Gus.
Pardon.
-Pardon. -Gel buraya tatlım.
Pardon!
Gus, buraya gel.
Pardon.
Gus, dur!
-Pardon. -Tatlım, hadi!
Pardon.
Gus! Hayır. Gus.
-Pardon. -Gus, dur.
Pardon.
Yakaladım.
Hey, teknenin arkasına düşersen vücudun parçalanır.
Öyle mi olsun?
Hayır, sen parçalanırsın.
Ben değil, sen.
-Sen. -Sen.
-Hayır, sen. -Hayır, sen.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler, üzgünüm.
-Sorun değil. -Bunu yapamazsın.
Öyle kaçıp gidemezsin. Bu teknedeyken olmaz. Tamam mı?
Yanımda dur. Babası.
Bir teknedeyiz, her yanımız su
ve bu çok tehlikeli.
Hayır.
Çocuğa yeni bir ev aramaya başlamak için bir süre var mı?
Çoğu anne formu imzalamıyor. Geri dönerler sanıyorlar.
Çocuk da çok uzun süre burada kalıyor.
Bu taraftan.
Ancak yetimhaneye düzenli bağış yaparsanız
turun sonraki bölümüne katılırsınız.
Hoşumuza gider. Ziyaret...
Şu peynirlere bak, kimse yemiyor.
Herkesin evinde çok mu Avrupa peyniri var da
bu büfeyi yok sayıyorlar?
Bu burratayı denedin mi? Çok güzel.
Evet, değil mi?
Yıl sonuna kadar İtalya'ya gitmeliyim.
Mutlaka.
-Nasıl yani? Gidemezsin. -Neden?
Sorumsuzca olur da ondan.
Sen bu yıl İtalya'ya iki kez gittin.
Üstüne Tayland, Hindistan, Avustralya.
Biliyorum ama aynı değil.
Zengin kızısın diye mi?
Densizlik etme.
Bir kariyere ya da en azından işe ihtiyacın var.
Arkadaşlarımın yanına gidelim.
Sanırım davetiyeyi düzgün okumamışız.
Su, şarap, çocuklar. Berbat bir kombinasyon.
Dev bir yüzme havuzuyla çevrelenmişiz gibi.
Essie'yle gideceğim.
Hayır, burada iyisin.
Kola Zero istedim. Bu diyet kola.
İkisi aynı değil.
Pardon hanımefendi.
Onlarla böyle konuşamazsın.
Burada başka türlüsü olmuyor.
Essie teyze.
Onu ben götürürüm.
Çok teşekkürler Essie.
Seninle geleceğim Essie.
Yardımcınla anlaşması büyük şans.
Essie, Gus doğduğundan beri bizimle. Yani aileden sayılır.
Mercy'nin Hong Kong biletini ben aldım.
Annesiyle aynı evde yaşıyordu.
Hong Kong peşime takılmayacağı kadar uzaktı.
İzninizle. Görev bekler.
Merhaba, nasılsın?
-Seni görmek hoş! -Demek Columbia'ya gittin.
Burslu.
Şanslısın.
Sadece notlarım iyiydi.
Yani bana en son şanslı denir.
Hatta ilginçtir, biraz lanetliyim.
Lanetli mi?
Özellikle yüzüm. Adeta, bir şanssızlık sepeti
Sırf yüzüm değil.
Gençken annem falıma baktırırdı.
Hepsi bire bir aynı şeyi söylerdi.
Hiç evlenmeyeceğimi, ailem olmayacağını, yalnız öleceğimi.
Öyle bir şey.
Kardeşin Columbia'ya girmedi mi Shellac?
Ziyaret edecek misin?
Evet. O sonbaharda oraya taşınınca annemle babamla giderim.
Seni arkadaşım Antonio'yla tanıştırayım.
Manhattan'da müthiş kulüpleri var.
-Hangileri? -Sahibi oldukları DL...
O yaz gitmiştik, hatırlamıyor musun?
Tanrım, doğru, biz...
Ne?
Tanrım.
Sadece şöyle yap.
-Philena! -Ne? Tanrım...
Deli olduğunu söylemiştim.
Altından yüzer miyim sizce?
Evet, yüz!
-Yüz! -Yüz!
İşler hiç istediğin gibi gitmeyecek.
Kör bir atın üstünde uçuruma doğru gidiyor.
Dikkatli olmalısın. Sen lanetlisin.
Hiç evlenemeyeceksin, ailen olmayacak.
Bak.
Yalnız öleceksin.
Atlamadan. Topla kendini! O hep uğursuzlukla lanetli olacak.
Lanetli doğdun. Talihsizsin.
Talihsizlikten başka şeyin yok. Dikkatli ol.
İşlerin asla yolunda gitmeyecek. Hiç bu kadar talihsiz birini görmemiştim.
Hazır.
Tamam.
Baksana.
Buraya nasıl geldin?
Tanrım, küçücük.
Kuş kadar minik.
Chloé'nin aksine. O kadar tombik doğmuştu ki
hemşireler birbirini çağırıp göstermişti.
Ama tabii kimse tombik bebeklere dayanamaz, değil mi?
O minik bilekler.
Eve geldiğimizde annem bizi bir ay eve kapatmıştı.
Değil mi?
Saçımı yıkatmıyordu,
acı çay ve son derece iğrenç çorbalarla besledi.
Zavallıcık.
Kimse sana çorba yapmayacak.
Hayır.
Ne oldu? İyi misin?
Gel.
Havlu getireyim.
Al.
Ne oldu?
Uzun hikâye.
Giysilerin nerede?
İstersen gidip getireyim.
Ben Margaret bu arada.
-Hanımefendiye beyaz şarap. -Teşekkürler.
Şarap istediğimi sanmıyorum.
Matmazele de çilekli bir şey.
Başka bir istediğiniz var mı?
Yok. Teşekkürler.
-Öyle mi? -Teşekkürler.
Görüşürüz. Hoşça kalın.
Çok ama çok eğitimli.
Fena değil.
Sen değil.
Hong Kong yeni bir sayfa olacaktı.
Yeni bir başlangıç.
24 yaşında mı?
Şaka yapıyorsun.
Doğru.
"Doğru. "
Çok komiksin.
Hong Kong güzel mi?
Evet.
Bazen memleketimi özlüyorum ama...
Peak'de yaşıyoruz. Manzaraları müthiş.
Evet.
Üstü açık arabalı kel beyaz erkeklerin daha yoğun olduğu bir yer görmedim.
S'li sözü biliyorum.
Hey. Onu söylemeyeceğine söz vermiştin.
Gus! Annen varken söylemeyecektin.
Sanırım söyleyeceğim.
-Söyleyeceğim! -Hey!
Sakın söyleme. Hele annenin yanında.
Sana bakmak için çok çalışıyor.
-Onu sakın söyleme, tamam mı? -Tamam.
Pekâlâ, tamam.
Ne... Bekle.
Bekle.
Kardeşlerin var mı?
Tek çocuğum.
Gerçekten mi?
Teyzem Queens'te lokanta işletiyor.
Annem ona yardım ediyordu kuzenlere hep ben baktım.
Çocuk seviyorum.
Onun şansına çünkü yedi milyar tane falan vardı.
Şunu sallama.
Bakın, eğer...
Yardıma, desteğe ihtiyacınız olursa ben buralardayım.
İnsanlar hep öyle diyor ama öylesine.
Ben öylesine demedim.
Sallama şunu Gus!
Bazen çocukların yanında daha rahat hissediyorum.
Siktir.
Merak etme.
Bunlar beni korkutmaz.
Essie! Essie'yi istiyorum!
Essie'yi istiyorum!
Ben yanındayım.
-Essie'yi istiyorum. -Hayır, onun işi var.
Annen yanında.
Essie'yi istiyorum!
Beni kucağına al!
Seni istiyor.
Peki efendim.
Hadi bakalım.
Anneni dinlemelisin.
Yoruldum.
Merak etme. Mac onları alır.
Bende. Sorun yok.
İçinde kalsın.
-Yok, gerek yok. -Yardım edeyim mi?
-Hallediyorum. -Tamam.
Merhaba Pinot.
Nasılsın?
Nazik ol Gus. Nazik ol.
-Hadi. -Hadi.
Gel.
Selam Sam.
Buyurun.
Sağ ol dostum.
Yeni okul resimleri mi?
Çocuklar, büyümüş gibiler.
Büyüyorlar.
Evet efendim.
Yaşları kaç oldu?
Dokuz ve yedi efendim.
Dokuz ve yedi mi?
Vay be.
Zaman su gibi akıyor.
Altı ve sekiz yaşındaki hâlleri dün gibi.
Şanslısın. İyi çocuklara benziyorlar.
Sağ olun efendim.
Biz de bebek istiyoruz.
Evet.
Eskiden baba olamayacağımı, uygun olmadığımı düşünürdüm.
Ama bilmiyorum.
Artık çocuğu saati geriye alma yolu olarak görüyorum.
Ailemle karmaşık bir ilişkim var.
Artık pek görüşmüyorum.
Belki de geçen yıl kardeşimin düğününe gitmeliydim.
Ama...
Çok şey yaşandı.
Bir de tabii Hilary'nin ailesi savaş alanı.
Sadece keşke şöyle yapsaydık diyoruz.
Evet efendim.
Hilary Starr.
-Gelin lütfen. -Tamam, sağ olun.
Merhaba.
Pardon, geciktim.
Merhaba.
Yürüyerek geldim.
İstiridye var.
Sen bayılırsın.
Nasıldı?
Yani hem yürek parçalayıcı hem de arındırıcı.
Ne?
Bir ton konuşma, teşekkür, çek,
sonra bebekleri verdiler.
Kucağına aldın mı?
Ufak bir kızı aldım.
Bir aylık bile yoktu ama sisteme girmiş.
Yani ben...
Az daha birbirimize dönüp diyecektik ki "Siktir!"
"Buraya nasıl geldim?" der gibi. Öyle bir "siktir".
Kıza çok acıdım.
"Keşke eve götürsem. " gibi değil de
"20 yıl sonra sana bir içki ısmarlasam. " gibi.
Tabii diğer kadınların hepsinin
gözleri dolu doluydu ve gerekenleri söylüyorlardı.
Bense...
Ne?
Bilmiyorum. Böyleyim işte.
Her zamanki benim. Bu berbat.
Bunları biz söylemedik.
Yer ayırtırken yıl dönümü kutlaması demişsiniz.
-Gerek yok. -Hayır Hils, al.
Hayır, lüzumu yok.
Bugün iyi hissediyorum. Lütfen?
Tamam, o zaman alayım. Teşekkürler.
Siz ne alırsınız?
Hayır. Bu yeterli, teşekkürler.
-Ben de istiridye alacağım. -Öyle mi?
O zaman istiridyeye.
İstiridyeye.
-Her zaman menüde olsunlar. -Evet.
Neyse, bütün öğleden sonra bizi,
bebek yapmayı
ve bu ani sevgi dalgası hakkında söylenenleri düşündüm.
Yani insanlar evlat edinirse...
Çocuklarıyla tanışınca anlıyorlar.
Hemen o anda anlıyorlar.
Ama nasıl anlıyorlar? Yani neyi?
Evet.
Ya ben bir şey hissetmezsem?
Kendinin olunca hissedersin.
Hisseder miyim?
Evet. Bak.
Gel buraya.
Bebeğimiz olunca onu yapmak için ne kadar zorlandığımızı unutacağız.
Tamam mı?
Öbür ay bizim ayımız.
Denemeye devam edelim.
Tamam mı?
Tamam.
Kırmızı yiyecek sevmiyorum.
Başka bir şey istiyorum!
Kırmızı yiyecekleri seviyorsun. Çilek, ketçap...
Hayır, çov-fan istiyorum
Bunu sevmedim.
Çov-fan yapayım mı?
Hayır! Lokanta işletmiyoruz.
Çalışanlarıymışız gibi sipariş veremezler.
-Ama Essie bize çalışıyor. -Hey!
Essie bize yardıma geliyor, sizi şımartmaya değil.
Annen nefis lazanya yapmış,
şimdi onu yemelisin.
-Kokuyor. -Ben çov-fan yerim Essie teyze.
Tanrım, Philip.
Öylesine söylüyorum, önümde olsa yemezdim.
-Yemeğini ye. -İstemiyorum!
Pekâlâ, bu saçmalık Gus.
Gerçekten. Hadi tatlım.
Üçe kadar sayacağım.
Bir, iki...
Hayır!
Kahretsin.
Başınız dertte!
Hadi. Ortalığı batırdın, temizlemem gerek.
O yüzden burada kalabilirsin, tam burada!
Bir yere kıpırdama, duydun mu?
Ben dönene kadar.
-Selam Christopher. -Selam.
Yeni mama Pinot'ya yaradı mı?
Yani dışkısı daha katı. Bu iyi bir başlangıç.
Evet, kesinlikle.
Hafta sonu ona göz kulak olman zor olmayacak mı?
Tabii ki hayır, sen kuş gözlemine git.
Teşekkürler.
Gus!
Burada işin ne?
Gus!
Pekâlâ, dostum, Gus!
Gus!
Olamaz! Gus nereye gitti?
Buradaymış!
-Eve götüreyim. -Tamam.
-Sen de mi? -Hemen dönerim.
-Hey, o kim? -Hadi.
Merhaba.
Merhaba Pinot.
Hadi.
Daisy, Gus içeride mi?
-Tamam. -Sanmam.
Gus, sana bir yere gitmemeni söylemiştim!
-Merhaba, sağ olun! -Benim kattaydı.
-Tanrım, bir gün oldu. -İçecek?
Soğuk çayınız efendim.
Küçüklerken Essie onlara karşı harikaydı.
Şimdi onları şımartıyor, ne isterlerse veriyor,
disiplin yok, devreye girince kötü olan ben oluyorum.
Belki de artık ona ihtiyacınız kalmadı.
Belki ama onu asla bırakamayız. Essie aileden.
Hep böyle diyorsun, değil mi?
"Essie aileden. "
Aileden değil, biliyorsun.
Gus doğduğundan beri bizimle yaşıyor.
Biliyorum ama burada herkesin yatılı yardımcısı var.
Onun işverenisin.
Arkadaşı değil.
O yüzden sınırları koyacaksın,
kuralların ne olduğunu o bilemez.
Burası iyi gelmiyor.
Hong Kong'dayız ama Connecticut'ta
bir kasabadayız gibi geliyor bazen.
Öyle. Bugün bir yattaydım. Bir grup yabancı vardı.
Target'ın kaybından dert yanıp
ramenlerine ketçap dökerken yardımcılarına bağırıyorlardı.
Tanrım, feci.
Ne yiyorsunuz çocuklar?
-Çov-fan. -Yine mi?
Evet!
-Güzel mi? -Evet.
-Senin sorunun bu. -Dayanışma yok.
-Yok. -Yok.
Merhaba anne! Merhaba.
Yine hapa başladım.
David biliyor mu?
Biliyorum, yalan söylemekten nefret ediyorum
ama nasıl diyeceğimi bilmiyorum.
Fikrini değiştirmek için değil
ama anlatayım.
Ben Gus'a hamileyken
başka bebek istemiyordum.
Bunu bilmiyordum.
Yani bu vicdanımı sızlatıyor
ama kafamın içinde bir ses durmadan
"başka bebek istemiyorum" diye tempo tutuyordu.
Sanki doğmasın ister gibi.
Ama sonra tabii ki doğdu ve yüzünü görünce
ağzımdan çıkan ilk cümle "özür dilerim" oldu.
Çocuk sahibi olma şansını kaçırmanı istemem Hil.
Bu karmaşanın altından kalkamam sanıyorsun.
Ama kalkabilirsin!
Kalkabileceğini biliyorum.
Ya kalkamazsam?
Kalkamamayı geç, ya istemezsem?
Hep fedakârlık yapan biz oluyoruz, kendin söyledin!
Bize daha çok iş düşüyor, kötü olan biz oluyoruz.
Ben bu rolü üstlenmek istemiyorum.
David sana destek olmaz mı sence?
Hayır, ondan değil de...
-Yine içiyor mu? -Hayır!
Hayır, durumu çok iyi.
Çok çabalıyor, neredeyse bir yıldır ayık.
Yani bir yıl...
Harika bir baba olur.
Ondan değil. Hatta harika olur.
Zaten bu yüzden ona haksızlık gibi geliyor.
Onunla evlendiğimizde
anlaşmıştık, aynı fikirdeydik.
Çocuk istemiyorduk.
Şimdi o fikrini değiştirdi gibi.
Ben de emin olmadığım bir şeye
zorlanıyormuş gibi hissediyorum.
Anne, telefona şu oyunu alır mısın?
-Şimdi olmaz. -Yemekten sonra demiştin.
Daisy, annen söyledi tatlım.
-Lütfen bize... -Anne, lütfen?
-Matematik ödevi bitti. -Bitmedi, yalan söylüyor!
-Bağırma. Ver şu... -Ne biliyorsun?
-Tüm gün yanımda değildin. -Öyle gibi!
Şifreyi şuraya girmen lazım.
Sağ ol anne.
Üzgünüm, çok üzgünüm.
Margaret'e gittim, içini dökmeye ihtiyacı vardı.
Konuşmaya başlayınca zaman nasıl geçti, anlamadım.
Selam Puri, nasılsın?
Unutmadan, yarın TST'deki bir paketi almanı istiyorum.
Şu kıyafetleri çıkarmam gerek. Üzgünüm!
Babalarını takip ederken
yola bu ekmek kırıntılarından bırakmışlar.
Yine oğlanın yatağında.
Beni karıma kavuşturdu, ona ek ücret ödemeliyim.
Eskiden sen yatardın.
Biliyorum da... Ne bileyim...
Bak, çocukların dönemleri olur.
Evet ama...
Bak, geçecek, bunları unutacağız.
Essie, bu gece yapmana gerek yok. Uzun bir gündü, biz hallederiz.
Sağ olun. İyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler!
Daha iyi sınırlar koymalıyız.
Onun için çizilmiş sınırlar.
Koyalım o zaman.
Ne?
Çok saçma bir insanım.
Onu kadınla sarılıp yatarken görünce
bana ne oldu, bilmiyorum!
Çocuklarının hayatını işgal eden
annelerden olmak istemedim hiç.
Bunu yapamayacak kadar doluydum.
Şimdi de dolusun.
Hayır.
-Evet. -Bir işim vardı.
Ama önemi yok, biz...
Eve gideceğiz.
Ne?
Bir sözleşme teklifi daha aldım.
Yine uzatmayacağıma anlaşmıştık ama bu seferki çok iyi.
Hayır.
-Yapamazsın. -Margaret.
-Bir yıl daha dayanamam. -Margaret!
Bunu benden istemen haksızlık. Ofis için yer bakıyorum.
Tatillerde müşterilerle toplantılar düzenliyorum.
Memleketteki tüm arkadaşlarım CEO, sanatçı.
-Buradaysa kadınlar sadece ev hanımı. -Tamam.
Ben de onlardan oldum.
Bak, taşınma paketimizi tekrar açma konusunda çok cömertler.
İstersek paramız...
Tüm bu olanların tek sebebi benden daha çok kazanıyor olman.
Hayır.
Her şeyden, benim olan her şeyden vazgeçmek,
şey olmak zorundaymışım gibi geliyor...
Ne olmak?
Ailenin muhasebecisi.
Senin muhasebecin.
Yok artık.
Evet.
Hiç özlemiyor musun?
Evi?
Bilemiyorum.
Buradaki hayatı seviyorum.
Yemekleri, yardımcıyı, şoförleri, bu her şeyi kolaylaştırıyor.
Bu gerçek hayat değil Clarke.
Kendimizi biraz şımartmamızda sorun yok.
Değil mi? Bunu hak ediyoruz.
İlk geldiğimiz zaman nasıldı?
Çocukları bir sürü yere götürmeler, Makao'ya geziler,
Peninsula'da çay ziyafetleri, gece pazarı.
Gece pazarından nefret edersin.
Evet, ben nefret ediyorum ama çocuklar sevdiği için seviyorum.
-Hayır. Clarke. -Sadece bir düşün.
Sadece bir düşün, lütfen!
Lütfen!
Düşüneceğim.
Tamam.
Boşaldın mı?
Ben iyiyim, sen boşal.
-Emin misin? -Evet.
-Öyle mi? -Evet.
Az mı kaldı?
Evet.
-Pardon. -Sorun yok.
Sorun yok.
O şeyi yapayım mı?
Şimdi değil.
Tamam. Emin misin?
-Belki. -Tamam.
Tamam.
-Evet. -Tamam.
Evet.
Hadi çocuklar!
Daisy, hadi!
Servisi kaçıracaksın.
Anne! Bunu giyemem, soyu tükenmiş gibi olmalıyım!
-O bugün müydü? -Evet.
-Annene veda et. -Hoşça kal anne!
Sen... Güle güle bebeğim.
Seni seviyorum.
Elinde şeker mi var?
-Ne? -Elinde şeker vardı.
Kahvaltıda ona şeker vermemeli.
Akşam gece pazarındayız.
Saat 18.30'da. Philip'in kostümünü unuttuk.
Haftaya sanıyordum.
Evet, ben de.
Gergedan ya da kuş ol.
-Güle güle! -Cadılar Bayramı'ndan
kuş kostümü vardı.
Hallederiz.
Geç kalıyorum. Sonra görüşürüz.
Tamam. Seni seviyorum.
Seni seviyorum.
Merhaba bebeğim.
Günün nasıl geçti?
Winnie sorun yaşadı.
Öyle mi? Ne için?
Bekle. Sana yardım edeyim.
Winnie neden sorun yaşadı?
Willem'ı ağzından öptü.
Ağzından mı?
Evet, hep onu kovalıyor.
Öyle yapmaması gerek.
Bu aptalca.
Çok üzgünüm. Bu akşam gelemeyeceğim. Başka zaman yapalım mı?
Üzgünüm!
-Nasıl beni suçluyorsun? -Kanadımı delmişsin!
Giymemi annem istedi!
-Çocuklar. -O benim kostümüm! Kes şunu!
-Gus uyuyor. -Eski, hem sevmiyorsun bile!
-Umurumda değil! -Defol!
-Daisy. -İğrençsin!
Beklememi ister misiniz?
Hayır, gerek yok Sam.
Buradan bir taksiye binerim.
Tamam, teşekkürler.
Merhaba, David Starr'ı aradınız.
Lütfen mesaj bırakın, sizi ararım.
Üzgünüm Hilary.
Ticari marka sorunları nedeniyle küpeleri değiştirmeliymişiz.
-Ne ticari markası? -Mickey Mouse'a benziyormuş.
Sadece halka küpe.
Bakmak istersen alternatifleri getiriyoruz.
Bu küpelerle reklamın yarısından fazlasını çektik.
Şimdi çıkarırsak uyumsuzluk olur.
Hey! Gidiyor musun?
Evet, gitmeliyim, sen halledersin.
Essie, bunları yıkar mısın?
Üç gündür giyiyor.
-Peki efendim. -Yemek mi o?
-Evet efendim. -Demedim mi sana?
Akşam dışarıdayız, yemeğe gerek yok.
Tamam. Ben hazırlanayım.
Bu akşam izin yapmak istersin diye düşünmüştüm.
Pekâlâ çocuklar, gidelim. Mac bekliyor.
-Hadi. -Essie geliyor mu?
-Hayır. Essie kendine vakit ayırmalı. -Yakult'unu unutma.
-Ama Essie de gelsin. -Harika. Sağ ol.
-Baybay. -Baybay!
-Hadi. Bekliyor. -Baybay Essie.
Baybay.
Ben küçükken deniz mahsullerinden nefret ederdim.
Yüzü olan bir şeyi yemek istemiyordum.
Tüm hayvanların yüzü var.
Çıtır tavuğun yüzü yok.
Yetişkinler çıtır tavuk yemez.
Ben yetişkin değilim.
Gelmene çok sevindim. Neredeyse aramayacaktım.
İyi ki aradın. Planım yoktu, ben de...
Nerede yaşıyorsun?
Kowloon'da.
-Hey, o benim. -Yalnız mı?
Hey, bekle.
Üniversiteden sonra New York'tan ayrılmam gerektiğini anlamak üç gün sürdü.
Annemle birlikte yaşayamıyoruz.
İletişim kurmak için babama muhtaçmışız. Ayrılar.
Onları çok özlüyorsundur.
Hayır.
-Belki biraz. -Tabii.
Annemle babam iki ay içinde arka arkaya ölenlerden oldu.
Sen kadardım.
Evet.
Nine ve dedelerini tanıyamadılar.
Ama bilmiyorum.
Kardeşimle beni 40'larına doğru yapmışlar.
O yüzden onları çoğu kişiden erken kaybetmeyi bekliyorduk
ama bu onları istemene engel olmuyor.
Bazen telefon çalınca "Annem arıyor" diyorum.
Hâlâ yaşadıklarını düşünmek iyi geliyor.
Bir milisaniyeliğine de olsa.
Bir şekilde seni izlediklerini düşünmek güzel.
Kendini kapatmazsan olağanüstü şeyler var.
-Anne? -Efendim?
Sanırım ben eti bırakacağım.
Görmeden inanmam.
Ya hamburger?
Hamburgerden istediğim zaman vazgeçebilirim.
-Sosisli? -Evet. Yapabilirim.
Ya sucuklu pizza?
İş denemesindeyim! Yemeği ödeyeyim mi, ödemeyeyim mi? Yardım et.
Belki biraz et yerim. Ama sadece cuma günleri.
Mükemmel.
Hayır.
Ben hallederim.
-Emin misiniz? -Evet, tabii, seni ben çağırdım.
-Tam olarak emin... -Bana iyilik yapıyorsun.
Gerçekten.
Hadi.
-Nereye gideceğiz? -Hayvan Sokağı'na gitsek?
Tavşan göreceğim.
-Yavru köpek göreceğim. -Tamam. İkisini de yaparız.
Yavruya bakmak ister misin?
Girmek ister misin?
Evet.
Hadi.
Bak.
Onu alabilir miyiz anne?
Köpek istiyorum. Yavru köpek istiyorum.
Köpek mi istiyorsun?
Baban asla izin vermez.
Asla.
Bir sürü tavşan almak istiyorum. Milyonlarca tavşan. Evet.
Hemen tavşan alabilir miyim?
Nasıl tavşan istiyorsun?
Kırmızı.
-Kırmızı tavşan mı? -Evet.
Tavşanlar kırmızı mı olur?
Evet, tavşanlar kırmızı.
Bir de Japon balığı.
En sevdiğin renk mavi sanıyordum.
-Maviyi de. -Turuncu seviyorsun, unuttun mu?
Turuncu balığı istiyorum.
Bunu alayım lütfen.
Harika değil mi Mercy?
Evet, bu harika.
O ödedi ama ona iyilik yaptığımı söyledi
bu, iş olmadığı anlamına mı geliyor?
-Bak, almak yok. -Anne, bunu istiyorum.
Hayır, baban "Hayvan yok. " dedi.
Babam "Köpek yok. " dedi.
Fark etmez. Eve hayvan alırsak baban evden gider.
Yılana ne dersin?
Tabii. "Merhaba baba, bir yılan aldık. "
Hadi. Hadi millet. Gidelim.
Dondurma yer misiniz?
Boba olabilir.
Ben muzlu istiyorum.
Kim muzlu alır ki?
Çok iğrenç, lapa gibi.
-O muzlu seviyor. Alsın. -Muzlu seviyorum.
Şuraya bakalım mı?
Söz, bir şey almam. Sadece bakacağım.
-Sahi mi? -Aksiyon figürlerine bakacağım.
Tamam.
Ben götürürüm.
Tamam. Sağ ol.
Evet, biz sizi buluruz.
Çok güzelmiş.
Evet.
Hayvan alma!
Şu uçurtmalara bak.
Vay canına, çok güzeller.
Farklı oyuncaklar.
Hangisini beğendin?
Trenli olanı beğendim.
Oraya gidelim mi?
-Trenliyi mi? -Evet.
-Hey, Philip, bekle. Yavaş ol. -Hadi Mercy, acele et.
Onu alma.
-Kimin, bilmiyorsun. -Bırak beni.
Kamyon.
Philip, aksiyon figürleri nerede?
Belki biraz daha ileridedir.
Hey, uğur kedilerine bakın. Harika, değil mi?
Harika bir kedi.
Rüzgârgülü?
Evet, lütfen.
Tavşan istiyorum.
Robot istiyorum.
Tavşan mı istiyorsun, robot mu?
Robot.
Robot mu? Duyamıyorum, ne dedin?
Robot istiyorum.
Tavşan istiyorum.
Tavşan mı istiyorsun? Annen
almana izin vermeyebilir.
Belki robot vardır. Bakalım mı?
Evet, lütfen.
Şunlara bak.
Şunlar güzelmiş.
Yanıyor mu?
Top istiyorum.
Hayır.
Yardım edin. Çabuk, toplayın.
Ben hallederim.
Mercy, burada bir tane var.
Mercy, buldum.
İş mi buldun? Sen???
Buraya bak!
Haha
Balon. Mercy, balon.
Balon.
-Evet, gördüm. Balon, evet. -Balon.
Deneme ücreti alayım mı? Ne kadar alayım?
Kardeşin nerede?
Buradaydı, tam buradaydı.
Gus?
-Gus? -Gus?
Gus?
Oradalar.
Her şey yolunda mı?
Gus nerede?
O gecenin her ayrıntısı tekrar tekrar incelendi.
Nerede oldukları. Nereye gittikleri.
Etraftaki kişiler.
Bu onu kaybeden bakıcı.
Bakıcı, anneye ve polise, çocuğun elini
tuttuğunu söyledi.
Ama elini tutuyor olamazdı.
Çünkü elini tutuyor olsa çocuk hâlâ burada olurdu.
Mükemmel aile.
Onun yüzünden dağıldı.
Dedektif dedi ki "Böyle vakalarda fail genelde tanıdığınız biridir.
"Aile, komşular, iş arkadaşları. "
Polise işten eve döndüğünü söylemiş.
Bu bir yalan olsa da.
Onunla ilgilenen var mı?
Hayır.
Merhaba.
Ben David. Olanları duydum.
Bakın, titriyorsunuz.
Alın, ceketimi giyin.
İşte.
Sizin için arayabileceğim biri var mı?
Adım ne demiştiniz?
David.
Margaret'le aynı binada yaşıyorum.
Şeyden eve dönerken... Işıkları gördüm.
Belki de...
Hey, ben sizi götüreyim.
Sizi eve götüreyim mi? Hadi.
Siz biraz dinlenmeye çalışın.
Biz devriye gezip sabah aramaya devam edeceğiz.
Gitme vakti geldi.
Geçti.
Hadi.
Bir şey yok, hadi. Gidelim.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu
Proje Kontrol Sorumlusu Volkan Keleş