മെയിൻലാൻഡ്
ക്ലാർക്ക്.
ക്ലാർക്ക്. ഏയ്!
ശരി.
ഏയ്!
എക്സ്ക്യൂസ് മീ!
മാർഗരറ്റ്…
ഏയ്!
-ഹലോ! -ഹേയ്!
ഏയ്!
തിരിച്ചു വാ! ഹേയ്!
വാതിൽ തുറക്ക്! വാതിൽ…
മാർഗരറ്റ്.
തുറക്ക്! ഹേയ്!
ദൈവമേ, എന്ത്…
ഹലോ?
കാപ്പി വേണോ?
ഒട്ടും കൊള്ളുകില്ല.
പുരി, ദാനം ചെയ്യാനുള്ള തുണികളുടെ ബാഗ് എടുക്കാമോ, പ്ലീസ്?
ഇതൊക്കെ മാറ്റിവയ്ക്കാമോ?
കശ്മീർ തുണി പൊതിയാൻ മറക്കല്ലേ.
കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെപ്പോലെ ഇനിയൊരു കൂട്ടം സ്വെറ്ററുകൾ പൂച്ചികൾക്ക് കൊടുക്കാൻ വയ്യ.
കടയിൽ പോവുമ്പോൾ കുറച്ച് പഴുത്ത മാങ്ങയും വാങ്ങാമോ.
നാളെ അമ്മ വരുമ്പോൾ കൊടുക്കാനാ.
ശരി മാഡം. പക്ഷേ സാം പറയുന്നത് അഞ്ചുമിനിറ്റിൽ എത്തുമെന്നാ.
അതെന്താ അയാൾ നേരത്തെ എത്തുന്നത്? ഉച്ചകഴിയുംവരെ അയാൾ വരണമെന്നില്ല.
പക്ഷേ അമ്മ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ. അയാൾ അമ്മയെ എയർപോർട്ടീന്ന് കൊണ്ടുവരികയാണ്.
അല്ല പുരി, അമ്മ നാളെയാ വരുന്നത്.
അല്ല മാഡം, അവർ കാറിലുണ്ട്.
ലോസ് ആഞ്ചലസ് ഒരുദിവസം പിറകിലായതുകൊണ്ട്
അമ്മ ഇന്നലെ പുറപ്പെട്ടെങ്കിൽ അതിൻ്റെ അർത്ഥം...
ഓ, നാശം.
ഹലോ?
എന്ത്… ഞാൻ…
ഹലോ?
-ഹേയ്. -ഹേയ്.
ഹായ്.
ഞങ്ങളോട് ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഇങ്ങോട്ടുവരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഡിറ്റക്റ്റീവ് ചാങ്.
പോലീസ്. ഞങ്ങൾ ഹോങ്കോങ്ങിൽനിന്ന് വന്നതാ.
വേണ്ട.
വേണ്ട, വേണ്ട.
-വേണ്ട, സോറി. -അല്ല, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കൂ.
ഡിറ്റക്റ്റീവ് ചാങ് ഞങ്ങളോട്…
ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാമോ?
ഞങ്ങൾ എവിടെപ്പോവും?
-പ്ലീസ്. -പ്ലീസ്.
നന്ദി.
കണ്ടോ? ചിലപ്പോൾ ആളുകളെ നിർബന്ധിക്കേണ്ടിവരും.
ദൈവമേ.
മാർഗരറ്റ്.
നന്ദി.
വളരെ നന്ദി.
അവളെന്താ…
അവൾ നമ്മെ ഇവിടെ അടച്ചിട്ടു.
അവൾ കതകടച്ചു. ഏയ്!
ഹേയ്!
-ഏയ്. -മാർഗരറ്റ്.
തിരിച്ചുവാ!
-ഹേയ്! ഹേയ്! -മാർഗരറ്റ്!
ഞങ്ങളെ പുറത്തുവിട്!
തിരിച്ചുവാ!
ഞങ്ങളെ ഇവിടെ അടച്ചിടല്ലേ!
ഹേയ്!
പൊതുവേ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കുന്ന കാപ്പുചീനോ അസലാവറുണ്ട്.
എൻ്റെ കയ്യിൽ അതുണ്ടാക്കുന്ന മെഷീനില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കണം.
ഇത് ഇന്ത്യൻ ഹോം സ്റ്റൈൽ കാപ്പിയാണ്.
ഞങ്ങളിത് ബോർഡിംഗ് സ്കൂളിൽ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
നാശം. ഞാനാ മെഷീൻ മിസ് ചെയ്യുന്നു.
ചെറിയ കാര്യങ്ങൾപോലും അത് നോക്കിയിരുന്നു. കൃത്യം ചൂട്,
വേണ്ടത്ര പത.
അതങ്ങനെ പോയി എടുക്കാനൊന്നും പറ്റില്ലല്ലോ.
എന്തായാലും ഇന്നു പറ്റില്ല.
എൻ്റെ അമ്മായിയമ്മ ഇപ്പോൾ എത്തിക്കാണും.
അവരും എൻ്റെ ഭാര്യയും ചിലപ്പോൾ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് വഴക്കിടുകയായിരിക്കും.
നിങ്ങൾ വയസ്സനാണല്ലേ.
നിങ്ങൾക്ക് ഒരു അമ്മായിയമ്മയുണ്ട്, ചെവിയിൽ രോമങ്ങളുമുണ്ട്.
നിനക്ക് എൻ്റെ ചെവിയിൽ എന്നുമുതലാ ഇത്ര താല്പര്യം?
ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചെന്നേയുള്ളൂ.
അതൊരു മോശം കാര്യമാണോ?
ഒരുപക്ഷേ.
നാശം.
ശരി.
ശരിക്കും?
എന്താ നിങ്ങളീ ചെയ്യുന്നത്?
നിനക്കെൻ്റെ ചെവിരോമം ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ ഞാനത് കളയാൻ പോവാണ്.
-വോഡ്ക കൊണ്ടോ? -അതേ.
കണ്ടു പഠിക്ക്.
നിങ്ങൾ ആകെ കത്തിപ്പോകും.
ഇല്ല, നീയാണ് കത്തുക.
നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും പൂസാണോ?
അതുകൊണ്ടാ ഞാനിവിടെ ഇരിക്കുന്നതെന്നാണോ വിചാരം?
എന്നെ വിശ്വാസമില്ലേ?
കത്തിക്ക്, മുത്തേ.
എന്നെ മുത്തേ എന്നു വിളിക്കല്ലേ.
മെല്ലെ കത്തിക്ക്.
ടണ്ടടാ!
-അത് പോയി. -പോയില്ലേ?
ദൈവമേ! അത് ശരിക്കും പോയി.
ഇനിയും ഇതുപോലത്തെ 'വയസ്സായവരുടെ' ട്രിക്കുകൾ ഉണ്ടോ?
നിങ്ങൾ പകലൊക്കെ രാത്രിയിലുള്ളതിനേക്കാൾ ചുളിഞ്ഞൊട്ടിയപോലെയാ, അതുകൊണ്ടാ ചോദിച്ചത്.
അതേ.
ഈ പ്രാചീനമായ കൺപോളകൾക്കുള്ളിൽ എന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിയൂ.
ചിലന്തിവലകൾ മാത്രം.
നിൻ്റെ ഈ വൃത്തികെട്ട ഫ്ലാറ്റിൽ ഉള്ളതുപോലെ.
എനിക്കും ഒരുപക്ഷേ നല്ലൊരു ഫ്ലാറ്റ് ഉണ്ടായേനെ,
ഞാൻ ധനികരായ മദ്ധ്യവർഗ്ഗ വെള്ളക്കാരുടെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ,
ലണ്ടനിൽ ഒരു വീടും, കോട്ട്സ്വോൾഡ്സിൽ ഒരു കോട്ടേജും,
ലോകത്തെ ഏതൊരു യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലും
അഡ്മിഷൻ വാങ്ങിത്തരാൻ കെൽപ്പുള്ള അച്ഛനമ്മമാരും ഉണ്ടെങ്കിൽ,
ഞാൻ സ്വന്തം ആത്മാവ് വിറ്റ് ധനികനും തെമ്മാടിയുമായൊരു വക്കീൽ ആയേനെ.
അതിലെ കുറച്ചു പണം ഞാൻ വ്യക്തിപരമായ ട്രെയിനിങ്ങിനു ചെലവാക്കിയേനെ.
പാവം, ദുഃഖിതയായ, കൊച്ചു മേഴ്സി. ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ആർക്കും അവളെ കാണാൻ വരേണ്ട.
സ്വന്തം അമ്മയ്ക്കുപോലും.
നീയൊരു പന്നിയാണ്.
അതുകൊണ്ടാവും നീ പന്നിയിറച്ചി ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്ണായത്.
നീ എൻ്റെയുള്ളിൽ കേറ്റുമ്പോൾ ഞാൻ ചെളിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പോലെയാ…
പിന്നെ, നിനക്ക് അമിത ആത്മവിശ്വാസം തോന്നുമ്പോൾ,
ചിലപ്പോൾ നീ ഹാനിബാൾ ലെക്ടറിനെപ്പോലെ എന്നെ വലിച്ചുകുടിക്കും.
അതെന്തായാലും നിനക്ക് വരാതിരിക്കുന്നില്ലല്ലോ?
എന്തൊരു കടിയാ, എന്തിനാ ഇത്രയും കടിക്കുന്നത്?
നിനക്ക് വരുമ്പോൾ നീയൊരു കരയുന്ന ആടിനെപ്പോലാണ്.
നിൻ്റെ കുണ്ടി 85 വയസ്സുള്ള എൻ്റെ അപ്പൂപ്പൻ്റെ പോലെ തൂങ്ങിയിട്ടാണ്.
ആൾക്ക് രണ്ടു സ്ട്രോക്കും ഒരു അറ്റാക്കും കഴിഞ്ഞതാ.
നിൻ്റെ വായ്നാറ്റം എലി ചത്തതുപോലാണ്.
നീ ഭാര്യയെ ചതിക്കുന്ന ഒരു കുടിയനാണ്.
ആണോ? നീ മറ്റൊരാളുടെ കുട്ടിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ആ കുടുംബം തകർത്തു.
സോറി, ഞാനത് പറയരുതായിരുന്നു.
നീ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. അതല്ലേ നാം ചെയ്തത്, അല്ലേ?
അല്ല, അത് ശരിയായില്ല. ഞാൻ ഒരുപാട് ഓവറായി…
ഇതൊരു കളി മാത്രമല്ലേ. നീ ജയിച്ചു.
-നേരായ വഴിയിൽ. -ഹേയ്, മേഴ്സീ…
ദൈവമേ, അത് ഹർപ്രീത് അല്ലേ?
എട്ടു വർഷത്തെ ബാലെ ക്ലാസുകൾ, അവളെ നോക്ക്.
ഇപ്പോഴും ഹൾക്കിനെ പോലെയാണ് നടത്തം.
-ഹലോ ഹർപ്രീത്. -ഹായ് അമ്മേ.
നീ എണീറ്റതേയുള്ളൂ?
അല്ലമ്മേ. സാം, ബാഗുകൾ എടുത്തുവയ്ക്കാമോ?
-ശരി മാഡം. -നന്ദി.
പല്ലു തേച്ചോ?
ഉവ്വ് അമ്മേ.
അങ്ങനെ തോന്നുന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ ഓർഗാനിക് പേസ്റ്റാ ഉപയോഗിക്കുന്നേ. അതുകൊണ്ട് കെമിക്കലിൻ്റെ മണം ഇല്ലാത്തതാവും.
-എനിക്കത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. -ശരി.
നിൻ്റെ ഷൂസ് എവിടെ?
സ്ലിപ്പറിട്ടാണോ എന്നെ കാണാൻ വരുന്നത്?
ഇതിൽ ആർക്ക് സപ്പോർട്ട് ഇല്ല, നിനക്ക് ഫ്ലാറ്റ് ഫീറ്റ് ഉള്ളതല്ലേ.
നിനക്കൊരു കുരങ്ങനെപ്പോലെ നടക്കണോ?
കണ്ടതിൽ സന്തോഷം, അമ്മേ.
സ്ലിപ്പർ ഇടുന്നതിനു ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മൂമ്മയെ കളിയാക്കിയിരുന്നു,
പക്ഷേ അവർക്ക് വിവരമുണ്ടായിരുന്നു.
അത് വൃത്തികേടാണ്, പക്ഷേ ഇടാൻ സുഖമാണ്.
ഞാൻ നിനക്കൊരു ജോഡി കൊണ്ടുവന്നു.
നന്ദി അമ്മേ.
ഇയാളുടെ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്ക് നല്ല രസമുണ്ടല്ലോ.
അമ്മേ! അവൾക്ക് മനസ്സിലാവും അവളെപ്പറ്റിയാ പറയുന്നതെന്ന്.
ആണിനെപ്പോലെ വേഷം കെട്ടിയാൽ ആളുകൾ അങ്ങനെ പെരുമാറുമെന്നാ അവളുടെ വിചാരം.
ഈ കുറവ് കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
നാശം പിടിക്കാൻ!
എന്താ ഇത്.
ശരി, ഞാനെന്നാൽ…
ഞാൻ പിസ്സ മിസ് ചെയ്യുന്നു.
ഇങ്ങനൊരു സമയത്ത് എങ്ങനെ ഭക്ഷണത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാൻ കഴിയും?
നാം കൃത്യസമയത്ത് ഇറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ,
ഇപ്പോൾ നാം ന്യൂ യോർക്കിലിരുന്ന് കിടിലൻ പിസ കഴിക്കുന്നുണ്ടാവും.
നാം ഒരുമിച്ചെടുത്ത തീരുമാനമല്ലേ. നിനക്കും അവിടെ നിൽക്കണമായിരുന്നു.
അല്ല, ഞാൻ അനുസരിച്ചെന്നേയുള്ളൂ. എനിക്കത് വേണ്ടായിരുന്നു…
എന്തായിത്, മാർഗരറ്റ്.
കുറ്റപ്പെടുത്തണമെങ്കിൽ എവിടുന്നാ ആ പെണ്ണിനെ കിട്ടിയത് എന്നു സംസാരിക്കണം.
അപ്പോൾ നീയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ.
ഇല്ല. അവളെ ജോലിക്കെടുക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ എനിക്ക് പങ്കില്ല.
-ഞാനവളെ ജോലിക്കെടുത്തിരുന്നില്ല. -പക്ഷേ കുട്ടികളെ കൂടെ വിട്ടു.
-കാരണം നീയെൻ്റെ കൂടെ വന്നില്ല. -ഞാൻ ജോലിയിലായിരുന്നു!
എസ്സിയെ കൊണ്ടുവരാമായിരുന്നല്ലോ.
കുട്ടികളെ നോക്കൽ മാത്രമല്ലേ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന പണി.
നാശം.
സോറി.
സോറി, നാം ഇതെപ്പറ്റി ഇവിടെവെച്ച് സംസാരിക്കരുതായിരുന്നു.
അല്ല, സംസാരിക്കണം.
ഞാനത് എൻ്റെ മനസ്സിലിട്ട് ഉരുട്ടുകയാണ്. ആ ഒഴിവുദിവസം ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
ഗസ് കട്ടിലിൽനിന്നു വീഴുമ്പോൾ ഞാൻ നല്ല ഉറക്കത്തിൽനിന്ന് ഉണർന്ന്
വീഴുന്നതിനുമുൻപ് അവനെ പിടിച്ചത്.
എന്നിട്ട്…
നാം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, ഓർമ്മയുണ്ടോ?
ഞാൻ ഉറങ്ങിയില്ലെന്നതിൻ്റെ തെളിവായിരുന്നു അത് എന്നോർത്താണ് നാം ചിരിച്ചത്.
അതെല്ലാം മാഞ്ഞുപോവുമ്പോഴും…
നാമവരെ ഓരോ നിമിഷവും നോക്കുന്നുണ്ട്, കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും.
പക്ഷേ ഞാൻ ആ രാത്രി ഗസ്സിനെ പിടിച്ചില്ല.
ഞാനാണവനെ വീഴാൻ വിട്ടത്.
എനിക്കറിയില്ല അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചെന്ന്. അതെനിക്ക് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാവുകയുമില്ല.
അതായത്, ഏതൊരു തരം അമ്മയാണ്
സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുക?
നീയവനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല.
ഇല്ല.
അവരവനെ കൊണ്ടുപോയതാണ്.
അവൻ എന്നെപ്പോലിരുന്നതുകൊണ്ടാ അതുണ്ടായത്.
കരിഞ്ചന്തയിൽ ഒരു വെള്ളക്കാരൻ കുട്ടി പ്രശ്നമാണ്. പക്ഷേ ഗസ്…
കാണാൻ എന്നെപ്പോലെയായിരുന്നു.
അതിർത്തികൾക്കപ്പുറം അവനൊരു ആൾക്കൂട്ടത്തിൻ്റെ ഭാഗമായിത്തീരും.
അതുകൊണ്ടാണ് അവരതു ചെയ്തത്.
നീ അവനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല.
അവൻ നിന്നെപ്പോലാണെന്നത് എനിക്കേറെ ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമാണ്.
ഗസ്സിൻ്റെ കൂടെ ഞാൻ അവസാനമായി കഴിച്ചത് പിസയാണ്.
വിചിത്രമായൊരു ചൈനീസ് പിസ.
കൈതച്ചക്കയും കൊഞ്ചും ഉള്ളത്.
ഞാനവനോട് പറഞ്ഞുനോക്കി, അത് ചേരില്ലെന്ന്.
ശരിക്കുള്ള പിസ കഴിക്കാൻ അവനെ ന്യൂയോർക്കിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ എനിക്ക് തിടുക്കമായിരുന്നു.
നീയത് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ.
ഓരോ തവണ പിസ കാണുമ്പോഴും ഞാനത് ഓർക്കും.
അങ്ങനെയെങ്കിൽ വെള്ളിയാഴ്ചകളിൽ പിസ വാങ്ങുന്നത് നിർത്തണമെന്നു തോന്നുന്നു.
നാം ഡെയ്സിയോടും ഫിലിപ്പിനോടും അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പാടില്ല.
അവർക്ക് ആ ചവറ് ഇഷ്ടമാണ്.
പിസയിൽ മീനിനെ ഇട്ടിട്ട് അത് കൊള്ളാമെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ?
അലമ്പ്.
ഹായ്.
ഇപ്പോഴും ഇവിടിരിപ്പാണോ?
അതേ.
ഒരു മോശം കാര്യം കേൾക്കണോ?
എനിക്കൊരു ഇരട്ടസഹോദരനുണ്ട്.
ഞങ്ങളെ കാണാൻ ഒരേപോലെയാണ്.
അല്ല, അങ്ങനെയായിരുന്നു, അവനെ ഞാൻ തളർത്തും വരെ.
കുട്ടിക്കാലത്ത് ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ അടികൂടുകയായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് അടികൂടാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരുദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് സ്കൂൾ വിട്ടശേഷം
ഞാനെപ്പോഴും ചെയ്തിരുന്നപോലെ അവനെ എടുത്തെറിഞ്ഞു.
അവനോടു ദേഷ്യപ്പെട്ടതും വേദനിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയതുമൊക്കെ ഓർമ്മയുണ്ട്,
പക്ഷേ ഒരിക്കലും…
എന്തായാലും അവൻ…
അവൻ്റെ തല ടീപ്പോയിൽ ഇടിച്ചു.
പിന്നെയാണ് മനസ്സിലായത്, തലയല്ല കഴുത്താണ് ഇടിച്ചതെന്ന്, അങ്ങനെ…
അതേ, അത്രയേ ഉണ്ടായുള്ളൂ.
ഒരിഞ്ച് ഇടത്തോട്ടു മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ അവൻ രക്ഷപ്പെട്ടേനേ.
എന്താ അവൻ്റെ പേര്?
ഡാനി.
ഇതാ.
ആ ഒരേയൊരു തവണയാണ് അച്ഛൻ കരയുന്നതു ഞാൻ കണ്ടത്.
നീ കുഞ്ഞായിരുന്നില്ലേ. അതൊരപകടം മാത്രമായിരുന്നു.
ആരുമെന്നോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല. കയർത്തില്ല.
ദേഷ്യപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലെന്നു ഞാനാശിച്ചു.
ഞാൻ അച്ഛനമ്മമാരെ കാണുന്നത് നിർത്തിയിട്ടു വർഷങ്ങളായി.
ഡാനിയുടെ കാര്യമോ?
അവനു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.
അങ്ങനെയല്ല, അവന് അരയ്ക്കു കീഴ്പ്പോട്ട് തളർന്നിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അവനതുമായി സമരസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇപ്പോൾ എനിക്കാണ്…
എനിക്കാണ് പ്രശ്നം.
എനിക്കറിയില്ല. എനിക്കവനെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാവുന്നില്ല.
അവനെ നോക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൻ്റെ വൈകല്യം മാത്രമാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്.
ഞാനാണല്ലോ അതു വരുത്തിവച്ചത് എന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും.
അപ്പോൾ ഞാൻ ജയിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു.
എന്ത്?
ഞാൻ ജയിച്ചു.
നിൻ്റെ സഹോദരനെ തളർത്തിയിട്ടോ? നീ മഹാ മോശമാണ്.
അതേ.
ഞാനും മോശമാണ്, ബണ്ണീ.
മഹാ മോശം.
നിനക്കെന്നെ തല്ലണോ?
ഞങ്ങളിനി എത്രനേരം ഇവിടെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കും എന്ന് ആർക്കെങ്കിലും പറയാമോ?
നോക്ക്.
ലിപ്സ്റ്റിക്ക് മനുഷ്യൻ അവരുടെ ഭാഷ നന്നായി സംസാരിക്കുന്നു.
ഇത്രനാളായിട്ടും നീ ഇവിടുത്തെ ഭാഷ പഠിക്കാത്തതെന്താണ്?
അവരതിനായി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
എനിക്കു വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല, ഏഴായിരം മൈൽ പറന്ന് ഇവിടെവന്നത്
ഈ ലിഫ്റ്റിൽ കുടുങ്ങാനാണെന്ന്.
നീ അങ്ങോട്ടുവന്നിരുന്നെങ്കിൽ,
നമുക്ക് ജോനാഥൻ ക്ലബ്ബിൽ അടിച്ചുപൊളിക്കാമായിരുന്നു.
-എനിക്ക് ജോലിയുണ്ടെന്നറിയില്ലേ. -എല്ലാവർക്കുമുണ്ട് ജോലി.
നീയും ഡേവിഡും കഴിഞ്ഞ പതിനഞ്ചുവർഷമായി തുടർച്ചയായി ജോലി ചെയ്യുകയാണ്.
ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഒരു ബ്രേക്ക് എടുക്കാം.
പണ്ട് ഈ അമ്മ എവിടെയായിരുന്നു? ഇങ്ങനെയായിരുന്നില്ലല്ലോ പറഞ്ഞിരുന്നത്.
ഞാൻ നിന്നോട് നന്നായി പഠിക്കാൻ പറഞ്ഞത്,
നല്ലൊരു കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടാനും, അവിടന്ന് നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടാനുമാണ്,
നല്ല പണമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരാൾ. എന്നിട്ട് ബാക്കി ജീവിതം സമാധാനമായി ജീവിക്കാൻ.
എനിക്ക് സമാധാനമുണ്ട്.
പിന്നെന്താ കുടുംബത്തെ കാണാൻ വരാതിരിക്കാൻ മാത്രം തിരക്ക്?
സ്വന്തം കുടുംബം തുടങ്ങാനും?
ഡേവിഡ് പിന്നെ എന്താണ്?
ഒരു ഭർത്താവെന്നാൽ കുടുംബമല്ല.
കുട്ടികളാണ്, രക്തബന്ധമാണ് കുടുംബമുണ്ടാക്കുന്നത്.
അത് സ്നേഹമാണെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്.
അവിശ്വസനീയം.
നിനക്ക് 40 വയസ്സായി ഹർപ്രീത്. സ്വപ്നലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നത് മതിയാക്ക്.
നിനക്ക് അധികം സമയമില്ല.
ഒരുനാൾ നീ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വയം തിരിച്ചറിയാത്ത അവസ്ഥ വരും.
നിനക്കാ പഴയ പതിനെട്ടുകാരി ആയിട്ടായിരിക്കും തോന്നുന്നത്. അല്ലേൽ 25, 30,
പക്ഷേ കണ്ണാടിയിൽ ഒരു വൃദ്ധ നിന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടാവും.
നിൻ്റെ ശാരീരിക പ്രക്രിയകൾ മെല്ലെയാവും.
അപ്പോൾ നിനക്ക് മനസ്സിലാവും.
ഞാനൊരിക്കലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല, ഞാൻ ഇങ്ങനെയാവുമെന്ന്.
എന്നെ ഇതുപറഞ്ഞതിന് കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ആവില്ല, ഞാനല്ല നിയമങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നത്.
പക്ഷേ എനിക്കവ അറിയാം.
നിനക്ക് 9 വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് മാസമുറ തുടങ്ങിയത്.
അമ്മേ. ദൈവമേ.
നിൻ്റെ ഗർഭം ധരിക്കാനുള്ള കഴിവ് എപ്പൊ തീരുമെന്ന് ആർക്കറിയാം.
ഞാൻ നിനക്ക് അമേരിക്കൻ പാൽ തരരുതായിരുന്നു,
അമിതവളർച്ചയ്ക്കുള്ള ഹോർമോണുകളുള്ളത്.
ഞങ്ങൾ നോക്കുന്നുണ്ട്.
ശരി, ഒന്നുകൂടി നന്നായി ശ്രമിക്ക്.
ഡേവിഡ് ഡോക്ടറെ കണ്ടിരുന്നോ?
അവൻ്റെ ഭാഗത്ത് എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടോ എന്നവർ നോക്കിയിരുന്നോ?
നീ ആകെ ടെൻഷനിലാണല്ലോ മോളേ.
കുറച്ചുനാൾ വീട്ടിൽവന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്തുകൂടേ?
എങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ ഗർഭം ധരിക്കാൻ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാവില്ല.
ശരി.
ഞാൻ കുറച്ചു പിന്നിസ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.
അമ്മൂമ്മ നിനക്കുവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയതാ.
ഇപ്പൊ വേണ്ട.
രണ്ടു ടപ്പർവെയർ നിറയെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.
മൊത്തം കൊണ്ടുപോയി ഫ്രണ്ട്സിന് കൊടുക്കല്ലേ.
ഈ ഇന്ത്യൻ ഉണ്ടകൾ ആർക്കും വേണ്ട, അമ്മേ.
മണ്ടത്തരം.
പിന്നി?
അത് കടിച്ചാൽ മതി.
അത് കടിക്കുക, രുചി മാത്രമല്ല അതിൽ കാര്യം,
അതിൻ്റെ ഘടനയും പരുവവുമാണ്.
അത് കടിക്കുംവരെ നിനക്കത് മനസ്സിലാവില്ല.
ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്.
ഇവൾക്ക് ഉണ്ടകൾ ഇഷ്ടമാണെന്ന് ആരു കരുതി?
അമ്മേ.
നിർത്ത്.
ഇത് വല്ല ഇന്ത്യൻ പ്രോട്ടീൻ ബോളുമാണോ?
അങ്ങനെയല്ല.
പ്രോട്ടീൻ.
പറയുന്നതു കേൾക്ക്.
നീ വീട്ടിലേക്ക് വരണം.
നിൻ്റെ അച്ഛനെ കാണണം.
നിങ്ങൾ നിർത്തില്ലേ.
അച്ഛന് വയ്യ.
അച്ഛന് വയ്യെങ്കിലും അച്ഛനത് പറയില്ല.
ഞാൻ കാര്യമായി പറഞ്ഞതാ ഹർപ്രീത്.
അദ്ദേഹത്തിന് ശ്വാസകോശത്തിൽ ട്യൂമറാണ്.
ഈ വേണ്ടാതീനം നിർത്താൻ സമയമായി.
ഇനി നീ വരണം.
എനിക്കു വയ്യ.
നിങ്ങളെപ്പോലെ നുണ പറയാനുള്ള ഊർജ്ജം എനിക്കില്ല.
-അത് ചുളിവുണ്ടാക്കും, അറിയാമോ? -അതിനാണ് ബോട്ടോക്സ്.
അച്ഛനോട് ചോദിക്കാത്തത് എന്തെന്നു മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
വിമർശിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.
അവിടെ നിന്ന് പണിയെടുക്കാനോ, ബുദ്ധിമുട്ടും.
പണിയോ? എന്തു പണി?
നുണകളിൽ ജീവിക്കുന്നതോ?
മൂപ്പർ മറ്റൊരു പെണ്ണിൻ്റെ മേലെ ചുമ്മാ വഴുതി വീണതാണെന്നു നടിക്കുന്നതോ?
ബാക്കി കുട്ടികൾ എവിടുന്നാ വന്നത്? കൊറ്റി കൊണ്ട് തന്നതോ?
മതി.
പോരാ, നിങ്ങളിത് പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നിടത്തോളം.
എല്ലാം കറുപ്പും വെളുപ്പുമല്ല.
ഞാനെന്തുചെയ്യണം?
ഈ പ്രായത്തിൽ? മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തണോ?
അറുപതുകഴിഞ്ഞ പെണ്ണുങ്ങളുടെ പിറകെ നടക്കുന്ന ഒരുപാടുപേർ ഉണ്ടെന്നറിയാം.
അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോവും.
കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു പകുതിയാളെ വച്ച് സെറ്റിലാകേണ്ടിവരില്ല.
നിങ്ങൾ അവസരം കിട്ടിയപ്പൊ ലഗൂണ കാളിനൊപ്പം പോയിരുന്നെങ്കിലെന്ന് ഓർക്കുന്നുണ്ടാവും.
നമുക്ക് എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു അല്ലേ?
ആവശ്യത്തിനു പണം, നല്ല കാലാവസ്ഥ, വേണ്ടതെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ഞാനോർക്കും, ഒരുപാടാഗ്രഹിച്ചതിനുള്ള
ശിക്ഷയാണ് ഇതെന്ന്. അത്യാഗ്രഹം കാണിച്ചതിനുള്ള ശിക്ഷ.
ശിക്ഷയോ?
നമ്മളെ ആരു ശിക്ഷിക്കാനാ?
അല്ല. പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ.
ഇപ്പോൾ നീ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നോ?
നീ പള്ളിയിൽ പോവുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
ഞാനെന്തു വിശ്വസിക്കുന്നെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
എനിക്ക് എവിടേക്കെങ്കിലും പോണമായിരുന്നു, ഓക്കേ?
ചിന്തിക്കാനായി അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യാശിക്കാനായി.
നിന്നെ ഒട്ടും മനസ്സിലാവാത്തപോലെ തോന്നുന്നു എനിക്കിപ്പോൾ.
അതായത്, നീ ഒരിക്കലും…
നീയാണ് കഥകൾ പറഞ്ഞിരുന്നത്.
-അല്ലല്ല. -ദൈവത്തെയും യേശുവിനെയും പറ്റി ഫിലിപ്പിനോട്
അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കുന്നത്.
ഞാനൊരിക്കലും മതത്തെപ്പറ്റി പിള്ളേരോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്തിനങ്ങനെ ചെയ്യണം?
ഞാനൊരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
പിന്നെ അവർക്കത് എവിടന്നുകിട്ടി?
എനിക്കറിയില്ല.
ഒരുപക്ഷേ അവനത് ഓൺലൈനിൽ വായിച്ചതാവും. ഗസ് എവിടെയെന്ന് അവൻ ചോദിക്കാറുണ്ട്.
അതേ, കുട്ടികളും ഉത്തരങ്ങൾ തേടുന്നുണ്ട്.
ഇനിയുമെത്രനാൾ നാം 'ഉടൻ വരും' എന്നു പറയും?
എത്ര നാളെടുക്കുമോ, അതുവരെ.
-എനിക്ക്… ഞങ്ങൾക്കിത് വായിക്കാനറിയില്ല -ഇവിടെ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ…
എന്ത്…
എൻ്റെ മനസ്സുപറയുന്നത് അവൻ ജീവനോടെയുണ്ടെന്നാണ്.
നീയത് വിശ്വസിക്കാതെയായെന്നാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്.
ഹേയ്, എക്സ്ക്യൂസ് മീ, സോറി…
ഇത് തർജ്ജമ ചെയ്യാൻ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?
ഞങ്ങൾക്കൊരു പരിഭാഷകനെ വേണം.
ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും.
ഞാൻ…
നാശം.
എന്തായിത്.
എനിക്ക്…
അത് സാരമില്ല.
നമുക്കിങ്ങനെ പോയാൽ പറ്റില്ല.
വേറെ വഴിയില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.
തർജ്ജമ ചെയ്യുന്നയാൾ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാവും.
അതല്ല ഞാനുദ്ദേശിച്ചത്.
അതിനകത്ത് ശരിക്കും ഗസ് ആണെങ്കിൽ…
-അങ്ങനെ പറയല്ലേ. -ആണെങ്കിൽ നാം തയ്യാറായി ഇരിക്കണം.
എന്ത്?
നാം ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി, കുട്ടികളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോകേണ്ട കാര്യം ചിന്തിക്കണം.
നിനക്കെങ്ങനെ അത് പ്ലാൻ ചെയ്യാൻ പറ്റും?
എന്തെന്നാൽ നാം മുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കായാണ്, നീയത് കാണുന്നില്ല.
നിനക്കതിനെപ്പറ്റി സംസാരിക്കാൻപോലും വയ്യ.
ഡെയ്സിയ്ക്ക് നിറയെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്.
സ്കൂളിൽനിന്ന് വിളിക്കുമ്പോഴും മറ്റും ഞാനാണത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്…
എന്ത്?
എന്ത്, എപ്പോൾ?
കുട്ടികൾക്കിത് പറ്റുന്നില്ല, ബേബി.
അവർക്ക് ഫ്രണ്ട്സിൻ്റടുത്തു പോണം, നമുക്കൊപ്പവും ഇരിക്കണം.
പക്ഷേ അവരത് പറയില്ല, ഗസ്സിനെയും നമ്മളെയും വഞ്ചിക്കുകയാണോ എന്നോർത്ത്.
നിന്നോട് ഡെയ്സി അങ്ങനെ പറഞ്ഞോ?
രണ്ടുപേരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പലതവണ.
ഡെയ്സിയ്ക്കും ഫിലിപ്പിനും ഒരു സാധാരണജീവിതം വേണം.
സാധാരണ ജീവിതമോ? എന്തായിത്? എങ്ങനെയിരിക്കും ഈ സാധാരണ ജീവിതം?
എന്തായാലും ഇങ്ങനെയല്ല.
ഹേയ്.
-ഹേയ്. നമുക്ക് സഹായമാവശ്യമാണ്. -അതിന് ആളുണ്ടല്ലോ.
നമുക്ക് എസ്സിയുണ്ട്. മിടുക്കിയായ എസ്സി.
ഹോങ്കോങ്ങിൽ പണംകൊണ്ട് വാങ്ങാവുന്ന എന്തു സഹായവും.
നമുക്ക് കുടുംബജീവിതം വേണം. കുട്ടികൾക്കും അതുവേണം.
നീ ആത്യന്തികമായ സത്യം മാറ്റിവയ്ക്കുന്നു, പക്ഷേ എന്നെങ്കിലും
നിനക്ക് മനസ്സിലാക്കേണ്ടിവരും ഇങ്ങനെ എന്നും തുടരാനാവില്ല എന്ന്.
നാം ഹോങ്കോങ്ങ് വിടുന്ന ആ നിമിഷം,
നമ്മുടെ മോനെ നാം ഒരു വിദേശമണ്ണിൽ തനിച്ചാക്കുകയാണ്.
ഞാനത് ചെയ്യില്ല. ഞാനത് ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല.
എനിക്ക് നിൻ്റെ ഫോൺ വേണം.
-എന്ത്? -എനിക്ക് നിൻ്റെ ഫോൺ വേണം.
എനിക്കെൻ്റെ മോളെ വിളിക്കണം.
ഇത് കൊള്ളാരുന്നു.
ഞാൻ…
അതേ.
ഹലോ?
സോറി, ഞാൻ വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു.
വലിയ ഒരാളെ കരടി കടിച്ചുകീറുന്നതുപോലത്തെ.
ഇല്ല, അത് ഞാനാ.
നിനക്ക് സുഖമില്ലേ?
കുഴപ്പമില്ല.
നാശം.
ചെറിയൊരു ദഹനക്കേട്.
പരിഭ്രമിച്ചാൽ ഞാൻ ഛർദ്ദിക്കാറുണ്ട്.
ഈയിടെയായി ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്.
ഞാൻ കാലിവെടിയല്ല വെച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ നീ ഗർഭിണിയാണെന്ന് പറഞ്ഞേനെ.
എന്ത്? അല്ലല്ല, അത് സാദ്ധ്യമല്ല. അത്…
എപ്പോഴായിരുന്നു നിൻ്റെ അവസാന മാസമുറ?
നീ ഈയടുത്ത് വേറാരുടെയെങ്കിലും കൂടെ കിടന്നോ?
സത്യം എന്തായാലും പറഞ്ഞോ. നമ്മളങ്ങനെ എക്സ്ക്ലൂസീവൊന്നുമായിരുന്നില്ലല്ലോ.
എനിക്ക് നീ എൻ്റെ മാത്രമായിരിക്കണം എന്നൊന്നുമില്ല…
നിൻ്റെ മാത്രമോ? എപ്പോഴെങ്കിലും വന്ധ്യതാ ടെസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?
അതോ നിൻ്റെ ഭാര്യ ഗർഭം ധരിക്കാത്തതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ കരുതിയതാണോ?
എന്നെ കളിപ്പിക്കല്ലേ മേഴ്സീ. ഇത് തമാശയല്ല.
നിനക്കിവിടെ എന്നെ അവഗണിക്കാനാവില്ല.
നിനക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടെന്നെനിക്കറിയാം.
എനിക്കത് കേൾക്കാം.
നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള സ്ത്രീകളാ അച്ഛനെപ്പോലുള്ള ആണുങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പെരുമാറാൻ കാരണം.
അതെപ്പോഴാ നിങ്ങളൊന്നു മനസ്സിലാക്കുക?
മൂപ്പർ ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെ ഇഷ്ടമുള്ളവരുടെ കൂടെ ചെയ്യും, എന്നും എപ്പോഴും.
നീയൊരു ആൺകുഞ്ഞായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ,
അദ്ദേഹം ഓടിപ്പോയി ഇതൊന്നും ചെയ്യില്ലായിരിക്കാം.
ദേ അമ്മ പിന്നേം. അതും എൻ്റെ തെറ്റ്. പുതിയതെന്തെങ്കിലും?
നമ്മളെ പുറത്തെത്തിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്, കാത്തിരിക്കൂ എന്നാണയാൾ പറയുന്നത്.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ ലോകം നശിച്ചതാണ്.
ആരും നേരായ കാര്യം ചെയ്യുന്നില്ല.
അവർ കാണേണ്ടതുകാണുന്നു, ചെയ്യേണ്ടതുചെയ്യുന്നു,
എന്നിട്ട് പിന്നീട് സോറി പറയുന്നു. ഇനിയുമൊരാളെ ഞാൻ അങ്ങനെയാക്കണോ?
നീ എപ്പോഴാ ഇത്ര നശിച്ചത്? ഞാനിത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.
ഇത് പുതിയ കാര്യമല്ല അമ്മേ.
വർഷങ്ങളായി ഞാനിക്കാര്യം പറയുന്നു.
സമൂഹം സ്ത്രീകൾക്കുമേൽ കുട്ടികളെ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തും
സ്ത്രീ പൂർണ്ണയാവാൻ വേണ്ടി.
എൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് വിലയില്ലേ?
എനിക്കെൻ്റെ ജീവിതമിഷ്ടമാണ്, ഇതു നേടാൻ ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഡേവിഡ് മരിച്ചുപോയാലോ?
നീ മരിച്ചുപോയാലോ?
ഞങ്ങളിലൊരാൾ മരിച്ചേക്കാം എന്നോർത്ത് ഞാൻ പ്രസവിക്കാൻ പോണില്ല.
എന്തുകൊണ്ടില്ല?
മാതൃത്വം എന്താണെന്നറിയാമെന്നു നീ കരുതുന്നു,
പക്ഷേ സ്വയം അമ്മയാവാതെ നിനക്കത് മനസ്സിലാവില്ല.
ഗോരയെപ്പോലെയാണിത്. അവൾ പിന്നി ഉപയോഗിച്ചുനോക്കാൻ പേടിച്ചിരുന്നു,
ഉപയോഗിച്ചപ്പോൾ അവൾക്കത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
എല്ലാവർക്കും പിന്നി ഇഷ്ടമൊന്നുമല്ല.
-എല്ലാർക്കും പിന്നി ഇഷ്ടമാണ്. -എനിക്കിഷ്ടമല്ല.
എനിക്കും ഇതേ ചിന്തകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു,
അമ്മയാവേണ്ട എന്നൊക്കെ,
മറ്റൊരാളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കാൻ വയ്യായ്ക.
നിങ്ങൾക്ക് പെൺകുട്ടി വേണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അത്.
എനിക്ക് ഒരു കുട്ടിയെയും വേണ്ടായിരുന്നു മോളേ.
പക്ഷേ ഞാൻ വളർന്നു. അതും താണ്ടി മുന്നേറി.
കുടുംബത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി,
പിന്നെ നിൻ്റെ അച്ഛന് നിന്നെ നൽകാൻ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു.
നിൻ്റെ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയ്ക്കും. എനിക്കും.
തുടക്കം മുതലേ... ഞാൻ വെട്ടിപ്പിടിച്ചതാ.
കാരണം ഇതെൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തമായാണ് എല്ലാവരും കാണുന്നത്. എൻ്റെ കടമയായി.
പക്ഷേ അവസാനം അവർ പറഞ്ഞത് കാര്യമായി.
ഞാൻ പിന്നി ട്രൈ ചെയ്തിരുന്നില്ലെങ്കിൽ,
നീ ഇന്നിവിടെ ഉണ്ടാവില്ലായിരുന്നു മോളേ.
ഞാനകത്തേക്കു വരുന്നു, ഓക്കേ?
നിൻ്റെ ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് പോ ഡേവിഡ്.
ഇതിനൊരു തീരുമാനമുണ്ടാക്കാതെ ഞാനെങ്ങും പോവുന്നില്ല.
മൂന്നോ? ശരിക്കും?
അതെ. ഉറപ്പുവരുത്താൻ.
ഞാൻ ഗർഭിണിയാകുമെന്നു നീ കുറച്ചുനേരം മുൻപുപോലും ചിന്തിച്ചില്ല.
ഇപ്പോൾ അതു മാത്രമാണ് എൻ്റെ മനസ്സിൽ.
എനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കേണ്ട.
അത് ശരിയാക്കാൻ എളുപ്പമാണ്.
ഇത് കുടിക്ക്.
ഇവിടുന്നു പോ.
പോയി തുലയ്.
പ്ലീസ്.
-ഹലോ? -എസ്സീ.
ഡെയ്സിയ്ക്ക് ഫോൺ കൊടുക്കാമോ പ്ലീസ്?
ശരി മാഡം. ഡെയ്സി!
-എന്താ? -അമ്മയാ ഫോണിൽ.
എസ്സി, അവളെൻ്റെ യാക്കുൾട്ട് കുടിച്ചു!
അതിൽ നിൻ്റെ പേരുണ്ടായിരുന്നോ?
അത് എൻ്റെയായിരുന്നു.
നമുക്കത് കുറച്ചുകൂടി വാങ്ങാം. ഇന്നാ ഫോണെടുത്തോ. അമ്മയാണ്.
ഹലോ?
മോളേ, കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? ഇവിടെ റേഞ്ച് കുറവാണ്.
നിങ്ങൾ എവിടെയാ?
ഞാനും അച്ഛനും… ഒരു കാര്യം നോക്കുകയാണ്.
ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത് വേറൊരു കാര്യം പറയാനാ…
ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ കാര്യത്തിനു സോറി.
നിനക്കും ഒരുപാട് വിഷമങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
ഞാനെന്നും നിൻ്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവും, നീയത് മനസ്സിലാക്കണം.
നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എന്നോട് സംസാരിക്കാം.
മനസ്സിലായോ? എന്തിനെപ്പറ്റിയും.
ശരി.
നല്ലത്.
ശരി, ഞങ്ങൾ വൈകാതെ വീടെത്തും. നിൻ്റെ അനിയനോട് പറ.
ശരി അമ്മേ. ബൈ.
ശരി…
അതാരുമാകാം
രാത്രി ചെറുപ്പമാണ്, സംഗീതം ഉച്ചത്തിലാണ്
അൽപ്പം റോക്ക് സംഗീതത്തോടൊപ്പം
എല്ലാം രസമാണ്
നിങ്ങൾ മൂഡിലാണ്…
അമ്മേ.
ഒരു ഡാൻസിന്…
ഒരവസരം നിനക്ക് കിട്ടിയാൽ
അമ്മേ.
നീയാണ് നർത്തനറാണി
ഇതുകൊണ്ട് കാര്യമില്ല, സത്യമായിട്ടും.
ശരി… ദൈവമേ!
എന്തിനാ ഇങ്ങനത്തെ തല്ലിപ്പൊളി കമ്മലിടുന്നേ?
എൻ്റെ പിറന്നാളിന് ഡേവിഡ് വാങ്ങിത്തന്നതാ.
വെൻഡിങ്ങ് മെഷീനിൽനിന്നോ മറ്റോ വാങ്ങിയതാണോ?
നീയൊരു വിവാഹിതയാണ്, അവൻ നിന്നെ അണിയിച്ചൊരുക്കണം.
കോഗ്നാക് വജ്രമാ, അമ്മേ. എനിക്കത് ഇഷ്ടമാണ്.
അവ ലളിതമാണ്.
കാതിൽ ചിക്കൻ പോക്സ് വന്നതുപോലുണ്ട്.
ശരി, ഞാനായിരുന്നേൽ ഒരുപക്ഷേ അതെടുക്കില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവനറിയാം ഞാൻ ലാളിത്യമുള്ള ഒരാളാണെന്ന്.
അതുകൊണ്ട് അത്തരത്തിലുള്ള ഒന്ന് വാങ്ങിത്തരാൻ നോക്കിയതാവും.
ഞാൻ കരുതുന്നു.
ശരി നീ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവനെക്കൂടി കൊണ്ടുവാ.
ഞാനവനെ ശരിക്കുള്ള ജ്വല്ലറികളിൽ കൊണ്ടുപോവാം. ഷോപ്പിംഗ് പഠിപ്പിക്കാം.
നിങ്ങൾക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാവാത്തതിൽ ഡേവിഡിൻ്റെ അഭിപ്രായമെന്താ?
അവനും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വേണ്ടായിരുന്നു.
അത് കൗതുകമുള്ളൊരു വിവരമാണല്ലോ,
നീ കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷമായി പറയാത്തത്.
പിന്നീടാണ് അവൻ്റെ മനസ്സുമാറിയത്.
പണ്ടവന് വേണ്ടായിരുന്നു, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ വേണം.
അവനെന്നെ വിട്ടു പോയി.
അവനത് വിഷമം മാറ്റാൻ ചെയ്യുന്നതാവും.
അല്ല അമ്മേ.
ഇത്തവണ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
പിന്നെ? എന്താ നീ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്?
കുഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ അവനെ പിടിച്ചുനിർത്തും?
എന്തിനാ ഹർപ്രീത് ഇങ്ങനെ സ്വയം പ്രശ്നങ്ങൾ വിളിച്ചുവരുത്തുന്നത്?
ഡേവിഡിന് ഒരു കുടുംബം വേണമെങ്കിൽ നീയവനെ നിരാശപ്പെടുത്തരുത്.
നിങ്ങൾ ആരുടെ പക്ഷത്താ?
നിനക്കറിയാമോ?
എന്തു വേണേലും ചെയ്തോ. നീ കാണിക്കുന്നതു നോക്ക്.
അവനെ പിടിച്ചുനിർത്താൻ പറ്റാത്തത് ഇതൊക്കെകൊണ്ടുതന്നെയാ.
ഇവിടെ പേര്, തീയതി. പാസ്പോർട്ട് നമ്പർ.
വിലാസം. മരിച്ചയാളുമായുള്ള ബന്ധം. അമ്മയോ അച്ഛനോ ആവാം.
ശരി.
-ഇവിടെയാണോ ഫോൺ നമ്പർ? -വിലാസം.
താഴെ ഒപ്പിട്. തീയതിയും.
നിൽക്ക്.
തീയതി.
ഒപ്പ്.
ശരി. എൻ്റെ കൂടെ വരൂ.
അറിയാമോ… ഞാനും എൻ്റെ ഭാര്യയും…
ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി വർഷങ്ങളായി ശ്രമിക്കുകയാണ്, ഇതുവരെ വിജയം കണ്ടിട്ടില്ല.
അവൾ പലതവണ പല ടെസ്റ്റുകളും ചെയ്തു…
അവൾക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, അപ്പോൾപ്പിന്നെ…
അതെൻ്റെ കുഴപ്പമായിരിക്കും. ഞാൻ…
എൻ്റെ ബീജത്തിന് പ്രത്യുൽപാദനശേഷി കുറവാണ് എന്നാണവരുടെ നിഗമനം…
ഞാൻ…
അതുകൊണ്ടാണ് ബന്ധപ്പെടുമ്പോൾ ഞാൻ പ്രതിരോധമൊന്നും ഉപയോഗിക്കാഞ്ഞത്…
ഞാൻ പറഞ്ഞുവരുന്നത് അത് അസാദ്ധ്യമാണെന്നാണ്.
ഉറപ്പാണ്.
ശരി, തുടക്കത്തിലെ മൂത്രമല്ല അതിൽ ഒഴിക്കേണ്ടത്,
അല്പം ഒഴിച്ചുകഴിഞ്ഞശേഷമുള്ളതാണ്.
ആ അപ്ലിക്കേറ്ററിലേക്ക് ഉന്നംവച്ചു വേണം ഒഴിക്കാൻ,
അഞ്ചു സെക്കൻ്റ് എങ്കിലും അതിലേക്ക് ഒഴിക്കണം,
അല്ലെങ്കിൽ ഫലം കൃത്യമായിരിക്കില്ല.
എന്തെങ്കിലും സഹായം വേണോ?
കുഴപ്പമില്ല.
കോപ്പ്. എനിക്കൊന്നു മൂത്രമൊഴിക്കണം.
ക്ലിയർബ്ലൂ ഈസി ഗർഭപരിശോധന
നമുക്കെന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് ആരും നോക്കുന്നില്ല.
നമ്മെത്തേടി ആരും വരുന്നില്ല.
പ്ലീസ്, ഞാനൊരു വയസ്സായ സ്ത്രീയാണ്.
എന്നെ ഇവിടെ ഒരുപാടു നേരം നിർത്താൻ പറ്റില്ല.
അവരോടു പറ.
സഹായിക്കണേ!
ഇവിടുന്നു പുറത്തിറക്കണേ!
സോറി, ഞങ്ങളിത് ശരിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാ.
എനിക്ക് ഒരിടത്ത് പോവാനുള്ളതാ. എൻ്റെ ഭർത്താവ് കാത്തുനിൽപ്പാണ്.
ഭർത്താവോ?
അവളാണ് ഭർത്താവ് എന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്.
എന്തൊരു ക്രൂരയാ നിങ്ങൾ!
ചുമ്മാ എപ്പോഴും കുറ്റം പറച്ചിൽ തന്നെ.
വല്ല നാടക സ്കൂളിലും വിടണമായിരുന്നു.
ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടൽ കൊണ്ട് പണമുണ്ടാക്കാനെങ്കിലും പഠിക്കാമായിരുന്നു.
ആ ചുവപ്പ് നീലയെ ക്യാൻസൽ ചെയ്യുമെന്നറിയാമോ?
അതൊരു കരിഞ്ചുവപ്പാണ്, ഓറഞ്ചിനോട് അടുത്തു നിൽക്കുന്നത്. എന്നാലും കുഴപ്പമില്ല.
എൻ്റെ ചർമ്മത്തിനു ചേർന്ന മേക്കപ്പ് കണ്ടെത്താൻ പണ്ടെനിക്ക് പാടായിരുന്നു.
അവ മിക്കതും വെള്ളക്കാർക്കുവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയവയായിരുന്നു.
പണ്ട് അമ്പതു ഷേഡ് വെള്ളയും, കറുത്തവർക്കുവേണ്ടി ഒരു മോക്കയുമായിരുന്നു.
അതിനിടയിലുള്ള ആർക്കും യോജിച്ച ഷേഡ് കണ്ടെത്തണമെങ്കിൽ
ഇവ രണ്ടും കൂടി കലർത്താം എന്ന് അവർ കരുതിയ പോലെ.
ഒരുപാടുകാലം ഞങ്ങൾ അതുതന്നെയാ ചെയ്തിരുന്നത്,
കാരണം, അതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ചിലപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽനിന്ന് വരുന്ന ഒരു ആൻ്റി,
ലാക്മെയുടെ ഫൗണ്ടേഷൻ കൊണ്ടുവരും.
ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മാക്സ് സ്റ്റോറിൽ പോവാനായി കാനഡയിലേക്ക് ചെല്ലും,
കാരണം അവിടെ മാത്രമേ ബ്രൗൺ ഷേഡുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അതും തൊണ്ണൂറുകളുടെ അവസാനം ഉണ്ടായൊരു കണ്ടുപിടിത്തമാണ്.
എൺപതുകളിൽ,
എല്ലാം വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
മിക്ക പിള്ളേരും ഫ്രിഡ്ജിന്മേൽ വയ്ക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിരുന്നപ്പോൾ,
ഞാൻ എൻ്റെ വർണ്ണസിദ്ധാന്തം പരീക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
മേക്കപ്പിനെപ്പറ്റി എനിക്ക് ഇത്രയേറെ അറിയേണ്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നറിയണോ?
നിങ്ങളെന്താ ചെയ്യുന്നേ?
എന്തിനാ ആളുകൾ മേക്കപ്പിനെപ്പറ്റി പഠിക്കുന്നത്?
മതി.
അവർ നേരു മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ട്.
മതി, ഹർപ്രീത്.
ഒരു കഥ കേൾക്കണോ?
ശരി.
എനിക്ക് നാലുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ,
എൻ്റെ അച്ഛനമ്മമാർ ഒരിക്കൽ മണിക്കൂറുകളോളം വഴക്കിട്ടു.
ഒടുവിൽ എൻ്റെ അച്ഛൻ ബെഡ്റൂം വിട്ടു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ,
അമ്മ കസേരയിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു കരയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
അവരുടെ മുന്നിൽ…
നിങ്ങൾക്ക് അമ്മയെ ഇങ്ങനെ അപമാനിക്കണോ?
ഞാനാകെ പേടിച്ചിരുന്നു, എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ.
ഞാൻ വെറുതെ നോക്കിനിന്നു.
അമ്മ മുഖത്തുനിന്ന് കയ്യെടുത്തപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത്,
മുഖമാകെ കരുവാളിച്ചിരിക്കുന്നതാണ്. അതേപോലെ കയ്യും കഴുത്തും.
അമ്മ എന്നെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ സഹായത്തിനായി കെഞ്ചുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എന്തുചെയ്യണമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലാരുന്നു
4 വയസ്സ് ആയിരുന്നെനിക്ക്.
അച്ഛൻ എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടണ്ട എന്ന് അമ്മയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ കുറേക്കഴിഞ്ഞ് എനിക്കൊരു ബുദ്ധി തോന്നി.
ഞാൻ അമ്മയുടെ ബാഗിനടുത്തുചെന്ന് അതിൽനിന്നൊരു കുപ്പി എടുത്തു.
ആ കുപ്പിയിലെ ഫൌണ്ടേഷൻ എൻ്റെ കയ്യിലേക്കൊഴിച്ചു,
അമ്മയുടെ മുഖത്ത് തേയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ്വാഭാവികമായും അത് ശരിയായില്ല.
പക്ഷേ അമ്മയെ അത് ചിരിപ്പിച്ചു.
പിന്നെ അതൊരു ശീലമായി അല്ലേ, അമ്മേ?
ഞാൻ മറയ്ക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചു, അമ്മ എന്നെ അതിൽ വിദഗ്ദ്ധയാക്കി.
നിനക്ക് സന്തോഷമായോ?
-ഒരുവിധം എത്തി! -ശക്തിയിൽ വലിക്ക്!
എല്ലാവരും ഓക്കേയല്ലേ?
ഏയ്! സൂക്ഷിച്ച്!
വീണ്ടും അടഞ്ഞല്ലോ.
അയ്യോ.
എന്തുപറ്റി?
അവർ എവിടെപ്പോയി?
-സമയം എത്രയായി? -ഒരുപാട് വൈകി.
-റേഞ്ച് കിട്ടുന്നുണ്ടോ? -ഇല്ല.
നമുക്കിനി ഇവിടെ താമസിക്കാം. നമുക്ക് റൂം മേറ്റ്സ് ആവാം.
ടട്ടിയ്ക്ക് ഏതു മൂല കൊടുക്കാം?
അത്ര പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല അമ്മേ.
ഉവ്വ്. അതായത്, നിനക്ക് നമ്മുടെ പുതിയ കൂട്ടുകാരിയോട് കുറെ
പങ്കുവയ്ക്കണം.
ഈ പാവം സ്ത്രീ ഒരു പിന്നിയാണ് ചോദിച്ചത്,
ഒരു കദനകഥ മുഴുവൻ കേൾക്കേണ്ടിവന്നു.
അത് സാരമില്ല. എനിക്കിത് ശീലമാണ്…
നിനക്ക് ഞാൻ കൂടെ താമസിക്കണമെന്നില്ല എന്നു തോന്നുന്നു.
ഞാനങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല.
എന്തായാലും രസമായിരുന്നു.
ലോകത്തെ ഏറ്റവും മോശം അമ്മയാണ് ഞാനെന്നാണ് നിൻ്റെ വിചാരം.
നീ ഒരുപാട് വളർന്നെന്നാ നിൻ്റെ വിചാരം,
എന്നെയോ ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളോ നിനക്ക് ആവശ്യമില്ലെന്നും.
എൻ്റെ വായിൽ വാക്കുകളിടരുത്.
ഞാൻ നിനക്കൊരു ഭാരമാണെന്നറിയാം മോളേ.
ഞാൻ പൊക്കോളാം, ഏതെങ്കിലും ഹോട്ടലിൽ താമസിച്ചോളാം.
നിങ്ങൾക്ക് അതാണു വേണ്ടതെങ്കിൽ.
-ശരി. -ശരി.
ആദ്യം എനിക്കൊന്നു വാഷ്റൂമിൽ പോകണം.
അല്ലല്ല, നിൽക്ക്.
ഞങ്ങൾ തയ്യാറല്ല. അല്ല…
അത് അവനാണോ എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലോ?
ഏയ്, നിർത്ത്.
എനിക്കിവിടെ നിൽക്കണ്ട.
ഏയ്.
-ഞാനെന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. -ഹേയ്. ഓക്കേ.
നിർത്ത്, മാർഗരറ്റ്.
നമ്മളിത് ചെയ്തേ പറ്റൂ.
എനിക്കറിയാം… എനിക്ക് നിർത്താനാവില്ല.
മാർഗരറ്റ്.
-ഇപ്പൊ വേണ്ട. -എനിക്ക് ചിരി നിർത്താനാവില്ല.
ഓക്കേ?
ഓക്കേ.
എനിക്കു പറ്റില്ല.
ഇല്ല, എനിക്കു പറ്റില്ല.
എന്നെക്കൊണ്ടാവില്ല.
അതവനല്ല.
അപ്പോൾ ഞാൻ…
പിന്നെ കാണാം?
ശരി. സോറി, ഇന്നുരാത്രി പറ്റില്ല. എനിക്ക് കുറച്ചു പരിപാടികളുണ്ട്.
അല്ലല്ല, ഞാൻ പിന്നെ എന്നല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത്.
പിന്നീട്, എപ്പോഴെങ്കിലും കാണാം.
അതേയതേ. തീർച്ചയായും. ഞാൻ ഇവിടെത്തന്നെ കാണും.
ഇവിടെത്തന്നെ കാണും.
നല്ല കുട്ടിയായിരിക്ക്.
എന്താ നീ ഉദ്ദേശിച്ചത്?
നല്ല കുട്ടിയായിരിക്കാൻ.
അതെന്താ, ഞാൻ നല്ലയാളായിത്തന്നെ ഇരിക്കും. അത്…
സോറി, ഇത്… മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരുപാടുണ്ട്.
അതേ. നമുക്കു രണ്ടുപേർക്കും ഇത് മനസ്സിലാക്കാൻ സമയം വേണം.
ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ, ഒട്ടും സമ്മർദ്ദമില്ല.
അതേ.
നിൻ്റെ തീരുമാനം എന്നെ അറിയിക്കുമോ?
ശരി.
ലാവെൻഡർ.
മാഡം?
ലാവെൻഡർ ദേവദാരു പോലെ നല്ലതാണ്, മണവും കുറച്ചുകൂടി നല്ലതാണ്.
അതൊരു പുതിയ സംഭവമാണ്.
ഒരുപക്ഷേ അത് പഴയതായിരിക്കാം.
അത് പ്രാണികളെ അകറ്റിനിർത്തും.
എന്താ നീ ചെയ്യുന്നത്?
കാണുന്നില്ലേ? പെരുമഴയാണ്!
ഹർപ്രീത്! നിനക്ക് വട്ടായോ?
നിനക്ക് വട്ടുപിടിച്ചോ?
എല്ലായിടത്തും വെള്ളം കയറുന്നു!
ജനാലകൾ അടയ്ക്ക്!
പുരീ, ജനാല അടയ്ക്ക്.
പുരീ, ജനാല അടയ്ക്ക്!
നിനക്ക് കാണാൻ വയ്യേ?
സാരമില്ല.
എല്ലാം ശരിയാവും.
ഉപശീർഷകം വിവർത്തനംചെയ്തത് ശ്യാം ടി.കെ.
ക്രിയേറ്റീവ് സൂപ്പർവൈസർ വിജേഷ് സി.കെ