W różnych kulturach łączenie się w pary jest często podstępnym tańcem.
W imię seksu, miłości i wszystkiego, co się z tym wiąże,
gra się na wyobrażeniach
w celu uwydatnienia lub ukrycia pewnej rzeczywistości.
Camille, jestem zaręczony.
-Z ładną dziewczyną z imprezy. -Mira.
Tak ma na imię.
Czekałem na dobry moment, by ci powiedzieć.
-Może, zanim mnie pocałowałeś? -To ty mnie pocałowałaś.
Naprawdę? Czepiasz się takich rzeczy?
Dobra, jasne.
Ja zaczęłam, ale mnie nie zatrzymałeś.
A to ty wiedziałeś o zaręczynach.
-Tak, to był błąd. -Tak myślisz?
Słuchaj, Camille, źle się z tym czuję.
Ja czuję...
Czuję się jak idiotka.
Chodź tutaj.
Nie, proszę.
Żegnaj, Ian.
-A nie mówiłam? -Cholera.
Nic mi nie jest. Naprawdę.
Nie wierzymy ci.
Masz we włosach tęczową posypkę.
To zupełnie normalne.
W starożytności ludzie ucztowali po stracie.
Bycie tak blisko awansu, kiedy zwolnili Robin,
zasługuje za odrobinę rozpaczy z lodami w łóżku.
Dobra.
Tu nie chodzi tylko o pracę.
Mam déjà vu z 2016 roku.
Nie damy ci zaszyć się tu przez Iana, jak ostatnim razem.
Nie. Wstawaj. Wychodzimy.
Nie rozumiecie. Byłam tak blisko pełnego etatu.
Wszystkich dodatków, podwyżki i stałego stanowiska.
I tak, jasne! Zaręczyny Iana mnie zaskoczyły.
Nie widziałaś na imprezie, czy jest w ciąży?
-Nie! No co ty! -Czemu o to pytasz?
-A niby czemu ludzie się pobierają? -Bo się kochają?
-Jeszcze gorzej. -Dawaj!
Wolałabym, żeby mój były poślubił zdzirę,
z którą wpadł, niż zakochał się w kimś innym.
-Ona nie pomaga. -Wiem.
Nigdy.
Zerwałam z Ianem dla kariery, a i tak nie wypaliło.
Gdybym z nim wyjechała, byłabym na jej miejscu?
-Nie możesz tak myśleć. -Wybrałaś siebie.
Faceci cały czas tak robią i nie żałują.
A jeśli żałuję? Kiedy się całowaliśmy...
-Co? -Chwila!
Jest zaręczony i cię pocałował?
Wiem. Ale było tak, jak powiedziałaś.
Jakby wszechświat chciał, żebyśmy byli razem.
Odzyskaj go. Podaj tę brytyjską ździrę do urzędu imigracyjnego.
Nie chodzi nawet o nią. Miałam plan.
I nic z tego nie było jego częścią.
Ja pierdolę.
Walić to.
-Nie! -Nie, skarbie!
-Chodź! -Co chcesz robić?
Nie musimy wychodzić. I tak mam jutro wywiad z Forbesem...
Całe pięć minut bez wspominania o Forbesie.
-Wybacz, że jestem z siebie dumna. -Może spacer pomoże?
Tak, anulowałam wszystkie plany.
Jakie? Ty nie masz wywiadu z Forbesem.
-Niepotrzebna złośliwość. -Sama zaczęłaś.
-Spokój! -Ty zaczęłaś!
Wszystkie zaczęłyśmy, a teraz to skończymy.
Nie!
Widzisz, Camille? Nie jest lepiej być poza domem?
Pewnie.
Niezła przejażdżka. Dzięki, za Ubera, Ang.
To Uber Black. Nie ma za co.
Stać cię na to? Znowu używasz mojego konta?
-Wszystko psujesz. -Myślałam, że masz pracę.
Pierdolę to! Gówniana rola w gównianym show.
Stać mnie na więcej. W show-biznesie percepcja jest wszystkim.
Jak zgodzę się na drugi plan w Uciekaj,
zawsze będę na drugim planie.
A teraz gdzie jesteś? Poza moim Uberem?
To Uber Black.
Daniel właśnie napisał, że za mną tęskni.
Cholera! Przepraszam, Camille.
Nie! Przestań. Zasługujesz na miłość.
Jeśli mamy się bawić, nie przejmujcie się mną.
Wiemy, kim jest Daniel?
Poznałam go przez Prestige.
Nie rozumiem, czemu ona ma konto, a ja nie.
-Co? -Czemu?
Moje zdjęcie profilowe było wulgarne.
Nazywają się Prestige.
Co jest bardziej prestiżowe niż moje cycki?
Zobaczcie, jaki słodziak.
Niezły jest.
Ma dyplom MBA z Wharton. Piszemy ze sobą cały dzień.
Dużo piszecie. Czemu się z nim jeszcze nie spotkałaś?
Twierdzi, że niecierpliwość jest staromodna.
Wygodnie.
Możemy już uznać, że i tak cię nabiera?
Przepraszam. To było złośliwe.
Wszystkie to pomyślałyśmy.
Zaczynajcie, dziewczyny.
To nie czarna magia. To Magia Czarnych Dziewczyn.
Co to ma być, Quinn?
Mieli 10% zniżki na Grouponie.
Magia Czarnych Dziewczyn.
Rozpalmy to!
A teraz ludzki żyrandol!
Co jest, kurwa?
Magia Czar...
Nie wiem, czy po występie jest mi lepiej, czy gorzej.
Ja już o nim zapomniałam.
Daniel właśnie wysłał mi wiadomość na dobranoc.
Zdjęcie fiutka.
Nie.
Nie. Ja dostałam zdjęcie fiutka.
Patrzcie, jakie ma suche kolana. Jak jest tak długi,
to posmaruj chociaż kolana balsamem albo przytnij zdjęcie.
Dobra, czas na mnie.
Nie dostałyśmy nawet jedzenia.
Wiem. Ale muszę się wyspać przed...
Wywiadem dla Forbesa.
Zadzwoń po wszystkim.
-Zadzwonię. -Połamania nóg, zdziro.
Jesteśmy dumne. Nasza dziewczyna w Forbesie.
Będę w Forbesie, tak!
Użalam się z powodu byłego. Co się ze mną stało?
Jest lepiej, kiedy nie myślę o facetach.
Prawda. Pieprzyć Iana. Myśl o sobie.
Masz rację.
Jaki Ian?
Zależy mi na pracy, karierze.
Jutro przedstawię się nowej szefowej
i sprawię, że mnie pokocha.
-Tak! -Tak trzymaj.
Uzdrowiła mnie Magia Czarnych Dziewczyn.
Jejku.
O Boże. Doktor Pruitt? Z Yale?
Nową kierowniczką wydziału? Jestem wielką fanką.
Przeczytałam wszystkie pani książki.
W mojej dysertacji cytowałam pani badania.
Jestem jednym z adiunktów. Camille Parks.
W tym semestrze uczę antropologii seksu i miłości.
Mogę oddzwonić?
Dobrze, dr Pruitt.
Przepraszam!
Tak tu wtargnęłam. Poniosło mnie.
Zgadza się, Camille Parks.
Wiele o tobie słyszałam.
Miło nadać twarz reputacji.
Reputacji? Dobrej czy...
Nie takiej złej?
Przyszłaś tu z jakiegoś powodu?
Tak, żeby się przywitać.
Dzień dobry.
Do widzenia.
Tak.
Też, do widzenia.
Jeśli czegoś pani potrzebuje, służę pomocą.
Masz czas dziś po południu?
Tak, jestem zdecydowanie wolna.
Gdybym nie była, zmieniłabym plany,
bo nie chodzę na randki, skupiam się na karierze.
-Chcę naprawdę... -Camille.
Tak?
Jestem entuzjastką wyznaczania granic.
-Dobrze. -Więc zatrzymaj się na chwilę
i przyjdź później na herbatę do mojego domu.
Wtedy porozmawiamy.
Dobrze. Brzmi świetnie.
Pójdę już.
Do zobaczenia później.
Tak. Do zobaczenia.
-Do później. -Dobrze.
Quinn?
Tak, to imię na koncie, więc to ja. Quinn.
Powóz czeka. Jedziemy na bal.
A raczej do Duane Reade w Tribeca.
Po drodze miniemy jakieś 50 Duane Reade.
Nie lubię ich.
W tym obok nie ma niebieskiego Gatorade.
W tym na Lennox nie działają z tyłu światła, a to prosi się o gwałt.
A w tym ktoś powiedział coś złego o Obamie.
W tym na rogu 129. i ACP
-śmierdzi wodą z mopa. -Śmierdzi wodą z mopa.
Nie jesteś taka jak inne.
Nie masz nawet pojęcia.
Przyszła Anna Sharpe z Forbesa.
Niech wejdzie.
To ty tu rządzisz. Dasz radę.
Proszę, siadaj.
Wcale nie jest niezręcznie.
-Wiedziałaś, kim jestem, kiedy... -Skąd.
Jestem freelancerem. Zastępuję kogoś.
Dobra, pieprzyłyśmy się.
To nic takiego.
-Zachowajmy profesjonalizm. -Oczywiście.
Co zmotywowało cię do stworzenia aplikacji Q?
Chciałam wypełnić lukę.
Przed Q nie istniała aplikacja randkowa
przeznaczona dla kolorowej społeczności queer.
Jest zapotrzebowanie?
Suma wkładu inwestorów odpowiada na to pytanie.
Używamy Camrose, najbardziej zaawansowanego języka programowania.
Przeprowadziliśmy bardzo dokładne testy osobowości.
Myers-Briggs, Love Language, Fisher Temperament,
żeby zagwarantować jak najdokładniejsze dopasowanie.
Slogan aplikacji to „Miłość gwarantowana”.
To trochę mylące, nieprawda?
Dlaczego?
Trudno zagwarantować miłość. Jeszcze trudniej, gdy eliminujesz
całą grupę demograficzną z twojej aplikacji. Co ty na to?
Ciemnoskóre osoby queer to najbardziej wrażliwa i pomijana grupa.
Podczas randek muszą czuć się bezpieczni.
Czy umawiałaś się z białą osobą?
-W przeszłości. -Sprzeciwiasz się związkom mieszanym?
Nie. Ludzie robią, co chcą.
Ciebie nie interesuje związek z kimś białym?
Spytam inaczej.
Powiedzmy, że spotkałyśmy się w barze
i zaprosiłam cię na randkę. Co byś powiedziała?
Teraz nie jestem zainteresowana związkiem z osobą spoza grupy ciemnoskórych.
Ale biorąc pod uwagę twoją historię, interesuje cię uprawianie z nią seksu.
-To hipokryzja, nie sądzisz? -Słucham?
Gdybym powiedziała, że interesuje mnie tylko seks
z osobami ciemnoskórymi, ale nie romantyczny związek,
można by to nazwać fetyszyzacją. Prawda?
Przepraszam, o co pytałaś?
Muszę kupić okulary zerówki na przesłuchanie.
Jesteś aktorką?
Jestem legendą. Czasami gram, a czasami śpiewam.
Oboje malujemy obrazy słowami. Ja jestem poetą!
Myślałam, że poeci są starzy.
Bardziej Miłość od trzeciego spojrzenia niż Langston Hughes.
Agencja reklamowa oferowała mi pracę, ale nie wspieram kapitalizmu.
Kapitalizm to bzdura. Dlatego nie pracuję.
Tak. Trzeba być wiernym sztuce.
Tak! Ty to kumasz!
Zaproponowano mi gównianą rolę w musicalu Uciekaj.
Musiałam odmówić. To nie inspiruje.
Prawdziwy artysta nigdy nie narazi swojej duszy.
Głębokie.
Hej, wiesz co?
Potem wracam do centrum.
Ten powóz może na ciebie zaczekać.
Ja stawiam.
Z przyjemnością.
Werdykt?
Wyglądasz dobrze, dziewczyno!
Jak Blac Chyna w drodze do sądu.
Przebiorę się.
Ale wiecie co? Czuję się dobrze. Nowa kierownik Antropologii? Siostra.
Nie! To wspaniale.
Tak, jest czarna. I już zaprosiła mnie na herbatę.
O to właśnie chodzi. Musimy się wspierać.
Jak wszyscy kolesie w branży technologicznej.
Wczoraj było ze mną źle. Same widziałyście.
-O tak. -Tragedia!
Myślałam, że muszę zacząć wszystko od nowa.
Ale doktor Pruitt jako mentorka zmienia wszystko.
Z jej wsparciem na pewno dostanę etat na uczelni.
Widzisz?
Może powrót Iana przyniósł ci szczęście.
Nawet o nim nie myślę. Teraz liczy się tylko praca.
Pewnie.
Doba. Ta jest idealna na herbatę u pani doktor.
Nie uważacie, że to zbyt krzykliwe dla Forbesa?
-Skarbie. Nie! -Nie.
Przestań, spójrz na siebie.
Słuchaj. To sesja zdjęciowa.
Powinno być bardziej zawadiacko.
Ten żakiet ma przekaz.
Przekaz? A nie niejasne pytanie?
Chcę wyglądać profesjonalnie.
Od kiedy ci na tym tak zależy?
To Forbes. I przeleciałam prowadzącą wywiad.
Podczas wywiadu?
Przed.
Pamiętacie spragnioną laskę, która zjadła moje jedzenie?
-Przestań! -Nie!
Pisze dla Forbesa?
Kto by się tego spodziewał?
Na początku była miła.
Potem zaczęła zadawać podchwytliwe pytania.
To źle się skończy? Nie potrzebuję złej prasy.
-Nie teraz. -Nie!
W porządku.
Po prostu z nią porozmawiaj.
Miałam dziwny początek z doktor Pruitt,
ale to naprawiłam.
A potem zaprosiła mnie na herbatę.
Dobra. Taka druga część wywiadu.
-Tak! -Nowa wersja.
O Boże! To Daniel.
-Jaki Daniel? -Kto?
Daniel. Wharton! Przedsiębiorca!
Rozmawiałyśmy o nim wczoraj. Facet z Prestige.
Ten, co cię nabiera.
Nigdy wcześniej go nie widziałam. Jak wyglądam?
Wyglądasz...
Hej, Daniel.
Jesteś jeszcze piękniejsza niż na zdjęciach.
Dziękuję. A ty na swoich wyglądasz tak samo!
Co? Myślałaś, że cię nabieram?
-Nie! -Tak!
Myślę, że czas na spotkanie. Jesteś wolna...
Tak. To znaczy, kiedy?
Dziś o 19? Czy lubisz...
Tak! Co?
-Homary. -Tak!
Uwielbiam homary.
Świetnie! To do zobaczenia o 19.
Super! Wyślę ci adres.
Dobrze.
-Dobrze. -W porządku.
-Pa. -Na razie.
Tak, jest prawdziwy! Istnieje! Boże!
Tak! Quinn wraca do gry!
Lepiej się pospieszcie, mam randkę!
Gratulacje?
Wydawał się prawdziwy!
To smutny dzień dla ludzkości, kiedy facet musi jedynie istnieć.
Touché, siostro!
Myślałam, że ma alergię na homary.
Pewnie, że ma.
Nie jesteś tam dla nich, oni są tam dla ciebie.
-Nie tak to działa. -Ależ tak.
Zrezygnowałaś z tamtej roli, żeby dostać tę.
A jak nie ta, to następna.
Nawet w najbardziej pochmurny dzień słońce jest gdzieś nad tobą.
Ładnie powiedziane, Emmanuelu.
Dziękuję, Quinn.
Czekaj! Nie mam twojego numeru!
Cholera!
Co przynieść na herbatę? Jak wezmę kwiaty,
to będzie jak na randce? Ma mnie polubić.
Obie jesteście czarne, musi cię polubić.
Naprawdę? Bo my nie lubimy wszystkich.
Kuchnia francuska!
-Pierdolić to. -Tak, pierdolić.
WKRÓTCE OTWARCIE - NOWA DUSZA HARLEMU
Nie wierzę, że zrobili to z lokalem u Raya.
Wszyscy są biali. To jest nowa dusza?
Na pewno będzie protest.
-Pewnie, musi być! -Powinnyśmy iść?
-Nie mogę chodzić. -Babcia jest chora.
Bolą mnie kolana.
NIE! ZDEWASTOWANA. #RAYSHARLEM #WHITEPEOPLEBEWHITEPEOPLE
Powinnaś iść. Twój głos się liczy, Camille.
Zależy ci na tym.
Robię swoje po stronie intelektualnej,
prowadzę badania i piszę.
To prawda.
Zaczyna się przemawiać
i nagle wyrzucają cię z pracy. Jak Robin.
Sama nie wiem.
Czarni potrafią wybaczać.
Spójrz na Kanye.
Nosi czapeczkę Trumpa,
a potem bełkocze o domach dla bezdomnych w stylu Star Wars
i nadal może przemawiać w kościele.
Nie, Quinn. Black Twitter, Instagram, NewsOne, Breakfast Club.
Wszędzie dadzą ci w kość.
Nie możesz przestać, zanim nawet zaczniesz.
Nie chcę zostać wujkiem Tomem,
który przyniósł jarmuż na grilla.
-O nie. -Co jest złego w jarmużu?
Nie znała innych czarnych poza rodzicami?
Dodajesz trochę czosnku.
Trochę masła i bekonu... Pycha.
-To nie jarmuż. -To warzywo.
Prawda?
Tak!
Nadal nad tym pracuję.
Ma przód w stylu Michelle Obamy. Dobry, silny dziewczęcy styl. Prawda?
Po obrocie tył krzyczy...
Zrobię ci loda w szatni przed deserem.
Miało być tylko trochę seksi.
Nie robię lodów i nie jem deserów.
Powinnam się przebrać. Chwila, dobra.
Makijaż. Cień, szminka.
Wyglądam jak przyszła żona prezesa czy koszykarza?
Angie? Co jest?
Spotkałam faceta, który mnie naprawdę rozumie.
Skarbie! To wspaniale! Zasługujesz na dobrego faceta.
Jak mój Daniel.
Jasne, mój facet istnieje.
Daniel istnieje. Zweryfikowałam przez wideo.
Do czasu.
Po prostu mnie wesprzyj.
Wspieram. Ale twoje randki to nie są zwykłe randki.
Zawsze coś jest nie tak, jakiś bonus.
Wiem! Nie znoszę tego.
Chcę czegoś prostego i uroczego.
Szukam miłości,
prawdziwej miłości, tak długo, że to musi być mój czas.
Usłysz mnie, wszechświecie. Daniel to ten jedyny.
Dobra, Daniel to ten jedyny. Może mój facet też, jeśli kiedyś go znajdę.
Dlaczego nie?
Bo był kierowcą... w metrze.
To motorniczy. I artysta jak ja.
Tak mocno między nami zaiskrzyło.
Żałuję, że nie wzięłam od niego numeru, zanim odjechał...
Zanim wysiadłam z metra.
I co z tego? Wiesz, jakie to metro.
Wróć do tego metra.
A potem jeszcze raz i znowu, aż go odnajdziesz.
To dopiero romantyczne spotkanie,
jak z filmu z Kate Hudson.
Nie wiem kto to, ale brzmi cudownie!
Dziękuję, Quinnie.
Idź znaleźć swojego faceta. Idź.
Ty zdobądź swojego.
Tak jest.
Czekaj! Makijaż?
Oczy w porządku. Zdecydowane nie dla ust.
Dobra. Może być.
Dalej, Emmanuel. Zobaczmy. Anuluj.
Zamów.
Anuluj. Zamów.
Dobra. Teraz się uda.
Dalej, Boże. Współpracuj. Daj mi Emmanuela.
Cholera! Zamów.
Anuluj. Zamów.
Anuluj! Też tylko szukam miłości!
Dobra, zamów.
Dalej, Emmanuel.
Anuluj!
Może.
Nie.
Profesor Parks!
Nora! Co ty tutaj robisz?
Wybrali mnie, żebym oprowadziła doktor Pruitt po kampusie.
Bo zawsze jestem dostępna. Nie mam życia prywatnego.
W podzięce wysłała mi zaproszenie.
Wysyłała zaproszenia?
Ale tu super. W łazience jest porcelanowy bidet.
Myślisz, że go używa, czy to na pokaz?
Nie mam pojęcia. Przepraszam.
-Zaproszenie? -Moja praca
na Columbii zaczęła się w idealnym momencie.
Właśnie rozpoczęłam nowy projekt
dotyczący rozwijającej się czarnej społeczności,
którą zniszczono w latach 50. XIX wieku, by zrobić miejsce na Central Park.
Seneca Village. To takie interesujące, doktor Pruitt.
Oświeć mnie.
Camille Parks. Poznałyśmy się dziś rano.
Tak. Ta, która uwielbia tweetować.
Pisałam pracę na temat gentryfikacji, Seneca Village można uznać
za jedno z pierwszych miejsc gentryfikacji w Nowym Jorku.
Jeśli szuka pani asystentki naukowej...
Jestem dostępna od zaraz.
Dziękuję wam obu.
Jako jedna z czarnych kobiet na wydziale,
-traktuję ten temat osobiście. -Tak, Camille.
Poświęcenia moich przodków dla tego miasta...
Nie jesteś z Oklahomy?
Jestem z plemienia Lenape, byliśmy wysiedleni z Nowego Jorku do Oklahomy.
Doceniamy poświęcenie twoich przodków.
Ostatnio wykonałem test DNA i odkryłem, że w 3,6% jestem Japończykiem.
Kiedyś męczyło mnie, dlaczego tak lubię sushi i kaligrafię.
Teraz wiem.
Kto by pomyślał, że jestem w części Azjatą.
To dopiero coś. Prawda?
Szaleństwo.
Podobno ma pani bidet.
Dziękuję, że wróciłaś.
Myślałam, że ostatnio wszystko omówiłyśmy.
Nie. Wyciągnij dyktafon, chcę to nagrać.
Twój argument z fetyszu nie działa w obie strony.
Biała kobieta w aplikacji randkowej
nie jest podatna na ataki.
Jest najbardziej pożądaną i poszukiwaną ze wszystkich grup etnicznych,
hetero i queer.
I bez względu na to, z kim sypiam lub się spotykam,
ta aplikacja jest niezbędna tysiącom ludzi, którzy chcą randkować
bez konieczności wyjaśniania, dlaczego obecnie
ludzie nie mogą przebierać się za czarnych w Halloween ani odpowiadać
ignoranckim osobom, które twierdzą, że „czarne kobiety ich kręcą”.
Teraz nieoficjalnie.
To ty wyszłaś w środku nocy.
Nie odezwałaś się.
I zjadłaś moją wołowinę.
Nie wiem, co bardziej mnie zdenerwowało.
Nadal nieoficjalnie.
Nie sądziłam, że musimy udawać, że to coś więcej.
Nie wydawało mi się, że chcesz to powtórzyć.
Teraz oficjalnie. Masz rację.
Aplikacja jest potrzebna.
Ale jestem dziennikarką i muszę zadawać trudne pytania.
Na przykład, czy dasz tej białej kobiecie zabrać się na randkę?
Nieoficjalnie. Na randkę.
Co?
Wiszę ci wołowinę z brokułami.
To na pewno.
Pani to pewnie Quinn.
Daniel już czeka. Proszę wejść.
Jemy tu kolację?
Tak, zapewniamy jedzenie.
Wspaniale, Quinn. Dopiero zaczęliśmy.
Poczęstuj się kanapką z homarem.
Dobrze.
Co, jeśli wam powiem, że w ciągu roku
możecie stać się właścicielkami penthouse'u na Park Avenue?
Kiedy zostaniecie przedstawicielkami Ziołowego Cudeńka,
znajdziecie się bliżej realizacji tego marzenia.
Dziękuję, Pam.
Nie ma za co. Czy to nie ekscytujące, drogie panie?
Chyba sobie jaja robicie? Piramida finansowa?
Randka będzie po tym?
Biedactwo.
Doktor Pruitt?
Zanim wyjdę, chcę powiedzieć, że cieszę się, że jest pani z nami.
Po raz odkąd pojawiłam się tutaj
mam okazję pracować z czarną kobietą.
Wspaniale mieć kogoś jak pani za mentorkę,
kogoś, kto rozumie moje zmagania.
Powiedz mi, Camille.
Całymi dniami tweetujesz dowcipne uwagi dotyczące niesprawiedliwości.
Więc jakie zmagania?
-To pytanie retoryczne. -Tak.
To media „społecznościowe” nie bez powodu.
To świetne miejsce do dyskusji.
Ale bądźmy szczerzy. Nic więcej.
Więc jeśli chcesz porozmawiać o prawdziwych zmaganiach,
musisz odłożyć telefon i wkroczyć do gry.
Studiować kulturę, to być jej częścią.
Nie obserwować z boku, tylko nią żyć.
Rozumiesz?
Tak.
Dobrze. Dobranoc.
Właściwie to zbliża się protest. Organizuję go.
Sama?
Nie. Jestem częścią ruchu GentriWhy.
Co za zbieg okoliczności. Sama chciałam się bardziej zaangażować.
Dlatego... Tak. Dlatego to organizuję.
Świetnie. Dobranoc.
Będę przemawiać. Mam świetne przemówienie. Będzie super.
Oby dobrze poszło.
-To twój płaszcz? -Tak.
Śpię.
Boże. Przepraszam.
To tylko Quinn, twoja przyjaciółka,
która sięgnęła nowego dna w swojej historii randek.
Tylko po to, by przez godzinę czekać na pociąg, który nie jeździł,
a potem być ignorowaną przez każdą przejeżdżającą taksówkę.
Musiałam więc cieszyć się energicznym spacerem w lodowatym deszczu,
bo moje konto Uber zawieszono przez wysokie opłaty za anulacje.
Nie wiesz przypadkiem dlaczego, Angie?
Tak, ale to ty przekazałaś mi poradę miłosną od kobiety,
która sprzedaje zbyt drogie spodnie do jogi.
-Co? -Właśnie tak.
Sprawdziłam ją. Filmy z Kate Hudson kłamią.
Romantyczne spotkania nie istnieją dla brązowych dziewczyn z Manhattanu.
Amen.
Dobrze! To ciasteczka, które zamówiłam w drodze do domu.
-Mówiłaś, że nie jadasz deserów. -To nowa ja. Otwórz drzwi.
Insomnia Cookies.
OTWARCI NA ODLOTOWOŚĆ
Emmanuel.
Quinn!
Angie?
Myślałem, że jesteś Quinn.
Co się dzieje?
Wyjaśnię później.
Skąd się tu wziąłeś?
Postmates. Przywiozłem ciastka.
Przeznaczenie! Też mogę mieć romantyczne spotkanie. Czuję się jak Kate Hudson!
Quinn, to mój poeta z Ubera!
Dobra. Świetnie. Może odblokować moje konto?
Najpierw zajmie się mną.
To było niesamowite.
I zaskakujące.
Nie mogłem czekać.
Możemy teraz jechać do ciebie i pieprzyć się jak dorośli?
To właśnie robimy.
Wiem, ale czy możemy jechać do twojego mieszkania
i dokończyć, co zaczęliśmy?
No właśnie mówię,
że to jest moje mieszkanie.
Mieszkasz w swoim aucie?
Mieszkasz w aucie, którym mnie woziłeś.
To jest twój dom?
Z poezji nie ma pieniędzy. Sama rozumiesz.
Jesteśmy artystami.
-Jezu. -Nie gonimy za groszem,
ale za inspiracją.
Jasne, teoretycznie. Pierdolę to. Artyści też muszą jeść.
Nie jesteśmy tacy sami. Nie mam nawet auta, żeby z niego wyżyć.
Cholera!
Dzwonię do tego reżysera. Zagram w Uciekaj.
Spieprzyłam. Ja tak nie mogę.
GentriWhy!
Oby to się nie wymknęło spod kontroli.
Czarny człowiek wynalazł jedzenie, kiedy byliśmy faraonami w Afryce!
Wiem! Tak!
A biały człowiek chce przyjechać do Harlemu i nauczyć nas jeść?
-Nie ma mowy! -Że co?
Kto się sprzeciwia?
-GentriWhy! -Dobra.
GentriWhy!
Teraz chciałbym przekazać mikrofon pani doktor Camille Parks.
Pani doktor?
Która powie kilka mądrych słów.
Dalej, siostro!
Dziękuję, DaKwame.
Może najpierw kilka uwag porządkowych.
Wszyscy ludzie jedli.
A większość czarnoskórych Amerykanów nie pochodzi od faraonów.
Jesteśmy z Afryki Zachodniej.
Co jeszcze?
Wiecie, że faraonowie żenili się ze swoimi siostrami?
Szaleństwo. Prawda?
Czasami przez oszustwa w imię miłości możemy się zatracić,
zapomnieć, kim naprawdę jesteśmy.
Skoro tu dziś jesteście,
to restauracja Raya coś dla was znaczyła, dla Harlemu.
Była ważna, bo była nasza.
-Była. -A tak naprawdę
nie mamy wielu naszych miejsc.
Kiedy jedno z nich znika,
cząsteczka nas znika wraz z nim.
Więc dziś nie pytam: „dlaczego?”, tylko: „kto?”. GentriWho.
Zgadza się! Tak!
Nie my! Nigdy więcej!
Bądźcie ze mną podczas bojkotu na Chalmette
i pokażmy im, że nie my! Nigdy więcej!
GentriWho!
Nieźle, pani doktor.
W końcu znajdujemy drogę powrotną.
Dziękuję.
Na dobre i na złe, ku prawdzie.
-Cześć. -Co ty odwalasz, Camille?
Co?
Chodź tutaj.
SZEF KUCHNI - IAN WALKER
Jestem tu szefem kuchni.
Co, kurwa?
Napisy: M. Zduńska
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski