TUTANCHAMON
DLA DR HARLEEN QUINZEL
Wyjdź z rękami w górze!
Żeby nie uciekł!
Nie ma go tu.
To majątek ruchomy. A teraz chcą założyć związek?
Po tym, co dla nich zrobiłem?
Jesteś sfrustrowany.
Jasne, że jestem.
Nie zasługuję na to. Są gorsi niż moje dzieci.
Czas minął.
Muszę przyznać,
że czuję, jakby spadło mi ciśnienie.
Nie wiem, co to za magia,
ale te sesje naprawdę pomagają.
Cieszę się, że tak uważasz.
Ale ja nie.
Nie czuję, że robimy postępy.
Hej! Co to ma być?
Jesteś zagrożeniem dla społeczeństwa, Emerson.
Chciałam, żebyś dostrzegł swoich pracowników i rodzinę,
ale nic do ciebie nie dociera.
Chyba czas podkręcić atmosferę.
Jak się miewa nasz pacjent?
Byłem bardzo złym człowiekiem.
Nie mogę.
Już nie mogę pisać.
No już, już. Skoro nie krwawisz, to się nie przykładasz.
Nie to powiedział pan synowi?
Zapłacisz za to, ty...
Dodatkowe 10 000 linijek, panie Moorehouse.
Nie ma złej żarówki. To ja jestem zły.
Zapewniam, że jest jedna, panie Smith.
Proszę szukać dalej.
Nie zjem tego i mnie nie zmusisz.
Doprawdy, panie Belsky?
Chcę deser!
Jak dziecko. Zawsze miał pan z tym problem.
Co to jest? Gdzie ja jestem?
Witam w mojej placówce, panie Collins.
Nazywa się Plac Zabaw.
To porwanie. Zapłacisz mi za to!
Role się odwróciły, panie Collins.
Nie rządzą już królowie, tylko błazen.
Hastings, wypuść pana Belsky'ego.
Co się dzieje?
Belsky, ma pan ochotę na deser?
Tak.
Proszę zmusić pana Collinsa do oddania ziemskich dóbr,
a zje pan tyle puddingu, ile pan zechce.
Nie muszę jeść fasolki?
Nie dzisiaj.
Pudding.
CÓRKA NAUKOWCA GINIE W WYPADKU SAMOCHODOWYM
Znalazłem kolejnego.
Jorge Campos. Magnat transportowy. Zmarł trzy lata temu bez grosza.
Dwa tygodnie przed śmiercią
przekazał cały majątek na schroniska dla kobiet.
Jak zginął?
Wypadek samochodowy. Wjechał w drzewo.
MAGNAT TRANSPORTOWY NIE ŻYJE
Kto zdołał przekonać największych chciwców Gotham
do oddania całego dobytku?
Może ich psychiatra.
DLA DR HARLEEN QUINZEL KWOTA 150 $
Panie Demming? Barbara Gordon.
Będę pana reprezentować.
Ile bierzesz?
Jestem prawniczką z urzędu. Miasto mi płaci.
To dobrze, bo nie mam ani grosza.
Ani grosza, ani czasu. Wyciągniesz mnie stąd?
Wszyscy tu powariowali.
Muszą ustalić, czy stanowi pan zagrożenie
dla siebie lub innych.
Żaden „pan”.
Jestem faraonem.
Lepiej będzie zlecić niezależną ocenę psychologiczną,
nim stanie pan przed sądem.
Mam koleżankę, dr Harleen Quinzel,
- która pewnie zrobi to... - Harley... Quinn?
Zna ją pan?
Sam nie wiem. Jej imię dobrze leży mi w ustach.
Pięć minut, pani Gordon.
Niech pan poczeka!
Uciekinier! Zamknąć oddział!
Zatrzymać go. Uwaga!
Stój!
Nadchodzę!
Złaź ze mnie! Chcę ją zobaczyć!
Muszę z nią być!
Kogo chce pan zobaczyć?
- Nic pani nie jest? - Nie. Uspokójcie go.
Jak ona się nazywa?
Har...
Harleen.
Barbie. Liczyłam, że cię tu spotkam.
Nie zgadniesz, z kim jem dziś kolację.
Znasz Fletchera Demminga?
- Coś kojarzę. - Szycha w nieruchomościach.
Tak. Czemu pytasz?
To nowy klient. Trzeba ocenić jego stan. Rozpoznał twoje nazwisko.
Nie wiem dlaczego. Nie znam go osobiście.
Tak czy siak, zaprosiłam Renee. Byłam czarująca. Byłabyś ze mnie dumna.
Świetnie.
Zdradź mi, co lubi jeść.
Wpadłam na nią kiedyś w Batyo's.
W tej knajpie? Muszę jej zaimponować. Niech myśli, że mam klasę.
Cześć, tato.
- Przyniosłam lunch. - Dzięki. Tam połóż.
Jak leci?
Burmistrz zapomniał,
że Batman to nie jedyny przestępca.
Sprawy się piętrzą,
a najgorsi gliniarze przejęli moich ludzi.
Coś cię trapi?
Nawet nie mogę tego powiedzieć.
Co robisz, gdy dowody wskazują kierunek,
który ci nie odpowiada?
Prawda jest zawsze lepsza.
Przynajmniej można coś z tym zrobić.
- Według Renee musisz odpocząć. - Wiem.
Ma rację.
Nic z tego, mała. Nie interesuje mnie to.
Co to ma być?
WIZYTY
FLETCHER DEMMING, 16.30
Kłamała w żywe oczy.
- Pomóc w czymś? - Tak.
Szukam właściciela, Williama Hastingsa.
- O co chodzi? - To sprawa osobista.
To ja.
Przepraszam. Nie wiedziałam.
Reprezentuję Fletchera Demminga.
Obaj byliście pacjentami dr Quinzel...
Lista pacjentów nie jest przypadkiem poufna?
Panie Hastings, mój klient cierpi psychicznie.
Nie było pana w biurze od miesięcy.
- Martwiłam się... - To naruszenie prywatności.
Proszę natychmiast opuścić posesję.
Co ty wyprawiasz?
Czemu chcesz się włamać do Williama Hastingsa?
A ty?
Myślę, że dr Quinzel robi pranie mózgu pacjentom.
- Masz dowód? - Jeszcze nie.
Harleen to przyjaciółka. Muszę wiedzieć, czy krzywdzi ludzi.
- Wracaj. Zajmę się Quinzel. - Poczekaj!
To nie fair!
Na pewno byłaś uroczą łyżwiarką. Umiesz robić te kręciołki?
Kręciołki to była moja specjalność.
Zresztą tak nazywają je fachowcy.
Jestem pod wrażeniem.
Naprawdę? Na pewno tak się nie nazywają.
Nie, ale może następnym razem zabiorę cię na lodowisko
i będziesz je nazywać, jak chcesz.
Następnym razem? Chyba dobrze mi idzie.
Telefon do dr Quinzel.
Przepraszam. Tak?
Obawiam się, że mamy intruza.
Rozumiem. Zaraz będę.
Przepraszam. Pacjent potrzebuje pomocy.
Wiesz co?
Spotkajmy się w Klubie Jazzowym Hoppera.
Tam dokończymy naszą randkę.
- Gdzie on jest? - Na Placu Zabaw.
Wiedziałam, że przyjdziesz.
Odkąd stworzyłam twój profil dla policji.
Jestem w twoim typie.
Ilu przestępców musisz złapać, żeby poczuć się lepiej, Batmanie?
Dziesięciu? Dwudziestu?
Ten, kto złapie Batmana, bardzo mnie uszczęśliwi.
A ten, kto nie, zginie.
Nie chcę cię zabijać.
Ale muszę dać sobie fory,
żeby twój kompleks bohatera nie odbił mi się czkawką.
Masz chwilę na znalezienie wyjścia,
zanim dom eksploduje.
Quinzel...
Może następnym razem pomówimy o twojej traumie z dzieciństwa.
O mój Boże.
Batman!
- Będzie pani tęsknić za Gotham? - Jedź przed siebie.
Barbara?
Zawróć.
- Ale... - Teraz!
Musimy iść, Barbie. To miejsce zaraz wybuchnie.
Harleen. Coś ty zrobiła?
Później ci wyjaśnię. Teraz musimy już iść.
Bez niego nie wyjdziemy.
Uszkodziłaś szybę.
Nie!
Chodź!
Puść mnie, Barbie.
Wciągnę cię.
Nie pójdę do więzienia ani do Arkham.
Przez przyjaźń z nią stałaś się nieostrożna.
- Mogłaś odejść... - Zamknij się.
Stul dziób.
Muszę już iść.
Wiem.
Przykro mi.
KLUB JAZZOWY HOPPERA
Słucham?
Renee, to ja. Wybacz, coś mi wypadło.
Gdzie jesteś? Wszystko dobrze?
Muszę wyjechać z miasta.
Odezwę się, jak wrócę. Obiecuję.
Miej oko na Barbie, dobrze?
- Harleen... - Pa.
Napisy: Joanna Kazimierczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska