Gus.
Pardon.
-Pardon. -Kom hier, schat.
Pardon.
Gus, kom terug.
Pardon.
Gus, stop.
-Pardon -Liefje, kom.
Pardon.
Gus. Nee.
-Pardon. -Gus, stop.
Hebbes.
Als je van de boot valt, word je gehakt.
Wil je dat?
Nee, jij wordt gehakt.
-Nee, jij. -Nee.
-Nee, jij. -Nee, jij.
Ontzettend bedankt.
Bedankt, het spijt me.
-Geen probleem. -Dat kan niet.
Je kunt er niet zomaar vandoor gaan. Niet op deze boot. Oké?
Jij blijft bij mij, bij papa.
We zitten op een boot en overal is water
en het is erg gevaarlijk.
Nee.
Is er een uiterste datum om 'n thuis voor 'n kind te vinden?
De meeste moeders tekenen niet. Ze denken dat ze terugkomen.
Het kind blijft hier dus heel lang.
Deze kant op.
Het volgende deel is mogelijk
dankzij uw donaties aan het weeshuis.
Dat doen we graag.
Moet je al die kaas zien. Niemand die het eet.
Heeft iedereen zoveel Europese kaas thuis
dat dit buffet niet wordt opgemerkt?
Heb je de burrata al geprobeerd? Heerlijk.
Ja, tuurlijk?
Ik moet voor het eind van het jaar naar Italië.
Ik moet gewoon.
-Hoezo? Dat kan niet. -Waarom niet?
Omdat het onverantwoord is?
Jij bent dit jaar twee keer geweest.
Plus Thailand, India, Australië.
Ja, maar dat is anders.
Vanwege je trust fund?
Doe niet lomp.
Je hebt een carrière nodig, of tenminste een baan.
We gaan naar m'n vriendinnen.
We hebben de uitnodiging niet goed gelezen.
Water, wijn, kinderen. Vreselijke combinatie.
Alsof je omsingeld bent door een zwembad.
Ik ga met Essie mee.
Nee, je zit hier goed.
Ik wilde een Cola Zero. Dat is een Cola Light.
Niet hetzelfde.
Het spijt ons, mevrouw.
Zo kun je niet tegen ze praten.
Ik weet dat het de enige manier is.
Tante Essie.
Ik neem hem mee.
Bedankt, Essie.
Ik ga met je mee, Essie.
Gelukkig kan hij overweg met je hulp.
Essie is bij ons sinds Gus geboren is. Ze is familie.
Ik moest een ticket voor Mercy kopen naar Hongkong.
Ze woonde samen met haar moeder.
Hongkong leek ver genoeg om haar niet te volgen.
Pardon. De plicht roept.
Hé, hoe is het?
Dus je zat op Columbia?
Studiebeurs.
Geluksvogel.
Nee. Ik had de cijfers.
Ik heb alles behalve geluk.
Gek genoeg ben ik een beetje vervloekt.
Vervloekt?
Vooral mijn gezicht. Het lijkt ongeluk aan te trekken.
Meer dan m'n gezicht.
Mijn moeder liet mijn kaarten lezen
en die zeiden hetzelfde.
Ik zal nooit trouwen, of een gezin stichten. Ik sterf alleen.
Dat soort dingen.
Is je broer niet net aangenomen op Columbia?
Ga je hem bezoeken?
Ja, Ik ga met m'n ouders mee als hij verhuist.
Ik moet je voorstellen aan Antonio.
Hij heeft een paar goeie clubs.
-Welke? -Hij heeft de DI...
Weet je nog dat we daar waren?
O, mijn god, ja.
Wat?
O, mijn god.
Doet ze gewoon.
-Philena. -Wat? O, mijn...
Ik zei toch dat ze gek is.
Moet ik onder de boot zwemmen?
Ja, doe het.
-Doe het. -Doe het.
Dingen zullen nooit op jouw manier gaan.
Ze rijdt op een blind paard op een klif af.
Wees voorzichtig. Je bent vervloekt.
Je zult nooit trouwen of een gezin stichten.
Kijk.
Je zult alleen sterven.
Ze zal altijd vervloekt zijn met pech.
Kijk naar haar gezicht. Te puntig. Zie je?
Dat is alles wat je hebt. Wees voorzichtig.
Je bent geboren met een slecht gezicht. Ongeluk.
Ze is klaar.
Oké.
Hé, jij.
Hoe ben jij hier terechtgekomen?
Ze is zo klein.
Net een vogeltje.
Niet zoals Chloé. Zij was zo dik bij haar geboorte
dat de verpleegsters collega's riepen om te komen kijken.
Niemand kan 'n dikke baby weerstaan, toch?
Met die mollige polsjes.
Toen we thuiskwamen, sloot mijn moeder ons een maand lang op.
Toch?
Ik mocht mijn haar niet wassen,
kreeg bittere thee en walgelijke soep.
Arm kind.
Niemand maakt soep voor jou.
Nee.
Wat is er gebeurd? Gaat het?
Hier.
Ik pak 'n handdoek.
Alsjeblieft.
Wat is er gebeurd?
Lang verhaal.
En je kleren?
Ik kan ze voor je halen.
Ik ben Margaret, trouwens
-Witte wijn voor de dame. -Dank u.
Ik hoef geen wijn meer.
Iets met aardbei voor mevrouw.
Hebben jullie nog iets nodig?
Nee, bedankt.
-Nee? -Dank je.
Tot later. Dag.
Zeer goed getraind.
Niet slecht.
Niet jij.
Hongkong zou voor mij 'n nieuwe start zijn.
Een nieuwe start, echt?
Op je 24e?
Je maakt een grapje.
Toegegeven.
Je bent hilarisch.
Bevalt 't jullie hier?
Ja.
Soms heb ik heimwee. Maar...
Wij wonen bij de Peak. Prachtige uitzichten.
Ja.
Hoogste concentratie kale witte mannen in cabrio's die ik ooit heb gezien.
Ik ken het F-woord.
Je beloofde dat je dat niet zou zeggen.
Gus. Dat mag je niet zeggen bij mama,
Ik ga het toch zeggen.
-Ik ga het zeggen. -Hé.
Zeg dat niet waar je moeder bij is.
Ze werkt zo hard .
-Zeg dat nooit meer, oké? -Oké?
Goed.
Wat... Wacht even.
Wacht even.
Heb je broers of zussen?
Enig kind.
Echt?
M'n tante runt 'n eetcafé in Queens.
Mijn moeder hielp haar, dus ik lette op de neefjes.
Hou van koters.
Gelukkig maar, want ze had er een miljard.
Niet schudden.
Luister, als je...
Als je ooit hulp nodig hebt, ben ik in de buurt.
Mensen zeggen dat altijd en menen het nooit.
Ik meen het echt.
Hou op, Gus.
Soms voel ik me meer thuis bij kinderen dan volwassenen.
Verdomme.
Geen zorgen.
Daar schrik ik niet van.
Ik wil Essie.
Ik heb je.
-Ik wil Essie. -Nee, ze heeft het druk.
Mama heeft je.
Ik wil Essie.
Draag me.
Hij wil jou.
Ja, mevrouw.
Kom maar.
Je moet naar mama luisteren.
Ik ben moe.
Geen zorgen. Die pakt Mac wel.
Het geeft niet
Hou het daarin.
-Nee, het lukt wel. -Kan ik helpen?
Het lukt wel.
Hoi, Pinot.
Hoe is het?
Voorzichtig, Gus.
-Kom op. -Kom op.
Kom.
Hé, Sam.
Bedankt, maat.
Nieuwe schoolfoto's?
De kinderen zien er ouder uit.
Ze worden groot, hè?
Je, meneer.
Hoe oud zijn ze nu?
Negen en zeven.
Negen en zeven?
De tijd vliegt.
Gisteren waren ze nog zes en acht.
Het lijken goede kinderen.
Dank u, meneer.
We proberen een baby te krijgen.
Ja.
Ik dacht altijd dat ik geen goede vader zou zijn.
Ik weet het niet.
Ik zie een kind krijgen als de klok terugdraaien.
Ik heb een gecompliceerde relatie met mijn familie.
Ik zie ze niet veel meer.
Misschien had ik naar m'n broers bruiloft gemoeten.
Maar...
Er is te veel gebeurd.
Hilary's familie is één groot conflictgebied.
Wij hopen het anders te doen.
Ja, meneer.
Hilary Starr.
-Volg mij, alstublieft. -Bedankt.
Hoi.
Sorry dat ik te laat ben.
Hoi.
Ik ben lopend gekomen.
Ze hebben mosselen.
Daar hou je van.
Hoe was het?
Hartverscheurend en vol ontsmettingsmiddel.
Wat?
Veel gesprekken, bedankjes en cheques.
Toen mochten we baby's vasthouden.
Heb je dat gedaan?
Een meisje
van amper een maand en nu al in het systeem.
En, weet je, ik...
Het was bijna alsof we allebei tegen elkaar zeiden: 'Fuck. '
Zo van: 'Hoe zijn we hier terechtgekomen?'
Ik had met 'r te doen.
Niet dat ik haar wilde meenemen,
maar ik wil wel een drankje doen over 20 jaar.
En al die andere vrouwen
met betraande ogen en de juiste woorden.
Ik ben gewoon...
Wat?
Ik ben gewoon ik, weet je?
Ik ben gewoon mezelf. Dat is verschrikkelijk.
Die hebben we niet besteld.
Ik begreep dat het een jubileum was.
-Dat hoeft niet. -Neem er een.
Nee, dat hoeft niet.
Ik voel me goed vandaag.
Oké, dan neem ik hem. Bedankt.
Iets voor u, meneer?
Ik wil alleen water, bedankt.
-Ik wil denk ik ook mosselen. -Ja?
Nou, op mosselen dan.
Op mosselen.
-Mogen ze altijd op het menu staan. -Ja.
Deze hele middag zette me aan het denken
over 'n baby krijgen
en over hoe mensen zeggen dat ze direct liefde voelen.
Als ze adopteren
en hun kind ontmoeten, weten ze het.
Op dat moment weten ze het. Snap je?
Maar hoe weten ze dat? Wat weten ze?
Ja.
Wat als ik niets voel?
Dat doe je wel als het van jou is.
Denk je?
Ja. Luister.
Kom hier.
Als we een baby krijgen, vergeten we hoe moeilijk het was om er een te maken.
Oké?
Volgende maand.
Blijven proberen.
Oké?
Ja.
Oké.
Ik hou niet van rood eten.
Ik wil iets anders.
Je houdt wel van rood eten. Bessen. Ketchup.
Nee, ik wil chow fan.
Ik lust het niet.
Wil je dat ik wat chow fan kook?
Nee. We runnen geen restaurant.
We werken niet voor ze.
-Maar Essie werkt wel voor ons. -Hé.
Essie is hier om ons te helpen, niet om jou te verwennen.
Je moeder heeft lekkere lasagne gemaakt.
Nu moet je het eten.
-Het blijft stom. -Ik wil ook chow fan.
Mijn god, Philip.
Ik zeg alleen dat ik er geen nee tegen zou zeggen.
-Eet gewoon je avondeten. -Ik wil niet.
Oké, dit is belachelijk, Gus.
Echt waar. Kom op, schat.
Ik ga tot drie tellen.
Een, twee...
Nee.
Verdomme.
Jij hebt een probleem.
Je hebt rommel gemaakt die ik moet opruimen.
Je moet nu hier blijven.
Verroer je niet, hoor je me?
Tot ik terugkom.
-Hoi, Christopher. -Hoi.
Hoe gaat het met Pinot en 't voer?
Haar poep is steviger. Dat is een goed begin.
Ja, zeker.
Is het echt goed dat je op haar past dit weekend?
Natuurlijk. Geniet van de vogels.
Bedankt.
Gus.
Wat doe je hier?
Gus.
Maatje.
Waar is Gus heen?
Daar is hij.
Ik ga hem naar huis brengen.
-Kom snel terug. -Doe ik.
-Wie is dat? -Kom op.
Hoi.
Hoi, Pinot.
Kom op.
Daisy, is Gus binnen?
-Oké. -Nee.
Ik zei dat je niet weg mocht lopen.
-Hil, bedankt. -Hij liep bij ons.
-Wat een dag, zeg. -Wil je een borrel?
Uw ice tea, meneer.
Essie was geweldig toen ze klein waren.
Nu geeft ze ze alles wat ze willen,
en ik moet tussenbeide komen en de slechterik zijn.
Misschien zijn jullie haar ontgroeid.
Misschien, maar we kunnen haar niet ontslaan. Essie is familie.
Dat zeg je altijd, weet je dat?
'Essie is familie. '
Dat is ze niet, dat weet je.
Ze woont bij ons sinds de geboorte van Gus.
Weet ik, maar iedereen heeft hier inwonende hulp.
Jij bent werkgever.
Geen vriendin.
Die grenzen moet je stellen
anders weet ze de regels niet.
De stad helpt niet.
We zijn in Hongkong en het voelt
als een klein dorp in Connecticut.
Ik was op een jacht vandaag en er waren een hoop expats
aan het klagen dat er geen Target is.
Ze deden ketchup op hun ramen en schreeuwden tegen de hulp.
God, gewoon vreselijk.
Wat eten we, jongens?
-Chow fan, meneer. -Alweer?
Ja.
Is het lekker?
-Dat is jouw probleem. -Geen solidariteit.
Totaal niet.
Dit is een puinhoop.
Ik ben weer aan de pil.
Weet David het?
Ik weet het. Ik wil niet tegen hem liegen.
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen.
Ik wil je niet overtuigen,
maar ik vertel het je toch..
Toen ik zwanger raakte van Gus,
wilde ik niet nog een baby.
Dat wist ik niet.
Ik voel me er schuldig over
maar er zat een stemmetje in mijn hoofd
die zei: 'Ik wil niet nog een baby. '
Alsof ik hem wegwenste.
Maar toen hij geboren werd en ik zijn gezicht zag
waren mijn eerste woorden: 'Het spijt me. '
Ik wil niet dat je geen kinderen krijgt
omdat je denkt dat je de chaos niet aankunt.
Dat kun je wel.
Ik weet dat je het kunt.
En zo niet?
of als ik het niet wil?
We offeren altijd meer op, dat zei je zelf.
We doen meer, moeten de slechterik zijn.
En die rol wil ik niet.
Denk je niet dat David je zal steunen?
Dat is het niet, het is gewoon...
-Drinkt hij weer? -Nee.
Nee, hij is geweldig.
Hij doet heel erg zijn best. Hij is al bijna een jaar nuchter.
Een jaar is...
Hij zou een goede vader zijn.
Dat is het niet. Sterker nog, hij zou geweldig zijn
en daarom voelt het oneerlijk naar hem toe.
We besloten samen
dat we op dezelfde lijn zaten.
Geen kinderen.
En nu is hij van gedachten veranderd.
Ik voel me onder druk gezet
om iets te doen wat ik niet echt wil.
Kun je dat spel op m'n mobiel kopen?
-Nee, niet nu. -Je zei na het eten.
Daisy, je hoort je moeder.
-Geef ons even. -Alsjeblieft.
-Ik heb al mijn wiskunde af. -Ze liegt.
-Niet gillen. Geef. -Hoe weet je dat?
-Je bent niet de hele dag bij me. -Zowat.
Alleen het password.
Het spijt me zo.
En onderweg liet hij broodkruimels vallen
terwijl ze hun vader volgden.
Ze ligt weer in zijn bed.
Ik zou haar moeten betalen dat ik m'n vrouw terug heb.
Vroeger lag jij daar.
Ik weet het, het is gewoon... Ik weet het niet.
Kinderen hebben fases.
Ja, maar...
Het gaat voorbij, dan vergeten we het.
Essie, dat hoeft niet. Het was een lange dag. Dat doen wij wel.
Dank u, meneer. Welterusten.
-Welterusten. -Welterusten.
We moeten betere grenzen stellen.
Het moet duidelijk zijn voor haar.
Dan stellen we grenzen.
Wat?
Ik ben een belachelijk persoon.
Als ik hem met haar zie knuffelen,
geen idee wat me overkomt.
Ik wilde nooit zo'n moeder zijn
die alles met haar kinderen wil doen.
Daarvoor had ik het te druk.
Je hebt het nu druk.
Nee.
-Ja. -Ik had een baan.
Het maakt niet uit.
We gaan naar huis.
Wat?
Ze boden me nog 'n contract.
Ik weet dat ik niet zou verlengen, maar het is heel goed.
Nee.
Dat kun je niet doen.
-Ik kan dit niet nog een jaar. -Margaret.
Dit is oneerlijk om te vragen. Ik heb naar kantoorruimte gekeken.
Ik heb afspraken gemaakt met klanten tijdens de feestdagen.
Al mijn vrienden thuis zijn CEO's, kunstenaars.
-Hier zijn de vrouwen alleen echtgenotes. -Oké.
Ik word een van hen.
Ze zijn erg gul met het heropenen van ons verhuispakket.
We kunnen het betalen om...
Dit gebeurt alleen omdat jij toevallig meer geld verdient dan ik.
Nee.
Het voelt alsof ik alles moet opgeven
en iemand moet worden...
Wat moet worden?
De gezinsboekhouder.
Jouw boekhouder.
Echt niet.
Ja.
Mis je het nooit?
Thuis?
Ik weet het niet.
Ik hou van ons leven hier.
Het eten, de hulp, de chauffeurs. Alles is makkelijker.
Dit is niet het echte leven.
We mogen onszelf best verwennen.
Toch? We verdienen het.
Weet je nog toen we aankwamen?
We namen de kinderen mee naar zo veel plekken zoals Macau,
high tea op het schiereiland de avondmarkt.
Je haat de avondmarkt.
Ik haat de avondmarkt, maar de kinderen zijn er dol op, dus ik ben er dol op.
-Nee. Clarke. -Denk er maar over na.
Denk er alsjeblieft over na.
Alsjeblieft.
Ik zal erover nadenken.
Oké.
Ben je klaargekomen?
Kom jij maar klaar.
-Zeker? -Ja.
-Ja? -Ja.
Ben je er bijna?
Ja.
-Sorry. -Het is oké.
Het is oké.
Zal ik dat ene doen?
Niet nu.
Zeker weten?
-Misschien. -Oké.
Oké.
-Ja. -Oké.
Kom op, jongens.
Daisy, kom op.
Je mist de bus.
Dit kan ik niet dragen. Ik ben uitgestorven.
-Is dat vandaag? -Ja.
-Zeg dag tegen je moeder. -Doei, mam.
Je hebt... Dag, schat.
Hou van je.
Heeft hij een snoepje?
-Wat? -Hij had een snoepje.
Gaan we vanavond
naar de avondmarkt?
Half zeven. We zijn Philips kostuum vergeten.
Volgende week toch?
Dacht ik ook.
Toiletrolneushoorn of een vogel?
We hebben dat oude vogelkostuum
van vorig Halloween.
Het lukt wel.
Ik ben laat.
-Ik zie je later. -Oké.
Hou van je.
Hoi, schat.
Hoe was je dag?
Winnie had vandaag problemen.
O, ja? Waarom?
Waarom kreeg Winnie straf?
Ze kuste Willem op de mond.
Op de mond?
Ze zit hem altijd achterna.
Dat zou ze niet moeten doen.
Dit is flauw.
SORRY, IK RED HET VANAVOND NIET. ANDER KEERTJE?
Je scheurde m'n vleugel.
Ik moest hem aan.
-Het is van mij. -Jongens.
-Gus slaapt. -Je vindt 't niet eens leuk.
Dat boeit me niet.
-Daisy. -Ik haat je.
Wilt u dat ik wacht?
Dat hoeft niet, Sam.
Ik denk dat ik een taxi neem.
Oké, dank u, meneer.
Sorry, Hilary.
We moeten de oorbellen vervangen vanwege een handelsmerk.
-Welk handelsmerk? -Ze lijken op Mickey Mouse.
Het zijn maar ringen.
We vliegen de alts in, als je wilt kijken.
We hebben de halve reclame al opgenomen.
Dan komen ze niet overeen.
Hé. Ga je weg?
Ja, ik moet gaan. Je komt er wel uit.
Essie, kun je deze wassen?
Hij draagt ze al drie dagen achter elkaar.
-Ja, mevrouw. -Is dat avondeten?
-Ja. -Heb ik het niet verteld?
We gaan uit. Je hoeft niet te koken.
Ik zal mezelf klaarmaken.
Ik dacht dat je een avondje vrij zou willen.
Oké, jongens, laten we gaan. Mac wacht.
-Kom op. -Komt Essie?
Essie heeft wat tijd alleen nodig.
-Ik wil Essie mee hebben. -Bedankt.
-Doei, Essie. -Doei.
Kom op, hij wacht.
Ik haatte zeevruchten als kind.
Ik wilde niets eten met een gezicht.
Alles heeft 'n gezicht.
Kipnuggets hebben geen gezichten.
Volwassenen eten geen nuggets.
Nou, ik ben geen volwassene.
Ik ben zo blij dat je er bent. Ik had je bijna niet gebeld.
Ik ben blij van wel. Ik had geen plannen, dus...
Waar woon je?
Kowloon.
-Die wilde ik hebben. -Alleen?
Alleen ik.
Na school duurde het drie dagen voordat ik begreep dat ik New York moest verlaten.
Ik kan niet bij m'n moeder wonen.
We communiceerden via mijn vader. Ze zijn uit elkaar.
Je mist ze vast enorm.
Nee.
-Misschien een beetje. -Oké.
Mijn ouders stierven twee maanden na elkaar.
Op jouw leeftijd.
Ja.
Ze hebben opa en oma nooit gekend.
Maar ik weet het niet.
Ze kregen mijn zus en mij toen ze ver in de 40 waren,
dus het was te verwachten
maar je blijft ze missen.
Soms als de telefoon gaat, denk ik: dat is mijn moeder die belt.
Het is fijn om te denken dat ze nog leven.
Al is het maar voor een milliseconde.
Fijn om te denken dat ze toch meekeken.
Er is overal magie, als je ervoor openstaat.
-Mam? -Ja?
Ik stop met vlees eten.
Eerst zien, dan geloven.
En hamburgers?
Die kan ik elk moment opgeven.
-Hotdogs? -Ja, die ook.
En hoe zit het met pepperoni-pizza?
BEZIG MET SOLLICITATIEGESPREK. BETAAL IK VOOR HET ETEN? HELP.
Misschien eet ik wat vlees. Maar alleen op vrijdag.
Perfect.
Nee.
Laat mij maar.
-Zeker weten? -Natuurlijk. Ik heb je uitgenodigd.
-Ik wist niet zeker of... -Je verleent me een gunst.
Werkelijk.
Kom op.
-Waar naartoe? -Mogen we naar Animal Street?
Ik ga naar de konijnen.
Ik naar de puppy's.
Wil je de puppy zien?
Wil je naar binnen?
Ja.
Laten we gaan.
Kijk.
Mogen we haar hebben, mam?
Ik wil een hond. Een puppy.
Wil je een puppy?
Dat mag niet van je vader.
Nooit.
Ik wil heel veel konijnen kopen. Een miljoen konijnen.
Kan ik nu een konijn kopen?
Welk konijn wil je?
De rode.
-Wil je een rode? -Ja.
Zijn er rode konijnen?
Ja, er zijn rode konijnen.
En een goudvis.
Blauw is toch je lievelingskleur?
En een blauwe.
Ik wil de oranje vis. En de blauwe.
Koop deze, alsjeblieft.
Ja, hij is cool.
ZE BETAALDE MAAR IK VERLEEN HAAR EEN GUNST
IS HET DUS GEEN BAAN?
Ik wil deze.
Nee, je vader zei: Geen kat.
Pap zei: 'Geen puppy. '
Je vader vertrekt als we een dier meenemen.
Kom op, jongens, we gaan.
Wil je een ijsje?
Ik wil boba.
Ik wil bananensmaak.
Wie wil nou banaan?
Het is zo papperig.
-Zij vindt banaan lekker. -Inderdaad.
Mogen we hier kijken?
Ik koop niets, beloofd. Ik wil gewoon kijken.
-Echt? -Ik wil de actiefiguren zien.
Goed.
Ik neem hem wel.
Oké. Bedankt.
We vinden jullie wel.
Dat is mooi.
Ja.
Geen dieren kopen.
Kijk die vliegers eens.
Die zijn zo mooi.
Welke vind je leuk?
Die trein.
Gaan we daarheen?
-De trein? -Ja.
-Philip, wacht. Rustig aan. -Schiet op, Mercy.
Niet pakken.
-Je weet niet van wie 't is. -Laat me los.
De vrachtwagen.
Waar zijn die actiefiguren?
Misschien wat verderop?
Moet je die gelukskatjes zien. Gaaf, hè?
Een gave kat.
Wil je molens zien?
Ja, graag.
Ik wil een konijn.
Ik wil een robot.
Wil je een konijn of een robot?
Een robot.
Ik kan je niet horen, wat zei je?
Ik wil een robot.
Ik wil een konijn.
Een konijn? Ik weet niet of mam
-dat goed vindt. -Moet je zien.
Misschien zijn er robots. Kijken?
Die zijn leuk.
Geeft hij licht?
Ik wil een bal.
Nee.
Snel, jongens, raap ze op.
Het lukt wel.
Mercy, hier ligt er één.
Ik heb er één gevonden.
HEB JE EEN BAAN? JIJ? HAHA.
Mercy, ballon.
Ballon.
-Ja, ik zie het. Ballon. -Ballon.
MOET IK PROEFTIJD IN REKENING BRENGEN? HOEVEEL?
Waar is je broer?
Hij was hier.
Gus?
Is alles oké?
Waar is Gus?
Elk detail van die avond werd keer op keer ontleed.
Waar ze waren geweest. Waar ze heen gingen.
Wie erbij was.
Dit is de oppas die hem kwijtraakte.
Ze vertelde,
dat ze z'n hand vasthield.
Maar dat is niet de waarheid.
Als ze zijn hand vasthield, was de jongen er nog geweest.
De perfecte familie.
Nu kapot door haar.
De rechercheur zei: 'In dit soort gevallen is het meestal iemand die je kent.
Familie, buren, collega's. '
Hij zei dat hij onderweg was naar huis.
Ook al was dat een leugen.
Zorgt iemand voor haar?
Nee.
Hé.
Ik ben David.
Je rilt, misschien...
M. n jasje.
Hier.
Kan ik iemand bellen voor je?
Wat was je naam?
David.
Ik woon in hetzelfde gebouw als Margaret.
Ik was onderweg naar huis toen ik de lichten zag.
Misschien moet je ..
Hé, ik breng je wel.
Ik breng je naar huis. Kom op.
Probeer wat te rusten.
We blijven patrouilleren en zoeken morgenochtend verder.
Tijd om te gaan.
Het is oké.
Kom op.
Het is oké, kom op. Laten we gaan.
Ondertiteld door: Touria Ahli
Creatief Supervisor Beatrijs Sluijter