O FINAL
Prevese que as negociacións sigan hoxe.
A Casa Branca non comentou nada do paradoiro do presidente...
Listo para servila, señora.
...entre os EUA e adversarios
remataron en Anchorage, Alasca.
PARABÉNS
A pantasma da guerra nuclear que nos ameaza
hai máis de dez anos, finalmente...
Isto é unha festa. Vamos a pasalo ben, vale?
Mira para aí!
O do aniversario!
Unha fotiño subido a Sugarfoot.
Por que cona traballa Cooper Howard en festas infantís?
Por que vai ser? Pola mantenza.
Que din, papá?
Que vaia sorte ter unha axudante coma ti.
Moi ben. Listo?
- Quedou ben. - Perfecto.
Veña, campión.
Achégate a Cooper para sacar unha foto, ruliña.
Si, claro. Veña.
Coop, sube os polgares.
Tal como están as cousas, prefiro que non, se pode ser.
Por que non? A túa fama precédeche.
- Caladiño, Bob. - Xa.
Temos que marchar xa.
Moitas grazas, señor Howard.
O pracer é meu, señora. Espero que o seu fillo o pasase ben.
- Perfecto. - Si.
Quen quere torta?
- Eu! - Lista, Janey?
Veña, vamos.
- Comunista. - Pois os cartos ben que os colleu.
Parabéns, querido Roy
Parabéns para ti
Aparecen os raios de sol nos Ánxeles.
Hal, non podo...
Non podo dar o tempo se non sei se haberá semana que vén.
Centrémonos no bonito.
...a Nuka Cola...
Sugar Bombs presenta Grognak "O Bárbaro" e as Ruínas de Ruby.
Saúdovos dende o pasado!
Moi ben.
Tédemes farto.
Creo que iso é todo.
Por que non o fixeches?
Levantar o polgar.
Iso...
Son cousas de maiores.
Cando estaba na mariña
ensináronnos que, de botaren unha bomba moi grande,
tiñamos que poñer o polgar xusto así.
Se a nube é máis pequena có polgar,
debes botar a correr.
E se é máis grande có polgar?
Non te molestes en correr.
Cres que vai pasar?
Espero que non.
Os vaqueiros preguiceiros sempre nos amañamos, non?
Podo tomar un anaco?
A ver se podo conseguirche un trisco.
Un anaquiño de torta para a miña vaqueira favorita.
É o teu polgar ou o meu?
É fume, Janey. Só é un incendio.
- Déixanos pasar. - Non.
- Bob... - Lisca!
Bob!
219 ANOS DESPOIS
Chámome Lucy MacLean,
e contribúo activamente ó benestar da comunidade.
Reparo cousas.
Participo na Asociación de Xuventudes Mañosas,
o que me mantén activa.
Hábil en ciencias.
Obviamente, non tanto coma meu pai,
pero encántanme os retos.
Tamén sei falar.
Adoro ensinar historia dos EUA. Sobre todo, da súa moralidade.
Tamén participo no Club de Ximnasia.
Doulle á esgrima
e á educación física.
Tamén uso o rifle,
aínda que non se me dá moi ben.
No meu tempo libre gústame dar paseos e ver pelis co meu pai.
A xardinería, tamén co meu pai.
E asistir ó club de lectura familiar.
Seguimos tentando que o meu irmán participe.
Xa se apuntará cando queira.
Teño os órganos reprodutivos intactos e boa hixiene.
E, aínda así, non tiven sorte para atopar un consorte axeitado
co que non estea emparentada.
Por algo hai regras para iso.
Polo tanto, en pleno uso das miñas facultades,
preséntolle a miña solicitude ó consello
para participar na feira trianual co Refuxio 32.
SOLICITUDE DE MATRIMONIO APROBADA
Norman.
STEPHANIE HARPER 17 DE MARZO, 2292
Vaime algo apertado.
Por pouco tempo.
Na miña noite de vodas, o meu aguantou tanto coma Burt.
Mi madriña!
Tras dez anos trebellando co primo, emocióname pasar á acción.
Ai, Lucy. Faime moita ilusión criar os nosos nenos xuntas.
TELESÓNICO A MAXIA DO 3D
Papá.
Miña ruliña bonita.
Aseméllaste tanto a túa nai.
Gustaríame que estivese aquí.
A min tamén.
Tiñas medo... ó casarte con mamá?
Eu?
Estaba aterrado.
Era a primeira vez que saía do Refuxio 31.
E cando se che pasou?
Cando coñecín a túa nai.
Lucy.
Lucy...
Dende entón, o Refuxio 31 converteuse nunha lembranza.
Supervisor.
Hora da verdade.
Que nervios. O teu marido pode ser calquera.
Ben o sei.
- Pode... - Quen sabe?
Cu grande, cu pequeno... Son preocupacións superficiais,
- o que importa é o de dentro. - Xa.
Pode que sexa caníbal ou estea cheo de tumores.
Norman!
Perdón, papá.
Gardián.
- Chet? - Ui... Creo que isto non vai ben.
Levará un tempo arranxalo.
É mellor que reprogramemos cos da 32
- ata que mantemento... - Chet.
Que pasa?
Quérote, Lucy.
Iso xa o sabemos todos.
Andar de enredo co teu primo está ben de nenos,
pero non é unha práctica sexual a longo prazo, entendes?
Xa o sei.
Benvidos, veciños do Refuxio 32.
Son Hank MacLean, supervisor do Refuxio 33.
Lee Moldaver, supervisora do 32.
Grazas pola vosa hospitalidade.
Lamentamos ler sobre a perda do supervisor Jackson
no telegrama.
Perdemos a moita xente boa cando a praga arrasou co trigo.
Pero este trato axudaranos a remontar.
Pois, como falamos, ofrecémosvos sementes e maquinaria.
A cambio, ofrecemos un reprodutor.
Daquela...
Con quen vou casar?
Son Lucy.
Tes nome?
Monty.
Vaia sorte!
Reconto de esperma?
O voso doutor ten todo controlado, non?
O esperma é moi importante para perpetuar os EUA, así que...
Boas noites e benvidos, queridos moradores do Refuxio 32.
Estamos unidos non só por sermos veciños,
senón por unha misión:
manter acesa a chama da civilización
mentres o resto do mundo se somerxe nas sombras.
Axiña, se as previsións son acertadas,
os niveis de radiación da superficie baixarán tanto
que a seguinte xeración, os fillos de Lucy e Monty,
serán quen de recolonizar.
Iso é!
Que ben.
Agora, despois de 200 anos,
non sabemos que pasa aí arriba.
Desesperación, violencia, anarquía...
Os sobreviventes precisan que lles ensinemos o camiño.
Admítoo. Ás veces, dáme medo que
o vello e malvado mundo nos cambie a nós.
Entón, vexo a miña filla,
unha noiva fermosísima, e o seu marido,
e xa non temo máis.
Sinto esperanza.
Por Lucy MacLean e este matrimonio. E pola esperanza!
Vamos bailar. Dádelle aí!
Vamos bailar.
Fixéchelo!
Móstrame a miña casa.
Pois é aquí.
RECÉN CASADOS
A que é marabillosa?
Aquí viviremos todos os momentos importantes da nosa vida.
As mañás de Nadal xunto á árbore.
Prestáronnos de todo! Unha neveira, unha licuadora...
Ata nos deron...
Moi ben.
Ola?
Es da superficie.
Saqueadores.
Para que o saibas,
foi un día marabilloso.
CAIXA PRIMEIROS AUXILIOS
ARSENAL
NON PERDAS A CABEZA
Saca o molde de aquí!
Tranquilo, tío.
Señor, non me faga usar a forza.
Carafio.
COMPORTA ENTRE REFUXIOS ABERTA
BENVIDOS, REFUXIADOS! CONSTRUÍNDO O FUTURO DOS EUA
Benvida.
Creo que sei quen es.
Todo o mundo o sabe.
Pero saben eles quen son?
Son o produto dunha vida repleta de difíciles decisións.
Vou deixar que escollas.
Eles ou ela.
- Ei, para! - Vamos.
- Papá. - Confía en min.
Temos que facelo... Non, para!
Ti es o meu todo.
Papá!
Parade! Papá!
Aseméllaste a túa nai.
Onde o levades?
Ó mundo real.
Deberías velo.
Non, esperade!
Para!
- Facede o que mellor se vos dá. - Para!
Correde e agochádevos.
Dálle outra vez!
Non, espera. Non.
En todo o cu. Gústache?
Ei, vaia!
E ese nariz?
Aínda podo cheirar. Sobre todo, sangue.
A carne é débil, o Aceiro resiste.
Xa o sei.
- Veña. - Vou.
A Irmandade de Aceiro é a única defensa contra o caos do Ermo.
Cando sexades escudeiros, debedes atopar e identificar
os aparellos tecnolóxicos de antes da guerra.
Aspirante Maximus.
Recoñeces esta reliquia?
É un... rotor.
Un circuíto.
Saber como defendervos é só unha parte da preparación.
Somos os buscadores e os preservadores.
A non ser que saibades o que atopar,
seredes máis útiles coma cadáveres.
Mirade para aí!
Que modelo é ese?
O T-60.
Imaxinade pór un deses cada día.
Por que viñeron?
A-17.
A-28.
B-11.
OBXECTIVO
N-24.
- Quero ensinarche algo. - Limpar retretes é cousa de dous.
Que veñas, ho!
A merda non vai marchar.
SÓ PILOTOS E MECÁNICOS
NON ENTRAR SEN ANTORIZACIÓN PREVIA
Aspirante Dane.
- Foi idea miña. - Quedas convocade. Ven.
Que pasa aquí?
Colléronnos para a Irmandade!
Ei, cal é o teu título?
Escudeire de cabaleiro.
E non o perdades! Imos ó ermo salvaxe.
- Aí estás, carallo! - Ei, D!
D!
Dáme iso.
BOAS NOITES
BOS DÍAS
O MUNDO EXTERIOR NON PODE FACERCHE DANO
ABONO
QUE TEÑADES UN DÍA MARABILLOSO
Atentos.
Teño unha proposta para a asemblea.
Imos á superficie a buscar o meu pai.
Á superficie?
Podemos prescindir de catro persoas na granxa,
aínda sendo poucos.
Síntoo, Lucy, pero propós abrir a comporta exterior do Refuxio.
Só durante un minuto, vale?
- Para que dea tempo... - Todos temos moitas ideas,
- e ningunha é mala. - Algunhas si.
Non é algo que adoitemos facer,
ou que fixésemos algunha vez.
- Iso xa o sei, pero... - Todos estamos sufrindo.
Pero a nosa prioridade debe ser manter a seguridade do Refuxio.
Iso implica non abrir ningunha comporta.
Iso é, Betty.
Si, grazas, Betty. Cambiemos de tema.
Non queren atopalo.
De facelo, non estarían ó mando.
NON PERDAS A CABEZA
Ola, Davey.
Como che vai o día?
Mal, coma a todos.
ACCESO Ó ASCENSOR LISTO
Aguanta a porta.
Coida de Norm ata que volva, vale?
Non podo.
Vou contigo.
- Chet... - Isto é de tolos!
Nin sequera sabes o camiño.
Non é coma o Refuxio. É moi grande.
Chet.
Non vou deixar que ninguén máis sufra pola miña culpa.
Ai, Lucy.
Xa te teño.
Merda!
Só o tranquilicei.
Faría o mesmo contigo se me seguises.
Son un cagainas, pero grazas.
Vouno traer á casa.
Para! Lucy!
Estás tola?
Señorita! Ven aquí agora mesmo.
Lucy!
Lucy, non!
Pois non funcionou.
Moi ben.
Démosche un nome.
Comida, educación, un lugar no mundo.
Por iso,
esperamos que nos digas a verdade.
Por que te uniches a nós?
Para danar a quen me mancou.
Entendo que es amigo de aspirande Dane.
Si.
Sabes que está feride?
- Si. - Sabes quen llo fixo?
Non.
Os demais aspirantes din que fuches ti.
Non, eu...
Non faría iso.
Por que non?
Teu amigue ascendeu, ti non.
Tes ambición, non?
Fala.
Eu... non o fixen.
Non. Eu...
Quería que pasase. Iso está mal?
Si.
Violencia.
Só é unha ferramenta.
Usámola para controlar o Ermo.
Pero a violencia contra un irmán de Aceiro
é unha mostra de debilidade.
Ti es así?
Es débil?
Non quero selo. Eu...
Tes algo máis que dicir na túa defensa?
Eu só...
Estou agradecido.
Polos seus consellos, por dárdesme un fogar.
Non tiña un lugar no mundo, así que...
se podo axudar a mellorar a Irmandade...
transformala no Edén, o que sexa.
Aínda que implique entregar a miña vida, fareino.
Agradecerei á Irmandade por darlle sentido á miña vida.
Así me gusta.
Dende agora, serás o escudeiro do cabaleiro Titus.
Non pinta mal.
Polo menos non me rouban a comida.
Din que seguirei dentro da Irmandade.
Déronche o meu posto.
Quen o fixo?
Acoutei a lista a calquera destes camándulas.
- Gústache? Pois toma! - Non! Para!
Preguntaron se foras ti.
Si, a min tamén.
Ti non mancarías nin a unha mosca.
Aspirante Maximus,
a súa tarefa máis sagrada é protexer a Irmandade.
Despois, a súa tarefa máis sagrada é protexer a misión.
Despois, a súa tarefa máis sagrada
é protexer o voso señor, o cabaleiro Titus.
Acepta?
A nosa misión provén dos máis altos clérigos
da Mancomunidade.
Crese que un morador do Enclave
escapou.
O Enclave é real?
E que ten con el
un obxecto co profundo potencial
de facer dano á nosa nación, ou salvala.
Cada cabaleiro da lexión
rastrexará unha sección do ermo salvaxe na súa procura.
Irmáns,
nós existimos para momentos coma este.
Adiante! Con honra.
Que as vosas espadas moldeen a silueta do destino!
Bosquexo do obxectivo para o señor.
OBEXECTIVO
COMPAÑEIRO
Pode retirarse.
Como sabemos cal é a tumba?
Buscaremos as máis frescas, Slim.
Cada ano, don Pedro manda desenterrar o noso amigo, cortalo en anaquiños
e volver metelo onde estaba.
Bingo!
Carafio.
Disme que o miñaxoia supremo que buscamos é un maldito mutante?
Un respetiño.
Estás a falar dun posible compañeiro,
e dunha posibilidade de facermonos ricos.
Dixeches que o coñecías.
Só escoitei falar del.
O meu pai traballou con el.
O teu pai? E canto tempo leva este camándula podrecendo?
E se é un salvaxe?
Por iso trouxemos o noso amiguiño.
Un necrófago salvaxe non se resiste a unha galiña.
Se vai por el, matámolo.
Vaites, vaites.
Isto eou é unha produción amish do Conde de Montecristo,
ou é a maior festa de parvos á que me invitaron.
Benvido.
Son Honcho.
- Non nos coñeces. - Non.
Pois non.
Isto conta?
Dispárolle?
Queres pechar o peteiro?
Nós... temos unha proposta para ti.
Ten recompensa.
Unha moi grande.
Suficiente para retirarme, eu e os que estean comigo.
Si. Alguén fuxiu...
do Enclave.
E que che fai pensar que me importa un carallo?
Non é de onde marchou.
Pero interesarache saber cara a onde vai.
Vai buscar á pelella de Moldaver, en California.
É de onde es ti, non?
Orixinalmente.
E que cona sabes ti de onde veño?
Non parece moi agradecido. Non, rapaces?
¿E se volves a ese buraco
para que don Pedro se divirta contigo nos próximos 30 anos?
O que vos digo, mozos,
e que cando alguén di que é o seu último traballo,
é que non está moi implicado.
Pode que nunca o estivese.
Pero eu, pois...
fago isto por amor ó arte.
O NECRÓFAGO
Tes razón nunha cousa, amigo.
Este foi o teu último traballo.
A paga non é a que esperabas,
pero xa sabes o que se di por aí.
Os vaqueiros preguiceiros...
sempre nos amañamos.
ESTA TEMPADA EN FALLOUT
Ai, ola!
E se acendemos a luz?
Tes que volver á casa.
Aquí, os refuxiados estades en perigo.
Non volverei sen meu pai.
Poderías ter destruído os últimos vestixios da civilización.
E ti que miras?
Vexo un criminal.
Non sei que trama a xente do Refuxio 32.
Pero de seguro non é bo.
Que pasou aquí arriba?
Todos queren salvar o mundo. Pero non se poñen de acordo.
Haberá superviventes?
Hai canto tempo fundaches o Ermo?
Moito.
Que es ti?
Son ti, ruliña.
Só dálle unha chisca de tempo.
- Benvida! - Que carafio!
Hollywood fóra.
Es un produto. Eu tamén.
A fin do mundo é un produto.
Vault-Tec é unha empresa billonaria, dona da metade do mundo.
Todo é unha conspiración?
A xente ten que actuar.
Aquí non queda nada limpo, refuxiada.
Xa o verás.
Se lle botas unha ollada ó Ermo,
parece que reina o caos.
Pero sempre hai alguén tras o volante.
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro