ANTERIORMENTE EN FALLOUT
Morro por verlle a cara a todo o mundo cando volvamos
co obxectivo.
Maximus.
Agora esta cabeza cheirenta é miña!
Non é raro que o supervisor sempre veña do 31?
BETTY PEARSON 31 Ó 33
Algúns de nós mudarémonos ó Refuxio 32 para un novo comezo.
Mataron o meu marido.
Se o teu pai estivese aquí, faría o correcto.
O radicalismo estase a apoderar de Hollywood.
Ven a unha reunión.
Descubre onde traballa a túa muller.
Señor Howard?
Son admiradora súa.
Benvidos ó Refuxio 4.
Non vaias ó 12.
De onde vén a enerxía?
Atopaches o núcleo de fusión.
Xa chegamos, Sandra!
Sandra?
Grazas, ruliña.
Espera, pensabas que...?
Veña, ho.
Espera fóra, Sandra.
Gandeiro importante, non?
É que...
Eu tamén teño certa importancia.
Pero hoxe...
só procuro información.
Direille o que queira se nos deixa en paz.
Non sei se me equivoco,
pero oín que tiñas tres fillos.
Tiña un fillo máis vello, pero marchou.
Liscou con esa pendanga do outeiro hai dous anos.
Non volvemos saber del.
Sempre xorde algún grupo novo, non si?
Un novo grupo de crentes con ideas tolas de carallo
que pensan que van salvar o mundo.
Como dixeches que se chama o teu fillo?
Chamábase Rufus?
Non dixen...
Ti debes ser Tommy.
Que fixeches? Que é ese sobre?
O que pasa, papá, é que o bo de Rufus
tamén lle presentou esa muller a Tommy.
Segundo isto,
Rufus mandoulle unha morea de chapas para pagar un mensaxeiro
e que entregase "san e salvo un desertor do Enclave".
Que llo entregase a esa tola do outeiro, Moldaver.
Pero o meu problema é que,
cando conseguín esta carta do teu irmán,
xa non se podía ler moi ben.
Por algunha razón, non dou coa súa localización.
Se me dis onde está,
marcharei decontado.
Síntoo.
Dálla, fillo. Dálla xa.
Non quería pasar a vida escarvando.
Quero construír algo, poder...
Dille o que precisa ou mataranos a todos!
Incluída a túa irmá pequena.
Está no observatorio.
Agora déixanos en paz, por favor.
Ti que pensas, Tommy?
¿Podo marchar tranquilo ou vas intentar xogarma
polo que lle fixen ó teu irmán?
Non o fará.
Pode que hoxe non, pero igual outro día.
Tommy!
Que ten California que todos viñemos a este lugar?
Pode que sexa o sol, ou a amabilidade da xente.
E cando pensamos na promesa do soño americano,
CAPELA HOLLYWOOD FOREVER SERVIZO EN CURSO
pensamos en California.
Pero só é un soño. Non é real.
Contáronnos que a bomba atómica sería a fin da guerra.
Pero non foi así, non?
Dixéronnos que os EUA seguían mellorando.
Que avanzabamos cara a un futuro mellor.
Pero o futuro achégase, e podemos velo.
O seu "futuro mellor" é o bordo dun precipicio,
e acércase rápido, non?
Os soldados contra os que loitamos, as súas familias,
temos máis en común con eles
que coa xente poderosa, o noso inimigo real.
Xa basta de parvadas.
Coop. Vamos, Cooper.
Señor Howard?
Síntoo, non escoitei ben.
Dixen que...
xa basta de parvadas.
Non me dera conta de que o pistoleiro máis famoso dos EUA era tan sensible.
Teño principios, señorita Williams, iso é todo.
¿E canto lle pagou Vault-Tec
para que deixara os seus principios a un lado?
Isto son os EUA.
Todo o mundo está patrocinado, non me dá vergoña traballar.
Vault-Tec é a empresa máis grande dos EUA.
Invístense moitos cartos na venda da fin do mundo.
Tamén se invisten na venda
dunha ideoloxía que remata en miseria.
Síntoo. Isto foi un erro. Xa marchamos.
Non, alédame que trouxera o señor Howard.
Sabe o que? Resulta que coñezo a súa muller.
Unha cara súa que igual vostede ignora.
De que a coñece?
A súa división mercou a miña empresa.
Estabamos desenvolvendo unha tecnoloxía difícil de monetizar.
Fusión fría, enerxía infinita.
Estaba a piques de logralo cando Vault-Tec
decidiu mercar tódalas empresas nas que traballara.
Todas? Iso en que a converte?
Nunha comunista millonaria?
A hipocrisía é coma a violencia.
Se só a poden usar os malos, gañarán.
Si? Contareiche un segredo do negocio.
Os malos non adoitan crer que o son.
Os EUA están inmersos nunha guerra de recursos dende hai unha década.
Vault-Tec mercou o xeito de rematar esa guerra.
A mesma na que vostede loitou.
E agora vano deixar pasar?
Todo porque non encaixaba no seu modelo de negocio.
Preciso a súa axuda para recuperalo.
Que é isto?
É un micrófono.
Un micrófono? ¿Estame a pedir...
que espíe a miña muller?
- Boa sorte coa revolución. - Quede con el.
Coma un agasallo.
Non son comunista, señor Howard.
É unha palabra noxenta que usan para describir a quen non está tolo.
Acollémoste no noso fogar,
curámosche as feridas, démosche comida e auga.
Pero tiñas que ir ó andar 12.
Vin o que lles faciades a esas mulleres.
Experimentades con elas. Estades enfermos!
Ten que ver o holodisco.
Vale. Móstrallo.
Moi ben.
- Que é isto? - A túa historia.
Supervisor Hawthorne, rexistro final.
Neste punto, sería irracional
non asumir que estas serán as miñas últimas palabras.
Pero, a pesares do resultado,
reitero que a sociedade gobernada por científicos
é a estrutura social ideal.
O que ocorreu aquí non debe usarse como exemplo
para probar que pasa cando os científicos teñen todo o control.
Preciso axuda!
Hibridar humanos con especies resistentes á radiación ten potencial.
Os nosos suxeitos non foron moi dóciles.
Cassandra!
Ai, Deusiño!
Non!
Síntoo, había tempo que non vía estas imaxes.
Pero é un potente recordatorio da misión que ten este lugar.
Eu... non entendo.
No laboratorio, vin os vosos doutores...
Tentando mitigar a dor das pobres almas que a vosa xente condenou a este lugar.
Os residentes orixinais do Refuxio 4
usaron os seus devanceiros como cobaias, ata que se rebelaron.
A criatura do vídeo era o meu tío avó Peter, por parte de nai.
Síntoo. Eu...
Non tiña nin idea de que os refuxiados orixinais eran... tan raros.
O meu refuxio non é así.
Cal era o experimento no 33?
Pois... non hai experimento ningún.
A túa ignorancia non escusa a túa crueldade.
Infectaches o noso fogar con violencia, e agora debes pagar por iso.
Non!
Por favor, son boa persoa.
Por favor, deixádeme marchar!
GASOLINEIRA
Remataches?
Veña, alá imos.
Merda.
Vou espichala.
Ese é o meu pé! Non é comida, vale?
Sabes o que? Se foses unha persoa,
non terías amigo ningún, sábelo?
Teño que reestudar o asunto.
Que preciso?
A parvada esta. Tamén a queres?
Coma todo o mundo.
Pois mira ti, é miña!
Cres que todo é para ti.
Es moi egoísta, sábelo?
Mordes cando queres, vas onde queres...
Sempre fas algo.
Vale. Xa estamos.
Isto non podes comelo.
BEBE NUKA COLA XEADA
Sabes o que?
Si, isto é xenial.
Espazosa.
Non hai quen te controle.
Teño unha misión moi importante e non podes estragala.
Máis importante ca ti, ca todos.
Xenial.
Ves? Tes unha ventá e todo.
Estarás ben.
Podes respirar, verdade?
Busco unha torre de radio.
Teño que falar coa Irmandade, darlle a cabeza.
A gloria está preto.
Todos somos sobreviventes.
Tivemos sorte ó atopar este santuario de paz,
de tolerancia.
Non importa de onde veñades ou cales sexan as vosas crenzas.
Merecedes seguridade.
A menos que...
ameacedes esa paz.
Por causares dano a un compañeiro sobrevivente,
condenámoste a morte...
por desterro á superficie!
Desculpa.
Xa case está.
Hai que afiar isto, por favor.
Deixaredes que marche, así sen máis?
Esa é unha perspectiva optimista, vaia que si.
Matarante na superficie de inmediato, Deus sabe o que.
Por iso che damos provisións para dúas semanas.
Grazas, Kathy.
Despois quedarás soa, Goosey.
Iso...
é moi xeneroso pola vosa parte.
Xa é hora de mover o cu!
Podo preguntarvos unha cousa?
Obviamente, alguén levará as provisións á superficie.
O meu amigo está moi contento aquí.
É boa persoa.
Merece estar nun lugar agradable, a salvo.
Coma este.
Sei que non teño o dereito
de pedir favores, pero...
EXPULSAR
El pode quedar?
Reserva de enerxía iniciada.
Deixade que marche!
Para, Titus.
Van deixar que marche.
En serio?
Si.
Síntoo.
Mirade a ver como está.
Que?
Roubamos o seu núcleo de fusión.
Si, pero...
precisábao para a armadura.
Sen o núcleo de fusión,
a súa enerxía de reserva só durará uns días. E...
E logo que?
Non.
- Si. - Non!
Temos que devolvelo, é o correcto.
Sen o núcleo, a armadura é inútil. Non serei cabaleiro.
Tampouco o serás se lle roubas á xente.
Si, pero podo axudar a xente coa armadura.
Coma a ti, por exemplo. Quero axudarche.
¿Seguro que queres devolvelo, aínda
que non recuperes o teu pai?
Se meu pai descobre que destruín unha comunidade enteira para salvalo...
romperíalle o corazón.
Non podo.
Veña.
Grazas!
Pensando nesas ostras?
No meu Refuxio non temos ostras.
Temos atún en lata.
Pero se che gustan as ostras, seguro que o atún en lata tamén.
Tiña que casar cun estraño doutro Refuxio.
Pero non saíu moi ben.
Non teño moita sorte no que a estraños se refire.
Pero, Titus,
podo dicir sen dúbida,
que es o mellor estraño que coñecín.
Es unha boa persoa, Titus.
E, se ti queres,
cando todo isto remate, poderías vir vivir no Refuxio 33.
Comigo.
Debería dicirche algo.
- Só di que si. - Non me chamo Titus, senón Maximus.
Titus é o nome do cabaleiro que posuíu este traxe antes ca min.
Ameazoume e, en lugar de axudalo,
vino morrer.
Apropieime da súa armadura. E Mentinche.
Así que toda esta leria sobre...
que son boa persoa...
Acabo de botarlle ácido na cara a un home inocente.
E só estiven fóra dúas semanas.
O Ermo é tremebundo.
Si, ás veces.
Queres vivir comigo no meu Refuxio?
Si.
Si, claro.
Vamos atopar esa cabeza.
Ola, que tal! Son o picadiscos Carl da KPSS, emitindo
dende a base dunha antiga beleza, Hollywood Hills.
Coma case sempre na KPSS, esta semana é a semana do violín.
Estas horas en antena dedicaranse á adoración
da miña exigua, pero rica, colección de temas de violín.
Así que anímonos a relaxarvos e gozar
do son rústico e brioso dos xa esquecidos violíns.
Se non vos gusta o que escoitades,
lembrade que non quero visitantes por aquí.
Unha postal será suficiente.
Dito isto, que gocedes dos violíns.
Perdoa!
Non me mates! Son médico. Podo axudarche.
Non atopo moita xente que viaxe cunha cabeza humana.
Isto... non é nada, en realidade.
É coma unha... lembranza. Nada...
Ai, si?
Benvido á miña modesta farmacia.
Senta, querido.
Vexamos ese peíño malferido.
Xa vin isto antes.
Alguén me pisou!
Si, ás veces é letal.
Pero tes sorte. Eu teño a cura.
Teño na miña posesión soros e pocións
para cada doenza ou desgraza que lle poida suceder
a viaxeiros errantes coma ti.
Que me impide matarte e coller todas as túas menciñas?
Ben, cando falamos de soros,
non moita xente coñece a diferenza entre velenosos e benignos.
Unha cor verde turbia podería ser boa para os humores,
un chisquiño de trevo salgado e...
É o son do teu intestino baixo desfacéndose no puto chan.
Pero cal é cal?
- Cal é cal? - Moi ben.
Pero dáme o bo.
Vale.
Antes de comezar, falemos da miña tarifa.
Non teño chapas. Pero...
Vaia!
- Iso é...? - Un núcleo de fusión.
Xa non se ven moitos deses, non si?
Pero se queres sobrevivir...
non é un mal trato.
Moi ben. Cólleo.
Veña, comecemos.
Este elixir da miña fabricación cúrao todo.
E cando digo "todo", é todo.
Pero advírtocho. Non sabe moi ben.
- Dámo xa! - Vale.
Síntoo.
Pero os resultados...
Cago no demo.
Grazas.
Non é nada, rapaciño.
Sabes onde podo atopar a torre de radio?
Teño que falar coa miña base.
Hai unha nesa dirección, pasando o gran cráter,
no medio dese inferno.
Preto dunha cidade chamada Shady Sands.
Shady Sands? É radioactiva de carallo.
Pero ti xa non tes que preocuparte diso, non, rapaciño?
Abur! E ata pronto.
Dámo!
Que che dean!
Ola, Refuxio 33.
Como preparación para repoboar o noso querido Refuxio 32,
a supervisora Betty diravos hoxe que Refuxio se vos asigna.
Lembrade que, acabades onde acabedes, ese é o voso fogar.
Que pasou?
Non o sabemos.
O doutor di que parece veleno de rata.
Descubriremos quen o fixo.
Deixádeme! Eu non faría...
Eu non faría nada así.
Máis mortes.
Oxalá rematase.
Que che dixen, Norman?
As palabras son poderosas.
Á xente non lle vai gustar.
Á xente gústalle queixarse.
ASIGNACIÓN DE REFUXIO INICIAR
ENVIANDO ASIGNACIÓN PARA A REPOBOACIÓN
PARABÉNS! QUEDAS NO 33
ADEUS! MÚDASTE PARA O 32
Merda!
ADEUS! MÚDASTE PARA O 32
Ben!
PARABÉNS! QUEDAS NO 33
ADEUS! MÚDASTE PARA O 32
Ola, Norm.
Que terrible o dos saqueadores, non si?
Non tardes. Estou co bebé, e ti tes que facer as maletas.
Botarémoste de menos, Norm.
Ti tamén vas.
Si.
A Steph e a min déronnos unha unidade
onde estaremos os tres.
E vas esquecer sen máis todo o que vimos?
Penso que é bo momento para comezar de cero.
Ti cres?
Non son o único que o cre.
Chet.
Es un covarde. Sábelo, Chet?
Todos o somos, Norm.
Por iso vivimos nun Refuxio.
Veña, imos buscar o teu pai.
PROTOTIPO 24.008.2A DE VAULT-TEC MODO DE ESPERA
ESTABLECENDO CONEXIÓN
Teño tres chocolates quentes listos. Dous con nubes e un sinxelo.
- Tres? Tes un para min? - Si.
Vale. Vou nun minuto.
Moi ben.
O teu chocolate, ruliña.
Se queres, tamén podes coller as nubes do meu.
E papá?
Agora vén. Que tes aí?
Tes razón, Roosevelt.
En que estou a pensar?
Lloyd e Cassandra son científicos
especializados no efecto da radiación no ADN humano.
Así é,
e viviremos a traballaremos aquí, no Refuxio 4,
liderando unha comunidade gobernada só por científicos.
Eu fago de heroe nas películas, pero vós sódelo de verdade.
Non irán cans ó Refuxio?
É unha mágoa, Dogmeat, pero non es el.
Van vir buscarme en calquera momento.
Grazas por deixarme a radio.
- Es moi amable. - Non é nada.
Entón, dicías que a algunha xente
non lle gusta esta música? En serio?
A xente altérase.
Non aprecian que estas son as gravacións orixinais.
Xa non se escoita nada parecido.
O baixo, os agudos, os medios...
Claro... Iso é.
- Aí está. - Iso. Xa, claro.
Son os medios, non?
- Si. - Si.
- Vaia, como se oe esa cousa. - Pois si.
Non se oe, escóitase.
Xa, si. Gústame moito.
Algunha xente non ten cultura musical.
- É unha mágoa, creo eu. - Totalmente.
Pois si.
Moi bo traballo coas trampas. Excelente.
Grazas!
NON SE ADMITEN PETICIÓNS
Esa é unha marabilla.
Críticos.
Xa.
A xente non sabe ser amable.
Son os teus amigos?
Merda.
Vaia, pois non.
Merda! Que malo son sen a mira.
Só queremos a cabeza.
Quen es ti?
A persoa que a cortou.
Pois...
Por que non estou morto?
Eu non faría iso.
Non vou deixala aí.
Non.
Thaddeus...
Creo que podes ser un necrófago.
Ai, non!
Que parvo fun! Non debín confiar nun doutor tan fedorento!
VISITANTES NON
Caralliño.
A Irmandade.
Hostia. Merda.
Merda! Mataranme se o descobren.
Non son boas novas? A Irmandade é boa, non si?
É unha organización complicada.
Dáme a cabeza, Thaddeus.
Distraereinos. Poderás fuxir.
Farías iso por min?
Dáma.
Grazas.
E perdoa por todo. Non pretendía...
Vale. Encantado, abur!
Que fas?
Queren unha cabeza? Pois dareilles unha.
Atopa o teu pai.
Volve á casa. É o que quero.
Ven comigo.
Non deixarán de buscar o artefacto.
- Non vou marchar. - Confía en min.
Esperareite. Vale?
No Refuxio 33. Búscame.
Fareino.
Debemos despedirnos dos amigos que nos marchan para o Refuxio 32.
Escollémolos por seren agradables e perseverantes.
E por moitas outras calidades propias dos pioneiros exitosos.
- Por suposto, cada Refuxio... - Non penso ir.
Non penso ir. Non penso...
Perdoade. Eu non vivo aí.
Vivo... aquí.
Vivo aquí.
Desculpade.
Perdón. Deume unha arroutada.
Perdoade. Estou ben.
Procedede.
Grazas.
E, por suposto, cada Refuxio precisa un supervisor.
Tras acordalo co Alto Consello,
alédame anunciar
como supervisora provisional do Refuxio 32
a Stephanie Harper.
Así, os nosos amigos convértense en veciños.
Boa sorte ós do 32!
Dádelle!
BENVIDA, SUPERVISORA ACCESO
CONTRASINAL REQUERIDO
CARGANDO...
QUE QUERES FACER HOXE, SUPERVISORA DO 33?
MANDAR MENSAXE Ó SUPERVISOR DO 31
CARGANDO...
MENSAXE INTERREFUXIO DO 33 Ó 31
HOLA.
COMO ESTÁS?
PRECISO VOLVER Ó 31.
HAI ALGÚN PROBLEMA?
A MISIÓN NON MARCHA SEGUNDO O PLAN.
ENTENDO.
VEN Ó 31 INMEDIATAMENTE.
Ola?
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Paula Maneiro