கஸ்.
வழி.
-வழி. -இங்கே வா, கண்ணா.
வழி!
கஸ், திரும்பி வா.
வழி.
கஸ், நில்லு!
-வழி. -கண்ணே, வா!
வழி.
கஸ்! வேண்டாம். வேண்டாம். வேண்டாம். கஸ்.
-வழி. வழி. -கஸ், நில்லு.
வழி.
பிடிச்சிட்டேனே.
ஹே, நீ படகின் பின்னே விழுந்தால், துண்டாகிவிடுவாய்.
அது தேவையா?
நீ துண்டுகளாவாய்.
நானல்ல. நீதான் துண்டாவாய்.
-இல்ல, நீ. -இல்ல, நீ.
ரொம்ப நன்றி.
நன்றி, மன்னிக்கவும்.
-பரவாயில்லை -அப்படி செய்ய கூடாது.
நீ அப்படி ஓடக் கூடாது. இந்த படகில் கூடாது. சரியா?
என்னோடு இரு, அப்பா.
நாங்க படகுல இருக்கோம். நீரா இருக்கு
ரொம்ப ஆபத்தானது.
இல்ல, இல்ல, இல்ல, இல்ல.
மாங்கோக்
குழந்தைக்கு புதிய வீடு தேட ஏதாவது நல்ல நாள் பார்த்துட்டிருக்கியா?
பலர் படிவத்தில ஒப்பமிடாம, திரும்பி வர யோசிப்பாங்க.
எனவே, குழந்தை நீண்ட நாட்களுக்கு தங்கிவிடும்.
இப்படி, வாங்க.
பயணத்தோட அடுத்த பகுதிக்கு சாத்தியம்
அனாதைகளுக்கு நீங்கள் கொடுக்கும் தொடர் ஆதரவால்.
இது செய்ய விருப்பம். வந்து...
பார், இந்த சீஸ், எதையும் யாரும் சாப்பிடல.
எல்லார் வீட்டுலயும் நிறைய ஐரோப்பிய சீஸா
பஃபேயில் இருப்பதை கண்டுக்கலயே?
புராட்டா சாப்பிட்டிருக்கியா? நல்லாருக்கு.
ஆமாம், சரியா?
வருசக்கடைசிக்குள் நான் இத்தாலி போகணும்.
நான் போகணும்.
-என்ன சொல்றே? உன்னால முடியாது. -ஏன்?
பொறுப்பில்லாதவ என்பதாலா?
இந்த வருடம் இத்தாலிக்கு இருமுறை போனே.
அதோட தாய்லாந்து, இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா.
தெரியும், ஆனா அது வேற.
நீ பாழான செல்வந்த பிள்ளையா?
கேவலமா பேசாதே.
உனக்கு ஒரு தொழிலோ குறைந்த பட்சம் வேலையோ தேவை.
வா. நண்பர்களை பார்க்க போலாம்.
நாம் அழைப்பை புரிஞ்சுகிட்டோமா தெரியல.
தண்ணீர், மது, குழந்தைகள். ஒத்து வராதவை.
மூழ்கி அப்படியே மூச்சு திணறுவது போலிருக்கு.
எஸ்ஸீயோடு போறேன்.
இல்ல. இங்க நல்லா இருக்க, தேனே.
ஒரு கோக் ஸீரோ கேட்டேன். ஆனா இது டயட் கோக்.
இது வேறு.
எங்களை மன்னியுங்க, மேடம்.
அவர்களோடு அப்படி பேச கூடாது.
இங்கே ரொம்ப நாளா இருக்கேன். இப்படிதான் பேசணும்.
ஆன்டி எஸ்ஸீ.
அவன கூட்டி போறேன்.
மிக்க நன்றி, எஸ்ஸீ.
உன்னோடு வரேன், எஸ்ஸீ.
நல்லவேளை, உதவியாளரோட ஒத்துப் போறான்.
கஸ் பிறந்ததிலருந்தே எஸ்ஸீ எங்களோட இருக்கா. அவ எங்க குடும்பத்தில் ஒருத்தி.
மர்சிக்கு ஹாங்காங் போக டிக்கட் வாங்க வேண்டியதாச்சு.
அவ ஒரே வீட்டில் அம்மாவோடு வசித்தாள்.
ஹாங்காங் ரொம்ப தூரத்தில் இருப்பதால், என்னைத் தேடி வரலை.
மன்னிக்கவும். கடமை அழைக்கிறது.
ஹை, எப்படி இருக்க?
-பார்க்க மகிழ்ச்சி! -அப்ப, கொலம்பியா போனியா?
உதவித்தொகையால்.
அதிருஷ்டசாலி.
இல்ல. நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தேன்.
எனக்கு எல்லாம் இருக்கு, அதிர்ஷடம் தவிர.
உண்மை. சிறிது சபிக்கப்பட்டவ.
சபிக்கப் பட்டவளா?
என் முகம்தான் காரணமோ, இது துரதிருஷ்டத்தின் இருப்பிடம்.
முகம் மட்டும் அல்ல.
பதின்மவயதிலேயே அம்மா ஜாதகம் பாத்தாங்க,
அவங்க எல்லாமே அதேதான் சொன்னாங்க.
எனக்கு திருமணமே ஆகாது, குடும்பமே இருக்காது, அனாதையா சாவேன்.
இப்படியெல்லாம்.
உன் தம்பி கொலம்பியாவில சேந்திருக்கான்லே, ஷெல்லாக்?
அவனை பார்க்க போறியா?
ஆமா. அவன் இலையுதிர்காலத்தில் அங்கே போகும்போது, என் பெற்றோரோடு போவேன்.
என் நண்பன் அந்தோனியோவை அறிமுகப் படுத்தறேன்.
மென்ஹேட்டன்ல, சில அருமையான கிளப்களின் உரிமையாளன்.
-எதெல்லாம்? -அவனுடையவை... டிஎல்...
அந்த கோடையில போனோமே, நினைவிருக்கா?
அடேங்கப்பா... ஆம், நாம்...
என்னது இது?
அட கடவுளே!
அதை செய்.
-ஃபிலெனா! -என்ன? அட..
அவ பைத்தியம்னு சொன்னேனே.
படகுக்கு அடியில நீந்தட்டுமா?
சரி. செய். நீந்து!
-நீந்து! செய்! -நீந்து!
எதுவும் உன் இஷடப்படி நடக்காது.
அவ கண்ணை மூடிக் கொண்டு கிணற்றில் குதிக்குறா.
நீ கவனமா இருக்கணும். சபிக்கப் பட்டிருக்கே.
திருமணமே செய்துக்க மாட்ட, குடும்பமே இருக்காது.
தனியா இறப்ப.
ஆழம் பார்த்துதான் காலை விடணும்! அவளுக்கு எப்பவும் கெட்ட காலம்தான்.
பிறப்பிலேயே, உனக்கு சாபம்தான். உனக்கு எப்பவும் கெட்ட காலம்தான்.
அவ்ளோதான் உனக்கு. ஜாக்கிரதை.
எதுவும் தோதுப்பட்டு வராது. இப்படிப் பட்ட துரதிருஷ்ட பெண்ணை பார்த்ததே இல்ல.
அவ தயாரா இருக்கா.
சரி, சரி, சரி.
ஹே, உன்னைத்தான்.
இங்கே எப்படி வந்த?
எவ்ளோ குட்டியா இருக்கா.
பறவை மாதிரி சின்னதா.
க்ளோவீ போல இல்லாது, அது குண்டா பிறந்துச்சு
நர்சுகள் எல்லா நர்சுகளையும் கூப்பிட்டாங்க, பார்க்க.
ஆமா, எல்லாருக்கும் குண்டு பிள்ளைய பிடிக்கும், இல்ல?
அந்த சின்ன மணிக்கட்டுகள்.
நாங்க வீட்டுக்கு போனவுடன், அம்மா எங்களை ஒரு மாசம் வீட்டோட பூட்டிட்டாங்க.
இல்லையா?
தலைக்கு குளிக்க விடமாட்டாங்க,
கசப்பு டீ, ஊசிப் போன சூப் கொடுத்தாங்க.
பாவம்.
உனக்கு யாரும் சூப் செய்யல.
இல்ல.
என்ன ஆச்சு? நல்லாருக்கியா?
இரு.
டவல் கொண்டு வரேன்...
இந்தா.
என்ன ஆச்சு?
பெரிய கதை.
உன் துணிகள் எங்கே?
உனக்கு வேணும்னா போய் கொண்டு வரேன்.
நான் மார்கரெட்.
-அம்மாவுக்கு வெள்ளை ஒயின். -நன்றி.
எனக்கு இன்னும் ஒயின் குடிக்கனும்னு தோணல.
பிறகு, மேடத்துக்கு ஸ்டிராபெர்ரியோ வேற ஏதோ கொடுங்க.
உங்களுக்கு வேற ஏதாவது வேணுமா?
வேண்டாம். நன்றி.
-அப்படியா? -நன்றி.
பிறகு பார்ப்போம்.
ரொம்ப, ரொம்ப பயிற்சி போல.
பரவாயில்ல.
உன்னை சொல்லல.
ஹாங்காங் எனக்கு புதிய ஆரம்பம்னு பேரு.
புதிய ஆரம்பம், நிஜமாவா?
24 வயசுலயா?
நீ விளையாடற.
நியாயமே.
"நியாயமே".
நீ வேடிக்கையானவ.
ஹாங்காங் பிடித்ததா?
ஆம்.
சில நேரம் வீட்ட நினைப்பேன், ஆனா...
த பீக்ல வசிக்கிறோம். சுத்தி அழகு காட்சி
ஆம்.
பார்த்ததிலேயே, திறந்த கார் ஓட்டும் வழுக்கை வெள்ளையர் அதிகமாக வாழும் இடம்.
கெட்ட வார்த்தை தெரியும்.
நீ அதை சொல்ல மாட்டனு சத்தியம் செய்தாய்.
கஸ்! அம்மா முன்னாடி அப்படி சொல்லக்கூடாது.
சொல்வேன்னு நினைக்கிறேன்.
-அத சொல்ல போறேன். -ஏய், ஏய், ஏய்.
அப்படி சொல்லவே கூடாது. அம்மா எதிரே.
உன்னை கஷ்டப்பட்டு பாத்துக்கறாங்க.
-எப்போதும் சொல்லக்கூடாது, சரியா? -சரி.
சரி, சரி.
என்ன... இரு.
இரு.
உடன்பிறப்புகள் உண்டா?
ஒரே குழந்தை.
நிஜமாவா?
க்வீன்ஸ்ல அத்தை உணவகம் வச்சிருக்காங்க.
அவளுக்கு அம்மா உதவி தேவை, உறவினருக்கு பொறுப்பானேன்.
குழந்தகள்னா ஆசை.
அவங்களுக்கு அதிர்ஷ்டம். பெத்துப் போட்டுட்டே இருந்தாங்க,
குலுக்காதே.
பார், நீ...
உனக்கு எப்போ உதவி தேவைன்னாலும், நான் இருப்பேன்.
எல்லோரும் சொல்லுவாங்க, ஆனா செய்யமாட்டாங்க.
உண்மையாவே சொல்றேன்.
அதை நிறுத்து, கஸ்!
பெரியவர்களைவிட, குழந்தைகளோடு இருக்க நல்லாருக்கும்.
ஓ, சை.
கவலைப் படாதீங்க.
இதுக்கெல்லாம் பயந்துட மாட்டேன்.
எஸ்ஸீ! எனக்கு எஸ்ஸீ வேணும்!
எனக்கு எஸ்ஸீ வேணும்!
உன்னை பிடித்தேன்.
-எஸ்ஸீ வேணும்! -இல்ல, அவ வேலையா இருக்கா.
அம்மா பிடித்தேன்.
எனக்கு எஸ்ஸீ வேணும்!
என்னை தூக்கிக்கோ!
அவனுக்கு நீ தேவை.
ஆமா, மேடம்.
இப்போ வா.
உங்க அம்மா சொல்றதை கேட்கணும்.
எனக்கு அலுப்பா இருக்கு.
கவலையை விடு. மாக் பிடிப்பான்.
பரவால்ல.
அதை அதில் வை.
-பரவால்ல, எடுத்தாச்சு. -உதவலாமா?
-எடுத்துட்டேன். -சரி.
ஹை, பினோட்.
எப்படியிருக்க?
மெதுவா, கஸ். மெதுவா.
-வா. -வா.
வா.
ஹே, சாம்.
சார்.
நன்றி, நண்பா.
புது பள்ளி படங்களா?
குழந்தைகள் வளர்ந்துட்டாங்களோ.
வளருறாங்க, இல்ல?
ஆமா, சார்.
இப்போ என்ன வயசு?
ஒன்பது, ஏழு, சார்.
ஒன்பது, ஏழா?
அடேங்கப்பா.
காலம் பறக்குது.
நேத்துதான் ஆறு, எட்டு போல இருக்கு.
நீ அதிருஷ்டசாலி. குழந்தைங்க அழகு.
நன்றி, சார்.
நாங்க குழந்தை பெற முயல்கிறோம்.
ஆமா.
அதாவது, நான் தகப்பனாக விரும்பறேன், ஆனா, தகுதி இல்லையோ.
ஆனா தெரியல.
இப்ப குழந்தை பெற பார்ப்பது, காலத்தை பின்தள்ள
என் குடும்ப உறவே இப்ப சிக்கலானது.
அவர்களை பார்ப்பதில்லை.
போன ஆண்டு சகோதரன் திருமணத்துக்கு போயிருக்கணும்.
ஆனா...
எவ்வளவோ நடந்துடுச்சு.
அப்புறம், ஹிலரியின் குடும்பம் ஒரு போர்க்களம்.
எல்லாம் மாற்றுவோம்னு ஏதோ நம்பறோம்.
ஆமா, சார்.
ஹிலரி ஸ்டார்.
-என்னோடு வாங்க.. -சரி. நன்றி.
ஹை.
மன்னி, தாமதமானது.
ஹை.
நடந்தே வந்தேன்.
சிப்பிக் கிடைக்கும்.
அது பிடிக்கும்.
எனவே, எப்படி இருந்தது?
எல்லாம் கந்தர் கோளமாகி, மனசுடைஞ்சு போச்சு.
என்ன?
வாழ்த்தி, நன்றி சொல்லி, காசோலை குடுத்தா,
கையில குழந்தைகளை ஏந்த தர்றாங்க.
நீ ஏந்தினாயா?
குட்டி பெண்,
ஒரு மாதத்திலேயே தத்துக்கு வந்துட்டா.
அப்புறம், நான்...
கிட்டத்தட்ட நாமிருவருமே ஒருவருக்கொருவர் "சை!" என்றோம்.
அதான், "இங்கே எப்படி வந்தேன்?" என்பது போன்ற, "சை. "
பாவமா இருந்தது.
வீட்டுக்கு எடுத்துபோலாமேன்ற இரக்கமல்ல,
எப்பவாவது உன்னேப் பாத்தா "ஒன்னா சாப்பிடலாம்" போல.
நிச்சயமா, மற்ற பெண்கள், சொல்வேன்,
அவர்கள் கண்கள் பணித்து, சரியா பேசினாங்க.
நாந் வந்து..
என்ன?
தெரியல. நான் நான் தானே.
நான்... நான். அது கடுப்பு.
நாங்க அதை ஆர்டர் செய்யல.
பதிவு, சிறப்பு ஆண்டு நிறைவுக்கு என்றாள்கள்.
-பரவால்ல. -ஹில்ஸ், எடுத்துக்க.
வேணாம், எனக்கு வேணாம்.
இன்று சந்தோஷமா இருக்கேன், ப்ளீஸ்?
சரி, அப்போ எடுத்துக்கறேன். நன்றி.
உங்களுக்கு, சார்?
இல்ல. எனக்கு இது போதும், நன்றி.
-நானும் சிப்பி சாப்பிடுறேன். -அப்படியா?
அப்போ, சிப்பிக்கு.
சிப்பிக்கு.
-அவை எப்போதும் மெனுவில் இருக்கட்டும். -ஆம்.
ஏதோ, எனக்கு மதியம் முழுக்க நம் குழந்தை பேறு
நினைப்பும்,
இப்பதான் பார்த்து, தத்து எடுத்த குழந்தை மீது திடீரேன
ஆனா, அவங்க தத்து எடுத்தா, எப்படி அவங்க...
பார்த்து வியப்பாக இருக்கு.
அந்த தருணம் அப்படிதான் இருக்கும், தெரியுமா?
அதான், சொல்லவா? எனக்கு எப்படி தெரியும்?
சொல்லு.
எனக்கு ஒரு உணர்வும் வரலன்னா?
உனக்குன்னு வரும்போது தெரியும்.
எனக்கு வருமா?
ஆம்... பார்.
கையை கொடு.
நமக்குக் குழந்தை கிடைத்தால், நாம் குழந்தைக்காக கஷ்டப் பட்டதெலாம் மறந்துடும்.
போதுமா?
அடுத்த மாதம், நம் மாதம்.
விடாம முயற்சிக்கணும்.
போதுமா?
ஆம்.
சரி.
வேணாம், சிகப்பு உணவு பிடிக்கல.
வேற எதாவது வேணும்!
சிகப்பு உணவு பிடிக்கணும், பெர்ரி, கெட்சப் சிகப்பு...
சவ் ஃபேன் மீன் கறி
எனக்கு இது பிடிக்கல.
சிறிது சௌ ஃபேன் சமைக்கட்டா?
வேண்டாம்! நாம் உணவகம் நடத்தல,
நம்மை வேலைக்காரங்க போல ஆணையிடக் கூடாது.
-ஆனா எஸ்ஸீ நமக்கு வேலை செய்யறா. -ஹே!
எஸ்ஸீ நமக்கு உதவ இருக்கா, உன்னை பாழாக்க இல்ல.
உன் அம்மா சுவையான லசான்யா செய்தா,
நீ இதை இப்ப சாப்பிடணும்.
-நாறுது. -சௌ ஃபன் சாப்பிடறேன் எஸ்ஸீ ஆன்டி.
ஓ, கடவுளே, ஃபிலிப்.
சொல்றேன், அது என் முன்னே இருந்தா சாப்பிட மாட்டேன்.
-உன் உணவை சாப்பிடு. -எனக்கு வேண்டாம்!
சரி, இது அபத்தமானது, கஸ்.
ஆமா, பாரு, தேனே.
மூணு வரை எண்ணுவேன்.
ஒன்று, இரண்டு...
இல்ல.
ஓ, சை.
நீ மாட்டிகிட்டே!
நீ கொட்டி, இப்ப நான் சுத்தம் செய்யணும்.
அதனால, நீ இங்கேதான் இருக்கணும், இங்கயே!
நான் திரும்பி வரும் வரை நகரக் கூடாது,
புரியுதா உனக்கு?
கஸ்
-ஹை, கிரிஸ்டொஃபர். -ஹை.
பினோட் புது தீனியில் எப்படி?
அவ நல்லா ஆய் போனா, அப்படின்னா அது சரியான ஆரம்பம்.
ஆம், நிஜமா.
வார இறுதில இதன் மேல் ஒரு கண் வைக்க முடியுமா?
-அடடே, முடியாதே. -பறவைகளை பார்த்து மகிழ்.
நன்றி.
கஸ்!
இங்கே என்ன பண்ற?
கஸ்!
சரி, பையா, கஸ்!
கஸ்!
அடடே! கஸ் எங்கே போனான்?
இதோ இருக்கான்!
-அவனை கூட்டி போறேன். -சரி.
-வீட்டுக்கா? நானும். -இதோ வரேன்.
-ஹே, அது யார்? -வா.
ஹை,
ஹை, பினோட்.
வா.
டெய்சி, கஸ் உள்ள இருக்கானா?
-சரி. -இல்ல.
கஸ்! எங்கேயும் போகக்கூடாதுன்னு சொன்னேனே!
-ஹை, நன்றி! -தரையில பாத்தேன் அவன.
-கடவுளே, இது ஒரு நாள். -குடிக்க வேணுமா?
உங்க ஐஸ் டீ, சார்.
குழந்தையா இருந்தப்ப எஸ்ஸீ அருமையா பண்ணா.
இப்போ செல்லம் தந்து கெடுக்கறா, கேட்டதெல்லாம் தர்றா,
ஒழுக்கமே இல்ல, நான் தலையிட்டா கெட்ட பேர் எனக்கு.
அவள விட நீங்க பார்த்துக் கொண்டிருந்திருக்கணும்.
இருக்கலாம், ஆனா அவளை நாங்க போக விட முடியாது. எஸ்ஸீ எங்க குடும்பம்.
எப்பவுமே இதையேதானே சொல்றே?
"எஸ்ஸீ குடும்பம்னு. "
உன் குடும்பமல்ல. தெரிஞ்சதுதானே.
கஸ் பிறந்ததுல இருந்து அவ எங்களோட இருக்கா.
தெரியும், எல்லாருமே வீட்டோட உதவிக்கு வச்சிருக்காங்க.
நீ அவளுடைய முதலாளி.
அவ தோழி அல்ல.
நீ இந்த எல்லைகளை வச்சுக்கணும்,
இல்லன்னா அவளுக்கு விதிகள் தெரியாது.
இங்க வசிப்பது உதவாது.
ஹாங்காங்ல இருக்கோம், சில நேரங்களில நாம
கனெக்டிகட் ஊருக்கு வந்தது போல இருக்கு.
ஆமா, நான் நேத்து படகுல போனேன், அதில சில வெளிநாட்டினர்
நாம் தறி கெட்டிருப்பதை குறைபட்டனர்.
நூடிலில் கெச்சப் ஊத்தி, பின் தம் வேலையாட்களிடம் கத்தினர்.
அடடே, அது மிக மோசம்.
என்ன சாப்பிடறோம்பா?
-சோ ஃபேன், சார். -திரும்பவுமா?
ஆம்!
-நல்லாருக்கா? -ஆம்.
-அது அங்கே உன் பிரச்சினை. -ஒற்றுமையே இல்ல.
-இல்ல. -இல்ல.
ஹை, அம்மா! ஹை.
மறுபடி மாத்திரை எடுக்கிறேன்.
டேவிடுக்கு தெரியுமா?
தெரியும், அவனிடம் பொய் சொல்ல பிடிக்கல...
ஆனா அவனிடம் எப்படி சொல்ல, தெரியல.
உன் மனதை நான் மாற்ற பார்க்கல,
ஆனா நான் உன்னிடம் ஒண்ணு சொல்லணும்.
கஸ் என் வயிற்றில் இருந்த போது,
இன்னொரு குழந்தை பெற விரும்பல.
எனக்கு தெரியாதே.
எனக்கு சொல்ல கூசுது,
ஆனா, எனக்குள் ஒரு குரல், திரும்பத் திரும்ப
"எனக்கு இன்னொரு குழந்தை வேணாம், "னு துளைக்குது.
அவன் மறைஞ்சு போக வைக்கிற மாதிரி.
பிறகு, அவன் பிறந்தான், அவன் முகத்தை பார்த்தேன்,
வந்த முதல் வார்த்தைகக், "நான் வருந்தறேன். " என்பதா இருந்தது.
நீ குழந்தை பெறுவதை இழக்க வேணான்னு நினைக்கிறேன், ஹில்,
குழப்பத்தை சமாளிக்க முடியாதுனு நினைக்கிறே.
உன்னால் முடியும்!
தெரியும், உன்னால முடியும்.
என்னால முடியலன்னா?
இல்ல, "முடியல, வேணாம்"னு இருந்தா?
நாம் எப்போதும் அதிக தியாகம் செய்கிறோம் என்பாயே.
நிறைய செய்து, கெட்ட பேர்தான் வாங்க வேண்டியிருக்கு.
எனக்கு அது வேண்டாம்.
டேவிட் உனக்கு அரவணைப்பா இருக்கமாட்டானா என்ன?
இல்ல, அப்படியல்ல, அது வந்து...
-அவன் திரும்ப குடிக்கிறானா? -இல்ல!
இல்ல, அவன் பிரமாதம்.
அவன் கடினமாக முயல்கிறான், கிட்டத்தட்ட அவன் ஒரு வருடமா குடிக்கல.
எவ்வளவு வருடமா?
நல்ல அப்பாவா இருப்பான்.
அது மட்டும் இல்லை, அவன் நல்லா பாத்துப்பான்,
அதனால்தான் நான் அவனை ஏமாத்துறேன்னு தோணுது.
ஆனா ஒப்புக்கிட்டோம்,
சேர்ந்து எடுத்த முடிவுதான்.
பிள்ளை வேண்டாம்னு.
இப்போ அவன் மனதை மாத்திக்கிட்டான் ஆனா, நான்
என்னை நிபந்திக்கிற மாதிரி இருக்கு,
எனக்கு வேணாம்னு நினைக்கிற ஒரு விஷயத்தை.
அம்மா, இதை ஃபோனில் வாங்கித் தரீங்களா?
-இப்போ வேணாம். -பிறகு வாங்கலாம்னு சொன்னீங்க.
டேஸி, அம்மா சொன்னால்ல.
-கொஞ்சம்.. -அம்மா, ப்ளீஸ்?
-கணக்கு பாடம் முடிச்சிட்டேன். -இல்ல, பொய் சொல்றா!
-கத்தாதே. கொடு... -உனக்கு எப்படி தெரியும்?
-என்னோட நீ இல்லையே. -அப்படிதான் தோணுது!
இங்க சரியான பாஸ்வர்டை போடணும்
நன்றி, அம்மா.
மன்னிக்கவும்.
மார்கரெட் வீட்டுக்கு போனா, பேச ஆரம்பிச்சிட்டா,
சும்மா பேசுனோம், எனக்கு நேரம் போனதே தெரியல...
ஹை பூரி, எப்படி இருக்க?
மறக்கும் முன், நாளை நீ டிஎஸ்டில எனக்கு ஒரு பேக்கேஜ் கொண்டு வரணும்.
எனக்கு துணி மாத்திக்கணும். மன்னிக்கவும்!
அவன் ரொட்டித் துகள்களை வழியில் போட்டுக் கொண்டே போனான்.
அவங்க அப்பாவை அவங்கல்லாம் பின் தொடர்கையில்.
அவ மறுபடி அவன் படுக்கைல இருக்கா.
என் மனைவியை என்னிடம் அனுப்பியதுக்கு, அவளுக்கு அதிகம் தரணும்.
நீ தான் அங்க படுப்பேலே.
ஆமா, இது... தெரியல...
பார், பசங்களுக்கு வளரும் கட்டங்கள் உண்டு.
ஆம், ஆனா...
பார், கடந்து போகும், பிறகு மறப்போம்.
எஸ்ஸீ, சுத்தம் செய்ய வேண்டாம். ரொம்ப களைப்பான நாள், நாங்க பாத்துக்குறோம்.
நன்றி, சார், நல் இரவு.
-நல் இரவு. -நல் இரவு!
நாம் எல்லைகளை வகுக்கணும்.
அவளுக்கு வகுக்கணும்.
சரி எல்லையை வகுப்போம்.
என்ன?
நான் ஒரு ஏடாகூடம்.
அவன் அவளோடு கட்டிப் பிடித்திருப்பதை பார்த்தா, எனக்கு என்ன
ஆகுதுன்னே புரியல!
பிள்ளைகளின் வாழ்வில் எப்போதுமே
இருக்கும் தாயாக விரும்பியதே இல்லையே.
வேலையே கதியா இருந்தேன். வேலைதான்.
இப்ப, நீ வேலையே கதி.
இல்ல.
-ஆமா. -வேலை இருந்தது.
ஆனா அது பரவால்ல, நாம...
நம் ஊருக்கு போறோம்.
என்ன?
இன்னொரு வாய்ப்பு கொடுத்தாங்க.
மறுபடி நீட்டிக்க வேணாம்னு முடிவெடுத்தோம், ஆனா இது நல்லதே.
இல்ல.
-இது வேணாமே. -மார்கரெட்.
-இன்னொரு வருடம் முடியாது. -மார்கரெட்!
என்னை இப்படி கேட்பதே சரியில்லை. ஆபீசுக்கு இடம் தேடுறேன்.
விடுமுறை நாளிலும், வாடிக்கையாளர்கள் கூட சந்திப்பிற்கு ஏற்பாடு செய்தேன்.
அங்கே நம் ஊரில் என் நண்பர்கள் எல்லாம் தலைமை அதிகாரிகள், கலைஞர்களாக.
-இங்கே, பெண்கள் எல்லாம் வெறும் மனைவிகள்... -சரி.
.. நானும் அவர்களைப் போலானேன்.
நம் குடிபெயரும் வசதிகளை மறுபடி தருவதில் தாராளமாதானே இருக்காங்க.
நமக்கு வேணும்னா, நாம்...
ஏன்ஏன்னா நீ என்னை விட அதிகமாக சம்பாதிக்கிறாய்.
இல்ல.
எனக்கு இருப்பதையெல்லாம் விட்டுக் கொடுத்துட்டு
இப்படியா ஆகணும் என்ற எண்ணம்தான் மேலிடுகிறது...
எப்படி ஆகணும்னு?
குடும்பக் கணக்காளர்.
உன் கணக்காளர்.
அப்படி இல்ல.
அப்படிதான்.
நீ ஏங்கியதே இல்லயா?
வீட்டுக்காக?
தெரியல.
இங்கே இருக்க பிடிக்குது.
உணவு, உதவி, ஓட்டுநர்கள், எல்லாத்தையும் எளிதாக்குகிறது.
இது நிஜ வாழ்க்கையில்ல, க்ளார்க்.
நம்மை சிறிது சீராட்டிக்கிட்டா தவறில்லை.
நாம் தகுதியானவங்கதானே?
நாம் வந்தபோது நினைத்தது என்ன?
குழந்தைகளை எல்லா இடத்துக்கும் கூட்டிப் போனோம், மகாவ் பயணங்கள்,
பெனின்சுலாவின் மாலை தேநீர் விருந்து, இரவு சந்தை, இப்படியெல்லாம்.
உனக்கு இரவு சந்தையை பிடிக்கலயே.
ஆமா, இரவு சந்தை பிடிக்கல, ஆனா பிள்ளைகளுக்கு பிடித்தது, விரும்பினேன்.
-இல்ல, க்ளார்க். -அதை கொஞ்சம் யோசி.
அதை கொஞ்சம் யோசித்துப் பாரேன்!
தயவு செய்து, தயவு செய்து!
யோசித்து பார்க்கிறேன்.
சரி.
உச்சமடைந்தாயா?
பரவாயில்லை. நீ முடி.
-அப்படியா? -ஆமா, ஆமா.
-ஆமாவா? -ஆமா.
முடிக்க போறியா?
ஆமா.
-சாரி. -இல்ல, பரவாயில்ல.
பரவாயில்ல.
உனக்கு அதை செய்யவா?
இப்போ வேணாம்.
நிச்சயமா?
-செய்யேன். -சரி.
சரி. சரி.
-ஆமா. -சரி.
ஆமா.
போலாம், பசங்களா!
டேஸி, வா.
நீ பஸ்ஸ விடப்போற.
அம்மா! இதை போடமாட்டேன். ஒழிந்தேன்னு அர்த்தம்!
-இன்றைக்கா? -ஆமா.
-அம்மாக்கு விடை கொடு. -பை, அம்மா!
செய்ய... பை கண்ணு.
செல்லம் நீ.
மிட்டாய் இருக்கா?
-என்ன? -அவனிடம் மிட்டாய்.
அவள் காலை உணவில் சர்க்கரை தரக் கூடாது.
இரவு கடைத்தெரு போக வேணாமே?
6:30க்கு. ஃபிலிப்பின் விஞ்ஞான உடை மறந்தோம்.
அடுத்த வாரம்னு இருந்தேனே.
ஆமா, நானும்.
காகித காண்டாமிருகம், பறவையாகலாம்.
-பை! -நமக்கு பறவை உடையாவது கெடச்சுதே
போன ஹாலோவீனால்.
சரி செய்வோம்.
நேரமாகுது. அப்புறம் பார்க்கிறேன்.
சரி. லவ் யூ
நானும்.
ஹை, அன்பே.
இன்னக்கி எப்படி இருந்தது?
வின்னிக்கு பிரச்சினை இன்று.
அப்படியா? எதுக்கு?
இரு, உனக்கு உதவறேன்.
வின்னி ஏன் பிரச்னையில மாட்டினா?
வில்லியம வாயில முத்தமிட்டா.
வாயிலயா?
ஆமா, அவ எப்பவும் அவன் பின்னால.
அவ அப்படி செய்யக்கூடாது.
அது தப்பு.
சாரி. இன்றிரவு முடியாது... சரியா?
மன்னிக்கவும்!
-அது எப்படி என் தப்பாகும்? -நீ என் விக்லே ஓட்டை போட்டே!
அம்மா என்னை போட வைத்தாங்க.
-பசங்களா. -என் உடை! நிறுத்துங்க!
-கஸ் தூங்கறான்! -பழசு, உனக்கு பிடிக்கவேயில்ல!
-கவலை இல்ல! -வெளியே போ!
-டேஸி -உன்னை பிடிக்கல!
நான் இருக்கட்டுமா, சார்?
வேண்டாம், பரவால்ல, சாம்.
இங்கிருந்து டாக்சியில் வரலாம்.
சரி, நன்றி, சார்.
ஒமஹோனி'ஸ்
ஹை. இது டேவிட் ஸ்டார்ட்.
தகவல் கொடுக்கவும், திரும்ப கூப்பிடறேன்.
சாரி, ஹிலரி.
வணிகச் சின்ன பிரச்சினை, காதணிகளை எடுத்துடணுமாம், சட்டப் பிரிவு சொல்லுது.
-என்ன வணிகச் சின்னம்? -மிக்கி மவுஸ் போலிருக்காம்.
அவை வெறும் வளையங்கள்.
மாற்றுகளை வரவழைக்கிறோம், நீ பார்க்கலாமே.
இந்த காதணிகளை வைத்து பாதி விளம்பரம் ஏற்கனவே எடுத்தாச்சே.
இப்போ இதை மாத்தினா பொருந்தாது.
ஹேய், ஹேய்! கெளம்பறியா?
ஆமா, போணும். நீ பாத்துக்க.
எஸ்ஸீ, இதை துவையேன்?
இதை அவன் மூணு நாளா போட்டுட்டு இருக்கான்.
-சரி மேடம். -இரவு உணவா சமைக்கிறே?
-ஆமா, மேடம். -நான் சொல்லலியா?
பிள்ளைகள வெளியே கூட்டி போறேன், சமைக்க வேணாம்.
சரி. நானும் தயாராகிறேன்.
இன்றிரவு விடுப்பு கேட்பாயேன்னு நினைச்சேன்.
பசங்களா, போகலாம். மாக் காத்திருக்கான்.
-ஆகட்டும். -எஸ்ஸீ வராங்களா?
-எஸ்ஸீக்கு ஓய்வு தேவை. -யாகுல்டை மறக்காத.
-எனக்கு எஸ்ஸீ வரணுமே. -நன்றி, எஸ்ஸீ.
-பை, எஸ்ஸீ. -பை!
-ஆகட்டும், காத்திருக்கான். -பை, எஸ்ஸி.
பை.
குழந்தையா இருக்கப்ப கடல் உணவு பிடிக்காது.
ஏன்னா முகத்தோட இருக்கிறதை எதையும் உண்ண பிடிக்காது.
விலங்குகளுக்கும் முகம் உண்டு.
சிக்கன் நக்கெட்ஸ்க்கு முகம் இல்லை.
பெரியவங்க அதை உண்ண மாட்டாங்க.
அட, நான் பெரியவ இல்ல.
நீ வந்ததுக்கு மகிழ்ச்சி. உன்னே கூப்பிடணுமானு நெனச்சேன்.
நீ கூப்பிட்டது மகிழ்ச்சி. எனக்கு திட்டம் ஏதுமில்ல...
எங்கே வசிக்கிறாய்?
கௌலூன்.
-என்னுது. வேணும். -தனியாவா?
நான் மட்டும்!
கல்லூரிக்கு பிறகு, மூணு நாள் ஆச்சு, நான் ந்யூ யார்க் போகணும்னு தெரிய.
நானும் அம்மாவும் ஒண்ணா வாழ முடியாது.
அப்பா வேணும் நம்மிடையே பேச. அவங்க பிரிஞ்சிட்டாங்க.
நீ அவங்களுக்கு ஏங்குறீயா?
இல்ல.
-ஏதோ கொஞ்சம். -சரி.
அவர்கள் இரு மாத இடைவெளிக்குள்ளே இறந்தனர்.
உன் வயது எனக்கு.
அப்படியா.
தாத்தாபாட்டியை சந்தித்ததே இல்ல.
ஆனா எனக்கு தெரியாது.
அவங்க 40களின்போது, நானும் என் தங்கையும் பிறந்தோம்.
மத்தவங்களுக்கு முன்னால போயிடுவாங்கன்னு பார்த்தோம்,
ஆனா, அதனால அவங்க மேல அன்பு குறையல.
சில நேரங்களில் ஃபோன் அடிக்கையில், "அதோ அம்மா கூப்பிடறாங்க. " என்பேன்.
அவர்கள் உயிரோடு இருப்பதா நினைக்க நல்லாருக்கு.
ஒரு கண நேரமானாலும்.
கவனிச்சுட்டு இருப்பாங்கனு நினைக்க சந்தோஷம்.
எங்கும் மாயாஜாலம் உண்டு, அதை ஏற்றுக்கொண்டோமேயானால்.
-அம்மா? -என்ன?
இறைச்சி சாப்பிடறத நிறுத்தறேன்.
நடந்தா பார்த்துக்கலாம்.
ஹாம்பர்கர்கள் எப்படி?
எனக்கு வேணும்போது ஹாம்பர்களை நிறுத்துவேன்.
-ஹாட் டாக்ஸ்? -ஆம். என்னால் முடியும்.
பெப்பரோனி பிட்சா எப்படி?
வேலைக்கான நேர்க்காணல்! ஹோட்டல் பில் நான் தரவா? சொல்லு.
கொஞ்சம் இறைச்சி சாப்பிடறேன். ஆனா வெள்ளிக்கிழமை மட்டும்.
சரி.
இல்ல.
பில்லை நான் தர்றேன்.
-அப்படியா? -நிச்சயமா. நான்தானே அழைத்தேன்.
-எனக்கு சரியா தெரியல... -நீ எனக்கு சகாயம் செய்றே.
உண்மையா.
வா.
-எங்கே போகப் போறோம்? -விலங்கு தெரு போவோமா?
நான் முயல்களை பார்ப்பேன்.
-நாய்க்குட்டி. -ரெண்டையும் செய்யலாம்.
நாய் குட்டி பார்க்கவா?
உள்ளே போக விருப்பமா?
ஆமா.
போவோம்.
பார்.
அவளை கூட்டிப்போவோமா, அம்மா?
எனக்கு நாய் வேணும். நாய்க் குட்டி வேணும்.
நாய்க்குட்டி வேணுமா?
உன் அப்பா விட மாட்டார்.
விடவே மாட்டார்.
எனக்கு நிறைய முயல்கள் வாங்கணும். லட்சக் கணக்குல முயல்கள். ஆம்.
நான் இப்பவே ஒரு முயல் வாங்கட்டா?
உனக்கு என்ன முயல் வேணும்?
சிவப்பு.
-சிகப்பு வாங்க போறியா? -ஆம்.
முயல் சிகப்புல வருமா?
ஆமா, முயல்கள் சிகப்புல வரும்.
அப்புறம் தங்க மீன்.
நீலம்தானே உனக்கு பிடித்த கலர்.
-ஒரு நீலம். -கஸ், ஆரஞ் பிடிக்கும், நினைவிருக்கா?
ஆரஞ்சு மீன் வேணும். நீலமும் .
இதை நான் வாங்கறேன், ப்ளீஸ்.
மர்ஸி?
ஆம், இது சிறப்பு.
அவ பில்லை கட்டினா, ஆனா சொன்னது நான் 'சகாயம்' செய்றேனாம்.
அப்படின்னா வேலை இல்லன்னு அர்த்தமா?
-பார், வாங்காத. -அம்மா, இது வேணும்.
அப்பா, செல்லபிராணி கூடாதுன்னாரு.
அப்பா, பப்பீ கூடாதுன்னாரு.
கவலை இல்ல. நாம செல்லபிராணியோட போனா அப்பா ஓடிடுவாரு.
பாம்பு வாங்கலாமா?
ஓ, சரி, "ஹை, அப்பா, நாங்க பாம்பு வாங்கினோம். "
ஆகட்டும், போகலாம். எல்லோரும், வாங்க போவோம்.
உனக்கு ஐஸ்கிரீம் வேணுமா?
போபா வேணும்.
வாழைப்பழ சுவையில் வேணும்.
யாரு வாழைப்பழம் வாங்குவா?
அது கொழ கொழன்னு இருக்கும்.
-அவளுக்கு வாழைப்பழம் பிடிக்கும்... -ஆமா.
நாம இங்கே பாக்கலாமா?
எதுவும் வாங்க மாட்டேன், பாக்கணும், சத்தியமா.
-நிஜமா? -எனக்கு ஹீரோ பொம்மை பாக்கணும்.
சரி.
நான் கூட்டி போறேன்.
சரி, நன்றி.
உன்னை கண்டுபிடிக்கிறோம்.
அது அழகு.
ஆமா.
மிருகம் ஏதும் வாங்காதே!
அந்த பட்டங்களைப் பார்.
அட, அழகா இருக்கு.
வித்தியாசமான பொம்மைகள்.
உனக்கு எது பிடிக்குது?
எனக்கு ரயில் பிடிக்குது.
அங்கே போவோமா?
-ரயிலா? -ஆமா.
-ஹே, ஃபிலிப், இரு. மெதுவா. -வா, மர்ஸி, சீக்கிரம்.
இதை எடுக்காதே.
-என்னனு உனக்கு தெரியாது. -என்னை விடு.
வண்டி.
ஃபிலிப், வீரதீர பொம்மைகள் எங்க?
இன்னும் கொஞ்ச தூரத்தில் இருக்குமோ?
ஹே, அதிர்ஷ்ட பூனைகளைப் பார், அழகு இல்ல?
இது அழகான பூனை.
காற்றாலை பாக்கணுமா?
ஆமா, தயவுசெய்து.
எனக்கு முயல் வேணும்.
எனக்கு ரோபோ வேணும்.
உனக்கு முயல் அல்லது ரோபோ, எது வேணும்?
ரோபோ.
ரோபோ? கேக்கல, என்ன சொன்ன?
எனக்கு ரோபோ வேணும்.
எனக்கு முயல் வேணும்.
முயல் வேணுமா? தெரியலியே உன் அம்மா
முயல் வாங்க விடுவாளானு.
ரோபோ இருக்கலாம். பாக்கணுமா?
ஆமா, ப்ளீஸ்.
அதை பார்.
அதெல்லாம் நல்லாருக்கு.
இது எரியுமா?
பந்து வேணும்.
அடடே.
சீக்கிரம், பசங்களா, எடுங்க.
எடுத்துட்டேன்.
மர்ஸி, அங்க ஒண்ணு இருக்கு.
மர்ஸி, ஒண்ணு கெடச்சுது.
உனக்கு வேலை கிடைத்ததா? நீ? ஹாஹா
இங்கே!
ஹாஹா
பலூன். மர்ஸி, பலூன்.
பலூன், பலூன்.
-ஆமா, இதோ. பலூன், ஆம். -பலூன்.
நான் ஒரு சோதனை கட்டணம் கேட்கவா? எவ்வளவு?
உன் தம்பி எங்கே?
இங்கதான் இருந்தான்.
கஸ்?
-கஸ்? -கஸ்?
கஸ்?
அதோ அவங்க.
எல்லாம் சரியா?
கஸ் எங்கே?
இரவின் எல்லா விவரமும் மீண்டும் மீண்டும் அலசப்பட்டன.
அவர்கள் எங்கே இருந்தனர், எங்கே போனார்கள்.
கூட இருந்தோரெல்லாம்.
இவதான் தொலச்சவ.
பையனின் கைய பிடித்து இருந்ததா சொன்னா.
அவதான் பையன் கைய பிடிச்சிருந்தா.
உண்மை, அவ அவன் கையை பிடித்திருக்க முடியாது.
ஏன்னா அவ அவன் கையை பிடித்து இருந்தா, பையன் இருந்திருப்பான்.
அழகான குடும்பம்.
அவளாலே உடைந்தது.
துப்பறிவாளர் சொன்னார், "இது போன்ற வழக்குகளில், யாரோ தெரிந்தவர்தான்.
"குடும்பம், அண்டைவீட்டார், கூட வேலைசெய்வோர். " வேலையா இருக்கலாம்னு.
அவன் போலிசிடம், வீட்டுக்கு வந்துட்டு இருந்ததா சொன்னான்.
ஆனா அது பொய்.
அவளை கவனிப்பது யார்?
இல்ல.
இங்கேயே இருங்க, உங்க பொருட்களை பார்த்துக்குங்க.
ஹே.
நான் டேவிட். நடந்தத கேள்வி பட்டேன்.
உனக்கு நடுங்குது பார்.
இதோ, ஜேக்கட்ட வச்சுக்க.
இதோ.
உனக்காக யாரையாவது கூப்பிடவா?
பேர் என்னன்னீங்க?
டேவிட்.
மார்கரெட் இருக்கும் அதே கட்டிடத்தில் வசிக்கிறேன்.
வீட்டுக்கு வந்திட்டு... விளக்குகள பாத்தேன்.
நீ பாத்திருக்க கூடாது...
ஹே, நான் உன்னை கூட்டி போறேன்.
நாம் வீட்டுக்கு போலாமா? வா.
நீங்க கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்கணும்.
நாங்க விடாம தேடுவோம், காலையிலும் தேடுவோம்.
போகும் நேரமாச்சு.
பரவால்ல. பரவால்ல.
வா.
பரவால்ல, வா. போலாம்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ராஜேஸ்வரி ஷங்கர்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் நந்தினி ஸ்ரீதர்