POLICJA
Nie.
Nie prosiłem o prawnika,
a nawet gdyby, to nie o ciebie.
Co to ma być?
Twój triumf?
Nie, Harvey. W ogóle nie chcę tu być.
Ale ktoś musi ci pomóc.
Pewnie. Anioł wcielony, Babs Gordon.
Możesz dać mi...
tu zgnić.
Nie zasługuję na pomoc.
Od nikogo, a zwłaszcza od ciebie.
Nigdzie nie idę.
Co ty na to? Rzucimy monetą.
Orzeł – będę twoją prawniczką i mnie wysłuchasz.
Reszka – wyjdę, a ty będziesz się kłócił z samym sobą.
A to ci dopiero. Orzeł.
Zostałam twoją prawniczką.
Dobra.
Niech będzie.
Świetnie. Najpierw badania psychiatryczne.
Do tego czasu z nikim nie rozmawiaj.
Masz.
Zatrzymaj. I tak jest twoja.
Wzięłam z depozytorni.
WOLNOŚĆ - UFAMY BOGU
BATMAN: MROCZNY MŚCICIEL
Wiemy, gdzie trzymają Denta?
Za kilka dni go przenoszą.
Do Arkham, potem do sądu.
Słuchaj. On za dużo wie.
O moich interesach i innych wpływowych ludziach.
Harvey wyświadczył wiele przysług właściwym ludziom.
To natrętna mucha, którą trzeba capnąć.
AZYL ARKHAM
Nie! Czekajcie!
Co z Polly?
Przestańcie!
Czekajcie. Upuścił świnkę.
Dziękuję.
Panno Gordon.
- Przyprowadzimy klienta. - Dziękuję.
Jak się trzymasz?
Kiepsko.
Ale niektórzy tu mają gorzej.
Długo tu nie zostaniesz.
Dziś zobaczysz się z lekarzem. Jutro rozprawa.
Wiem, jak cię z tego wyciągnąć
prosto do prywatnego szpitala.
Gdzie naprawdę ci pomogą.
Nie. Zabiłem ludzi.
Nie ma opcji, żebym wyszedł.
Zamkną mnie. Ja bym tak zrobił.
To nie jest pewne.
Też jesteś ofiarą.
Powalczę o złagodzenie kary, tylko zacznij współpracować.
Byłeś prokuratorem dziesięć lat.
Znasz wiele sekretów.
Wydasz oszustów z ratusza i wyjdziesz na wolność.
Ujawnisz korupcję.
Przyznając, że o niej wiedziałem i nic nie zrobiłem.
Ktoś taki zasługuje na wyrozumiałość?
Proszę cię, Harvey. Daj mi cokolwiek.
Żebym mogła cię bronić.
Przykro mi, Barbaro. Chcę ci pomóc, ale nie jest łatwo.
Bo...
Bo jestem słaby.
Jestem beznadziejnym, ohydnym beksą.
Jak ciężko to zrozumieć?
Ty nadęta, mała...
Przepraszam. Nie chciałem.
Nie szkodzi.
Zaskoczyłeś mnie.
Siebie też. To jego ulubiona sztuczka.
Umiesz korzystać z drzwi?
Jak idzie sprawa Denta?
Nie idzie.
Próbuję załatwić mu ugodę, ale chyba się załamał.
Nigdy go nie lubiłam, ale szkoda mi go.
Dent czasem manipulował przed sądem,
ale walczył o sprawiedliwość.
Przypomnij mu o tym.
Spróbuję.
O ile posłucha mnie, a nie głosów w swojej głowie.
Postaraj się.
Hej.
Wiem, że będziesz wpadał, kiedy zechcesz.
Kapitalnie.
Ale ja też powinnam móc się z tobą skontaktować.
Tak będzie uczciwie...
Klondike-5-0-1-2-7.
- Masz telefon? - Przydaje się.
Myślałam, że mam zapalić w oknie niebieską lampkę...
Bruce Wayne.
Mój kolega. Co dzisiaj robimy?
Kolacja w Marko's? Może koncert w Copie?
Tym razem odpadam.
Przepraszam za tamten wieczór. Zmusiłem cię do wyjścia.
Pomyślałem, że udając normalność...
Typowy Bruce Wayne.
- Wielki symulant. - Co masz na myśli?
Nic. Czasem ponosi mnie złość.
To nie twoja wina. Chciałeś tylko mi pomóc.
Wiesz, że też nie zawiniłeś, tak?
Ktoś cię tak urządził. Byłeś na krawędzi.
Potrzebne ci leczenie.
Niech prawniczka załatwi ci ugodę, a ja ci pomogę.
Wiesz, że ktoś inny nie dostałby ugody.
Ale ty dostaniesz. Nie jesteś kimś innym.
Mało to sprawiedliwe.
Teraz masz wyrzuty sumienia, Dent?
Pomóż sobie. Tyle.
Możesz normalnie żyć.
„Harvey Dent się nie poddaje”.
Wybacz, Bruce. To był slogan wyborczy.
Rozumiem, że stan Harveya bez zmian.
Co zrobimy, paniczu Bruce?
Nie wiem.
Ja będę mówić na miejscu.
Wiem, jak wygląda rozprawa, Gordon.
Nie martw się o mnie.
Dobry wieczór, Dent.
Witaj, Flass.
Ty i Bullock. Mogłem się domyślić.
Ile mnie kosztuje ta „Wielka Ucieczka"?
Wybacz, Dent. To nie jest ucieczka.
Obejrzysz „Wielki Sen".
Zawsze wiedziałem, że jesteście umoczeni po sam czubek.
Bierzecie łapówki, przekupujecie ludzi.
Ale myślałem, że się przyjaźnimy.
Nie próbuj wzbudzić we mnie poczucia winy.
To ty nawaliłeś.
Wcale nie byłeś lepszy, Dent.
Kolejny przystanek na trasie.
Tak to widziałeś?
Tak właśnie było, Dent.
Nie dostaje się kwasem bez powodu.
Trzeba było współpracować z Thorne'em.
W lewo.
Pamiętaj, co mówiłem.
Oddaj go ludziom Thorne'a i odejdź.
- Sprawa z głowy. - Właśnie.
Zawsze myślałem, że ty rządzisz, Bullock, ale to Flass.
Dałem się nabrać.
- Cwany jesteś, Flass. - Co?
O czym on mówi?
Nie słuchaj go. Morda, Dent.
Niech zgadnę.
Gdy trzeba odwalić brudną robotę,
robisz to ty, Bullock, co nie?
Flass się upewnia, że wszędzie zostają twoje odciski.
Marionetka i kozioł ofiarny. Ty wielki i głupi sukin...
Mówiłem, morda!
- Harvey. - Gordon?
Jak się tu znalazłaś?
A jak myślisz? Śledziłam cię.
Zdejmę ci kajdanki i załatwimy ci ochronę świadków.
Musimy ci znaleźć kryjówkę.
Pod ochroną gliniarzy?
Chcieli mnie przekazać mafii.
Pójdziemy do mojego taty. Znasz go.
Wybacz, ale teraz zrobię to po swojemu.
Czas znowu odwiedzić Thorne'a.
Nie ma mowy.
Co robisz?
Nie puszczę cię na misję samobójczą.
Ty wariatko!
Mogłaś tego nie robić.
Narażasz się, Barbaro.
No to wynośmy się stąd.
Bullock. Dalej, niezdaro. Wstawaj.
- Gdzie on jest? - Zniknął.
Boże. Mamy przechlapane.
Nie, nic nam nie będzie.
Ludzie Thorne'a są za rogiem, a Dent daleko nie uciekł.
Znajdziemy go.
Mówię poważnie. Nie pójdę na policję.
Odgryzę sobie rękę, jeśli trzeba.
Spokojnie. Nie zabieram cię tam.
- Gordon. - To ja.
Barbara? Całe szczęście. Widziałaś ucieczkę Denta?
To nie była ucieczka.
- Tylko porwanie. - Co?
Później ci wyjaśnię, ale teraz musisz mi pomóc.
Najpierw mieliśmy pilnować szefa i jego syna.
Teraz mamy spotkać umoczonych gliniarzy?
Za to powinien płacić podwójnie.
Patrz.
Dobrze, tato. Do zobaczenia.
- Uważaj na siebie. - Ty też.
- Skończyłaś? - Jeszcze nie.
- Słucham. - Mówi Barbara Gordon.
Mogę rozmawiać...
z panem Batmanem?
- Że co? - Proszę czekać.
Witaj, Barbaro.
Niezły z ciebie numer, Gordon.
Bo chcę cię ocalić?
Naprawdę myślisz, że doczekam szczęśliwego zakończenia.
Próbuję sobie przypomnieć, czy też byłem tak naiwny.
Może kiedyś. Kiedyś chciałem coś zmienić.
Zanim zobaczyłem, jak wygląda świat.
Zaraz się porzygam, słuchając samego siebie.
To przestań gadać.
Właśnie to auto widzieliśmy.
Muszą gdzieś tu być.
Dobra, rozproszyć się. I nie zastanawiać się.
Od razu strzelać.
Poznajesz ten samochód?
Córka Gordona.
Widziała nas z Dentem.
Nie mogą opuścić doków.
- Rozumiesz? - Tak.
Czas na brudną robotę.
Słyszy pan coś?
Nie, a mgła ogranicza pole widzenia.
Piętnaście osób.
Dwie są od was.
- Flass i Bullock. - Spodziewaliśmy się ich.
- Tato. - Barbaro.
Na mnie nie patrz. To był jej pomysł.
Ruszajmy. Południowe wyjście jest czyste.
To jest ten wielki plan?
Ochrona, aż zeznam przeciw Thorne'owi
i połowie urzędników, a potem co?
Myślicie, że to coś zmieni?
Tak.
Nie w tym mieście.
Stu nowych bydlaków się pojawi na miejsce aresztowanych.
To przegrana walka.
Nie dacie rady tego powstrzymać.
Mam to gdzieś. Będziesz zeznawał.
Nie uginasz się, kiedy coś idzie źle.
Stawiasz opór.
On ma rację.
Wiem, że system jest przeciw nam.
Ale dziś staniesz przed sędzią,
nawet jeśli stracę pracę.
Idźcie. Zajmę się tym.
Szlag.
Puszczaj.
- Ty. - Posłuchaj.
Thorne ściga tylko mnie.
Rozkuj mnie, a ich odciągnę.
Nie mogę.
Ej, tutaj. Mam ich.
Harvey, przestań.
Proszę cię, Barbaro.
Musisz mnie puścić.
Stać.
Powiedziałam coś.
Ktoś jeszcze?
Nie.
Moment. Gdzie Barbara?
Zaraz zaroi się tu od glin przez tę strzelaninę.
Nas już tu nie będzie.
A jak będziemy?
Wtedy ja będę mówił.
Nic na nas nie mają.
Gdzie Dent i twoja córka?
- Rozdzieliliśmy się. - Znajdę ich.
Tam są.
Rozkuj nas i uciekaj.
Nie ma mowy, Harvey. Chodź.
Nie mogę.
Nie mogę, Barbaro.
Nie rób tego.
Nie umieraj
za taką osobę jak ja.
Nie planuję umierać.
Czekaj.
Zrobiliśmy kółko.
Możemy wrócić do mojego auta.
Chodź, Harvey. Już niedaleko.
Patrz, Flass.
Ktoś oberwał.
Wrócili do jej auta.
Widzisz? Mówiłam.
Nie.
Nie dam rady.
Marnujesz czas.
Sam mówiłeś, że lubię cierpieć.
Boże. Nie rozśmieszaj mnie.
Chodź, Harvey. Już niedaleko.
Nie radzę, Bullock.
Ej, ej. Stój.
Miałem prawo strzelić. Nie możesz tak.
Jesteś tylko marnym mścicielem, ale ja jestem policjantem!
Harvey.
Dlaczego to zrobiłeś?
A cholera wie...
Barbaro.
Jeśli tu zostaniesz, będę musiał cię aresztować.
DENT NA BURMISTRZA
Zobaczyłem coś w nim,
kiedy spadł w przepaść.
Zobaczył panicz w nim siebie?
Proszę posłuchać.
Harvey Dent był wypaczony chorą ambicją.
Stracił z oczu swoje człowieczeństwo.
Panicz taki nie jest.
Nadal jest panicz sobą.
Widzę to coraz częściej.
Nawet znalazł panicz przyjaciół. Na swój sposób.
Nasza czwórka przeciw światu.
Dent miał rację. Beznadziejne szanse.
Ale zaryzykuję.
Dziękuję, Penny...
Alfredzie.
Dzięki, Alfredzie.
Niech trzymają gęby na kłódkę.
Prawnicy wszystkim się zajmą.
Pogratuluj im dobrze wykonanej roboty.
Drań zasłużył na kulkę w plecy.
Doskonale.
Napisy: Joanna Kazimierczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska