THUIS
Ik bleef altijd aan je denken.
Hoe het met je ging, wat je aan het doen was.
Eerlijk gezegd weet ik niet of ik wilde dat het goed met je ging.
Fijn dat je op m'n bericht reageerde.
Ik wist niet of je nog in Hongkong was of...
Clarke en ik gaan terug naar de VS. We moeten wel.
Voor de kinderen.
Ze moeten kunnen leven.
Ik denk dat we allemaal moeten blijven leven.
Zelfs jij.
Wat?
Jij moet zingen.
-Ik ken het niet. -Zou wel moeten.
Weet je, ik heb me nog nooit zo Koreaans gevoeld als in Hongkong.
Dat is 't eerste wat je vrienden horen over me.
'Dit is Charly's vriendin, ze is Koreaans.'
Ze vinden het gaaf.
Koreaans en Koreaans-Amerikaans
zijn verschillende dingen.
Maar je weet wel iets over Korea, toch?
Heb je ooit van die demonstranten gehoord?
Lee Han-yeol en Park Jong-chul?
Ze zijn zo inspirerend.
Ik weet het niet. Queens ligt behoorlijk ver van Zuid-Korea.
Ze willen je gewoon leren kennen.
In de VS noemen ze dat 'n micro-agressie.
Jullie Amerikanen zijn te gevoelig.
Ben ik te gevoelig?
Willen jullie water?
-Ja, graag. -We hebben nieuwe voorraden.
-Dank je. -Ik moet weg. Ik moet met m'n baas praten.
Moet je echt gaan?
Ik heb al zo lang geen dienst gehad, wat raar is.
Dat maakt me ook arm.
Tot later.
Kom op.
Het duurt maanden voordat onze eisen worden ingewilligd.
Verwacht je binnenkort een oplossing?
Dat kan ik echt niet zeggen.
Vertel eens over je arrestatie.
Er zijn altijd persoonlijke opofferingen, maar iemand moet een standpunt innemen.
Onze generatie is de verantwoordelijkste van dit moment.
We moeten vechten...
Mercy.
Kom.
Ik heb je app ontvangen. Alles oké?
Ik heb geen tijd, dus ik kom ter zake.
Er is over je geklaagd.
De man op het Tregunter-feest?
Hij betastte me toen ik hem andijvie serveerde.
Ik zou hem moeten aanklagen.
Dat is de waarheid.
Feit.
Er zou geld ontbreken uit de portemonnee van een gast.
Ze beschreef jou duidelijk.
Duidelijk wat? Wat zei ze?
Ze kende je naam.
Wat? Hoe?
Wees blij dat ze geen aangifte doet.
Ik ben onschuldig.
Dit is oneerlijk. Wat moet ik doen voor geld?
Ik kan amper de huur betalen.
Mijn moeder komt binnenkort en ik zie er tegenop.
Ik wil haar iets goeds vertellen als ik haar zie.
Wat ik nooit doe.
Soms zoek ik in het nieuws naar vreselijke verhalen
over seriemoordenaars of kinderen die uit het raam vallen
nadat ze alleen waren gelaten.
Of die vrouw met chimpansee als huisdier
die ze verdoofde voor ze bezoek kreeg.
Maar hij reageerde slecht op de drug
en hij viel de vriendin aan.
Ik voel me beter
als ik over die chaos lees.
Over alle verschrikkelijke dingen.
Dan kan ik doen alsof mijn leven oké is.
Dan lijkt mijn daad niet erg.
Mogelijk om me minder alleen te voelen.
Fijn dat alles goed is met je baas.
Wil je er geen?
Oké.
Ik eet alles op.
Je eet veel de laatste tijd.
Niet waar.
Ziet er goed uit. Het bevalt me wel.
Je was te mager.
Je bent nu dus gelukkig.
Zullen we eerst douchen?
Hé, Mercy.
David? Wat doe je hier?
Ik probeerde je te bereiken.
Kunnen we praten?
Wat is er?
Hij zegt dat hij weg moet.
Hij mag je niet.
Sorry. Ik ben David.
Charly.
Ik heb gebeld, en...
Sorry. Wil je alvast naar boven gaan?
-Ja, hoor. -Ik kom er zo aan.
Ja.
Luister, we hebben allebei tijd nodig.
Ik moet weten hoe jij erover denkt.
Je gaf er eerder weinig om.
Je leek er niks mee te maken te willen hebben. Met mij.
Ik weet het. Ik was een lul. Sorry.
Ik begin te beseffen wat voor geschenk dit is.
-Een geschenk? -Ja, de baby.
Of heb je al...
Je hebt het gedaan.
-Wat gedaan? -Wat?
Nee.
Ga je het houden?
Geen idee.
Mercy, het is nogal laat. Je bent vier, vijf maanden zwanger?
Ik heb de naam en het nummer van de gynaecoloog waar iedereen heen gaat.
In het Matilda.
Ze noemen het 't Ritz op de Peak. Hij is de beste.
Ik betaal, natuurlijk.
Hoeft niet.
-Je hebt geen geld. -Ik regel wat.
-Stop. Je hebt me nodig. -Dat wil ik niet.
Ik ben de vader. Ik heb het recht om beslissingen te nemen.
Heb je het recht? Zeker weten?
Weet je wat? Doe wat je wilt.
Eindelijk eens.
Ik probeer het juiste te doen, oké?
Hier is een cheque, dus voel je niet schuldig
over het geld en zo.
Bedankt. Maar als ik dit ga doen, doe ik het alleen.
Prima. Verwacht niets van mij.
Prima. Zal wel.
Hé. Dus dat was David.
Dat hoorde ik.
We moeten terug naar het protest.
Wacht, ik wil ergens met je over praten.
Over die jongen?
Gus?
Nee.
Nou, zo hebben we elkaar ontmoet.
Wie?
David en ik.
Hij was er toen Gus vermist raakte.
Hij was erg aardig,
bracht me naar huis.
Als je bedoelt dat jullie wat hebben gehad,
is dat oké.
Nee, we zijn niet samen geweest.
Dat was het niet.
Hij is getrouwd en het was...
Ik ben zwanger van hem.
Wat?
Nu?
Ik heb gezegd dat ik hem er niet bij wil.
Hoelang weet je het al?
Ik weet 't niet.
Paar maanden.
Paar maanden?
Nu zie je wat ik bedoel.
Het is zo klote.
Hoe ver ik ook ga, ik ontloop de vloek niet.
Hij is er altijd.
Dingen gaan altijd mis, voor ik een kans krijg...
Een kans?
Om gelukkig te zijn.
Om mijn leven te leven. Om vrij te zijn.
Hoe kun je zeggen dat jij geen kans hebt gekregen? Tegen mij?
Zo bedoelde ik 't niet.
Je geeft een vloek de schuld alsof je geen keus hebt
over je eigen geluk.
Anders dan veel mensen in de wereld, heb je alleen maar keuzes.
Ga alsjeblieft niet.
Je hebt zo veel geluk en je ziet het niet eens.
Je hebt een Amerikaans diploma, een Amerikaans paspoort.
Je hebt vrijheid.
Nu ben je zwanger van een of andere rijke buitenlander.
Wiens schuld is het deze keer?
Zijn vrouw? Maakt zij deel uit van jouw vloek?
Van mij?
Of kun je aan niemand anders denken dan jezelf?
Charly, ik wil met je mee.
Waarom?
Zodat je thuis kunt opscheppen dat je hebt geprotesteerd?
Dit is nooit jouw gevecht geweest.
Je bent een toerist.
Het heeft geen invloed op je toekomst. Je kunt gewoon weg.
Nog een zegen die je vast niet ziet.
Eerlijk gezegd dacht ik nooit aan jou.
Ik zette je uit m'n hoofd, want ik wist niets over je.
Dat was makkelijker.
Tot een vriendin zei hoe klote dat was
en ik besefte dat ze gelijk had.
Wat zul je wel niet van me denken?
Hoe erg je me moet haten.
Groot gelijk.
Ik zou ook boos zijn.
Kijk eens wie er thuis is.
Je ziet er moe uit.
Gebruik je die gezichtscrème van mij niet?
Scheelt rimpels.
Dit is de nieuwe keuken.
Nauwelijks nieuw.
Je bent al vijf jaar niet thuis geweest.
Is dat jouw Tesla? Wiens idee was dat?
Een cadeau van je vader.
Die heb je vast verdiend.
Verdorie, ik ben de koriander vergeten.
-Zal ik gaan? -Nee.
Consuelo kan gaan.
Consuelo.
Kun je verse koriander voor me halen?
Zal ik knoflook hakken?
Vergeet niet, we hebben morgen 'n Paath
voor je vaders herstel.
Ik wilde het doen voor papa's operatie.
Ik heb geen Indiase kleding mee.
Consuelo heeft je spullen op zolder gezet.
Er zit vast iets tussen.
Goed, we moeten gaan.
Hij is erg zwak, weet je.
Voor alles is een tijd en plek, Harpreet.
Pap hoeft niet te weten van je scheiding.
-Mam. -Hij is ziek.
Teveel opwinding kan fataal zijn.
Wees aardig.
Aardig? Ik kan niet liegen. Hij gaat vragen naar David.
Kijk eens.
Hij slaapt. Hij moet rusten.
Zo veel commotie is niet goed voor hem.
We gaan.
Kinderen, laten we gaan.
We gaan naar hem toe als hij wakker is.
Wist je dat ze kwamen?
Natuurlijk.
Ken je ze al?
We brunchen samen. Wat denk je?
Je vader vloog ze over uit Delhi.
Ik weet eerlijk gezegd niet wat hij in die golddigger ziet.
Ze ziet eruit als zo'n bedelaar
bij een busstation in Bhatinda.
Wat verwacht je als je mango's verkoopt op de markt?
Mam, stop.
Alsjeblieft.
Je dal is heerlijk.
Wanneer ga je leren om het te maken?
Sorry dat je vandaag niet met hem kon praten.
Je vader is veranderd sinds hij ziek is.
Veranderen mensen?
Ik weet 't niet.
Hij werd reflectief.
Hij had zeker veel om over na te denken.
Je had weg kunnen gaan.
Je had een baan. Je kon jezelf onderhouden.
Wat is dat voor leven?
Een leven zonder al dat gif.
Sorry, ik spreek geen Oprah.
Hoi.
Ik ben Sukhi.
Dit is Fauja.
Ik weet wie je bent.
Mam wilde niet komen. Wij vonden het een goed idee.
Ik wilde je ontmoeten.
Papa spreekt zo lovend over je.
Mij? Heeft hij met jullie over mij gepraat?
Over hoe succesvol je bent.
Hij heeft mij nooit iets over jullie verteld.
Dat dacht ik al.
Hij was vast blij dat hij eindelijk een zoon had.
Hij is een goede man.
Jij werd opgevoed door een andere man.
Dingen waren moeilijk voor papa in Amerika.
Hij zei dat hij daar heel bang was en geen controle had.
Welke controle hadden wij?
Sorry?
Laat maar.
Hij houdt heel veel van je. Dat moet je begrijpen.
Kijk wie er is.
De verloren dochter.
Ze kwam gisteren bij je langs, maar je sliep.
Ben je hier, lief?
Hoi, pap.
Ik ga koffie halen. Kunnen jullie bijpraten.
Gaat het? Ben je nerveus?
Veel beter nu je hier bent.
Te lang geleden.
Sorry dat ik niet terugkwam.
Ik begrijp het.
Hoe gaat het met David?
Hij vindt het
spijtig dat hij niet kon komen.
Ik snap het.
Heb je Fauja en Sukhi ontmoet?
Ja.
Het zijn goede kinderen. Hopelijk zie je dat als ik weg ben.
Dan zie je het voordeel van familie.
Zie je ons allemaal als familie?
Natuurlijk. Mijn familie.
Kinderen zijn Gods geschenk.
Het is nog niet te laat voor jou en David...
Ik ben zwanger.
O, mijn god.
Ik bewaarde het nieuws voor jou. Daar is het.
Weet je al of het een jongen is?
Ja.
Een jongen.
O, liefje. Dat is geweldig.
Bedankt voor dat voedende en hoopvolle nieuws.
Ze zijn klaar voor u, Mr Singh. Als u er klaar voor bent.
Een jongen. Wat een zegen.
Bedankt voor dat geweldige nieuws. Het geeft me kracht.
Hé, pap.
Ik wil dat je weet
dat mijn baby zal opgroeien wetend wat voor man zijn grootvader was.
Dat is mijn grootste wens.
Ik ga hem alles over jou vertellen.
Zoals hoe je mama's kaak brak op Moederdag.
En hoe je haar van de trap gooide.
En hoe geen van haar ringen pasten omdat je al haar vingers brak.
Hoe je een liefhebbende vader was voor die andere familie,
terwijl ik haar gekneusde gezicht verkoelde.
Wat die andere familie ook zegt,
ik zal het nooit vergeten. En ik zal het je nooit vergeven.
Je mag nu gaan.
Boarding pass en reisdocumenten worden gecontroleerd
bij de gates.
Kom hier.
Het spijt me van je vader.
Hier.
-Dank je. -Ja.
-Hoe is 't met je moeder? -Je weet wel. Ze is...
Brinder?
Ja. Kom op.
Ik ben blij dat je belde. Ik maakte me zorgen.
Wat...
Hils?
Ik doodde m'n vader.
Ik zal het mezelf nooit vergeven.
Nee, ik heb hem vermoord, David.
-Ik heb m'n vader vermoord. -In de auto.
Daar praten we erover, goed?
-Oké. -Het is in orde. Kom op.
Het was alsof ik naar mezelf keek als een soort gekwelde geest,
en ik dingen zei waar ik geen controle over had.
Nee. Weet je wat? Ik had wel controle.
Als ik eerlijk ben,
kon ik mezelf gewoon niet tegenhouden.
Hij moest het horen voor hij stierf.
Ik kon het idee niet uitstaan.
Verdomme.
-Heb je verteld dat we uit elkaar zijn? -Nee, geen tijd.
Ik was te druk hem te vermoorden met m'n woorden.
Kom op.
Ik ben het zo zat om boos te zijn.
Ja.
Hoe is het met haar?
Mercy?
Mag ik je iets vragen?
Toen je zei dat je geen kinderen wilde,
bedoelde je alleen niet met mij, of...
Nee, natuurlijk niet.
Dacht je dat?
Ja, Mercy wil mijn hulp niet.
Ze wil niets van me weten.
Misschien bedenkt ze zich. Dat weet je niet.
Je kunt alleen een goede vent zijn.
Dat zei zij ook.
Dat ik goed moet zijn.
Omdat het waar is.
Alsof ik...
Ik probeerde uit te zoeken wie ik kon zijn na jou.
En toen gebeurde dit allemaal.
Ik had geen tijd om na te denken.
Vraag je nu om medelijden?
Nee, natuurlijk niet.
Verdomme.
Dit is misschien raar,
maar de laatste keer dat ik Mercy zag, wilde ze je nummer.
Zou dat...
Best.
Ja?
Ik weet niet wat nu komt.
Ik zag David altijd als thuis.
Dat is wat we zeiden.
'Zolang we maar samen zijn...'
-Zie ik je in de buurt? -Ja.
-'zijn we thuis.' -Bedankt.
LA is zeker geen thuis meer.
Teruggaan maakte dat duidelijk.
Maar wat weet ik over verlies?
Ik weet dat ik zal helen.
Ik ben natuurlijk bang, maar...
Er is een gezegde over dat je geen nieuw land kunt ontdekken
zonder de kust uit het oog te verliezen.
Dit heeft kleur nodig.
Kleur zou mooi zijn.
Ik denk vaak aan die uitspraak.
Vooruit gaan.
Oké.
Verder.
-Deze kant op? -Ja. Oké.
Niet achterom kijken.
Zonder weerstand tegen ontruiming, maar zonder indicatie...
-Niet op de step. -Oké, mam.
...wat de Occupy-beweging gaat doen.
Alles is weer normaal in het financiële district,
na de arrestatie van honderden prodemocratische demonstranten.
Politieagenten gewapend met kettingzagen en betonscharen
sloopten het kamp buiten het regeringshoofdkwartier,
het hart van de campagne.
De meeste demonstranten verlieten het gebied vreedzaam
zonder verzet.
Maar, zoals Gabriel Earls meldt, Een paar demonstranten blijven.
Het gebied buiten het regeringsgebouw van Hongkong...
Hé, schat.
het hart van de prodemocratische bezetting.
-Ik ga wat boodschappen doen. -Oké.
Ik heb gereserveerd onder Margaret Woo.
Bedankt.
Geniet van uw lunch.
Wat is het tegenovergestelde van praten?
Niet luisteren, maar wachten.
Ben je aan het wachten? Luister je niet naar me?
Dit is gewoon een heel raar gesprek
met al die ongemakkelijke pauzes.
Je bent zwanger.
Ik durfde 't niet te zeggen.
Ik wist het.
Echt?
Hoe?
Mensen praten. Hongkong is klein.
Hoe is het met Daisy en Philip?
Ze weten niet dat ik contact met je heb.
Waarom nam je contact op?
Ik weet het niet. Om excuses aan te bieden, misschien?
Ik moet ook sorry zeggen.
Waarom?
Ik belde je werk.
Om je te ontslaan.
Dat was jij.
Je loog dat ik had gestolen.
Het voelt nu kleinzielig, maar op dat moment
kon ik niets anders bedenken.
Ik was gekwetst en boos.
Je had alle recht om boos te zijn.
Het spijt me dat m'n beschuldigingen je huwelijk beïnvloedden.
Het was niet persoonlijk tegen David.
Ik was wanhopig op zoek naar antwoorden en ik was bereid ze overal te vinden.
Sorry.
Ik denk alleen aan vlees en melk.
Vlees en melk.
Je hebt honger.
Gisteravond, toen ik in bed lag,
en m'n ogen sloot, zat er op de achterkant van mijn oogleden een kippenkarkas.
Ik wilde zo graag vlees eten dat ik het kon ruiken.
Je vlees groeit.
Logisch dat je ervan droomt.
-Miss Kim, kom maar mee. -Ja.
Mercy Kim, 25.
Wanneer was je laatste menstruatie?
Het is niet ingevuld.
Dat houd ik normaal niet bij. Ik ben meer van maan tot maan.
Juist.
Dan moet de baby het ons vertellen.
Ga alsjeblieft liggen.
We gaan je hemd opendoen.
Vraag me eerst eens mee uit.
Oké.
Klaar?
Ontspan.
Heb je goed voor jezelf gezorgd?
Foliumzuur?
Prenatale vitaminen?
Telt de sinaasappelsap in cocktails?
Nee.
We gaan kijken hoeveel weken je bent.
Je bent al een eind op weg.
Heb je geen arts bezocht?
Staat op m'n to-do lijst.
Je moet supplementen gaan nemen.
Hier is je baby.
Is dat mijn baby?
Ja, je bent zo'n 23 weken zwanger.
Ik kan het niet voelen, maar hij beweegt. Dat is zo raar.
Alles ziet er normaal uit. Gelukkig ben je jong.
Te veel vrouwen worden te oud zwanger.
Wil je het geslacht weten?
Lange tijd wilde ik je uitwissen.
Ik wilde gewoon dat je niet bestond,
maar nu voeg je iets toe aan de wereld.
Dat is ironisch, toch?
Heb je eraan gedacht om mijn baby te nemen?
Ik denk er constant aan.
Zeg dat niet.
Denk het niet eens.
Ik ben je zo veel verschuldigd.
Ik heb zo veel van je afgenomen.
Ik kan het nooit goedmaken.
Ik wil je iets geven.
Wil je je baby niet?
Jawel.
Maar ik wil het niet verpesten voor haar.
Want dat gebeurt.
Het is een meisje.
Ik ben nu al doodsbang om haar.
Opgelet. Passagiers...
houd er rekening mee dat de vertrekgate gewijzigd is naar...
Mercy.
Hé, mam.
Wat is dit?
Ik ben een paar kilo aangekomen.
Miyoung, ben je...
Dik. Ik weet het.
Hou op. Je bent niet dik. Je bent zwanger.
Is dat wat dat is?
Ik dacht dat het door de dim sum kwam.
Kreng.
Hoe?
Wanneer?
Wie is de vader?
Waarom vertelde je het niet eerder?
Ik wilde het persoonlijk vertellen.
Kom op, mensen staren. Laten we gaan.
Als de baby er is
maak ik miyuk guk voor de borstvoeding.
Ik moet ook ossenstaart halen.
Je hebt collageen nodig.
Mam, het is te veel. Koop geen eten meer.
Er past niets meer bij.
Het is alleen voor nu.
We zoeken wel uit wat je meeneemt en wat je weggooit.
Ik zal je helpen.
Meenemen?
Ja, terug naar New York.
Ik boek je ticket.
We kunnen samen terugreizen.
Ik ga niet weg, mam.
Niet?
Natuurlijk wel.
Er is hier niet genoeg ruimte voor mij.
Wie vroeg je om te blijven?
Wie gaat er dan voor je zorgen?
Je hebt nog steeds geen vader genoemd.
Dus ik neem aan
dat we niks van hem kunnen verwachten.
Dat dacht ik al.
-Daisy, kom op. -Kom op, Chauncey.
-Waar is je hoodie? -In mijn rugzak.
-Waar is je rugzak? -Ik heb hem.
-Kom op. Je mist de vlucht. -Mijn koptelefoon is kapot.
We moeten gaan. We komen te laat.
Chauncey heeft toch niets gegeten of gedronken? Niets.
-Goed. En heb je een speeltje voor hem? -Ja.
Wie denken wij dat we zijn?
Ieder van ons
denkt dat ze immuun is voor tragedie.
Er is geen dag dat ik er niet aan denk.
-Dat ik herinnerd word aan... -Stop.
Je hoeft jezelf niet te blijven straffen.
Je verraadt niemand door een beter leven te willen leiden.
De eerste dagen nadat Gus vermist was, was ik woest van de pijn.
Pijn die je je niet eens kunt voorstellen.
Ik wilde dood.
Maar dat kon niet
want ik moest leven om Gus te kunnen vinden.
Je kunt je niet voorstellen ooit iets anders dan pijn te voelen.
Maar dat kun je.
Je zult overleven.
Ik moet wel, voor Daisy en Philip.
En als je duistere gedachten krijgt
besluit jij of je erin meegaat.
Of dat je opstaat,
je tanden poetst
de gordijnen opent
en gaat wandelen.
En je kijkt naar de kinderen die je nog hebt...
En je neuriet.
Zodat de stilte je niet overweldigt.
Ik wilde alleen wat borstvoedingstips.
-Essie, waar is mijn kauwgom? -In je rugzak.
-Nee, daar zit het niet. -In je tas.
Die hebben we nodig, anders gaan onze oren ploppen.
Hoe laat is het?
Kwart over. We zijn op tijd.
Hoe lang nog? Deze luchthaven is enorm.
Wees niet zo lui, Daisy.
Luie Daisy.
-Luie Daisy. -O, mijn god.
Philip.
-Hou je kop. Pap, hoor je dit? -Kom op.
Jij zei dat je benen pijn deden.
Omdat ze geschaafd zijn, niet omdat ik lui ben.
Misschien ben je slecht in voetbal.
Jongens, genoeg. Kom op.
Wanneer vertrek je?
Te snel.
Wauw, kijk hoe groot dat vliegtuig is.
Dit is een aankondiging...
Het zal goed zijn om thuis te zijn.
Ik heb geen thuis zonder Gus.
Jij zit zo dichter bij de wc.
Waarom zou ik bij de wc willen?
Ik ga niet in het midden zitten. Ik wil bij het raam.
-Nee daar zit ik. -Iedereen... Wat?
Margaret.
Wat is er?
Ik kan het niet.
Mama?
-Ik kan hem niet achterlaten. -Schat.
Oké. Kom hier.
Ik snap het.
-Ik kan het niet. -Het is oké.
Het is oké.
-Goed? Het is oké. -Mam, wat doe je?
-Ik hou van je. -Dit kun je niet maken.
Breng hem thuis.
-Mama, wat doe je? Laten we gaan. -Mam ontmoet ons thuis, oké?
Laten we gaan.
Ik kan hem niet achterlaten.
Je bent de slechtste moeder van de hele wereld
en ik haat je zo erg.
Ik hou van je, mam.
Laatste oproep voor vlucht 819 naar Los Angeles.
-We moeten gaan. -Pap.
Kom op. Maak je geen zorgen.
Je ziet haar later, maatje. Goed?
Essie.
Ik begrijp het.
Zorg goed voor jezelf. Oké?
-Hallo. -Hé.
Het is perfect. Dit is precies wat ik wilde.
-Bedankt. -Hij is vrij zwaar.
-Ik draag hem. -Laat mij maar.
-Oké. -Ja.
-Hebbes. Dank je. -Dag.
Bedankt.
Dame met een kleed.
Sorry.
Neem me niet kwalijk.
Bedankt.
Ja. Sorry daarvoor.
Bedankt.
Pardon.
Bedankt.
Excuseer.
Neem wat gom-tang.
Wees niet boos.
Kom hier.
Stop. Het gaat prima.
Kom hier.
Mijn baby krijgt een baby.
Mama.
Alles komt goed.
Mama is hier.
Stop met huilen.
Je moet nu goed eten voor je baby.
Neem wat soep.
Ik zal je wat rijst brengen.
Ik denk constant aan wat ik gedaan heb.
Ik denk constant aan jou.
Ik had hoop op iets...
Ik hoopte op een vriendelijke daad,
een vergeving, die alles zou resetten.
Zodat ik opnieuw kon beginnen.
Maar zo'n wonder bestaat niet.
Je verdraagt de pijn en leeft door.
De pijn gaat bij je horen.
En al snel weet je niet beter.
Maar bovenal
wens ik dat je in de toekomst je geluk vindt.
Dat je af en toe je pijn vergeet.
Ik hoop ook dat ik gelukkig wordt.
Voor mijn dochter.
Voor mezelf.
Alleen wij kunnen kiezen om weer te leven.
We zetten de ene voet voor de ander...
we halen adem...
We neuriën.
Ondertiteld door: Touria Ahli
Creatief Supervisor Beatrijs Sluijter