POPRZEDNIO
Tu wszystko jest zanieczyszczone.
Sama zobaczysz.
Chyba nie powinniśmy im pomagać. To mordercy.
Co proponujesz?
To, co oni zrobiliby nam.
Rety.
Zabili mojego męża.
Twój ojciec postąpiłby właściwie.
W porządku?
Radzie nie spodobała się ta akcja
z otworzeniem drzwi dla Lucy.
Już nie jestem strażnikiem bramy.
Potrzebuję tej głowy. Inaczej nie ocalę taty.
Nie można tak traktować ludzi.
A to dlaczego?
Tak głosi złota reguła.
Tu mamy własną złotą regułę.
Nie daj się zwieść bzdurom.
KLINIKA WESTSIDE
Roger!
Nazywam się Roger.
Nazywam się Roger!
Roger. Nazywam się Roger.
Nazywam się Roger.
Czołem, Rog.
Cześć.
A co ty tu robisz?
Też polujesz na tę nagrodę?
Ano.
Szlag.
Jak się czujesz?
Sam wiesz.
Łatwo nie jest.
Gładkoskórzy bywają niemili.
Sam sobie jednego sprawiłeś.
Przemiana?
Być może.
Może.
Nie masz może fioleczki?
Odrobina i stanę na nogi.
Wiesz, że zapłacę.
Przykro mi. Sam nie mam.
Nie szkodzi.
Choć ty i twoja gładkoskóra koleżanka
powinniście stąd wiać.
Bo będzie nieciekawie.
Dobrze mi szło.
Od pierwszych objawów minęło 28 lat.
Cholera.
No ale ty?
Nikt tyle nie wytrzymał.
Jak długo przemierzasz Pustkowie?
Długo.
To sporo fiolek.
Umiem na siebie zarobić.
Powiedz,
pamiętasz jeszcze smak jedzenia?
Makaron z serem BlamCo.
Szarlotka z lodami.
W mordę.
Szarlotka.
Moja mama dodawała...
Czemu to zrobiłeś?
Jesteś chory.
Przestań, proszę!
Wiem, że jest ciężko, ale nie musisz...
Nie musisz się uciekać do...
Do...
Jak cię zwą?
Lucy MacLean.
MacLean.
Cóż, Lucy MacLean,
na powierzchni ciężko o owoce w puszkach i słodkości.
Czasem trzeba kogoś zjeść.
W krypcie też mieliśmy trudne chwile.
Wielka zaraza z roku '77.
Wszyscy na kwarantannie, nikogo na polach.
Głodowaliśmy.
Moja matka też.
Tata schudł do 58 kilo,
a do tego się nie posunął.
Co cię tak bawi?
Ludzie jedno mówią,
co innego robią.
Tatko był pewnie pierwszy w kolejce do garkuchni.
W śliniaczku z rysunkiem tyłka sąsiada.
Jak ty możesz tak żyć?
Po co?
Dobre pytanie wymaga kolejnego.
Dlaczego sam to robię?
Dalej, krypciaro.
Suszone mięsko samo się nie wytnie.
REG MCPHEE NA NADZORCĘ
WOODY – NADZORCA PRZYSZŁOŚCI
- Cześć, Woody. - Cześć, Reg.
Fajne plakaty.
Dziękuję. Twoje też niczego sobie.
Jak idzie?
Pytałem o wszystko. Kim jest, dla kogo pracuje,
po co uprowadzili MacLeana,
w jakiej strukturze działają, jeśli w ogóle jakąś mają.
I nic?
Dwieście lat i zero kontaktu.
Biedne stworzenie wiele przeszło.
- Co on robi? - Nie.
Proszę przestać. Zrobi pan sobie krzywdę.
Chuj ci w dupę!
Lepiej go uśpijmy.
Dla jego bezpieczeństwa.
Jutro do tego wrócimy.
Tu jesteś. Tak myślałam.
Upiekłam placek, chcesz?
Pamiętam, jak pierwszy raz jadłeś placek z rabarbarem i lodami.
Smakował ci.
Chcesz porozmawiać o tym, co powiedziałem.
Dlaczego?
Ludzie się wzburzyli.
A tobie się to nie podoba.
A tobie?
Nie tylko tobie doskwiera brak twojego ojca.
Ludzie cierpią. Są zagubieni.
Twoja siostra odeszła. Zostałeś tu ostatnim MacLeanem.
Twój głos jest ważniejszy, niż myślisz.
Ukryłem się.
Podczas ataku ukryłem się w schowku.
To cię złości?
Co to zmienia?
Przeciętni chłopcy,
gdy się wkurzą, obsikują ścianę.
Ale ci mądrzy, tacy jak ty...
Ciesz się, że nie widziałeś, do czego to prowadzi.
Bądź ostrożny.
Tylko o to proszę.
Zaczynasz łapać.
I jak się ma złota reguła do tego, co ci teraz siedzi w głowie?
Czym ty jesteś?
Tobą, złotko.
Kwestia czasu.
A ty dokąd?
Nie uciekniesz mi.
No i proszę, charakterek.
Nie!
To jak dotąd
było najbliższe uczciwej transakcji.
Pomyślałam, że spytam, jak się czujesz.
Kiepsko, szczerze mówiąc.
Straciłem Lucy,
a potem posadę strażnika bramy.
No tak.
Jak sobie radzisz po...
stracie ojca nienarodzonego dziecka?
Też kiepsko.
Właśnie sprzątałam rzeczy Burta.
Chcesz coś z nich wziąć?
Pewnie.
Tyle mi po nim zostało.
Był dobrym człowiekiem.
Tak myślisz?
Pewnie. A nie?
Cóż.
Dbał o buty.
Jedną z niewielu rzeczy, które kochał.
Wystarczyło zagadnąć go o pielęgnację butów.
Mógł wałkować temat, aż wszystkich zanudził.
Kochałam go.
Te potwory mi go odebrały.
Tragedia. Gnojki.
Będzie mi miło,
jeśli weźmiesz jego buty.
Dzięki, Steph.
No to...
Będę je nosił.
Dobrze. I to.
Burt.
Nie, zaczekaj. Nie zdejmuj.
Jasne, przepraszam.
Co ja wyprawiam?
Burt.
- Tak, to ja. - Tak.
Masz aż tak mokro?
Burt!
SUPERDUPERMARKET
Transakcja.
Tak?
Fiolki na dwa miesiące.
Za kobietę, stan doskonały.
Niemal.
Ocena stanu wymaga badania.
Niech wejdzie.
Co tam jest?
Zaraz się dowiesz.
Sprzedajesz mnie?
Tu długo nie pociągniesz, złotko.
Spróbuj szczęścia w środku.
Dalej.
- Witaj! - Co jest, kurka?
Kurka? Nie ma tu kur.
Jest czwarty model General Atomics International.
Czyli ja. Zapewne jest panienka kobietą.
Błagam. Nazywam się Lucy MacLean. Mojego ojca zabrano...
Uprowadzono mnie.
Stoi tuż przed...
Brak panience palca.
To niedopuszczalne.
Zajmiemy się tym. Za mną.
No dobrze.
Proszę wybaczyć bałagan. Czas tak szybko leci.
Zwłaszcza odkąd straciłem jego poczucie podczas wojny.
Pewnie minął już z tydzień.
Zechce panienka spocząć na łóżku?
Co my tu mamy?
Ten za gruby, ten usechł. Ten się nada.
Dobrze, że nie padło na kciuk.
Palców mamy raczej niedostatek.
Poproszę panienki dłoń.
Poczuje panienka ukłucie.
- Dziękuję. Ale... - Rajuśku.
Jestem bardzo wdzięczna,
ale ryba zjadła mi głowę, której potrzebuję,
- by ocalić... - I już.
Lepiej, prawda?
- Dziękuję. - Do usług.
Wspaniałe uczucie.
Preferujesz odzież wykonaną z włókien syntetycznych wysokiej jakości,
klasyczną bawełnę czy bawełnę wzbogaconą poliestrem?
Masz prawdziwą bawełnę?
Oczywiście. Panienka nie ma?
Dziękuję.
Wiesz...
Ten stwór, który mnie tu przyprowadził...
Panienka jest nieszczęśliwa.
- Nie był dla mnie miły. - Doprawdy?
Nie stosował się do złotej reguły,
założył mi smycz i kazał mi pić z kałuży.
Chyba zwierzęce siuśki.
Ciekawe.
Myślałam, że będę tu seksniewolnicą.
Że co? Cóż za okropny pomysł.
Zamierzam tylko wyciąć panience narządy.
Nadjeżdża deser.
Cześć, Norm.
Veronica.
Czekaj, dostali galaretkę?
Takie rozkazy.
Co by zrobił twój ojciec?
Sam by im ją rozdawał.
Tak. Był kochany.
Chcesz?
Nie dowiedzą się.
Wstawię sobie do lodówki.
Na co się gapisz?
Na mordercę w klatce,
który płaci za to, co zrobił.
Za krzywdę niewinnych mieszkańców Krypty 32.
Nie wiem, co oni knuli,
ale niewinni to oni nie byli.
REJESTR KOMUNIKACYJNY KRYPTY 33
Jest 31, 32, 33...
UZYSKIWANIE DOSTĘPU DO ARCHIWUM KRYPTY 32...
ODMOWA DOSTĘPU
Norm, cześć.
- Chcesz się wyrwać? - Tak.
TĘDY DO 32
Może mnie wkręcali, ale jeden bandyta mówił,
że z 32 jest coś nie tak.
Dla mnie to kiepska rozrywka.
- To co tu robisz? - Nie wiem.
Może nadal kochasz moją siostrę,
a ja ci o niej przypominam?
- Tak nie wolno. - Chodź.
Musisz to zobaczyć.
Nie wolno.
Widzisz?
Cokolwiek się tu stało, było dawno temu.
Ostatnie funkcje życiowe wykryto dwa lata temu.
Dzieńdoberek.
Ta mysz może udzielić nam odpowiedzi.
Tę kolonię nazwano mysią utopią.
Myszy mają w niej wszelkie udogodnienia.
Tyle żywności, ile zdołają przejeść, mnóstwo miejsc do spania.
W końcu przekroczą jednak limit populacji.
Zaczną walczyć o niegdyś obfite zapasy,
o niegdyś ogromną przestrzeń.
Walczące o przetrwanie myszy pożerają się nawzajem.
Skoro już byli martwi, kiedy zjawili się bandyci,
to kto ich zabił?
Chyba sami się wytłukli.
To bez sensu.
ZNAMY PRAWDĘ
LODY ZE ŚWIEŻEGO MLEKA PROSTO Z NASZEJ MLECZARNI!
Lucy.
Słoneczko, co tu robisz?
Martha. Nazywam się Martha.
Wybaczcie. Oto najnowszy nabytek.
Kurde.
Ile wołają, Snip-Snip?
Sześćdziesiąt fiolek.
- Może być. - Wspaniale.
Skrój ją od razu, pojedzie kolejnym transportem.
Doskonała myśl, jak zawsze.
- Dzięki. - Panowie wybaczą.
Milusi jest.
Skąd panienka jest?
Nigdy tam nie byłem. Może kiedyś uda mi się wybrać.
Jesteśmy. Bierzmy się do pracy,
żeby wspólnik nie musiał czekać.
Nie możesz tego zrobić.
Potrzebuję tych narządów.
Bez obaw. Małe rachu-ciachu i po strachu.
Panienka się nie rusza.
Nie zaboli nic a nic.
Przepraszam.
Proszę... Przepraszam. Czy mogę...
Żaden problem. Do usług. Z radością.
Witaj. Do usług. Nie ma tu kur.
ABRAXO – UDRAŻNIACZ RUR
Zawsze na służbie.
Na służbie.
Ręce do góry.
Róbcie, co mówię, a nic mu nie będzie.
Przecież to robot.
Jakbyś groziła klimatyzatorowi.
Chociaż klimatyzator by się przydał.
To by było coś, klima. No ale czaisz.
O tak.
A ona sczaiła?
Tak.
Chyba tak.
Dlatego napełniłam strzykawki udrażniaczem.
Snip-Snip, powiedz im, jak działa udrażniacz.
Jeśli rura się zatkała,
wlej Abraxo, nie daj ciała.
Skrajnie trujący środek.
Dobra, możesz iść.
Nie tylko ja.
Oni też.
Dziękuję!
Wszyscy, mówię.
Nie rozumiesz, paniusiu.
Nie bój się.
Jesteście wolni. Idźcie.
ZDZICZAŁY
O raju.
Czy coś się...
Czołem.
Do widzenia.
Martha. Nazywam się Martha.
Nazywam się Martha.
Tak. Nazywasz się Martha.
Nie.
Martha. Nazywam się Martha.
Proszę cię.
Wiem, że tam jesteś. Porozmawiajmy.
Proszę!
Panienka wybaczy.
Mogę jakoś umilić panience dzień?
Nie, dziękuję.
Rany.
No dobrze.
Można śmiało założyć, że im odbiło.
To nie wyjaśnia, jak weszli tu bandyci.
ŚMIERĆ ZARZĄDOWI
Oni oszaleli. Jeśli ktoś tu przeżył,
pewnie otworzył drzwi, a bandyci sobie nimi weszli.
REJESTR DRZWI KRYPTY
UZYSKIWANIE DOSTĘPU...
Drzwi otwarto od zewnątrz.
Nie. Bez Pip-Boya to niemożliwe.
- Mieli Pip-Boya. - Czyjego?
Mojej mamy.
Bez tego zamienisz się w takiego stwora?
Tak to działa?
Może też będę tak wyglądać.
Ale nigdy nie będę jak ty.
Złota reguła, skurwielu.
Bez jaj.
Chętnie bym się podzielił.
Ale nikt was nie zapraszał.
CZŁOWIEK Z DEADHORSE
Jak Meksykanie chwalą zmarłych, mówią: „Feo, fuerte y formal”.
„Był brzydki, silny i miał godność”.
Cóż, Joey,
dwie z trzech cech masz.
Żryj ołów, komuszy sukinsynu.
Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger