ഗസ്.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ.
-എക്സ്ക്യൂസ് മീ. -ഇങ്ങു വാ, പൊന്നേ.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ.
ഗസ്, തിരിച്ചുവാ.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ.
ഗസ്, നിൽക്ക്!
-എക്സ്ക്യൂസ് മീ. എക്സ്ക്യൂസ് മീ. -മോനേ, ഇങ്ങു വാ!
എക്സ്ക്യൂസ് മീ.
ഗസ്! അരുത്! അരുത്! ഗസ്!
-എക്സ്ക്യൂസ് മീ. എക്സ്ക്യൂസ് മീ. -ഗസ്, നിൽക്ക്.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ. എക്സ്ക്യൂസ് മീ. എക്സ്ക്യൂസ് മീ.
പിടിച്ചല്ലോ!
ബോട്ടിൻ്റെ പിറകിലേക്ക് വീണാൽ ആകെ കഷ്ണം കഷ്ണമാകും.
നിനക്കത് വേണോ?
അല്ല, നിങ്ങളാണ് കഷണമാകുന്നത്.
ഞാനല്ല. നീയാണ് കഷണമാകുന്നത്.
-അല്ല, നിങ്ങളാ. -അല്ല, നീയാ.
നന്ദി. വളരെ നന്ദി.
നന്ദി. വളരെ സോറി.
-സാരമില്ല. -അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
ബോട്ടിൽവെച്ച് അങ്ങനെ ഓടിപ്പോവരുത്. മനസ്സിലായോ?
എൻറെയും ഡാഡിയുടെയും കൂടെ നിന്നാൽ മതി.
നാമൊരു ബോട്ടിലാണ്, ചുറ്റിലും വെള്ളമാണ്,
വളരെ അപകടമാണ്.
അരുത്, അരുത്.
മോങ്ങ് കോക്ക്
കുഞ്ഞിന് പുതിയൊരു വീട് കണ്ടെത്തുന്നത് തുടങ്ങാൻ ഏതെങ്കിലും ദിവസപരിധിയുണ്ടോ?
മിക്ക അമ്മമാരും തിരിച്ചുവരുമെന്നു കരുതി അങ്ങനെ ഫോമിൽ ഒപ്പിടാറില്ല.
അതുകൊണ്ട് കുഞ്ഞ് ഏറെക്കാലം ഇവിടെത്തന്നെ കഴിയേണ്ടതായി വരും.
ഈ വഴി.
ടൂറിൻ്റെ അടുത്ത ഭാഗം സാധ്യമാകുന്നത്
അനാഥാലയത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ സംഭാവനകളാൽ മാത്രമാണ്.
ഞങ്ങൾ ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഒന്ന്. അവിടെ…
എന്തുമാത്രം ചീസാ, നോക്കൂ, ആരും ഇത് കഴിക്കുന്നുമില്ല.
എല്ലാവരുടെയും വീട്ടിൽ ഇത്രയധികം യൂറോപ്യൻ ചീസുണ്ടോ,
ഈ ബുഫേ അവർ കാണാതെ പോവാൻ?
ഈ ബുറാറ്റ കഴിച്ചുനോക്കിയോ? നന്നായിട്ടുണ്ട്.
ശരിയാ, അല്ലേ?
എനിക്ക് ഈ വർഷം കഴിയുംമുമ്പ് ഇറ്റലിയിലേക്ക് പോണം.
എനിക്ക് പോയേ പറ്റൂ.
-അതെന്താ അങ്ങനെ? അതൊന്നും പറ്റില്ല. -അതെന്താ?
അത് നിരുത്തവാദിത്തപരമായതിനാൽ.
നിങ്ങൾ ഇക്കൊല്ലം ഇറ്റലിയിലേക്ക് രണ്ടുവട്ടമാ പോയത്.
പോരാത്തതിന് തായ് ലാൻഡ്, ഇന്ത്യ, ഓസ്ട്രേലിയ.
അറിയാം, പക്ഷേ അത് വ്യത്യസ്തമാണ്.
നിൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരുപാട് പണം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണോ?
മണ്ടത്തരം പറയല്ലേ.
നിനക്കൊരു കരിയർ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജോലിയെങ്കിലും വേണം.
വാ. എൻ്റെ കൂട്ടുകാരെ കാണാം.
നമ്മൾ ക്ഷണം നേരാംവണ്ണം വായിച്ചില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.
വെള്ളം, വീഞ്ഞ്, പിള്ളേർ. കുഴപ്പം പിടിച്ച കൂട്ടാണ്.
വലിയൊരു സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിൻ്റെ നടുക്കുനിൽക്കുന്ന പോലെയുണ്ട്.
ഞാൻ എസ്സിയുടെ കൂടെ പോവാം.
നീയിവിടെ ഓക്കേയാണ് പൊന്നേ.
ഞാൻ ഓർഡർ ചെയ്തത് കോക്ക് സീറോയാണ്. ഇത് ഡയറ്റ് കോക്ക് അല്ലേ.
രണ്ടും ഒന്നല്ല.
ക്ഷമിക്കണം, മാഡം.
അവരോട് അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല.
ഇവിടെ കുറേക്കാലം ജീവിച്ചതിനാൽ ഇതാണ് ഏക വഴി എന്നറിയാം.
എസ്സി ആൻ്റീ.
ഞാനവനെ എടുക്കാം മിസ് മാർഗരറ്റ്.
വളരെ നന്ദി, എസ്സീ.
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാം, എസ്സീ.
അവൻ ഹെൽപ്പറുമായി ഒത്തുപോകുന്നത് നിങ്ങളുടെ ഭാഗ്യം.
ഗസ് ജനിച്ച കാലം മുതൽ എസ്സി ഞങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ട്. ഒരു കുടുംബാംഗം പോലെതന്നെയാ.
മേഴ്സിക്ക് ഹോങ്കോങ്ങിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റെടുത്തു കൊടുക്കേണ്ടിവന്നു.
അവൾ ആ പഴയ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലാ താമസിച്ചിരുന്നത്. അമ്മയുടെ കൂടെ.
ഹോങ്ങ് കോങ്ങ് അവർക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അധികം ദൂരെയായിരുന്നു.
എക്സ്ക്യൂസ് മീ. എനിക്കല്പം ജോലിയുണ്ട്.
ഹായ്, എന്തൊക്കെയുണ്ട്?
-കണ്ടതിൽ സന്തോഷം. -അപ്പോൾ നീ കൊളംബിയയിലേക്ക് പോയോ?
സ്കോളർഷിപ്പിൽ.
നിൻ്റെ ഭാഗ്യം.
അല്ല. നല്ല മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാനുദ്ദേശിച്ചത് എനിക്കൊട്ടും ഭാഗ്യമില്ലെന്നാ.
ശരിക്കും ഞാൻ കുറച്ച് ശപിക്കപ്പെട്ടവളാണ്.
ശപിക്കപ്പെട്ടതോ?
പ്രധാനമായി എൻ്റെ മുഖം, അത് നിർഭാഗ്യത്തിൻ്റെ ശേഖരമാണ്.
എൻ്റെ മുഖം മാത്രമല്ല.
എൻ്റെ ടീനേജ് കാലത്ത് അമ്മ എൻ്റെ ജാതകം നോക്കിച്ചിരുന്നു,
അവരൊക്കെ ഇതേ കാര്യമാ പറഞ്ഞത്.
ഞാനൊരിക്കലും കല്യാണം കഴിക്കില്ല, കുടുംബം ഉണ്ടാവില്ല, ഒറ്റയായി മരിക്കുമെന്ന്.
അങ്ങനത്തെ കാര്യങ്ങൾ.
ഷെല്ലാക്, നിൻ്റെ സഹോദരൻ കൊളംബിയയിലേക്ക് പോയില്ലേ?
നീ അവനെ കാണാൻ പോവുന്നുണ്ടോ?
ഉവ്വ്. മഞ്ഞുകാലത്ത് അവനങ്ങോട്ടു മാറുമ്പോൾ‍ ഞാൻ അച്ഛനമ്മമാരുടെ കൂടെ പോയേക്കാം.
എൻ്റെ ഫ്രണ്ട് അൻ്റോണിയോയെ പരിചയപ്പെടുത്താൻ ഓർമ്മിപ്പിക്ക്.
മാൻഹട്ടനിലെ മികച്ച പല ക്ലബ്ബുകളും അവൻ്റെയാണ്.
-ഏതൊക്കെ? -അവൻ്റെ… ഡിഐ…
നമ്മൾ സമ്മറിൽ പോയത് ഓർക്കുന്നില്ലേ?
ദൈവമേ, ഉവ്വ്, നമ്മൾ…
എന്ത്?
ദൈവമേ.
അങ്ങനെ ചെയ്യ്.
-ഫിലേന! -എന്ത്? അയ്യോ…
ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, അവൾക്ക് വട്ടാണ്.
ബോട്ടിൻ്റെ അടിയിലൂടെ നീന്താൻ ധൈര്യമുണ്ടോ?
അങ്ങനെ ചെയ്യ്! അങ്ങനെ ചെയ്യ്!
-അങ്ങനെ ചെയ്യ്! -അങ്ങനെ ചെയ്യ്!
കാര്യങ്ങൾ ഒരിക്കലും നിൻ്റെ വരുതിയിൽ ആവില്ല.
അവളൊരു കണ്ണുകാണാത്ത കുതിരയെയും കൊണ്ട് മലമുകളിലേക്ക് പോവുകയാണ്.
നീ സൂക്ഷിക്കണം… നീ ശപിക്കപ്പെട്ടവളാണ്.
നീ ഒരിക്കലും കല്യാണം കഴിക്കില്ല, കുടുംബം ഉണ്ടാവില്ല.
നോക്ക്.
നീ ഒറ്റയായി മരിച്ചുപോവും.
ചാടുന്നതിനുമുമ്പ് എല്ലാമൊന്നിപ്പിക്ക്. അവളെപ്പോഴും നിർഭാഗ്യത്താൽ ശപിതയാകും.
നീ ജനിച്ചതേ ശപിതയായിട്ടാണ്. നിനക്ക് നിർഭാഗ്യമേ ഉണ്ടാവൂ.
അത്രേ നിനക്കുള്ളൂ. സൂക്ഷിക്ക്.
കാര്യങ്ങളൊരിക്കലും നിൻ്റെ വരുതിയിലാവില്ല. ഇങ്ങനൊരു ഭാഗ്യം കെട്ടവളെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
അവൾ റെഡിയാണ്.
ശരി, ശരി.
ഏയ്, ഹലോ.
നീയെങ്ങനെ ഇവിടെ എത്തിപ്പെട്ടു?
ദൈവമേ, ഇവൾ എത്രമാത്രം ചെറുതാ
ഒരു കിളിയെപ്പോലെ ചെറുത്!
ജനിച്ചപ്പോഴേ തടിച്ചുകൊഴുത്തിരുന്ന ക്ലോയിയെപ്പോലെയല്ല,
നേഴ്സുമാർ അവളെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി വേറെ നേഴ്സുമാരെ വിളിച്ചോണ്ടുവന്നു.
ശരിയാ, ആർക്കും ഒരു തടിച്ച കുഞ്ഞിനെ വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ അല്ലേ?
കയ്യിലിടുന്ന ആ ചെറിയ സാധനങ്ങൾ.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മ ഞങ്ങളെ ഒരുമാസം മുറിയിൽ അടച്ചിട്ടു.
അല്ലേ?
എൻ്റെ തലമുടി കഴുകാൻപോലും അവർ സമ്മതിച്ചില്ല,
കയ്പ്പുള്ള ചായ തന്നു, പുളിച്ച സൂപ്പും.
പാവം.
ആരും നിനക്ക് സൂപ്പൊന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.
ഇല്ല.
എന്തുപറ്റി? കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?
ഇതാ.
ഞാൻ നിനക്ക് ടവൽ എടുതുതരാം.
ഇതാ.
എന്താ പറ്റിയത്?
വല്യ കഥയാ.
ഉടുപ്പെവിടെ?
വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ പോയി എടുത്തോണ്ടു വരാം.
ഞാൻ മാർഗരറ്റ്.
-ലേഡിയ്ക്ക് വെള്ള വീഞ്ഞ്. -നന്ദി.
ഇനിയും വീഞ്ഞ് വേണമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
മാഡത്തിന് സ്ട്രോബറിയോ മറ്റോ.
നിങ്ങൾക്ക് വേറെന്തെങ്കിലും വേണോ?
വേണ്ട. നന്ദി.
-അല്ലേ? -നന്ദി.
പിന്നെ കാണാം. ബൈ.
വളരെ നല്ല പരിശീലനം നേടിയയാൾ.
മോശമില്ല.
നീയല്ല.
ഹോങ്ങ് കോങ്ങ് എനിക്കൊരു പുതിയ തുടക്കം ആവേണ്ടതായിരുന്നു.
പുതിയ തുടക്കം, ശരിക്കും?
ഇരുപത്തിനാലു വയസ്സിലോ?
നീ എന്നോട് തമാശ പറയുകയാവും.
ശരി.
"ശരി. "
നീ തമാശക്കാരിയാണല്ലോ.
ഹോങ്കോങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?
ഉവ്വ്.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ വീട് മിസ് ചെയ്യാറുണ്ട്, പക്ഷേ…
ഞങ്ങൾ പീക്കിലാണ് ആണ് താമസിക്കുന്നത്. പുറംകാഴ്ച രസമാണ്.
അതെ.
ഇവിടെയാണ് കഷണ്ടിയുള്ള ഇത്രയും വെള്ളക്കാർ കൺവേർട്ടബിൾ കാറുകൾ ഓടിക്കുന്നത്.
എഫ് വാക്ക് എനിക്കറിയാം.
ഹെയ്. അങ്ങനെ പറയില്ലെന്ന് നീ സത്യം ചെയ്തതാണ്.
അമ്മയുടെ മുന്നിൽ അങ്ങനെ പറയല്ലേന്നു പറഞ്ഞില്ലേ ഗസ്!
ഞാൻ പറയും!
-ഞാനത് പറയും! -ഹേയ്! ഹേയ്!
അങ്ങനെ പറയരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് നിൻറമ്മയുടെ മുന്നിൽ വച്ച്.
നിന്നെ നോക്കാൻ അമ്മ എത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്.
-അതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ പറയരുത്, കേട്ടോ? -ശരി.
ശരി.
എന്ത്… ഒരു നിമിഷം.
ഒരു നിമിഷം.
നിനക്ക് സഹോദരങ്ങളുണ്ടോ?
ഒറ്റ കുട്ടിയാ.
ശരിക്കും?
എൻ്റെ അമ്മായിയ്ക്ക് ക്വീൻസിൽ ഒരു റെസ്റ്ററൻ്റ് ഉണ്ട്.
അവർക്കെൻ്റെ അമ്മയുടെ സഹായംവേണം, അതിനാൽ ഞാനാണ് കസിൻസിനെ എപ്പോഴും നോക്കുന്നത്.
പിള്ളേരെ എനിക്കിഷ്ടാണ്.
അതൊരു നല്ല കാര്യമാ, കാരണം അമ്മായിക്ക് എഴുന്നൂറു കോടി പിള്ളേരുള്ളതുപോലാ.
അത് കുലുക്കാതിരിക്ക്.
നോക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക്…
എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണമെങ്കിൽ, ഞാനുണ്ട് ഇവിടെ.
ആളുകൾ അങ്ങനെ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും അവരത് ഉദ്ദേശിക്കാറില്ല.
ഞാൻ അങ്ങനെതന്നെയാ ഉദ്ദേശിച്ചത്.
അത് കുലുക്കല്ലേ, ഗസ്!
പലപ്പോഴും എനിക്ക് കുട്ടികളുടെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോഴാ സമാധാനം തോന്നാറുള്ളത്.
ഓ, നാശം.
വിഷമിക്കേണ്ട.
എന്നെ പേടിപ്പിക്കാൻ അതൊന്നും പോര.
എസ്സീ! എനിക്ക് എസ്സിയെ വേണം!
എനിക്ക് എസ്സിയെ വേണം!
ഞാൻ നിന്നെ പിടിച്ചല്ലോ.
-എനിക്ക് എസ്സിയെ വേണം! -അവൾ തിരക്കിലാണ്.
അമ്മ എടുക്കാം നിന്നെ.
എനിക്ക് എസ്സിയെ വേണം!
എന്നെ എടുക്ക്!
അവന് നിന്നെ വേണമത്രേ.
ശരി മാഡം.
ഇനി വാ.
നീ നിൻ്റെ അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്കണം.
ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു.
അത് സാരമില്ല. അവ മാക് പിടിച്ചോളും.
ഞാനെടുക്കാം. കുഴപ്പമില്ല.
അത് അതിൽ വച്ചേക്ക്.
-കുഴപ്പമില്ല, ഞാനെടുക്കാം. -ഞാൻ സഹായിക്കണോ?
-ഞാൻ എടുത്തു. -ശരി.
ഹായ്, പിനോട്ട്.
എന്തു പറയുന്നു?
മെല്ലെ, ഗസ്. മെല്ലെ.
-വാ. -വാ.
വന്നേ.
ഏയ്, സാം.
സർ.
നന്ദി, സുഹൃത്തേ.
പുതിയ സ്കൂൾ ഫോട്ടോസ്?
കുട്ടികളൊക്കെ വലുതായപോലെ തോന്നുന്നു.
അവർ വളരുകയാണ്, അല്ലേ?
അതെ, സാർ.
അവർക്കിപ്പോൾ എത്ര വയസ്സായി?
ഒമ്പതും ഏഴും, സാർ.
ഒമ്പതും ഏഴും?
അടിപൊളി.
സമയം പറക്കുകയാണല്ലോ ദൈവമേ.
ഇന്നലെ അവർക്ക് ആറും എട്ടും വയസ്സായിരുന്നപോലെ തോന്നുന്നു.
തനിക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്. അവർ മിടുക്കരാണെന്ന് തോന്നുന്നു.
നന്ദി, സർ.
ഞങ്ങൾ ഇനിയുമൊരു കുഞ്ഞിനായി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
അതെ.
ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത് എനിക്കൊന്നും ഒരു അച്ഛനാവാൻ കഴിയില്ല എന്നാണ്.
പക്ഷെ, എനിക്കറിയില്ല.
ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാവുകയെന്നത് കാലത്തിനു പിന്നോട്ട് പോവാനുള്ള വഴിയായി തോന്നുന്നു.
ഇപ്പോൾ കുടുംബവുമായുള്ള എൻ്റെ ബന്ധം കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞതാണ്.
ഞാനവരെ അധികം കാണാറില്ല ഈയിടെയായി.
കഴിഞ്ഞവർഷം എൻ്റെ അനിയൻ്റെ കല്യാണത്തിന് ഞാൻ ഒരുപക്ഷേ പോവണമായിരുന്നു.
പക്ഷെ…
അതൊക്കെ വലിയ കഥകളാണ്.
പിന്നെ, ഹിലരിയുടെ കുടുംബം ഒരു യുദ്ധക്കളമാണ്.
കാര്യങ്ങൾ വേറൊരുരീതിയിൽ ചെയ്യാനാവുമെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
അതെ, സർ.
ഹിലരി സ്റ്റാർ.
-എൻ്റെ കൂടെ വരൂ. -ശരി. നന്ദി.
ഹായ്.
ക്ഷമിക്കണം, ഞാൻ വൈകിപ്പോയി.
ഹായ്.
ഞാൻ നടന്നാ വന്നത്.
ഇവിടെ കക്കയിറച്ചിയുണ്ട്.
നിനക്ക് കക്ക ഇഷ്ടമാണല്ലോ.
എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു?
മനസ്സിൻ്റെ തകർച്ചയും ഡിസ്ഇൻഫെക്റ്റൻ്റും എല്ലാം ഒരുമിച്ച്.
എന്ത്?
ഒരുപാട് സംസാരം, നന്ദിപറച്ചിലുകൾ, ചെക്കെഴുതലുകൾ,
പിന്നെ കുട്ടികളെ എടുക്കാൻ കൊടുക്കുന്നു.
നീയുമെടുത്തോ ഏതേലും കുട്ടിയെ?
ഒരു കൊച്ചു പെൺകുഞ്ഞിനെ.
അവൾക്കാകെ ഒരുമാസമോ മറ്റോ പ്രായമേയുള്ളൂ, ഇപ്പോഴേ സിസ്റ്റത്തിലുണ്ട്.
പിന്നെ, ഞാൻ…
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം 'കോപ്പ്! ' എന്നു പറയുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
അതായത്, 'കോപ്പ്, ഞാനെങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി' എന്നു പറയുന്നതുപോലെ.
അവളുടെ കാര്യമോർത്ത് വിഷമംതോന്നി.
വിഷമം മാറ്റാൻ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നാലോ എന്നല്ല,
'20 വർഷം കഴിഞ്ഞ് എന്നെ കണ്ടാൽ നിനക്കൊരു ഡ്രിങ്ക് വാങ്ങിത്തരാം' എന്നപോലെ.
പിന്നെ തീർച്ചയായും, അവിടെയുള്ള വേറെ സ്ത്രീകൾ,
കണ്ണുകളൊക്കെ നിറഞ്ഞ്, അവർ എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങളും പറയുന്നു,
ഞാനാണെങ്കിലോ…
എന്താ?
അറിയില്ല, ഞാൻ ഞാൻതന്നെയായിരുന്നു.
ഞാൻ ഞാൻതന്നെയായിരുന്നു. അത് കഷ്ടമാണ്.
ഞങ്ങൾ ഇത് ഓർഡർ ചെയ്തില്ലല്ലോ.
നിങ്ങളുടെ ബൂക്കിങ്ങ് ഒരു സ്പെഷ്യൽ ആനിവേഴ്സറി ആണെന്നാ ഇതിൽ.
-അത് സാരമില്ല. -അല്ല, ഹിൽസ്. ഒന്നു കഴിച്ചോ.
വേണ്ടവേണ്ട. എനിക്കുവേണ്ട.
ഇന്നെനിക്കൊരു നല്ല ദിവസമാണ്, പ്ലീസ്?
ശരി, എന്നാൽ ഞാൻ കഴിക്കാം. നന്ദി.
നിങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും വേണോ സർ?
എനിക്ക് വെള്ളം മാത്രം മതി. നന്ദി.
-ഞാനും കക്ക കഴിച്ചുനോക്കാം. -ആണോ?
ശരി, എന്നാൽ കക്കയ്ക്കുവേണ്ടി.
കക്കയ്ക്കുവേണ്ടി.
-എന്നുമിത് മെനുവിലുണ്ടായാൽ മതിയായിരുന്നു -അതെ.
എന്തായാലും, ഇന്ന് ഉച്ച മുഴുവൻ ഞാൻ നമ്മെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു,
ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകലിനെപ്പറ്റി,
സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഈ അല എങ്ങനനുഭവപ്പെടുന്നെന്ന് ആളുകൾ പറയുന്നതിനെപ്പറ്റി.
ദത്തെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ അവരെങ്ങനെ…
വളർത്താൻ പോവുന്ന കുഞ്ഞിനെ കണ്ടതും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ, അവരത് തിരിച്ചറിയുമത്രേ.
അതെങ്ങനെ സാധിക്കും? എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാനാവും?
അതെ.
ഒരുപക്ഷേ എനിക്കൊന്നും തോന്നിയില്ലെങ്കിലോ?
അത് നിൻറേതാകുമ്പോ നിനക്കും തോന്നുമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
ആണോ?
അതെ… നോക്ക്.
അടുത്തു വാ.
ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞാൽ അതിനായി എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നൊക്കെ നാം മറക്കും.
ഓക്കേ?
അടുത്ത മാസമാണ് നമ്മുടെ മാസം.
നമ്മൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കണം.
ഓക്കേ?
ങാ.
ശരി.
എനിക്ക് ചുവന്ന ആഹാരം ഇഷ്ടമല്ല.
എനിക്ക് വേറെന്തെങ്കിലും വേണം!
നിനക്ക് ചുവന്ന സാധനങ്ങൾ ഇഷ്ടമാണല്ലോ. ബെറികൾ ചുവപ്പാണ്, കെച്ചപ്പ് ചുവപ്പാണ്…
വേണ്ട! എനിക്ക് ചൌ ഫാൻ വേണം!
എനിക്കത് ഇഷ്ടമല്ല.
ഞാൻ കുറച്ച് ചൌ ഫാൻ ഉണ്ടാക്കിത്തരണോ?
വേണ്ട! നമ്മൾ റെസ്റ്ററൻ്റ് ഒന്നുമല്ല നടത്തുന്നത്,
ഇവർ ഓർഡർ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ നമ്മൾ ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കാൻ.
-പക്ഷെ എസ്സി നമ്മുടെ ജോലിക്കാരിയല്ലേ? -ഹേയ്!
എസ്സി ഇവിടെ നമ്മെ സഹായിക്കാൻ വന്നതാണ്, അല്ലാതെ നിന്നെ കൊഞ്ചിക്കാനല്ല.
നിൻ്റെ അമ്മ നല്ല ലസാഗ്ന ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്,
നീ അതു കഴിക്കണം.
-എന്നാലും അത് നാറും. -ചൌ ഫാൻ ഉണ്ടാക്കിത്താ, എസ്സിയാൻ്റീ!
ദൈവമേ. ഫിലിപ്പ്.
ഇതെൻ്റെ മുന്നിലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനിത് കഴിക്കില്ലായിരുന്നു.
-നിങ്ങളുടെ ഡിന്നർ കഴിക്ക്. -എനിക്കു വേണ്ട!
ശരി. ഇത് പരിഹാസ്യമാണ്, ഗസ്.
ശരിക്കും. കഴിക്ക് മോനേ.
ഞാൻ മൂന്നുവരെ എണ്ണാം.
ഒന്ന്… രണ്ട്…
അരുത്!
നാശം.
പണിയാണല്ലോ!
നീയിത് മൊത്തം വൃത്തികേടാക്കി, ഞാൻ വേണം ഇത് ശരിയാക്കാൻ.
ഇവിടെ ഇരിക്ക്, ഇവിടെത്തന്നെ.
അനങ്ങിപ്പോവരുത്, മനസ്സിലായോ?
ഞാൻ തിരിച്ചുവരുന്നതുവരെ.
ഗസ്
-ഹായ് ക്രിസ്റ്റഫർ. -ഹായ്.
പിനോട്ടിനു പുതിയ ഭക്ഷണം ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?
അവൾ കുറേക്കൂടി ബലമുള്ള അപ്പിയിടുന്നുണ്ട്, അതൊരു നല്ല കാര്യമാണ്.
അതെ, തീർച്ചയായും.
ഈ വാരാന്ത്യത്തിൽ അവളെ നോക്കുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലല്ലോ, അല്ലേ?
ഒരിക്കലുമില്ല, എനിക്കത് ഇഷ്ടമാണ്.
നന്ദി.
ഗസ്!
നീയെന്താ ഇവിടെ?
ഗസ്!
ശരി. മോനേ, ഗസ്.
ഗസ്!
അയ്യോ! എവിടെപ്പോയി ഗസ്?
ഇവിടെയുണ്ടല്ലോ!
-ഞാനവനെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോവുകയാ. -ശരി.
-വീട്ടിൽ പോവാണോ? ഞാനും വരാം. -ഇപ്പൊ വരാം.
-ആരാ അത്? -വാ.
ഹായ്.
ഹായ്, പിനോട്ട്.
വാ.
ഡെയ്സി, ഗസ് അകത്തുണ്ടോ?
-ശരി -അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ല
ഗസ്, എവിടേക്കും പോവല്ലേന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ!
-ഹിൽ, നന്ദി! -എൻ്റെ വാതിൽക്കൽ കണ്ടതാ.
-ദൈവമേ, വല്ലാത്ത ദിവസമായിരുന്നു ഇന്ന്. -കുടിക്കാൻ എന്തേലും വേണോ?
നിങ്ങളുടെ ഐസ് ടീ, സർ.
അവർ കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോൾ എസ്സി അവരെ നേരെ നോക്കിയിരുന്നു.
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ലാളിച്ചു വഷളാക്കുകയാണ്. ചോദിക്കുന്നതൊക്കെ കൊടുക്കുന്നു,
അച്ചടക്കവുമില്ല. ഞാൻ ഇടപെട്ട് കുട്ടികളുടെ ദേഷ്യം വാങ്ങേണ്ട അവസ്ഥയാണ്.
നിങ്ങളെല്ലാം തന്നെയായിരിക്കും അവളെ ഇങ്ങനെ ആക്കിയത്
ഒരുപക്ഷേ. എന്നാലും, അവരെ പറഞ്ഞയയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല. എസ്സി കുടുംബത്തിൻ്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്
അത് നീ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ടല്ലോ, അല്ലേ?
"എസ്സി കുടുംബത്തിൻ്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്. "
പക്ഷെ അങ്ങനെയല്ല. നിനക്കത് അറിയാം.
ഗസ് ഉണ്ടായ കാലം മുതൽ അവർ ഞങ്ങളുടെകൂടെയാണ്.
അറിയാം. പക്ഷെ, ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും കൂടെ താമസിക്കുന്ന വേലക്കാരികളുണ്ട്.
നീ അവരുടെ മുതലാളിയാണ്.
സുഹൃത്തല്ല.
നീ അതിർത്തികൾ നിശ്ചയിച്ചേ പറ്റൂ,
അല്ലെങ്കിൽ അവർക്ക് ചട്ടങ്ങൾ എന്താണെന്ന് അറിയാതെവരും.
ഇവിടെ നിന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.
ഹോങ്ങ് കോങ്ങിലാണ് നമ്മൾ, ചിലപ്പോഴൊക്കെ തോന്നും,
കണക്റ്റികട്ടിലെ ഒരു കൊച്ചു നഗരത്തിലേക്ക് നാം താമസം മാറിയെന്ന്.
ശരിയാണ്. ഒരു ദിവസം ഞാനൊരു ബോട്ടിൽ പോയി, അതിൽ കുറെ എക്സ്പാറ്റുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ടാർഗറ്റിൻ്റെ നഷ്ടത്തെപ്പറ്റി സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്,
റാമേൻ നൂഡിൽസിൽ കെച്ചപ്പ് ഒഴിച്ച് വേലക്കാരികളോട് ഒച്ച വയ്ക്കുന്നവർ.
ദൈവമേ. അലമ്പ്.
നമ്മളെന്താ കഴിക്കാൻ പോവുന്നേ?
-ചൌ ഫാൻ, സർ. -വീണ്ടും ചൌ ഫാനോ!
അതെ!
-അത് കൊള്ളാമോ? -കൊള്ളാം.
-അതാണ് നിൻ്റെ പ്രശ്നം. -ഐക്യമില്ല.
-ഒട്ടുമില്ല. -ഒട്ടുമില്ല.
ഹായ്, മമ്മീ! ഹായ്!
ഞാൻ വീണ്ടും ഗുളിക കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഡേവിഡിന് അറിയാമോ?
അതെ, അതെ, അവനോട് നുണപറയാൻ എനിക്കിഷ്ടമല്ല…
പക്ഷെ എങ്ങനെ പറയണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
അല്ല, ഞാൻ നിൻ്റെ മനസ്സുമാറ്റാൻ നോക്കുകയൊന്നുമല്ല,
പക്ഷേ ഞാൻ പറയട്ടെ.
ഞാൻ ഗസ്സിനെ ഗർഭം ധരിച്ച സമയത്ത്,
എനിക്ക് ഇനിയൊരു കുഞ്ഞു വേണ്ടെന്നായിരുന്നു.
എനിക്കത് അറിയില്ലായിരുന്നു.
എനിക്കിത് പറയുമ്പോൾ കുറ്റബോധമുണ്ട്,
പക്ഷെ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഈയൊരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടിരുന്നു,
"എനിക്കിനിയൊരു കുഞ്ഞിനെ വേണ്ട, എനിക്കിനിയൊരു കുഞ്ഞിനെ വേണ്ട" എന്ന്.
ഞാനവനെ പ്രാർത്ഥിച്ച് ഇല്ലാതാക്കുന്നപോലെ.
പക്ഷേ, അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഞാനവൻ്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ,
എൻ്റെ വായിൽ വന്ന ആദ്യ വാക്കുകൾ "എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ" എന്നായിരുന്നു.
കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുമ്പോൾ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഓർത്ത്
നീ കുട്ടികളെ ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കരുത്, ഹിൽ.
നിനക്കതിനു പറ്റും!
നിനക്കതിനു പറ്റുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.
എനിക്ക് പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ?
അല്ലെങ്കിൽ, വേണമെന്നില്ലെങ്കിലോ?
എപ്പോഴും നമ്മളാണ് കൂടുതൽ ത്യജിക്കേണ്ടിവരിക, നീ പറഞ്ഞല്ലോ.
കൂടുതൽ പണി നമുക്കായിരിക്കും, കുട്ടികളോട് കർക്കശമായി പെരുമാറേണ്ടിവരും.
എനിക്കാ ചുമതല എടുക്കാൻ വയ്യ.
ഡേവിഡ് നിന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യില്ലെന്നാണോ നീ കരുതുന്നത്?
അങ്ങനല്ല, അത്…
-അവൻ വീണ്ടും കുടിക്കാൻ തുടങ്ങിയോ? -ഇല്ല!
അവൻ നല്ലയാളാണ്.
അവൻ നല്ലോണം ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്, ഒരു വർഷത്തോളമായി മദ്യപിച്ചിട്ടില്ല.
ഒരു വർഷമെന്നു പറയുമ്പോൾ…
അവനൊരു നല്ല അച്ഛനായിരിക്കും.
അല്ല, ഒരു ഗംഭീര അച്ഛനായിരിക്കും.
അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനവനോട് അനീതി ചെയ്യുകയാണെന്ന് എനിക്കുതോന്നുന്നത്.
പക്ഷെ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചതാണ്,
ഞങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ ഒരേപോലെയാണെന്ന്.
കുട്ടികൾ വേണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അവൻ്റെ മനസ്സ് മാറിയ മട്ടാണ്,
ഞാൻ നിർബന്ധിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു,
എനിക്ക് താല്പര്യംപോലും ഇല്ലാതിരുന്ന ഒരു കാര്യം ചെയ്യാനായി.
അമ്മേ, എൻ്റെ ഫോണിൽ ആ ഗെയിം വാങ്ങിത്തരാമോ?
-ഇല്ലില്ല. ഇപ്പോൾ പറ്റില്ല. -അത്താഴം കഴിഞ്ഞു വാങ്ങാമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.
ഡെയ്സീ, അമ്മ പറഞ്ഞതു കേട്ടില്ലേ മോളേ.
-ഞങ്ങൾക്ക് ഒരല്പം… -അമ്മേ, പ്ലീസ്.
-ഞാൻ മാത്ത്സ് ഹോംവർക്കും തീർത്തു. -ഇല്ല, അവൾ നുണപറയുകയാണ്.
-ഒച്ചവയ്ക്കല്ലേ. അതിങ്ങുതാ… -അതെങ്ങനെ നിനക്കറിയാം?
-നീ ദിവസംമുഴുവൻ എൻ്റെ കൂടെ അല്ലായിരുന്നു -പക്ഷെ അതുപോലുണ്ട്.
ഇവിടെ പാസ്വേർഡ് ഇട്ടാൽ മാത്രം മതി.
നന്ദി അമ്മേ.
എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.
ഞാൻ മാർഗരറ്റിൻ്റെ അവിടെ പോയി, അവളുടെ വിഷമങ്ങൾ പറയുകയായിരുന്നു
ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല…
പുരി, എന്തുപറയുന്നു?
അതിനുമുൻപ്, നാളെ ടിഎസ്ടിയിൽനിന്ന് ഒരു പാക്കേജ് എനിക്കുവേണ്ടി എടുക്കണം.
ഈ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ഒന്നു മാറട്ടെ. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ.
അവൻ ബ്രെഡ്ക്രംബ്സ് വഴിയിലൊക്കെ വീഴ്ത്തി
അച്ഛനെ പിന്തുടർന്നപ്പോൾ.
അവൾ അവൻ്റെ കൂടെയുണ്ട്.
എൻ്റെ ഭാര്യയെ തിരിച്ചുതന്നതിന് ഞാനവൾക്ക് കൂടുതൽ പണം കൊടുക്കണം.
അവിടെ നീയാണ് കിടന്നിരുന്നത്.
അറിയാം. അത്… എനിക്കറിയില്ല…
കുട്ടികൾ, അവർക്കും ഓരോ സ്റ്റേജെസ് ഉണ്ടല്ലോ.
അതെ, പക്ഷെ…
ഇതും കഴിഞ്ഞുപോവും, നമ്മളത് മറക്കും.
എസ്സീ, ഇന്നത് ചെയ്യണമെന്നില്ല. ഒരുപാട് പണി ഉണ്ടായിരുന്നതല്ലേ, ഇത് ഞങ്ങൾ ചെയ്തോളാം.
നന്ദി, സർ. ഗുഡ് നൈറ്റ്.
-ഗുഡ് നൈറ്റ്. -നൈറ്റ്!
നമ്മൾ വ്യക്തമായ അതിരുകൾ വയ്ക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
അവർക്കത് ആവശ്യമാണ്.
എന്നാൽ നമുക്കും അതിരുകൾ വയ്ക്കാം.
എന്താ?
ഞാനൊരു വിഡ്ഢിയാണ്.
അവനും അവളും കൂടി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ,
എനിക്കെന്താ തോന്നുന്നതെന്നറിയില്ല.
എൻ്റെ കുട്ടികളുടെ ഓരോ കാര്യത്തിലും ഇടപെടുന്ന
ഒരമ്മയാവാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല.
എനിക്കതിനുള്ള സമയവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇപ്പോഴും നിനക്ക് സമയമില്ലല്ലോ.
ഇല്ല.
-അതെ. -എനിക്കൊരു ജോലി ഉണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷെ അതിൽ കാര്യമില്ല. നമ്മൾ…
നമ്മൾ വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്.
എന്ത്?
അവരെനിക്ക് മറ്റൊരു കോൺട്രാക്റ്റ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
ഇതിനിയും നീട്ടില്ലെന്ന് നാം തീരുമാനിച്ചതാ എന്നറിയാം, പക്ഷെ ഇത് നല്ലതാണ്.
പറ്റില്ല.
-നീയിത് ചെയ്യരുത്. -മാർഗരറ്റ്.
-എനിക്കിനി ഒരുവർഷംകൂടി വയ്യ. -മാർഗരറ്റ്!
എന്നോടത് ചോദിക്കുന്നത് അന്യായമാണ്. ഞാനൊരു ഓഫീസ് മുറി അന്വേഷിക്കുകയാണ്.
ഒഴിവുദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ക്ലയൻ്റ്സുമായി മീറ്റിങ്ങുകൾ നിശ്ചയിക്കുകയാണ്.
നാട്ടിലെ എൻ്റെ ഫ്രണ്ട്സൊക്കെ സിഇഒകളും കലാകാരും ആണ്.
-ഇവിടെയോ, സ്ത്രീകൾ വെറും ഭാര്യമാർ… -ശരി.
ഞാനും അവരിലൊരാളായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കയാ.
ഏയ്, അവർ നമ്മുടെ സ്ഥലം മാറാനുള്ള പരിപാടിയ്ക്ക് പിന്തുണ നൽകുന്നുണ്ട്.
നമുക്ക് വേണെങ്കിൽ ചെലവു വഹിക്കാം…
എന്നെക്കാൾ കൂടുതൽ പണം നീ സമ്പാദിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ.
അല്ല.
ഞാൻ എല്ലാം കൈവെടിയേണ്ടിവരുന്നു എന്ന തോന്നലാണ് എനിക്ക്.
എൻ്റേതായ എല്ലാം. എനിക്കു തോന്നുന്നത് ഞാൻ…
എന്താകണമെന്നാ?
കുടുംബത്തിൻ്റെ അക്കൗണ്ടൻ്റ്.
നിൻ്റെ അക്കൗണ്ടൻ്റ്.
ഒരിക്കലുമല്ല.
അതെ.
നീ അവിടം മിസ് ചെയ്യാറില്ലേ?
വീടോ?
എനിക്കറിയില്ല.
എനിക്ക് നമ്മുടെ ഇവിടത്തെ ജീവിതം ഇഷ്ടമാണ്.
ഭക്ഷണം, വേലക്കാരി, ഡ്രൈവർമാർ, എല്ലാം അനായാസമാക്കുന്നുണ്ട്.
ഇത് യഥാർത്ഥജീവിതമല്ല, ക്ലാർക്ക്.
സ്വയം അല്പം ഉഴപ്പുന്നത് അത്ര തെറ്റൊന്നുമല്ല.
ശരിയല്ലേ? നമ്മളത് അർഹിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ അവസ്ഥ ഓർമ്മയുണ്ടോ?
കുട്ടികളെ നാം പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, മക്കാവുവിലേക്ക് ട്രിപ്പ് പോയി,
പെനിൻസുലയിലെ ഹൈ ടീ, പിന്നെ നൈറ്റ് മാർക്കറ്റ്.
നിനക്ക് നൈറ്റ് മാർക്കറ്റ് ഇഷ്ടമേയല്ലായിരുന്നു.
എനിക്കത് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ പിള്ളേർക്ക് ഇഷ്ടമായാതിനാൽ എനിക്കുമിഷ്ടമാ.
-അല്ല, ക്ലാർക്ക്. -അതെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചുനോക്ക്.
ഒന്നാലോചിച്ചുനോക്ക്, പ്ലീസ്.
പ്ലീസ്!
ഞാൻ അതെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാം.
ശരി.
നിനക്ക് വന്നോ?
നല്ല സുഖമുണ്ട്. നീ അകത്തുകളഞ്ഞോ.
-ഉറപ്പാണോ? -അതെ.
-അതെയോ? -അതെ.
വരാറായോ?
അതെ.
-സോറി. -ഏയ്, കുഴപ്പമില്ല.
കുഴപ്പമില്ല.
ഞാനത് ചെയ്യണോ?
ഇപ്പൊ വേണ്ട?
ശരി. ഉറപ്പാണോ?
-ഒരുപക്ഷേ. -ഓക്കെ.
ഓക്കെ.
-ങാ. -ഓക്കെ.
അതെ.
നമുക്ക് പോവാം, പിള്ളേരേ!
ഡെയ്സി, വാ.
ബസ്സ് പോവും.
ഇതെനിക്ക് വേണ്ടമ്മേ! ഇന്നെനിക്ക് പരിപാടി ഉള്ളതാ!
-അത് ഇന്നാണോ? -അതെ.
-അമ്മയോട് ബൈ പറ. -ബൈ, അമ്മേ.
ബൈ, മുത്തേ.
ലവ് യു.
അവൻ്റെ കയ്യിൽ മിട്ടായിയുണ്ടോ?
-എന്താ? -മിട്ടായിയുണ്ടായിരുന്നു.
പ്രാതലിന് അവന് മധുരം കൊടുക്കരുത്.
ഇന്ന് രാത്രിച്ചന്തയിൽ പോവാം?
അതെ, ആറരയ്ക്ക്. ഫിലിപ്പിൻ്റെ സയൻസ് കോസ്റ്റ്യൂം മറന്നുപോയി.
അതടുത്തയാഴ്ചയാണെന്നാ വിചാരിച്ചത്.
ഞാനും അതെ.
ടിഷ്യുപേപ്പർ കൊണ്ടുള്ള കാണ്ടാമൃഗം, അല്ലേലൊരു പക്ഷി.
-ബൈ! -പഴയൊരു പക്ഷിയുടെ കോസ്റ്റ്യൂം ഉണ്ടല്ലോ.
കഴിഞ്ഞ ഹാലോവീനിലെ.
അതൊന്നു നോക്കാം.
നേരം വൈകി. പിന്നെക്കാണാം.
ശരി. ലവ് യു.
ലവ് യു.
ഹായ്, മുത്തേ.
എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു സ്കൂൾ?
വിന്നി ഇന്ന് പ്രശ്നത്തിൽ പെട്ടു.
ആണോ? അവളോ? അതെന്തേ?
നിക്ക്, നിക്ക്. ഞാൻ സഹായിക്കാം.
വിന്നി എങ്ങനെയാ പ്രശ്നത്തിൽ പെട്ടത്?
അവൾ വില്ല്യത്തെ വായിൽ ഉമ്മവെച്ചു.
വായിലോ?
അതെ. അവൾ എപ്പോഴും അവൻ്റെ പിറകെയാ.
അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ലല്ലോ.
ഇതൊന്നും വല്യ കാര്യമല്ല.
ക്ഷമിക്കണം. ഇന്നുരാത്രി നടക്കില്ല… പിന്നൊരിക്കൽ ആവാം?
സോറി! സോറി!
-അതെങ്ങനെ എൻ്റെ തെറ്റാവും? -നീ എൻ്റെ ചിറക് കീറി!
അമ്മ ഇത് എന്നെക്കൊണ്ട് ഇടീപ്പിച്ചതാ.
-ഗയ്സ്. -അതെൻ്റെ ഉടുപ്പാ! നിർത്ത്!
-ഗസ് ഉറങ്ങുകയാ. -അത് പഴയതാ, നിനക്കിഷ്ടവുമല്ലല്ലോ!
-അത് പ്രശ്നമല്ല! -പുറത്തുപോ!
-ഡെയ്സി. -നിന്നെ ഇഷ്ടമല്ല!
ഞാൻ കാത്തുനിൽക്കണോ സർ?
ഏയ്, സാരമില്ല സാം.
ഞാൻ ഇവിടുന്നൊരു ടാക്സി വിളിച്ചോളാം.
ശരി. നന്ദി സർ.
ഒമഹൊണിസ്
ഹായ്, നിങ്ങൾ വിളിച്ചത് ഡേവിഡ് സ്റ്റാറിനെയാണ്.
എനിക്കൊരു സന്ദേശം അയച്ചോളൂ, ഞാൻ തിരിച്ചുവിളിക്കാം.
സോറി, ഹിലരി.
നിയമം പറയുന്നത് ട്രേഡ്മാർക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം കമ്മൽ മാറ്റണമെന്നാണ്.
-എന്ത് ട്രേഡ്മാർക്ക്? -ഇത് മിക്കി മൗസിനെപ്പോലുണ്ടത്രേ.
അത് വെറും വളയങ്ങളല്ലേ.
ഞങ്ങൾ പകരം വേറെ കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട്, നിങ്ങളൊന്നു നോക്ക്.
പരസ്യത്തിൻ്റെ പകുതിയോളം ഈ കമ്മലിട്ടു ഷൂട്ട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു.
ഇനി മാറ്റിയാൽ മാച്ചാവില്ല.
ഹേയ്! നീ പോവാണോ?
അതെ, പോണം. നീയത് ശരിയാക്കുമല്ലോ.
എസ്സീ, ഇതൊന്നു കഴുകാമോ?
മൂന്നുദിവസമായി അവൻ ഇതുതന്നെ ഇടുന്നു.
-ശരി, മാഡം. -അത് ഡിന്നർ ആണോ?
-അതെ, മാഡം. -ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ?
രാത്രി ഞാൻ കുട്ടികളെ പുറത്തു കൊണ്ടുപോവാണ്. ഇവിടെ ഭക്ഷണം വേണ്ട.
ശരി. ഞാൻ റെഡിയാവാം.
നിങ്ങൾ ഇന്നുരാത്രി വിശ്രമിച്ചോളൂ.
ശരി പിള്ളേരേ, പോവാം. മാക് കാത്തുനിൽപ്പുണ്ട്.
-വാ. -എസ്സി വരുന്നില്ലേ?
-എസ്സി അല്പനേരം തനിച്ചിരുന്നോട്ടെ -യാകുൾട്ട് മറക്കല്ലേ
-എസ്സിയും വരണം. -നന്നായി. നന്ദി.
-ബൈ, എസ്സീ. -ബൈ!
-വാ. അയാൾ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ട്. -ബൈ, എസ്സീ.
ബൈ.
കുഞ്ഞായിരുന്നപ്പോൾ എനിക്കീ സീഫൂഡ് ഇഷ്ടമേയല്ലായിരുന്നു.
മുഖമുള്ള ഒന്നിനെയും തിന്നാൻ എനിക്കാവാത്തതായിരുന്നു കാരണം.
എല്ലാ ജീവികൾക്കും മുഖമുണ്ടല്ലോ.
പക്ഷെ ചിക്കൻ നഗ്ഗറ്റിന് മുഖമില്ലല്ലോ.
മുതിർന്നവർ ചിക്കൻ നഗ്ഗറ്റ്സ് കഴിക്കില്ല.
ഞാൻ മുതിർന്നവളല്ലല്ലോ.
നീ വന്നതിൽ സന്തോഷം. ഞാൻ വിളിക്കാൻ വിട്ടുപോയിരുന്നു.
വിളിച്ചതിൽ സന്തോഷം. എനിക്ക് വേറെ പ്ലാനൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട്…
എവിടെയാ നീ താമസിക്കുന്നത്?
കൌലൂണിൽ.
-അത് എൻ്റെയാ. എനിക്കുവേണം അത്. -ഒറ്റയ്ക്കോ?
-എനിക്കുമാത്രം! -നിക്ക്.
കോളേജ് കഴിഞ്ഞു മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ട് എനിക്കു മനസ്സിലായി, ന്യൂയോർക്ക് വിടണമെന്ന്'.
എനിക്കും അമ്മയ്ക്കും ഒരുമിച്ച് താമസിക്കാൻ പറ്റില്ല.
പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ അച്ഛൻ വേണം. അവർ പിരിഞ്ഞതാണ്.
അവരെ വല്ലാതെ മിസ് ചെയ്യുന്നുണ്ടാവുമല്ലേ.
ഇല്ല.
-ഒരുപക്ഷേ കുറച്ച്. -ശരിയാ.
എൻ്റെ അച്ഛനമ്മമാർ ഒരു പണി ഒപ്പിച്ചു, 2 മാസത്തെ ഇടവേളയിൽ രണ്ടാളും മരിച്ചുപോയി.
നിൻ്റെ വയസ്സാരുന്നെനിക്ക്.
അതെ.
ഇവർ മുത്തച്ഛനെയും മുത്തശ്ശിയെയും കണ്ടിട്ടില്ല.
പക്ഷെ എനിക്കറിയില്ല.
അവർക്ക് 40 കഴിഞ്ഞിട്ടാ ഞാനും എൻ്റെ അനിയത്തിയും ഉണ്ടായത്,
അതുകൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവരെക്കാൾ വേഗം അവരെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു,
എന്നാലും അവർ കൂടെയുണ്ടാവണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കാതിരിക്കില്ലല്ലോ.
ചിലപ്പോൾ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്യുമ്പോൾ ഞാൻ കരുതും, 'അമ്മ വിളിക്കുന്നതാവും' എന്ന്.
അവർ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് എന്നോർക്കാൻ രസമാണ്.
ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും.
അവർ നമ്മെ എവിടുന്നോ കാണുന്നുണ്ട് എന്നു ചിന്തിക്കാൻ സുഖമാണ്.
അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ തയ്യാറായാൽ പിന്നെ ചുറ്റും മായാജാലമാണ്.
-അമ്മേ? -എന്തേ?
ഇറച്ചിതീറ്റ നിർത്തിയാലോ എന്നാലോചിക്കുവാ.
ഞാനത് കാണുമ്പോൾ വിശ്വസിക്കാം.
ഹാംബർഗറുകളോ?
ഹാംബർഗർ എനിക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിർത്താം.
-ഹോട്ട് ഡോഗ്സ്? -അതെ. അതും എനിക്കാവും.
പെപ്പറോണി പിസയോ?
ജോലി കിട്ടുന്നതേയുള്ളൂ. ഡിന്നറിൻ്റെ പണം ഞാൻ കൊടുക്കണോ വേണ്ടയോ? ഹെൽപ്പ്.
കുറച്ച് ഇറച്ചി കഴിച്ചേക്കാം. പക്ഷെ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ മാത്രം.
അടിപൊളി.
വേണ്ട.
അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.
-ഉറപ്പാണോ? -പിന്നല്ലാതെ. ഞാനല്ലേ നിന്നെ ക്ഷണിച്ചത്.
-ഞാനങ്ങനെ കരുതിയില്ല… -നീ എനിക്കൊരു സഹായമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
സത്യം.
വാ.
-എവിടേക്കാ പോകണ്ടേ? -ആനിമൽ സ്ട്രീറ്റിലേക്ക് പോയാലോ?
ഞാൻ മുയലുകളെ കാണും.
-ഞാൻ നായക്കുട്ടിയെ കാണും. -ശരി രണ്ടും കാണാം
പട്ടിക്കുട്ടിയെ കാണണോ?
അകത്തേക്ക് പോകണോ?
വേണം.
വാ പോവാം.
നോക്ക്.
അതിനെ എനിക്ക് വാങ്ങിത്തരാമോ അമ്മേ?
എനിക്ക് നായയെ വേണം. നായക്കുട്ടിയെ വേണം.
നായക്കുട്ടിയെ വേണോ?
നിൻ്റെ അച്ഛൻ അത് ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല.
ഒരിക്കലും.
എനിക്ക് കുറെ മുയലുകളെ വാങ്ങണം. ലക്ഷക്കണക്കിന്. അതെ.
ഇപ്പോൾ ഒരു മുയലിനെ വാങ്ങിത്തരാമോ?
ശരി, ഏതു മുയലിനെയാ വേണ്ടത്?
ചുവപ്പൻ മുയലിനെ.
-ചുവപ്പൻ മുയലിനെയാണോ? -അതെ.
മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ചുവപ്പുനിറം ഉണ്ടാവുമോ?
ഉവ്വ്, ഉണ്ടാവും.
ഒരു സ്വർണ്ണമത്സ്യവും.
നിനക്ക് നീലയാ ഇഷ്ടമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്.
-ഒരു നീലയും. -ഗസ്, നിനക്ക് ഓറഞ്ച് അല്ലേ ഇഷ്ടം?
പിന്നെനിക്ക് ഓറഞ്ച് മീനിനെ വേണം.
ഇത് തരൂ, പ്ലീസ്.
കൊള്ളാം അല്ലേ?
നല്ല രസമുണ്ട്.
അവർ പണം കൊടുത്തു, പക്ഷെ അവർ പറഞ്ഞു ഞാനവർക്ക് 'സഹായം' ചെയ്യുകയാണെന്ന്.
അതിൻ്റെയർത്ഥം ഇതൊരു ജോലി അല്ലെന്നാണോ?
-കണ്ടോ, വാങ്ങണ്ട. -അമ്മേ, എനിക്കിത് വേണം.
ഇല്ലില്ല. പെറ്റ്സിനെ വേണ്ടെന്നാ അച്ഛൻ പറഞ്ഞത്.
നായക്കുട്ടികളെ വേണ്ടെന്നാ പറഞ്ഞത്.
കാര്യമില്ല. പെറ്റിനെ വാങ്ങി പോയാൽ അച്ഛൻ അവിടന്ന് താമസം മാറും.
എന്നാൽ പാമ്പ് ആയാലോ?
അതിനെന്താ. "അച്ഛാ, ഞങ്ങളൊരു പാമ്പിനെ വാങ്ങി. "
വാ, വാ. എല്ലാവരും വാ, പോവാം.
നിനക്ക് ഐസ് ക്രീം വേണോ?
എനിക്ക് ബോബ വേണം.
എനിക്ക് ബനാന ഫ്ലേവർ മതി.
അതാരെങ്കിലും കഴിക്കുമോ?
ആകെ കൊഴുകൊഴാന്നിരിക്കും അത്.
-അവൾക്ക് പഴം ഇഷ്ടമാണ്, വിട്ടുകള. -പഴം എനിക്കിഷ്ടമാണ്.
ഈ കടയിൽ നോക്കിയാലോ?
ഞാനൊന്നും വാങ്ങില്ല, സത്യം. വെറുതെ നോക്കിയാൽ മതി.
-ശരിക്കും? -എനിക്ക് ആക്ഷൻ പാവകളെ കാണണം.
ശരി.
ഞാനവനെ കൊണ്ടുപോവാം.
ശരി. നന്ദി.
ഞങ്ങൾ നിന്നെ കണ്ടെത്തും.
അത് നല്ല രസമുണ്ട്.
അതെ.
മൃഗങ്ങളെ ഒന്നും വാങ്ങല്ലേ!
ആ പട്ടങ്ങൾ നോക്കിക്കേ.
ഹായ്, അതൊക്കെ നല്ല രസമുണ്ട്.
വിവിധതരം കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ.
നിനക്കേതാ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്?
ഈ തീവണ്ടി.
അവിടേക്ക് പോയാലോ?
-തീവണ്ടിയോ? -അതെ.
-ഹേയ്, ഫിലിപ്പ്, നിൽക്ക്. മെല്ലെ. -വേഗം വാ മേഴ്സീ.
അതെടുക്കല്ലേ.
-അത് ആരുടേതാണെന്നു നിനക്കറിയില്ല. -എന്നെ വിടൂ.
ആ ട്രക്ക്.
ഫിലിപ്പ്, എവിടെയാ ആക്ഷൻ പാവകൾ?
കുറേക്കൂടി മുന്നിലാണെന്നു തോന്നുന്നു?
ഈ പൂച്ചകളെ നോക്കൂ. നല്ല രസമുണ്ടല്ലേ?
രസമുള്ള പൂച്ച.
കാറ്റാടി കാണണോ?
അതെ, വേണം.
എനിക്കൊരു മുയലിനെ വേണം.
എനിക്കൊരു റോബോട്ടിനെ വേണം.
മുയലിനെ വേണോ റോബോട്ടിനെ വേണോ?
റോബോട്ട്.
റോബോട്ടോ? കേട്ടില്ല. എന്താ പറഞ്ഞത്?
എനിക്ക് റോബോട്ട് വേണം.
എനിക്ക് മുയലും വേണം.
മുയലിനെ വേണോ? അമ്മ സമ്മതിക്കുമോന്നറിയില്ല
മുയലിനെ വാങ്ങാൻ.
അതാ അവിടെ ഒരു റോബോട്ട്. കാണണോ?
വേണം, പ്ലീസ്.
അത് നോക്കിക്കേ.
അവ കൊള്ളാം.
ഇതിൽ ലൈറ്റ് കത്തുമോ?
എനിക്ക് ബോൾ വേണം.
ഇല്ല.
സഹായിക്ക്. പിള്ളേരേ, അതെടുക്ക്.
ഞാനെടുക്കാം.
മേഴ്സീ, അതാ അവിടെ ഒന്ന്.
മേഴ്സീ, എനിക്ക് ഒന്നു കിട്ടി.
നിനക്ക് ജോലി കിട്ടിയോ?
ഇവിടെ!
ഹഹ
ബലൂൺ, മേഴ്സീ, ബലൂൺ.
ബലൂൺ, ബലൂൺ.
-അതെ, ഞാൻ കണ്ടു. ബലൂൺ, അതെ. -ബലൂൺ.
ഞാനൊരു ട്രയൽ ഫീ വാങ്ങണോ? എത്ര വാങ്ങണം?
നിൻ്റെ അനിയൻ എവിടെ?
ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.
ഗസ്?
-ഗസ്? -ഗസ്?
അതാ അവർ.
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?
ഗസ് എവിടെ?
ആ രാത്രിയിലെ ഓരോ സംഭവങ്ങളും ഇഴകീറി വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.
അവരെവിടെയൊക്കെ പോയി. അവരെവിടേക്കാ പോയിരുന്നത്.
ആരൊക്കെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു.
ഇതാ അവനെ കൊണ്ടുകളഞ്ഞ ബേബിസിറ്റർ.
ബേബിസിറ്റർ പോലീസിനോടും അമ്മയോടും പറഞ്ഞത്
അവൻ്റെ കൈ അവളാണ് പിടിച്ചിരുന്നെതെന്നാ.
സത്യം എന്തെന്നാൽ, അവൾ ഗസ്സിൻ്റെ കൈ പിടിച്ചിരുന്നിരിക്കില്ല.
അവളവൻറെ കൈ പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവൻ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായേനെ.
ഒരു ഉത്തമ കുടുംബം.
ഇപ്പോൾ അവളാൽ തകർന്നടിഞ്ഞു.
ഡിറ്റക്റ്റീവ് പറഞ്ഞത്, "അറിയുന്നവരാവും ഇത്തരം കേസുകളുടെ പിന്നിൽ.
"ബന്ധുക്കളോ, അയൽവാസികളോ, ഒപ്പം ജോലിചെയ്യുന്നവരോ. "
അവൻ പോലീസിനോട് പറഞ്ഞത് അവൻ ജോലി കഴിഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു എന്നാ.
അതൊരു കള്ളമായിരുന്നെങ്കിൽപ്പോലും.
ആരെങ്കിലും അവളെ നോക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇല്ല.
ഹേയ്.
ഞാൻ ഡേവിഡ്. സംഭവിച്ചതിനെപ്പറ്റി ഞാൻ കേട്ടു.
ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടല്ലോ.
ഇതാ, എൻ്റെ ജാക്കറ്റ് ഇട്ടോ.
ഇതാ.
തനിക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ട ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കണോ?
നിങ്ങളുടെ പേരെന്താന്നാ പറഞ്ഞത്?
ഡേവിഡ്.
മാർഗരറ്റ് താമസിക്കുന്ന അതേ അപ്പാർട്ട്മെൻ്റിലാ ഞാനും.
ഞാൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീടെത്തിയിരുന്നു… ലൈറ്റുകൾ കണ്ടിരുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ…
ഞാൻ തന്നെ കൊണ്ടുപോവാം.
ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കട്ടെ? വാ.
നീ പോയി അല്പം വിശ്രമിക്ക്.
ഞങ്ങൾ റോന്തുചുറ്റുന്നുണ്ട്, രാവിലെ തിരച്ചിൽ തുടരാം.
പോവാൻ സമയമായി.
സാരമില്ല. പോട്ടെ…
വാ.
സാരമില്ല, വാ. നമുക്ക് പോവാം.
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് ശ്യാം ടി. കെ.
ക്രിയേറ്റീവ് സൂപ്പർവൈസർ വിജേഷ് സി. കെ